Wmo in Zeewolde: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij het normale gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college het primaat van verhuizen toepassen, tenzij de noodzakelijke aanpassings- en verhuiskosten lager zijn dan € 6.000.

Uit: Integrale verordening sociaal domein gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde, artikel 3.10, geldt sinds 1 augustus 2025 (CVDR656232_6).

De woningaanpassing wordt door natrekking eigendom van de eigenaar, met uitzondering van de traplift.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

Een traplift wordt in bruikleen verstrekt en wordt verwijderd als deze niet meer wordt gebruikt.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

Trapliften | Eenmalig | - De tegenwaarde van de goedkoopste adequate voorziening, zo nodig inclusief onderhoud, keuring en reparatie, die de gemeente in natura verstrekt - ontbreken afspraken met leveranciers, installateurs en onderhoudsbedrijven dan wordt het pgb vastgesteld op basis van de goedkoopst adequate offerte uit minimaal 2 offertes

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 4.12, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: zaak: roerende en onroerende zaken als hulpmiddelen, woningaanpassingen en/of andere maatregelen van bouwkundige aard of woontechnische ingrepen in of aan een woonruimte (zoals een traplift);

Uit: Integrale verordening sociaal domein gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde, artikel 3.1, geldt sinds 1 augustus 2025 (CVDR656232_6).

2.Dat gebeurt via een door de gemeente gecontracteerde aannemer in te schakelen of een persoonsgebonden budget voor een woningaanpassing te verstrekken, waarna de eigenaar van de woning de aanpassing zelf regelt.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

3.Het college of belanghebbende (huurder) mag zonder toestemming van de eigenaar van de woning de woningaanpassing aanbrengen.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

6.Het uitrustingsniveau van de woningaanpassingen is sober en doelmatig en is gelijk aan het niveau in sociale huurwoningen.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

1.Nieuwe woonvoorzieningen voor woninggebonden ruimten: Het college kan woonvoorzieningen plaatsen in woninggebonden ruimten via een gecontracteerde partij of middels een persoonsgebonden budget, waarbij de woningcorporatie en de Vereniging van Eigenaren (VvE) vooraf schriftelijk op de hoogte worden gebracht.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.8, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

Na verhuizing of overlijden van een bewoner kunnen de voorzieningen in opdracht van het college worden verwijderd.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.8, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

9.Bij toekenning van de woningaanpassing worden afspraken gemaakt over (gedeeltelijke) terugbetaling van de woningaanpassing bij verhuizing binnen 10 jaar na gereedmelding aanpassing.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.7.7, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

De gemeente behoudt zich het recht voor om een voorziening die is aangeschaft met een pgb en niet langer door de belanghebbende wordt gebruikt in te nemen en voor herverstrekking doeleinden in te zetten.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 4.16, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

Om tot een passend volume (aantal minuten per week) te komen gebruikt het college het normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 van bureau HHM met aanvulling 2022).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.1.2, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

2.Het normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 wordt gebruikt om uniformiteit in de toekenning van hulp bij het huishouden na te streven.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023, artikel 3.1.2, geldt sinds 10 oktober 2023 (CVDR701534_1).

4.Het pgb-tarief voor kortdurend verblijf door informele hulp bedraagt € 30,00 per etmaal met een maximum van € 130,00 per kalendermaand.

Uit: Integrale verordening sociaal domein gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde, artikel 4.14, geldt sinds 1 augustus 2025 (CVDR656232_6).

Artikel 3.10: Voorwaarden en weigeringsgronden

1.een maatwerkvoorziening wordt verstrekt: [Artikel 3.10 lid 1 bevat een kennelijke verschrijving, hier wordt bedoeld: geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:] voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; voor zover de belanghebbende op eigen kracht, met een algemeen gebruikelijke voorziening, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen; voor zover de belanghebbende met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; indien het een voorziening betreft die de belanghebbende na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; Indien het een voorziening betreft die de belanghebbende vóór de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de belanghebbende dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. De belanghebbende dient zelf aan te tonen dat hier sprake van is voor zover deze niet in overwegende mate op het individu is gericht voor zover de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de belanghebbende rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. indien de aanspraak niet is vast te stellen doordat belanghebbende of zijn huisgenoten niet of onvoldoende voldoen aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 2.3.8 lid 1 en 3 van de wet en artikel 3.4 van deze verordening; voor zover er geen belemmeringen zijn vastgesteld in zelfredzaamheid en / of participatie. 2.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt: als de belanghebbende geen ingezetene is van de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; als deze niet langdurig noodzakelijk is, voor zover het gaat om hulpmiddelen of een woningaanpassing. 3.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen of de slechte staat van het onderhoud; ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, niet gelegaliseerde vakantie‐ en recreatiewoningen, zogenaamde ADL-clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; indien de belanghebbende niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; indien deze betrekking heeft op een woongebouw, dat specifiek gericht is op mensen met beperkingen of dat in de praktijk bewoond wordt door een specifieke groep en waarvan vast staat dat de voorziening niet voldoet aan de voor een dergelijke woning op grond van wettelijke voorschriften, algemeen aanvaarde regels of contractuele bepalingen geldende vereisten en waarvan is aangetoond dat de aangevraagde voorziening bij wel voldoen aan die vereisten niet nodig is; als de belanghebbende zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen. 4.Een belanghebbende kan alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking worden gebracht wanneer beperkingen, chronische psychische problemen of psychosociale problemen het gebruik van een collectief systeem onmogelijk maken, dan wel een collectief systeem niet aanwezig is. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij het normale gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college het primaat van verhuizen toepassen, tenzij de noodzakelijke aanpassings- en verhuiskosten lager zijn dan € 6.000. 6.Indien de aanpassings- en verhuiskosten hoger zijn dan het in lid 5 genoemde bedrag kan de belanghebbende er voor kiezen niet te verhuizen, maar de woning met inzet van eigen middelen aan te passen. Hij ontvangt dan een tegemoetkoming ter hoogte van het in lid 5 genoemde bedrag. 7.In afwijking van het bepaalde in de voorgaande leden wordt slechts tot een gedeeltelijke weigering besloten, indien en voor zover de overige oplossingen de hulpvraag slechts voor een deel oplossen.

Artikel 3.7.3: Primaat van verhuizen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

(Art. 3.10 lid 5 Verordening) Het primaat verhuizen houdt in dat verhuizen naar een geschikte woonruimte voorrang heeft boven woningaanpassingen, wanneer de kosten van de aanpassingen naar verwachting hoger zijn dan het in de Verordening vastgelegde bedrag van €6.000,-. Wanneer er een geschikte woning gevonden is, kan men in aanmerking komen voor een verhuiskostenvergoeding. Als het primaat van verhuizing wordt toegepast, maar de belanghebbende wil niet verhuizen dan kan een tegemoetkoming in de kosten worden toegekend ter hoogte van €6000,00. Belanghebbende kan hiermee de huidige woning aanpassen en neemt de meerkosten voor eigen rekening. Bij het toepassen van het zogenaamde primaat van verhuizen worden de volgende belangen afgewogen: De aanwezigheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; Kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen; Volkshuisvestelijke factoren; Woning moet binnen medisch aanvaardbare termijn beschikbaar zijn; Sociale omstandigheden; Afstemming met andere voorzieningen; Werksituatie; Verandering in woonlasten; Wooncomfort; Is de belanghebbende huurder of eigenaar van de woning; De wil van de belanghebbende om te verhuizen. Het college kan op grond van de belangenafweging tot de conclusie komen dat verhuizen de meest compenserende oplossing is en om deze reden het aanpassen van de huidige woning niet vergoeden.

Artikel 3.1: Begripsbepalingen

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau zoals dat voor de (gezins) situatie van belanghebbende geldt; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a Wmo 2015; duurvoorziening: een voorziening die wordt toegekend op periodieke basis in de vorm van dienstverlening; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; huisgenoot: iedere persoon met wie de belanghebbende duurzaam gemeenschappelijk een woning bewoont, anders dan in een commerciële huurders- of kostgangersrelatie; hulpvraag: verzoek om hulp en ondersteuning, zoals ervaren door de belanghebbende, als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; ingezetene: belanghebbende die hoofdverblijf heeft in respectievelijk de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; melding: Het eerste contact met het college waarin de hulpvraag kenbaar wordt gemaakt als bedoeld in artikel 2.3.2. lid 1 Wmo 2015; meerkosten: meerkosten als bedoeld in artikel 2.1.7 Wmo 2015; nadere regels: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; ondersteuningsplan: ook wel aangeduid als onderzoeksverslag: de schriftelijke weergave van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 Wmo 2015, de bevindingen hiervan en de visie van het college inzake het vervolg na de melding, tot stand gekomen op basis van beoordeling van de eventuele adviezen, verwijzingen en afspraken, alsmede het overleg met de belanghebbende en al het overige wat tijdens het onderzoek naar voren komt en van belang is voor de beoordeling van een eventuele aanvraag; onverwijld: zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval binnen drie werkdagen; budgetplan: het verplicht door of namens de belanghebbende in te dienen plan dat de voorgenomen besteding van een aan te vragen persoonsgebonden budget beschrijft; persoonlijk plan: persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 2 Wmo 2015; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; voorliggende voorziening: andere voorziening, niet zijnde een algemene of een algemeen gebruikelijke voorziening, waarmee geheel of deels aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; pgb vertegenwoordiger: een door de belanghebbende gemachtigde natuurlijke persoon of rechtspersoon dan wel een door de rechter benoemde wettelijk vertegenwoordiger die de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken op zich neemt; gebruikelijke hulp: Alles wat huisgenoten normaal gesproken voor een ander doen is gebruikelijk. Wat meer is, is in beginsel niet-gebruikelijk tenzij de huisgenoot er toe in staat is, er de tijd voor heeft en niet overbelast is; eigen kracht: Benutting van eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen om de eventuele beperkingen te verminderen of op te heffen, eventueel met behulp van het sociaal netwerk, o.a. middels aanspraak op andere (wettelijke) regelingen, behandelingen, e.d.; ritbijdrage: een door het college vast te stellen bedrag dat een persoon met beperkingen bijdraagt aan het gebruik van het collectief vervoer; zaak: roerende en onroerende zaken als hulpmiddelen, woningaanpassingen en/of andere maatregelen van bouwkundige aard of woontechnische ingrepen in of aan een woonruimte (zoals een traplift); beschermd Wonen: een vorm van veilig wonen met met daarbij behorend toezicht en begeleiding, gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken; (Maatschappelijke) opvang: het bieden van tijdelijk onderdak, begeleiding, informatie en advies aan personen die, door een of meerdere problemen al dan niet gedwongen, de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Of als er sprake is van dreigende dakloosheid. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken.

Artikel 3.10: Voorwaarden en weigeringsgronden

1.een maatwerkvoorziening wordt verstrekt: [Artikel 3.10 lid 1 bevat een kennelijke verschrijving, hier wordt bedoeld: geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:] voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; voor zover de belanghebbende op eigen kracht, met een algemeen gebruikelijke voorziening, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen; voor zover de belanghebbende met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; indien het een voorziening betreft die de belanghebbende na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; Indien het een voorziening betreft die de belanghebbende vóór de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de belanghebbende dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. De belanghebbende dient zelf aan te tonen dat hier sprake van is voor zover deze niet in overwegende mate op het individu is gericht voor zover de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de belanghebbende rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. indien de aanspraak niet is vast te stellen doordat belanghebbende of zijn huisgenoten niet of onvoldoende voldoen aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 2.3.8 lid 1 en 3 van de wet en artikel 3.4 van deze verordening; voor zover er geen belemmeringen zijn vastgesteld in zelfredzaamheid en / of participatie. 2.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt: als de belanghebbende geen ingezetene is van de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; als deze niet langdurig noodzakelijk is, voor zover het gaat om hulpmiddelen of een woningaanpassing. 3.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen of de slechte staat van het onderhoud; ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, niet gelegaliseerde vakantie‐ en recreatiewoningen, zogenaamde ADL-clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; indien de belanghebbende niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; indien deze betrekking heeft op een woongebouw, dat specifiek gericht is op mensen met beperkingen of dat in de praktijk bewoond wordt door een specifieke groep en waarvan vast staat dat de voorziening niet voldoet aan de voor een dergelijke woning op grond van wettelijke voorschriften, algemeen aanvaarde regels of contractuele bepalingen geldende vereisten en waarvan is aangetoond dat de aangevraagde voorziening bij wel voldoen aan die vereisten niet nodig is; als de belanghebbende zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen. 4.Een belanghebbende kan alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking worden gebracht wanneer beperkingen, chronische psychische problemen of psychosociale problemen het gebruik van een collectief systeem onmogelijk maken, dan wel een collectief systeem niet aanwezig is. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij het normale gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college het primaat van verhuizen toepassen, tenzij de noodzakelijke aanpassings- en verhuiskosten lager zijn dan € 6.000. 6.Indien de aanpassings- en verhuiskosten hoger zijn dan het in lid 5 genoemde bedrag kan de belanghebbende er voor kiezen niet te verhuizen, maar de woning met inzet van eigen middelen aan te passen. Hij ontvangt dan een tegemoetkoming ter hoogte van het in lid 5 genoemde bedrag. 7.In afwijking van het bepaalde in de voorgaande leden wordt slechts tot een gedeeltelijke weigering besloten, indien en voor zover de overige oplossingen de hulpvraag slechts voor een deel oplossen.

Artikel 3.14: Hoogte persoonsgebonden budget

1.De hoogte van het pgb wordt bepaald aan de hand van de kostprijs van de in de desbetreffende situatie goedkoopst adequate voorziening in natura en is toereikend voor de aanschaf daarvan, en omvat, zo nodig, een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering. Het pgb is niet hoger dan het maximum van de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. 2.Onverminderd hetgeen in het vorige lid is bepaald, wordt bij het bepalen van de hoogte van het pgb voor een zaak ook rekening gehouden met een reële termijn voor de technische afschrijving. 3.Onverminderd hetgeen in de vorige leden is bepaald, wordt het tarief voor het pgb gebaseerd op de voor belanghebbende benodigde ondersteuning en bijpassende kwaliteit van de aanbieder. Dit wordt vastgelegd in het budgetplan. 4.Het pgb-tarief voor hulp bij het huishouden is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. bij dienstverleners uit het sociaal netwerk gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 5.Het pgb-tarief voor begeleiding is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. bij dienstverleners uit het sociaal netwerk gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 6.Het pgb-tarief voor logeeropvang is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. € 30,00 per etmaal voor dienstverleners uit het sociaal netwerk. 7.Voor eerste- en tweedegraads bloed- en aanverwanten geldt het tarief voor een persoon uit het sociaalnetwerk, ook al is iemand een zelfstandige zonder personeel of werkzaam bij een erkende instelling, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om hiervan af te wijken. 8.Het pgb-tarief voor beschermd wonen is 80% van het geldende naturatarief. 9.Voor vervoer bij begeleiding groep is een opslag mogelijk voor de heen- en de terugreis zowel bij reguliervervoer als bij rolstoelgebruik. Deze opslag is gelijk aan het bedrag dat wordt betaald aan de natura-aanbieder. 10.De belanghebbende aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk als deze persoon hiervoor een tarief hanteert dat niet hoger is dan het op grond van de leden 1 tot en met 7 gehanteerde tarief. Voor diensten dient de belanghebbende de bepalingen uit het Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag in acht te nemen. 11.Het pgb voor de verhuis- en herinrichtingkostenvergoeding bedraagt € 3.100,-, welk bedrag niet vaker dan eens per zeven jaar kan worden verstrekt. 12.Aan de belanghebbende die op verzoek van het college een aangepaste – rolstoelgeschikte – woning verlaat, kan een, in beginsel kostendekkend maar op € 10.000,- gemaximeerd, pgb worden verstrekt. 13.Een pgb voor woningsanering, die noodzakelijk is in verband met een longaandoening zoals COPD en Astma en/of allergische aandoeningen, en rolstoelvast tapijt is slechts eenmalig en vindt plaats aan de hand van de volgende maximale vergoedingsbedragen: vloerbedekking per strekkende meter (4 meter breed) € 56,- gordijn woonkamer per vierkante meter raamoppervlakte € 30,- gordijn slaapkamer per vierkante meter raamoppervlakte € 22,50. 14.Bij vervanging van aanwezige vloerbedekking en/of gordijnen gelden de volgende vergoedingspercentages: Ouderdom te vervangen artikel | Te vergoeden percentage 0 tot 2 jaar | 100% 2 tot 4 jaar | 75% 4 tot 6 jaar | 50% 6 tot 8 jaar | 25% Ouder dan 8 jaar | 0% 15.De hoogte van het pgb voor tijdelijke huisvesting wordt voor maximaal zes maanden verstrekt en bedraagt de werkelijke kosten van de kale huur tot een maximum van: het bedrag van de maximale rekenhuur als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder a Wet op de huurtoeslag voor zover het gaat om een zelfstandige woonruimte; 50% van het onder a bedoelde bedrag voor zover het gaat om een niet zelfstandige woonruimte. 16.Het college kan een pgb voor het vrijhouden van een woning/huurderving toekennen aan een woningbouwcorporatie of andere verhuurder voor de werkelijke kosten tot een maximum per maand van het bedrag van de maximale rekenhuur als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder a Wet op de huurtoeslag. 17.Het pgb voor gebruik van vervoer bedraagt: voor een auto een bedrag per kilometer dat gelijk is aan het in artikel 13a, lid 4, onder e Wet op de loonbelasting 1964 genoemde bedrag met een maximum van 2.000 kilometer per jaar; voor een rolstoelbus per kilometer 170% van het onder a bedoelde bedrag; voor een taxi per kilometer 265% van het onder a bedoelde bedrag; voor een rolstoeltaxi per kilometer 442% van het onder a bedoelde bedrag. 18.Het pgb voor een autoaanpassing wordt vastgesteld op basis van een offerte waarbij de goedkoopst passende voorziening in acht wordt genomen. Dit pgb wordt niet vaker dan eens per zeven jaar verstrekt. 19.Het pgb voor sportvoorzieningen en -hulpmiddelen bedraagt voor de aanschaf en (eventueel) onderhoud maximaal € 2.500,-. Dit pgb wordt niet vaker dan eens per drie jaar verstrekt.

Artikel 3.16: Maatwerkvoorziening

1.Een belanghebbende is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel een pgb, zolang deze van de maatwerkvoorziening of pgb gebruikmaakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Het Centraal administratie kantoor (CAK) stelt de hoogte van de eigen bijdrage vast en int deze. 2.De bijdrage in de kosten wordt in alle gevallen bepaald op de maxima die de Wmo 2015 en het Uitvoeringsbesluit stellen, tenzij in deze paragraaf anders wordt bepaald. 3.Een bijdrage in de kosten is niet verschuldigd: in de situaties genoemd in artikel 3.8 lid 3 Uitvoeringsbesluit; als de maatwerkvoorziening gerealiseerd wordt in een woongebouw waarvan de woning van de belanghebbende onderdeel uitmaakt, en voor zover de voorziening betrekking heeft op het toe-en/of doorgankelijk maken van het woongebouw; voor de maatwerkvoorzieningen waakvlam begeleiding en groepsbegeleiding arbeidsmatig; voor de pgb’s, zoals genoemd in artikel 3.14 leden 11 tot en met 19; voor woningaanpassing ten behoeve van minderjarigen; indien het inkomen van de cliënt, wonend in Zeewolde, niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. 4.De belanghebbende is een rit bijdrage verschuldigd voor het gebruik van collectief vervoer. De rit bijdrage is maximaal de kosten die de belanghebbende gemaakt zou hebben in het openbaar vervoer. De bijdrage per rit bestaat uit een opstaptarief en een kilometertarief voor de reisafstand tot 25 km.

Artikel 3.7: Woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

(Art. 3.10 Verordening) Woonvoorzieningen worden verstrekt om beperkingen bij het normale gebruik van de woning te compenseren. Het normale gebruik van de woonruimte omvat de elementaire woonfuncties, dat zijn de activiteiten die de gemiddelde bewoner in zijn woning in elk geval verricht. Het gaat daarbij om eten bereiden, slapen, lichaamsreiniging, essentiële huishoudelijke werkzaamheden, zoals kleding wassen, aan- en uitkleden en het wassen en verschonen van een geheel van zijn verzorger(s) afhankelijk kind. Voor een kind is spelen zonder gevaar voor de eigen gezondheid ook een elementaire woonfunctie. Problemen die een persoon met beperkingen ondervindt bij het normale gebruik van de woonruimte moeten door de verstrekking van woonvoorzieningen worden opgelost. Het streven zal in beginsel erop gericht zijn de problemen geheel weg te nemen of aanzienlijk te verminderen. Om verschillende redenen zal dat niet altijd zo kunnen zijn. Die redenen kunnen gelegen zijn in de persoon met beperkingen, dan wel in de aard van de woonruimte. Het is de eigen verantwoordelijkheid van de inwoner om passende maatregelen te nemen behorend bij de levensfase en te verwachten beperkingen. Een woningaanpassing, of ondersteuning bij het vinden van een geschikte woning, wordt in het kader van de Wmo daarom in beginsel alleen verleend als het ontstaan van de beperkingen, verminderde zelfredzaamheid en participatie problemen het gevolg zijn van onvoorziene en onverwachte omstandigheden. Voor specifiek op gehandicapten en ouderen gerichte woongebouwen zijn voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten of voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige extra kosten kunnen worden meegenomen uitgesloten. De gemeente is niet gehouden voorzieningen te verstrekken als de ondervonden problemen te wijten zijn aan achterstallig onderhoud, dan wel het gevolg zijn van het feit dat de woning niet voldoet aan de op dat gebied geldende wettelijke voorschriften Een woonvoorziening wordt verstrekt ter compensatie van problemen bij het normale gebruik van de woning. Uitzondering op lid 7 vormt de uitraaskamer. Als belanghebbende gedragsproblemen heeft en een afgesloten ruimte (uitraaskamer) nodig heeft waarin hij zich kan afzonderen of tot rust kan komen. De uitraaskamer is bedoeld om de belanghebbende tegen zichzelf te beschermen. Alsmede om de ouders/ verzorgers in staat te stellen beter toezicht uit te oefenen. De criteria voor vergoeding van een uitraaskamer zijn: betrokkene beschadigt zichzelf (zelfverwonding) en, of; betrokkene beschadigt de omgeving (vernielzucht) en, of; er is sprake van ongecontroleerde driftbuien of overmatige apathie.

Artikel 3.7.4: Vormen van woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

We kennen de volgende woonvoorzieningen: verhuis- en herinrichtingskostenvergoeding; woonvoorzieningen van niet bouwkundige aard, ook wel roerende woonvoorzieningen; woningaanpassingen.

Artikel 3.1: Begripsbepalingen

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau zoals dat voor de (gezins) situatie van belanghebbende geldt; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a Wmo 2015; duurvoorziening: een voorziening die wordt toegekend op periodieke basis in de vorm van dienstverlening; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; huisgenoot: iedere persoon met wie de belanghebbende duurzaam gemeenschappelijk een woning bewoont, anders dan in een commerciële huurders- of kostgangersrelatie; hulpvraag: verzoek om hulp en ondersteuning, zoals ervaren door de belanghebbende, als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; ingezetene: belanghebbende die hoofdverblijf heeft in respectievelijk de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; melding: Het eerste contact met het college waarin de hulpvraag kenbaar wordt gemaakt als bedoeld in artikel 2.3.2. lid 1 Wmo 2015; meerkosten: meerkosten als bedoeld in artikel 2.1.7 Wmo 2015; nadere regels: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; ondersteuningsplan: ook wel aangeduid als onderzoeksverslag: de schriftelijke weergave van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 Wmo 2015, de bevindingen hiervan en de visie van het college inzake het vervolg na de melding, tot stand gekomen op basis van beoordeling van de eventuele adviezen, verwijzingen en afspraken, alsmede het overleg met de belanghebbende en al het overige wat tijdens het onderzoek naar voren komt en van belang is voor de beoordeling van een eventuele aanvraag; onverwijld: zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval binnen drie werkdagen; budgetplan: het verplicht door of namens de belanghebbende in te dienen plan dat de voorgenomen besteding van een aan te vragen persoonsgebonden budget beschrijft; persoonlijk plan: persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 2 Wmo 2015; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; voorliggende voorziening: andere voorziening, niet zijnde een algemene of een algemeen gebruikelijke voorziening, waarmee geheel of deels aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; pgb vertegenwoordiger: een door de belanghebbende gemachtigde natuurlijke persoon of rechtspersoon dan wel een door de rechter benoemde wettelijk vertegenwoordiger die de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken op zich neemt; gebruikelijke hulp: Alles wat huisgenoten normaal gesproken voor een ander doen is gebruikelijk. Wat meer is, is in beginsel niet-gebruikelijk tenzij de huisgenoot er toe in staat is, er de tijd voor heeft en niet overbelast is; eigen kracht: Benutting van eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen om de eventuele beperkingen te verminderen of op te heffen, eventueel met behulp van het sociaal netwerk, o.a. middels aanspraak op andere (wettelijke) regelingen, behandelingen, e.d.; ritbijdrage: een door het college vast te stellen bedrag dat een persoon met beperkingen bijdraagt aan het gebruik van het collectief vervoer; zaak: roerende en onroerende zaken als hulpmiddelen, woningaanpassingen en/of andere maatregelen van bouwkundige aard of woontechnische ingrepen in of aan een woonruimte (zoals een traplift); beschermd Wonen: een vorm van veilig wonen met met daarbij behorend toezicht en begeleiding, gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken; (Maatschappelijke) opvang: het bieden van tijdelijk onderdak, begeleiding, informatie en advies aan personen die, door een of meerdere problemen al dan niet gedwongen, de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Of als er sprake is van dreigende dakloosheid. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken.

Artikel 3.4: Onderzoek

1.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie stelt na zorgvuldig onderzoek ten minste vast: wat de hulpvraag is; welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid, participatie of het zich zelfstandig kunnen handhaven in de samenleving; of en welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan deze hulpvraag; hoe op eigen kracht in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien. Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie neemt in het onderzoek de volgende elementen mee: het hebben van huisgenoten (wie zijn zorgdragend en wie heeft behoefte aan zorg?); in hoeverre mantelzorg de nodige hulp en ondersteuning kan bieden; het hebben van een sociaal netwerk en de bereidheid van dit netwerk om te helpen; of sprake is van gebruikelijke hulp; vaardigheden en mogelijkheden om de hulp te bieden; beschikbaarheid om de hulp te bieden (bijvoorbeeld door werk); mate van planbaarheid van de benodigde zorg; het ontstaan van overbelasting; het relevante normenkader en het protocol gebruikelijke hulp CIZ; overige individuele omstandigheden die worden ingebracht. hoe met algemeen gebruikelijke voorzieningen, gebruikelijke hulp, door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten of door gebruikmaking van andere (voorliggende) voorzieningen in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien; hoe door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, er tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening gekomen kan worden om de zelfredzaamheid van belanghebbende te verbeteren; of de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer belanghebbende rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; of belanghebbende de ondersteuningsbehoefte redelijkerwijs kon voorzien en verwacht mocht worden dat de belanghebbende zijn handelen en nalaten hierop had aangepast waardoor geen maatwerkvoorziening nodig zou zijn geweest; of een andere voorziening nodig is dan de voorziening waarom belanghebbende vraagt; in hoeverre het, om het onderzoek volledig en zorgvuldig uit te kunnen voeren, nodig wordt geacht om informatie in te winnen bij derden. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van belanghebbende. welke bijdragen in de kosten de belanghebbende met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 of artikel 2.1.4a Wmo 2015 verschuldigd zal zijn. 2.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de belanghebbende of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 3.De factoren genoemd in artikel 2.3.2 lid 4 van de Wmo 2015, maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek. 4.Tijdens het gesprek wordt aan belanghebbende in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. Bij de keuze voor een pgb volgt een beoordeling conform artikel 3.13 van deze verordening. 5.Als de belanghebbende een persoonlijk plan aan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie is niet gehouden in te stemmen met de inhoud van het persoonlijk plan, maar dient in voorkomende gevallen aan te geven waarom hiervan wordt afgeweken. 6.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie informeert de belanghebbende over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. 7. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie, belanghebbende, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige. 8.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 9.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is of als het gaat om een hulpvraag met een spoedeisend karakter of een enkelvoudige, niet gecompliceerde ondersteuningsvraag, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie , voor het overige onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 Wmo 2015, in overleg met de belanghebbende afzien van een gesprek.

Artikel 3.12: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en beoogde duur van de verstrekking zijn; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; welke rechtsmiddelen tegen de beschikking kunnen worden aangewend. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en de beoogde duur zijn van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken, zoals vermeld onder paragraaf 3.7 lid 4; de voorwaarden voor uitbetaling van het pgb en de wijze van uitbetaling van het pgb en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. welke rechtsmiddelen tegen de beschikking kunnen worden aangewend. 4.Bij het besluit wordt aan de belanghebbende informatie verstrekt over de rechten en de plichten van de belanghebbende op grond van de Wmo 2015, de verordening en de nadere regels. 5.Als sprake is van de toepasselijkheid van een te betalen bijdrage in de kosten wordt de belanghebbende over deze toepasselijkheid in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 3.13: Regels voor pgb

1.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 Wmo 2015. 2.De belanghebbende kan alleen voor een pgb in aanmerking komen, indien hij een volledig ingevuld budgetplan heeft overgelegd en voldaan heeft aan alle voorwaarden. 3.De belanghebbende aan wie een pgb wordt toegekend, dient ervoor te zorgen dat de natuurlijke persoon of rechtspersoon die namens deze de ondersteuning moet gaan bieden voldoet aan de in artikel 3.19 lid 2 opgenomen kwaliteitseisen. 4.Een pgb voor ondersteuning door zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken, wordt alleen verstrekt indien: deze staat ingeschreven in het handelregister bij de Kamer van Koophandel; deze beschikt over een actuele verklaring omtrent gedrag; deze beschikt over een adequate opleiding; deze, voor zover dit voor de aard van de dienstverlening is vereist, beschikt over een voor de beroepsgroep relevante registratie; deze meewerkt aan een cliëntervaringsonderzoek en/of evaluaties en de daarvoor benodigde informatie verstrekt deze de Nederlandse taal spreekt en schrijft. 5.Een pgb voor ondersteuning vanuit het sociale netwerk wordt alleen verstrekt indien: de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt voor zover het huisgenoten betreft; de geboden ondersteuning passend, adequaat en veilig is; de persoon uit het sociale netwerk die de ondersteuning gaat verlenen, zich voldoende op de hoogte heeft gesteld van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van de ondersteuning verbonden zijn, er bij de persoon uit het sociale netwerk die de hulp gaat bieden geen sprake is van overbelasting of dreiging daarvan; de persoon uit het sociaal netwerk op basis van opleiding en/of ervaring in staat is de in de individuele situatie vereiste dienstverlening te realiseren; de persoon uit het sociaal netwerk beschikt over een actuele verklaring omtrent het gedrag, tenzij de persoon een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad is deze de Nederlandse taal spreekt en schrijft. 6.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.6 leden 2 en 5 Wmo 2015 verstrekt het college geen pgb: voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was; voor zover de aanvraag betrekking heeft op de kosten die de belanghebbende voorafgaand aan de indiening van de melding heeft gemaakt en deze niet aangetoond heeft dat er sprake was van een acute noodsituatie waardoor het voor de belanghebbende dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. als het bieden van een keuze voor een pgb negatieve gevolgen zou hebben voor het voortbestaan van het systeem van de desbetreffende maatwerkvoorzieningen in natura; de belanghebbende door verwijtbaar gedrag onder toezicht staat of een bewindvoerder heeft, tenzij de bewindvoerder het volledige beheer van het pgb op zich neemt. De kosten hiervan mogen niet uit het pgb worden vergoed; als de (beoogd) gemachtigde of beheerder van het pgb ook de uitvoerder van de ondersteuning is,of op een andere manier betrokken is bij de uitvoerende organisatie, bijvoorbeeld als directeur of bestuurder; er sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie, zoals bedoeld in artikel 2.3.3 Wmo 2015; het pgb bestemd is voor besteding in het buitenland. indien er sprake is van vastgesteld oneigenlijk gebruik of misbruik. als er naar oordeel van het college twijfels zijn over de integriteit van de pgb-aanbieder indien er op welke manier dan ook druk is uitgeoefend om de dienstverlening, in welke vorm dan ook, van deze uitvoerende organisatie of persoon te betrekken. 7.Het pgb mag in ieder geval niet worden besteed aan: tussenpersonen of belangenbehartigers voor hun pgb‐beheerstaken; administratie- bemiddelings- en coördinatiekosten; crisishulp/crisisopvang; een vrij besteedbaar bedrag/vrijwilligersvergoeding; voorzieningen waarvoor een collectieve voorziening aanwezig is andere kosten dan het leveren van de ondersteuning. 8.Bij het betrekken van diensten van een persoon die behoort tot het sociale netwerk, zijn de eisen inzake continuïteit niet van toepassing op dienstverleners vanuit het eigen netwerk. 9.Het pgb wordt uitbetaald op basis van declaratie van het aantal geleverde uren of dagdelen. Uitbetaling in de vorm van een maandloon is niet toegestaan. 10.Het college kan nadere (beleids)regels opstellen in het kader van pgb in het verlengde van het bepaalde in de wet en deze verordening .

Artikel 3.14: Hoogte persoonsgebonden budget

1.De hoogte van het pgb wordt bepaald aan de hand van de kostprijs van de in de desbetreffende situatie goedkoopst adequate voorziening in natura en is toereikend voor de aanschaf daarvan, en omvat, zo nodig, een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering. Het pgb is niet hoger dan het maximum van de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. 2.Onverminderd hetgeen in het vorige lid is bepaald, wordt bij het bepalen van de hoogte van het pgb voor een zaak ook rekening gehouden met een reële termijn voor de technische afschrijving. 3.Onverminderd hetgeen in de vorige leden is bepaald, wordt het tarief voor het pgb gebaseerd op de voor belanghebbende benodigde ondersteuning en bijpassende kwaliteit van de aanbieder. Dit wordt vastgelegd in het budgetplan. 4.Het pgb-tarief voor hulp bij het huishouden is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. bij dienstverleners uit het sociaal netwerk gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 5.Het pgb-tarief voor begeleiding is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. bij dienstverleners uit het sociaal netwerk gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 6.Het pgb-tarief voor logeeropvang is: 100 procent van het naturatarief voor dienstverleners die werken volgens vastgestelde kwaliteitsstandaarden. 75 procent van het naturatarief voor zelfstandige ondernemers dan wel andere juridische constructies die geacht kunnen worden niet of nauwelijks overheadkosten te maken. € 30,00 per etmaal voor dienstverleners uit het sociaal netwerk. 7.Voor eerste- en tweedegraads bloed- en aanverwanten geldt het tarief voor een persoon uit het sociaalnetwerk, ook al is iemand een zelfstandige zonder personeel of werkzaam bij een erkende instelling, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om hiervan af te wijken. 8.Het pgb-tarief voor beschermd wonen is 80% van het geldende naturatarief. 9.Voor vervoer bij begeleiding groep is een opslag mogelijk voor de heen- en de terugreis zowel bij reguliervervoer als bij rolstoelgebruik. Deze opslag is gelijk aan het bedrag dat wordt betaald aan de natura-aanbieder. 10.De belanghebbende aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk als deze persoon hiervoor een tarief hanteert dat niet hoger is dan het op grond van de leden 1 tot en met 7 gehanteerde tarief. Voor diensten dient de belanghebbende de bepalingen uit het Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag in acht te nemen. 11.Het pgb voor de verhuis- en herinrichtingkostenvergoeding bedraagt € 3.100,-, welk bedrag niet vaker dan eens per zeven jaar kan worden verstrekt. 12.Aan de belanghebbende die op verzoek van het college een aangepaste – rolstoelgeschikte – woning verlaat, kan een, in beginsel kostendekkend maar op € 10.000,- gemaximeerd, pgb worden verstrekt. 13.Een pgb voor woningsanering, die noodzakelijk is in verband met een longaandoening zoals COPD en Astma en/of allergische aandoeningen, en rolstoelvast tapijt is slechts eenmalig en vindt plaats aan de hand van de volgende maximale vergoedingsbedragen: vloerbedekking per strekkende meter (4 meter breed) € 56,- gordijn woonkamer per vierkante meter raamoppervlakte € 30,- gordijn slaapkamer per vierkante meter raamoppervlakte € 22,50. 14.Bij vervanging van aanwezige vloerbedekking en/of gordijnen gelden de volgende vergoedingspercentages: Ouderdom te vervangen artikel | Te vergoeden percentage 0 tot 2 jaar | 100% 2 tot 4 jaar | 75% 4 tot 6 jaar | 50% 6 tot 8 jaar | 25% Ouder dan 8 jaar | 0% 15.De hoogte van het pgb voor tijdelijke huisvesting wordt voor maximaal zes maanden verstrekt en bedraagt de werkelijke kosten van de kale huur tot een maximum van: het bedrag van de maximale rekenhuur als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder a Wet op de huurtoeslag voor zover het gaat om een zelfstandige woonruimte; 50% van het onder a bedoelde bedrag voor zover het gaat om een niet zelfstandige woonruimte. 16.Het college kan een pgb voor het vrijhouden van een woning/huurderving toekennen aan een woningbouwcorporatie of andere verhuurder voor de werkelijke kosten tot een maximum per maand van het bedrag van de maximale rekenhuur als bedoeld in artikel 13, lid 1, onder a Wet op de huurtoeslag. 17.Het pgb voor gebruik van vervoer bedraagt: voor een auto een bedrag per kilometer dat gelijk is aan het in artikel 13a, lid 4, onder e Wet op de loonbelasting 1964 genoemde bedrag met een maximum van 2.000 kilometer per jaar; voor een rolstoelbus per kilometer 170% van het onder a bedoelde bedrag; voor een taxi per kilometer 265% van het onder a bedoelde bedrag; voor een rolstoeltaxi per kilometer 442% van het onder a bedoelde bedrag. 18.Het pgb voor een autoaanpassing wordt vastgesteld op basis van een offerte waarbij de goedkoopst passende voorziening in acht wordt genomen. Dit pgb wordt niet vaker dan eens per zeven jaar verstrekt. 19.Het pgb voor sportvoorzieningen en -hulpmiddelen bedraagt voor de aanschaf en (eventueel) onderhoud maximaal € 2.500,-. Dit pgb wordt niet vaker dan eens per drie jaar verstrekt.

Artikel 3.16: Maatwerkvoorziening

1.Een belanghebbende is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel een pgb, zolang deze van de maatwerkvoorziening of pgb gebruikmaakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Het Centraal administratie kantoor (CAK) stelt de hoogte van de eigen bijdrage vast en int deze. 2.De bijdrage in de kosten wordt in alle gevallen bepaald op de maxima die de Wmo 2015 en het Uitvoeringsbesluit stellen, tenzij in deze paragraaf anders wordt bepaald. 3.Een bijdrage in de kosten is niet verschuldigd: in de situaties genoemd in artikel 3.8 lid 3 Uitvoeringsbesluit; als de maatwerkvoorziening gerealiseerd wordt in een woongebouw waarvan de woning van de belanghebbende onderdeel uitmaakt, en voor zover de voorziening betrekking heeft op het toe-en/of doorgankelijk maken van het woongebouw; voor de maatwerkvoorzieningen waakvlam begeleiding en groepsbegeleiding arbeidsmatig; voor de pgb’s, zoals genoemd in artikel 3.14 leden 11 tot en met 19; voor woningaanpassing ten behoeve van minderjarigen; indien het inkomen van de cliënt, wonend in Zeewolde, niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. 4.De belanghebbende is een rit bijdrage verschuldigd voor het gebruik van collectief vervoer. De rit bijdrage is maximaal de kosten die de belanghebbende gemaakt zou hebben in het openbaar vervoer. De bijdrage per rit bestaat uit een opstaptarief en een kilometertarief voor de reisafstand tot 25 km.

Artikel 3.18: Kostprijs

De kostprijs van een: maatwerkvoorziening is gelijk aan het bedrag dat de maatwerkvoorziening het college kost; pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

Artikel 3.22: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo 2015

1.Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik. 2.Onverminderd artikel 2.3.8 Wmo 2015 doet een belanghebbende aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 Wmo 2015. 3.Onverminderd artikel 2.3.10 Wmo 2015 kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 Wmo 2015 herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: de belanghebbende onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de belanghebbende niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten; de belanghebbende niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden, of de belanghebbende de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt. 4.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 5.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de belanghebbende opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de belanghebbende en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb.

Artikel 3.23: Opschorting betaling uit het pgb

Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste dertien weken van betalingen uit het pgb als er ten aanzien van een belanghebbende een ernstig vermoeden is gerezen dat er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, Wmo 2015.

Artikel 3.24: Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1.Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan. 2.Het college is gerechtigd tot het uitvoeren van controles, waaronder materiële controle, kwaliteits- en fraudeonderzoek. Controle en onderzoek omvat ook de juiste digitale verwerking en beveiliging van cliëntgegevens, het waarborgen van privacy, de naleving van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). Aanbieders, ook PGB aanbieders, zijn verplicht om kosteloos hun medewerking te verlenen aan deze onderzoeken. Rapporten van bevindingen van de Wmo-toezichthouder worden niet alleen openbaar gemaakt aan belanghebbenden, maar in beginsel ook actief openbaar gemaakt, zodat derden daarvan kennis kunnen nemen. 3.Fraude of vermoedens worden afgehandeld volgens het wettelijk kader (informatie knooppunt zorgfraude) 4.Het college kan nadere regels ter uitwerking van deze verordening opstellen met betrekking tot de wijze waarop deze onderzoeken vorm worden gegeven en hoe het proces van openbaarmaking rapporten bij toezichtsonderzoek er uitziet.

Artikel 3.25: Toezichthouder

1.Het college wijst toezichthoudende ambtenaren aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Wmo 2015. 2.De aangewezen toezichthouder is belast met: de bevoegdheid om inlichtingen te vorderen; de bevoegdheid om de (cliënten)administratie te vorderen bij de zorgverlener; de bevoegdheid om de administratie te vorderen van de belanghebbende of de pgb- beheerder; vorderen van identificatie; inzage van documenten en toegang tot gegevens; het betreden van plaatsen (met uitzondering van woningen); controleren of de zorgverlener de verplichtingen uit de toekenningsbeschikking of de raamovereenkomst of uitvoeringsovereenkomst met het college naleeft; ondersteuning inhoudelijk controleren van de overeenkomsten die de belanghebbende of de Pgb-beheerder heeft gesloten; voldoen deze aan bij de aanvraag geleverde gegevens en informatie; controleren of de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt uitgevoerd. 3.Een ieder is verplicht om mee te werken aan het onderzoek van de toezichthouder.

Artikel 4.1: Begripsbepalingen

1.In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten gericht op jeugdhulp waar jeugdigen en zijn ouders gebruik van kunnen maken zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen; basisvoorziening: voorziening die gezien kan worden als een reguliere maatschappelijke voorziening binnen de gemeente, zoals: huisartsen, jongerenwerk, religieuze organisaties, onderwijs, kinderopvang, politie of verenigingen; budgetplan: het verplicht door of namens de belanghebbende in te dienen plan dat de voorgenomen besteding van een aan te vragen persoonsgebonden budget beschrijft; maatwerkvoorziening: een op de jeugdige of zijn ouders toegesneden individuele jeugdhulpvoorziening die door of namens het college in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget wordt verstrekt op basis van een beschikking, een verwijzing huisarts, medisch specialist of jeugdarts, of van een functionaris in het justitieel kader als bedoeld in de Jeugdwet; ondersteuningsplan: plan waarin de doelen en gewenste resultaten staan beschreven en dat als leidraad kan dienen voor de in te zetten ondersteuning; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 Jeugdwet; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de jeugdige of zijn ouders een sociale relatie onderhoudt, waaronder familieleden die niet in hetzelfde huis wonen, buren, vrienden en kennissen; toegangsteam: de beoordelende medewerker of medewerkers van onderscheidenlijk het Centrum voor Jeugd en Gezin in de gemeenten Ermelo en Harderwijk enerzijds en het met de uitvoering van de Jeugdwet belaste onderdeel van Meerinzicht voor de gemeente Zeewolde anderzijds. 2.Alle begrippen die in dit hoofdstuk worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, het Besluit Jeugdwet, Regeling Jeugdwet, de Algemene wet bestuursrecht en de Algemene verordening gegevensbescherming.

Artikel 4.5: Aanvraag

1.Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan door of namens een jeugdige of ouder schriftelijk worden ingediend bij het college; 2.Als een maatwerkvoorziening in natura volgens de jeugdige of zijn ouders niet passend is, kan een aanvraag gedaan worden voor een persoonsgebonden budget. Daarbij geven de jeugdige of zijn ouders in een budgetplan in ieder geval aan: wat de voorgenomen uitvoering van de maatwerkvoorziening is, inclusief uitvoerder en kosten; wat de kwalificaties van de uitvoerder zijn, en; waarom het aanbod van de door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder niet passend is naar het oordeel van de jeugdige of zijn ouders. 3.Indien jeugdhulp wordt ingezet na verwijzing als bedoeld in artikel 4.7 lid 3 of in het kader van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering is het bepaalde in het vorige lid van overeenkomstige toepassing. 4.Als de jeugdhulp betrekking heeft op een ander dan de aanvrager, behoeft de aanvraag de instemming van de jeugdige of zijn ouders waarop de aanvraag betrekking heeft. 5.Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige: die jonger is dan 12 jaren, of; die ouder is dan 12 jaren en niet in staat tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake, dan is niet de instemming van de minderjarige vereist, maar van diens wettelijke vertegenwoordiger. 6.Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige die de leeftijd van 12 maar nog niet die van 16 jaren heeft bereikt, dan behoeft de aanvraag de instemming van zowel de minderjarige als de wettelijke vertegenwoordiger, mits de minderjarige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake. Weigert de wettelijke vertegenwoordiger in te stemmen met de aanvraag, dan zal het college de aanvraag toch in behandeling nemen als de jeugdhulp voor de minderjarige kennelijk nodig is teneinde ernstig nadeel voor de minderjarige te voorkomen, alsmede indien de minderjarige ook na de weigering van de toestemming de jeugdhulp weloverwogen blijft wensen. 7.Heeft de aanvraag betrekking op een jeugdige met de leeftijd van 16 of 17 jaar, dan behoeft de aanvraag géén instemming van de wettelijk vertegenwoordiger, mits de jeugdige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake. 8.Degenen die een aanvraag indienen voor een maatwerkvoorziening, verstrekt het college in ieder geval een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.

Artikel 4.7: Toegang en besluit

1.Het college neemt het besluit als bedoeld in het eerste lid op grond van de aanvraag als bedoeld in artikel 4.5 en het onderzoek als bedoeld in artikel 4.6 en legt dit vast in een beschikking. 2.In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk doch uiterlijk binnen 72 uur een passende voorziening. Het college legt de beslissing omtrent de inzet van hulp in dat geval zo snel mogelijk, doch in ieder geval binnen twee weken na de start van de hulp, vast in een beschikking. 3.Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, als en voor zover de jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. Het college legt de te verlenen maatwerkvoorziening vast in een beschikking. 4.Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. Tevens draagt het college zorg voor de inzet van jeugdhulp die de rechter, de officier van justitie, de directeur van de justitiële jeugdinrichting (JJI) of de selectiefunctionaris van de JJI nodig acht bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing. Hiervoor verleent het college geen beschikking. 5. De jeugdige of zijn ouders moeten zich binnen 3 maanden na de besluitdatum hebben gemeld bij een jeugdhulpaanbieder, dan wel het pgb binnen 3 maanden beginnen te besteden aan het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 4.8: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken; zoals vermeld onder artikel 4.14 lid 4; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; welke rechtsmiddelen tegen de beschikking kunnen worden aangewend; de termijn van 3 maanden waarbinnen de jeugdige of zijn ouder zich moet melden bij een jeugdhulpaanbieder dan wel het pgb moet beginnen te besteden als bedoeld in artikel 4.7 lid 5. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval, naast de in de lid 2 genoemde zaken. voor welk resultaat het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en de beoogde duur zijn van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de voorwaarden voor uitbetaling van het pgb en de wijze van uitbetaling van het pgb en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4.Bij het besluit wordt aan de belanghebbende informatie verstrekt over de rechten en de plichten van de jeugdige en zijn ouders op grond van de Jeugdwet, de verordening en de nadere regels. Het college kan periodiek onderzoeken of er aanleiding is een besluit te heroverwegen en stelt hierover nadere regels. 5.Het college kan nadere regels vaststellen met betrekking tot de inhoud van de beschikking.

Artikel 4.9: Eigen kracht

1.Jeugdigen of ouders komen pas in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan de ondersteuning vanuit het sociale netwerk het aanspreken van een reeds afgesloten aanvullende zorgverzekering 2.Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van 1 van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3.Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: de leeftijd van de jeugdige de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de mate van planbaarheid van de hulp de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige 4.Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 5.Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 6.Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de mate van planbaarheid van de hulp het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen de woonsituatie de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet) is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht 7.Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 8.Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Een (bij hoge uitzondering toegekend) pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. 9.Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 10.Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed.

Artikel 4.11: voorwaarden PGB

1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 Jeugdwet. 2.De jeugdige of ouders kunnen alleen voor een pgb in aanmerking komen, indien er een volledig ingevuld budgetplan is overgelegd en voldaan wordt aan alle voorwaarden. 3.De jeugdige of ouders aan wie een pgb wordt toegekend, dient ervoor te zorgen dat de natuurlijke persoon of rechtspersoon die de ondersteuning moet gaan bieden voldoet aan de in artikel 4.23 opgenomen kwaliteitseisen. 4.Het uitgangspunt is dat met een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb geen hulp kan worden ingekocht bij de ouder(s). Immers, als de ouder(s) in staat zijn de benodigde ondersteuning te bieden, dan hoeft er geen jeugdhulpvoorziening te worden toegekend. Een pgb is tenslotte niet bedoeld om verlies van inkomen op te vangen of inkomen aan te vullen. 5.De jeugdige of diens ouders worden geacht voldoende in staat te zijn tot een redelijke waardering van zijn belangen als bedoeld in artikel 8.1.1 lid 2 onder a Jeugdwet, als zij zelfstandig of met behulp van zijn netwerk, dan wel curator, bewindvoerder of gemachtigde: duidelijk kunnen maken welke problemen worden ervaren en bij welke ondersteuning zij gebaat zouden zijn; de taken, die aan het pgb zijn verbonden, op verantwoorde wijze kunnen uitvoeren. 6.Indien de taken, bedoeld in artikel 8.1.1 lid 2 onder a Jeugdwet, niet door de budgethouder zelf worden uitgevoerd, dan mag de daarvoor ingeschakelde persoon niet tevens de jeugdhulpverlener van de jeugdige zijn. 7.Het college kan een pgb weigeren: indien aan de jeugdige of zijn ouders in de afgelopen drie jaren, voorafgaand aan de datum van het gesprek, een persoonsgebonden budget is verleend en waarbij door de jeugdige of zijn ouders niet is voldaan aan de voorwaarden van het persoonsgebonden budget; voor zover dit is bedoeld voor begeleidings- of administratiekosten in verband met het persoonsgebonden budget 8.Een pgb voor ondersteuning vanuit het sociale netwerk wordt alleen verstrekt voor zover: de geboden hulp passend, adequaat en veilig is; de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan verlenen, zich voldoende op de hoogte hebben gesteld van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van jeugdhulp verbonden zijn; er bij de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan bieden geen sprake is van overbelasting of dreiging daarvan; de in te zetten jeugdhulp geen ggz-behandeling betreft; de persoon uit het sociale netwerk geen handelingen verricht die op grond van de Norm verantwoorde werktoedeling aan een SKJ- of BIG-geregistreerde professional zijn voorbehouden; de persoon uit het sociaal netwerk op basis van opleiding en/of ervaring in staat is de in de individuele situatie vereiste dienstverlening te realiseren; de persoon uit het sociaal netwerk beschikt over een actuele verklaring omtrent het gedrag, tenzij de persoon een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad is.

Artikel 4.12: Van het pgb uitgesloten kosten

De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit een pgb: kosten voor begeleiding en bemiddeling; kosten voor coördinatie; kosten voor crisishulp/crisisopvang; kosten voor een vrij besteedbaar bedrag en vrijwilligersvergoeding; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb.

Artikel 4.13: Onderscheid formele en informele jeugdhulp

1.Van formele jeugdhulp is sprake als de jeugdhulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociale netwerk van de budgethouder: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de op basis van het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel en die ten aanzien van de op basis van het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3 Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-register) en/of artikel 5.2.1 Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp, mits deze inschrijving correspondeert met de jeugdhulp in kwestie. 2.Indien de jeugdhulp geboden wordt door een persoon uit het sociale netwerk van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp, ongeacht het al dan niet tevens hebben van de hoedanigheid van verlener van professionele jeugdhulp. 3.Indien de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in lid 1 onder a, b of c, is sprake van informele hulp.

Artikel 4.14: De hoogte van het pgb

1.De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 75% van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, mits dit toereikend is. Het pgb is niet hoger dan het maximum van de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. 2.De hoogte van het pgb voor formele hulp als bedoeld in het vorige lid wordt in afwijking van het daar bepaalde gemaximeerd op het bedrag dat kan worden afgeleid uit het door de jeugdige en/of zijn ouders ingediende budgetplan, voor zover dit lager zou zijn. 3.Het pgb-tarief voor begeleiding door informele hulp wordt vastgesteld op het bedrag dat in die situatie gehanteerd wordt bij de uitvoering van de Wet langdurige zorg. 4.Het pgb-tarief voor kortdurend verblijf door informele hulp bedraagt € 30,00 per etmaal met een maximum van € 130,00 per kalendermaand. 5.Het maximale tarief voor een vervoersvoorziening wordt als volgt bepaald: indien de jeugdige per auto wordt vervoerd, € 0,21 per kilometer; indien de jeugdige per (rolstoel)taxi wordt vervoerd, wordt voor de maximale tarieven voor taxivervoer uitgegaan van de tarieven genoemd op de website Externe link: www.mobiliteitenverkeer.nl/hoeveel-kost-een-taxi.htm

Artikel 4.16: Herziening, intrekking en terugvordering

1.Degene aan wie krachtens deze verordening een maatwerkvoorziening is verstrekt, is verplicht op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling te doen van feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een maatwerkvoorziening. 2.Onverminderd artikel 8.1.4 Jeugdwet kan het college een besluit, genomen op grond van deze verordening, herzien, intrekken of beëindigen als het college vaststelt dat: de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de jeugdige of zijn ouders niet langer op de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb zijn aangewezen; de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb niet meer toereikend is te achten; de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb, of de jeugdige of zijn ouders de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd. 3.Als het college een besluit op grond van lid 2 onder a, heeft herzien of ingetrokken kan het college de geldswaarde vorderen van het teveel of ten onrechte genoten pgb. 4.Een besluit tot verlening van een persoonsgebonden budget kan, nadat de reden is nagegaan, worden ingetrokken als blijkt dat het budget binnen drie maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

Artikel 4.18: Toezichthouder

1.Het college wijst toezichthoudende ambtenaren aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet en de Regeling Jeugdwet. 2.De aangewezen toezichthouder beschikt over de bevoegdheden, zoals beschreven in hoofdstuk 5 van de Awb, zoals: de bevoegdheid om inlichtingen te vorderen; de bevoegdheid om de (cliënten)administratie te vorderen bij de zorgaanbieder, leverancier of zorgverlener; de bevoegdheid om de administratie te vorderen van de belanghebbende of de pgb- beheerder; vorderen van identificatie; inzage van documenten en toegang tot gegevens; het betreden van plaatsen (met uitzondering van woningen); controleren of de zorgverlener de verplichtingen uit de toekenningsbeschikking of de raamovereenkomst of uitvoeringsovereenkomst met het college naleeft; ondersteuning inhoudelijk controleren van de overeenkomsten die de belanghebbende of de Pgb-beheerder heeft gesloten; voldoen deze aan bij de aanvraag geleverde gegevens en informatie; controleren of de voorziening kwalitatief verantwoord, rechtmatig, veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt uitgevoerd. 3.Een ieder is verplicht om mee te werken aan het onderzoek van de toezichthouder.

Artikel 4.20: Gecertificeerde instellingen

1.Het college maakt afspraken met de gecertificeerde instellingen over de aansluiting tussen de algemene voorzieningen als bedoeld in paragraaf 4.2 en de gecertificeerde instellingen. 2.Het college maakt afspraken met de gecertificeerde instellingen over: het overleg over de aangewezen jeugdhulp in het kader van de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering, zoals bedoeld in artikel 3.5 lid 1 Jeugdwet, het overleg over de eventueel gewenste jeugdhulp na beëindiging van de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering, de vorm en inhoud van het besluit tot inzet van jeugdhulp van de gecertificeerde instelling en hoe het college daarvan op de hoogte gesteld wordt, wanneer en onder welke voorwaarden de gecertificeerde instelling budgethouder van een persoonsgebonden budget kan zijn namens de jeugdige en zijn ouders, hoe te handelen wanneer de gecertificeerde instelling meent dat niet gecontracteerde jeugdhulp ingezet dient te worden. 3.Het college en de gecertificeerde instelling leggen de afspraken als bedoeld in het tweede lid vast in een protocol als bedoeld in artikel 3.5 lid 3 lid Jeugdwet.

Artikel 4.4: Eenmalige uitkering bij het beëindigen van een pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

1.In de situatie dat het pgb van rechtswege beëindigd wordt door een plotselinge opname of overlijden van een budgethouder, valt het inkomen van de zorgverlener weg en zal er een eenmalige uitkering worden verstrekt. Dit geldt niet voor een instelling. 2.De eenmalige uitkering betreft één maandbedrag, dat wordt berekend aan de hand van het gemiddelde aan betalingen aan de zorgverlener in de laatste drie maanden. Het kan gaan om een of meerdere zorgverleners. 3.Het college verstrekt de eenmalige uitkering alleen als de betaling past binnen het beschikbare budget.

Artikel 4.5: Vertegenwoordiging beheer pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

1.Indien een belanghebbende niet zelfstandig zijn belangen kan behartigen en de aan een pgb verbonden taken kan uitoefenen kan deze zich laten vertegenwoordigen. In dat geval beheert iemand anders het pgb voor de belanghebbende, oftewel de budgethouder. 2.We kennen wettelijk vertegenwoordigers (mentor, bewindvoerder, curator) en gemachtigd vertegenwoordigers (bijvoorbeeld een kennis of een familielid). 3.Een wettelijk vertegenwoordiger gaat voor een gemachtigd vertegenwoordiger. 4.Wanneer er twee wettelijk vertegenwoordigers zijn, gaat de bewindvoerder voor de mentor. De zorginhoudelijke kant wordt wel afgestemd met een mentor. 5.Indien de mentor, curator of bewindvoerder het pgb gaat beheren is het van belang dat alle taken met betrekking tot het beheren van het pgb worden uitgevoerd. 6.Als een budgethouder een bewindvoerder heeft, dan is deze primair bevoegd om declaraties en zorgovereenkomsten te ondertekenen. In onderling overleg kunnen zij afspreken dat een familielid aanvragen m.b.t. het pgb indient en als gemachtigd vertegenwoordiger optreedt. Het is dan wel nodig dat de bewindvoerder het familielid machtigt. De bewindvoerder blijft verantwoordelijk voor de handelingen die de gemachtigde verricht. 7.Uitgangspunt is dat degene die de belanghebbende vertegenwoordigt, de belangen van de belanghebbende centraal stelt. De vertegenwoordiger mag dan ook niet de uitvoerder van de ondersteuning zijn die met het pgb wordt ingekocht, tenzij de gemeente hier vanwege bijzondere omstandigheden toestemming voor heeft verleend. 8.De vertegenwoordiger mag geen financiële relatie relatie hebben met de zorgverlener. Hierdoor wordt immers een objectieve beoordeling van wat noodzakelijk is voor de belanghebbende en de aansturing van de werkzaamheden bemoeilijkt. Dit kan ten koste gaan van het bereiken van de gewenste resultaten. Het uitgangspunt is dat er geen belangenverstrengeling mag ontstaan.

Artikel 3.1: Begripsbepalingen

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau zoals dat voor de (gezins) situatie van belanghebbende geldt; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a Wmo 2015; duurvoorziening: een voorziening die wordt toegekend op periodieke basis in de vorm van dienstverlening; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; huisgenoot: iedere persoon met wie de belanghebbende duurzaam gemeenschappelijk een woning bewoont, anders dan in een commerciële huurders- of kostgangersrelatie; hulpvraag: verzoek om hulp en ondersteuning, zoals ervaren door de belanghebbende, als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; ingezetene: belanghebbende die hoofdverblijf heeft in respectievelijk de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; melding: Het eerste contact met het college waarin de hulpvraag kenbaar wordt gemaakt als bedoeld in artikel 2.3.2. lid 1 Wmo 2015; meerkosten: meerkosten als bedoeld in artikel 2.1.7 Wmo 2015; nadere regels: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; ondersteuningsplan: ook wel aangeduid als onderzoeksverslag: de schriftelijke weergave van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 Wmo 2015, de bevindingen hiervan en de visie van het college inzake het vervolg na de melding, tot stand gekomen op basis van beoordeling van de eventuele adviezen, verwijzingen en afspraken, alsmede het overleg met de belanghebbende en al het overige wat tijdens het onderzoek naar voren komt en van belang is voor de beoordeling van een eventuele aanvraag; onverwijld: zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval binnen drie werkdagen; budgetplan: het verplicht door of namens de belanghebbende in te dienen plan dat de voorgenomen besteding van een aan te vragen persoonsgebonden budget beschrijft; persoonlijk plan: persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 2 Wmo 2015; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; voorliggende voorziening: andere voorziening, niet zijnde een algemene of een algemeen gebruikelijke voorziening, waarmee geheel of deels aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; pgb vertegenwoordiger: een door de belanghebbende gemachtigde natuurlijke persoon of rechtspersoon dan wel een door de rechter benoemde wettelijk vertegenwoordiger die de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken op zich neemt; gebruikelijke hulp: Alles wat huisgenoten normaal gesproken voor een ander doen is gebruikelijk. Wat meer is, is in beginsel niet-gebruikelijk tenzij de huisgenoot er toe in staat is, er de tijd voor heeft en niet overbelast is; eigen kracht: Benutting van eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen om de eventuele beperkingen te verminderen of op te heffen, eventueel met behulp van het sociaal netwerk, o.a. middels aanspraak op andere (wettelijke) regelingen, behandelingen, e.d.; ritbijdrage: een door het college vast te stellen bedrag dat een persoon met beperkingen bijdraagt aan het gebruik van het collectief vervoer; zaak: roerende en onroerende zaken als hulpmiddelen, woningaanpassingen en/of andere maatregelen van bouwkundige aard of woontechnische ingrepen in of aan een woonruimte (zoals een traplift); beschermd Wonen: een vorm van veilig wonen met met daarbij behorend toezicht en begeleiding, gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken; (Maatschappelijke) opvang: het bieden van tijdelijk onderdak, begeleiding, informatie en advies aan personen die, door een of meerdere problemen al dan niet gedwongen, de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Of als er sprake is van dreigende dakloosheid. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken.

Artikel 3.12: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en beoogde duur van de verstrekking zijn; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; welke rechtsmiddelen tegen de beschikking kunnen worden aangewend. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; bij duurvoorzieningen, wat de ingangsdatum en de beoogde duur zijn van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, de termijn waarna de beschikking wordt ingetrokken, zoals vermeld onder paragraaf 3.7 lid 4; de voorwaarden voor uitbetaling van het pgb en de wijze van uitbetaling van het pgb en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. welke rechtsmiddelen tegen de beschikking kunnen worden aangewend. 4.Bij het besluit wordt aan de belanghebbende informatie verstrekt over de rechten en de plichten van de belanghebbende op grond van de Wmo 2015, de verordening en de nadere regels. 5.Als sprake is van de toepasselijkheid van een te betalen bijdrage in de kosten wordt de belanghebbende over deze toepasselijkheid in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 3.16: Maatwerkvoorziening

1.Een belanghebbende is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening dan wel een pgb, zolang deze van de maatwerkvoorziening of pgb gebruikmaakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Het Centraal administratie kantoor (CAK) stelt de hoogte van de eigen bijdrage vast en int deze. 2.De bijdrage in de kosten wordt in alle gevallen bepaald op de maxima die de Wmo 2015 en het Uitvoeringsbesluit stellen, tenzij in deze paragraaf anders wordt bepaald. 3.Een bijdrage in de kosten is niet verschuldigd: in de situaties genoemd in artikel 3.8 lid 3 Uitvoeringsbesluit; als de maatwerkvoorziening gerealiseerd wordt in een woongebouw waarvan de woning van de belanghebbende onderdeel uitmaakt, en voor zover de voorziening betrekking heeft op het toe-en/of doorgankelijk maken van het woongebouw; voor de maatwerkvoorzieningen waakvlam begeleiding en groepsbegeleiding arbeidsmatig; voor de pgb’s, zoals genoemd in artikel 3.14 leden 11 tot en met 19; voor woningaanpassing ten behoeve van minderjarigen; indien het inkomen van de cliënt, wonend in Zeewolde, niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. 4.De belanghebbende is een rit bijdrage verschuldigd voor het gebruik van collectief vervoer. De rit bijdrage is maximaal de kosten die de belanghebbende gemaakt zou hebben in het openbaar vervoer. De bijdrage per rit bestaat uit een opstaptarief en een kilometertarief voor de reisafstand tot 25 km.

Artikel 3.17: Algemene voorzieningen

1.De belanghebbende is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van de algemene voorziening was- en strijkservice. 2.De hoogte van de bijdrage in de kosten is gelijk aan de desbetreffende bedragen uit de vigerende Nibud-normen.

Artikel 2.2: Evenwichtige verdeling en financiering

1.Het college biedt aan een belanghebbende uit de doelgroep ondersteuning bij de arbeidsinschakeling en voor zover het college dat noodzakelijk acht een voorziening gericht op arbeidsinschakeling. 2.Bij de keuze van de mogelijkheden van ondersteuning en het aanbieden van voorzieningen wordt door het college een afweging gemaakt, waarbij gekeken wordt of de ondersteuning of de voorziening, gelet op de mogelijkheden en capaciteiten van de belanghebbende, het meest doelmatig is met het oog op inschakeling in de arbeid of maatschappelijke participatie. 3.Het college draagt zorg voor voldoende diversiteit in het aanbod aan ondersteuning en voorzieningen. 4.Het college houdt bij het aanbieden van de in deze verordening opgenomen voorzieningen rekening met de omstandigheden en functionele beperkingen van een belanghebbende. De omstandigheden hebben in ieder geval betrekking op zorgtaken van die belanghebbende en de mogelijkheid dat hij behoort tot de doelgroep loonkostensubsidie of gebruik maakt van de voorziening beschut werk. Onder zorgtaken wordt in ieder geval verstaan: de opvang van ten laste komende kinderen tot vijf jaar, en de noodzakelijkheid van het verrichten van mantelzorg. 5.Het college kan één of meerdere budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voorzieningen. Een door het college ingesteld budgetplafond vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke voorziening. Het college kan een plafond instellen voor het aantal personen dat in aanmerking komt voor een bepaalde voorziening.

Artikel 2.3: Algemene bepalingen over voorzieningen

1.Het college weigert een voorziening als: de persoon ten behoeve van wie de voorziening zou worden verstrekt niet behoort tot de doelgroep; de persoon onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek dat nodig is voor het beoordelen van het recht op de voorziening; de persoon een beroep kan doen op een voorziening op basis van een andere wettelijke regeling, waardoor er sprake is van een voorliggende voorziening; de voorziening naar het oordeel van het college onvoldoende bijdraagt aan de arbeidsinschakeling; of er niet wordt voldaan aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening. 2.Het college kan een voorziening beëindigen als: de belanghebbende die van de voorziening gebruikmaakt zijn verplichting als bedoeld in de artikelen 9 en 17 Pw, de artikelen 13 en 37 Ioaw of de artikelen 13 en 37 Ioaz niet nakomt; de belanghebbende die van de voorziening gebruikmaakt niet meer behoort tot de doelgroep; de belanghebbende die van de voorziening gebruikmaakt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een van de in paragraaf 2.2 genoemde voorzieningen, tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7 lid 1 onder a Pw; naar het oordeel van het college de voorziening onvoldoende bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling; de voorziening naar het oordeel van het college niet meer geschikt is voor de belanghebbende die gebruik maakt van de voorziening; de belanghebbende die van de voorziening gebruikmaakt niet naar behoren gebruik maakt van de aangeboden voorziening; de belanghebbende die van de voorziening gebruikmaakt niet meer voldoet aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening.

Artikel 2.11: Proefplaats

1.Het college kan het instrument proefplaats inzetten voor uitkeringsgerechtigden. 2.Een proefplaats kan voor de duur van 2 maanden aangeboden worden als onderdeel van een re-integratietraject. 3.De proefplaats kan in uitzonderlijke gevallen tweemaal verlengd worden met 2 maanden tot een maximum van 6 maanden, als dit in het belang van de re-integratie van de belanghebbende is en de duurzame uitstroom naar werk bevordert; 4.Een proefplaats heeft als doel: Het opdoen van werkervaring bij een werkgever met als doel te onderzoeken in hoeverre de plaatsing kan worden omgezet in een arbeidscontract bij deze werkgever; Vaststelling van de loonwaarde van belanghebbende voor de loonkostensubsidie. 5.Bij een proefplaats, als bedoeld in lid 3, onder a is het de intentie van werkgever om aansluitend een dienstverband zonder proeftijd aan te gaan, minimaal voor de duur van een half jaar; 6.Voorafgaand aan de proefplaatsing wordt met de werkgever en de bijstandsgerechtigde een schriftelijke overeenkomst gesloten waarin de werkzaamheden, begeleiding, taken en verplichtingen en de duur worden vastgelegd. 7.Het deelnemen aan de proefplaats wordt opgenomen in het plan van aanpak of het trajectplan, met bijbehorende beschikking verstuurd naar de persoon. 8.Het college weigert de proefplaats, bedoeld in het eerste lid, als redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk. 9.Een proefplaats kan niet worden ingezet wanneer voor dezelfde persoon bij dezelfde werkgever een participatieplaats als bedoeld in artikel 2.8 is ingezet. 10.Als de werkzaamheden op de proefplaats wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze periode voor de toepassing van de maximale periode, bedoeld in het tweede en derde lid, buiten beschouwing gelaten.

Artikel 2.18 a: Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

1. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen verstrekken ten behoeve van een persoon met een arbeidsbeperking. 2. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden, onverminderd het bepaalde in artikel 3, de volgende voorwaarden: de persoon behoort tot de doelgroep en is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij VSO/PRO-onderwijs heeft genoten; de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet aan het arbeidsproces deelnemen; de werkgever biedt een dienstbetrekking aan van minimaal zes maanden, met een minimale arbeidsduur van 12 uur per week of waarmee tenminste een inkomen ter hoogte van de van toepassing zijnde bijstandsnorm wordt verworven; het betreft geen Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; het betreft geen meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; er is naar het oordeel van het college geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en de kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van het college proportioneel, dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de [maatschappelijke] opbrengsten van uitstroom naar werk.

Artikel 2.37: Gedragingen Participatiewet, Ioaw en Ioaz

1.Een verlaging bedraagt 30 procent van de bijstandsnorm voor de duur van een maand indien: de belanghebbende niet verschijnt bij een afspraak in het kader van de re-integratie of bij het afnemen van de taaltoets, zoals opgenomen in artikel 18b Pw; de belanghebbende niet meewerk aan het in naam van belanghebbende doen van noodzakelijke betalingen uit de toegekende bijstand (artikel 57 aanhef en onder a Pw); de belanghebbende niet meewerkt aan betaling in natura van een deel van de uitkering (artikel 57 aanhef en onder b Pw). de belanghebbende niet of onvoldoende meewerkt aan het opstellen, uitvoeren en evalueren van een plan van aanpak; de belanghebbende onvoldoende de verplichtingen nakomt als bedoeld in de artikelen 9 lid 1 aanhef en onder b of 55 Pw, voor zover het gaat om een belanghebbende jonger dan 27 jaar, gedurende vier weken na een melding als bedoeld in artikel 43 lid 4 en 5 Pw, voor zover deze verplichtingen niet worden genoemd in artikel 18 lid 4 Pw; 2.De verlaging bedraagt 100 procent van de bijstandsnorm voor de duur van een maand als: de belanghebbende niet of onvoldoende gebruik maakt van een door het college aangeboden voorziening als bedoeld in de artikelen 36 lid 1 en 37 lid 1 onder e Ioaw of de artikelen 36 lid 1 en artikel 37 lid 1 onder e Ioaz, voor zover dit heeft geleid tot het geen doorgang vinden of tot voortijdige beëindiging van die voorziening; de belanghebbende niet of onvoldoende een door het college opgedragen tegenprestatie naar vermogen verricht als bedoeld in artikel 9 lid 1 onder c Pw, artikel 37 lid 1 onder f Ioaw of artikel 37 lid 1 onder f Ioaz; 3.Het college weigert de IOAW of IOAZ uitkering blijvend in sprake is van: aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden ten grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en de belanghebbende ter zake een verwijt kan worden gemaakt; de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van de belanghebbende zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem zou kunnen worden gevergd; de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden; de belanghebbende door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid verkrijgt.

Artikel 2.43: Samenloop bij weigeren uitkering Ioaw/Ioaz

Als het college de uitkering op grond van artikel 20 lid 1 Ioaw of artikel 10 lid 2 Ioaz blijvend of tijdelijk weigert en de gedraging die tot deze weigering heeft geleid tevens op grond van deze verordening tot een verlaging zou kunnen leiden, blijft een verlaging ter zake van die gedraging achterwege.

Artikel 3.1: Begripsbepalingen

In dit hoofdstuk wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau zoals dat voor de (gezins) situatie van belanghebbende geldt; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a Wmo 2015; duurvoorziening: een voorziening die wordt toegekend op periodieke basis in de vorm van dienstverlening; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; huisgenoot: iedere persoon met wie de belanghebbende duurzaam gemeenschappelijk een woning bewoont, anders dan in een commerciële huurders- of kostgangersrelatie; hulpvraag: verzoek om hulp en ondersteuning, zoals ervaren door de belanghebbende, als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; ingezetene: belanghebbende die hoofdverblijf heeft in respectievelijk de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; melding: Het eerste contact met het college waarin de hulpvraag kenbaar wordt gemaakt als bedoeld in artikel 2.3.2. lid 1 Wmo 2015; meerkosten: meerkosten als bedoeld in artikel 2.1.7 Wmo 2015; nadere regels: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Ermelo, Harderwijk en Zeewolde; ondersteuningsplan: ook wel aangeduid als onderzoeksverslag: de schriftelijke weergave van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 Wmo 2015, de bevindingen hiervan en de visie van het college inzake het vervolg na de melding, tot stand gekomen op basis van beoordeling van de eventuele adviezen, verwijzingen en afspraken, alsmede het overleg met de belanghebbende en al het overige wat tijdens het onderzoek naar voren komt en van belang is voor de beoordeling van een eventuele aanvraag; onverwijld: zo spoedig mogelijk, doch in ieder geval binnen drie werkdagen; budgetplan: het verplicht door of namens de belanghebbende in te dienen plan dat de voorgenomen besteding van een aan te vragen persoonsgebonden budget beschrijft; persoonlijk plan: persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 2 Wmo 2015; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; voorliggende voorziening: andere voorziening, niet zijnde een algemene of een algemeen gebruikelijke voorziening, waarmee geheel of deels aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; pgb vertegenwoordiger: een door de belanghebbende gemachtigde natuurlijke persoon of rechtspersoon dan wel een door de rechter benoemde wettelijk vertegenwoordiger die de aan het persoonsgebonden budget verbonden taken op zich neemt; gebruikelijke hulp: Alles wat huisgenoten normaal gesproken voor een ander doen is gebruikelijk. Wat meer is, is in beginsel niet-gebruikelijk tenzij de huisgenoot er toe in staat is, er de tijd voor heeft en niet overbelast is; eigen kracht: Benutting van eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen om de eventuele beperkingen te verminderen of op te heffen, eventueel met behulp van het sociaal netwerk, o.a. middels aanspraak op andere (wettelijke) regelingen, behandelingen, e.d.; ritbijdrage: een door het college vast te stellen bedrag dat een persoon met beperkingen bijdraagt aan het gebruik van het collectief vervoer; zaak: roerende en onroerende zaken als hulpmiddelen, woningaanpassingen en/of andere maatregelen van bouwkundige aard of woontechnische ingrepen in of aan een woonruimte (zoals een traplift); beschermd Wonen: een vorm van veilig wonen met met daarbij behorend toezicht en begeleiding, gericht op het bevorderen van zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, het voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de cliënt of anderen, bestemd voor personen met psychische of psychosociale problemen, die niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken; (Maatschappelijke) opvang: het bieden van tijdelijk onderdak, begeleiding, informatie en advies aan personen die, door een of meerdere problemen al dan niet gedwongen, de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Of als er sprake is van dreigende dakloosheid. Binnen de regio Noord-Veluwe en Zeewolde wordt maatschappelijke zorg gehanteerd waar beschermd wonen en (maatschappelijke) opvang onderdeel van maken.

Artikel 3.4: Onderzoek

1.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie stelt na zorgvuldig onderzoek ten minste vast: wat de hulpvraag is; welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid, participatie of het zich zelfstandig kunnen handhaven in de samenleving; of en welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan deze hulpvraag; hoe op eigen kracht in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien. Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie neemt in het onderzoek de volgende elementen mee: het hebben van huisgenoten (wie zijn zorgdragend en wie heeft behoefte aan zorg?); in hoeverre mantelzorg de nodige hulp en ondersteuning kan bieden; het hebben van een sociaal netwerk en de bereidheid van dit netwerk om te helpen; of sprake is van gebruikelijke hulp; vaardigheden en mogelijkheden om de hulp te bieden; beschikbaarheid om de hulp te bieden (bijvoorbeeld door werk); mate van planbaarheid van de benodigde zorg; het ontstaan van overbelasting; het relevante normenkader en het protocol gebruikelijke hulp CIZ; overige individuele omstandigheden die worden ingebracht. hoe met algemeen gebruikelijke voorzieningen, gebruikelijke hulp, door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten of door gebruikmaking van andere (voorliggende) voorzieningen in de ondersteuningsbehoefte kan worden voorzien; hoe door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, er tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening gekomen kan worden om de zelfredzaamheid van belanghebbende te verbeteren; of de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer belanghebbende rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; of belanghebbende de ondersteuningsbehoefte redelijkerwijs kon voorzien en verwacht mocht worden dat de belanghebbende zijn handelen en nalaten hierop had aangepast waardoor geen maatwerkvoorziening nodig zou zijn geweest; of een andere voorziening nodig is dan de voorziening waarom belanghebbende vraagt; in hoeverre het, om het onderzoek volledig en zorgvuldig uit te kunnen voeren, nodig wordt geacht om informatie in te winnen bij derden. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van belanghebbende. welke bijdragen in de kosten de belanghebbende met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 of artikel 2.1.4a Wmo 2015 verschuldigd zal zijn. 2.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de belanghebbende of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 3.De factoren genoemd in artikel 2.3.2 lid 4 van de Wmo 2015, maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek. 4.Tijdens het gesprek wordt aan belanghebbende in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. Bij de keuze voor een pgb volgt een beoordeling conform artikel 3.13 van deze verordening. 5.Als de belanghebbende een persoonlijk plan aan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie is niet gehouden in te stemmen met de inhoud van het persoonlijk plan, maar dient in voorkomende gevallen aan te geven waarom hiervan wordt afgeweken. 6.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie informeert de belanghebbende over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. 7. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie, belanghebbende, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige. 8.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 9.Als de hulpvraag genoegzaam bekend is of als het gaat om een hulpvraag met een spoedeisend karakter of een enkelvoudige, niet gecompliceerde ondersteuningsvraag, kan het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie , voor het overige onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 Wmo 2015, in overleg met de belanghebbende afzien van een gesprek.

Artikel 3.9: Criteria voor een maatwerkvoorziening

1.Het college of de hiervoor in artikel 3.2 lid 3 bedoelde instantie neemt het onderzoeksverslag, als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.De belanghebbende komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die hij ondervindt, voor zover hij deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 3.4van deze verordening en artikel 2.3.2 Wmo 2015 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin hij in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven, en ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de belanghebbende met psychische of psychosociale problemen en de belanghebbende die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de belanghebbende deze problemen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 3.4 en artikel 2.3.2 Wmo 2015 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 3.Ten aanzien van een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang geldt dat een belanghebbende hiervoor alleen in aanmerking komt, als: de noodzaak tot ondersteuning voor de ingezetene redelijkerwijs niet vermijdbaar was, en de voorziening voorzienbaar was, maar van belanghebbende redelijkerwijs niet verwacht kon worden maatregelen te hebben getroffen die de hulpvraag overbodig had gemaakt. de maatwerkvoorziening gezien de beperkingen van belanghebbende veilig is voor hemzelf en zijn omgeving, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. 4.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte maatwerkvoorziening technisch is afgeschreven, tenzij: de eerder verstrekte maatwerkvoorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de belanghebbende zijn toe te rekenen; de belanghebbende geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of de eerder verstrekte maatwerkvoorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de belanghebbende aan maatschappelijke ondersteuning. 5.Indien een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate voorziening. 6. Met inachtneming van lid 1 tot en met 5 van dit artikel kan een belanghebbende in aanmerking komen voor maatschappelijke opvang als hij feitelijk of residentieel dakloos is en niet in staat is zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving, en; hij de situatie van dakloosheid en het niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving - niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen of andere maatwerkvoorzieningen gericht op het bevorderen van de participatie en zelfredzaamheid in voldoende mate kan verminderen of wegnemen, en; opvang een passende, noodzakelijke en bijdrage levert aan het voorkomen van dakloosheid, het psychosociaal functioneren, voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast en/of het afwenden van gevaar voor de belanghebbende of anderen en de behoefte van de belanghebbende met als doel het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 7. Met inachtneming van lid 1 tot en met 5 van dit artikel kan een belanghebbende (alsmede eventuele kinderen van deze belanghebbende) in aanmerking komen voor maatschappelijke opvang als deze de thuissituatie heeft verlaten, in verband met risico's voor de veiligheid van deze belanghebbende (en/of de kinderen van deze belanghebbende) als gevolg van huiselijk geweld, en de belanghebbende niet in staat is zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving, en; deze de situatie - waarbij de belanghebbende de thuissituatie heeft verlaten, in verband met risico's voor de veiligheid van de belanghebbende (en/of de kinderen van deze belanghebbende) als gevolg van huiselijk geweld , niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen of andere maatwerkvoorzieningen gericht op het bevorderen van de participatie en zelfredzaamheid in voldoende mate kan verminderen of wegnemen, en; opvang een passende, noodzakelijke en bijdrage levert aan het afwenden van gevaar voor de belanghebbende (en/of de kinderen van deze belanghebbende), voorkomen van dakloosheid, het psychosociaal functioneren, voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast en de behoefte van de belanghebbende met als doel het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende (en/of de kinderen van deze belanghebbende) in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht en in een veilige situatie zich te handhaven in de samenleving. 8. Met inachtneming van lid 1 tot en met 5 van dit artikel kan een belanghebbende in aanmerking komen voor beschermd wonen op grond van de Wmo 2015 als hij psychische- of psychosociale problemen heeft en niet in staat is zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving, en; hij de situatie van psychische of psychosociale problemen - met als gevolg het niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving - niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen of maatwerkvoorzieningen gericht op het bevorderen van de participatie en zelfredzaamheid in de thuissituatie in voldoende mate kan verminderen of wegnemen, en; beschermd wonen een passende en noodzakelijke bijdrage levert aan het bevorderen van de zelfredzaamheid en participatie, het psychisch en psychosociaal functioneren, stabilisatie van een psychiatrisch ziektebeeld, voorkomen van verwaarlozing of maatschappelijke overlast en/of het afwenden van gevaar voor de belanghebbende of anderen en daarbij voorziet in de behoefte van de belanghebbende met als doel het realiseren van een situatie waarin de belanghebbende in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 9. In spoedeisende gevallen, daaronder begrepen de gevallen waarin terstond opvang of beschermd wonen nodig is, al dan niet in verband met risico’s voor de veiligheid als gevolg van huiselijk geweld beslist het college na een melding als bedoeld in artikel 3.2 onverwijld tot verstrekking van een tijdelijke maatwerkvoorziening voor opvang of beschermd wonen in afwachting van de uitkomst van het onderzoek, zoals bedoeld in artikel 3.4 en artikel 2.3.2 Wmo 2015, en de aanvraag van de belanghebbende.

Artikel 3.10: Voorwaarden en weigeringsgronden

1.een maatwerkvoorziening wordt verstrekt: [Artikel 3.10 lid 1 bevat een kennelijke verschrijving, hier wordt bedoeld: geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt:] voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; voor zover de belanghebbende op eigen kracht, met een algemeen gebruikelijke voorziening, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen; voor zover de belanghebbende met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; indien het een voorziening betreft die de belanghebbende na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; Indien het een voorziening betreft die de belanghebbende vóór de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de belanghebbende dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. De belanghebbende dient zelf aan te tonen dat hier sprake van is voor zover deze niet in overwegende mate op het individu is gericht voor zover de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de belanghebbende rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. indien de aanspraak niet is vast te stellen doordat belanghebbende of zijn huisgenoten niet of onvoldoende voldoen aan de verplichtingen als bedoeld in artikel 2.3.8 lid 1 en 3 van de wet en artikel 3.4 van deze verordening; voor zover er geen belemmeringen zijn vastgesteld in zelfredzaamheid en / of participatie. 2.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt: als de belanghebbende geen ingezetene is van de gemeente Ermelo, de gemeente Harderwijk of de gemeente Zeewolde; als deze niet langdurig noodzakelijk is, voor zover het gaat om hulpmiddelen of een woningaanpassing. 3.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen of de slechte staat van het onderhoud; ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, niet gelegaliseerde vakantie‐ en recreatiewoningen, zogenaamde ADL-clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; indien de belanghebbende niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; indien deze betrekking heeft op een woongebouw, dat specifiek gericht is op mensen met beperkingen of dat in de praktijk bewoond wordt door een specifieke groep en waarvan vast staat dat de voorziening niet voldoet aan de voor een dergelijke woning op grond van wettelijke voorschriften, algemeen aanvaarde regels of contractuele bepalingen geldende vereisten en waarvan is aangetoond dat de aangevraagde voorziening bij wel voldoen aan die vereisten niet nodig is; als de belanghebbende zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen. 4.Een belanghebbende kan alleen voor een maatwerkvoorziening in aanmerking worden gebracht wanneer beperkingen, chronische psychische problemen of psychosociale problemen het gebruik van een collectief systeem onmogelijk maken, dan wel een collectief systeem niet aanwezig is. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij het normale gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college het primaat van verhuizen toepassen, tenzij de noodzakelijke aanpassings- en verhuiskosten lager zijn dan € 6.000. 6.Indien de aanpassings- en verhuiskosten hoger zijn dan het in lid 5 genoemde bedrag kan de belanghebbende er voor kiezen niet te verhuizen, maar de woning met inzet van eigen middelen aan te passen. Hij ontvangt dan een tegemoetkoming ter hoogte van het in lid 5 genoemde bedrag. 7.In afwijking van het bepaalde in de voorgaande leden wordt slechts tot een gedeeltelijke weigering besloten, indien en voor zover de overige oplossingen de hulpvraag slechts voor een deel oplossen.

Artikel 4.5: Aanvraag

1.Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan door of namens een jeugdige of ouder schriftelijk worden ingediend bij het college; 2.Als een maatwerkvoorziening in natura volgens de jeugdige of zijn ouders niet passend is, kan een aanvraag gedaan worden voor een persoonsgebonden budget. Daarbij geven de jeugdige of zijn ouders in een budgetplan in ieder geval aan: wat de voorgenomen uitvoering van de maatwerkvoorziening is, inclusief uitvoerder en kosten; wat de kwalificaties van de uitvoerder zijn, en; waarom het aanbod van de door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder niet passend is naar het oordeel van de jeugdige of zijn ouders. 3.Indien jeugdhulp wordt ingezet na verwijzing als bedoeld in artikel 4.7 lid 3 of in het kader van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering is het bepaalde in het vorige lid van overeenkomstige toepassing. 4.Als de jeugdhulp betrekking heeft op een ander dan de aanvrager, behoeft de aanvraag de instemming van de jeugdige of zijn ouders waarop de aanvraag betrekking heeft. 5.Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige: die jonger is dan 12 jaren, of; die ouder is dan 12 jaren en niet in staat tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake, dan is niet de instemming van de minderjarige vereist, maar van diens wettelijke vertegenwoordiger. 6.Heeft de aanvraag betrekking op een minderjarige die de leeftijd van 12 maar nog niet die van 16 jaren heeft bereikt, dan behoeft de aanvraag de instemming van zowel de minderjarige als de wettelijke vertegenwoordiger, mits de minderjarige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake. Weigert de wettelijke vertegenwoordiger in te stemmen met de aanvraag, dan zal het college de aanvraag toch in behandeling nemen als de jeugdhulp voor de minderjarige kennelijk nodig is teneinde ernstig nadeel voor de minderjarige te voorkomen, alsmede indien de minderjarige ook na de weigering van de toestemming de jeugdhulp weloverwogen blijft wensen. 7.Heeft de aanvraag betrekking op een jeugdige met de leeftijd van 16 of 17 jaar, dan behoeft de aanvraag géén instemming van de wettelijk vertegenwoordiger, mits de jeugdige in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake. 8.Degenen die een aanvraag indienen voor een maatwerkvoorziening, verstrekt het college in ieder geval een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.

Artikel 2.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeenten Ermelo, Harderwijk en Zeewolde 2023

(Art. 3.9 lid 2 en art. 3.10 b. Verordening) Een algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die voldoet aan de volgende criteria: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is in de reguliere handel; een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid of participatie en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau Criteria d. bepaalt of een voorziening algemeen gebruikelijk is als deze financieel gedragen kan worden door een persoon met een inkomen op minimumniveau (ongeacht het inkomen van belanghebbende). Het college acht dat een voorziening financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau indien de kosten daarvan binnen een termijn van 36 maanden kunnen worden terugbetaald bij een aflossing van 5% van de voor de betrokkene op grond van de leeftijd van toepassing zijnde geldende bijstandsnorm voor een alleenstaande of gehuwden (niet zijnde kostendelersnorm). Bijvoorbeeld: een alleenstaande of een alleenstaande ouder, die de AOW gerechtigde leeftijd heeft bereikt, krijgt per kalendermaand in de tweede helft van 2023 €1.357,66. Als de aflossingscapaciteit 5% is over 3 jaar, dan betekent dit dat een voorziening algemeen gebruikelijk is als deze minder dan €2.443,79 kost. De beoordeling in het kader van algemeen gebruikelijke voorziening is een abstracte beoordeling, waarbij het bij financiële haalbaarheid van belang is of de voorziening financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Dat betreft geen individuele toets, waarbij de financiële positie van de belanghebbende van belang is. In bijlage 1 van deze beleidsregels is een niet limitatieve lijst met algemeen gebruikelijke voorzieningen opgenomen. In individuele gevallen kan een voorziening die op zichzelf als algemeen gebruikelijk kan worden beschouwd, vanwege omstandigheden van de persoon toch niet algemeen gebruikelijk zijn. Het gaat dan bijvoorbeeld om een plotseling optredende beperking, waardoor algemeen gebruikelijke voorzieningen eerder dan normaal moeten worden vervangen. Wanneer in een kort tijdsbestek meerdere voorzieningen tegelijkertijd worden aangevraagd, zal artikel 2.3 lid d in samenhang worden beoordeeld.