Wmo in Waddinxveen: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het CAK. De hoogte van deze maandelijkse bijdrage is gemaximaliseerd (abonnementstarief) ongeacht of er 1 of meer Wmo maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt, het inkomen en vermogen van client.

Uit: Verordening Sociaal Domein gemeente Waddinxveen Samenredzaam 2025, paragraaf 8.4, geldt sinds 20 juni 2025 (CVDR740449_1).

Deze gaat weer in bij terugkeer, tenzij er wijzigingen zijn in de omstandigheden van de leerling, waardoor de voorziening niet langer rechtmatig is, of omdat het besluit is verlopen.

Uit: Verordening Sociaal Domein gemeente Waddinxveen Samenredzaam 2025, artikel 6.4.3, geldt sinds 20 juni 2025 (CVDR740449_1).

4.Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 in de meest recente versie en met de laatste aanvullingen (laatste 2022).

Uit: Verordening Sociaal Domein gemeente Waddinxveen Samenredzaam 2025, artikel 5.2.2, geldt sinds 20 juni 2025 (CVDR740449_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 in de meest recente versie en met de laatste aanvullingen.

Uit: Nadere regels Wmo & Jeugd gemeente Waddinxveen, bijlage 1, geldt sinds 7 februari 2025 (CVDR735079_1).

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

1.De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is (woonvoorziening). De hulp-op-maat houdt in dat de woning bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar wordt gemaakt. 2.Voor het bezoekbaar maken van de woningen van inwoners die (tijdelijk) in instellingen verblijven, verstrekt de gemeente een geldbedrag. Deze vergoeding is gelijk aan de verhuiskostenvergoeding. De hoogte van deze bijdrage wordt vastgesteld door de gemeente en is terug te vinden in het tarievenoverzicht. 3.Als de kosten van de woonvoorzieningen gelijk zijn aan of hoger zijn dan de verhuiskostenvergoeding, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning. Een verhuiskostenvergoeding kan worden afgegeven in acute situaties, waarbij de inwoner onvoorzien en plots moet verhuizen. 4.In het geval van een tekort aan geschikte woningen in de gemeente, kan afgeweken worden van de maximale vergoeding voor een woningaanpassing en wordt er maatwerk toegepast. De verhuisplicht kan dan komen te vervallen. 5.Een verhuiskostenvergoeding kan worden afgegeven in acute situaties, waarbij de inwoner onvoorzien en plots moet verhuizen. De hoogte van deze bijdrage wordt vastgesteld door de gemeente en is terug te vinden in het tarievenoverzicht. 6.De gemeente verstrekt geen woonvoorzieningen in de volgende situaties: De beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een woonruimte waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort - bijvoorbeeld een complex voor ouderen - en de voorziening is bedoeld voor gemeenschappelijke ruimten zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw en renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner zonder dringende reden verhuisd is vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner een indicatie heeft voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg. De inwoner verhuisd is naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, mits de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. 7.Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

1.De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is (woonvoorziening). De hulp-op-maat houdt in dat de woning bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar wordt gemaakt. 2.Voor het bezoekbaar maken van de woningen van inwoners die (tijdelijk) in instellingen verblijven, verstrekt de gemeente een geldbedrag. Deze vergoeding is gelijk aan de verhuiskostenvergoeding. De hoogte van deze bijdrage wordt vastgesteld door de gemeente en is terug te vinden in het tarievenoverzicht. 3.Als de kosten van de woonvoorzieningen gelijk zijn aan of hoger zijn dan de verhuiskostenvergoeding, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning. Een verhuiskostenvergoeding kan worden afgegeven in acute situaties, waarbij de inwoner onvoorzien en plots moet verhuizen. 4.In het geval van een tekort aan geschikte woningen in de gemeente, kan afgeweken worden van de maximale vergoeding voor een woningaanpassing en wordt er maatwerk toegepast. De verhuisplicht kan dan komen te vervallen. 5.Een verhuiskostenvergoeding kan worden afgegeven in acute situaties, waarbij de inwoner onvoorzien en plots moet verhuizen. De hoogte van deze bijdrage wordt vastgesteld door de gemeente en is terug te vinden in het tarievenoverzicht. 6.De gemeente verstrekt geen woonvoorzieningen in de volgende situaties: De beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een woonruimte waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort - bijvoorbeeld een complex voor ouderen - en de voorziening is bedoeld voor gemeenschappelijke ruimten zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw en renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner zonder dringende reden verhuisd is vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner een indicatie heeft voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg. De inwoner verhuisd is naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, mits de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. 7.Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

1.In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo en de Jeugdwet stellen die in deze paragraaf staan. 2.De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner moet de taken die bij de pgb horen op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. 3.De gemeente kan een pgb weigeren als: de inwoner een verslavingsprobleem heeft; de inwoner problematische schulden heeft; de inwoner eerder ten onrechte een pgb heeft ontvangen omdat het toekenningsbesluit van dit pgb is herzien of ingetrokken; volgens de gemeente niet voldoende vaststaat dat de hulp waarvoor het pgb is bedoeld kwalitatief goed is (veilig, doeltreffend en cliëntgericht). 4.De gemeente weigert een pgb voor een roerende woonvoorziening, een vervoersvoorziening of een rolstoel in ieder geval, als te voorzien is dat de medische situatie van de inwoner zich tijdens de looptijd van het pgb ingrijpend wijzigt. 5.Het pgb kan niet worden besteed aan kosten voor bemiddeling, tussenpersonen, belangenbehartigers, hulp bij pgb-administratie of lidmaatschap van belangenorganisaties. 6.De persoon die hulp geeft mag iemand uit het sociale netwerk van de inwoner zijn. Deze persoon moet in staat is om voldoende planmatige hulp van goede kwaliteit te bieden, zodat het gewenste effect wordt bereikt. De volgende aspecten spelen daarbij een rol: de soort hulp; hoe vaak de hulp wordt gegeven; hoe lang de hulp duurt; heeft de hulpverlener een opleiding nodig om passende hulp te kunnen verlenen?; raakt de hulpverlener niet overbelast? Als het om gaat om jeugdhulp, dan blijft deze hulp beperkt tot die activiteiten die het karakter hebben van gebruikelijke zorg (begeleiding, dagactiviteiten, persoonlijke verzorging, kortdurend verblijf en vervoer). Deze hulp komt alleen in aanmerking voor een pgb als deze in tijd, duur of intensiteit verder gaat dan wat gebruikelijk is in een huishouden.

Paragraaf 8.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening), voor de duur van de beschikking of voor de periode waarvoor het pgb is verstrekt. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het CAK. De hoogte van deze maandelijkse bijdrage is gemaximaliseerd (abonnementstarief) ongeacht of er 1 of meer Wmo maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt, het inkomen en vermogen van client. Uitzondering geldt voor degenen die gebruik maken van beschermd wonen zorg in natura of maatschappelijke opvang. De kostprijs van hulp-op-maat in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. De kostprijs van hulpmiddelen is gelijk aan de kostprijs die de laagst gecontracteerde aanbieder berekent voor het betreffende hulpmiddel. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. Lid 1 is niet van toepassing op Wmo-hulp op maat in de vorm van een voorziening voor collectief (openbaar) vervoer. Voor het gebruik van het collectief vraagafhankelijk vervoer wordt een bijdrage per rit gevraagd. Deze bijdrage kan jaarlijks worden aangepast en is toegevoegd in het tarievenoverzicht in de bijlage. De inwoner betaalt geen bijdrage voor: hulp-op-maat aan minderjarigen, met uitzondering van woningaanpassingen; een rolstoel en het onderhoud daarvan. De inwoner betaalt wel een bijdrage als de rolstoel door aanpassingen geschikt gemaakt is voor het vervoer buitenshuis.

Artikel 4: Bepalen kostprijs woningaanpassingen

Uit: Nadere regels Wmo & Jeugd gemeente Waddinxveen

1.Het budget voor woningaanpassingen bedraagt maximaal 100% van de goedgekeurde offertekosten. 2.Voor bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen worden de volgende kosten in aanmerking genomen: de aanneemsom (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening; de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de Risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991; het architectenhonorarium tot ten hoogste 10% van de aanneemsom met dien verstande dat dit niet hoger is dan het maximale honorarium als bepaald in DNR 2005 (De Nieuwe Regeling 2005), voor zover het college het inschakelen van een architect noodzakelijk acht; de kosten voor het toezicht op de uitvoering, indien dit noodzakelijk is, tot een maximum van 2% van de aanneemsom; leges, voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; de verschuldigde en niet verrekenbare of terugvorderbare omzetbelasting; het renteverlies, in verband met het verrichten van noodzakelijke betaling aan derden voordat de bijdragen is uitbetaald, voor zover dit verband houdt met de bouw dan wel het treffen van voorzieningen; de prijs van bouwrijpe grond, indien noodzakelijk als niet binnen het oorspronkelijke kavel gebouwd kan worden; de door het college (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; de kosten in verband met noodzakelijk technisch onderzoek en de adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing; de kosten van aansluiting op een openbare nutsvoorziening. 3.Indien de voorziening ziet op de uitbreiding van een ruimte of ruimten worden de volgende vierkante meters (maximaal) aangehouden, tenzij medische noodzaak een ander maximum vergt: woonkamer: aanbouw 30; uitbreiding 6; keuken: aanbouw 10; uitbreiding 4; 1 persoonsslaapkamer: aanbouw 10; uitbreiding 4; 2 persoonsslaapkamer: aanbouw 18; uitbreiding 4; toiletruime: aanbouw 2; uitbreiding 1; wastafelruimte: aanbouw 2; uitbreiding 1; doucheruimte: aanbouw 3; uitbreiding 2; entree/hal/gang: aanbouw 5; uitbreiding 2; berging: aanbouw 6; uitbreiding 4; 4.De oppervlakte verhard pad tussen de openbare weg en de hoofdingang tot een woonruimte dan wel tussen een tweede ingang en een berging en/of tuinpoort dat bij het nieuw aanleggen van paden, dan wel bij het aanpassen van bestaande paden ten hoogste voor financiële tegemoetkoming in aanmerking komt, bedraagt 20 m².

Artikel 2.2.2: Inhoud gesprek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker voor zover dat nodig is: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie en voorkeuren van de inwoner: hoe zien die eruit, hoe kan daarmee rekening worden gehouden en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? welke hulp er eventueel gegeven kan worden: is dit hulp-op-maat of een andere voorziening? Kan er een pgb worden verstrekt? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? [Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs]

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

1.De gemeente stelt een besluit vast en stuurt deze per brief naar de inwoner. Dit noemen we een beschikking. Het doel van dit besluit is dat de inwoner weet of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als hulp wordt gegeven staat in de brief welke vorm de hulp heeft. 2.Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en door wie de hulp wordt gegeven; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is; welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de uitgaven toegelicht dienen te worden (verantwoording); welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. 5.De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een (verplichte) eigen bijdrage in de kosten. 6.Een besluit wordt genomen voor een periode die past bij de hulpvraag. 7.De gemeente informeert de inwoner in het besluit dat de inwoner, indien mogelijk, verplicht is zelf tussentijdse veranderingen in de gezondheidssituatie of veranderingen in de omgeving tijdig door te geven aan de gemeente. 8.De gemeente informeert de inwoner in het besluit over de mogelijkheid voor gratis hulp van een vertrouwenspersoon.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

1.In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo en de Jeugdwet stellen die in deze paragraaf staan. 2.De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner moet de taken die bij de pgb horen op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. 3.De gemeente kan een pgb weigeren als: de inwoner een verslavingsprobleem heeft; de inwoner problematische schulden heeft; de inwoner eerder ten onrechte een pgb heeft ontvangen omdat het toekenningsbesluit van dit pgb is herzien of ingetrokken; volgens de gemeente niet voldoende vaststaat dat de hulp waarvoor het pgb is bedoeld kwalitatief goed is (veilig, doeltreffend en cliëntgericht). 4.De gemeente weigert een pgb voor een roerende woonvoorziening, een vervoersvoorziening of een rolstoel in ieder geval, als te voorzien is dat de medische situatie van de inwoner zich tijdens de looptijd van het pgb ingrijpend wijzigt. 5.Het pgb kan niet worden besteed aan kosten voor bemiddeling, tussenpersonen, belangenbehartigers, hulp bij pgb-administratie of lidmaatschap van belangenorganisaties. 6.De persoon die hulp geeft mag iemand uit het sociale netwerk van de inwoner zijn. Deze persoon moet in staat is om voldoende planmatige hulp van goede kwaliteit te bieden, zodat het gewenste effect wordt bereikt. De volgende aspecten spelen daarbij een rol: de soort hulp; hoe vaak de hulp wordt gegeven; hoe lang de hulp duurt; heeft de hulpverlener een opleiding nodig om passende hulp te kunnen verlenen?; raakt de hulpverlener niet overbelast? Als het om gaat om jeugdhulp, dan blijft deze hulp beperkt tot die activiteiten die het karakter hebben van gebruikelijke zorg (begeleiding, dagactiviteiten, persoonlijke verzorging, kortdurend verblijf en vervoer). Deze hulp komt alleen in aanmerking voor een pgb als deze in tijd, duur of intensiteit verder gaat dan wat gebruikelijk is in een huishouden.

Artikel 8.3.2: Hoogte en tarief pgb

1.De inwoner maakt een plan voor de besteding van het pgb als het gaat om de diensten begeleiding, dagbesteding en/of hulp bij het huishouden. Dit is het pgb-plan. Hierin staat welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren en zal daarna het pgb vaststellen. 2.De gemeente baseert de hoogte van het pgb op een offerte voor de aangegeven kosten. In deze offerte moet staan hoe hoog de kosten van de dienst of het product zijn (kostprijs). Met deze kostprijs moet de inwoner veilige, doeltreffende en kwalitatief goede hulp kunnen inkopen. 3.De kostprijs mag niet hoger zijn dan wat gebruikelijk is voor die dienst of dat product. De hoogte van het pgb is gelijk aan de hoogte van die offerte. Er geldt wel een maximumbedrag. Dat is het bedrag dat de gemeente zal betalen voor de hulp die nodig is (laagste hulp in natura-tarief). Wanneer de offerte hoger is dan dit maximumbedrag, vergoedt de gemeente de meerprijs niet. 4.Voor een product houdt de gemeente bij de hoogte van het pgb rekening met een reële termijn voor de technische afschrijving en met de onderhouds- en verzekeringskosten. 5.Als het gaat om een tweedehands product dan wordt het pgb daarop gebaseerd. De looptijd is gelijk aan de verkorte termijn waarop het product technisch is afgeschreven. 6.Als de dienstverlening wordt uitgevoerd door een niet gekwalificeerde persoon uit het sociale netwerk -geen onbetaalde vrijwilliger- dan wordt een uurtarief gehanteerd dat gebaseerd is op CAO Verpleeg-, Verzorgingshuizen en Thuiszorg (CAO VVT) bij huishoudelijke hulp: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij 'Hulp bij het huishouden' van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. bij begeleiding: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren. Met uitzondering van het pgb dat wordt afgegeven voor dienstverlening uitgevoerd door een niet gekwalificeerd persoon uit het sociale netwerk, blijft het pgb dat de gemeente heeft vastgesteld gelijk. 7.Met uitzondering van het pgb dat wordt afgegeven voor dienstverlening uitgevoerd door een niet gekwalificeerd persoon uit het sociale netwerk, blijft het pgb dat de gemeente heeft vastgesteld gelijk.

Artikel 8.3.3: Verantwoording pgb

1.De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. Voor dat verslag kan de gemeente een formulier verplicht stellen. 2.Als een inwoner hulp-op-maat in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die feitelijk geleverd is.

Artikel 8.3.4: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de SVB vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die hoorden bij het ontvangen van het pgb; of de inwoner het pgb niet of voor een ander doel heeft gebruikt. [Wmo]

Paragraaf 8.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening), voor de duur van de beschikking of voor de periode waarvoor het pgb is verstrekt. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het CAK. De hoogte van deze maandelijkse bijdrage is gemaximaliseerd (abonnementstarief) ongeacht of er 1 of meer Wmo maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt, het inkomen en vermogen van client. Uitzondering geldt voor degenen die gebruik maken van beschermd wonen zorg in natura of maatschappelijke opvang. De kostprijs van hulp-op-maat in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. De kostprijs van hulpmiddelen is gelijk aan de kostprijs die de laagst gecontracteerde aanbieder berekent voor het betreffende hulpmiddel. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. Lid 1 is niet van toepassing op Wmo-hulp op maat in de vorm van een voorziening voor collectief (openbaar) vervoer. Voor het gebruik van het collectief vraagafhankelijk vervoer wordt een bijdrage per rit gevraagd. Deze bijdrage kan jaarlijks worden aangepast en is toegevoegd in het tarievenoverzicht in de bijlage. De inwoner betaalt geen bijdrage voor: hulp-op-maat aan minderjarigen, met uitzondering van woningaanpassingen; een rolstoel en het onderhoud daarvan. De inwoner betaalt wel een bijdrage als de rolstoel door aanpassingen geschikt gemaakt is voor het vervoer buitenshuis.

Artikel 9.3.2: Intrekken

De gemeente kan een besluit tot verstrekking van een voorziening intrekken als: als de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en het verstrekken van de juiste of volledige gegevens zou hebben geleid tot afwijzing van de aanvraag of beëindiging van het recht op de voorziening of de uitkering; het om een Pgb gaat en het Pgb niet binnen 6 maanden na uitbetaling is gebruikt om een voorziening te betalen waarvoor het Pgb is toegekend.

Artikel 1: Verplichtingen/voorwaarden aan het persoonsgebonden budget (pgb) begeleiding en hulp bij het huishouden

Uit: Nadere regels Wmo & Jeugd gemeente Waddinxveen

Bij het verlenen van een persoonsgebonden budget voor begeleiding en hulp bij het huishouden gelden de volgende verplichtingen: Bij het verstrekken van een persoonsgebonden budget voor begeleiding en hulp bij het huishouden gelden de voorwaarden die de Sociale Verzekeringsbank stelt aan de betaling van een pgb; De verantwoording bestaat in elk geval uit een overzicht van het aantal uitbetaalde uren, betalingsbewijzen (bankafschriften), het uurtarief, NAW-gegevens inclusief het burgerservicenummer van de zorgverlener; Het college kan van een aanbieder, niet zijnde een aanbieder die hulpmiddelen of woningaanpassingen levert, eisen dat deze in het bezit is van een verklaring omtrent gedrag als bedoeld in artikel 28 van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens voor beroepskrachten en andere personen die beroepsmatig met zijn cliënten in contact kunnen komen, welke niet eerder is afgegeven dan drie maanden voor het tijdstip waarop betrokkene voor de aanbieder ging werken. De zorgverlener dient een ingezetene van Nederland te zijn en te beschikken over een Burgerservicenummer; Het pgb voor jeugdhulp uitgevoerd door een persoon uit het sociale netwerk wordt indien nodig verhoogd met de kosten voor het aanvragen van een Verklaring omtrent het gedrag; de zorgverlener die als zelfstandige professional (ZZP’er) de zorg verleent, dient ingeschreven te staan bij de Kamer van Koophandel.

Artikel 2.2.2: Inhoud gesprek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker voor zover dat nodig is: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie en voorkeuren van de inwoner: hoe zien die eruit, hoe kan daarmee rekening worden gehouden en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? welke hulp er eventueel gegeven kan worden: is dit hulp-op-maat of een andere voorziening? Kan er een pgb worden verstrekt? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? [Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs]

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

1.De gemeente stelt een besluit vast en stuurt deze per brief naar de inwoner. Dit noemen we een beschikking. Het doel van dit besluit is dat de inwoner weet of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als hulp wordt gegeven staat in de brief welke vorm de hulp heeft. 2.Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en door wie de hulp wordt gegeven; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is; welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de uitgaven toegelicht dienen te worden (verantwoording); welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. 5.De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een (verplichte) eigen bijdrage in de kosten. 6.Een besluit wordt genomen voor een periode die past bij de hulpvraag. 7.De gemeente informeert de inwoner in het besluit dat de inwoner, indien mogelijk, verplicht is zelf tussentijdse veranderingen in de gezondheidssituatie of veranderingen in de omgeving tijdig door te geven aan de gemeente. 8.De gemeente informeert de inwoner in het besluit over de mogelijkheid voor gratis hulp van een vertrouwenspersoon.

Paragraaf 6.1: Algemene bepalingen

De gemeente ondersteunt ouders als dat nodig is bij het vervoer van hun kind naar school. De hulp is erop gericht dat leerlingen naar de school kunnen gaan die past bij hun mogelijkheden, en die aansluit bij de godsdienst of levensbeschouwing van de ouders. Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat hun kind naar school gaat. De gemeente beoordeelt op aanvraag van de ouders of een vervoersvoorziening voor de leerling noodzakelijk is. Een grote mate van eigen inzet mag van ouders verwacht worden. De gemeente verwacht dat ouders bij de aanvraag tot een vervoersvoorziening aangeven op welke wijze zij zelf (voor een deel) invulling geven aan de van hun verwachte eigen inzet, dan wel motiveren waarom zij zelf geen eigen inzet kunnen leveren bij het organiseren van het vervoer van hun kind. Het hebben van werk of meerdere schoolgaande kinderne wordt niet als een belemmering gezien. Ouders krijgen hulp bij het vervoer van hun kind als voldaan is aan de voorwaarden van dit hoofdstuk. Deze hulp heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om een bijdrage in de reiskosten of het OV. De gemeente regelt aangepast vervoer als fiets, eigen vervoer of OV tot ernstige benadeling van het gezin leidt.. Ouders van leerlingen in het (bijzonder) basisonderwijs betalen mogelijk een deel van de kosten zelf. Dat is de eigen bijdrage. Deze hangt af van de hoogte van het inkomen. Een ouder is verantwoordelijk voor het gedrag van de leerling. Dit geldt ook voor het gedrag op school of tijdens de reis naar school. Als de leerling of diens ouders een gevaar vormen voor zichtzelf of anderen tijdens de reis dan kan de gemeente besluiten om de leerling tijdelijk niet te vervoeren. De gemeente houdt zich het recht voor om kinderen die niet vervoerbaar zijn geen aangepast vervoer toe te kennen. Als een handlingsbekwame leerling 18 jaar wordt zal het zelf verantwoordelijk zijn voor het aanvragen van het vervoer en het gedrag tijdens de reis. Voor leerlingen boven de 18 jaar gelden dezelfde regels als leerlingen onder de 18 jaar

Paragraaf 6.2: Onderzoek

De gemeente onderzoekt of ouder(s) hulp nodig bij het vervoer van de leerling naar school. Als dat het geval is dan wordt ook door de gemeente onderzocht of de leerling met de fiets, eigen vervoer of OV kan reizen. Als dit niet kan wordt er gekeken of begeleiding of vervoer via een busje noodzakelijk is. Tot slot beoordeeld de gemeente welke route naar school de kortste is. Voor het bepalen van de route naar school maakt de gemeente gebruik van de actuele routeplanner. De gemeente berekent wat de afstand van de woning van de leerling is tot de dichtstbijzijnde school die bij het de leerling past. De gemeente kan ouders vragen om een Toelatingsverklaring (TLV) te laten zien. De gemeente vraagt altijd om een TLV indien gebruik wordt gemaakt van kilometervergoeding of OV. Gaat de leerling naar de basisschool, dan betalen ouders een eigen bijdrage. Deze is afhankelijk van het inkomen van de ouders. Ouders van kinderen op het Speciaal Onderwijs (SO) en Speciaal Basisonderwijs (SBO)betalen geen eigen bijdrage. Pleegouders betalen geen eigen bijdrage. Als besloten wordt dat een leerling met een busje naar school gebracht moet worden zal er een opstapplaats aangewezen worden van waaruit de leerling en uit het busje kan stappen. De opstapplaats bevindt zich op redelijke loopafstand (maximaal 2 km). De ouders moeten er zelf voor zorgen dat de leerling op tijd op de opstapplaats is. Een opstapplaats wordt niet toegewezen indien dit tot ernstige benadeling van het gezin leidt. Burgemeester en wethouders kunnen nieuwe opstapplaatsen aanwijzen in zoverre dit noodzakelijk is voor het uitvoeren van het aangepast vervoer (AV). Aangepast vervoer vindt plaats tussen de opstapplaats van de leerling en de school die de leerling bezoekt. De gemeente kan toestemming geven voor het vervoer van en naar maximaal één ander (opvang)adres dan de opstapplaats. De volgende voorwaarden moeten dan gelden: Het opvangadres ligt binnen de gemeentegrens van Waddinxveen; en Het opvangadres is een kinderdagverblijf of /een buitenschoolse opvang binnen een straal van 6 km van school of de gemeentegrens

Paragraaf 6.5: Vorm en hoogte van de vervoersvoorziening

De gemeente stemt de vervoersvoorziening af op de voor de gemeente goedkoopste manier van reizen. Als de leerling (onder begeleiding) naar school kan fietsen, kunnen de ouders een kilometervergoeding krijgen voor het gebruik van de fiets. Kan de leerling niet zelfstandig fietsen naar school, dan kunnen de ouders een vergoeding krijgen voor het openbaar vervoer (OV) voor maximaal een lopend schooljaar. Ouders kunnen ervoor kiezen om de leerling zelf te vervoeren. Dan hebben zij recht op een vergoeding die gebaseerd is op de kosten van vervoer met eigen auto. Gaat het kind naar de (speciaal) basisonderwijs, dan betalen de ouders de reiskosten soms voor een deel zelf. Dit is de eigen bijdrage. Aangepast vervoer is nodig in de volgende situaties: De leerling is met het openbaar vervoer meer dan anderhalf uur onderweg en de reistijd wordt met aangepast vervoer teruggebracht tot 50% of minder van die reistijd. Openbaar vervoer naar school ontbreekt en het kind kan naar oordeel van de gemeente niet met de fiets naar school (ook niet met begeleiding). De leerling heeft langdurige beperkingen waardoor hij naar oordeel van de gemeente niet met het OV kan reizen (ook niet met begeleiding). Aangepast vervoer wordt niet toegekend in combinatie een fiets, openbaar vervoer of eigen vervoer voorziening. Aangepast vervoer is groepsvervoer. Bij uitzondering is klein vervoer mogelijk voor leerlingen die overgevoelig zijn voor prikkels. Een medisch onderzoek uitgevoerd door een onafhankelijk deskundige kan onderdeel uitmaken van het onderzoek of klein vervoer nodig is. De hoogte van een vergoeding van de gemeente is afhankelijk van de reisafstand naar de dichtstbijzijnde school die bij het kind past en waar plaats is voor het kind, via de kortste route op basis van de actuele routeplanner. Als de ouders recht hebben op andere (gedeeltelijke) vergoedingen voor de reiskosten van het kind, trekt de gemeente deze vergoedingen af van de vergoeding die de gemeente geeft. De vergoeding van de gemeente voor het gebruik van een eigen vervoermiddel wordt berekend op basis van een door de gemeente vast te stellen kilometervergoeding voor dat vervoermiddel.

Artikel 6.5.1: Eigen bijdrage en drempelbedrag

1.Is het inkomen van de ouders hoger dan het bedrag genoemd in het Tarievenoverzicht Sociaal Domein dan trekt de gemeente per kind de kosten voor de eerste 6 kilometer met het OV af van de vergoeding aan de ouders. Het gaat om de kosten voor het gebruik van een OV-chipkaart of een andere OV-betaalmogelijkheid door het kind en een eventuele begeleider. Bij aangepast vervoer moeten de ouders dit bedrag aan de gemeente betalen (eigen bijdrage). 2.Is de reisafstand meer dan 20 kilometer? Dan betalen ouders per kind de reiskosten voor een deel of helemaal zelf (eigen bijdrage). Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, dan betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, dan wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van de eigen bijdrage wordt per kind per schooljaar berekend en hangt af van het inkomen van de ouders. 3.De gemeente past de bedragen van de inkomensgrenzen jaarlijks aan. 4.De gemeente kan de vervoersvoorziening stoppen als ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente. 5.De ouders van kinderen die naar het speciaal onderwijs gaan betalen geen eigen bijdrage. Kinderen van ouders die naar het speciaal basisonderwijs gaan betalen wel een eigen bijdrage, tenzij door de ouders kan worden aangetoond dat het kind niet naar verloop van tijd zelfstandig of onder begeleiding kan reizen.

Artikel 7.5.3: Hoogte van de bijdrage

1.De gemeente levert per persoon per kalenderjaar een bijdrage in de kosten voor één maatschappelijke activiteit. 2.In aanvulling op het eerste lid, vergoedt de gemeente voor inwoners tot 18 jaar ook het lidmaatschap voor één sport of één cursus per kalenderjaar. Voor inwoners van 18 jaar of ouder vergoedt de gemeente 50% van de kosten van een cursus of sport lidmaatschap per persoon per kalenderjaar. 3.Voor alle bijdragen genoemd in lid 2 geldt dat er per persoon per kalenderjaar maximaal voor één lidmaatschap een vergoeding kan worden aangevraagd bij de gemeente. 4.De gemeente levert per persoon per kalenderjaar tot een maximaal bedrag een bijdrage in de kosten voor maatschappelijke activiteiten, een sportlidmaatschap of een cursus. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen het sportlidmaatschap en het cultureel lidmaatschap. De kosten voor zwemles voor het diploma A, B en C worden voor kinderen vanaf 4 jaar volledig vergoed. Voor alle bijdragen genoemd in lid 2 geldt dat er per persoon per kalenderjaar maximaal voor één lidmaatschap een vergoeding kan worden aangevraagd bij de gemeente. 5.Onder lidmaatschap wordt verstaan: Het deel uitmaken van een vereniging of (sport)club. De contributie van het lidmaatschap komt voor vergoeding in aanmerking. 6.De gemeente vergoedt de schoolkosten tot een maximaal bedrag per kind per kalenderjaar. 7.De bedragen zijn opgenomen in het tarievenoverzicht en worden jaarlijks aangepast aan de ontwikkelingen van de consumentenprijsindex volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek.

Paragraaf 8.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening), voor de duur van de beschikking of voor de periode waarvoor het pgb is verstrekt. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het CAK. De hoogte van deze maandelijkse bijdrage is gemaximaliseerd (abonnementstarief) ongeacht of er 1 of meer Wmo maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt, het inkomen en vermogen van client. Uitzondering geldt voor degenen die gebruik maken van beschermd wonen zorg in natura of maatschappelijke opvang. De kostprijs van hulp-op-maat in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. De kostprijs van hulpmiddelen is gelijk aan de kostprijs die de laagst gecontracteerde aanbieder berekent voor het betreffende hulpmiddel. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. Lid 1 is niet van toepassing op Wmo-hulp op maat in de vorm van een voorziening voor collectief (openbaar) vervoer. Voor het gebruik van het collectief vraagafhankelijk vervoer wordt een bijdrage per rit gevraagd. Deze bijdrage kan jaarlijks worden aangepast en is toegevoegd in het tarievenoverzicht in de bijlage. De inwoner betaalt geen bijdrage voor: hulp-op-maat aan minderjarigen, met uitzondering van woningaanpassingen; een rolstoel en het onderhoud daarvan. De inwoner betaalt wel een bijdrage als de rolstoel door aanpassingen geschikt gemaakt is voor het vervoer buitenshuis.

Artikel 5.2.2: Een schone en leefbare woning

1.De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als hij zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden als gevolg van een beperking. 2.De hulp op maat houdt in dat de inwoner schoonmaakhulp aangeboden krijgt. 3.Als er in het huishouden van de inwoner minderjarige kinderen zijn, dan kan de hulp-op-maat ook bestaan uit het overnemen van de gebruikelijke hulp voor deze kinderen. Deze hulp is vooral bedoeld om de periode tot er andere hulp is te overbruggen. 4.Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 in de meest recente versie en met de laatste aanvullingen (laatste 2022).

Artikel 8.3.2: Hoogte en tarief pgb

1.De inwoner maakt een plan voor de besteding van het pgb als het gaat om de diensten begeleiding, dagbesteding en/of hulp bij het huishouden. Dit is het pgb-plan. Hierin staat welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren en zal daarna het pgb vaststellen. 2.De gemeente baseert de hoogte van het pgb op een offerte voor de aangegeven kosten. In deze offerte moet staan hoe hoog de kosten van de dienst of het product zijn (kostprijs). Met deze kostprijs moet de inwoner veilige, doeltreffende en kwalitatief goede hulp kunnen inkopen. 3.De kostprijs mag niet hoger zijn dan wat gebruikelijk is voor die dienst of dat product. De hoogte van het pgb is gelijk aan de hoogte van die offerte. Er geldt wel een maximumbedrag. Dat is het bedrag dat de gemeente zal betalen voor de hulp die nodig is (laagste hulp in natura-tarief). Wanneer de offerte hoger is dan dit maximumbedrag, vergoedt de gemeente de meerprijs niet. 4.Voor een product houdt de gemeente bij de hoogte van het pgb rekening met een reële termijn voor de technische afschrijving en met de onderhouds- en verzekeringskosten. 5.Als het gaat om een tweedehands product dan wordt het pgb daarop gebaseerd. De looptijd is gelijk aan de verkorte termijn waarop het product technisch is afgeschreven. 6.Als de dienstverlening wordt uitgevoerd door een niet gekwalificeerde persoon uit het sociale netwerk -geen onbetaalde vrijwilliger- dan wordt een uurtarief gehanteerd dat gebaseerd is op CAO Verpleeg-, Verzorgingshuizen en Thuiszorg (CAO VVT) bij huishoudelijke hulp: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij 'Hulp bij het huishouden' van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. bij begeleiding: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende CAO VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren. Met uitzondering van het pgb dat wordt afgegeven voor dienstverlening uitgevoerd door een niet gekwalificeerd persoon uit het sociale netwerk, blijft het pgb dat de gemeente heeft vastgesteld gelijk. 7.Met uitzondering van het pgb dat wordt afgegeven voor dienstverlening uitgevoerd door een niet gekwalificeerd persoon uit het sociale netwerk, blijft het pgb dat de gemeente heeft vastgesteld gelijk.

Artikel 3.4.14: Proefplaats

1.De gemeente kan iemand van de doelgroep toestemming verlenen om op een proefplaats bij een werkgever niet betaalde werkzaamheden te verrichten met behoud van uitkering. Dit kan voor de duur van twee maanden, met de mogelijkheid tot verlenging met maximaal vier maanden. 2.Het doel van een proefplaatsing is het voor een korte duur opdoen van werkervaring in een specifieke functie waarbij de proefplaats voor een zo kort mogelijke duur wordt ingezet. 3.Voor een proefplaats wordt uitsluitend toestemming verleend als: de persoon, gelet op zijn vaardigheden en capaciteiten, tot de werkzaamheden in staat is; dat de plaatsing bijdraagt aan het vergroten van de kans op werk de werkzaamheden van de persoon niet al eerder zonder salaris door hem bij die werkgever, of diens rechtsvoorganger, zijn verricht; en de werkgever bij aanvang van de proefplaats schriftelijk de intentie heeft uitgesproken dat hij de persoon, bij gebleken geschiktheid, direct aansluitend aan zijn proefplaatsing, voor minimaal zes maanden, zonder proeftijd, in dienst zal nemen. 4.De gemeente weigert de toestemming, bedoeld in lid 1, als redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk of als direct na de proefplaatsing sprake is van een dienstverband met forfaitaire loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, vijfde lid, van de wet. 5.Als de werkzaamheden op de proefplaats wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze ziekteperiode niet meegenomen bij de berekening van de maximale periode genoemd in lid 1. 6.De gemeente kan een persoon op een proefplaats persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen toekennen overeenkomstig de bepalingen van Hoofdstuk 3.5

Artikel 3.5.2: Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

1.De gemeente kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen geven aan een persoon met een arbeidsbeperking. 2.Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden onder andere de volgende voorwaarden: de persoon behoort tot de doelgroep en is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij VSO/PRO-onderwijs heeft gevolgd; de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet werken. de werkgever biedt een baan aan van minimaal 6 maanden, met een minimale arbeidsduur van 12 uur per week; of een proefplaats. Er is geen sprake van een voorliggende voorziening via de zorgverzekeraar, het UWV, de Wsw, de Wmo of een andere regeling. het gaat niet om een Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; het gaat niet om een meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; er is naar het oordeel van de gemeente geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en de kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van de gemeente proportioneel. Dat betekent dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengsten van uitstroom naar werk. Het college kan nadere regels opstellen voor het verstrekken van werkplekaanpassingen en vervoersvoorzieningen.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

1.In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo en de Jeugdwet stellen die in deze paragraaf staan. 2.De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner moet de taken die bij de pgb horen op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. 3.De gemeente kan een pgb weigeren als: de inwoner een verslavingsprobleem heeft; de inwoner problematische schulden heeft; de inwoner eerder ten onrechte een pgb heeft ontvangen omdat het toekenningsbesluit van dit pgb is herzien of ingetrokken; volgens de gemeente niet voldoende vaststaat dat de hulp waarvoor het pgb is bedoeld kwalitatief goed is (veilig, doeltreffend en cliëntgericht). 4.De gemeente weigert een pgb voor een roerende woonvoorziening, een vervoersvoorziening of een rolstoel in ieder geval, als te voorzien is dat de medische situatie van de inwoner zich tijdens de looptijd van het pgb ingrijpend wijzigt. 5.Het pgb kan niet worden besteed aan kosten voor bemiddeling, tussenpersonen, belangenbehartigers, hulp bij pgb-administratie of lidmaatschap van belangenorganisaties. 6.De persoon die hulp geeft mag iemand uit het sociale netwerk van de inwoner zijn. Deze persoon moet in staat is om voldoende planmatige hulp van goede kwaliteit te bieden, zodat het gewenste effect wordt bereikt. De volgende aspecten spelen daarbij een rol: de soort hulp; hoe vaak de hulp wordt gegeven; hoe lang de hulp duurt; heeft de hulpverlener een opleiding nodig om passende hulp te kunnen verlenen?; raakt de hulpverlener niet overbelast? Als het om gaat om jeugdhulp, dan blijft deze hulp beperkt tot die activiteiten die het karakter hebben van gebruikelijke zorg (begeleiding, dagactiviteiten, persoonlijke verzorging, kortdurend verblijf en vervoer). Deze hulp komt alleen in aanmerking voor een pgb als deze in tijd, duur of intensiteit verder gaat dan wat gebruikelijk is in een huishouden.