Wmo in Veenendaal: traplift en woningaanpassing

Vandaag gecontroleerd in het landelijke register van gemeentelijke regels.

De verordening van Veenendaal Offertes aanvragen

Zo werkt het in Veenendaal, in gewone woorden

Hulp vragen. Kom je moeilijk de trap op, of lukt iets anders in huis niet meer? Dan kun je de gemeente Veenendaal om hulp vragen. Dat heet de Wmo. Je belt of mailt het Wmo-loket van de gemeente.
Eerst een gesprek. De gemeente praat met je over wat er nodig is. Dat moet binnen 6 weken. Daarna vraag je het aan, en dan beslist de gemeente binnen 2 weken. Zo staat het in de Wmo
Soms eerst kijken naar verhuizen. In de regels van Veenendaal die wij vonden, staat geen vast bedrag. De gemeente bekijkt per aanvraag of verhuizen beter of goedkoper is dan je huis aanpassen.
Zelf regelen mag ook. Vaak kun je kiezen: de gemeente regelt het voor je, of je krijgt een bedrag (een pgb) en kiest zelf het bedrijf.
Wat je zelf betaalt. Meestal betaal je een klein vast bedrag per maand. De gemeente vertelt je wat het voor jou is.
Koop niets voor het besluit. Wil je het vergoed krijgen? Koop of bestel dan niets voordat de gemeente heeft beslist. Wat je al hebt gekocht, vergoedt de gemeente meestal niet.

INTEGRALE VERORDENING SOCIAAL DOMEIN GEMEENTE VEENENDAAL, geldt sinds 1 april 2026. Dit is een uitleg, geen besluit: alleen de gemeente beslist over jouw situatie.

Niet vergoed?
Traplift
Koopwoning of huurwoning
Huishoudelijke hulp
Alle artikelen

Let op: dit is geen besluit van de gemeente

Wij tonen wat er in de verordening van je gemeente staat, zoals die op het moment van controleren in het landelijke register stond. Wat jij krijgt hangt af van je persoonlijke situatie, het gesprek met de gemeente en regels die hier niet in staan. Gemeenten wijzigen hun verordening bovendien regelmatig.

Peekie Productions is niet aansprakelijk voor beslissingen die je op basis van deze pagina neemt, of voor kosten die daaruit voortkomen. Vraag altijd het Wmo-loket van je eigen gemeente om een besluit voor jouw situatie.

Krijg je het niet vergoed, of wil je zelf kiezen?

Dat komt vaker voor dan mensen denken. Drie situaties waarin je zelf aan zet bent:

De gemeente wijst je aanvraag af, bijvoorbeeld omdat verhuizen goedkoper is.
Je krijgt een traplift in bruikleen van de leverancier met wie de gemeente een contract heeft. Je kiest dan zelf geen merk, type of uitvoering.
Je wilt niet wachten op het onderzoek en de levering.

In die gevallen koop of huur je zelf. Een rechte traplift kost ongeveer € 3.000 tot € 5.000, een traplift met bocht € 5.000 tot € 9.000, en de prijzen tussen leveranciers verschillen voor dezelfde situatie tot zo'n 30%. Vraag daarom altijd meer dan één offerte aan.

Vraag offertes aan bij bedrijven in de buurt (het formulier staat bovenaan).

Traplift

Wat de regels van Veenendaal over de traplift zeggen.

Cliënten met een Wlz-indicatie die thuis wonen, kunnen bij het Wmo-loket wél terecht voor mobiliteitshulpmiddelen, woonvoorzieningen en vervoersvoorzieningen die noodzakelijk zijn om zelfstandig te kunnen blijven wonen, zoals een rolstoel of een traplift.

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL, artikel 5.10.1.1, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759123_1).

Voorbeeld: Een cliënt raakt bij een verkeersongeluk ernstig gewond. De tegenpartij is aansprakelijk gesteld en heeft de schade erkend. De cliënt heeft een traplift nodig om zelfstandig thuis te kunnen blijven wonen en heeft hiervoor een schadevergoeding ontvangen. Als de cliënt bij het Wmo-loket een traplift aanvraagt, kan die worden afgewezen omdat de cliënt de schadevergoeding kan gebruiken om zelf een traplift aan te schaffen.

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL, paragraaf 5.11, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759123_1).

Voorbeeld: Als de cliënt is aangewezen op een rolstoel en desondanks een huis met een trap koopt of huurt waardoor er dure aanpassingen moeten worden aangebracht om normaal gebruik te kunnen maken van de woning, zoals een traplift, wordt er geen woonvoorziening verstrekt. Van de cliënt kon worden verwacht dat hij zou kiezen voor een gelijkvloerse woning of een andere woning die past bij zijn beperkingen.

Voorbeelden van bouwkundige woonvoorzieningen zijn: het installeren van een plafondlift of traplift.

Koopwoning of huurwoning

Of je huurt of een eigen huis hebt, kan uitmaken. Dit staat erover in de regels.

Voor een aantal voorzieningen geldt in aanvulling op bovenstaande lid voor het pgb het volgende: voor een woonvoorziening wordt in het geval het pgb verstrekt wordt aan een huurder, de eigenaar van de woning geïnformeerd over de aanpassing.

Uit: INTEGRALE VERORDENING SOCIAAL DOMEIN GEMEENTE VEENENDAAL, artikel 2.1.14, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR657596_8).

Huishoudelijke hulp

Hoe de gemeente bepaalt hoeveel hulp je krijgt.

2 keer 15 minuten in mindering als de cliënt meer mogelijkheden heeft om schoonmaaktaken uit te voeren (bijvoorbeeld ook (globaal) vloer bijhouden met stofzuiger/bezem/Swiffer, sanitair of de keuken schoonmaken)

Hiernáást kan er 1 of meerdere keren 15 minuten in mindering worden gebracht als anderen lichte of zware schoonmaaktaken kunnen uitvoeren.

Als het probleem bij het schoonhouden van de woning niet op eigen kracht, met hulp van anderen of via een algemene voorzieningen kan worden opgelost, onderzoekt het Wmo-loket of het probleem met het schoon en leefbaar houden van de woning kan worden opgelost met de inzet van de maatwerkvoorziening ‘Hulp bij het huishouden’. Hiervoor gebruikt het Wmo-loket het HHM-normenkader Huishoudelijke Ondersteuning.

Wat er letterlijk in de regels staat

Uit INTEGRALE VERORDENING SOCIAAL DOMEIN GEMEENTE VEENENDAAL, in werking sinds 1 april 2026. Artikelen uit nadere regels of beleidsregels staan er apart bij. Vandaag gecontroleerd.

Verhuizen of aanpassen

Artikel 9.3.3: Verhuiskostenvergoeding

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

In plaats van het verstrekken van een materiele woonvoorziening (losse voorziening of een bouwkundige aanpassing) kan het Wmo-loket kan een verhuiskostenvergoeding verstrekken om het probleem bij het normale gebruik van de woning op te lossen. De verhuiskostenvergoeding wordt alleen verstrekt als het Wmo-loket vóór de verhuizing schriftelijk heeft bevestigd dat de woning voldoet aan het pakket van eisen. Het is daarom belangrijk dat de cliënt vóór het tekenen van de huur- of koopovereenkomst contact opneemt met het Wmo-loket. Het Wmo-loket stelt dan een pakket van eisen op waaraan de woning moet voldoen. Het Wmo-loket kent geen verhuiskostenvergoeding toe als de verhuizing noodzakelijk is voor het ontvangen van zorg (bijvoorbeeld op grond van de Wlz) of wanneer het een verhuizing betreft waarbij de ouderlijke woning wordt verlaten, omdat deze verhuizingen niet in de plaats komen van een materiële woonvoorziening. Bij de toekenning van een verhuiskostenvergoeding, geldt geen eigen bijdrage. Kwaliteit en standaardniveau Het uitgangspunt is dat de woonvoorziening leidt tot het kwaliteitsniveau van dat van sociale woningbouw zonder achterstallig onderhoud. Als een cliënt een hoger kwaliteitsniveau wenst, bijvoorbeeld door luxere tegels of maatwerkafwerking, zijn de meerkosten voor eigen rekening. Bij het verstrekken van een voorziening houdt het Wmo-loket rekening met de eisen uit het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Het Wmo-loket verstrekt geen woonvoorziening als dit strijd oplevert met het Bbl. Renovatie of nieuwbouw Wanneer een woning wordt gebouwd of ingrijpend gerenoveerd, wordt van woningeigenaren verwacht dat zij aanpassingen (zoals een verhoogd toilet of een drempelloze douche) zoveel mogelijk meenemen. Deze werkzaamheden kunnen zonder noemenswaardige meerkosten in de bouw of renovatie worden uitgevoerd. Kan een aanpassing bij renovatie of nieuwbouw worden meegenomen, dan verstrekt de gemeente in principe geen aparte maatwerkvoorziening. Aanvullende kostenposten Bij de beoordeling van de kosten sluit de gemeente aan bij de posten die landelijk als gebruikelijk worden aangemerkt bij woonvoorzieningen. Het gaat dan bijvoorbeeld om: de aanneemsom (loon- en materiaalkosten) van de voorziening; noodzakelijke leges en niet-verrekenbare BTW; kosten van (her)aansluiting op nutsvoorzieningen; in uitzonderlijke gevallen een architectenhonorarium of advieskosten, als dit aantoonbaar noodzakelijk is voor de aanpassing. Hiermee wordt gewaarborgd dat uitsluitend de functioneel noodzakelijke en redelijke kosten voor vergoeding in aanmerking komen. Aanhelen van vloeren en afwerking Wordt een bad of douchebak verwijderd, dan worden de vloer en de wanden hersteld. Het Wmo-loket vergoedt alleen de functioneel noodzakelijke werkzaamheden en afwerking tot een eenvoudig en praktisch niveau. Bij het herstel van tegelwerk wordt een standaardtegel gebruikt. Het betreft hier slechts herstel van het tegelwerk op de betreffende plek (aanvullen en vervanging van beschadigde tegels). Als de cliënt andere tegels of een andere afwerking wenst, zijn de meerkosten voor rekening van de cliënt. Wordt een onderrijdbare keuken geplaatst, dan wordt de vloer onder het onderrijdbare deel van de keuken hersteld (aangeheeld). Bij het verwijderen van andere woonvoorzieningen, zoals een traplift, leuning of plafondlift, worden geen of minimale herstelwerkzaamheden verricht.

Woningaanpassing en woonvoorzieningen

Artikel 2.1.10c: Aanvullende voorwaarden en weigeringsgronden voor woonvoorzieningen

In aanvulling op de artikelen 2.1.10 en 2.1.10a kan een cliënt in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een woonvoorziening, indien sprake is van een aantoonbare beperking bij het normale gebruik van de noodzakelijke gebruiksruimten in de woning. Een woonvoorziening kan worden geweigerd: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waarvoor de voorziening gevraagd wordt; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt is verhuisd, maar dit niet naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning is, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden.

Artikel 2.1.10d: Bezoekbaar of logeerbaar maken van een woning

Het college kan een woonvoorziening treffen voor het bezoekbaar of logeerbaar maken van één woning indien de cliënt verblijft in een instelling op grond van de Wet langdurige zorg. Onder het bezoekbaar maken van een woning wordt verstaan het realiseren van de mogelijkheid voor de cliënt om de woning van naasten te bezoeken door toegang te verschaffen tot ten minste de woonkamer en één toilet. Onder het logeerbaar maken van een woning wordt verstaan het realiseren van de mogelijkheid voor de cliënt om tijdelijk in de woning van naasten te verblijven door toegang te verschaffen tot ten minste een slaapkamer, een toilet en de woonkamer. Een voorziening kan worden geweigerd indien de totale kosten voor de woonaanpassing meer bedragen dan: € 2.800,- voor het bezoekbaar maken van een woning; € 5.600,- voor het logeerbaar maken van een woning.

Artikel 2.1.12: Soorten pgb

Indien de cliënt voldoet aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2.3.6. lid 2 van de Wmo en aan de nader door het college te stellen criteria, kan een persoonsgebonden budget worden verstrekt. Er zijn twee soorten persoonsgebonden budget te onderscheiden, te weten: pgb voor de aanschaf van een hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing; pgb ten behoeve van de inkoop van diensten.

Artikel 2.1.14: Hoogte pgb

De hoogte van een pgb wordt: vastgesteld aan de hand van een door de cliënt of diens vertegenwoordiger opgesteld budgetplan als bedoeld in artikel 2.1.13, eerste lid berekend op basis van een prijs of tarief: waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten of andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van een professionele zorgverlener te betrekken; waarbij rekening is gehouden met redelijke overheadkosten en het gestelde onder iv, v en vi; waarmee indien van toepassing, het pgb toereikend is om diensten of andere maatregelen van een niet-professionele zorgverlener of persoon die behoort tot het sociale netwerk te betrekken, rekening houdend met het onder vii en viii gestelde tarief, voor een hulpmiddel, woningaanpassing of aanpassing van de eigen auto: op maximaal 100% van de kostprijs van de goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura en indien van toepassing inclusief een vergoeding voor onderhoud en verzekeringen; voor beschermd wonen of een dienst, geleverd door een professionele zorgverlener: op maximaal 85% van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura, of zoveel meer, tot ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura; voor beschermd thuis maximaal 90% van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate en tijdig beschikbare voorziening in natura; voor een dienst, geleverd door een niet-professionele zorgverlener of iemand uit het sociaal netwerk: een tarief dat aansluit bij de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren; voor kortdurend verblijf binnen het sociaal netwerk: op basis van een onkostenvergoeding voor een vast bedrag van € 52,- per etmaal. De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto kilometerprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. De hoogte van het pgb voor vervoer dat wordt uitgevoerd door iemand uit het sociaal netwerk betreft een vergoeding van € 0,23 per kilometer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. Voor een aantal voorzieningen geldt in aanvulling op bovenstaande lid voor het pgb het volgende: voor een woonvoorziening wordt in het geval het pgb verstrekt wordt aan een huurder, de eigenaar van de woning geïnformeerd over de aanpassing. voor onderhoud, reparatie en aanpassingen aan een voorziening is de vergoeding voor instandhoudingskosten, waaronder onderhoud en reparatie, gelijk aan de kosten in natura wanneer deze voorziening ook in natura te verkrijgen is. Als voor een bepaalde voorziening geen adequate voorziening in natura is ingekocht wordt ter bepaling van de hoogte van de kostprijs: een of meerdere offertes opgevraagd; eventueel een nader gesprek gevoerd met de aanbieder van de voorziening

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Het college kan een pgb weigeren wanneer naar het oordeel van het college: uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat het hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing, of de dienst die de cliënt inkoopt met het pgb adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is; het ernstige vermoeden bestaat dat de cliënt of de pgb-vertegenwoordiger, problemen heeft bij het omgaan met een pgb.

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het wordt verstrekt. De hoogte van de bijdrage voor het gebruik van een of meerdere van de voorzieningen in het vorige lid genoemd tezamen bedraagt ten hoogste het in 2.1.4a, vierde lid van de Wmo genoemde bedrag. De bijdrage in de kosten overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een: voorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening zelf maakt; voorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van dat budget. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen, producten of diensten rolstoelen; tijdelijke huisvesting; het verwijderen van een woonvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten waaronder galerijophoging of deurautomaat op centrale toegangsdeur; een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt; het product specialistisch persoonsgericht maatwerk; het product kortdurend verblijf; In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de Wmo is de cliënt met een indicatie voor het collectief vraagafhankelijk vervoer een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik daarvan en de paskosten. Deze bijdrage bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het openbaar vervoer.

Artikel 5.10.1.1: Uitzondering mobiliteitshulpmiddelen, woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen en crisissituaties

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

Cliënten met een Wlz-indicatie die thuis wonen, kunnen bij het Wmo-loket wél terecht voor mobiliteitshulpmiddelen, woonvoorzieningen en vervoersvoorzieningen die noodzakelijk zijn om zelfstandig te kunnen blijven wonen, zoals een rolstoel of een traplift. Op grond van de Wlz wordt geen ondersteuning toegekend voor sociaal vervoer. Zowel thuiswonende als niet-thuiswonende Wlz-gerechtigden kunnen hiervoor daarom een beroep doen op de Wmo. Alleen om een crisissituatie te voorkomen kan een cliënt met een Wlz-indicatie tijdelijk hulp bij het huishouden, begeleiding, dagbesteding of kortdurend verblijf krijgen.

Artikel 9.1.3.2: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

Sommige woonvoorzieningen worden niet vergoed op grond van de Wmo omdat ze algemeen gebruikelijk zijn. Dat betekent dat het voorzieningen zijn die iedereen in principe zelf betaalt, ongeacht of er sprake is van een beperking. Het gaat vaak om producten die gewoon in een (online) winkel te koop zijn en die niet speciaal bedoeld zijn voor mensen met een beperking. Veel mensen schaffen deze voorzieningen aan voor gemak of comfort, zonder dat er sprake is van een medische noodzaak. Voorbeelden van voorzieningen die in beginsel algemeen gebruikelijk worden geacht: een seniorenslot voor de voordeur van de woning een intercom met of zonder camera keukenapparatuur alle soorten kranen, zoals éénhendelkranen en thermostaatkranen standaard douchekruk of -stoel een verhoogde toiletpot, hangend toilet, tweede toilet of losse toiletverhoger een spoel-föhninstallatie voor het toilet wandbeugels een doucheglijstang, inclusief douchekop en doucheslang een antislipvloer in de doucheruimte verlaagde bediening van bovenramen een meterkast met meerdere groepen een airco een (tweede) trapleuning een sokkel om de wasmachine of koelkast op te plaatsen een drempelhulp centrale verwarming of zonwering meer kastruimte dan noodzakelijk bij een onderrijdbare keuken woningsanering. Uiteindelijk is de beoordeling altijd maatwerk en wordt gekeken of een voorziening ook voor de betreffende cliënt als algemeen gebruikelijk kan worden aangemerkt. 9.1.3.3 Voorzieningen vanuit andere wetten Sommige woonvoorzieningen vallen onder andere regelingen: Zvw: uitleenregeling bijvoorbeeld drempelhulpen, douche- en badhulpmiddelen voor kortdurend of onzeker gebruik (maximaal 6 maanden). Zvw: aanpassingen met een therapeutisch doel zoals een dialyseruimte, therapiebad of voorzieningen door het doen van oefeningen. Het gaat dan om medische behandeling of revalidatie. Wlz: woonvoorzieningen voor cliënten die in een instelling wonen. Alleen als een Wlz-gerechtigde de Wlz-indicatie thuis afneemt in de vorm van een persoonsgebonden budget, modulair pakket thuis (mpt) of volledig pakket thuis (vpt), kan hij een beroep doen op de Wmo voor een woonvoorziening. Een voorziening wordt niet verstrekt als de belemmeringen in de woning met de Wlz-zorg kan worden gecompenseerd. UWV: woonvoorzieningen op het werk of opleiding. Huisvestingswet en Huisvestingsverordening van de gemeente Veenendaal: woonurgentie om met voorrang in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning.

Zelf regelen met een pgb

Artikel 1.1.1: Algemene Definities

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: college: | college van burgemeester en wethouders van de gemeente Veenendaal; gemeente: | gemeente Veenendaal; gesprek: | een of meerdere gesprekken in het kader van het onderzoek vanwege een ondersteuningsvraag, als bedoeld in: artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo; artikel 4 lid 1 Wgs; ingezetene of inwoner: | een natuurlijke persoon die zijn woonstede heeft in Veenendaal; maatschappelijk werk: | het bieden van individuele begeleiding als algemene voorziening aan een ingezetene met problemen in zijn dagelijks leven of zijn werk, zodat deze ingezetene (weer) op eigen kracht zijn problemen kan hanteren of oplossen; mantelzorg: | mantelzorg als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; ondersteuningsvraag: | de behoefte aan ondersteuning op het gebied van: maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo; arbeidsinschakeling en de verlening van bijstand als bedoeld in de Pw; of schuldhulpverlening als bedoeld in artikel 4 lid 1 Wgs; pgb: | persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo dan wel artikel 8.1.1 van de Jw; uitkering: | een uitkering op grond van de Pw, de IOAW en de IOAZ.

Artikel 2.1.1: Definities

In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: | een voorziening die: i. niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; ii. daadwerkelijk beschikbaar is; iii. een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot (meer) zelfredzaamheid of participatie in staat is; en iv. betaald kan worden met een inkomen op minimumniveau; andere voorziening: | een voorziening anders dan in het kader van de Wmo; beschermd thuis: | een maatwerkvoorziening voor inwoners met complexe psychische of psychosociale problematiek die doorgaans hun ondersteuningsvraag kunnen uitstellen tot geplande momenten van begeleiding, maar wel moeten kunnen terugvallen op 24/7 bereikbaarheid of beschikbaarheid van een hulpverlener. Beschermd Thuis kan geleverd worden in een geclusterde woonvorm of in een situatie waarin de cliënt zelfstandig woont; bijdrage: | bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4a van de Wmo; budgethouder: | een persoon die pgb ontvangt; budgetplan: | door cliënt of zijn vertegenwoordiger opgesteld plan, volgens het door de gemeente vastgestelde format, waarin is opgenomen hoe het persoonsgebonden budget wordt besteed; eigen kracht: | het vermogen van de cliënt om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie of tot een oplossing voor zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang te komen; melding: | melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo; ondersteuningsplan: | door de aanbieder van individuele- en groepsondersteuning, in overleg met de cliënt, opgesteld document volgens het door de gemeente vastgestelde format, waarin de doelen en inhoud van de ondersteuning zijn vastgelegd; participatie | deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; persoonlijk plan: | plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid van de Wmo, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest passend is; sociaal netwerk: | personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; verslag: | schriftelijke weergave van het gesprek door middel van een format dat bestaat uit vaste stappen; Wmo: | Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zelfredzaamheid: | in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden.

Artikel 2.1.5: Onderzoek

Het college onderzoekt in samenspraak met de cliënt of diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met mantelzorger(s) en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: de ondersteuningsbehoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; of het verzoek om ondersteuning betrekking heeft op zelfredzaamheid, participatie, opvang of beschermd wonen; de mogelijkheden voor de cliënt om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk, het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten, algemeen gebruikelijke voorzieningen of met algemene voorzieningen de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van andere voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt; welke bijdragen in de kosten de cliënt, met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de Wmo, verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt of diens vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van deze keuze. Als de cliënt of diens vertegenwoordiger een persoonlijk plan aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het gesprek, bedoeld in het eerste lid. Het college informeert de cliënt of diens vertegenwoordiger over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en over de vervolgprocedure. Als de ondersteuningsvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de Wmo, in goed overleg met de cliënt of diens vertegenwoordiger, afzien van een gesprek.

Artikel 2.1.11: Inhoud beschikking

In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt opgenomen of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en of de voorziening in eigendom of in bruikleen wordt verstrekt. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in aanvulling op het eerste lid in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke voorziening wordt verstrekt en wat de beoogde doelen daarvan zijn; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in aanvulling op het eerste lid in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het pgb moet worden aangewend; welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. De cliënt meldt zich, binnen zes maanden na de beschikkingsdatum bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening of gebruikt het pgb binnen zes maanden voor het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 2.1.12: Soorten pgb

Indien de cliënt voldoet aan de voorwaarden die zijn opgenomen in artikel 2.3.6. lid 2 van de Wmo en aan de nader door het college te stellen criteria, kan een persoonsgebonden budget worden verstrekt. Er zijn twee soorten persoonsgebonden budget te onderscheiden, te weten: pgb voor de aanschaf van een hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing; pgb ten behoeve van de inkoop van diensten.

Artikel 2.1.12a: Onderscheid professionele en niet-professionele zorgverlener

Bij het vaststellen van de hoogte van het persoonsgebonden budget maakt het college onderscheid tussen professionele en niet-professionele zorg. Van professionele zorg is sprake indien de ondersteuning wordt verleend door personen die: werkzaam zijn bij een instelling die ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), beschikken over een passende kwalificatie of diploma dat aansluit bij de aard van de ondersteuning, en niet behoren tot het sociaal netwerk van de cliënt; of werkzaam zijn als zelfstandige zonder personeel (zzp’er), ingeschreven staan in het Handelsregister, beschikken over een passende kwalificatie of diploma dat aansluit bij de aard van de ondersteuning, en niet behoren tot het sociaal netwerk van de cliënt. Voor professionele zorg gelden de kwaliteitseisen zoals opgenomen in artikel 2.1.23a. Van niet-professionele zorg is sprake indien: de ondersteuning wordt geboden door personen die niet voldoen aan de criteria genoemd in het tweede lid; of de ondersteuning wordt geboden door personen die wel voldoen aan de criteria genoemd in het tweede lid, maar behoren tot het sociaal netwerk van de cliënt. Voor niet-professionele zorg gelden de kwaliteitseisen, bedoeld in artikel 2.1.23.

Artikel 2.1.13: Regels voor een pgb

De cliënt of diens vertegenwoordiger dient een budgetplan in waarin in ieder geval is opgenomen: welke voorziening met het pgb wordt ingekocht en bij welke uitvoerder; de motivatie om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; hoe de cliënt zelf, of met hulp van een vertegenwoordiger of iemand uit het sociale netwerk, de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze zal uitvoeren; hoe de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en op welke wijze wordt vastgesteld dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in eenheden en tarief. Indien met een pgb begeleiding of dagbesteding wordt ingekocht, wordt tevens een ondersteuningsplan toegevoegd. Indien de cliënt ondersteuning wenst in te kopen bij een persoon uit het sociale netwerk, motiveert de cliënt of diens vertegenwoordiger dat deze ondersteuning ten minste een gelijkwaardig resultaat oplevert als ondersteuning door een professionele aanbieder. Het college kan door een onafhankelijke en daartoe deskundige derde laten toetsen of de persoon, bedoeld in het derde lid, verantwoorde ondersteuning kan leveren. Indien de cliënt gebruik maakt van een vertegenwoordiger bij het beheer van het pgb wordt het pgb slechts verstrekt indien naar oordeel van het college: de vertegenwoordiger in staat is tot een redelijke waardering van de belangen van de cliënt; en de vertegenwoordiger in staat is de aan het pgb verbonden taken op een verantwoorde wijze uit te voeren. De vertegenwoordiger van de cliënt, bedoeld in het vijfde lid, die tevens de zorgverlener is wordt geacht niet in staat te zijn de aan het pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Het persoonsgebonden budget kan in ieder geval niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een administratie voor het pgb; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen of beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering of een eenmalige uitkering; kosten voor het aanvragen van een VOG. Het pgb bevat geen vrij-besteedbaar bedrag.

Artikel 2.1.14: Hoogte pgb

De hoogte van een pgb wordt: vastgesteld aan de hand van een door de cliënt of diens vertegenwoordiger opgesteld budgetplan als bedoeld in artikel 2.1.13, eerste lid berekend op basis van een prijs of tarief: waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten of andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van een professionele zorgverlener te betrekken; waarbij rekening is gehouden met redelijke overheadkosten en het gestelde onder iv, v en vi; waarmee indien van toepassing, het pgb toereikend is om diensten of andere maatregelen van een niet-professionele zorgverlener of persoon die behoort tot het sociale netwerk te betrekken, rekening houdend met het onder vii en viii gestelde tarief, voor een hulpmiddel, woningaanpassing of aanpassing van de eigen auto: op maximaal 100% van de kostprijs van de goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura en indien van toepassing inclusief een vergoeding voor onderhoud en verzekeringen; voor beschermd wonen of een dienst, geleverd door een professionele zorgverlener: op maximaal 85% van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura, of zoveel meer, tot ten hoogste de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate in de gemeente tijdig beschikbare maatwerkvoorziening in natura; voor beschermd thuis maximaal 90% van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopste adequate en tijdig beschikbare voorziening in natura; voor een dienst, geleverd door een niet-professionele zorgverlener of iemand uit het sociaal netwerk: een tarief dat aansluit bij de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren; voor kortdurend verblijf binnen het sociaal netwerk: op basis van een onkostenvergoeding voor een vast bedrag van € 52,- per etmaal. De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto kilometerprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. De hoogte van het pgb voor vervoer dat wordt uitgevoerd door iemand uit het sociaal netwerk betreft een vergoeding van € 0,23 per kilometer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. Voor een aantal voorzieningen geldt in aanvulling op bovenstaande lid voor het pgb het volgende: voor een woonvoorziening wordt in het geval het pgb verstrekt wordt aan een huurder, de eigenaar van de woning geïnformeerd over de aanpassing. voor onderhoud, reparatie en aanpassingen aan een voorziening is de vergoeding voor instandhoudingskosten, waaronder onderhoud en reparatie, gelijk aan de kosten in natura wanneer deze voorziening ook in natura te verkrijgen is. Als voor een bepaalde voorziening geen adequate voorziening in natura is ingekocht wordt ter bepaling van de hoogte van de kostprijs: een of meerdere offertes opgevraagd; eventueel een nader gesprek gevoerd met de aanbieder van de voorziening

Artikel 2.1.15: Aanvullende voorwaarden pgb beschermd wonen en beschermd thuis

De leveringsvorm pgb voor beschermd wonen en geclusterd beschermd thuis is in beginsel alleen mogelijk indien sprake is van een kleinschalige woonvorm (de accommodatie) die bestaat uit minimaal 3 en maximaal 26 bewoners en waarbij aan de volgende cumulatieve eisen wordt voldaan: de bewoners staan bij de gemeente ingeschreven op één adres, op aaneengesloten adressen of adressen die dichtbij elkaar liggen (binnen een straal van 100 meter) waar het beschermd wonen wordt geboden; en de bewoners hebben in de accommodatie een gemeenschappelijke ruimte voor gezamenlijke activiteiten. De leveringsvorm pgb voor beschermd thuis is in beginsel ook mogelijk bij zelfstandig wonen in de wijk zonder dat er een kleinschalige woonvorm bij betrokken is. Verblijf bij ouders of wettelijke vertegenwoordigers valt niet onder een kleinschalige woonvorm of zelfstandig wonen in de wijk.

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Het college kan een pgb weigeren wanneer naar het oordeel van het college: uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat het hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing, of de dienst die de cliënt inkoopt met het pgb adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is; het ernstige vermoeden bestaat dat de cliënt of de pgb-vertegenwoordiger, problemen heeft bij het omgaan met een pgb.

Artikel 2.1.17: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo

Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de Wmo. Onverminderd artikel 2.3.8 van de Wmo doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo. Onverminderd artikel 2.3.10 van de Wmo kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten; de cliënt langer dan twee maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden; of de cliënt de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. Het college kan in de uitoefening van zijn centrale rol gehouden zijn om een voorziening te (doen) treffen waarvoor een derde voor de kosten aansprakelijk kan zijn. Het college neemt regres op die aansprakelijke derde op grond van artikel 2.4.3 van de Wmo.

Artikel 2.1.18: Opschorting betaling uit het pgb

Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de Wmo. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.1.17, derde lid, onder d. Het college stelt de persoon aan wie het pgb is verstrekt schriftelijk op de hoogte van een verzoek als bedoeld in het eerste of tweede lid.

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het wordt verstrekt. De hoogte van de bijdrage voor het gebruik van een of meerdere van de voorzieningen in het vorige lid genoemd tezamen bedraagt ten hoogste het in 2.1.4a, vierde lid van de Wmo genoemde bedrag. De bijdrage in de kosten overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een: voorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening zelf maakt; voorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van dat budget. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen, producten of diensten rolstoelen; tijdelijke huisvesting; het verwijderen van een woonvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten waaronder galerijophoging of deurautomaat op centrale toegangsdeur; een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt; het product specialistisch persoonsgericht maatwerk; het product kortdurend verblijf; In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de Wmo is de cliënt met een indicatie voor het collectief vraagafhankelijk vervoer een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik daarvan en de paskosten. Deze bijdrage bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het openbaar vervoer.

Artikel 2.1.22: Kwaliteitseisen gesteld aan hulpmiddelen en aanpassingen ingekocht met een persoonsgebonden budget

De kwaliteitseisen gesteld aan met het pgb ingekochte hulpmiddelen en aanpassingen zijn gelijk aan de kwaliteitseisen die worden gesteld aan de gecontracteerde leveranciers.

Artikel 2.1.23: Kwaliteitseisen niet-professionele zorgverlener ingekocht via pgb

Indien een cliënt of diens vertegenwoordiger een pgb wenst in te zetten voor diensten van niet-professionele zorgverlener worden hieraan de volgende voorwaarden gesteld: de zorg aan de ontvanger van het pgb leidt niet tot overbelasting of dreigende overbelasting van de niet-professional; de client heeft in vrijheid gekozen voor ondersteuning door de niet-professionele zorgverlener en er is geen druk uitgeoefend bij de besluitvorming; de ondersteuning draagt aantoonbaar bij aan het bereiken van de in het onderzoeksverslag vastgestelde doelen; de ondersteuning is van goede kwaliteit, waaronder wordt verstaan, veilig, doeltreffend en cliëntgericht. Het college kan de inzet van niet professionele zorg weigeren of beëindigen indien niet aan de in het eerste lid genoemde voorwaarden is voldaan.

Artikel 2.1.23a: Kwaliteitseisen gesteld aan diensten van professionele zorgverleners ingekocht met een pgb

Indien een cliënt of diens vertegenwoordiger een pgb wenst in te zetten voor diensten van professionele dienstverleners worden hieraan de volgende kwaliteitseisen gesteld: ingekochte ondersteuning is veilig, doeltreffend en cliëntgericht; de professionele dienstverlener handelt in overeenstemming met de op hem rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de voor die dienstverlener geldende professionele standaard; en de ingekochte ondersteuning is afgestemd op de behoefte van de cliënt en op andere vormen van zorg en ondersteuning die de cliënt ontvangt; de professionele zorgverlener beschikt over een geldige Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG, screeningsprofiel 45) conform artikel 28 Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens; de professionele zorgverlener past de verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling toe. Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van met een pgb ingekochte diensten van professionele dienstverleners.

Artikel 3.1.1: Definities

In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen toegankelijke voorzieningen: overige voorzieningen als bedoeld in artikel 2.9, onder a, van de wet, waarvoor geen verleningsbeschikking van het college is vereist; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen, welzijn, sport en cultuur; eigen kracht: eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de wet; familiegroepsplan: het familiegroepsplan, bedoeld in artikel 1.1 van de wet; hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de wet; individuele voorziening: via een verleningsbeschikking toegankelijke op de jeugdige of zijn ouders toegesneden jeugdhulpvoorziening die door het college in natura of bij pgb wordt verstrekt; sociaal netwerk: andere personen binnen de kring van familie, vrienden, kennissen en bekenden die van betekenis zijn voor- en bijdragen aan het welzijn en welbevinden van de jeugdige of zijn ouders; wet: Jeugdwet.

Artikel 3.1.5: Onderzoek

Na ontvangst van een aanvraag voert het college een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3 van de wet uit. Het college verzamelt alle voor het onderzoek van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de jeugdige en zijn situatie en maakt zo spoedig mogelijk in overleg een afspraak voor een gesprek met de jeugdige of zijn ouders. Gedurende het onderzoek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het college alle overige gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij redelijkerwijs de beschikking kunnen krijgen. Indien het college daarom verzoekt, behoort hiertoe ook een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht. Het college onderzoekt in een gesprek met de jeugdige of zijn ouders, het sociale netwerk en voor zover van toepassing de cliëntondersteuner, en voor zover nodig: wat de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouders is en wat die hulpvraag heeft doen ontstaan; de behoeften, persoonskenmerken, veiligheid, ontwikkeling en de gezinssituatie van de jeugdige; of sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen bij de jeugdige en om welke problemen het concreet gaat; het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp; welke hulp gelet op de vastgestelde problematiek naar aard en omvang nodig is om de jeugdige in staat te stellen om gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid of voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te kunnen participeren; of en in hoeverre de eigen kracht van de jeugdige of ouders of ondersteuning van het sociale netwerk toereikend zijn de hulpvraag (geheel of gedeeltelijk) op te lossen; voor zover de eigen kracht ontoereikend is, of het inzetten van een algemeen toegankelijke voorziening de hulpvraag geheel of gedeeltelijk kan oplossen; of en welke ondersteuning aanvullend nodig is in de vorm van een individuele voorziening; hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige of zijn ouders; indien van toepassing, de manier waarop een individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen, welzijn, sport en cultuur. Als de jeugdige of zijn ouders een familiegroepsplan hebben opgesteld, betrekt het college dat bij het onderzoek. Het college informeert de jeugdige of zijn ouders over de gang van zaken bij het onderzoek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure. Het college informeert de jeugdige en zijn ouders over de mogelijkheid om te kiezen voor de verstrekking van een pgb waarbij in begrijpelijke bewoordingen wordt uitgelegd wat de gevolgen zijn van die keuze. Het college kan, met instemming van de jeugdige of ouders, informatie opvragen bij andere instanties, zoals de huisarts, en met deze in gesprek gaan over de problemen en de meest passende hulp. Het college wint, met in achtneming van artikel 2.1, van het Besluit Jeugdwet, een specifiek deskundig oordeel en advies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist. Dit advies wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional: bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIG-register. De jeugdige en zijn ouders zijn verplicht om, binnen de eigen mogelijkheden, mee te werken aan onderzoek. Als de jeugdige of zijn ouders naar het oordeel van het college niet of onvoldoende meewerkt of meewerken aan het onderzoek en de benodigde jeugdhulp hierdoor niet kan worden vastgesteld, kan door het college de aanvraag worden afgewezen.

Artikel 3.1.11: Inhoud beschikking

Het college legt de beslissing over het toekennen of afwijzen van een individuele voorziening vast in een beschikking. Bij het verstrekken van een voorziening in natura worden in de beschikking in ieder geval vastgelegd: de met de jeugdige of zijn ouders gemaakte afspraken; de te treffen voorziening; de omvang van de voorziening; wat de gestelde doelen zijn; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; hoe de voorziening wordt verstrekt; en indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. Bij het verstrekken van een voorziening als pgb wordt in de beschikking vastgelegd: de met de jeugdige of zijn ouders gemaakte afspraken; wat de gestelde doelen zijn; voor welke individuele voorziening het pgb kan worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. Het onderzoeksverslag, bedoeld in artikel 3.1.7, maakt deel uit van de beschikking.

Artikel 3.1.12: Regels voor pgb

Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet. Als een jeugdige of zijn ouders in aanmerking komen voor een individuele voorziening, maar de jeugdhulp zelf wensen in te kopen door middel van een pgb, dienen de jeugdige of zijn ouders daartoe een budgetplan in. In het budgetplan is opgenomen: de motivatie om de jeugdhulp in de vorm van een pgb te ontvangen; bij welke aanbieder zij de jeugdhulp willen inkopen en hoe de jeugdhulp is georganiseerd; hoe de kwaliteit van de jeugdhulpvoorziening is gewaarborgd en op welke wijze wordt vastgesteld dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; hoe de jeugdige of diens ouders, met hulp van een vertegenwoordiger of iemand uit het sociale netwerk, de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze zal uitvoeren; wat de kosten voor de jeugdhulp zijn uitgedrukt in eenheden en tarief. Een jeugdige of zijn ouders kunnen gebruikmaken van een vertegenwoordiger bij het beheer van het pgb. Indien gebruik wordt gemaakt van een vertegenwoordiger gelden de volgende voorwaarden: de vertegenwoordiger mag niet tevens de zorgverlener zijn; de vertegenwoordiger heeft geen directe familiaire of zakelijke relatie met de zorgverlener of met de organisatie waar de zorg wordt ingekocht; de vertegenwoordiger is in staat de belangen van de jeugdige onafhankelijk te behartigen en het pgb op verantwoorde wijze te beheren. De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt kan de jeugdhulp onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het eigen sociale netwerk: de jeugdhulp betreft persoonlijke verzorging of permanent toezicht; deze persoon heeft aangegeven dat het leveren van de jeugdhulp voor hem niet tot overbelasting leidt. Het college kan, indien nodig, laten toetsen of de persoon, bedoeld in het vierde lid, verantwoorde jeugdhulp kan leveren. Indien de ouder van de jeugdige zelf optreedt als zorgverlener, treedt deze niet op als beheerder van het pgb. In dat geval wordt een afzonderlijke vertegenwoordiger aangewezen die voldoet aan de voorwaarden, bedoeld in het derde lid. Het college kan afwijken van het zesde lid indien: dit aantoonbaar in het belang is van de jeugdige; de kwaliteit van de zorgverlening gewaarborgd blijft, en; er geen reëel alternatief beschikbaar is in de vorm van een andere geschikte vertegenwoordiger of zorgverlener. Het pgb wordt in ieder geval niet gebruikt voor: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; reiskosten; kosten voor de aanvraag van een Verklaring Omtrent Gedrag. Het pgb bevat geen vrij-besteedbaar bedrag.

Artikel 3.1.12a: Onderscheid formele en informele hulp

Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen: personen die werkzaam zijn bij een organisatie met een aanbod dat past bij de hulpvraag waarvoor de jeugdige of de ouders het pgb krijgen. De organisatie staat ingeschreven in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007). De personen beschikken over de relevante diploma’s om de werkzaamheden die nodig zijn uit te voeren of; personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007 en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. personen die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-registratie) of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp (SKJ-registratie). Als de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in het eerste lid gaat het altijd om informele hulp. In afwijking van het eerste lid is er altijd sprake van informele hulp als de jeugdhulp geboden wordt door een persoon uit het sociale netwerk van de jeugdige of zijn ouders.

Artikel 3.1.12b: Hoogte van het pgb

De hoogte van een pgb wordt vastgesteld aan de hand van een door de jeugdige of zijn ouders opgesteld budgetplan als bedoeld in artikel 3.1.12, tweede lid. De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 85 % van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, tenzij op basis van het door de jeugdige of zijn ouders ingediende budgetplan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan worden ingekocht. Als het op basis van het eerste lid vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de passende jeugdhulp te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één jeugdhulpaanbieder kan worden ingekocht. De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een arbeidsovereenkomst of overeenkomst van opdracht gelijk aan de hoogste periodiek van de benodigde hulp in de CAO VVT, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren.

Artikel 3.1.12c: Weigeringsgronden voor een pgb

Het college kan een pgb weigeren wanneer gebleken is dat: er eerder een pgb is verleend op grond van de verordening dan wel aan een van de hieraan voorafgaande verordeningen en de jeugdige of zijn ouders zich niet heeft gehouden aan de bij de verlening van dat eerdere pgb opgelegde verplichtingen; de jeugdige of zijn ouders geen budgetplan kan aanleveren; naar het oordeel van het college uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat de voorziening die de jeugdige of zijn ouders inkoopt met het pgb voldoet aan de kwaliteitseisen, bedoeld in artikel 3.1.12d; er naar het oordeel van het college het ernstige vermoeden bestaat dat de jeugdige of zijn ouders of degene die de jeugdige of zijn ouders hierbij ondersteunt, problemen heeft bij het omgaan met een pgb; de jeugdige of zijn ouders niet voldoet aan de overige aan het pgb verbonden voorwaarden, bedoeld in artikel 3.1.12.

Artikel 3.1.12d: Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb

Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van de jeugdhulp aan de volgende eisen: beschikt over een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die niet ouder is dan drie maanden bij aanvang van de zorgovereenkomst en gedurende de hulpverlening niet ouder dan drie jaar, waaruit blijkt dat er geen bezwaren zijn voor de uitoefening van diens functie. Ouders zijn uitgesloten van deze eis; beschikt over de juiste vaardigheden en deskundigheid om verantwoorde hulp te bieden; houdt een deugdelijke administratie bij met een registratie van de geleverde hulp; is voldoende vaardig om in de Nederlandse taal te communiceren; werkt volgens een plan waarin activiteiten en doelen zijn vastgelegd; voert de hulp uit in overeenstemming met de beschikking van het college; stemt de hulp af op de persoonlijke situatie van de jeugdige of zijn ouders; stemt de hulp af op andere voorzieningen, overige voorzieningen en individuele voorzieningen waar de jeugdige of zijn ouders gebruik van maken; respecteert de privacy van de jeugdige of zijn ouders en gaat vertrouwelijk om met informatie over de persoonlijke situatie; neemt bij vermoedens van huiselijk geweld of kindermishandeling in het huishouden van de jeugdige of zijn ouders voor advies of het doen van een melding contact op met Veilig Thuis; meldt calamiteiten en geweldsincidenten bij de verlening van jeugdhulp aan het college; werkt mee aan toezicht en aangekondigd en onaangekondigd onderzoek door het college of daartoe aangewezen derden op inhoudelijke kwaliteit en op rechtmatigheid; en is of raakt door verlening van de jeugdhulp naar het oordeel van het college niet overbelast. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een pgb in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van formele jeugdhulp aan de volgende aanvullende eisen: hetgeen is bepaald in artikel 3.1.12a, eerste lid; handelt in overeenstemming met de professionele standaard; werkt op basis van een hulpverleningsplan; werkt met een systeem voor kwaliteitsbewaking; hanteert de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling, de meldplicht calamiteiten en de meldplicht geweld bij de verlening van jeugdhulp; en stelt een vertrouwenspersoon in staat zijn taak uit te voeren. Er wordt geen pgb voor informele jeugdhulp verstrekt als, conform het afwegingskader voor een verantwoorde werktoedeling op basis van het Kwaliteitskader Jeugd, formele jeugdhulp noodzakelijk is.

Artikel 3.1.13: Opschorting betaling uit het pgb

Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van de persoon aan wie het pgb is verstrekt een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 8.1.4, eerste lid, onder a, d of e, van de wet. Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 3.1.14, derde lid, onder f. Het college stelt de jeugdige of zijn ouders schriftelijk op de hoogte van het verzoek op grond van het eerste en tweede lid.

Artikel 3.1.14: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen individuele voorzieningen in natura en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet

Het college treft de nodige maatregelen om misbruik of het oneigenlijk gebruik van individuele voorzieningen tegen te gaan. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval: het zoeken naar mogelijke samenwerking met organisaties die zich ook bezighouden met het tegengaan van oneigenlijk gebruik en misbruik op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen; het maken van afspraken met jeugdhulpaanbieders over de facturatie, resultaatsturingen, accountantscontrole en productieverantwoordingen, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties; het beperken van de looptijd van de indicaties of periodiek uitvoeren van controles bij langlopende indicaties; het uitvoeren van een grondige toets aan de voorkant bij de verstrekking van een pgb op: de regiemogelijkheden van de jeugdige of zijn ouders dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger; de kwaliteit van de invulling van de individuele voorziening door de pgb-aanbieder mede met het oog op de te bereiken resultaten, bedoeld in artikel 3.1.11, derde lid, onder b; het monitoren van het gebruik van het pgb en de behaalde resultaten in relatie tot de gestelde doelen; het informeren van de jeugdige of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een individuele voorziening in natura of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige en zijn ouders op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening in natura of pgb. Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een individuele voorziening in natura of pgb herzien dan wel intrekken indien het college vaststelt dat: de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een ander besluit zou hebben geleid; de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening in natura of op het pgb zijn aangewezen; de individuele voorziening in natura of het pgb niet meer toereikend is te achten; de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van het pgb; de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening in natura of het pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd; of de jeugdige langer dan twee maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet. Indien het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten individuele voorziening in natura of het ten onrechte genoten pgb. Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken indien blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

Artikel 3.1.15: Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen in natura en pgb’s

Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van individuele voorzieningen in natura en pgb’s met het oog op de beoordeling van de recht- en doelmatigheid daarvan. Het college wijst ambtenaren aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de wet en hoofdstuk 3 van deze verordening. Voor zover de toezichthoudende ambtenaar door inzage in bescheiden bij de vervulling van zijn taak dan wel door verstrekking van gegevens in het kader van een melding gegevens, daaronder begrepen bijzondere persoonsgegevens als bedoeld in de Algemene verordening gegevensbescherming, heeft verkregen, ter zake waarvan de beroepskracht uit hoofde van zijn beroep tot geheimhouding verplicht is, geldt gelijke verplichting voor de toezichthoudende ambtenaar. De aanvrager en ontvanger van de individuele voorziening en eventueel betrokken derden verstrekken aan het college alle medewerking en informatie die benodigd is voor het onderzoek als bedoeld in het eerste lid voor zover de medewerking redelijkerwijs gevorderd kan worden. Het college kan onderzoek doen naar de reden van de beëindiging van de aanspraak op een voorziening en op basis daarvan besluiten nemen met betrekking tot de rechtmatigheid van de voorziening en de wederzijds tussen het college en de jeugdige of zijn ouder resterende verplichtingen en de afhandeling daarvan. Het college kan ten aanzien van het bepaalde in dit artikel nadere regels stellen.

Paragraaf 12.1: Algemene voorwaarden voor een pgb

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

De wet stelt voorwaarden voor de toekenning van een voorziening in de vorm van een pgb om te zorgen dat het budget goed wordt besteed, dat de kwaliteit van de ondersteuning voldoende is en – bij het inkopen van een dienst- dat het budget goed wordt beheerd door de cliënt of zijn vertegenwoordiger. De voorziening die de cliënt koopt van het pgb moet veilig, doeltreffend en cliëntgericht zijn, dat wil zeggen dat de voorziening past bij de specifieke situatie van de cliënt. Veilig: bij de keuze van het hulpmiddel, dienst of woonvoorziening moeten de risico’s voor de cliënt en de omgeving zo veel mogelijk beperkt worden. Doeltreffend: de hulp moet daadwerkelijk bijdragen aan het beoogde resultaat. Cliëntgericht: de voordiening moet passen bij de specifieke situatie van de client. In de onderstaande paragrafen zijn deze voorwaarden verder uitgewerkt. Om te kunnen beoordelen of de voorziening aan deze eisen voldoet, levert de cliënt een budgetplan plan aan. In het budgetplan beschrijft de cliënt gemotiveerd: waarom een pgb in zijn of haar situatie een passende keuze is; welk hulpmiddel of welke dienst de cliënt wenst in te kopen; Wil de client met het pgb een dienst inkopen, dan levert hij ook een ondersteuningsplan aan. Krijgt de client een pgb voor het inkopen van ondersteuning voor hulp bij het huishouden voor een niet-professioneel tarief, dan hoeft er geen ondersteuningsplan te worden aangeleverd.

Artikel 12.1.1: Aanvullende voorwaarden voor een pgb voor het inkopen van een dienst

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

De voorwaarden voor het toekennen van een pgb zijn cumulatief: aan alle voorwaarden moet worden voldaan.

Wat je zelf betaalt

Artikel 2.1.11: Inhoud beschikking

In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt opgenomen of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en of de voorziening in eigendom of in bruikleen wordt verstrekt. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in aanvulling op het eerste lid in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke voorziening wordt verstrekt en wat de beoogde doelen daarvan zijn; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in aanvulling op het eerste lid in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het pgb moet worden aangewend; welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. De cliënt meldt zich, binnen zes maanden na de beschikkingsdatum bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening of gebruikt het pgb binnen zes maanden voor het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het wordt verstrekt. De hoogte van de bijdrage voor het gebruik van een of meerdere van de voorzieningen in het vorige lid genoemd tezamen bedraagt ten hoogste het in 2.1.4a, vierde lid van de Wmo genoemde bedrag. De bijdrage in de kosten overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een: voorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening zelf maakt; voorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van dat budget. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen, producten of diensten rolstoelen; tijdelijke huisvesting; het verwijderen van een woonvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten waaronder galerijophoging of deurautomaat op centrale toegangsdeur; een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt; het product specialistisch persoonsgericht maatwerk; het product kortdurend verblijf; In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de Wmo is de cliënt met een indicatie voor het collectief vraagafhankelijk vervoer een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik daarvan en de paskosten. Deze bijdrage bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het openbaar vervoer.

Artikel 2.1.20a: Bijdrage in de kosten voor beschermd wonen

De cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor de maatwerkvoorziening beschermd wonen, zolang de cliënt van deze maatwerkvoorziening gebruik maakt. De eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen en eventueel vermogen. Het college hanteert voor beschermd wonen de bedragen en percentages zoals vastgelegd in de Regeling vaststelling bedragen ex Besluit langdurige zorg en Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 8.2.3.4: Eigen bijdrage maatschappelijke opvang

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

Voor maatschappelijke opvang met een begeleidingstraject wordt een eigen bijdrage in rekening gebracht. Deze eigen bijdrage gaat in op de 15e dag na de start van de opvang. De eigen bijdrage wordt vastgesteld door het toegangsteam van de gemeente Ede. De hoogte van de eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen van de cliënt, de hoogte van de zak- en kleedgeldnorm en de kosten van de maatschappelijke opvang.

Wanneer je niets krijgt

Artikel 2.1.1: Definities

In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: | een voorziening die: i. niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; ii. daadwerkelijk beschikbaar is; iii. een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot (meer) zelfredzaamheid of participatie in staat is; en iv. betaald kan worden met een inkomen op minimumniveau; andere voorziening: | een voorziening anders dan in het kader van de Wmo; beschermd thuis: | een maatwerkvoorziening voor inwoners met complexe psychische of psychosociale problematiek die doorgaans hun ondersteuningsvraag kunnen uitstellen tot geplande momenten van begeleiding, maar wel moeten kunnen terugvallen op 24/7 bereikbaarheid of beschikbaarheid van een hulpverlener. Beschermd Thuis kan geleverd worden in een geclusterde woonvorm of in een situatie waarin de cliënt zelfstandig woont; bijdrage: | bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4a van de Wmo; budgethouder: | een persoon die pgb ontvangt; budgetplan: | door cliënt of zijn vertegenwoordiger opgesteld plan, volgens het door de gemeente vastgestelde format, waarin is opgenomen hoe het persoonsgebonden budget wordt besteed; eigen kracht: | het vermogen van de cliënt om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie of tot een oplossing voor zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang te komen; melding: | melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo; ondersteuningsplan: | door de aanbieder van individuele- en groepsondersteuning, in overleg met de cliënt, opgesteld document volgens het door de gemeente vastgestelde format, waarin de doelen en inhoud van de ondersteuning zijn vastgelegd; participatie | deelnemen aan het maatschappelijke verkeer; persoonlijk plan: | plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid van de Wmo, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest passend is; sociaal netwerk: | personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; verslag: | schriftelijke weergave van het gesprek door middel van een format dat bestaat uit vaste stappen; Wmo: | Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zelfredzaamheid: | in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden.

Artikel 2.1.5: Onderzoek

Het college onderzoekt in samenspraak met de cliënt of diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met mantelzorger(s) en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: de ondersteuningsbehoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; of het verzoek om ondersteuning betrekking heeft op zelfredzaamheid, participatie, opvang of beschermd wonen; de mogelijkheden voor de cliënt om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk, het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten, algemeen gebruikelijke voorzieningen of met algemene voorzieningen de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van andere voorzieningen of door samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt; welke bijdragen in de kosten de cliënt, met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de Wmo, verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt of diens vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van deze keuze. Als de cliënt of diens vertegenwoordiger een persoonlijk plan aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het gesprek, bedoeld in het eerste lid. Het college informeert de cliënt of diens vertegenwoordiger over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en over de vervolgprocedure. Als de ondersteuningsvraag genoegzaam bekend is, kan het college onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.2 van de Wmo, in goed overleg met de cliënt of diens vertegenwoordiger, afzien van een gesprek.

Artikel 2.1.10: Criteria voor een maatwerkvoorziening

Het college neemt het verslag als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk, of door gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of algemene voorzieningen of andere voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 2.1.5 bedoelde onderzoek een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot een aanvaardbare mate van zelfredzaamheid of een aanvaardbare mate van participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven; of ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk dan wel met gebruikmaking van algemene voorzieningen of andere voorzieningen kan verminderen of wegnemen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het door het college ingesteld onderzoek zoals verwoord in artikel 2.3.2 van de Wmo, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate voorziening. Het college kan nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen.

Artikel 2.1.10a: Voorwaarden en weigeringsgronden voor een maatwerkvoorziening

De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt indien deze, gezien de beperking van de cliënt, naar het oordeel van het college veilig is voor de cliënt en zijn omgeving, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. Een maatwerkvoorziening ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt slechts verstrekt indien uit onderzoek blijkt dat vervanging noodzakelijk is en de maatwerkvoorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt indien: voor de problematiek die aanleiding geeft tot de noodzaak van ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en voor de datum van het besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak, passendheid en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met zijn bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkeling daarvan; de voorziening met name op therapeutische basis wordt aangevraagd of een therapeutisch doel dient; de aanspraak niet kan worden vastgesteld doordat de cliënt niet of onvoldoende voldoet aan de inlichtingen- en medewerkingsverplichting, waaronder het verstrekken van informatie over zijn leefsituatie en de mogelijkheden van huisgenoten om gebruikelijke hulp te bieden. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt indien deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding.

Artikel 2.1.10c: Aanvullende voorwaarden en weigeringsgronden voor woonvoorzieningen

In aanvulling op de artikelen 2.1.10 en 2.1.10a kan een cliënt in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een woonvoorziening, indien sprake is van een aantoonbare beperking bij het normale gebruik van de noodzakelijke gebruiksruimten in de woning. Een woonvoorziening kan worden geweigerd: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waarvoor de voorziening gevraagd wordt; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt is verhuisd, maar dit niet naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning is, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden.

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Het college kan een pgb weigeren wanneer naar het oordeel van het college: uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat het hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing, of de dienst die de cliënt inkoopt met het pgb adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is; het ernstige vermoeden bestaat dat de cliënt of de pgb-vertegenwoordiger, problemen heeft bij het omgaan met een pgb.

Artikel 3.1.12c: Weigeringsgronden voor een pgb

Het college kan een pgb weigeren wanneer gebleken is dat: er eerder een pgb is verleend op grond van de verordening dan wel aan een van de hieraan voorafgaande verordeningen en de jeugdige of zijn ouders zich niet heeft gehouden aan de bij de verlening van dat eerdere pgb opgelegde verplichtingen; de jeugdige of zijn ouders geen budgetplan kan aanleveren; naar het oordeel van het college uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat de voorziening die de jeugdige of zijn ouders inkoopt met het pgb voldoet aan de kwaliteitseisen, bedoeld in artikel 3.1.12d; er naar het oordeel van het college het ernstige vermoeden bestaat dat de jeugdige of zijn ouders of degene die de jeugdige of zijn ouders hierbij ondersteunt, problemen heeft bij het omgaan met een pgb; de jeugdige of zijn ouders niet voldoet aan de overige aan het pgb verbonden voorwaarden, bedoeld in artikel 3.1.12.

Artikel 4.1.2b: Budget- en subsidieplafonds

Het college kan een of meer subsidie- of budgetplafonds vaststellen voor de verschillende voorzieningen zoals genoemd in de hiernavolgende artikelen. Het bereiken van een door het college ingesteld subsidie- of budgetplafond, vormt een weigeringsgrond bij de aanspraak op een specifieke voorziening, onverlet artikel 7 van de Pw.

Artikel 4.1.16: Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen verstrekken voor een persoon met een arbeidsbeperking. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden, onverminderd het bepaalde in artikel 4.1.3, de volgende voorwaarden: de persoon behoort tot de doelgroep en is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij VSO/PRO-onderwijs heeft genoten; de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet aan het arbeidsproces deelnemen; de werkgever biedt een dienstbetrekking aan van minimaal 6 maanden met een minimale arbeidsduur van 12 uur per week; het betreft geen Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; het betreft geen meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; er is naar het oordeel van het college geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en de kosten van de voorziening(en) wegen naar het oordeel van het college op tegen de (maatschappelijke) opbrengsten van uitstroom naar werk en zijn daarmee proportioneel.

Artikel 4.1.27: Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen

Aan een werknemer met een arbeidsbeperking die een meeneembare voorziening nodig heeft, kan een meeneembare voorziening dan wel een vergoeding voor de aanschaf daarvan worden toegekend als aan onderstaande voorwaarden wordt voldaan: de meeneembare voorziening is naar verwachting gedurende minimaal 6 maanden noodzakelijk om de medewerker zijn werk te kunnen laten uitvoeren; er is sprake van een dienstverband voor de duur van tenminste 6 maanden en voor minimaal 12 uur per week; er kan voor de meeneembare voorziening geen beroep worden gedaan op een voorliggende voorziening; de meeneembare voorziening behoort niet tot de standaarduitrusting van de medewerker en is evenmin algemeen gebruikelijk binnen de betreffende branche; en de kosten van de mee te nemen voorziening zijn proportioneel. In afwijking van lid 1 onder b. kan een meeneembare voorziening ook worden toegekend bij een proefplaats met behoud van uitkering. Een meeneembare voorziening die in natura wordt toegekend wordt in beginsel in bruikleen beschikbaar gesteld aan de medewerker tenzij sprake is van een individuele maatwerkvoorziening of dat bruikleen gezien de aard van de voorziening niet mogelijk of wenselijk is.

Artikel 4.7.19: Samenloop wij weigeren uitkering IOAW/IOAZ

Als het college de uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, van de IOAW of artikel 20, tweede lid, van de IOAZ blijvend of tijdelijk weigert en de gedraging die tot deze weigering heeft geleid tevens op grond van deze paragraaf tot een verlaging zou kunnen leiden, blijft een verlaging ter zake van die gedraging achterwege.

Paragraaf 5.8: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

Soms kan het probleem met de zelfstandigheid of participatie worden opgelost met een algemeen gebruikelijke voorziening. Wanneer een algemeen gebruikelijke voorzieningen een passende en haalbare oplossing biedt voor de hulpvraag, wordt hier geen maatwerkvoorzienig voor toegekend. De rechter (Centrale Raad van Beroep) heeft bepaald dat een voorziening algemeen gebruikelijk is als die aan de volgende vier voorwaarden voldoet: Niet speciaal bedoeld voor mensen met een beperking Het gaat om voorzieningen die gewoon in de (thuiszorg)winkel of bouwmarkt te koop zijn en die veel mensen gebruiken, ook mensen zonder beperking. Wat als ‘gewoon’ wordt gezien, kan in de loop van de tijd veranderen. Zo was een vaatwasser vroeger bijzonder, maar tegenwoordig staat die in veel huishoudens. Daadwerkelijk beschikbaar De voorziening moet ook echt verkrijgbaar zijn voor inwoners. Zo is een boodschappendienst alleen algemeen gebruikelijk als supermarkten deze daadwerkelijk aanbieden in de betreffende regio. Het gaat dus niet alleen om ‘in theorie bestaan’, maar ook om ‘in de praktijk kunnen gebruiken’. Passende bijdrage aan zelfredzaamheid of participatie De voorziening moet voor de inwoner bruikbaar zijn. Een boodschappendienst kan bijvoorbeeld een passende oplossing zijn, maar alleen als de inwoner ondanks zijn beperkingen ook in staat is om die dienst te gebruiken. Financieel haalbaar voor iemand met een minimuminkomen De kosten moeten passen binnen wat iemand met een inkomen op bijstandsniveau redelijkerwijs kan betalen. Voor deze beoordeling sluit het Wmo-loket aan bij dat wat het Nationaal Instituut voor budgetvoorlichting (Nibud) gangbaar vindt. Tweedehands, inruil en kosten voor aanpassingen Ook een tweedehands voorziening kan een algemeen gebruikelijke voorziening zijn. Bij inruil of korting hanteert het Wmo-loket de prijs ná aftrek van de korting. Soms wordt alleen de aanpassing aan een voorziening vergoed, bijvoorbeeld wanneer een algemeen gebruikelijke voorziening moet worden aangepast. Dat kan alleen als de algemeen gebruikelijke voorziening en de specifieke aanpassing niet onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Artikel 6.1.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: BESLUIT VAN HET COLLEGE VAN BURGEMEESTER EN WETHOUDERS VAN VEENENDAAL TOT VASTSTELLING VAN BELEIDSREGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE VEENENDAAL

Bij de beoordeling gaat het Wmo-loket ervan uit dat algemeen gebruikelijke voorzieningen beschikbaar zijn in de woning, zover dit redelijkerwijs van de cliënt kan worden verwacht. Voorbeelden zijn een stofzuiger, dweil, wasmachine en schoonmaakmiddelen. Ook hulpmiddelen die het werk lichter maken vallen hieronder, zoals een Swiffer, bezem, of plumeau of een krukje om zittend de was te doen. Het Wmo-loket geeft cliënten in overweging om een robotstofzuiger aan te schaffen. Daarnaast wordt van inwoners verwacht dat zij gebruik maken van services om hun belemmeringen zo veel mogelijk te compenseren, zoals maaltijdservices die warme maaltijden thuisbezorgen, kant-en-klare of diepvriesmaaltijden uit de supermarkt of boodschappenbezorging. Het Wmo-loket houdt er rekening mee als de cliënt door medische redenen geen gebruik kan maken van deze mogelijkheden.

Controleer het zelf

Bekijk de volledige verordening van Veenendaal

Bronverwijzing: CVDR657596_8 in het landelijke register van gemeentelijke regelgeving. Wijkt de tekst daar af van wat je hier ziet, dan is die versie leidend. Laat het ons weten via info@wmovergoeding.nl, dan passen we het aan.

← Alle gemeenten

Wmo in Veenendaal: traplift en woningaanpassing

Zo werkt het in Veenendaal, in gewone woorden

Offertes aanvragen in Veenendaal

Let op: dit is geen besluit van de gemeente

Krijg je het niet vergoed, of wil je zelf kiezen?

Traplift

Koopwoning of huurwoning

Huishoudelijke hulp

Wat er letterlijk in de regels staat

Verhuizen of aanpassen

Artikel 9.3.3: Verhuiskostenvergoeding

Woningaanpassing en woonvoorzieningen

Artikel 2.1.10c: Aanvullende voorwaarden en weigeringsgronden voor woonvoorzieningen

Artikel 2.1.10d: Bezoekbaar of logeerbaar maken van een woning

Artikel 2.1.12: Soorten pgb

Artikel 2.1.14: Hoogte pgb

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Artikel 5.10.1.1: Uitzondering mobiliteitshulpmiddelen, woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen en crisissituaties

Artikel 9.1.3.2: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Zelf regelen met een pgb

Artikel 1.1.1: Algemene Definities

Artikel 2.1.1: Definities

Artikel 2.1.5: Onderzoek

Artikel 2.1.11: Inhoud beschikking

Artikel 2.1.12: Soorten pgb

Artikel 2.1.12a: Onderscheid professionele en niet-professionele zorgverlener

Artikel 2.1.13: Regels voor een pgb

Artikel 2.1.14: Hoogte pgb

Artikel 2.1.15: Aanvullende voorwaarden pgb beschermd wonen en beschermd thuis

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Artikel 2.1.17: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo

Artikel 2.1.18: Opschorting betaling uit het pgb

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Artikel 2.1.22: Kwaliteitseisen gesteld aan hulpmiddelen en aanpassingen ingekocht met een persoonsgebonden budget

Artikel 2.1.23: Kwaliteitseisen niet-professionele zorgverlener ingekocht via pgb

Artikel 2.1.23a: Kwaliteitseisen gesteld aan diensten van professionele zorgverleners ingekocht met een pgb

Artikel 3.1.1: Definities

Artikel 3.1.5: Onderzoek

Artikel 3.1.11: Inhoud beschikking

Artikel 3.1.12: Regels voor pgb

Artikel 3.1.12a: Onderscheid formele en informele hulp

Artikel 3.1.12b: Hoogte van het pgb

Artikel 3.1.12c: Weigeringsgronden voor een pgb

Artikel 3.1.12d: Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb

Artikel 3.1.13: Opschorting betaling uit het pgb

Artikel 3.1.14: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen individuele voorzieningen in natura en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet

Artikel 3.1.15: Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen in natura en pgb’s

Paragraaf 12.1: Algemene voorwaarden voor een pgb

Artikel 12.1.1: Aanvullende voorwaarden voor een pgb voor het inkopen van een dienst

Wat je zelf betaalt

Artikel 2.1.11: Inhoud beschikking

Artikel 2.1.20: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

Artikel 2.1.20a: Bijdrage in de kosten voor beschermd wonen

Artikel 8.2.3.4: Eigen bijdrage maatschappelijke opvang

Wanneer je niets krijgt

Artikel 2.1.1: Definities

Artikel 2.1.5: Onderzoek

Artikel 2.1.10: Criteria voor een maatwerkvoorziening

Artikel 2.1.10a: Voorwaarden en weigeringsgronden voor een maatwerkvoorziening

Artikel 2.1.10c: Aanvullende voorwaarden en weigeringsgronden voor woonvoorzieningen

Artikel 2.1.16: Weigeringsgronden voor een pgb

Artikel 3.1.12c: Weigeringsgronden voor een pgb

Artikel 4.1.2b: Budget- en subsidieplafonds

Artikel 4.1.16: Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

Artikel 4.1.27: Specifieke voorwaarden meeneembare voorzieningen

Artikel 4.7.19: Samenloop wij weigeren uitkering IOAW/IOAZ

Paragraaf 5.8: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Artikel 6.1.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Controleer het zelf