Wmo in Veldhoven: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning in de vorm van het abonnementstarief zoals bedoeld in artikel 2.1.4, 3e lid, en 2.1.4a, 4e lid van de Wmo 2015.

Uit: Verordening sociaal domein Veldhoven, artikel 8.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR755235_1).

Bij de definitieve vaststelling van het bedrag wordt rekening gehouden met: Het bedrag voor onderhoud van de traplift is vastgelegd in het onderhoudscontract van de leverancier.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 17, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

De inwoner betaalt géén bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning als: de ondersteuning bestaat uit een omzetting van een traplift naar de naam van de partner;

Uit: Verordening sociaal domein Veldhoven, artikel 8.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR755235_1).

Woningaanpassing: dit is een bouwkundige of woontechnische ingreep in of aan een woning (bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur, een traplift of een ophoging van de tegels bij de voordeur);

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 5.7, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

Bij de definitieve vaststelling van het bedrag wordt rekening gehouden met: Trapliften zin/ pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 17, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

Naast de algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen kunnen huurders vaak gebruik maken van het “oppluspakket” van de woningcorporatie.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 5.7, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Uit: Verordening sociaal domein Veldhoven, artikel 9.3.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR755235_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening hulp bij het huishouden wordt gebruik gemaakt van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025 (hierna: normenkader), ontwikkeld door bureau HHM. Het normenkader is gebaseerd op de volgende uitgangspunten: Een huis is schoon en leefbaar indien het normaal bewoond en gebruikt kan worden en voldoet aan basale hygiëne-eisen. Schoon staat voor: een basishygiëne borgen, waarbij vervuiling van het huis en gezondheidsrisico’s van bewoners worden voorkomen. Leefbaar staat voor: opgeruimd en functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 5.1, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025 (2025, bureau HHM).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026, artikel 5.1, geldt sinds 18 april 2026 (CVDR760720_1).

Als hulp of ondersteuning op grond van de Jeugdwet wordt gegeven door een niet-professionele hulpverlener die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoort, dan is de hoogte van het pgb minimaal het wettelijk minimumuurloon en maximaal € 25,- per uur.

Uit: Verordening sociaal domein Veldhoven, artikel 8.3.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR755235_1).

Artikel 5.1.1: Soorten maatwerkvoorzieningen

Om inwoners te helpen in het zelfstandig wonen, leven en meedoen in de samenleving, kan de gemeente de volgende maatwerkvoorzieningen verstrekken: Hulp bij het huishouden Begeleiding in de vorm van dagbesteding, individuele begeleiding en groepsbegeleiding Kortdurend verblijf in een instelling Rolstoelvoorziening Sportvoorziening Vervoersvoorziening (individueel en/of collectief) Woonvoorziening Beschermd wonen Maatschappelijke opvang. In de beleidsregels Wmo zijn de kaders om in aanmerking te komen voor deze voorzieningen verder uitgewerkt. Ondersteuning in de vorm van Beschermd wonen en Maatschappelijke opvang, wordt toegekend door (centrum)gemeente Eindhoven. De regels voor Beschermd wonen en Maatschappelijke opvang zijn vastgelegd in de Verordening Sociaal Domein van de gemeente Eindhoven.

Artikel 5.1.3: Weigeringsgronden

Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt als: deze niet in overwegende mate op het individu is gericht; deze niet voor lange tijd nodig is (langdurig noodzakelijk); de inwoner op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, een algemene voorziening of algemeen gebruikelijke voorziening de hulpvraag kan oplossen; voor de hulpvraag die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, recht bestaat op een voorziening op grond van een andere (wettelijke) bepaling of regeling; een inwoner de gevraagde hulp, ondersteuning of voorziening al zelf heeft ingeroepen, aangeschaft, gerealiseerd of geaccepteerd. Tenzij de gemeente daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven; de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; de voorziening niet veilig is voor de inwoner, gezondheidsrisico’s met zich meebrengt of anti-revaliderend werkt; de economische afschrijvingstermijn van een eerder verstrekte voorziening nog niet is verstreken; Tenzij er sprake is van de volgende uitzonderingen: De voorziening verloren is gegaan door redenen die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen. De inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan helemaal of gedeeltelijk vergoedt. De verstrekte voorziening niet langer een oplossing voor de inwoner is om zelfredzaam te zijn en mee te kunnen doen in de samenleving. als de economische afschrijvingstermijn voorbij is, maar de maatwerkvoorziening nog passend en kwalitatief in orde is. Als een hulpmiddel in de vorm van een scootmobiel niet op een brandveilige plek gestald kan worden. Daarnaast wordt geen woonvoorziening verstrekt als: De inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft in de woning waar de voorziening moet worden geplaatst. De woning niet geschikt is om permanent te wonen. Zoals; een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een huurwoning waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De beperkingen van de inwoner voortkomen uit in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of als de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals een elektrische deuropener. De inwoner verhuist naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen. Tenzij de gemeente hier schriftelijk toestemming voor heeft gegeven. De inwoner zonder dringende reden vanuit een woonruimte waarin de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning, is verhuisd naar een woning waar de inwoner dit wel heeft. De inwoner een indicatie heeft voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg De voorziening tegen kleine meerkosten in de nieuwbouw of renovatie kan worden meegenomen. De regels en kaders voor de specifieke voorzieningen zijn uitgewerkt in de beleidsregels Wmo.

Artikel 8.3.3: Hoogte en tarief pgb

Als de hulp of ondersteuning wordt gegeven door een professionele hulpverlener, bepaalt de gemeente het pgb-bedrag op basis van een offerte van de hulpverlener, tot een maximumhoogte van het bedrag dat de gemeente betaalt voor deze hulp/ondersteuning in natura: het natura-tarief. Meerkosten betaalt de gemeente niet. Als het gaat om een pgb voor hulp bij het huishouden en begeleiding op grond van de Wmo, en deze wordt geleverd door een professionele hulpverlener die werkt op ZZP basis, dan is het maximumbedrag 12% lager dan de hulp in natura-tarief. Dit is omdat er dan geen overheadkosten worden meegenomen in het bedrag. Als hulp of ondersteuning op grond van de Jeugdwet wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk, dan is de hoogte van het pgb gelijk aan het wettelijk minimumuurloon voor de persoon die de hulp of ondersteuning geeft. Tenzij het gaat om kortdurend verblijf. Als hulp of ondersteuning op grond van de Jeugdwet wordt gegeven door een niet-professionele hulpverlener die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoort, dan is de hoogte van het pgb minimaal het wettelijk minimumuurloon en maximaal € 25,- per uur. Als hulp of ondersteuning op grond van de Wmo wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk of door een niet-professionele hulpverlener die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoort, is de hoogte van het pgb gelijk aan de hoogste periodiek van de betreffende CAO, voor de benodigde hulp, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren, tenzij het kortdurend verblijf betreft. De hoogte van het pgb wordt jaarlijks geïndexeerd. Als hulp of ondersteuning die vrijwillig wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk bestaat uit kortdurend verblijf, bedraagt het pgb een vast bedrag. Als er een hulpmiddel of woningaanpassing wordt verstrekt, dan wordt er een maximaal bedrag bepaald. Het bedrag wordt bepaald op basis van de tarievenlijst (de Ergokostenwijzer) van Casadata. Als dit niet mogelijk is wordt het bedrag bepaald op basis van een offerte die de inwoner aanlevert voor het hulpmiddel/woningaanpassing, tot een maximale hoogte van (indien van toepassing) het natura tarief dat de gemeente betaalt voor het hulpmiddel/woningaanpassing, mits de cliënt voor dat bedrag de woningaanpassing bij minimaal 1 aanbieder kan inkopen. Gaat het om een product, dan houdt de gemeente bij de hoogte van het pgb rekening met een reële termijn voor de technische afschrijving en met de onderhouds- en verzekeringskosten.

Artikel 8.4: Wat is de eigen bijdrage?

Wmo De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning in de vorm van het abonnementstarief zoals bedoeld in artikel 2.1.4, 3e lid, en 2.1.4a, 4e lid van de Wmo 2015. De inwoner betaalt de bijdrage in de kosten voor Wmo-ondersteuning, zolang de inwoner gebruik kan maken van die ondersteuning of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner de bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt géén bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning als: de ondersteuning bestaat uit een woningaanpassing voor een inwonend, minderjarig kind; de ondersteuning bestaat uit een rolstoelvoorziening; de ondersteuning bestaat uit collectief vervoer; de ondersteuning bestaat uit een elektrische buitenrolstoel; de ondersteuning bestaat uit een verhuisvoorziening; de ondersteuning bestaat uit een omzetting van een traplift naar de naam van de partner; de ondersteuning bestaat uit onderhoud, reparatie of verzekering van voorzieningen; de ondersteuning bestaat uit hulp bij het huishouden hospice of logeerhuis. Voor het collectief vervoer betaalt de inwoner per rit een klantbijdrage. De bijdrage wordt vastgesteld op basis van de tarieven voor openbaar vervoer in Zuidoost-Brabant; De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt en indien van toepassing inclusief een service-en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb en indien van toepassing inclusief een service- en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van de toegekende tegemoetkoming. De inwoner betaalt de bijdrage aan het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 5.7: Woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026

Er zijn verschillende voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te blijven wonen in de eigen leefomgeving (dat kan de eigen woning zijn of een geschiktere woning in de eigen omgeving). Woonvoorzieningen hebben tot doel het normale gebruik van de woning mogelijk te maken. Onder normaal gebruik wordt verstaan dat de elementaire woonfuncties mogelijk moeten zijn: slapen, lichaamsreiniging, toiletgang, het bereiden, consumeren van voedsel en het zich verplaatsen in de woning. Voor kinderen komt daarbij het veilig kunnen spelen in de woning. Er worden geen hobby- of studeerruimtes aangepast of bereikbaar gemaakt, omdat dit geen elementaire woonfuncties betreffen. Ook worden geen aanpassingen vergoed voor voorzieningen met een therapeutisch doel, zoals een dialyseruimte en therapeutische baden. 5.7.1 Soorten woonvoorzieningen Losse woonvoorzieningen: voorzieningen die niet bouwkundig of woontechnisch zijn, zoals een douchetoiletstoel of losse tillift; Woningaanpassing: dit is een bouwkundige of woontechnische ingreep in of aan een woning (bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur, een traplift of een ophoging van de tegels bij de voordeur); Verhuisvoorziening: dit is een financiële tegemoetkoming voor de kosten van een verhuizing. Verhuisvoorziening Het college kan na onderzoek tot de conclusie komen dat verhuizen de meest goedkope en passende oplossing is en om deze reden het aanpassen van de huidige woning niet te verstrekken. Het college kan dan een financiële tegemoetkoming voor een verhuisvoorziening verstrekken. Bij de afweging of een verhuizing een passende oplossing is worden de volgende factoren gewogen: Verhuizing is de goedkoopst passende oplossing in de situatie van de client en/ of de woning is niet aanpasbaar; Er is een aangepaste of eenvoudig aan te passen woning beschikbaar; De woning is binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar; Voor een huurwoning kan het college onderzoeken of er een medische urgentie kan worden afgegeven op grond van de Huisvestingsverordening Veldhoven. Er zijn geen bijzondere sociale omstandigheden waardoor de client niet kan verhuizen. Een voorbeeld hiervan zijn noodzakelijke voorzieningen in de huidige woonomgeving, de gezondheidssituatie van de cliënt of andere gezinsleden dat ervoor zorgt dat verhuizing niet mogelijk is, het sociale netwerk of mantelzorg dat weg valt bij een verhuizing. De financiële gevolgen van een verhuizing vallen binnen aanvaardbare grenzen. Hierbij wordt er ook rekening gehouden met de client die huurder of eigenaar van een woning is. Er wordt rekening gehouden met een gelijke mate van wooncomfort bij de verhuizing naar een andere woning. Er wordt meegewogen of de client wil verhuizen en of er verhuisplannen zijn in de toekomst. Er wordt onderzocht of er nog andere omstandigheden zijn waardoor de client niet in staat is om te verhuizen. Een voorbeeld hiervan zijn aanpassingen die de cliënt in de huidige woning al heeft gerealiseerd of een verhuizing geeft achteruitgang op sociaal psychisch vlak. 5.7.2 Eigen kracht Kortdurend gebruik Voor kortdurend gebruik (maximaal 6 maanden) zijn losse woonvoorzieningen te leen via het uitleendepot. Oppluspakket Naast de algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen kunnen huurders vaak gebruik maken van het “oppluspakket” van de woningcorporatie. Voorzienbaarheid Er wordt onderzocht of de gevraagde woonvoorziening voorzienbaar was. Een voorbeeld hiervan is dat cliënt de badkamer vernieuwt en niet voor een douche op afschot zorgt maar een bad aanschaft. Dit terwijl hij beperkingen heeft en hierdoor moeite heeft om in en uit het bad te stappen. In deze situatie kan de woningaanpassing worden afgewezen.

Artikel 5.7: Woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2024

Er zijn verschillende voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te blijven wonen in de eigen leefomgeving (dat kan de eigen woning zijn of een geschiktere woning in de eigen omgeving). Woonvoorzieningen hebben tot doel het normale gebruik van de woning mogelijk te maken. Onder normaal gebruik wordt verstaan dat de elementaire woonfuncties mogelijk moeten zijn: slapen, lichaamsreiniging, toiletgang, het bereiden, consumeren van voedsel en het zich verplaatsen in de woning. Voor kinderen komt daarbij het veilig kunnen spelen in de woning. Er worden geen hobby- of studeerruimtes aangepast of bereikbaar gemaakt, omdat dit geen elementaire woonfuncties betreffen. Ook worden geen aanpassingen vergoed voor voorzieningen met een therapeutisch doel, zoals een dialyseruimte en therapeutische baden. 5.7.1 Soorten woonvoorzieningen Losse woonvoorzieningen: voorzieningen die niet bouwkundig of woontechnisch zijn, zoals een douchetoiletstoel of losse tillift; Woningaanpassing: dit is een bouwkundige of woontechnische ingreep in of aan een woning (bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur, een traplift of een ophoging van de tegels bij de voordeur); Verhuisvoorziening: dit is een financiële tegemoetkoming voor de kosten van een verhuizing. Verhuisvoorziening Het college kan na onderzoek tot de conclusie komen dat verhuizen de meest goedkope en passende oplossing is en om deze reden het aanpassen van de huidige woning niet te verstrekken. Het college kan dan een financiële tegemoetkoming voor een verhuisvoorziening verstrekken. Bij de afweging of een verhuizing een passende oplossing is worden de volgende factoren gewogen: Verhuizing is de goedkoopst passende oplossing in de situatie van de client en/ of de woning is niet aanpasbaar; Er is een aangepaste of eenvoudig aan te passen woning beschikbaar; De woning is binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar; Voor een huurwoning kan het college onderzoeken of er een medische urgentie kan worden afgegeven op grond van de Huisvestingsverordening Veldhoven. Er zijn geen bijzondere sociale omstandigheden waardoor de client niet kan verhuizen. Een voorbeeld hiervan zijn noodzakelijke voorzieningen in de huidige woonomgeving, de gezondheidssituatie van de cliënt of andere gezinsleden dat ervoor zorgt dat verhuizing niet mogelijk is, het sociale netwerk of mantelzorg dat weg valt bij een verhuizing. De financiële gevolgen van een verhuizing vallen binnen aanvaardbare grenzen. Hierbij wordt er ook rekening gehouden met de client die huurder of eigenaar van een woning is. Er wordt rekening gehouden met een gelijke mate van wooncomfort bij de verhuizing naar een andere woning. Er wordt meegewogen of de client wil verhuizen en of er verhuisplannen zijn in de toekomst. Er wordt onderzocht of er nog andere omstandigheden zijn waardoor de client niet in staat is om te verhuizen. Een voorbeeld hiervan zijn aanpassingen die de cliënt in de huidige woning al heeft gerealiseerd of een verhuizing geeft achteruitgang op sociaal psychisch vlak. 5.7.2 Eigen kracht Kortdurend gebruik Voor kortdurend gebruik (maximaal 6 maanden) zijn losse woonvoorzieningen te leen via het uitleendepot. Oppluspakket Naast de algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen kunnen huurders vaak gebruik maken van het “oppluspakket” van de woningcorporatie. Voorzienbaarheid Er wordt onderzocht of de gevraagde woonvoorziening voorzienbaar was. Een voorbeeld hiervan is dat cliënt de badkamer vernieuwt en niet voor een douche op afschot zorgt maar een bad aanschaft. Dit terwijl hij beperkingen heeft en hierdoor moeite heeft om in en uit het bad te stappen. In deze situatie kan de woningaanpassing worden afgewezen.

Artikel 2.4.2: Inhoud besluit

Jeugdwet / Wmo / PW / IOAW / IOAZ / Wgs / Awb / WI / Llv De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de gemeente hulp of ondersteuning geeft, staat in het besluit ook of dit in natura (= in de vorm van hulp of spullen), in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), in geld of op een andere manier wordt gegeven. Biedt de gemeente hulp in natura, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en door wie de hulp wordt gegeven; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp zijn. Biedt de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb stopt (eindigt); hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb zijn. Biedt de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er zijn. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele te betalen eigen bijdrage.

Artikel 3.5: Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht)

Jeugdwet Jeugdigen en/of ouder(s) kunnen pas in aanmerking komen voor een individuele voorziening als zij zelf – binnen hun eigen kracht - geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag. Bij iedere hulpvraag vindt een beoordeling van de eigen kracht plaats. Onder eigen kracht wordt verstaan: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en de ouder(s) om zelf of met behulp van het sociale netwerk te voorzien in of bij te dragen aan het vinden van een oplossing voor de hulpvraag. Hieronder valt: gebruikelijke hulp van ouders en/ of andere verzorgers op opvoeders. bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan. De ondersteuning vanuit het sociale netwerk. Andere mogelijkheden die er zijn om de eigen kracht te versterken, zoals het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering als die is afgesloten. Of het gebruiken van een andere voorziening of algemene voorziening. Onder gebruikelijke hulp verstaan we hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt de gemeente of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Hiervoor hanteren we de richtlijn “Opgroeien en opvoeden, normale uitdagingen voor kinderen, jongeren en hun ouders (NJI)”. De gemeente houdt hierbij rekening met de volgende factoren: de leeftijd van de jeugdige; de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/ stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft; de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; de mate van planbaarheid van de hulp; de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige. Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt de gemeente geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt (de bovengebruikelijke hulp), dan zijn ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze hulp. De gemeente beoordeelt of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden. De gemeente maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurige situaties: Kortdurend: er is zicht op herstel van het (gezondheid)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten eenmalige periode van maximaal drie maanden in een kalenderjaar. Langdurend: het gaat om een chronische situatie waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in een kalenderjaar. De gemeente verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp van de jeugdige. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt de gemeente rekening met de volgende factoren: de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; de mate van planbaarheid van de hulp; het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders; de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige; vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden; of er sprake is van problematiek bij ouders, zoals relationele problemen of schulden; welke verplichtingen de ouders hebben, zoals voor werk en sociale verplichtingen; het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen; de woonsituatie; de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden; of er een sociaal netwerk is en zo ja, wat de mogelijkheden en de bereidheid van het netwerk zijn om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen; overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht. Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij: het kunnen verlenen van de hulp door de ouders; de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp; de belasting van de ouders; de financiële situatie van de ouders Dan verwacht de gemeente van de ouders dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) zelf verlenen. De gemeente verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt de gemeente wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. De gemeente verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Als de jeugdige en/of ouders een beroep kunnen doen op een algemene of overige voorziening voor het vinden van een oplossing voor de hulpvraag, dan wordt verwacht dat jeugdige en/of ouders hier gebruik van maken. De gemeente verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. De gemeente verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed.

Artikel 5.2.1: Ondersteuning mantelzorger

De gemeente zorgt ervoor dat mensen die mantelzorg geven aan een inwoner, ondersteuning kunnen krijgen als zij niet meer in staat zijn om de mantelzorg vol te houden. Of om te voorkomen dat zij overbelast raken. De ondersteuning houdt in dat een professionele hulpverlener de mantelzorg voor een korte periode overneemt. Of dat een pgb wordt verstrekt dat kan worden ingezet om de mantelzorger tijdelijk te ontlasten.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

De inwoner die gespecialiseerde jeugdhulp of Wmo-ondersteuning krijgt, kan een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als voldaan is aan de voorwaarden die de Jeugdwet of de Wmo stelt en die in deze paragraaf staan. De inwoner maakt een plan voor de besteding van het pgb. Hierin staat welke hulp of ondersteuning de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren. Als de hulp of ondersteuning wordt gegeven door een professionele hulpverlener maakt de offerte van deze hulpverlener onderdeel uit van het pgb plan. In de offerte moet staan hoe hoog de kosten van de hulp of ondersteuning zijn (kostprijs). De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner moet de taken die bij het pgb horen op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. Het pgb is bedoeld voor hulp of ondersteuning, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; en kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s). De gemeente verstrekt geen hulp of ondersteuning in de vorm van een pgb in de volgende situaties: de kosten zijn gemaakt voordat de aanvraag is ingediend en het is niet meer na te gaan of die hulp nodig was; uit het door de inwoner ingediende pgb-plan blijkt niet dat de kwaliteit van de hulp voldoende gewaarborgd is. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en de beoogde pgb-beheerder is dezelfde persoon als de beoogde hulpverlener als het over Wmo ondersteuning gaat. De inwoner kan met het pgb alleen hulp of ondersteuning inkopen die aan de kwaliteitseisen voldoet die de Wmo of de Jeugdwet stellen en die de gemeente ook stelt aan de hulp of ondersteuning die de gemeente inkoopt. De gemeente kan uitvoeringsregels vaststellen over hoe de gemeente de bekwaamheid van de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) om een pgb te beheren beoordelen.

Artikel 8.3.2: Pgb bij hulp of ondersteuning door personen uit het sociale netwerk

De persoon die hulp of ondersteuning geeft mag iemand uit het eigen sociale netwerk van de inwoner zijn als: deze persoon in staat is om kwalitatief goede hulp of ondersteuning te bieden en planmatig te werken; de hulp of ondersteuning die gegeven wordt geen gebruikelijke hulp is; deze persoon geen tussenpersoon of belangenbehartiger is; deze persoon met goede argumenten kan aangeven dat hij door het geven van de hulp niet overbelast raakt; de hulp aan een jeugdige bestaat uit begeleiding, persoonlijke verzorging, kortdurend verblijf en/of vervoer. Een hulpverlener uit het sociale netwerk is een persoon uit de huiselijke kring of een andere persoon met wie iemand een sociale relatie heeft. Bij deze laatste groep kan gedacht worden aan familieleden die niet in hetzelfde huis wonen, buren, vrienden, kennissen, etc. Hulp door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad, zoals ouders, kinderen, broers en zussen, wordt altijd als hulp door iemand uit het sociale netwerk gezien. Als de persoon hulp verleent aan een jeugdige en niet bij de jeugdige in huis woont, kan de gemeente een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) vragen. Een VOG mag niet ouder zijn dan 3 maanden op het moment dat de hulp aan de jeugdige start. De persoon die hulp of ondersteuning uitvoert, doet direct melding van calamiteiten en van iedere vorm van geweld of vermoeden van (kinder)mishandeling bij de gemeente en/of bij Veilig Thuis. De gemeente stelt uitvoeringsregels vast over wat wordt verstaan onder gebruikelijke hulp.

Artikel 8.3.3: Hoogte en tarief pgb

Als de hulp of ondersteuning wordt gegeven door een professionele hulpverlener, bepaalt de gemeente het pgb-bedrag op basis van een offerte van de hulpverlener, tot een maximumhoogte van het bedrag dat de gemeente betaalt voor deze hulp/ondersteuning in natura: het natura-tarief. Meerkosten betaalt de gemeente niet. Als het gaat om een pgb voor hulp bij het huishouden en begeleiding op grond van de Wmo, en deze wordt geleverd door een professionele hulpverlener die werkt op ZZP basis, dan is het maximumbedrag 12% lager dan de hulp in natura-tarief. Dit is omdat er dan geen overheadkosten worden meegenomen in het bedrag. Als hulp of ondersteuning op grond van de Jeugdwet wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk, dan is de hoogte van het pgb gelijk aan het wettelijk minimumuurloon voor de persoon die de hulp of ondersteuning geeft. Tenzij het gaat om kortdurend verblijf. Als hulp of ondersteuning op grond van de Jeugdwet wordt gegeven door een niet-professionele hulpverlener die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoort, dan is de hoogte van het pgb minimaal het wettelijk minimumuurloon en maximaal € 25,- per uur. Als hulp of ondersteuning op grond van de Wmo wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk of door een niet-professionele hulpverlener die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoort, is de hoogte van het pgb gelijk aan de hoogste periodiek van de betreffende CAO, voor de benodigde hulp, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren, tenzij het kortdurend verblijf betreft. De hoogte van het pgb wordt jaarlijks geïndexeerd. Als hulp of ondersteuning die vrijwillig wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk bestaat uit kortdurend verblijf, bedraagt het pgb een vast bedrag. Als er een hulpmiddel of woningaanpassing wordt verstrekt, dan wordt er een maximaal bedrag bepaald. Het bedrag wordt bepaald op basis van de tarievenlijst (de Ergokostenwijzer) van Casadata. Als dit niet mogelijk is wordt het bedrag bepaald op basis van een offerte die de inwoner aanlevert voor het hulpmiddel/woningaanpassing, tot een maximale hoogte van (indien van toepassing) het natura tarief dat de gemeente betaalt voor het hulpmiddel/woningaanpassing, mits de cliënt voor dat bedrag de woningaanpassing bij minimaal 1 aanbieder kan inkopen. Gaat het om een product, dan houdt de gemeente bij de hoogte van het pgb rekening met een reële termijn voor de technische afschrijving en met de onderhouds- en verzekeringskosten.

Artikel 8.3.4: Verantwoording pgb

De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. Voor dat verslag kan de gemeente een formulier verplicht stellen. Als een inwoner hulp of ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp of ondersteuning uitbetaald die feitelijk geleverd is.

Artikel 8.3.5: Betalen pgb

De gemeente stelt het pgb beschikbaar via de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Pgb dat wordt verstrekt voor voorzieningen, niet-zijnde hulp bij het huishouden of begeleiding 18+, wordt niet via de SVB verstrekt, maar direct aan de cliënt. De inwoner is verplicht te voldoen aan de regels zoals deze door de gemeente en de SVB worden gesteld.

Artikel 8.3.6: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de SVB vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die bij een pgb horen; of de inwoner het pgb niet of voor een ander doel heeft gebruikt.

Artikel 8.4: Wat is de eigen bijdrage?

Wmo De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning in de vorm van het abonnementstarief zoals bedoeld in artikel 2.1.4, 3e lid, en 2.1.4a, 4e lid van de Wmo 2015. De inwoner betaalt de bijdrage in de kosten voor Wmo-ondersteuning, zolang de inwoner gebruik kan maken van die ondersteuning of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner de bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt géén bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning als: de ondersteuning bestaat uit een woningaanpassing voor een inwonend, minderjarig kind; de ondersteuning bestaat uit een rolstoelvoorziening; de ondersteuning bestaat uit collectief vervoer; de ondersteuning bestaat uit een elektrische buitenrolstoel; de ondersteuning bestaat uit een verhuisvoorziening; de ondersteuning bestaat uit een omzetting van een traplift naar de naam van de partner; de ondersteuning bestaat uit onderhoud, reparatie of verzekering van voorzieningen; de ondersteuning bestaat uit hulp bij het huishouden hospice of logeerhuis. Voor het collectief vervoer betaalt de inwoner per rit een klantbijdrage. De bijdrage wordt vastgesteld op basis van de tarieven voor openbaar vervoer in Zuidoost-Brabant; De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt en indien van toepassing inclusief een service-en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb en indien van toepassing inclusief een service- en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van de toegekende tegemoetkoming. De inwoner betaalt de bijdrage aan het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 12:: Regels voor een pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026

Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. Cliënt moet naar het oordeel van het college in staat zijn de aan een budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Hier wordt aan voldaan als: de cliënt zelfstandig een redelijke waardering kan maken van zijn belangen ten aanzien van de zorgvraag; de cliënt de aan het pgb verbonden taken op verantwoorde wijze kan uitvoeren. Bij deze taken kan gedacht worden aan het kiezen van een zorgverlener die aan de zorgvraag voldoet, sollicitatiegesprekken voeren, het aangaan van een contract, het in de praktijk aansturen van de zorgverlener, bewaken van de kwaliteit van de geleverde zorg en het bijhouden van een juiste administratie; de cliënt goed op de hoogte is van zijn rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb; de cliënt de werkgeversplichten kan uitvoeren als sprake is van een ondersteuning bij 4 of meer dagen per week. Denk hierbij onder meer aan het overeenkomen van een redelijk uurloon, het doorbetalen van loon bij ziekte en het hanteren van een redelijke opzegtermijn; De client motiveert waarom hij de voorziening als pgb wenst te verkrijgen en kan hiervoor een pgb-plan invullen. In het geval de cliënt zelf niet beschikt over de benodigde vaardigheden om de regie te voeren over het pgb, kan in een aantal situaties toch een pgb verstrekt worden met de hulp van iemand uit het eigen netwerk of een wettelijk vertegenwoordiger. Deze persoon en de hulpverlener mogen niet dezelfde persoon zijn. Deze persoon zal in dat geval ook bij de “keukentafel” gesprekken aanwezig moeten zijn. Daarbij gelden dezelfde afwegingscriteria als bij de beoordeling van de cliënt. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. De verantwoording bij de verstrekking van een pgb zal bij een voorziening, niet zijnde een dienst, plaats vinden door overlegging van de aankoopnota of een ander aankoopbewijs. Uitbetaling van het pgb vindt plaats op declaratiebasis na het overleggen van de factuur en als cliënt aan de gestelde voorwaarden uit het programma van eisen in de beschikking heeft voldaan. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode niet of niet naar behoren inzet of kan inzetten. De cliënt wordt in dit geval schriftelijk in kennis gesteld van dit besluit.

Artikel 14:: Hoogte pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2026

De manier waarop de hoogte van het pgb wordt vastgesteld, is in de verordening bepaald. Er zijn twee artikelen vanuit de verordening uitgebreid voor de Wmo, deze zijn als volgt: Als er een hulpmiddel wordt verstrekt dan is het maximumtarief dat de gemeente betaalt voor het hulpmiddel, het gemiddelde natura- tarief. Als het nodig is wordt dit aangevuld met een bedrag voor het afsluiten van een service- en onderhoudscontract en verzekering. Als er een woningaanpassing wordt verstrekt, dan wordt er een maximaal bedrag bepaald. Het bedrag wordt bepaald op basis van de tarievenlijst (de Ergokostenwijzer) van Casadata. Als dit niet mogelijk is dan levert de inwoner een offerte aan van een aannemer naar keuze. Het bedrag wordt op basis van de offerte vastgesteld. Als het nodig is wordt dit aangevuld met een bedrag voor het afsluiten van een service- en onderhoudscontract. Woningaanpassingen: Alleen bouwtechnische meerkosten kunnen worden vergoed als de client dit voor realisatie van de woningaanpassing overlegd met de gemeente.

Artikel 12:: Regels voor een pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2024

Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. Cliënt moet naar het oordeel van het college in staat zijn de aan een budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Hier wordt aan voldaan als: de cliënt zelfstandig een redelijke waardering kan maken van zijn belangen ten aanzien van de zorgvraag; de cliënt de aan het pgb verbonden taken op verantwoorde wijze kan uitvoeren. Bij deze taken kan gedacht worden aan het kiezen van een zorgverlener die aan de zorgvraag voldoet, sollicitatiegesprekken voeren, het aangaan van een contract, het in de praktijk aansturen van de zorgverlener, bewaken van de kwaliteit van de geleverde zorg en het bijhouden van een juiste administratie; de cliënt goed op de hoogte is van zijn rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb; de cliënt de werkgeversplichten kan uitvoeren als sprake is van een ondersteuning bij 4 of meer dagen per week. Denk hierbij onder meer aan het overeenkomen van een redelijk uurloon, het doorbetalen van loon bij ziekte en het hanteren van een redelijke opzegtermijn; De client motiveert waarom hij de voorziening als pgb wenst te verkrijgen en kan hiervoor een pgb-plan invullen. In het geval de cliënt zelf niet beschikt over de benodigde vaardigheden om de regie te voeren over het pgb, kan in een aantal situaties toch een pgb verstrekt worden met de hulp van iemand uit het eigen netwerk of een wettelijk vertegenwoordiger. Deze persoon en de hulpverlener mogen niet dezelfde persoon zijn. Deze persoon zal in dat geval ook bij de “keukentafel” gesprekken aanwezig moeten zijn. Daarbij gelden dezelfde afwegingscriteria als bij de beoordeling van de cliënt. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. De verantwoording bij de verstrekking van een pgb zal bij een voorziening, niet zijnde een dienst, plaats vinden door overlegging van de aankoopnota of een ander aankoopbewijs. Uitbetaling van het pgb vindt plaats op declaratiebasis na het overleggen van de factuur en als cliënt aan de gestelde voorwaarden uit het programma van eisen in de beschikking heeft voldaan. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode niet of niet naar behoren inzet of kan inzetten. De cliënt wordt in dit geval schriftelijk in kennis gesteld van dit besluit.

Artikel 14:: Hoogte pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2024

De manier waarop de hoogte van het pgb wordt vastgesteld, is in de verordening bepaald. Er zijn twee artikelen vanuit de verordening uitgebreid voor de Wmo, deze zijn als volgt: Als er een hulpmiddel wordt verstrekt dan is het maximumtarief dat de gemeente betaalt voor het hulpmiddel, het gemiddelde natura- tarief. Als het nodig is wordt dit aangevuld met een bedrag voor het afsluiten van een service- en onderhoudscontract en verzekering. Als er een woningaanpassing wordt verstrekt dan wordt het bedrag bepaald op basis van de noodzakelijke aanpassingen en de offerte die de client aanlevert. Meerkosten vergoedt de gemeente niet. Als het nodig is wordt dit aangevuld met een bedrag voor het afsluiten van een service- en onderhoudscontract. Woningaanpassingen: Alleen bouwtechnische meerkosten kunnen worden vergoed als de client dit voor realisatie van de woningaanpassing overlegd met de gemeente.

Artikel 2.4.2: Inhoud besluit

Jeugdwet / Wmo / PW / IOAW / IOAZ / Wgs / Awb / WI / Llv De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de gemeente hulp of ondersteuning geeft, staat in het besluit ook of dit in natura (= in de vorm van hulp of spullen), in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), in geld of op een andere manier wordt gegeven. Biedt de gemeente hulp in natura, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en door wie de hulp wordt gegeven; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp zijn. Biedt de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb stopt (eindigt); hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb zijn. Biedt de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan staat in elk geval in het besluit geschreven: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er zijn. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele te betalen eigen bijdrage.

Artikel 6.3.1: Vergoedingen voorzieningen inburgeringstraject

De gemeente kan de kosten vergoeden die de inwoner moet maken om het inburgeringstraject te volgen, zoals: een vergoeding voor de eigen bijdrage van kinderopvang; een vergoeding voor reiskosten, waaronder ook de kosten van een fiets; een laptop of een ander device. De gemeente stelt in uitvoeringsregels de hoogte van de vergoeding vast en aan welke voorwaarden de inwoner moet voldoen om de vergoeding te krijgen.

Artikel 8.4: Wat is de eigen bijdrage?

Wmo De inwoner betaalt een eigen bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning in de vorm van het abonnementstarief zoals bedoeld in artikel 2.1.4, 3e lid, en 2.1.4a, 4e lid van de Wmo 2015. De inwoner betaalt de bijdrage in de kosten voor Wmo-ondersteuning, zolang de inwoner gebruik kan maken van die ondersteuning of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner de bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt géén bijdrage in de kosten van Wmo-ondersteuning als: de ondersteuning bestaat uit een woningaanpassing voor een inwonend, minderjarig kind; de ondersteuning bestaat uit een rolstoelvoorziening; de ondersteuning bestaat uit collectief vervoer; de ondersteuning bestaat uit een elektrische buitenrolstoel; de ondersteuning bestaat uit een verhuisvoorziening; de ondersteuning bestaat uit een omzetting van een traplift naar de naam van de partner; de ondersteuning bestaat uit onderhoud, reparatie of verzekering van voorzieningen; de ondersteuning bestaat uit hulp bij het huishouden hospice of logeerhuis. Voor het collectief vervoer betaalt de inwoner per rit een klantbijdrage. De bijdrage wordt vastgesteld op basis van de tarieven voor openbaar vervoer in Zuidoost-Brabant; De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt en indien van toepassing inclusief een service-en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb en indien van toepassing inclusief een service- en onderhoudscontract en indien noodzakelijk een verzekering. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van de toegekende tegemoetkoming. De inwoner betaalt de bijdrage aan het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 5.1.2: Voorwaarden maatwerkvoorziening

Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening als de inwoner de beperkingen niet kan verminderen of oplossen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere mensen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. De maatwerkvoorziening draagt, rekening houdend met de uitkomsten van het onderzoek, als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo, op een passende manier bij aan het krijgen van een situatie waarin de inwoner zelfredzaam is of mee kan doen in de samenleving. En zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. Hiermee wordt in ieder geval bedoeld dat de inwoner: Kan leven in een schoon en leefbaar huis; kan beschikken over schone en draagbare kleding en linnen- en beddengoed; kan beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften; kan thuis zorgen voor kinderen die tot het gezin behoren. Zich kan verplaatsen in en om de woning. Zich lokaal kan verplaatsen. Het vermogen heeft om zelfstandig te leven; kan deelnemen aan het maatschappelijk leven; dagstructuur heeft; regie kan voeren; een bijdrage kan leveren aan de buurt/maatschappij. Als een maatwerkvoorziening nodig is, verstrekt de gemeente de goedkoopst geschikte of passende (adequate) voorziening. De tarieven van de maatwerkvoorzieningen zorg in natura worden jaarlijks aangepast aan de prijsstijging (geïndexeerd). Een collectieve maatwerkvoorziening gaat voor op een andere maatwerkvoorziening. Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer per jaar. Een maatwerkvoorziening voor kortdurend verblijf omvat maximaal 156 etmalen per jaar.

Artikel 5.1.3: Weigeringsgronden

Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt als: deze niet in overwegende mate op het individu is gericht; deze niet voor lange tijd nodig is (langdurig noodzakelijk); de inwoner op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, een algemene voorziening of algemeen gebruikelijke voorziening de hulpvraag kan oplossen; voor de hulpvraag die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, recht bestaat op een voorziening op grond van een andere (wettelijke) bepaling of regeling; een inwoner de gevraagde hulp, ondersteuning of voorziening al zelf heeft ingeroepen, aangeschaft, gerealiseerd of geaccepteerd. Tenzij de gemeente daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven; de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; de voorziening niet veilig is voor de inwoner, gezondheidsrisico’s met zich meebrengt of anti-revaliderend werkt; de economische afschrijvingstermijn van een eerder verstrekte voorziening nog niet is verstreken; Tenzij er sprake is van de volgende uitzonderingen: De voorziening verloren is gegaan door redenen die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen. De inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan helemaal of gedeeltelijk vergoedt. De verstrekte voorziening niet langer een oplossing voor de inwoner is om zelfredzaam te zijn en mee te kunnen doen in de samenleving. als de economische afschrijvingstermijn voorbij is, maar de maatwerkvoorziening nog passend en kwalitatief in orde is. Als een hulpmiddel in de vorm van een scootmobiel niet op een brandveilige plek gestald kan worden. Daarnaast wordt geen woonvoorziening verstrekt als: De inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft in de woning waar de voorziening moet worden geplaatst. De woning niet geschikt is om permanent te wonen. Zoals; een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een huurwoning waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De beperkingen van de inwoner voortkomen uit in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of als de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals een elektrische deuropener. De inwoner verhuist naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen. Tenzij de gemeente hier schriftelijk toestemming voor heeft gegeven. De inwoner zonder dringende reden vanuit een woonruimte waarin de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning, is verhuisd naar een woning waar de inwoner dit wel heeft. De inwoner een indicatie heeft voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg De voorziening tegen kleine meerkosten in de nieuwbouw of renovatie kan worden meegenomen. De regels en kaders voor de specifieke voorzieningen zijn uitgewerkt in de beleidsregels Wmo.

Artikel 6.1.9: Proefplaatsing

De gemeente kan een inwoner als proef tijdelijk en met behoud van uitkering laten werken bij een werkgever. De proefplaatsing wordt vastgelegd in een overeenkomst. Het doel van de proefplaatsing is om werkgevers te helpen een beeld te krijgen van de geschiktheid van de inwoner voor het werk. Een voorwaarde is dat de proefplaatsing leidt tot een dienstverband van minimaal 6 maanden, als de inwoner geschikt blijkt te zijn voor het werk. De proefplaatsing is alleen mogelijk als de werkgever de inwoner goed begeleidt tijdens de proefplaatsing. De proefplaatsing is niet mogelijk als de inwoner eerder bij de werkgever betaald of onbetaald werk heeft gedaan. De gemeente bepaalt de duur en de omvang van de proefplaatsing waarbij de proefplaatsing voor een zo beperkt mogelijke duur wordt ingezet. De gemeente weigert de toestemming, bedoeld in het eerste lid, als redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk. Of als meteen na de proefplaatsing sprake is van een dienstverband met forfaitaire loonkostensubsidie als bedoeld in artikel 10d, vijfde lid, van de Participatiewet. Als de werkzaamheden tijdens de proefplaatsing wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze periode voor de toepassing van de maximale periode, bedoeld in het eerste lid, buiten beschouwing gelaten. De gemeente kan een persoon tijdens de periode van de proefplaatsing persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen toekennen volgens de bepalingen van deze verordening.

Artikel 6.1.18: Meeneembare voorzieningen

De gemeente kan een meeneembare voorziening toekennen, als dit nodig is voor de inwoner om te kunnen werken. Het gaat om het verstrekken van de meeneembare voorziening voor de inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de opleidingslocatie of de proefplaats. En bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen. In principe kan elk product als een meeneembare voorziening worden beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar is. De meeneembare voorziening wordt in bruikleen beschikbaar gesteld. Als een voorziening op maat is gemaakt voor de inwoner, kan de gemeente besluiten de voorziening in eigendom te verstrekken. Het gaat niet om een meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie. Er is naar het oordeel van de gemeente geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd. De kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van de gemeente proportioneel, dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengsten van uitstroom naar werk.

Artikel 6.1.19: Werkplekaanpassingen

De gemeente kan een aanpassing van de werkplek toekennen aan een inwoner, als dit noodzakelijk is om zijn werk uit te voeren. Elk product kan als een werkplekaanpassing worden beschouwd als de noodzaak en meerwaarde in de werksfeer aantoonbaar zijn; Het gaat niet om een aanpassing die tot de standaard aanpassing van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; Er is naar het oordeel van de gemeente geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en De kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van de gemeente proportioneel, dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengsten van uitstroom naar werk.