Wmo in Venray: traplift en woningaanpassing

voor woningaanpassingen gelden de volgende afschrijvingstermijnen: traplift: 10 jaar

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.3, geldt sinds 14 januari 2026 (CVDR755296_1).

2.Voor de verantwoording van het (eenmalig verstrekte) persoonsgebonden budget voor een bouwkundige of woontechnische woonvoorziening of uitraaskamer geldt dat: Na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van een dergelijke voorziening, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het toekennen van het persoonsgebonden budget, de woningeigenaar aan de gemeente verklaart dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.5, geldt sinds 14 januari 2026 (CVDR755296_1).

2.De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Uit: Verordening Sociaal Domein 2026 gemeente Venray, artikel 9.5, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR753414_1).

Er wordt uitgegaan van de specifieke uitgangspunten benoemd in het ‘Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019’ van onderzoeksbureau HHM (zie bijlage 4).

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.1, geldt sinds 14 januari 2026 (CVDR755296_1).

De normering van de voorziening: Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het HHM-normenkader.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, bijlage 4, geldt sinds 14 januari 2026 (CVDR755296_1).

We gaan uit van de doelstellingen ‘schoon en leefbaar huis’ en ‘wasverzorging’. De doelstellingen ‘boodschappen en regie/organisatie’ zijn geen ondersteuningsvormen die onderdeel uitmaken van de voorziening hulp in het huishouden.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, bijlage 4, geldt sinds 14 januari 2026 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 1a. dagbesteding | €12,51 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 1a. begeleiding | €84,08 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 1b. ondersteuning | €82,11 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 2a. ondersteuning | €83,42 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 2a. dagbesteding | €13,08 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 2b. dagbesteding | €11,90 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 2b. begeleiding | €78,05 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 3a. hulp in de huishouding | €40,55 per uur

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / 3b. logeren | €212,18 per etmaal

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / Regulier vervoer – eigen vervoer | €16,02 per etmaal

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / Regulier vervoer – gecontracteerd vervoer | €23,04 per etmaal

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Product (professioneel en gediplomeerd 100%) | Tarief / Rolstoel vervoer | €27,28 per etmaal

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray, artikel 10.6 (CVDR755296_1).

Paragraaf 5.2: Zelfstandig en veilig wonen

Voor de inwoner die voldoet aan de voorwaarden uit artikel 5.1 zijn in bepaalde gevallen de volgende voorzieningen beschikbaar: Geschikte woning (woonvoorziening) voor inwoners met een aantoonbare beperking. De inwoner met een aantoonbare beperking kan in aanmerking komen voor een verbouwing, een (tijdelijke) woonunit of een hulpmiddel om de woning goed te kunnen gebruiken, als: het normale gebruik van de woning niet mogelijk is door de beperking van de inwoner; en verhuizing naar een geschikte woning niet mogelijk is of duurder is dan de verbouwing of het hulpmiddel. De woning wordt voor de inwoner bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar gemaakt. Als verhuizing voorgaat, dan kan de inwoner in aanmerking komen voor een geldbedrag voor de verhuizing en inrichting van een geschikte woning. Deze tegemoetkoming in de verhuiskosten is maximaal € 2.500. De inwoner kan geen woonvoorziening, (tijdelijke) unit of hulpmiddel krijgen in de volgende situaties: De belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; De woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex; Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden; De inwoner is verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning en er was geen belangrijke reden voor de verhuizing; De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft gegeven; De belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning; De noodzaak voor een woonvoorziening is het gevolg van achterstallig onderhoud aan de woning; De gevraagde voorziening is alleen maar gericht op renovatie of aanpassing aan de eisen van de tijd; De inwoner heeft haar hoofdverblijf niet of zal zijn hoofdverblijf niet hebben in de woning waarvoor de woonvoorziening wordt gevraagd. De gevraagde voorziening betrekking heeft op een woongebouw dat specifiek is bedoeld voor inwoners met een beperking. Waarvan het ‘normaal’ is dat het woongebouw voldoet aan de eisen om deze groep inwoners goed en adequaat te laten wonen.

Paragraaf 5.2: Zelfstandig en veilig wonen

Voor de inwoner die voldoet aan de voorwaarden uit artikel 5.1 zijn in bepaalde gevallen de volgende voorzieningen beschikbaar: Geschikte woning (woonvoorziening) voor inwoners met een aantoonbare beperking. De inwoner met een aantoonbare beperking kan in aanmerking komen voor een verbouwing, een (tijdelijke) woonunit of een hulpmiddel om de woning goed te kunnen gebruiken, als: het normale gebruik van de woning niet mogelijk is door de beperking van de inwoner; en verhuizing naar een geschikte woning niet mogelijk is of duurder is dan de verbouwing of het hulpmiddel. De woning wordt voor de inwoner bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar gemaakt. Als verhuizing voorgaat, dan kan de inwoner in aanmerking komen voor een geldbedrag voor de verhuizing en inrichting van een geschikte woning. Deze tegemoetkoming in de verhuiskosten is maximaal € 2.500. De inwoner kan geen woonvoorziening, (tijdelijke) unit of hulpmiddel krijgen in de volgende situaties: De belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; De woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex; Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden; De inwoner is verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning en er was geen belangrijke reden voor de verhuizing; De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft gegeven; De belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning; De noodzaak voor een woonvoorziening is het gevolg van achterstallig onderhoud aan de woning; De gevraagde voorziening is alleen maar gericht op renovatie of aanpassing aan de eisen van de tijd; De inwoner heeft haar hoofdverblijf niet of zal zijn hoofdverblijf niet hebben in de woning waarvoor de woonvoorziening wordt gevraagd. De gevraagde voorziening betrekking heeft op een woongebouw dat specifiek is bedoeld voor inwoners met een beperking. Waarvan het ‘normaal’ is dat het woongebouw voldoet aan de eisen om deze groep inwoners goed en adequaat te laten wonen.

Artikel 8.3.3: Hoogte en tarief pgb

1.De gemeente stelt de hoogte van het pgb voor een product vast aan de hand van, en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de inwoner goedkoopst compenserende hulp in natura. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van het product bij minimaal 1 aanbieder. 2.De gemeente houdt bij het vaststellen van de hoogte van het pgb voor een product rekening met de levensduur van het product en met de kosten voor onderhoud en verzekering. Met uitzondering van een woonvoorziening, de inwoner is hierbij zelf verantwoordelijk voor de verzekering van het product. 3.De gemeente kan de hoogte van het pgb voor een product vaststellen op basis van minimaal twee offertes van de aanbieder uit het goedgekeurde pgb-plan en/of een door de gemeente opgevraagde offerte. De gemeente stelt de hoogte van het pgb vast op het bedrag van de laagste offerte. 4.De hoogte van het pgb voor professionele hulp voor hulp-op-maat (individueel, groep en logeren), persoonlijke verzorging, behandeling (individueel en groep), wonen en gezins- en woonvormen en hulp bij het (zelfstandig) wonen stelt de gemeente vast op basis van het laagst geoffreerde tarief op dienstverleningsniveau binnen de aanbesteding van hulp in natura voor de Wmo en Jeugdwet. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van het product of dienst bij minimaal 1 aanbieder. Maatwerk is mogelijk. 5.De hoogte van het pgb voor niet-professionele hulp voor hulp-op-maat in het kader van de Jeugdwet, respijtzorg en voor Wmo-ondersteuning is gelijk aan het wettelijk minimum (uur)loon. Het gaat om het uurloon bij een 36-urige werkweek per 1 januari van het jaar waarin het pgb wordt verstrekt, inclusief vakantiegeld, vakantie-uren en sociale lasten. 6.Voor respijtzorg uitgevoerd door niet-professionele hulp bestaat ook een tegemoetkoming per kalendermaand zoals genoemd in het besluit nadere regels. 7.Het pgb is voldoende om hulp in te kunnen kopen die voldoet aan de kwaliteitseisen die staan in de wet, deze verordening en het Besluit nadere regels. En het is geschikt voor het doel waarvoor het pgb wordt toegekend. 8.De gemeente stelt in het besluit nadere regels de hoogte van het pgb vast op basis van de in dit artikel vermelde regels. Aanpassing van de lopende pgb-budgetten vindt, indien nodig, plaats door middel van een overgangsregeling.

Paragraaf 8.4: Kostprijs

[Jeugdwet, Wmo] De kostprijs van een product of dienst wordt als volgt bepaald: voor hulp-op-maat in natura of voor een algemene voorziening uit deze verordening: door een aanbesteding, na het raadplegen van aanbieders of na overleg met de aanbieder; voor een hulpmiddel wordt de kostprijs ook bepaald door de vraag of de inwoner dit product in bruikleen of eigendom krijgt. De kostprijs is inclusief de kosten van verzekeringen, beheer en onderhoud. de kostprijs voor een woningaanpassing die in eigendom is verstrekt, is gelijk aan het bedrag van de offerte dat moet worden voldaan na afronding van de woningaanpassing. de kostprijs voor een woningaanpassing die in bruikleen is verstrekt, is gelijk aan het aanschafbedrag, plaatsingskosten, verzekeringen, beheer en onderhoud; voor hulp-op-maat in de vorm van een pgb wordt de kostprijs vastgesteld op basis van laagst geoffreerde tarief op dienstverleningsniveau binnen de aanbesteding van zorg in natura voor Wmo en Jeugdwet. Het gaat om ondersteuning (wmo-ondersteuning en respijtzorg), persoonlijke verzorging, behandeling (individueel en groep), wonen en gezins- en woonvormen. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van de voorziening bij minimaal 1 aanbieder. Maatwerk is mogelijk.

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo hulp-op-maat, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermdwonen en opvang is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Lid 1 geldt niet voor collectief taxivervoer Omnibuzz. Hiervoor stelt de gemeente de hoogte van de bijdrage vast. Deze eigen bijdrage wordt geïnd bij werkelijk gebruik en is per zone/kilometer(s). De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van respijtzorg in de vorm van logeren vanuit ondersteuning mantelzorger, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp en als deze ingezet wordt door middel van hulp-op-maat. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van de periodieke bijdrage van de inwoner is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor: de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek); en voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De inwoner betaald een bijdrage in de kosten voor maatschappelijke opvang rekening houdend met artikel 3.20 uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De opvanginstelling mag personen die verblijven in de acute opvang een redelijke vergoeding vragen voor verstrekte maaltijden. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: de onder lid 1 genoemde hulp-op-maat aan inwoners die gehuwd zijn of een gezamenlijke huishouding voeren en waarvan 1 van de partners de Aow-leeftijd nog niet heeft bereikt; een rolstoel voor dagelijks zittend gebruik en het onderhoud daarvan; sportvoorzieningen; ondersteuning bij verhuizing en inrichting van de nieuwe woonruimte; het gebruik van de winteropvang tijdens de duur van de winter- en/of kouderegeling. acute opvang gedurende de onderzoeksperiode. Tot een maximum van 2 weken. Als er verdiepend onderzoek nodig is kan het college deze termijn verlengen. De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten voor de maatschappelijke opvang, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp. De inwoner betaalt de bijdrage [per maand] aan de gecontracteerde aanbieder voor Maatschappelijke Opvang, Moveoo of Leger des Heils. Moveoo of Leger des Heils stelt de hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermd wonen en opvang vast. De hoogte is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 2.2.2: Gesprek en onderzoek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk resultaat de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties of met andere voorzieningen. Stap 3: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 4: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste resultaat te bereiken. 2.Informatie die de medewerker na het gesprek ontvangt, betrekt de medewerker bij haar onderzoek. 3.Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is voor het beoordelen van de hulpvraag. 4.Als het nodig is, betrekt de medewerker ook anderen bij het gesprek of onderzoek. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de medewerker na of de mantelzorger ondersteuning nodig heeft. 5.Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan maakt een Bewustkeuzegesprek deel uit van het onderzoek. Dat gesprek gaat over de taken, werkzaamheden en verantwoordelijkheden die horen bij een pgb. Het gesprek gaat ook over de voorwaarden om een pgb te kunnen krijgen. 6.Gaat het om Wmo-hulp waarvoor de inwoner een bijdrage in de kosten moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 7.De medewerker voert het gesprek vanuit het gedachtegoed van positieve gezondheid.

Paragraaf 2.4: Eigen kracht

[Jeugdwet, Wmo] Inwoners komen pas in aanmerking voor hulp-op-maat als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor hun hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: gebruikelijke hulp van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten; bovengebruikelijke hulp van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten, voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van deze hulp geen financiële problemen ontstaan; ondersteuning vanuit het sociale netwerk; het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten. Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten. Zij zijn verplicht om ondersteuning te bieden aan personen binnen hun huishouden of directe omgeving, ook als er sprake is van ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek. Bij uitval van één van de ondersteuners wordt verwacht dat een andere ouder, mantelzorger, huisgenoot of andere naaste deze hulp overneemt, indien redelijkerwijs mogelijk. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt de gemeente of de benodigde hulp uitgaat boven wat normaal is voor een persoon van dezelfde leeftijd zonder beperkingen. De gemeente houdt hierbij rekening met: de leeftijd van de inwoner; de mate van ondersteuning bij dagelijkse activiteiten, toezicht en begeleiding die de inwoner nodig heeft; de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de inwoner; de mate van planbaarheid van de hulp; de behoeften en mogelijkheden van de inwoner. Als er sprake is van gebruikelijke hulp, verstrekt de gemeente geen hulp-op-maat. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt bij (dreigende) overbelasting van de naasten. Er moet dan een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de inwoner. Bij bovengebruikelijke hulp beoordeelt de gemeente of van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten verwacht mag worden dat zij deze hulp bieden. ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten zijn in eerste instantie verantwoordelijk voor het bieden van bovengebruikelijke hulp. Er wordt onderscheid gemaakt tussen: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de inwoner. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. Langdurend: er is sprake van chronische problematiek waarbij ondersteuning langer dan drie maanden nodig is of in meerdere periodes binnen één kalenderjaar. De gemeente verwacht van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de inwoner. Bij de beoordeling van langdurige situaties houdt de gemeente rekening met: aard, duur en intensiteit van de hulp; planbaarheid van de hulp; lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten; de manier van omgaan van de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten met de problemen van de inwoner; vaardigheden om zelf hulp te bieden (bijv. een verpleeg- of zorgachtergrond); eventuele problematiek bij de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten (zoals schulden of relatieproblemen); welke verplichtingen de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen; het belang van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen; woonsituatie; gezinssamenstelling en onderlinge relaties; beschikbaarheid en bereidheid van het sociale netwerk om de inwoner te ondersteunen; overige individuele omstandigheden. Als bovenstaande factoren geen belemmering vormen, wordt van ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten verwacht dat zij (deels) bovengebruikelijke hulp verlenen. De gemeente verstrekt dan geen hulp-op-maat. Bij (dreigende) overbelasting geldt: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de hulp aan de inwoner; Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de hulp van de inwoner om, moet de ouders, mantelzorgers, huisgenoten of andere naasten eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen; Bij een aanvraag voor hulp-op-maat bekijkt de gemeente wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen; Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit verwacht; Hulp aan de inwoner gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Een pgb wordt beëindigd bij overbelasting van de zorgverlener. Een andere zorgverlener moet dan de hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Als een beroep gedaan kan worden op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de inwoner wordt verwacht dat hier gebruik van wordt gemaakt. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. De gemeente verstrekt hiervoor geen hulp-op-maat. Als een aanvullende zorgverzekering (deels) voorziet in de benodigde hulp, wordt verwacht dat deze wordt aangesproken. De gemeente verstrekt dan geen hulp-op-maat.

Paragraaf 2.5: Beslissing

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Awb] De gemeente legt in een brief uit wat het besluit is en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de inwoner een vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Bij jeugdhulp en Wmo-hulp maakt het leefzorgplan deel uit van het besluit. Geeft de gemeente de hulp in natura (een product of een dienst) dan staat in het besluit in ieder geval: welke hulp wordt toegekend en wat het doel van de hulp is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; door wie de hulp wordt gegeven. Diegene die de hulp geeft, maakt samen met de inwoner afspraken over hoe de hulp wordt gegeven en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: voor welke hulp het pgb bedoeld is; wat het doel is van die hulp; hoe hoog het pgb is en hoe dat berekend is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan staat in het besluit in ieder geval: hoeveel geld het is; voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het ontvangen en uitgeven van geld. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. De gemeente informeert de inwoner over de manier waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen het besluit.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden – algemeen

1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als zij in aanmerking komt voor hulp-op-maat op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: De inwoner kan voldoende voor haar eigen belangen opkomen. Daardoor kan zij de taken die bij het pgb horen op een verantwoorde manier uitvoeren, eventueel met hulp van iemand uit het sociale netwerk, of met iemand die haar vertegenwoordigt. De inwoner maakt de gemeente duidelijk waarom zij een pgb wil ontvangen. Gaat het om jeugdhulp, dan moet de inwoner motiveren waarom hulp-op-maat door een aanbieder van de gemeente, niet passend is. De hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner. 2.De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: De inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener. De gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken. De inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; en kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s); reiskosten van de zorgverlener. kosten voor het deelnemen aan overleggen in het kader van afstemmen en samenwerken met andere hulpverleners. uitkering in geval van overlijden budgethouder 4.De gemeente staat het niet toe dat een pgb als maandloon wordt uitbetaald.

Artikel 8.3.2: Professionele of niet-professionele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp. 2.Van professionele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de inwoner: iemand die in dienst is van een instelling die bedrijfsmatig de hulp verleent en ingeschreven staat in het Handelsregister (artikel 5 Handelsregisterwet 2007); of iemand die als zelfstandige zonder personeel beroepsmatig de hulp verleent en ingeschreven staat in het Handelsregister (artikel 5 Handelsregisterwet 2007). 3.De inwoner mag het pgb besteden aan hulp die wordt gegeven door een professionele hulpverlener, als deze persoon voldoet aan de volgende voorwaarden. Deze persoon: moet de diploma’s hebben die nodig zijn om de hulp te kunnen geven; moet op verzoek van de gemeente, een ‘verklaring omtrent gedrag natuurlijke personen (VOG)’ overleggen, specifiek screeningsprofiel 45, ‘Gezondheidszorg en welzijn van mens en dier’; De verklaring mag niet ouder zijn dan 3 maanden, voorafgaand aan de datum van de aanvraag. moet voor het bieden van jeugdhulp aantonen de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling te gebruiken en Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) of Beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG) geregistreerd zijn. 4.Van niet-professionele hulp is sprake als: de hulp geboden wordt door personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; de hulp wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad zijn van de inwoner. 5.De inwoner mag het pgb besteden aan hulp die wordt gegeven door een niet-professionele hulpverlener, als deze persoon voldoet aan de volgende voorwaarden. Deze persoon: heeft aannemelijk gemaakt dat de hulp niet tot overbelasting leidt en dat zij kwalitatief goede hulp kan bieden, en moet op verzoek van de gemeente, een ‘verklaring omtrent gedrag natuurlijke personen (VOG)’ overleggen, specifiek screeningsprofiel 45, ‘Gezondheidszorg en welzijn van mens en dier’. De verklaring mag niet ouder zijn dan 3 maanden voor de datum van de aanvraag.

Artikel 8.3.3: Hoogte en tarief pgb

1.De gemeente stelt de hoogte van het pgb voor een product vast aan de hand van, en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de inwoner goedkoopst compenserende hulp in natura. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van het product bij minimaal 1 aanbieder. 2.De gemeente houdt bij het vaststellen van de hoogte van het pgb voor een product rekening met de levensduur van het product en met de kosten voor onderhoud en verzekering. Met uitzondering van een woonvoorziening, de inwoner is hierbij zelf verantwoordelijk voor de verzekering van het product. 3.De gemeente kan de hoogte van het pgb voor een product vaststellen op basis van minimaal twee offertes van de aanbieder uit het goedgekeurde pgb-plan en/of een door de gemeente opgevraagde offerte. De gemeente stelt de hoogte van het pgb vast op het bedrag van de laagste offerte. 4.De hoogte van het pgb voor professionele hulp voor hulp-op-maat (individueel, groep en logeren), persoonlijke verzorging, behandeling (individueel en groep), wonen en gezins- en woonvormen en hulp bij het (zelfstandig) wonen stelt de gemeente vast op basis van het laagst geoffreerde tarief op dienstverleningsniveau binnen de aanbesteding van hulp in natura voor de Wmo en Jeugdwet. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van het product of dienst bij minimaal 1 aanbieder. Maatwerk is mogelijk. 5.De hoogte van het pgb voor niet-professionele hulp voor hulp-op-maat in het kader van de Jeugdwet, respijtzorg en voor Wmo-ondersteuning is gelijk aan het wettelijk minimum (uur)loon. Het gaat om het uurloon bij een 36-urige werkweek per 1 januari van het jaar waarin het pgb wordt verstrekt, inclusief vakantiegeld, vakantie-uren en sociale lasten. 6.Voor respijtzorg uitgevoerd door niet-professionele hulp bestaat ook een tegemoetkoming per kalendermaand zoals genoemd in het besluit nadere regels. 7.Het pgb is voldoende om hulp in te kunnen kopen die voldoet aan de kwaliteitseisen die staan in de wet, deze verordening en het Besluit nadere regels. En het is geschikt voor het doel waarvoor het pgb wordt toegekend. 8.De gemeente stelt in het besluit nadere regels de hoogte van het pgb vast op basis van de in dit artikel vermelde regels. Aanpassing van de lopende pgb-budgetten vindt, indien nodig, plaats door middel van een overgangsregeling.

Artikel 8.3.4: Hoogte van het persoonsgebonden budget bestemd voor hulp-op-maat beschermd wonen

1.De hoogte van het pgb voor beschermd wonen: wordt gebaseerd op de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening in natura, en; bedraagt bij: professionele en gediplomeerde hulp: maximaal de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening in natura; gediplomeerde ZZP’ers (zelfstandig ondernemer zonder personeel), maximaal 90% van de goedkoopst passende voorziening in natura; De hoogte van het pgb voor niet-professionele hulp voor hulp-op-maat beschermd wonen is gelijk aan het wettelijk minimum (uur)loon. Het gaat om het uurloon bij een 36-urige werkweek per 1 januari van het jaar waarin het pgb wordt verstrekt, inclusief vakantiegeld, vakantie-uren en sociale lasten.

Artikel 8.3.6: Verantwoording pgb

1.De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. De inwoner is verplicht die informatie te geven. De gemeente kan daarvoor een formulier vaststellen dat de inwoner moet gebruiken. 2.Als een inwoner hulp-op-maat in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is.

Artikel 8.3.7: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB) vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als zij een sterk vermoeden heeft dat: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; de inwoner in een instelling verblijft als bedoeld in de Wet langdurige zorg (Wlz) of de Zorgverzekeringswet; of als de inwoner een modulair pakket thuis of volledig pakket thuis ontvangt vanuit de Wet langdurige zorg.

Paragraaf 8.4: Kostprijs

[Jeugdwet, Wmo] De kostprijs van een product of dienst wordt als volgt bepaald: voor hulp-op-maat in natura of voor een algemene voorziening uit deze verordening: door een aanbesteding, na het raadplegen van aanbieders of na overleg met de aanbieder; voor een hulpmiddel wordt de kostprijs ook bepaald door de vraag of de inwoner dit product in bruikleen of eigendom krijgt. De kostprijs is inclusief de kosten van verzekeringen, beheer en onderhoud. de kostprijs voor een woningaanpassing die in eigendom is verstrekt, is gelijk aan het bedrag van de offerte dat moet worden voldaan na afronding van de woningaanpassing. de kostprijs voor een woningaanpassing die in bruikleen is verstrekt, is gelijk aan het aanschafbedrag, plaatsingskosten, verzekeringen, beheer en onderhoud; voor hulp-op-maat in de vorm van een pgb wordt de kostprijs vastgesteld op basis van laagst geoffreerde tarief op dienstverleningsniveau binnen de aanbesteding van zorg in natura voor Wmo en Jeugdwet. Het gaat om ondersteuning (wmo-ondersteuning en respijtzorg), persoonlijke verzorging, behandeling (individueel en groep), wonen en gezins- en woonvormen. Het pgb is toereikend voor de aanschaf van de voorziening bij minimaal 1 aanbieder. Maatwerk is mogelijk.

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo hulp-op-maat, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermdwonen en opvang is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Lid 1 geldt niet voor collectief taxivervoer Omnibuzz. Hiervoor stelt de gemeente de hoogte van de bijdrage vast. Deze eigen bijdrage wordt geïnd bij werkelijk gebruik en is per zone/kilometer(s). De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van respijtzorg in de vorm van logeren vanuit ondersteuning mantelzorger, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp en als deze ingezet wordt door middel van hulp-op-maat. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van de periodieke bijdrage van de inwoner is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor: de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek); en voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De inwoner betaald een bijdrage in de kosten voor maatschappelijke opvang rekening houdend met artikel 3.20 uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De opvanginstelling mag personen die verblijven in de acute opvang een redelijke vergoeding vragen voor verstrekte maaltijden. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: de onder lid 1 genoemde hulp-op-maat aan inwoners die gehuwd zijn of een gezamenlijke huishouding voeren en waarvan 1 van de partners de Aow-leeftijd nog niet heeft bereikt; een rolstoel voor dagelijks zittend gebruik en het onderhoud daarvan; sportvoorzieningen; ondersteuning bij verhuizing en inrichting van de nieuwe woonruimte; het gebruik van de winteropvang tijdens de duur van de winter- en/of kouderegeling. acute opvang gedurende de onderzoeksperiode. Tot een maximum van 2 weken. Als er verdiepend onderzoek nodig is kan het college deze termijn verlengen. De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten voor de maatschappelijke opvang, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp. De inwoner betaalt de bijdrage [per maand] aan de gecontracteerde aanbieder voor Maatschappelijke Opvang, Moveoo of Leger des Heils. Moveoo of Leger des Heils stelt de hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermd wonen en opvang vast. De hoogte is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 9.5: Beëindigen en terugvorderen voorziening 9.5.1 Beëindiging voorziening

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Gemeentewet] 1.De gemeente kan een voorziening geheel of gedeeltelijk beëindigen als dat in de wet of in deze verordening is aangegeven. De voorziening kan in ieder geval worden beëindigd, vanaf het moment dat: de voorziening niet langer passend of nodig is; de inwoner zich niet houdt aan voorwaarden en verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden; de gemeente niet langer kan beoordelen of de inwoner in aanmerking komt voor de voorziening, omdat de inwoner onvoldoende of onjuiste informatie geeft, of onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening is verstrekt op grond van onjuiste of onvolledige gegevens van de inwoner; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; of het gemeentelijk beleid is gewijzigd, en de inwoner daarom niet meer in aanmerking komt voor een voorziening. De gemeente houdt dan wel rekening met een redelijke overgangsperiode. 2.De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken). De gemeente trekt dan het toekenningsbesluit in. 3.De gemeente kan een besluit om een pgb toe te kennen intrekken, als de inwoner het pgb niet binnen 3 maanden na toekenning heeft gebruikt om de voorziening te betalen waarvoor het pgb is bestemd, tenzij: de gemeente een langere termijn heeft bepaald; of de inwoner niet te verwijten is dat zij het pgb niet binnen die termijn heeft gebruikt.

Artikel 10.4: Besteding en verantwoording van het persoonsgebonden budget

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray

1.De schriftelijke (zorg)overeenkomst die de budgethouder sluit met iedere persoon of instantie bij wie zij hulp-op-maat inkoopt, moet in overeenstemming zijn met de door de gemeente afgegeven beschikking (inclusief leefzorgplan). Als de gemeente van mening is dat de zorgovereenkomst hier niet aan voldoet, wordt de budgethouder in de gelegenheid gesteld om de overeenkomst in de gewenste zin aan te passen (de budgethouder krijgt hiervoor 3 keer de kans, daarna wordt de aanvraag afgesloten). De goedkeuring door de gemeente is een voorwaarde voor de Sociale Verzekeringsbank om tot uitbetaling over te kunnen gaan. Zonder een goedgekeurde zorgovereenkomst vindt namelijk geen uitbetaling plaats. Indien de gemeente wel akkoord is met de zorgovereenkomst dan wordt dit doorgegeven aan de Sociale Verzekeringsbank en ook wordt aangegeven wat het maximumtarief is per zorgovereenkomst (per voorziening indien van toepassing). 2.De budgethouder dient voor het overige te voldoen aan de voorwaarden en verplichtingen die in de Verordening, het besluit en door de Sociale Verzekeringsbank, bij of krachtens artikel 2.6.2 Wmo 2015, worden gesteld. 3.Er wordt geen vrij besteedbaar bedrag toegestaan bij de besteding van het persoonsgebonden budget. Ook is het niet toegestaan een eenmalige uitkering te verstrekken uit het persoonsgebonden budget. 4.De hoogte van het toegekende persoonsgebonden budget is gebaseerd op een maximumtarief. Bij de besteding van het persoonsgebonden budget voor dienstverlening moet in beginsel het aantal toegekende uren worden ingekocht, al of niet tegen het maximumtarief. Het is niet toegestaan om meer uren (tegen een lager tarief) in te kopen door middel van het toegekende persoonsgebonden budget. Als een lager tarief dan het toegekende maximumtarief wordt betaald dan wordt het restant van het persoonsgebonden budget bij afname van het aantal geïndiceerde uren teruggevorderd. Dit is ook het geval als minder dan het aantal toegekende uren is ingekocht. Dit laatste kan overigens aanleiding zijn om tot bijstelling van de indicatie over te gaan.

Artikel 10.5: Besteding en verantwoording van eenmalige persoonsgebonden budgetten

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray

1.De verantwoording van het (eenmalig verstrekte) persoonsgebonden budget door de budgethouder aan de gemeente vindt in ieder geval plaats direct na aanschaf van de voorziening waarvoor het persoonsgebonden budget is verstrekt. 2.Voor de verantwoording van het (eenmalig verstrekte) persoonsgebonden budget voor een bouwkundige of woontechnische woonvoorziening of uitraaskamer geldt dat: Na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van een dergelijke voorziening, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het toekennen van het persoonsgebonden budget, de woningeigenaar aan de gemeente verklaart dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. De gereedmelding gaat samen met een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het persoonsgebonden budget is toegekend. Op basis van de gereedmelding wordt beoordeeld of is voldaan aan voorwaarden en verplichtingen waaronder het persoonsgebonden budget is verstrekt, met name of de werkzaamheden volgens het programma van eisen zijn uitgevoerd. De gereedmelding ook geldt als een verzoek tot uitbetaling van het persoonsgebonden budget. De budgethouder gedurende een periode van vijf jaar alle rekeningen en betalingsbewijzen met betrekking tot de werkzaamheden ter controle beschikbaar dient te houden.

Artikel 2.2.2: Gesprek en onderzoek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk resultaat de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties of met andere voorzieningen. Stap 3: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 4: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste resultaat te bereiken. 2.Informatie die de medewerker na het gesprek ontvangt, betrekt de medewerker bij haar onderzoek. 3.Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is voor het beoordelen van de hulpvraag. 4.Als het nodig is, betrekt de medewerker ook anderen bij het gesprek of onderzoek. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de medewerker na of de mantelzorger ondersteuning nodig heeft. 5.Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan maakt een Bewustkeuzegesprek deel uit van het onderzoek. Dat gesprek gaat over de taken, werkzaamheden en verantwoordelijkheden die horen bij een pgb. Het gesprek gaat ook over de voorwaarden om een pgb te kunnen krijgen. 6.Gaat het om Wmo-hulp waarvoor de inwoner een bijdrage in de kosten moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 7.De medewerker voert het gesprek vanuit het gedachtegoed van positieve gezondheid.

Paragraaf 2.5: Beslissing

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Awb] De gemeente legt in een brief uit wat het besluit is en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de inwoner een vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Bij jeugdhulp en Wmo-hulp maakt het leefzorgplan deel uit van het besluit. Geeft de gemeente de hulp in natura (een product of een dienst) dan staat in het besluit in ieder geval: welke hulp wordt toegekend en wat het doel van de hulp is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; door wie de hulp wordt gegeven. Diegene die de hulp geeft, maakt samen met de inwoner afspraken over hoe de hulp wordt gegeven en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: voor welke hulp het pgb bedoeld is; wat het doel is van die hulp; hoe hoog het pgb is en hoe dat berekend is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan staat in het besluit in ieder geval: hoeveel geld het is; voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het ontvangen en uitgeven van geld. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. De gemeente informeert de inwoner over de manier waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen het besluit.

Artikel 3.4.1: Voorzieningen – werk

[PW, IOAW, IOAZ, Wsw , Wmo] De gemeente bekijkt per inwoner welke hulp nodig is. De gemeente zet passende voorzieningen in. Voor mensen die ver van de arbeidsmarkt afstaan zijn er mogelijkheden om zich te ontwikkelen. Van ontwikkelingsgerichte participatie tot regulier werk. Daarbij hoort ook de mogelijkheid om een stapje terug te doen als het even wat minder gaat. Inwoners kunnen zelf op eigen initiatief deelnemen aan activiteiten die geen verplichting vanuit de bijstandsuitkering of re-integratie schenden. De gemeente hoeft daarvoor geen toestemming te verlenen. De voorzieningen van de gemeente zijn bedoeld voor inwoners uit de bovengenoemde doelgroep (zie artikel 3.1 lid 1). In bepaalde situaties kan de gemeente een voorziening ook voor andere inwoners inzetten, bijvoorbeeld als de Participatiewet dat aangeeft. Sommige voorzieningen worden aan werkgevers verstrekt, zoals loonkostensubsidie. Dit kan op initiatief van de gemeente of op aanvraag van de werkgever. Bij sommige voorzieningen verricht de inwoner werkzaamheden bij een werkgever. De werkgever heeft ten behoeve van deze inwoner een aansprakelijkheidsverzekering afgesloten voor de uren dat de inwoner aanwezig is. Als de werkgever aantoonbaar geen aansprakelijkheidsverzekering kan afsluiten zorgt de gemeente hiervoor. Bij sommige voorzieningen wordt een dienstverband aangegaan. Dit kan bij de inzet van voorzieningen ook aan de hand van detachering. Het kan ook zijn dat bepaalde voorzieningen niet voor iedereen uit de doelgroep kunnen worden ingezet. Als dat zo is, wordt dat hieronder per voorziening aangegeven. Het doel van een voorziening is het persoonlijk ontwikkelen of vinden of behouden van werk dat geschikt is voor de inwoner. De gemeente kan tenminste de volgende voorzieningen inzetten: Voorziening naar werk of naar participatie sociale activering; (leer)werkstage; Werkplekken beschut werk; werkervaringsplaats; proefplaatsing; Persoonlijke ondersteuning bij werken andere voorzieningen; Scholing Taalscholing leerwerktrajecten Persoonlijke ondersteuning bij werken andere voorzieningen voor inwoners met een arbeidsbeperking jobcoaching; interne werkbegeleiding; Faciliterende voorziening Kinderopvang Reiskosten een meeneembare voorziening en/of bij een motorische beperking een vervoersvoorziening Financiële compensatie wettelijke loonkostensubsidie opstapsubsidie Deze voorzieningen worden hieronder toegelicht. De gemeente beoordeelt per persoon of het zinvol is om een voorziening in te zetten. De gemeente bepaalt in overleg met de inwoner, welke voorziening wordt ingezet en voor welke periode. Daarbij kijkt de gemeente naar verschillende dingen: de omstandigheden van de inwoner, haar mogelijkheden, interesses, vaardigheden en eventuele beperkingen, de zorg voor kinderen, mantelzorg, wettelijke verplichtingen en de goedkoopste en geschikte voorziening. De voorwaarden uit artikelen 2.3.2 en 2.3.3 zijn van toepassing. In een plan van aanpak legt de gemeente vast welk doel met de re-integratie wordt beoogd en welke hulp de inwoner krijgt om het doel te bereiken. In dit plan staat welke afspraken er tussen de gemeente en de inwoner zijn gemaakt en vormt de basis voor het re-integratietraject. Onbeloonde werkzaamheden die de arbeidsinschakeling niet belemmeren kunnen als re-integratievoorziening worden aangeboden, maar kunnen ook als activiteit in het kader van maatschappelijke participatie (en wederkerigheid) worden uitgevoerd. Voor NUG-ers kan de gemeente aanvullende voorwaarden gebruiken: of er een eigen bijdrage voor de inzet van een voorziening geldt en zo ja, wat de hoogte hiervan is; of er een maximale periode voor de inzet van een voorziening geldt; of er een maximaal bedrag voor de inzet van een voorziening geldt; wat de gevolgen zijn bij vroegtijdig afbreken van de aangeboden voorziening, waaronder het (gedeeltelijk) terugvorderen van de gemaakte kosten. 3.4.2 Voorzieningen – beëindiging en weigering De gemeente kan een voorziening weigeren als: de inwoner niet behoort tot de doelgroep; de inwoner onvoldoende medewerking verleent aan het onderzoek dat nodig is voor het beoordelen van het recht op de voorziening; de inwoner een beroep kan doen op een voorziening op basis van een andere wettelijke regeling, waardoor er sprake is van een voorliggende voorziening; de voorziening naar het oordeel van de gemeente onvoldoende bijdraagt aan de arbeidsinschakeling; of er niet wordt voldaan aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening. De gemeente kan een voorziening beëindigen als: de inwoner die aan de voorziening deelneemt haar verplichtingen niet nakomt; de inwoner die aan de voorziening deelneemt niet meer behoort tot de doelgroep; de inwoner die aan de voorziening deelneemt algemeen geaccepteerde arbeid aanvaardt waarbij geen gebruik wordt gemaakt van een in deze verordening genoemde voorziening, tenzij het betreft een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, onder 2°, van de participatiewet; de voorziening naar het oordeel van de gemeente niet langer voldoende bijdraagt aan een snelle arbeidsinschakeling; de voorziening naar het oordeel van de gemeente niet meer geschikt is voor de inwoner die gebruik maakt van de voorziening; de inwoner die aan de voorziening deelneemt niet naar behoren gebruik maakt van de aangeboden voorziening; of de inwoner die aan de voorziening deelneemt niet meer voldoet aan de voorwaarden die in deze verordening worden gesteld om in aanmerking te komen voor die voorziening. de inwoner een beroep kan doen op een voorziening op basis van een andere wettelijke regeling, waardoor er sprake is van een voorliggende voorziening. De gemeente biedt de goedkoopste en meest geschikte voorziening aan en houdt bij het voorzieningenaanbod rekening met andere voorzieningen die in het kader van het sociaal domein beschikbaar zijn. Het aanbod wordt, als dat nodig is, intern afgestemd zodat het optimaal bijdraagt aan een integrale ondersteuning van de inwoner. De gemeente houdt bij de afstemming ook rekening met voorzieningen op grond van andere wettelijke regelingen en stemt dit af in het plan van aanpak.

Artikel 3.8.3: Vervoer in de eigen omgeving

[Wmo] 1.De inwoner kan in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als zij door een beperking in de mobiliteit onvoldoende contact met anderen kan hebben of noodzakelijke activiteiten niet kan doen. De inwoner wordt dan geholpen bij het vervoer dichtbij huis. 2.Het moet gaan om het: zich verplaatsen rondom de woning en/of zich verplaatsen over ten hoogste 20 kilometer van de woning met een omvang van maximaal 1500 kilometer tot 2000 kilometer per jaar en/of vervoer specifiek bedoeld naar een locatie in verband met Wmo-ondersteuning. 3.De gemeente wil graag dat collectief taxivervoer beschikbaar en betaalbaar blijft voor inwoners die dat nodig hebben. Daarom kijkt de gemeente eerst of een vervoersprobleem opgelost kan worden met collectief taxivervoer. Zo ja, dan kan de inwoner gebruik maken van collectief taxivervoer via Omnibuzz. 4.De inwoner betaalt een eigen bijdrage per zone, als de inwoner gebruikt maakt van Omnibuzz.

Paragraaf 6.1: Hulp-op-maat

[Llv] Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat hun kinderen naar school gaan. Ouders kunnen bij de gemeente een aanvraag doen voor hulp bij het vervoer van hun kind van de woning naar school. De hulp van de gemeente heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om vergoeding voor reiskosten of om aangepast vervoer dat wordt geregeld door de gemeente, zoals een taxibusje. Het kan zijn dat ouders van kinderen op de basisschool een deel van de kosten zelf moeten betalen. Dat is de eigen bijdrage en wordt toegelicht in artikel 6.5.1. Als ouders een vervoervoorziening krijgen en het kind wordt meerderjarig en is handelingsbekwaam, dan wordt de vervoersvoorziening niet langer aan ouders verstrekt. Het kind kan dan zelf in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als zij aan de voorwaarden voldoet.

Paragraaf 6.2: Onderzoek

De gemeente onderzoekt of ouders in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening. Als dat zo is gaat de gemeente na welke voorziening er nodig is. De gemeente onderzoekt dan met welk vervoersmiddel het kind kan reizen en welke route naar school de kortste veilige route voor het kind is. Ook gaat de gemeente na of er begeleiding nodig is bij het reizen. Voor het bepalen van de route naar school maakt de gemeente gebruik van een professionele routeplanner. De gemeente berekent wat de kortste afstand is van de woning van het kind naar school. Gaat het kind naar een basisschool, dan onderzoekt de gemeente in bepaalde gevallen ook hoe hoog het inkomen van de ouders is. Dat is nodig om te bepalen of ouders een eigen bijdrage moeten betalen.

Artikel 6.5.1: Bijzondere regeling vervoer naar basisschool

1.Is de reisafstand naar de dichtstbijzijnde toegankelijke basisschool meer dan 20 kilometer, dan betalen ouders de reiskosten voor een deel zelf of helemaal zelf (eigen bijdrage). Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, dan betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, dan wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van de eigen bijdrage wordt per gezin per schooljaar berekend en hangt af van het inkomen van de ouders in het peiljaar. Inkomen (schooljaar 2025-2026) | Eigen bijdrage € 0 tot € 42.000 | Niets € 42.000 tot € 50.000 | € 185 € 50.000 tot € 58.000 | € 820 € 58.000 tot € 65.000 | € 1.520 € 65.000 tot € 74.500 | € 2.230 € 74.500 tot € 81.500 | € 2.990 € 81.500 – voor elke € 5.000 erbij | € 715 2.Jaarlijks, met ingang van 1 januari van het nieuwe jaar, worden de inkomensbedragen en de hoogte van de eigen bijdrage aangepast aan de wijziging die het indexcijfer van de regelingslonen van volwassen werknemers heeft ten opzichte van 1 januari van het voorgaande jaar. Rekenkundig wordt dit afgerond op een veelvoud van €500,- 3.De gemeente stopt de vervoersvoorziening als ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente. 4.Voor ouders van kinderen die vanwege langdurige beperkingen niet zelfstandig met het OV kunnen reizen geldt de regeling in deze paragraaf niet. Zij betalen geen eigen bijdrage.

Artikel 6.5.2: Drempelbedrag

1.Voor ouders van een kind in het basisonderwijs en speciaal basisonderwijs geldt boven een vastgestelde inkomensgrens een eigen bijdrage. Deze eigen bijdrage is het drempelbedrag. 2.Het drempelbedrag is een bedrag per kind. 3.Het drempelbedrag is niet van toepassing op kinderen met een langdurige beperking.

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo hulp-op-maat, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermdwonen en opvang is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Lid 1 geldt niet voor collectief taxivervoer Omnibuzz. Hiervoor stelt de gemeente de hoogte van de bijdrage vast. Deze eigen bijdrage wordt geïnd bij werkelijk gebruik en is per zone/kilometer(s). De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van respijtzorg in de vorm van logeren vanuit ondersteuning mantelzorger, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp en als deze ingezet wordt door middel van hulp-op-maat. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van de periodieke bijdrage van de inwoner is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor: de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek); en voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De inwoner betaald een bijdrage in de kosten voor maatschappelijke opvang rekening houdend met artikel 3.20 uitvoeringsbesluit Wmo 2015. De opvanginstelling mag personen die verblijven in de acute opvang een redelijke vergoeding vragen voor verstrekte maaltijden. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: de onder lid 1 genoemde hulp-op-maat aan inwoners die gehuwd zijn of een gezamenlijke huishouding voeren en waarvan 1 van de partners de Aow-leeftijd nog niet heeft bereikt; een rolstoel voor dagelijks zittend gebruik en het onderhoud daarvan; sportvoorzieningen; ondersteuning bij verhuizing en inrichting van de nieuwe woonruimte; het gebruik van de winteropvang tijdens de duur van de winter- en/of kouderegeling. acute opvang gedurende de onderzoeksperiode. Tot een maximum van 2 weken. Als er verdiepend onderzoek nodig is kan het college deze termijn verlengen. De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten voor de maatschappelijke opvang, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp. De inwoner betaalt de bijdrage [per maand] aan de gecontracteerde aanbieder voor Maatschappelijke Opvang, Moveoo of Leger des Heils. Moveoo of Leger des Heils stelt de hoogte van de bijdrage in de kosten voor hulp bij het (zelfstandig) wonen in de vorm van beschermd wonen en opvang vast. De hoogte is afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en diens eventuele echtgenoot op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 8: Bijdrage in de kosten

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray

De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening collectief vervoer bedraagt een bedrag per zone wat gelijk is aan het zonebedrag dat gebruikt wordt in het reguliere openbaar vervoer. Jaarlijks wordt het tarief geïndexeerd met de Landelijke Tarieven index.

Artikel 10.7: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorziening maatschappelijke opvang

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke ondersteuning 2026 gemeente Venray

1.Gedurende het gebruik van de door een instelling aangeboden maatschappelijke opvang en opvang voor slachtoffers huiselijk geweld is de inwoner een eigen bijdrage verschuldigd. 2.Inwoner is geen bijdrage verschuldigd voor nachtopvang c.q. acute opvang. 3.Bij de bepaling van de hoogte van de eigen bijdrage gelden de volgende uitgangspunten: In de vaststelling van de eigen bijdrage voor opvang wordt er vanuit gegaan dat inwoners binnen de opvang zelf voor voeding zorgen. Dit past binnen de huidige ontwikkelingen van de maatschappelijke opvang en opvang voor huiselijk geweld waarbij behoud en bevorderen van zelfredzaamheid en zelfstandigheid een belangrijke waarde vormen. Indien de instelling wel voeding aan de inwoner verstrekt, mag de instelling hier een vergoeding voor vragen zoals het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) die berekent als gemiddelde voedingskosten. 4.Bij de bepaling van de hoogte van de eigen bijdrage wordt onderscheid gemaakt tussen jongeren (tot 21) en volwassenen (vanaf 21): Eigen bijdrage excl. voeding per dag Jongere 18 tot 21 jaar | €12,69 Alleenstaande vanaf 21 jaar zonder kinderen | €17,12 Alleenstaande vanaf 21 jaar met kinderen | €18,57 Gezin c.q. Gehuwden vanaf 21 jaar | €18,66 5.De eigen bijdrage wordt per maand betaald. De eigen bijdrage is verschuldigd voor iedere dag of gedeelte van een dag waarop de inwoner gebruik maakt van het aanbod van de instelling. Een gedeelte van een maand wordt berekend op basis van het aantal dagen in de desbetreffende maand. 6.Inwoners ontvangen een beschikking over de hoogte van de eigen bijdrage en verplichten zich tegenover de opvanginstelling tot het betalen van de eigen bijdrage. 7.De inning van de eigen bijdrage wordt namens de gemeente verricht door de gecontracteerde maatschappelijke opvang instelling, dit zijn Moveoo of het Leger des Heils. 8.Voor inwoners met aantoonbare dubbele woonlasten, wordt de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening opvang verminderd met een forfaitair bedrag gelijk aan 20% van de geldende bijstandsnorm.

Artikel 2.2.2: Gesprek en onderzoek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk resultaat de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties of met andere voorzieningen. Stap 3: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 4: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste resultaat te bereiken. 2.Informatie die de medewerker na het gesprek ontvangt, betrekt de medewerker bij haar onderzoek. 3.Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is voor het beoordelen van de hulpvraag. 4.Als het nodig is, betrekt de medewerker ook anderen bij het gesprek of onderzoek. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de medewerker na of de mantelzorger ondersteuning nodig heeft. 5.Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan maakt een Bewustkeuzegesprek deel uit van het onderzoek. Dat gesprek gaat over de taken, werkzaamheden en verantwoordelijkheden die horen bij een pgb. Het gesprek gaat ook over de voorwaarden om een pgb te kunnen krijgen. 6.Gaat het om Wmo-hulp waarvoor de inwoner een bijdrage in de kosten moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 7.De medewerker voert het gesprek vanuit het gedachtegoed van positieve gezondheid.

Artikel 2.3.2: Voorwaarden voor hulp-op-maat

[Jeugdwet, Wmo, Wgs, PW, IOAW, IOAZ] 1.Vraagt de inwoner hulp die speciaal is afgestemd op de inwoner (hulp-op-maat), dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (1 van) de doelen van de in hoofdstuk 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste resultaat op eigen kracht te bereiken. De inwoner kan dit resultaat ook niet op andere manieren bereiken, zoals met de inzet van hulp van huisgenoten, met mantelzorg, met hulp vanuit het sociale netwerk, met algemeen gebruikelijke voorzieningen of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en De hulp is geschikt om het gewenste resultaat te bereiken en past bij de persoonlijke situatie van de inwoner. 2.Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 3.De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die geschikt is om het gewenste resultaat te bereiken. 4.Als er sprake is van een levenslange beperking of aandoening en er geen zicht op verbetering is, wordt de afweging gemaakt of hulp-op-maat voor onbepaalde tijd passend is. De gemeente onderzoekt periodiek of de hulp-op-maat nog passend is. Tussentijdse wijzigingen in omstandigheden en/of beleid kunnen van invloed zijn op de hulp-op-maat. 5.De gemeente kan hulp-op-maat in ieder geval weigeren en/of afstemmen als: de hulpvraag het gevolg is van verwijtbaar gedrag van de inwoner en zij deze hulpvraag had kunnen voorkomen; of als de inwoner de gevraagde hulp zelf al heeft geregeld of ingekocht, voordat de gemeente een besluit heeft genomen, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft verleend of achteraf de noodzaak nog vastgesteld kan worden; of als de gemeente de noodzaak van de hulp niet kan vaststellen.

Artikel 3.4.4: Werkplekken

3.4.4.1 Beschut werk [PW] De gemeente biedt een inwoner een beschutte werkplek aan als UWV heeft geadviseerd dat dit nodig is. Dat is nodig, als de inwoner alleen kan werken zodra het werk en de werkplek zijn aangepast aan de mogelijkheden van die inwoner. Inwoners met een uitkering van UWV en NUG-ers kunnen ook in aanmerking komen voor een beschutte werkplek. Voor deze inwoners geldt dit artikel ook. Het doel van beschut werk is om inwoners die alleen aangepast werk kunnen doen, een passende werkplek te bieden. De gemeente biedt het maximale aantal beschutte werkplekken aan, dat het Rijk de gemeente opdraagt. Zolang de wettelijke taakstelling voor beschutte werkplekken niet is vervuld, worden beschutte werkplekken toegekend in de volgorde van aanvraag. Aanvullende werkplekken kunnen op basis van individueel maatwerk toegekend worden. De gemeente kan de volgende voorzieningen aanbieden, zodat een inwoner beschut kan werken: wettelijke loonkostensubsidie; aanpassing van de werkplek of de werkomgeving; opsplitsing van werkzaamheden in kleinere taken; aanpassing van werktempo, arbeidsduur of werkbegeleiding. De gemeente kan voor inwoners die op de wachtlijst Beschut Werk staan, ter overbrugging, de volgende voorzieningen inzetten: sociale activering; werkervaringsplaats; of een vergelijkbare voorziening. De gemeente kan inwoners die in aanmerking komen voor beschut werk, helpen om de stap naar beschut werk makkelijker te maken. De gemeente gebruikt daar de volgende voorzieningen voor: sociale activering; werkervaringsplaats; proefplaatsing; scholing; een vergelijkbare voorziening. 3.4.4.2 Werkervaringsplaats [PW, IOAW, IOAZ] De gemeente kan een inwoner die een kleine kans heeft op betaald werk en voorlopig niet aan het werk kan, een werkervaringsplaats aanbieden. Een werkervaringsplaats heeft tot doel de inwoner kansen te geven om te oefenen en te leren in het werk. Zo doet deze algemene kennis en/of vaardigheden op binnen een arbeidsrelatie. De werkervaringsplaats kenmerkt zich door de volgende opsomming: met behoud van bijstandsuitkering; bij een publiek/privaat bedrijf of instelling; betreft werkzaamheden die passend zijn en speciaal op de inwoner zijn afgestemd. Een werkervaringsplaats duurt in beginsel maximaal 2 jaar. Dit kan met 2 keer 1 jaar worden verlengd als daardoor de arbeidskansen groter worden. Onderlinge afspraken over doelen, aanwezigheid, periode en inzet worden vastgelegd en bevestigd. 3.4.4.3 Proefplaatsing [PW, IOAW, IOAZ] De gemeente kan een inwoner bij wijze van proef tijdelijk laten werken bij een werkgever. Deze inwoner houdt wel een bijstandsuitkering tijdens die periode. Het doel van de proefplaatsing is dat de werkgever kan kijken of de inwoner geschikt is voor de organisatie en de functie. Als de inwoner geschikt is voor het werk, volgt er een dienstverband aansluitend op de proefplaatsing. Dit dienstverband is minimaal gelijk aan de uren van de proefplaatsing. Dit is een voorwaarde bij een proefplaatsing. De proefplaatsing is alleen mogelijk als de werkgever de inwoner goed begeleidt tijdens de proefplaatsing. Hierover worden afspraken gemaakt voor de start van de proefplaatsing. Wordt de proefplaatsing niet omgezet in een dienstverband dan moet de werkgever uitleggen wat zij heeft gedaan om de inwoner te begeleiden. De proefplaatsing duurt maximaal 2 maanden. Met goede reden is er de mogelijkheid de proefplaatsing te verlengen met maximaal 4 maanden. Bij een proefplaatsing van maximaal 2 maanden volgt een dienstverband van minstens 6 maanden. Bij een proefplaatsing tussen de 2 en 6 maanden volgt een dienstverband van minimaal 12 maanden (zonder proeftijd). Als de werkzaamheden binnen de proefplaatsing wegens ziekte worden onderbroken, wordt deze periode voor de toepassing van de maximale periode zoals bedoeld in lid 5, niet meegeteld. De gemeente weigert de proefplaatsing als: de inwoner ook zonder proefplaatsing direct kan worden aangenomen voor het werk; er sprake is van een dienstverband met opstapsubsidie als bedoeld in artikel 8 onderdeel a, van de participatiewet; er sprake is van een dienstverband met forfaitaire loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, 5e lid, van de participatiewet.

Artikel 3.4.6: Persoonlijke ondersteuning bij werk en andere voorzieningen voor inwoners met arbeidsbeperking.

3.4.6.1 Aanvraag persoonlijke ondersteuning bij werk en andere voorzieningen [PW, IOAW, IOAZ] De gemeente kan op eigen initiatief of op aanvraag van de inwoner of werkgeverpersoonlijke ondersteuningbij werk en overige voorzieningen verstrekken aan een inwoner met een arbeidsbeperking. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen is er sprake van individueel maatwerk. Verder gelden, naast artikel 2.3.2, de volgende voorwaarden: de inwoner behoort tot de doelgroep en is minimaal 18 jaar oud, tenzij zij praktijkonderwijs (pro) of voortgezet speciaal onderwijs (vso) heeft gevolgd; de inwoner kan zonder deze vorm van ondersteuning niet werken; de voorziening komt niet in aanmerking voor vergoeding vanuit de UWV-werkvoorzieningen (Externe link:www.uwv.nl/particulieren/voorzieningen); het gaat niet om een algemeen beschermingsmiddel of werkplekaanpassing waarvoor de werkgever in zijn algemeenheid verantwoordelijk is; het gaat niet om een meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; de kosten van de voorziening moeten in verhouding zijn. Dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de opbrengsten uit het werk of de opbrengsten van uitstroom naar werk. De aanvraag voor persoonlijke ondersteuning bij werk moet binnen 8 weken na de start van de arbeidsovereenkomst zijn ontvangen, tenzij de noodzaak voor ondersteuning bij de start van de arbeidsovereenkomst nog niet bekend kon zijn. De gemeente kan een deskundig advies inwinnen als dit nodig is om een aanvraag te beoordelen. Bij beoordeling van de aanvraag wordt de aard, omvang, duur en intensiteit van de persoonlijke ondersteuning gewogen. De gemeente spreekt met de werkgever en werknemer af op welke manier de ondersteuning wordt geboden, ook voor hoelang en tot wanneer. De gemeente legt dit binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag vast in een beschikking. 3.4.6.2 Persoonlijke ondersteuning bij werk [PW, IOAW, IOAZ, Wsw] De gemeente kan een inwoner persoonlijke ondersteuning bij werk aanbieden in de vorm van: Jobcoaching in natura; Jobcoaching door een externe jobcoach (vanuit het regionaal afgestemd inkoopbeleid); Interne werkbegeleiding door een interne werkbegeleider; De gemeente kan persoonlijke ondersteuning bij werk inzetten bij: Werkervaringsplaats; Werkstage; Proefplaatsing; Werk met dienstverband. 3.4.6.3 Persoonlijke ondersteuning bij werk van een jobcoach [PW, IOAW, IOAZ, Wsw] De gemeente kan een inwoner jobcoaching in natura of een jobcoach vanuit het regionaal afgestemd inkoopbeleid aanbieden. Deze voldoen aan de kwaliteitseisen zoals te vinden op de site Algemeen programma van eisen. Het doel van de jobcoach is om de werknemer te helpen het werk goed te doen en de werkgever bij het bieden van de juiste begeleiding. De jobcoach kan de inwoner begeleiden bij haar ontwikkeling op de werkplek. Als de gemeente zelf 1 of meer jobcoaches in dienst of gecontracteerd heeft, biedt de gemeente deze bij voorrang aan. Voor jobcoaching door een erkende jobcoach worden de begeleidingsniveaus ‘licht’, ‘midden’ en ‘intensief’ gebruikt. Voor welk niveau van jobcoaching in een situatie wordt gekozen, hangt af van de ondersteuningsbehoefte van een werknemer in deze situatie. Voor iedere werknemer die jobcoaching gaat krijgen, wordt vastgesteld voor welke periodedie werknemer jobcoaching kan krijgen. De maximumbedragen zijn gebaseerd op het regionaal afgestemd inkoopbeleid. Voor de doelgroep zoals bedoeld in artikel 10da van de participatiewet kan jobcoaching voor onbepaalde tijd worden ingezet. Onderlinge afspraken over doelen, aanwezigheid, periode en inzet worden vastgelegd en bevestigd. 3.4.6.4 Persoonlijke ondersteuning bij werk voor het organiseren van jobcoaching via subsidie [PW, IOAW, IOAZ, Wsw] De gemeente kan een subsidie geven aan de werkgever voor het organiseren van jobcoaching. De werkgever kan daar een aanvraag voor doen. Subsidie voor het organiseren van jobcoaching kan op basis van artikel 3.4.6.3 worden verleend. Daarnaast als: er een coachingsplan is vastgesteld. Daarin staat beschreven welke activiteiten een jobcoach uitvoert, de voortgang van de jobcoaching en hoe de evaluatie plaatsvindt; de hoeveelheid en de kwaliteit van de georganiseerde jobcoaching aansluit bij de werknemer; de werknemer voor wie de subsidie wordt gevraagd daarvan op de hoogte is en schriftelijk laat weten het eens te zijn met het organiseren van jobcoaching door de werkgever. De maximumbedragen die voor subsidie in aanmerking komen zijn gebaseerd op het regionaal afgestemd inkoopbeleid. 3.4.6.5 Persoonlijke ondersteuning bij werk voor interne werkbegeleiding via subsidie [PW, IOAW, IOAZ, Wsw] De gemeente kan een subsidie geven aan de werkgever voor meer begeleiding aan medewerkers op de werkvloer dan normaal gebruikelijk. De subsidie is bedoeld voor de aangetoonde meerkosten die gemaakt zijn voor het organiseren van de interne werkbegeleiding van een medewerker. De gemeente kan voor werkgevers een training verzorgen in het bieden van interne werkbegeleiding aan medewerkers.

Paragraaf 5.1: Hulp-op-maat

[Wmo] Het is belangrijk dat inwoners zo lang mogelijk zelfstandig kunnen wonen, de normale dagelijkse activiteiten kunnen doen en een huishouden kunnen voeren. Dat is in de eerste plaats een verantwoordelijkheid van de inwoner zelf. Het kan zijn dat een inwoner hulp nodig heeft, vanwege een beperking of door een langdurig psychisch of een psychosociaal probleem. Die inwoner kan aan de gemeente hulp vragen als zij zelf geen oplossing kan vinden voor haar problemen. De hulp kan verschillende vormen hebben. Gaat het om hulp-op-maat, dan zijn er wel enkele voorwaarden. Die zijn te vinden in artikel 2.3.2. De hulp moet daarnaast langdurig nodig zijn. Als de inwoner hulp bij het (zelfstandig) wonen of opvang nodig heeft, dan moet de hulp van de gemeente eraan bijdragen dat de inwoner zichzelf zo snel mogelijk weer kan redden in de samenleving. De gemeente geeft alleen hulp-op-maat als dat nodig en passend is. De inwoner kan daarom in elk geval geenhulp krijgen, als: de inwoner haar problemen zelf of met behulp van haar omgeving kan oplossen of verminderen door haar dagelijks leven anders te organiseren en of gebruik te maken van algemene (gebruikelijke) voorzieningen. het gaat om vervanging van een voorziening die door de gemeente is verstrekt, en de normale afschrijvingstermijn is nog niet verstreken. Een vervangende voorziening is wel mogelijk, als: de eerder afgegeven voorziening onbruikbaar is geworden, en dat komt niet door toedoen van de inwoner, of de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten of Als de eerder verstrekte voorziening niet langer de oplossing biedt voor de inwoner. de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met de aard, omvang en ontwikkeling van haar beperkingen. De inwoner geen ondersteuning accepteert en/of weigert mee te werken aan een (medisch) onderzoek. De inwoner zich niet houdt aan de voorwaarden die samenhangen met de afgifte van het briefadres en het Grijs wonen-traject.