Wmo in Zoetermeer: traplift en woningaanpassing

Met het oog op het verplaatsen in en om de woning kan bijvoorbeeld: een traplift worden verleend die noodzakelijk is om de cliënt in staat te stellen ruimten te bereiken in verband met het normale gebruik van de woning, tenzij er sprake is van tijdelijke niet ongebruikelijke redelijkerwijs van de cliënt te vergen maatregelen.

Uit: Wmo-verordening Zoetermeer 2015, artikel 7.5, geldt sinds 27 februari 2025 (CVDR708763_2).

Indien het College zich ervan heeft vergewist dat de voorliggende algemeen gebruikelijke voorzieningen niet aanwezig of niet toepasbaar zijn of zijn uitgeput, dan is bij uitval van de ouder in een éénoudergezin afhankelijk van de leeftijd en ontwikkeling van het kind een indicatie voor huishoudelijke hulp mogelijk tot 40 uur per week voor oppas en opvang van gezonde kinderen.

Uit: Beleidsregels Wmo 2015 Zoetermeer, bijlage 3, geldt sinds 28 november 2025 (CVDR748037_1).

Een maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning wordt verstrekt indien cliënt niet in staat is zelfstandig, middels gebruikelijke hulp of met voorliggende/algemene voorzieningen een basisniveau van schoon en leefbaar huis te realiseren.

Uit: Beleidsregels Wmo 2015 Zoetermeer, bijlage 6, geldt sinds 28 november 2025 (CVDR748037_1).

Artikel 7.3: Specifieke criteria woonvoorzieningen

1.Met het oog op het normale gebruik van de woning kan een maatwerkvoorziening worden getroffen ten aanzien van de bereikbaarheid, toe- en doorgankelijkheid en bruikbaarheid van de woning. 2.Voor zover de cliënt kan verhuizen naar een geschikte woning of een gemakkelijker geschikt te maken woning, welke verhuizing kan leiden tot het te bereiken resultaat als bedoeld in artikel 7.2 van deze verordening, zal de toepassing van het primaat van verhuizen eerst beoordeeld worden om het bedoelde resultaat te bereiken. Deze beoordeling vindt alleen plaats indien de kosten van aanpassing van de woning het in het Besluit Wmo genoemde bedrag te boven gaan. 3.Voor zover de in het vorige lid genoemde mogelijkheid beschikbaar en bruikbaar is, worden geen maatwerkvoorzieningen verstrekt. 4.Het college kan de cliënt op wie het primaat als bedoeld in dit artikel van toepassing is zonder aanvraag in aanmerking brengen voor een tegemoetkoming in de meerkosten als bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening; 5.De cliënt kan voor een woningaanpassing in aanmerking komen indien blijkt dat verhuizen als bedoeld in het tweede lid niet binnen een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn mogelijk is. 6.De bepalingen van dit hoofdstuk zijn niet van toepassing op: het treffen van voorzieningen aan hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantiewoningen, recreatiewoningen en bij kamerverhuur; het treffen van voorzieningen in specifiek op mensen met beperkingen gerichte woongebouwen, voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft dan wel voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen. 7.Een woonvoorziening wordt slechts verleend indien de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan de maatwerkvoorziening wordt getroffen. 8.De aanvraag voor een woonvoorziening als bedoeld in artikel 7.1 onder a kan in ieder geval worden geweigerd indien: de noodzaak tot het treffen van de woonvoorziening het gevolg is van een verhuizing waartoe op grond van belemmeringen in het normale gebruik van de woning ten gevolge van beperkingen geen aanleiding bestond en er geen andere dringende reden aanwezig was; de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment beschikbare meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; deze betrekking heeft op voorzieningen als bedoeld in artikel 7.1 onder a van deze verordening in gemeenschappelijke ruimten anders dan automatische deuropeners, hellingbanen en extra trapleuningen; verhuisd is naar een woonruimte die niet bestemd en of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden; de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; voor zover de aangevraagde voorzieningen betrekking hebben op een hoger niveau dan het uitrustingsniveau voor sociale woningbouw; de noodzaak tot het treffen van een maatwerkvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud dan wel slechts strekt ter renovatie van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld.

Artikel 10.1: Aanspraak

1.De persoon met een beperking of chronisch psychisch of psychosociaal probleem kan in aanmerking komen voor een tegemoetkoming in de daarmee verband houdende aantoonbare of aannemelijke meerkosten ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en participatie voor de volgende kosten: verhuis- en herinrichtingskosten die noodzakelijk zijn om cliënt in staat te stellen tot zelfredzaamheid en participatie; een sportvoorziening; het noodzakelijke gebruik van de eigen auto of taxi in verband met deelname aan het maatschappelijk verkeer als bedoeld in hoofdstuk 8 van deze verordening; het bezoekbaar maken van één woning in Zoetermeer in geval de persoon als bedoeld in het eerste lid zijn hoofdverblijf heeft in een instelling; vervoer buiten de leefomgeving bij dreigende vereenzaming. 2.De aanvraag om een verhuiskostenvergoeding kan in ieder geval worden geweigerd indien: de cliënt voor het eerst zelfstandig gaat wonen; de cliënt verhuist vanuit of naar woonruimte die niet geschikt is om het hele jaar door bewoond te worden; de cliënt verhuist naar een op zorgverlening gerichte instelling; de cliënt verhuist naar een woning in de gemeente Zoetermeer vanuit een andere gemeente; de nieuwe woonruimte niet adequaat is en er problemen worden ondervonden bij het normale gebruik van de woning; de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment beschikbare meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; De verhuizing een rechtstreeks gevolg is van een vorige verhuizing waartoe op grond van belemmeringen in het normale gebruik van de woning ten gevolge van beperkingen geen aanleiding bestond en waarvoor geen andere dringende reden aanwezig was 3.De persoon als bedoeld in het eerste lid kan slechts aanspraak maken op een tegemoetkoming indien deze persoon geen aanspraak heeft of kan hebben op een vergoeding van de (meer)kosten op grond van een voorliggende voorziening. 4.De persoon als bedoeld in het eerste lid kan aanspraak maken op een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten indien: het primaat van verhuizen geldt zoals bedoeld in artikel 7.3 tweede lid, of: de hoogte van de tegemoetkoming minder bedraagt dan de kosten van het aanpassen van de woning.

Artikel 10.2: Verlening

1.De tegemoetkoming wordt verleend op aanvraag, ingediend voordat de kosten zijn gemaakt. 2.De tegemoetkoming voor een sportvoorziening wordt voor een periode van minimaal drie jaar verleend en wordt alleen verstrekt indien de met een reeds eerder verstrekte tegemoetkoming aangeschafte voorziening technisch is afgeschreven. 3.In afwijking van het eerste lid kan het college de tegemoetkoming verhuis- en herinrichtingskosten toekennen in het besluit waarin het primaat van verhuizen wordt toegepast als bedoeld in artikel 7.3 tweede lid van deze verordening.

Artikel 1.1: Begripsomschrijvingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, dus ook door anderen gebruikt wordt, algemeen verkrijgbaar is en niet - aanzienlijk - duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijk: naar geldende maatschappelijke normen tot het gangbare gebruiks- dan wel bestedingspatroon van een persoon als de aanvrager behorend; Beperking: aan de persoon verbonden factoren die er toe leiden dat deze niet (volledig) in staat is tot deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; Besluit Wmo: Besluit Wmo gemeente Zoetermeer, waarin tarieven en bedragen zijn opgenomen; Bezoekbaar maken: het middels een door het college te bepalen tegemoetkoming bewerkstelligen dat de cliënt toegang heeft tot de woning, de woonkamer en een toiletvoorziening kan bereiken en gebruiken; Collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening in natura die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt; Dagbesteding: een algemene voorziening als omschreven in het Beleidsplan Wmo en Jeugdzorg gemeente Zoetermeer; Eigen bijdrage: de bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gekwalificeerde aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens de cliënt of het college gehouden is een maatwerkvoorziening te leveren conform de daarvoor geldende kwaliteitsstandaarden; Gemeenschappelijke ruimten: gedeelte(n) van een woongebouw, niet behorende tot de onderscheiden woningen, bestemd en noodzakelijk om de woonruimte van de cliënt waar deze zijn hoofdverblijf heeft vanaf de toegang tot het woongebouw te bereiken. En ook ruimten voor gemeenschappelijk gebruik zoals een keuken of recreatieruimte; Huisgenoot: iedere persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort; Hulpvraag: de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, niet zijnde informatie en advies, waarvoor een melding wordt gedaan; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat of zal staan dan wel behoort te staan ingeschreven. Indien de cliënt met een briefadres in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat, gaat het om het feitelijk woonadres; Instelling: volgens de Wet toelating zorginstellingen, een ziekenhuis of kleinschalig wooninitiatief als bedoeld in de Regeling Subsidies AWBZ/Wlz; Langdurige ambulante begeleiding: een (collectieve) maatwerkvoorziening in natura waarop de cliënt is aangewezen om zelfstandig te kunnen blijven wonen en welke bijdraagt aan diens zelfredzaamheid en participatie; Leefeenheid: alle bewoners die een gemeenschappelijke woning bewonen met als doel een duurzaam gezamenlijk huishouden te voeren; Leefomgeving in verband met ondersteuning bij het deelnemen aan het maatschappelijke verkeer (zich kunnen verplaatsen): 15 tot 20 kilometer rondom de woning van de cliënt; Maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor een verleningsbesluit (beschikking) noodzakelijk is en welke in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget kan worden toegekend; Meerkosten: kosten die uitgaan boven de kosten die als algemeen gebruikelijk zijn te beschouwen; Normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het verrichten van gebruikelijke huishoudelijke taken, verplaatsingen in en om de woning waaronder ook de toegang tot de woning; Ondersteuningsplan: het document waarin de hulpvraag, de hulp en ondersteuning wordt benoemd en beschreven die de cliënt nodig heeft in zijn situatie en gelet op zijn beperking(en); Persoonlijk plan: een door de cliënt, al dan niet tezamen met zijn persoonlijke netwerk, opgesteld plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet; Spoedeisend geval: een onvoorziene situatie die geen uitstel verdraagt; Verslag: een schriftelijk document als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet met de uitkomsten van het in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet bedoelde onderzoek waarin de oplossingen in samenspraak met de cliënt zijn benoemd; Vervoersvoorziening: een voorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich in zijn leefomgeving kan verplaatsen; Voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt een beroep kan doen met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik van de woning; cc. Woning: een woonruimte voor permanente bewoning bestemd en geschikt en waarbij geen ruimtes met wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen mits bestemd voor permanent bewoning. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.2: Het gesprek

1.Het college nodigt de cliënt of diens vertegenwoordiger die een melding van de hulpvraag heeft gedaan zo spoedig mogelijk na de bevestiging van ontvangst uit voor het gesprek. 2.Het gesprek zoals bedoeld in lid 1 vindt bij voorkeur fysiek plaats, maar kan ook telefonisch plaatsvinden onder volgende voorwaarden: als het college afweegt dat een telefonisch gesprek past bij de hulpvraag van de cliënt en in het belang is van de cliënt; als de situatie van de cliënt in beeld kan worden gebracht via een telefonisch gesprek en daarvan een onderzoeksverslag kan worden opgesteld, of als er al een onderzoeksverslag aanwezig is; als de cliënt niet te kennen heeft gegeven prijs te stellen op een fysiek gesprek; of bij het aanpassen of verlengen van de voorziening; of bij vervanging van een hulpmiddel of woningaanpassing voor dezelfde voorziening. 3.Het college kan voorafgaande aan het gesprek als bedoeld in het eerste lid eerst, de van belang zijnde gegevens voor dat gesprek verzamelen alvorens een afspraak wordt gemaakt 4.Het college onderzoekt in een gesprek met de degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger(s) en desgewenst familie en deskundige(n), voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de uitkomsten van een eventueel uitgevoerde intake zoals bedoeld in artikel 2.1 lid 6; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen in het beleidsplan of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke eigen bijdrage de cliënt met toepassing van het bepaalde in hoofdstuk 10 van deze verordening verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 5.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.1 derde lid aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 6.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken. 7.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 4.2: Soorten maatwerkvoorzieningen

1.Het college kan voor de maatschappelijke ondersteuning maatwerkvoorzieningen en/of algemene voorzieningen beschikbaar stellen. 2.Het college kan onder andere de volgende maatwerkvoorzieningen verstrekken: Kortdurend verblijf ter ontlasting van de mantelzorger en zo nodig het daarvoor noodzakelijke vervoer; Hulpmiddel; Woningaanpassing; Begeleiding; Dagbesteding Vervoersvoorziening; Ondersteuning bij (de organisatie van) het huishouden of een ontregeld huishouden. 3.Het college kan voor begeleiding en/of dagbesteding en ondersteuning bij (de organisatie van) het huishouden een algemene voorziening beschikbaar stellen op de volgende voorwaarden: de algemene voorziening is toegankelijk met een globaal onderzoek of iemand tot de doelgroep behoort wordt uitgevoerd door een door de gemeente gecontracteerde partij/partijen is gericht op het zo lang mogelijk zelfstandig in de eigen leefomgeving kunnen blijven wonen; en/of het in aanvaardbare mate kunnen meedoen in de maatschappij kan bestaan uit een aanbod van individuele of collectieve ondersteunings- en dagbestedingstrajecten, activiteiten en diensten, die kunnen veranderen indien dit voortvloeit uit de behoefte van inwoners. is gericht op activiteiten en resultaten zoals beschreven in artikel 6.3. lid 3, 4 en 5 van deze verordening 4.De verstrekking van een algemene voorziening voor begeleiding en/of dagbesteding en ondersteuning bij (de organisatie van) het huishouden geschiedt binnen de kaders van het beleidsplan Wmo en aanvullende besluitvorming daarop door de gemeenteraad.

Artikel 5.1: Criteria aanspraak en verplichtingen persoonsgebonden budget

1.De cliënt heeft aanspraak op een persoonsgebonden budget indien: de cliënt op eigen kracht, al dan niet met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van belangen aangaande de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken en in staat is deze op een verantwoorde manier uit te voeren; de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt waarom hij de maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wenst te krijgen; is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen voldoen aan de kwaliteitseisen van de wet en in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Het college stelt nadere regels over de voorwaarden: als bedoeld in het eerste lid; rond de verstrekking en verantwoording van het persoonsgebonden budget indien dit wordt besteed aan het realiseren van een hulpmiddel, vervoersvoorziening, woningaanpassing of een andere maatwerkvoorziening. 3.Aan het persoonsgebonden budget zijn de volgende verplichtingen verbonden: het persoonsgebonden budget mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; uit het persoonsgebonden budget mogen personen uit het sociale netwerk worden betaald, indien dat leidt tot minimaal gelijkwaardige ondersteuning; uit het persoonsgebonden budget mogen geen tussenpersonen of belangbehartigers worden betaald; het persoonsgebonden budget moet binnen zes maanden na toekenning zijn aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden; de cliënt die is aangewezen op maatschappelijke ondersteuning besteedt het persoonsgebonden budget niet aan een persoon die gebruikelijke hulp zou moeten bieden maar daartoe niet (meer) in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 4.De cliënt of diens vertegenwoordiger aan wie een persoonsgebonden budget is verleend sluit met de gekwalificeerde aanbieder een schriftelijke overeenkomst, waar ten minste afspraken in zijn opgenomen over de kwaliteit en het resultaat van de maatschappelijke ondersteuning en de wijze van declareren, een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat: een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, het uurtarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, het burgerservicenummer en de naam van de aanbieder, en wordt door de aanbieder ondertekend; een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat het nummer waarmee die aanbieder staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, en de naam van degene die de hulp heeft geleverd, het tarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, en de naam en het adres van de aanbieder, en wordt namens de aanbieder ondertekend. de cliënt stelt, op verzoek van het college of de Sociale verzekeringsbank, de in onderdeel b en c bedoelde schriftelijke overeenkomst en/of declaraties tot vijf jaar na de datum van de verlening van het persoonsgebonden budget ter beschikking van het college of de Sociale verzekeringsbank. 4Het college kan in afwijking van de in het vorige lid genoemde voorwaarden, andere voorwaarden stellen aan de overeenkomst in het geval het persoonsgebonden budget mag worden uitbetaald aan iemand uit het sociale netwerk als bedoeld in artikel 5.1 vierde lid van de verordening en de persoon die niet als een gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt.

Artikel 5.2: Vaststellen hoogte persoonsgebonden budget

1.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor vervoersvoorzieningen, hulpmiddelen en woningaanpassingen bedraagt in ieder geval niet meer dan de huur- dan wel aanschafprijs van de goedkoopst passende bijdrage, waaronder gerekend onderhoud, reparatie en verzekering zoals die door het college aan de aanbieder verschuldigd is. 2.Het college kan de hoogte van het persoonsgebonden budget als bedoeld in het vorige lid vaststellen op basis van een offerte dan wel standaardprijslijsten. 3.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor diensten is afgeleid van de tarieven waarvoor het college deze diensten heeft gecontracteerd. 4.Het persoonsgebonden budget moet in ieder geval toereikend zijn om maatschappelijke ondersteuning in te kunnen kopen welke voldoet aan de kwaliteitseisen als bedoeld in de wet en in redelijkheid geschikt is voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 5.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor diensten geleverd: door een gekwalificeerde zorgorganisatie met overheadkosten bedraagt 100% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd; door een zelfstandig werkende gekwalificeerde aanbieder bedraagt 85% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd. De hoogte van het persoonsgebonden budget welke door de cliënt mag worden besteed aan een persoon uit diens sociale netwerk of aan een persoon die niet als gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt, wordt vastgesteld conform de uitspraken van de Centrale Raad van Beroep d.d. 16 augustus 2023: op basis van het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de betreffende hulp van de geldende cao te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren 6.In afwijking van lid 5.c bedraagt de hoogte van het persoonsgebonden budget voor de voorzieningen a,b,en c uit het Besluit welke door de cliënt mag worden besteed aan een persoon uit diens sociale netwerk of aan een persoon die niet als gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt, 50% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd, met een minimum van het gestelde onder lid 5.c

Artikel 7.1: Maatschappelijke ondersteuning

Het college kan aan de cliënt, die aanspraak heeft op maatwerkvoorzieningen, deze voorzieningen verlenen in de vorm van: woonvoorzieningen; voorzieningen om zich in en om de woning te verplaatsen.

Artikel 7.2: Woonvoorzieningen

Woonvoorzieningen worden slechts geboden indien het te bereiken resultaat bestaat uit het kunnen gebruiken van de noodzakelijke gebruiksruimten in verband met het normale gebruik van de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben.

Artikel 7.3: Specifieke criteria woonvoorzieningen

1.Met het oog op het normale gebruik van de woning kan een maatwerkvoorziening worden getroffen ten aanzien van de bereikbaarheid, toe- en doorgankelijkheid en bruikbaarheid van de woning. 2.Voor zover de cliënt kan verhuizen naar een geschikte woning of een gemakkelijker geschikt te maken woning, welke verhuizing kan leiden tot het te bereiken resultaat als bedoeld in artikel 7.2 van deze verordening, zal de toepassing van het primaat van verhuizen eerst beoordeeld worden om het bedoelde resultaat te bereiken. Deze beoordeling vindt alleen plaats indien de kosten van aanpassing van de woning het in het Besluit Wmo genoemde bedrag te boven gaan. 3.Voor zover de in het vorige lid genoemde mogelijkheid beschikbaar en bruikbaar is, worden geen maatwerkvoorzieningen verstrekt. 4.Het college kan de cliënt op wie het primaat als bedoeld in dit artikel van toepassing is zonder aanvraag in aanmerking brengen voor een tegemoetkoming in de meerkosten als bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening; 5.De cliënt kan voor een woningaanpassing in aanmerking komen indien blijkt dat verhuizen als bedoeld in het tweede lid niet binnen een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn mogelijk is. 6.De bepalingen van dit hoofdstuk zijn niet van toepassing op: het treffen van voorzieningen aan hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantiewoningen, recreatiewoningen en bij kamerverhuur; het treffen van voorzieningen in specifiek op mensen met beperkingen gerichte woongebouwen, voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft dan wel voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen. 7.Een woonvoorziening wordt slechts verleend indien de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan de maatwerkvoorziening wordt getroffen. 8.De aanvraag voor een woonvoorziening als bedoeld in artikel 7.1 onder a kan in ieder geval worden geweigerd indien: de noodzaak tot het treffen van de woonvoorziening het gevolg is van een verhuizing waartoe op grond van belemmeringen in het normale gebruik van de woning ten gevolge van beperkingen geen aanleiding bestond en er geen andere dringende reden aanwezig was; de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment beschikbare meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; deze betrekking heeft op voorzieningen als bedoeld in artikel 7.1 onder a van deze verordening in gemeenschappelijke ruimten anders dan automatische deuropeners, hellingbanen en extra trapleuningen; verhuisd is naar een woonruimte die niet bestemd en of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden; de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; voor zover de aangevraagde voorzieningen betrekking hebben op een hoger niveau dan het uitrustingsniveau voor sociale woningbouw; de noodzaak tot het treffen van een maatwerkvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud dan wel slechts strekt ter renovatie van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld.

Artikel 7.5: Specifieke criteria zich verplaatsen in en om de woning

Met het oog op het verplaatsen in en om de woning kan bijvoorbeeld: een rolstoel voor dagelijks zittend gebruik worden verleend; een traplift worden verleend die noodzakelijk is om de cliënt in staat te stellen ruimten te bereiken in verband met het normale gebruik van de woning, tenzij er sprake is van tijdelijke niet ongebruikelijke redelijkerwijs van de cliënt te vergen maatregelen.

Artikel 9.1: Algemene voorziening en maatwerkvoorzieningen

1.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de algemene voorziening voor begeleiding en dagbesteding en voor maatwerkvoorzieningen, tenzij op grond van dit artikel of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen bijdrage verschuldigd is. 2.Voor de hoogte en de overige voorwaarden van de bijdrage, bedoeld in het eerste lid, worden de landelijke richtlijnen hiervoor gevolgd met inachtneming van het landelijke Uitvoeringsbeleid Wmo 2015 3.De bijdrage, bedoeld in het eerste lid, is verschuldigd zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of tot de volledige kostprijs van de voorziening door de cliënt is betaald. 4.het college stelt nadere regels aan het opleggen van de eigen bijdrage voor de algemene voorziening voor begeleiding en dagbesteding, zoals bedoeld in lid 1. 5.Voor dagbesteding specifiek gericht op arbeidsmatige activiteiten is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. 6.Voor de maatwerkvoorziening Regiotaxi is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. Voor deze voorziening geldt een door het college vast te stellen ritbijdrage per verreden kilometer. 7.Voor de verstrekking van een maatwerkvoorziening waarvan de kosten per verstrekking niet hoger zijn dan € 100, is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. 8.Indien een maatwerkvoorziening wordt verleend ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt, is de eigen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders; en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de cliënt.

Artikel 1.1: Begripsomschrijvingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, dus ook door anderen gebruikt wordt, algemeen verkrijgbaar is en niet - aanzienlijk - duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijk: naar geldende maatschappelijke normen tot het gangbare gebruiks- dan wel bestedingspatroon van een persoon als de aanvrager behorend; Beperking: aan de persoon verbonden factoren die er toe leiden dat deze niet (volledig) in staat is tot deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; Besluit Wmo: Besluit Wmo gemeente Zoetermeer, waarin tarieven en bedragen zijn opgenomen; Bezoekbaar maken: het middels een door het college te bepalen tegemoetkoming bewerkstelligen dat de cliënt toegang heeft tot de woning, de woonkamer en een toiletvoorziening kan bereiken en gebruiken; Collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening in natura die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt; Dagbesteding: een algemene voorziening als omschreven in het Beleidsplan Wmo en Jeugdzorg gemeente Zoetermeer; Eigen bijdrage: de bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gekwalificeerde aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens de cliënt of het college gehouden is een maatwerkvoorziening te leveren conform de daarvoor geldende kwaliteitsstandaarden; Gemeenschappelijke ruimten: gedeelte(n) van een woongebouw, niet behorende tot de onderscheiden woningen, bestemd en noodzakelijk om de woonruimte van de cliënt waar deze zijn hoofdverblijf heeft vanaf de toegang tot het woongebouw te bereiken. En ook ruimten voor gemeenschappelijk gebruik zoals een keuken of recreatieruimte; Huisgenoot: iedere persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort; Hulpvraag: de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, niet zijnde informatie en advies, waarvoor een melding wordt gedaan; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat of zal staan dan wel behoort te staan ingeschreven. Indien de cliënt met een briefadres in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat, gaat het om het feitelijk woonadres; Instelling: volgens de Wet toelating zorginstellingen, een ziekenhuis of kleinschalig wooninitiatief als bedoeld in de Regeling Subsidies AWBZ/Wlz; Langdurige ambulante begeleiding: een (collectieve) maatwerkvoorziening in natura waarop de cliënt is aangewezen om zelfstandig te kunnen blijven wonen en welke bijdraagt aan diens zelfredzaamheid en participatie; Leefeenheid: alle bewoners die een gemeenschappelijke woning bewonen met als doel een duurzaam gezamenlijk huishouden te voeren; Leefomgeving in verband met ondersteuning bij het deelnemen aan het maatschappelijke verkeer (zich kunnen verplaatsen): 15 tot 20 kilometer rondom de woning van de cliënt; Maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor een verleningsbesluit (beschikking) noodzakelijk is en welke in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget kan worden toegekend; Meerkosten: kosten die uitgaan boven de kosten die als algemeen gebruikelijk zijn te beschouwen; Normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het verrichten van gebruikelijke huishoudelijke taken, verplaatsingen in en om de woning waaronder ook de toegang tot de woning; Ondersteuningsplan: het document waarin de hulpvraag, de hulp en ondersteuning wordt benoemd en beschreven die de cliënt nodig heeft in zijn situatie en gelet op zijn beperking(en); Persoonlijk plan: een door de cliënt, al dan niet tezamen met zijn persoonlijke netwerk, opgesteld plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet; Spoedeisend geval: een onvoorziene situatie die geen uitstel verdraagt; Verslag: een schriftelijk document als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet met de uitkomsten van het in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet bedoelde onderzoek waarin de oplossingen in samenspraak met de cliënt zijn benoemd; Vervoersvoorziening: een voorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich in zijn leefomgeving kan verplaatsen; Voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt een beroep kan doen met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik van de woning; cc. Woning: een woonruimte voor permanente bewoning bestemd en geschikt en waarbij geen ruimtes met wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen mits bestemd voor permanent bewoning. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.2: Het gesprek

1.Het college nodigt de cliënt of diens vertegenwoordiger die een melding van de hulpvraag heeft gedaan zo spoedig mogelijk na de bevestiging van ontvangst uit voor het gesprek. 2.Het gesprek zoals bedoeld in lid 1 vindt bij voorkeur fysiek plaats, maar kan ook telefonisch plaatsvinden onder volgende voorwaarden: als het college afweegt dat een telefonisch gesprek past bij de hulpvraag van de cliënt en in het belang is van de cliënt; als de situatie van de cliënt in beeld kan worden gebracht via een telefonisch gesprek en daarvan een onderzoeksverslag kan worden opgesteld, of als er al een onderzoeksverslag aanwezig is; als de cliënt niet te kennen heeft gegeven prijs te stellen op een fysiek gesprek; of bij het aanpassen of verlengen van de voorziening; of bij vervanging van een hulpmiddel of woningaanpassing voor dezelfde voorziening. 3.Het college kan voorafgaande aan het gesprek als bedoeld in het eerste lid eerst, de van belang zijnde gegevens voor dat gesprek verzamelen alvorens een afspraak wordt gemaakt 4.Het college onderzoekt in een gesprek met de degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger(s) en desgewenst familie en deskundige(n), voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de uitkomsten van een eventueel uitgevoerde intake zoals bedoeld in artikel 2.1 lid 6; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen in het beleidsplan of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke eigen bijdrage de cliënt met toepassing van het bepaalde in hoofdstuk 10 van deze verordening verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 5.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.1 derde lid aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 6.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken. 7.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 2.7: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze in natura of als persoonsgebonden budget wordt verleend en op welke wijze bezwaar kan worden gemaakt tegen de beschikking. 2.Bij het verlenen van een maatwerkvoorziening in de vorm van natura wordt in de beschikking tevens vastgelegd: wat de te verlenen maatwerkvoorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; hoe de maatwerkvoorziening wordt verleend en, indien van toepassing, de voorwaarden; wat de cliënt van de maatwerkvoorziening kan verwachten en, indien van toepassing, wat van de cliënt zelf wordt verwacht. 3.Bij het verlenen van een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wordt in de beschikking tevens vastgelegd: voor welk resultaat het persoonsgebonden budget moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget; wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe hiertoe is gekomen; wat ingangsdatum en de duur is van de verstrekking is; welke verplichtingen zijn verbonden aan het persoonsgebonden budget; dat het persoonsgebonden budget wordt overgemaakt aan de Sociale verzekeringsbank. 4.Bij het verlenen van een tegemoetkoming meerkosten, als bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening, kan in de beschikking tevens worden vastgelegd: voor welke meerkosten de tegemoetkoming moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de tegemoetkoming meerkosten; wat de hoogte van de tegemoetkoming meerkosten is en hoe hiertoe is gekomen; wat de ingangsdatum en de duur van de verstrekking is; welke verplichtingen zijn verbonden aan de tegemoetkoming meerkosten. 5.Indien de cliënt een eigen bijdrage, dan wel een ritbijdrage is verschuldigd, wordt dat opgenomen in de beschikking.

Artikel 5.1: Criteria aanspraak en verplichtingen persoonsgebonden budget

1.De cliënt heeft aanspraak op een persoonsgebonden budget indien: de cliënt op eigen kracht, al dan niet met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van belangen aangaande de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken en in staat is deze op een verantwoorde manier uit te voeren; de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt waarom hij de maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wenst te krijgen; is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen voldoen aan de kwaliteitseisen van de wet en in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Het college stelt nadere regels over de voorwaarden: als bedoeld in het eerste lid; rond de verstrekking en verantwoording van het persoonsgebonden budget indien dit wordt besteed aan het realiseren van een hulpmiddel, vervoersvoorziening, woningaanpassing of een andere maatwerkvoorziening. 3.Aan het persoonsgebonden budget zijn de volgende verplichtingen verbonden: het persoonsgebonden budget mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; uit het persoonsgebonden budget mogen personen uit het sociale netwerk worden betaald, indien dat leidt tot minimaal gelijkwaardige ondersteuning; uit het persoonsgebonden budget mogen geen tussenpersonen of belangbehartigers worden betaald; het persoonsgebonden budget moet binnen zes maanden na toekenning zijn aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden; de cliënt die is aangewezen op maatschappelijke ondersteuning besteedt het persoonsgebonden budget niet aan een persoon die gebruikelijke hulp zou moeten bieden maar daartoe niet (meer) in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 4.De cliënt of diens vertegenwoordiger aan wie een persoonsgebonden budget is verleend sluit met de gekwalificeerde aanbieder een schriftelijke overeenkomst, waar ten minste afspraken in zijn opgenomen over de kwaliteit en het resultaat van de maatschappelijke ondersteuning en de wijze van declareren, een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat: een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, het uurtarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, het burgerservicenummer en de naam van de aanbieder, en wordt door de aanbieder ondertekend; een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat het nummer waarmee die aanbieder staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, en de naam van degene die de hulp heeft geleverd, het tarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, en de naam en het adres van de aanbieder, en wordt namens de aanbieder ondertekend. de cliënt stelt, op verzoek van het college of de Sociale verzekeringsbank, de in onderdeel b en c bedoelde schriftelijke overeenkomst en/of declaraties tot vijf jaar na de datum van de verlening van het persoonsgebonden budget ter beschikking van het college of de Sociale verzekeringsbank. 4Het college kan in afwijking van de in het vorige lid genoemde voorwaarden, andere voorwaarden stellen aan de overeenkomst in het geval het persoonsgebonden budget mag worden uitbetaald aan iemand uit het sociale netwerk als bedoeld in artikel 5.1 vierde lid van de verordening en de persoon die niet als een gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt.

Artikel 5.2: Vaststellen hoogte persoonsgebonden budget

1.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor vervoersvoorzieningen, hulpmiddelen en woningaanpassingen bedraagt in ieder geval niet meer dan de huur- dan wel aanschafprijs van de goedkoopst passende bijdrage, waaronder gerekend onderhoud, reparatie en verzekering zoals die door het college aan de aanbieder verschuldigd is. 2.Het college kan de hoogte van het persoonsgebonden budget als bedoeld in het vorige lid vaststellen op basis van een offerte dan wel standaardprijslijsten. 3.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor diensten is afgeleid van de tarieven waarvoor het college deze diensten heeft gecontracteerd. 4.Het persoonsgebonden budget moet in ieder geval toereikend zijn om maatschappelijke ondersteuning in te kunnen kopen welke voldoet aan de kwaliteitseisen als bedoeld in de wet en in redelijkheid geschikt is voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 5.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor diensten geleverd: door een gekwalificeerde zorgorganisatie met overheadkosten bedraagt 100% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd; door een zelfstandig werkende gekwalificeerde aanbieder bedraagt 85% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd. De hoogte van het persoonsgebonden budget welke door de cliënt mag worden besteed aan een persoon uit diens sociale netwerk of aan een persoon die niet als gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt, wordt vastgesteld conform de uitspraken van de Centrale Raad van Beroep d.d. 16 augustus 2023: op basis van het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de betreffende hulp van de geldende cao te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren 6.In afwijking van lid 5.c bedraagt de hoogte van het persoonsgebonden budget voor de voorzieningen a,b,en c uit het Besluit welke door de cliënt mag worden besteed aan een persoon uit diens sociale netwerk of aan een persoon die niet als gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt, 50% van het tarief waarvoor het college aanbieders heeft gecontracteerd, met een minimum van het gestelde onder lid 5.c

Artikel 9.2: Kostprijs

1.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de prijs waarvoor de gemeente die maatwerkvoorziening afneemt van of aanschaft bij een (gecontracteerde) aanbieder, inclusief de bijkomende kosten. 2.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget is gelijk aan het bedrag daarvan.

Artikel 11.3: Herziening en intrekking

1.In aanvulling op de in artikel 2.3.10 van de wet genoemde mogelijkheden kan het college een toegekende aanspraak op een maatwerkvoorziening geheel of gedeeltelijk intrekken, indien: niet of niet volledig wordt voldaan aan de voorwaarden gesteld bij of krachtens de wet, deze of voorafgaande verordeningen of die zijn opgenomen in de beschikking; beschikt is op grond van gegevens waarvan gebleken is dat die gegevens zodanig onjuist waren dat, waren de juiste gegevens bekend geweest, een andere beslissing zou zijn genomen; achteraf blijkt dat de belanghebbende onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; bij een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget, blijkt dat de cliënt niet heeft voldaan aan het bepaalde in artikel 5.1 van deze verordening; er andere wijzigingen in de noodzaak voor het gebruik van de voorziening hebben plaatsgevonden. 2.Het college kan een besluit tot toekenning van een tegemoetkoming zoals bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening herzien of intrekken indien : niet of niet volledig wordt voldaan aan de voorwaarden gesteld bij of krachtens de wet, deze of voorafgaande verordeningen of die zijn opgenomen in de beschikking; beschikt is op grond van gegevens waarvan gebleken is dat die gegevens zodanig onjuist waren dat, waren de juiste gegevens bekend geweest, een andere beslissing zou zijn genomen; achteraf blijkt dat de belanghebbende onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; er andere wijzigingen in de noodzaak voor het gebruik van de voorziening hebben plaatsgevonden.

Artikel 11.4: Terugvordering en verrekenen

1.Indien het recht op een voorziening is ingetrokken of herzien, kan het college in aanvulling op artikel 2.4.1 van de wet: het ten onrechte of tot een te hoog bedrag genoten maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget terugvorderen; de ten onrechte ontvangen tegemoetkoming als bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening terugvorderen; de geldswaarde van een maatwerkvoorziening in natura terugvorderen. 2.De wijze waarop de terugvordering geïnd wordt, kan verrekening zijn. De hoogte van het (periodieke) bedrag van verrekening moet in redelijke verhouding staan tot de ondersteuning in de zelfredzaamheid en participatie.

Artikel 14.4: Overgangsrecht tariefdifferentiatie PGB en maximale periode voor betaling eigen bijdrage

1.Voor cliënten, die op 31 december 2019 een PGB ontvangen, blijft de op 31 december 2019 geldende PGB-tariefdifferentiatie van toepassing tot en met 30 juni 2020. 2.Op een PGB-aanvraag, waarop niet voor 1 januari 2020 is beslist, wordt beslist met toepassing van de PGB-tariefdifferentiatie die per 1 januari 2020 geldt. 3.Als na 1 januari 2020 wordt beslist op een bezwaarschrift tegen een PGB-beschikking van voor 1 januari 2020, dan gebeurt dat met toepassing van de op 31 december 2019 geldende PGB-tariefdifferentiatie. 4.Voor cliënten, voor wie op 31 december 2019 een termijn voor de verschuldigdheid van de eigen bijdrage voor een voorziening geldt, blijft die termijn ook na 1 januari 2020 van toepassing.

Artikel 1.1: Begripsomschrijvingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, dus ook door anderen gebruikt wordt, algemeen verkrijgbaar is en niet - aanzienlijk - duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijk: naar geldende maatschappelijke normen tot het gangbare gebruiks- dan wel bestedingspatroon van een persoon als de aanvrager behorend; Beperking: aan de persoon verbonden factoren die er toe leiden dat deze niet (volledig) in staat is tot deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; Besluit Wmo: Besluit Wmo gemeente Zoetermeer, waarin tarieven en bedragen zijn opgenomen; Bezoekbaar maken: het middels een door het college te bepalen tegemoetkoming bewerkstelligen dat de cliënt toegang heeft tot de woning, de woonkamer en een toiletvoorziening kan bereiken en gebruiken; Collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening in natura die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt; Dagbesteding: een algemene voorziening als omschreven in het Beleidsplan Wmo en Jeugdzorg gemeente Zoetermeer; Eigen bijdrage: de bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gekwalificeerde aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens de cliënt of het college gehouden is een maatwerkvoorziening te leveren conform de daarvoor geldende kwaliteitsstandaarden; Gemeenschappelijke ruimten: gedeelte(n) van een woongebouw, niet behorende tot de onderscheiden woningen, bestemd en noodzakelijk om de woonruimte van de cliënt waar deze zijn hoofdverblijf heeft vanaf de toegang tot het woongebouw te bereiken. En ook ruimten voor gemeenschappelijk gebruik zoals een keuken of recreatieruimte; Huisgenoot: iedere persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort; Hulpvraag: de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, niet zijnde informatie en advies, waarvoor een melding wordt gedaan; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat of zal staan dan wel behoort te staan ingeschreven. Indien de cliënt met een briefadres in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat, gaat het om het feitelijk woonadres; Instelling: volgens de Wet toelating zorginstellingen, een ziekenhuis of kleinschalig wooninitiatief als bedoeld in de Regeling Subsidies AWBZ/Wlz; Langdurige ambulante begeleiding: een (collectieve) maatwerkvoorziening in natura waarop de cliënt is aangewezen om zelfstandig te kunnen blijven wonen en welke bijdraagt aan diens zelfredzaamheid en participatie; Leefeenheid: alle bewoners die een gemeenschappelijke woning bewonen met als doel een duurzaam gezamenlijk huishouden te voeren; Leefomgeving in verband met ondersteuning bij het deelnemen aan het maatschappelijke verkeer (zich kunnen verplaatsen): 15 tot 20 kilometer rondom de woning van de cliënt; Maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor een verleningsbesluit (beschikking) noodzakelijk is en welke in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget kan worden toegekend; Meerkosten: kosten die uitgaan boven de kosten die als algemeen gebruikelijk zijn te beschouwen; Normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het verrichten van gebruikelijke huishoudelijke taken, verplaatsingen in en om de woning waaronder ook de toegang tot de woning; Ondersteuningsplan: het document waarin de hulpvraag, de hulp en ondersteuning wordt benoemd en beschreven die de cliënt nodig heeft in zijn situatie en gelet op zijn beperking(en); Persoonlijk plan: een door de cliënt, al dan niet tezamen met zijn persoonlijke netwerk, opgesteld plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet; Spoedeisend geval: een onvoorziene situatie die geen uitstel verdraagt; Verslag: een schriftelijk document als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet met de uitkomsten van het in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet bedoelde onderzoek waarin de oplossingen in samenspraak met de cliënt zijn benoemd; Vervoersvoorziening: een voorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich in zijn leefomgeving kan verplaatsen; Voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt een beroep kan doen met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik van de woning; cc. Woning: een woonruimte voor permanente bewoning bestemd en geschikt en waarbij geen ruimtes met wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen mits bestemd voor permanent bewoning. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.2: Het gesprek

1.Het college nodigt de cliënt of diens vertegenwoordiger die een melding van de hulpvraag heeft gedaan zo spoedig mogelijk na de bevestiging van ontvangst uit voor het gesprek. 2.Het gesprek zoals bedoeld in lid 1 vindt bij voorkeur fysiek plaats, maar kan ook telefonisch plaatsvinden onder volgende voorwaarden: als het college afweegt dat een telefonisch gesprek past bij de hulpvraag van de cliënt en in het belang is van de cliënt; als de situatie van de cliënt in beeld kan worden gebracht via een telefonisch gesprek en daarvan een onderzoeksverslag kan worden opgesteld, of als er al een onderzoeksverslag aanwezig is; als de cliënt niet te kennen heeft gegeven prijs te stellen op een fysiek gesprek; of bij het aanpassen of verlengen van de voorziening; of bij vervanging van een hulpmiddel of woningaanpassing voor dezelfde voorziening. 3.Het college kan voorafgaande aan het gesprek als bedoeld in het eerste lid eerst, de van belang zijnde gegevens voor dat gesprek verzamelen alvorens een afspraak wordt gemaakt 4.Het college onderzoekt in een gesprek met de degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger(s) en desgewenst familie en deskundige(n), voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de uitkomsten van een eventueel uitgevoerde intake zoals bedoeld in artikel 2.1 lid 6; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen in het beleidsplan of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke eigen bijdrage de cliënt met toepassing van het bepaalde in hoofdstuk 10 van deze verordening verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 5.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.1 derde lid aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 6.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken. 7.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 2.7: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze in natura of als persoonsgebonden budget wordt verleend en op welke wijze bezwaar kan worden gemaakt tegen de beschikking. 2.Bij het verlenen van een maatwerkvoorziening in de vorm van natura wordt in de beschikking tevens vastgelegd: wat de te verlenen maatwerkvoorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; hoe de maatwerkvoorziening wordt verleend en, indien van toepassing, de voorwaarden; wat de cliënt van de maatwerkvoorziening kan verwachten en, indien van toepassing, wat van de cliënt zelf wordt verwacht. 3.Bij het verlenen van een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wordt in de beschikking tevens vastgelegd: voor welk resultaat het persoonsgebonden budget moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget; wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe hiertoe is gekomen; wat ingangsdatum en de duur is van de verstrekking is; welke verplichtingen zijn verbonden aan het persoonsgebonden budget; dat het persoonsgebonden budget wordt overgemaakt aan de Sociale verzekeringsbank. 4.Bij het verlenen van een tegemoetkoming meerkosten, als bedoeld in hoofdstuk 10 van deze verordening, kan in de beschikking tevens worden vastgelegd: voor welke meerkosten de tegemoetkoming moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de tegemoetkoming meerkosten; wat de hoogte van de tegemoetkoming meerkosten is en hoe hiertoe is gekomen; wat de ingangsdatum en de duur van de verstrekking is; welke verplichtingen zijn verbonden aan de tegemoetkoming meerkosten. 5.Indien de cliënt een eigen bijdrage, dan wel een ritbijdrage is verschuldigd, wordt dat opgenomen in de beschikking.

Artikel 9.1: Algemene voorziening en maatwerkvoorzieningen

1.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de algemene voorziening voor begeleiding en dagbesteding en voor maatwerkvoorzieningen, tenzij op grond van dit artikel of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen bijdrage verschuldigd is. 2.Voor de hoogte en de overige voorwaarden van de bijdrage, bedoeld in het eerste lid, worden de landelijke richtlijnen hiervoor gevolgd met inachtneming van het landelijke Uitvoeringsbeleid Wmo 2015 3.De bijdrage, bedoeld in het eerste lid, is verschuldigd zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of tot de volledige kostprijs van de voorziening door de cliënt is betaald. 4.het college stelt nadere regels aan het opleggen van de eigen bijdrage voor de algemene voorziening voor begeleiding en dagbesteding, zoals bedoeld in lid 1. 5.Voor dagbesteding specifiek gericht op arbeidsmatige activiteiten is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. 6.Voor de maatwerkvoorziening Regiotaxi is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. Voor deze voorziening geldt een door het college vast te stellen ritbijdrage per verreden kilometer. 7.Voor de verstrekking van een maatwerkvoorziening waarvan de kosten per verstrekking niet hoger zijn dan € 100, is geen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd. 8.Indien een maatwerkvoorziening wordt verleend ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt, is de eigen bijdrage, als bedoeld in het eerste lid, verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders; en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de cliënt.

Artikel 9.3: Overgangsrecht

Voor cliënten, voor wie op 31 december 2019 een termijn voor de verschuldigdheid van de eigen bijdrage voor een voorziening geldt, blijft die termijn ook na 1 januari 2020 van toepassing.

Artikel 14.4: Overgangsrecht tariefdifferentiatie PGB en maximale periode voor betaling eigen bijdrage

1.Voor cliënten, die op 31 december 2019 een PGB ontvangen, blijft de op 31 december 2019 geldende PGB-tariefdifferentiatie van toepassing tot en met 30 juni 2020. 2.Op een PGB-aanvraag, waarop niet voor 1 januari 2020 is beslist, wordt beslist met toepassing van de PGB-tariefdifferentiatie die per 1 januari 2020 geldt. 3.Als na 1 januari 2020 wordt beslist op een bezwaarschrift tegen een PGB-beschikking van voor 1 januari 2020, dan gebeurt dat met toepassing van de op 31 december 2019 geldende PGB-tariefdifferentiatie. 4.Voor cliënten, voor wie op 31 december 2019 een termijn voor de verschuldigdheid van de eigen bijdrage voor een voorziening geldt, blijft die termijn ook na 1 januari 2020 van toepassing.

Artikel 6.1: Maatschappelijke ondersteuning

1.Het college kan aan de cliënt die aanspraak heeft op maatschappelijke ondersteuning een maatwerkvoorziening verlenen in de vorm van: Langdurige ambulante begeleiding; huishoudelijke hulp dagbesteding; Kortdurend verblijf waaronder zo nodig het noodzakelijke vervoer; Specialistische begeleiding voor personen met een zintuiglijke beperking. 2.Het college kan voor een client die aanspraak heeft op maatschappelijke ondersteuning een algemene voorziening beschikbaar stellen in de vorm van langdurige ambulante begeleiding dagbesteding huishoudelijke ondersteuning

Artikel 6.4: huishoudelijke hulp

Het college streeft ernaar dat inwoners zo lang mogelijk zelfstandig blijven in het huishouden. Indien een inwoner ondersteuning nodig heeft bij het uitvoeren van huishoudelijke taken, kan iemand indien mogelijk gebruik maken van een algemene voorziening. In individuele gevallen kan het college ook hulp bij het huishouden toekennen voor het (tijdelijk) overnemen van huishoudelijke werkzaamheden met als resultaat een schoon gehouden huis, mits dat resultaat niet op andere wijze kan worden bereikt.

Artikel 1.1: Begripsomschrijvingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, dus ook door anderen gebruikt wordt, algemeen verkrijgbaar is en niet - aanzienlijk - duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijk: naar geldende maatschappelijke normen tot het gangbare gebruiks- dan wel bestedingspatroon van een persoon als de aanvrager behorend; Beperking: aan de persoon verbonden factoren die er toe leiden dat deze niet (volledig) in staat is tot deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; Besluit Wmo: Besluit Wmo gemeente Zoetermeer, waarin tarieven en bedragen zijn opgenomen; Bezoekbaar maken: het middels een door het college te bepalen tegemoetkoming bewerkstelligen dat de cliënt toegang heeft tot de woning, de woonkamer en een toiletvoorziening kan bereiken en gebruiken; Collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening in natura die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt; Dagbesteding: een algemene voorziening als omschreven in het Beleidsplan Wmo en Jeugdzorg gemeente Zoetermeer; Eigen bijdrage: de bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gekwalificeerde aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die jegens de cliënt of het college gehouden is een maatwerkvoorziening te leveren conform de daarvoor geldende kwaliteitsstandaarden; Gemeenschappelijke ruimten: gedeelte(n) van een woongebouw, niet behorende tot de onderscheiden woningen, bestemd en noodzakelijk om de woonruimte van de cliënt waar deze zijn hoofdverblijf heeft vanaf de toegang tot het woongebouw te bereiken. En ook ruimten voor gemeenschappelijk gebruik zoals een keuken of recreatieruimte; Huisgenoot: iedere persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort; Hulpvraag: de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, niet zijnde informatie en advies, waarvoor een melding wordt gedaan; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft of zal hebben en op welk adres hij in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat of zal staan dan wel behoort te staan ingeschreven. Indien de cliënt met een briefadres in de gemeentelijke basisadministratie ingeschreven staat, gaat het om het feitelijk woonadres; Instelling: volgens de Wet toelating zorginstellingen, een ziekenhuis of kleinschalig wooninitiatief als bedoeld in de Regeling Subsidies AWBZ/Wlz; Langdurige ambulante begeleiding: een (collectieve) maatwerkvoorziening in natura waarop de cliënt is aangewezen om zelfstandig te kunnen blijven wonen en welke bijdraagt aan diens zelfredzaamheid en participatie; Leefeenheid: alle bewoners die een gemeenschappelijke woning bewonen met als doel een duurzaam gezamenlijk huishouden te voeren; Leefomgeving in verband met ondersteuning bij het deelnemen aan het maatschappelijke verkeer (zich kunnen verplaatsen): 15 tot 20 kilometer rondom de woning van de cliënt; Maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor een verleningsbesluit (beschikking) noodzakelijk is en welke in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget kan worden toegekend; Meerkosten: kosten die uitgaan boven de kosten die als algemeen gebruikelijk zijn te beschouwen; Normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het verrichten van gebruikelijke huishoudelijke taken, verplaatsingen in en om de woning waaronder ook de toegang tot de woning; Ondersteuningsplan: het document waarin de hulpvraag, de hulp en ondersteuning wordt benoemd en beschreven die de cliënt nodig heeft in zijn situatie en gelet op zijn beperking(en); Persoonlijk plan: een door de cliënt, al dan niet tezamen met zijn persoonlijke netwerk, opgesteld plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet; Spoedeisend geval: een onvoorziene situatie die geen uitstel verdraagt; Verslag: een schriftelijk document als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet met de uitkomsten van het in artikel 2.3.2 tweede lid van de wet bedoelde onderzoek waarin de oplossingen in samenspraak met de cliënt zijn benoemd; Vervoersvoorziening: een voorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich in zijn leefomgeving kan verplaatsen; Voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt een beroep kan doen met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik van de woning; cc. Woning: een woonruimte voor permanente bewoning bestemd en geschikt en waarbij geen ruimtes met wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen mits bestemd voor permanent bewoning. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.2: Het gesprek

1.Het college nodigt de cliënt of diens vertegenwoordiger die een melding van de hulpvraag heeft gedaan zo spoedig mogelijk na de bevestiging van ontvangst uit voor het gesprek. 2.Het gesprek zoals bedoeld in lid 1 vindt bij voorkeur fysiek plaats, maar kan ook telefonisch plaatsvinden onder volgende voorwaarden: als het college afweegt dat een telefonisch gesprek past bij de hulpvraag van de cliënt en in het belang is van de cliënt; als de situatie van de cliënt in beeld kan worden gebracht via een telefonisch gesprek en daarvan een onderzoeksverslag kan worden opgesteld, of als er al een onderzoeksverslag aanwezig is; als de cliënt niet te kennen heeft gegeven prijs te stellen op een fysiek gesprek; of bij het aanpassen of verlengen van de voorziening; of bij vervanging van een hulpmiddel of woningaanpassing voor dezelfde voorziening. 3.Het college kan voorafgaande aan het gesprek als bedoeld in het eerste lid eerst, de van belang zijnde gegevens voor dat gesprek verzamelen alvorens een afspraak wordt gemaakt 4.Het college onderzoekt in een gesprek met de degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger(s) en desgewenst familie en deskundige(n), voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de uitkomsten van een eventueel uitgevoerde intake zoals bedoeld in artikel 2.1 lid 6; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, zoals opgenomen in het beleidsplan of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke eigen bijdrage de cliënt met toepassing van het bepaalde in hoofdstuk 10 van deze verordening verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 5.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.1 derde lid aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 6.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken. 7.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 3.1: Algemene criteria maatwerkwerkvoorziening

1.Een cliënt die zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de gemeente Zoetermeer komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening in verband met de door hem ondervonden beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet: op eigen kracht; met gebruikmaking van voorzieningen die voor de cliënt algemeen gebruikelijk worden geacht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen, kan verminderen of wegnemen. 2.De maatwerkvoorziening als bedoeld in het vorige lid levert, rekening houdend met het verslag of het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.4 van deze verordening en indien aanwezig het persoonlijk plan, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. 3.Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening in verband met de door hem ondervonden problemen bij het zich handhaven in de samenleving voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet: op eigen kracht; met gebruikmaking van voorzieningen die voor de cliënt algemeen gebruikelijk worden geacht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen, kan verminderen of wegnemen. 4.De maatwerkvoorziening als bedoeld in het vorige lid levert, rekening houdend het verslag of het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.4 van deze verordening en indien aanwezig het persoonlijk plan, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zo zich snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 5.Bij het beoordelen van de aanspraak op een maatwerkvoorziening neemt het college het verslag of het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.4 van deze verordening en indien aanwezig het persoonlijk plan als uitgangspunt.

Artikel 3.2: Specifieke criteria maatwerkvoorziening

1.Er bestaat slechts aanspraak op een maatwerkvoorziening voor zover: deze langdurig noodzakelijk is om de cliënt in staat te stellen tot zelfredzaamheid en participatie mede met het oog op het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven wonen, met dien verstande dat voor hulp bij het huishouden en individuele begeleiding ook een kortdurende noodzaak volstaat; deze als goedkoopst passende bijdrage aan te merken is; deze in overwegende mate op de cliënt gericht is. 2.Geen aanspraak op een maatwerkvoorziening bestaat: indien deze voor de persoon als de cliënt algemeen gebruikelijk is; voor zover de cliënt aanspraak kan maken op een voorliggende voorziening; voor zover er aan de zijde van de cliënt geen sprake is van hogere kosten in vergelijking met de situatie voorafgaand aan diens behoefte aan maatschappelijke ondersteuning waarvoor de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd; indien een voorziening als die waarop de aanvraag betrekking heeft reeds in het kader van enige wettelijke bepaling of regeling is verstrekt en daarvan de normale afschrijvingstermijn nog niet is verstreken, tenzij de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; indien de cliënt in redelijkheid van hem te vergen mogelijkheden had om zelf voor een passende oplossing te zorgen voor de beperkingen in zijn zelfredzaamheid en participatie; indien de noodzaak tot ondersteuning is ontstaan als gevolg van omstandigheden die in de risicosfeer van de cliënt liggen; indien de cliënt geen woonplaats heeft of zal hebben in de gemeente Zoetermeer en niet in de gemeentelijke basisadministratie staat ingeschreven of ingeschreven zal worden. 3.Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid en participatie geldt dat een cliënt alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking komt als: de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs niet vermijdbaar was; de voorziening voorzienbaar was, maar van de cliënt redelijkerwijs niet verwacht kon worden maatregelen te hebben getroffen die de hulpvraag overbodig had gemaakt. 4.De aanvraag om een maatwerkvoorziening wordt afgewezen indien de maatwerkvoorziening is gerealiseerd vóór de melding dan wel de aanvraag. 5.De aanvraag om een maatwerkvoorziening kan worden afgewezen indien deze nog niet is gerealiseerd vóór de melding dan wel aanvraag, maar waarbij de cliënt al wel verplichtingen is aangegaan, tenzij de noodzaak achteraf door het college kan worden vastgesteld.

Artikel 5.1: Criteria aanspraak en verplichtingen persoonsgebonden budget

1.De cliënt heeft aanspraak op een persoonsgebonden budget indien: de cliënt op eigen kracht, al dan niet met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van belangen aangaande de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken en in staat is deze op een verantwoorde manier uit te voeren; de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt waarom hij de maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wenst te krijgen; is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen voldoen aan de kwaliteitseisen van de wet en in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor het persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Het college stelt nadere regels over de voorwaarden: als bedoeld in het eerste lid; rond de verstrekking en verantwoording van het persoonsgebonden budget indien dit wordt besteed aan het realiseren van een hulpmiddel, vervoersvoorziening, woningaanpassing of een andere maatwerkvoorziening. 3.Aan het persoonsgebonden budget zijn de volgende verplichtingen verbonden: het persoonsgebonden budget mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; uit het persoonsgebonden budget mogen personen uit het sociale netwerk worden betaald, indien dat leidt tot minimaal gelijkwaardige ondersteuning; uit het persoonsgebonden budget mogen geen tussenpersonen of belangbehartigers worden betaald; het persoonsgebonden budget moet binnen zes maanden na toekenning zijn aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden; de cliënt die is aangewezen op maatschappelijke ondersteuning besteedt het persoonsgebonden budget niet aan een persoon die gebruikelijke hulp zou moeten bieden maar daartoe niet (meer) in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 4.De cliënt of diens vertegenwoordiger aan wie een persoonsgebonden budget is verleend sluit met de gekwalificeerde aanbieder een schriftelijke overeenkomst, waar ten minste afspraken in zijn opgenomen over de kwaliteit en het resultaat van de maatschappelijke ondersteuning en de wijze van declareren, een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat: een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, het uurtarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, het burgerservicenummer en de naam van de aanbieder, en wordt door de aanbieder ondertekend; een declaratie van een gekwalificeerde aanbieder bevat het nummer waarmee die aanbieder staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, een overzicht van de dagen waarop is gewerkt, en de naam van degene die de hulp heeft geleverd, het tarief, het aantal te betalen uren, dagdelen of etmalen, en de naam en het adres van de aanbieder, en wordt namens de aanbieder ondertekend. de cliënt stelt, op verzoek van het college of de Sociale verzekeringsbank, de in onderdeel b en c bedoelde schriftelijke overeenkomst en/of declaraties tot vijf jaar na de datum van de verlening van het persoonsgebonden budget ter beschikking van het college of de Sociale verzekeringsbank. 4Het college kan in afwijking van de in het vorige lid genoemde voorwaarden, andere voorwaarden stellen aan de overeenkomst in het geval het persoonsgebonden budget mag worden uitbetaald aan iemand uit het sociale netwerk als bedoeld in artikel 5.1 vierde lid van de verordening en de persoon die niet als een gekwalificeerde aanbieder wordt aangemerkt.