Wmo in Stichtse Vecht: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

In 2022 is de eigen bijdrage €19,00 per maand.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Voor trapliften, rolstoel of plateauliften, woonhuisliften, patiëntenliften, mechanische inrichting voor het in hoogte verstellen van keukenblok, bad- of wastafel, elektromagnetische openings- en afsluitingsmechanismen van deuren is vergoeding mogelijk voor kosten van keuring, onderhoud en reparatie.

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025, paragraaf 3.2, geldt sinds 21 mei 2025 (CVDR739507_1).

Voor de volgende maatwerkvoorzieningen is wel een eigen bijdrage van toepassing: - Woonvoorzieningen zoals een woningaanpassing, onroerende woonvoorziening, roerende woonvoorziening, traplift/tillift, verwijderen woonvoorziening, onderhoud en reparatie.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, paragraaf 5.1, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Een financiële vergoeding voor kosten van keuring, onderhoud en reparatie van een woonvoorziening is mogelijk voor; trapliften, rolstoel of plateauliften, woonhuisliften, patiëntenliften, mechanische inrichting voor het in hoogte verstellen van keukenblok, bad- of wastafel, elektromagnetische openings- en afsluitingsmechanismen van deuren.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Wij onderscheiden de volgende woonvoorzieningen: • Bouwkundige woonvoorziening; nagelvaste voorzieningen ( bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur of een traplift);

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, paragraaf 6.8, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

In uitzonderlijke situaties kan een vergoeding worden geboden voor tijdelijke dubbele woonlasten (maximaal 3 maanden) bijvoorbeeld wanneer inwoner gedurende de uitvoering van de woningaanpassing niet in de eigen woning kan wonen.

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025, paragraaf 3.2, geldt sinds 21 mei 2025 (CVDR739507_1).

Voor de volgende maatwerkvoorzieningen is wel een eigen bijdrage van toepassing: - Woondiensten (huurderving, keuring woonvoorziening, tijdelijke huisvesting en vrijmaken woning)

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, paragraaf 5.1, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

In uitzonderlijke situaties kan een vergoeding worden geboden voor tijdelijke dubbele woonlasten (maximaal 3 maanden) bijvoorbeeld wanneer cliënt gedurende de uitvoering van de woningaanpassing niet in de eigen woning kan wonen.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, paragraaf 6.15, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Uit: Verordening Wmo en Jeugdhulp Stichtse Vecht 2025, paragraaf 7.1, geldt sinds 11 februari 2025 (CVDR735260_1).

Terugvorderen of een voorziening ophalen kan vanaf het moment waarop is voldaan aan één of meer van de redenen voor beëindiging die genoemd worden in artikel 7.1.1., eerste lid, onder c, d, e, en f van deze verordening.

Uit: Verordening Wmo en Jeugdhulp Stichtse Vecht 2025, paragraaf 7.2, geldt sinds 11 februari 2025 (CVDR735260_1).

Voor informele begeleiding is het pgb tarief maximaal €20,-

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Voor informele begeleiding is het pgb tarief maximaal €20,-.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Voor informele dagbesteding is het pgb tarief maximaal €20,-.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Voor informele zorg is het pgb tarief maximaal €20,-.

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022, bijlage, geldt sinds 1 januari 2022 (CVDR673764_1).

Paragraaf 4.2: Regels voor de bijdrage in de kosten voor Wmo voorzieningen

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is geregeld in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015. Voor een algemene voorziening vraagt de gemeente geen bijdrage in de kosten. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de inwoner een onkostenvergoeding vragen als dat tussen de gemeente en aanbieder is afgesproken. Het gaat om een hele of gedeeltelijke onkostenvergoeding voor kosten zoals: gebruik van consumpties, maaltijden en materialen bij dagbesteding. De vergoeding bedraagt nooit meer dan de werkelijke kosten. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de gecontracteerde aanbieder. De gemeente vraagt geen eigen bijdrage voor: voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar (behalve voor autoaanpassingen en woningaanpassingen); specialistische hulp en ondersteuning: begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf. Hierbij kan wel een onkostenvergoeding worden gevraagd als in het derde lid is beschreven; een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd; het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen; woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. De hoogte van de eigen bijdrage voor de kosten van collectief taxivervoer bedraagt: € 0,28 per kilometer (tarief per 1 januari 2024). De tarieven kunnen worden geïndexeerd volgens de gemaakte afspraken. Voor het actuele tarief kan de inwoner terecht op www.regiotaxiutrecht.nl. Inwoners die gebruik maken van beschermd wonen betalen de inkomensafhankelijke eigen bijdrage. Bij de berekening van de eigen bijdrage voor beschermd wonen telt ook het vermogen mee zoals spaargeld, beleggingen of een tweede woning. Voor de actuele bedragen en percentages kan de inwoner terecht op https://www.hetcak.nl.

Paragraaf 6.15: Verhuiskosten

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Een Nederlander verhuist in zijn leven gemiddeld 7 keer, bijvoorbeeld bij het verlaten van het ouderlijk huis, groter wonen i.v.m. gezinsuitbreiding, kleiner gaan wonen als de kinderen uit huis zijn etc. Een verhuizing die samen hangt met een levensfase (bijvoorbeeld ouder worden en kleiner en gelijkvloers willen gaan wonen) is voorzienbaar. Deze verhuizingen worden als algemeen gebruikelijk beschouwd. Hiervoor heeft men geld kunnen reserveren en wordt geen verhuiskostenvergoeding verstrekt. Wanneer er sprake is van een dusdanig laag inkomen dat geld reserveren niet of slechts in beperkte mate mogelijk is kan een beroep worden gedaan op de bijzondere bijstand. Als men ten gevolge van plotseling opgetreden beperkingen onvoorzien met een verhuizing wordt geconfronteerd dan kan mogelijk wel een verhuiskostenvergoeding worden verstrekt. De hoogte van de verhuiskostenvergoeding wordt afgestemd op de grootte van het huishouden en de eigen financiële mogelijkheden van de aanvrager. Het betreft een vergoeding in de meerkosten van verhuizing en herinrichting; de vergoeding is niet volledig kostendekkend. Een vergoeding wordt altijd op basis van gedeclareerde kosten uitbetaald tot een maximaal bedrag. De cliënt dient zelf te zoeken naar geschikte woonruimte. Een cliëntondersteuner kan hierbij, indien nodig, ondersteuning bieden. Aangepaste woningen onder de huurtoeslaggrens worden door corporaties leeg gemeld bij de gemeente. De gemeente beoordeelt wie er wacht op een aangepaste woning en voor wie de woning (bijvoorbeeld gezien het aantal kamers) geschikt zou zijn. Tenslotte kan een verhuiskostenvergoeding worden toegekend wanneer de cliënt een aangepaste woning, op verzoek van de gemeente verlaat. Het betreft situaties waarbij de persoon voor wie de woning was aangepast is verhuisd naar een instelling of wanneer een partner is overleden waarvoor de aangepaste woning noodzakelijk was. In uitzonderlijke situaties kan een vergoeding worden geboden voor tijdelijke dubbele woonlasten (maximaal 3 maanden) bijvoorbeeld wanneer cliënt gedurende de uitvoering van de woningaanpassing niet in de eigen woning kan wonen.

Paragraaf 1.1: Begrippen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is; algemeen gebruikelijke voorziening (Wmo): voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is, gangbaar onder de bevolking is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau; andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet; Awb: Algemene wet bestuursrecht; budgethouder: de inwoner die een pgb ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo; collectieve voorziening: voorziening die voor een groep van inwoners beschikbaar is. gemeente: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Stichtse Vecht; gebruikelijke hulp (geldt voor Wmo): de hulp die over het algemeen mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: de behoefte aan ondersteuning die de inwoner heeft op het gebied van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, of de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; inwoner: de persoon die zijn woonplaats heeft binnen de gemeente Stichtse Vecht volgens de regels van het Burgerlijk Wetboek (titel 3, Boek 1 BW) en die daar rechtmatig verblijft. Gaat het om Wmo­hulp, dan betreft het de ingezetene van de gemeente Stichtse Vecht als bedoeld in artikel 1.2.1 van de Wmo en de ingezetene van Nederland die zich bij de gemeente meldt voor maatschappelijke opvang. Gaat het om Jeugdhulp dan gaat het om ouders/verzorgers en of jeugdigen waarvoor de gemeente volgens het woonplaatsbeginsel verantwoordelijk is. Voor de toepassing van hoofdstuk 7 wordt onder inwoner ook verstaan: de persoon die hulp van de gemeente heeft gehad maar zijn woonplaats niet meer daar heeft. Onder rechtmatig verblijf wordt verstaan: verblijf dat geen wettelijke belemmering oplevert voor hulp van de gemeente; Jeugd en Wmo team: het Jeugd en Wmo team bestaat uit TIM Stichtse Vecht (zie ook onder s.) en het Wmo loket (zie ook onder v.). maatschappelijke opvang: onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Het gaat niet om onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten in verband met risico’s voor hun veiligheid door huiselijk geweld; maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor de gemeente een indicatie moet afgeven/besluit moet nemen. Het is de voorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en die in de Jeugdwet bedoeld wordt met een ‘individuele voorziening’. medewerker: de medewerker van het Jeugd en Wmo team; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan de gemeente als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; ondersteuningsplan: een document waarin de ondersteuningsbehoefte van de inwoner is vastgelegd, samen met de doelen (beoogde resultaten) en hoe deze te bereiken, evenals de bijdragen die zowel de gemeente als de hulpvrager en zijn sociale netwerk hieraan kunnen leveren; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 2.3.6 lid 1 van de Wmo, zijnde een door de gemeente verstrekt budget aan de inwoner, dat hem in staat stelt hulp of het hulpmiddel zelf in te kopen; samenwerkingspartners: partners met wie de gemeente samenwerkt; sociaal netwerk: het netwerk van personen aan wie een inwoner om hulp kan vragen. Het netwerk kan bestaan uit bijvoorbeeld familie, vrienden en buren. TIM Stichtse Vecht: TIM Stichtse Vecht bestaat uit wijkteams die de toegang vormen tot maatwerk voorzieningen Jeugdhulp en Wmo-begeleiding. TIM Stichtse Vecht bestaat uit Timon en Incluzio, in deze verordening wordt alleen gesproken over TIM Stichtse Vecht. Timon mag besluiten nemen namens de gemeente als het gaat om voorzieningen die zij aanbieden. Deze bevoegdheden zijn geregeld in het Mandaatbesluit; verslag: het verslag van het gesprek en onderzoek naar aanleiding van de melding van een hulpvraag of aanvraag. De inwoner of haar of zijn vertegenwoordiger krijgt dit verslag. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het verslag toegevoegd. Het verslag kan ook dienen als ondersteuningsplan als het gaat om hulp die ingezet wordt door of via het Jeugd en Wmo team. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Wmo loket: het Wmo loket is gevestigd op het gemeentekantoor en zet o.a. hulp bij het huishouden, hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen in. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Awb, de Jeugdwet, het besluit Jeugdwet, de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 1.2.4: Maatwerkvoorzieningen

1.De volgende maatwerkvoorzieningen voor jeugdhulp zijn onder andere beschikbaar: Jeugdzorg plus; Jeugdbescherming; Jeugdreclassering; jeugd en opvoedhulp waaronder: ambulante jeugdhulp; dagbehandeling; verblijf pleegzorg; verblijf 24-uur zorg; spoedeisend zorg / crisiszorg (ambulant en verblijf); vervoer. individuele begeleiding zonder verblijf; dagbesteding met vervoer zonder verblijf; logeeropvang (respijtzorg); gezinshuizen. Jeugd GGZ waaronder: basis Jeugd GGZ; specialistische jeugd GGZ; Ernstige Dyslexie zorg (ED). 2.De volgende maatwerkvoorzieningen voor de Wmo zijn onder andere beschikbaar: hulp bij het huishouden; woonvoorzieningen; hulpmiddelen; vervoersvoorzieningen; individuele begeleiding; dagbesteding, ook als respijtzorg; vervoer naar dagbesteding (en dagbehandeling), ook als respijtzorg; logeeropvang en logeerverblijf, ook als respijtzorg; beschermd wonen; beschut wonen beschermd thuis; maatschappelijke opvang. 3.Als de inwoner verhuist kan dit gevolgen hebben voor het hulpmiddel dat de inwoner heeft. Bij verhuizing wordt door de gemeente uitgegaan van de richtlijnen uit het “Convenant meeverhuizen van individuele mobiliteitshulpmiddelen en roerende woonvoorzieningen bij een verhuizing” (het zogenaamde verhuisconvenant). 4.De gemeente werkt in nadere regels de specifieke voorwaarden van een maatwerkvoorziening uit, voor zover dit nog niet bij wet geregeld is.

Artikel 2.3.4: Algemene weigeringsgronden

1.De gemeente kan de maatwerkvoorziening weigeren als: de inwoner het probleem zelf kan oplossen; de inwoner het probleem kan oplossen met hulp van huisgenoten of anderen uit het sociale netwerk of mantelzorg; de inwoner het probleem kan oplossen met gebruikelijke hulp (Wmo), met algemene voorzieningen, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met collectieve voorzieningen, met hulp van andere organisaties, of met andere voorzieningen; uit wetenschappelijk onderzoek onvoldoende de toegevoegde waarde blijkt van de hulp in het wegnemen van beperkingen; de gevraagde hulp afwijkt van het advies van de gemeente. 2.De gemeente kan de maatwerkvoorziening ook weigeren als: de inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien; de Wmo voorziening, waarbij het gaat om hulpmiddelen en woningaanpassingen: nog niet technisch is afgeschreven; vervroegd technisch is afgeschreven door het handelen van de inwoner; de inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft voordat de melding is gedaan of de aanvraag is ingediend, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was om de hulp in te roepen of aan te schaffen. Als er sprake is van een dergelijke acute noodsituatie moet de inwoner de melding of aanvraag binnen 6 weken nadat de noodsituatie zich heeft voorgedaan indienen. de inwoner de gevraagde hulp zelf heeft aangeschaft of heeft ingeroepen tussen de datum van de melding of aanvraag en het besluit van de gemeente. Hierop kan een uitzondering gemaakt worden als de gemeente hiervoor toestemming heeft gegeven, of als de gemeente de noodzaak van de hulp nog kan vaststellen; de hulp of voorziening anti-revaliderend werkt; de Wmo-voorziening niet langer dan zes maanden noodzakelijk is, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om de maatwerkvoorziening voor een kortere periode vast te stellen. Voor diensten, zoals hulp bij het huishouden, respijtzorg en begeleiding, geldt dat ook hulp voor een kortere periode toegekend kan worden; 3.Een Wmo-vervoersvoorziening kan worden geweigerd als het gaat om verplaatsingen buiten de directe woon- en leefomgeving. 4.Een woonvoorziening kan worden geweigerd: als de klachten van de inwoner zijn ontstaan door slecht of achterstallig onderhoud of als de woning niet voldoet aan de wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft, of niet zal hebben, in de woning waarvoor de voorziening wordt aangevraagd; als het gaat om woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting van de woning worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, tenzij het gaat om het toegankelijk maken van de woning; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was gezien de beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie, en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door de gemeente; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 5.De gemeente verstrekt de voorzieningen beschermd thuis, opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de gemeente Utrecht, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze gemeente. 6.De gemeente kan per maatwerkvoorziening nog specifieke weigeringsgronden benoemen.

Paragraaf 4.2: Regels voor de bijdrage in de kosten voor Wmo voorzieningen

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is geregeld in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015. Voor een algemene voorziening vraagt de gemeente geen bijdrage in de kosten. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de inwoner een onkostenvergoeding vragen als dat tussen de gemeente en aanbieder is afgesproken. Het gaat om een hele of gedeeltelijke onkostenvergoeding voor kosten zoals: gebruik van consumpties, maaltijden en materialen bij dagbesteding. De vergoeding bedraagt nooit meer dan de werkelijke kosten. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de gecontracteerde aanbieder. De gemeente vraagt geen eigen bijdrage voor: voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar (behalve voor autoaanpassingen en woningaanpassingen); specialistische hulp en ondersteuning: begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf. Hierbij kan wel een onkostenvergoeding worden gevraagd als in het derde lid is beschreven; een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd; het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen; woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. De hoogte van de eigen bijdrage voor de kosten van collectief taxivervoer bedraagt: € 0,28 per kilometer (tarief per 1 januari 2024). De tarieven kunnen worden geïndexeerd volgens de gemaakte afspraken. Voor het actuele tarief kan de inwoner terecht op www.regiotaxiutrecht.nl. Inwoners die gebruik maken van beschermd wonen betalen de inkomensafhankelijke eigen bijdrage. Bij de berekening van de eigen bijdrage voor beschermd wonen telt ook het vermogen mee zoals spaargeld, beleggingen of een tweede woning. Voor de actuele bedragen en percentages kan de inwoner terecht op https://www.hetcak.nl.

Artikel 6.3.4: Hoogte en tarief pgb

1.De gemeente kent een pgb toe in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de Jeugdwet of artikel 2.3.6 van de Wmo. Uitgangspunt is dat het pgb toereikend is om passende en noodzakelijke hulp in te kunnen kopen. 2.Uitgangspunt is dat het tarief van een pgb niet hoger is dan het tarief van de hulp in natura. 3.De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van het ondersteuningsplan; wordt bepaald door de keuze voor professionele hulp (formeel) of niet-professionele hulp (informeel); de hoogte van het pgb voor professionele (formele) hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate voorziening die hiervoor ingezet zou worden als de dienst in natura zou worden toegekend. Dit wordt getoetst aan de tarieven van Utrecht-West. Als op basis van het familiegroepsplan van de inwoner passende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht dan wordt dat tarief gehanteerd. de hoogte van het pgb voor niet-professionele (informele) hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor ondersteunende begeleiding zoals is opgenomen in de CAO VVT (FWG 30), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren als het gaat om begeleiding. de hoogte van het pgb voor professionele huishoudelijke hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate hulp in natura. de hoogte van niet professionele (informele) huishoudelijke hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor hulp in het huishouden zoals is opgenomen in de CAO VVT (specifiek voor hulp bij huishouden gecreëerde salarisschaal), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. voor vervoersvoorzieningen, hulpmiddelen, roerende woonvoorzieningen en woningaanpassingen bedraagt het pgb maximaal de kosten van een vergelijkbare voorziening in natura. Het pgb wordt berekend met een reële termijn voor de technische afschrijving en de kosten voor onderhoud en verzekering. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de goedkoopste adequate in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura en is toereikend om veilige, doeltreffende, inwonergerichte en kwalitatief goede ondersteuning in te kopen. 4.Als de hoogte van het pgb niet toereikend is of de voorziening niet kan worden geleverd door de gecontracteerde leveranciers, dan wordt de hoogte van het pgb bepaald op het bedrag van de goedkoopste door de gemeente geaccepteerde offerte voor zover het gaat om Wmo voorzieningen die niet te verkrijgen zijn via zorg/hulp in natura. 5.Voor hulp uit het sociaal netwerk, zoals bedoeld in artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet of in artikel 2ab van de landelijke Uitvoeringsregeling Wmo 2015, is de vergoeding maximaal € 141,00 per kalendermaand (tarief per 1 januari 2024). 6.De tegemoetkoming kan ook worden vastgesteld op de kosten per kalendermaand voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten berekend aan de hand van de richtbedragen van het Nibud. 7.De vergoeding voor vervoer van en naar de locatie voor jeugdhulp bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 8.De vergoeding voor vervoer van en naar de Wmo-dagbesteding bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 9.Het pgb kan gedurende het jaar naar behoefte flexibel ingezet worden. 10.De geldende pgb tarieven zijn te raadplegen via de gemeentelijke website. 11.De gemeente kan nadere regels en voorwaarden stellen over de toekenning van een pgb.

Paragraaf 7.1: Beëindiging voorziening

De gemeente kan een voorziening beëindigen als: de voorziening niet langer passend of nodig is; er gebruik gemaakt kan worden van een andere voorziening (zie ook artikel 1.2 van de Verordening); de inwoner zich niet houdt aan voorwaarden en verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden, zoals het met opzet veroorzaken van schade; de voorziening is verstrekt op grond van (bij Wmo-hulp met opzet) aangeleverde onjuiste of onvolledige gegevens van de inwoner; de gemeente niet langer kan vaststellen of een voorziening kan worden voortgezet, omdat de inwoner onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; de inwoner niet binnen zes maanden, of twaalf maanden bij een woningaanpassing gebruik heeft gemaakt van de voorziening, tenzij hem dat niet te verwijten is; de inwoner met een pgb niet in het hoofdverblijf verblijft: het pgb kan dan na 6 weken worden beëindigd. Als de inwoner in een ziekenhuis of instelling verblijft wordt het lopende pgb tot maximaal 8 weken na opname doorbetaald aan de zorgverlener. Na deze maand wordt de situatie opnieuw beoordeeld en wordt door de gemeente besloten welke hulp noodzakelijk is, welke financiering daarbij passend is. Het pgb kan dan beëindigd worden. De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Paragraaf 3.2: Woonvoorzieningen

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025

Normaal gebruik van de woning Een woningaanpassing is bedoeld om het normaal gebruik van de woning mogelijk te maken. Onder normaal gebruik wordt verstaan dat de elementaire woonfuncties mogelijk moeten zijn: slapen, lichaamsreiniging, toiletgang, het bereiden en consumeren van voedsel en het zich verplaatsen in de woning. Voor kinderen komt daarbij het veilig kunnen spelen in de woning. Er worden geen hobby- of studeerruimtes aangepast of bereikbaar gemaakt, omdat het hier geen elementaire woonfuncties betreft. Ook worden geen aanpassingen vergoed voor voorzieningen met een therapeutisch doel. Bezoekbaar Wanneer de inwoner in een instelling woont kan één woning waar hij regelmatig op bezoek komt (bijvoorbeeld van de ouders) bezoekbaar gemaakt worden. Bezoekbaar houdt in dat de inwoner toegang tot de woning, één verblijfsruimte (bijvoorbeeld de woonkamer) en het toilet heeft. Er worden geen aanpassingen vergoed om logeren mogelijk te maken. De gemeente waarin de Wlz-instelling staat, is verantwoordelijk voor het bezoekbaar maken van een woning. De tegemoetkoming voor het bezoekbaar maken van een woning bedraagt op declaratiebasis maximaal €2.927,50. Verhuiskosten Als een inwoner ten gevolge van plotseling opgetreden beperkingen onvoorzien met een verhuizing wordt geconfronteerd dan kan een verhuiskostenvergoeding worden verstrekt. Ook aan de inwoner die een aangepaste woning, op verzoek van de gemeente verlaat kan een verhuiskostenvergoeding worden verstrekt. De tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten bedraagt op declaratiebasis maximaal €2927,50. Vergoeding dubbele woonlasten In uitzonderlijke situaties kan een vergoeding worden geboden voor tijdelijke dubbele woonlasten (maximaal 3 maanden) bijvoorbeeld wanneer inwoner gedurende de uitvoering van de woningaanpassing niet in de eigen woning kan wonen. Huurderving Aan de eigenaar van een woning kan een voorziening ‘huurderving’ worden toegekend met het doel deze woning ter beschikking of opnieuw ter beschikking van een inwoner met een beperking te laten komen. Deze voorziening kan alleen uitbetaald worden in de vorm van een financiële tegemoetkoming aan de eigenaar van de woning. De voorwaarden zijn: De hoogte van de financiële tegemoetkoming is gelijk aan de kale huur van de woning met een maximum van het bedrag genoemd in artikel 13 lid 1 onder a van de Wet op de huurtoeslag; De tegemoetkoming wordt maximaal 6 maanden verstrekt; De eerste maand huur wordt niet vergoed. Keuring, onderhoud en reparatie woonvoorzieningen Voor trapliften, rolstoel of plateauliften, woonhuisliften, patiëntenliften, mechanische inrichting voor het in hoogte verstellen van keukenblok, bad- of wastafel, elektromagnetische openings- en afsluitingsmechanismen van deuren is vergoeding mogelijk voor kosten van keuring, onderhoud en reparatie. De vergoeding bedraagt 100% van de werkelijk gemaakte kosten.

Paragraaf 6.8: Woonvoorzieningen

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Om langer zelfstandig te kunnen blijven wonen in de eigen leefomgeving (dat kan de eigen woning zijn of een geschiktere woning in dezelfde omgeving) zijn er tegenwoordig veel voorzieningen die dit mogelijk maken. In deze paragraaf een toelichting op verschillende soorten woonvoorzieningen en een aantal begrippen die bij de beoordeling van de noodzaak van een voorziening en in de jurisprudentie over dit onderwerp een rol spelen. Wij onderscheiden de volgende woonvoorzieningen: • Losse woonvoorzieningen; voorzieningen die niet nagelvast, dus verplaatsbaar zijn (bijvoorbeeld een toiletstoel) ; • Bouwkundige woonvoorziening; nagelvaste voorzieningen ( bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur of een traplift); • Verhuiskostenvergoeding Voor kortdurend gebruik (maximaal 6 maanden) zijn losse woonvoorzieningen te leen via de uitleendepot van thuiszorgaanbieders of hulpmiddelen-leveranciers. Voordelen van losse voorzieningen zijn; snel in te zetten, soms voordeliger, vaak voor meerdere doeleinden te gebruiken (bijvoorbeeld: een douchestoel ook gebruiken om aan de wastafel te zitten of om op te zitten bij het aankleden) en meegenomen kunnen worden in geval van verhuizing. Losse voorzieningen zijn daarom veelal voorliggend op bouwkundige woonvoorzieningen Een losse tillift is bijvoorbeeld te verkiezen boven een plafondlift. Losse woonvoorzieningen kunnen zowel in bruikleen als in eigendom worden verstrekt. Relatief goedkope hulpmiddelen (waarvan de kosten van transport en reiniging voor herverstrekking niet opwegen tegen de kosten van verstrekking van een nieuw hulpmiddel), worden in eigendom verstrekt.

Paragraaf 6.9: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Een aantal woonvoorzieningen zijn algemeen gebruikelijk en vallen daarom onder de eigen verantwoordelijkheid. Het zijn voorzieningen die ook gebruikt worden door mensen zonder beperking en breed verkrijgbaar zijn, o.a. in bouwmarkten. Wat algemeen gebruikelijk is en tot iemands eigen verantwoordelijkheid kan worden gerekend moet ook gerelateerd worden aan de beperking, de leeftijd, de woonwens en de woonsituatie van iemand. Verwacht mag worden dat mensen tijdig maatregelen treffen om de woning te kunnen blijven gebruiken, ook al worden ze ouder of neemt de beperking toe, bijvoorbeeld door adequate vervanging van het sanitair of, bij het leggen van nieuwe vloeren, door het verwijderen van drempels. Wat algemeen gebruikelijk is, is ook aan maatschappelijke ontwikkelingen onderhevig en kan in de loop der jaren veranderen. In ieder geval wordt als algemeen gebruikelijk beschouwd: • Verhoogde toiletpot; • Eenvoudige wandbeugels (handgrepen); • Hendelmengkranen en thermostatische kranen; • Antislipbehandeling badkamervloer; • Eenvoudige douchestoelen • Renovatie van badkamer en keuken; • Tweede toilet; • centrale verwarming • meterkast met meerdere groepen • Elektrische aansluiting in berging ten behoeve van opladen scootmobiel of elektrische rolstoel • keramische- of inductie kookplaat • Kleine drempeloplopen tot 3 cm • Tweede trapleuning   Tijdens het onderzoek wordt, in volgorde, het volgende afgewogen: • geen ondersteuning als de aanpassing voorzienbaar was en het tot iemands eigen verantwoordelijkheid gerekend kan worden hierin te voorzien: b.v. een ouder iemand vernieuwt de badkamer en zorgt niet voor een adequate douche. • geen ondersteuning als de voorziening ouder is dan 20 jaar. Op dat moment is een vervanging algemeen gebruikelijk. Alleen eventuele kosten die specifiek betrekking hebben op de beperking komen dan voor ondersteuning in aanmerking. Als de voorziening jonger is dan 20 jaar wordt de situatie per geval beoordeeld. De gemeente hanteert afschrijvingstermijnen op basis van de in de sociale woningbouwsector gebruikelijke methode. Voor de keuken en badkamer geldt een afschrijvingstermijn van 15 tot 20 jaar. Vergoeding zal naar rato plaatsvinden. Bovenstaande termijnen gelden voor zowel woningen in eigendom, als huurwoningen. Mocht een verhuurder bij een oudere voorziening niet een deel van de kosten op zich willen nemen, op basis van binnen de woningbouwverenigingen bestaand beleid op dit punt, dan wordt met de verhuurder in overleg getreden en wordt geprobeerd tot een maatwerkoplossing te komen.

Paragraaf 1.1: Begrippen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is; algemeen gebruikelijke voorziening (Wmo): voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is, gangbaar onder de bevolking is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau; andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet; Awb: Algemene wet bestuursrecht; budgethouder: de inwoner die een pgb ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo; collectieve voorziening: voorziening die voor een groep van inwoners beschikbaar is. gemeente: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Stichtse Vecht; gebruikelijke hulp (geldt voor Wmo): de hulp die over het algemeen mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: de behoefte aan ondersteuning die de inwoner heeft op het gebied van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, of de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; inwoner: de persoon die zijn woonplaats heeft binnen de gemeente Stichtse Vecht volgens de regels van het Burgerlijk Wetboek (titel 3, Boek 1 BW) en die daar rechtmatig verblijft. Gaat het om Wmo­hulp, dan betreft het de ingezetene van de gemeente Stichtse Vecht als bedoeld in artikel 1.2.1 van de Wmo en de ingezetene van Nederland die zich bij de gemeente meldt voor maatschappelijke opvang. Gaat het om Jeugdhulp dan gaat het om ouders/verzorgers en of jeugdigen waarvoor de gemeente volgens het woonplaatsbeginsel verantwoordelijk is. Voor de toepassing van hoofdstuk 7 wordt onder inwoner ook verstaan: de persoon die hulp van de gemeente heeft gehad maar zijn woonplaats niet meer daar heeft. Onder rechtmatig verblijf wordt verstaan: verblijf dat geen wettelijke belemmering oplevert voor hulp van de gemeente; Jeugd en Wmo team: het Jeugd en Wmo team bestaat uit TIM Stichtse Vecht (zie ook onder s.) en het Wmo loket (zie ook onder v.). maatschappelijke opvang: onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Het gaat niet om onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten in verband met risico’s voor hun veiligheid door huiselijk geweld; maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor de gemeente een indicatie moet afgeven/besluit moet nemen. Het is de voorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en die in de Jeugdwet bedoeld wordt met een ‘individuele voorziening’. medewerker: de medewerker van het Jeugd en Wmo team; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan de gemeente als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; ondersteuningsplan: een document waarin de ondersteuningsbehoefte van de inwoner is vastgelegd, samen met de doelen (beoogde resultaten) en hoe deze te bereiken, evenals de bijdragen die zowel de gemeente als de hulpvrager en zijn sociale netwerk hieraan kunnen leveren; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 2.3.6 lid 1 van de Wmo, zijnde een door de gemeente verstrekt budget aan de inwoner, dat hem in staat stelt hulp of het hulpmiddel zelf in te kopen; samenwerkingspartners: partners met wie de gemeente samenwerkt; sociaal netwerk: het netwerk van personen aan wie een inwoner om hulp kan vragen. Het netwerk kan bestaan uit bijvoorbeeld familie, vrienden en buren. TIM Stichtse Vecht: TIM Stichtse Vecht bestaat uit wijkteams die de toegang vormen tot maatwerk voorzieningen Jeugdhulp en Wmo-begeleiding. TIM Stichtse Vecht bestaat uit Timon en Incluzio, in deze verordening wordt alleen gesproken over TIM Stichtse Vecht. Timon mag besluiten nemen namens de gemeente als het gaat om voorzieningen die zij aanbieden. Deze bevoegdheden zijn geregeld in het Mandaatbesluit; verslag: het verslag van het gesprek en onderzoek naar aanleiding van de melding van een hulpvraag of aanvraag. De inwoner of haar of zijn vertegenwoordiger krijgt dit verslag. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het verslag toegevoegd. Het verslag kan ook dienen als ondersteuningsplan als het gaat om hulp die ingezet wordt door of via het Jeugd en Wmo team. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Wmo loket: het Wmo loket is gevestigd op het gemeentekantoor en zet o.a. hulp bij het huishouden, hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen in. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Awb, de Jeugdwet, het besluit Jeugdwet, de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 2.2.3: Inhoud gesprek

1.De medewerker bespreekt met de inwoner de hulpvraag en de persoonlijke situatie van de inwoner. 2.In het gesprek onderzoekt de medewerker in ieder geval: bij een gesprek over jeugdhulp: is er sprake van problemen bij het opgroeien en/of opvoeden, psychische problemen en stoornissen; bij een gesprek over hulp van de Wmo: zijn er problemen met de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie; de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het ge- wenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? 3.De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden om hulp te krijgen. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag. 4.De medewerker informeert de inwoner, indien van toepassing, over wat hij zelf moet betalen. 5.Als de inwoner een persoonlijk plan of familiegroepsplan heeft dan betrekt de gemeente deze bij het gesprek.

Artikel 2.4.1: Inhoud beschikking

1.De gemeente legt het besluit over het al dan niet toekennen van een maatwerkvoorziening vast in een beschikking De beschikking wordt naar de inwoner gestuurd. 2.In de beschikking wordt in ieder geval vastgelegd: wat de hulp en/of voorziening inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat, hoeveel hulp gegeven wordt en, indien van toepassing, hoe lang de hulp duurt; hoe en door wie de hulp wordt gegeven, als dit al bij het besluit bekend is; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden; de termijn van 6 maanden waarbinnen de inwoner zich moet melden bij een hulpaanbieder dan wel het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 2.5 van deze Verordening; of de hulp als een gift, in natura, in de vorm van een pgb, of op een andere manier wordt gegeven. 3.Verstrekt de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in de beschikking ook vermeld: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; (indien van toepassing) hoe vaak het geld wordt betaald. 4.Verstrekt de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval ook vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden; de termijn van 6 maanden waarbinnen de inwoner het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 2.5 van deze Verordening; welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 5.De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook, indien van toepassing, over wat de inwoner zelf moet betalen.

Artikel 2.6.2: Jeugdwet via arts e.a.

1.De gemeente zorgt ervoor dat de jeugdige jeugdhulp krijgt, als de huisarts, jeugdarts, medisch specialist, gecertificeerde instelling of jeugdreclassering de jeugdige doorverwijst naar een jeugdhulpaanbieder. 2.Bij de procedure genoemd in het eerste lid doorloopt de aanbieder de stappen zoals beschreven in artikel 2.3.3 van deze Verordening. Als dit niet mogelijk is voor de aanbieder, kan de aanbieder de inwoner verwijzen naar TIM Stichtse Vecht voor het onderzoek. 3.De gemeente maakt afspraken met de huisartsen, de medisch specialisten, de jeugdartsen en de zorgverzekeraars over zulke doorverwijzingen. Alleen doorverwijzingen naar gecontracteerde hulp komt in aanmerking voor vergoeding van de gemeente, tenzij geen passende hulp via de gecontracteerde hulp ingezet kan worden. Dit is ter beoordeling van de gemeente. Als de inwoner in aanmerking wil komen voor niet gecontracteerde hulp, kan hiervoor een pgb aanvraag ingediend worden. De gemeente beoordeelt deze aanvraag. Ook hiervoor worden de stappen gevolgd zoals beschreven in 2.3.3. 4.De gemeente stuurt over de jeugdhulp een beschikking naar de inwoner. In deze beschikking wordt de inwoner geïnformeerd over de jeugdhulp en over de duur van de hulp.

Paragraaf 4.2: Regels voor de bijdrage in de kosten voor Wmo voorzieningen

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is geregeld in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015. Voor een algemene voorziening vraagt de gemeente geen bijdrage in de kosten. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de inwoner een onkostenvergoeding vragen als dat tussen de gemeente en aanbieder is afgesproken. Het gaat om een hele of gedeeltelijke onkostenvergoeding voor kosten zoals: gebruik van consumpties, maaltijden en materialen bij dagbesteding. De vergoeding bedraagt nooit meer dan de werkelijke kosten. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de gecontracteerde aanbieder. De gemeente vraagt geen eigen bijdrage voor: voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar (behalve voor autoaanpassingen en woningaanpassingen); specialistische hulp en ondersteuning: begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf. Hierbij kan wel een onkostenvergoeding worden gevraagd als in het derde lid is beschreven; een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd; het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen; woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. De hoogte van de eigen bijdrage voor de kosten van collectief taxivervoer bedraagt: € 0,28 per kilometer (tarief per 1 januari 2024). De tarieven kunnen worden geïndexeerd volgens de gemaakte afspraken. Voor het actuele tarief kan de inwoner terecht op www.regiotaxiutrecht.nl. Inwoners die gebruik maken van beschermd wonen betalen de inkomensafhankelijke eigen bijdrage. Bij de berekening van de eigen bijdrage voor beschermd wonen telt ook het vermogen mee zoals spaargeld, beleggingen of een tweede woning. Voor de actuele bedragen en percentages kan de inwoner terecht op https://www.hetcak.nl.

Paragraaf 5.2: Duur van de indicatie jeugdhulp

De indicatie voor jeugdhulp wordt altijd voor bepaalde tijd afgegeven, waarbij de duur van de indicatie afhankelijk is van de situatie van de inwoner. Als de hulp in de vorm van een pgb wordt verstrekt, wordt deze altijd voor bepaalde tijd, dus met een einddatum, afgegeven.

Artikel 6.3.1: Voorwaarden pgb

1.In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat. De voorwaarden uit de Wmo, Jeugdwet, de nadere regels en de voorwaarden uit deze paragraaf gelden bij de beoordeling van het recht op een pgb. 2.Als het gaat om een pgb aanvraag voor jeugdhulp motiveert de inwoner waarom de hulp in natura niet voldoet. 3.De inwoner maakt een plan voor de besteding van het pgb. Dit is het pgb-budgetplan. Hierin staat: welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen; de kosten van de hulp, uitgedrukt in omvang en hoogte van het tarief; door wie de hulp wordt gegeven en hoe de hulp georganiseerd wordt; hoe de kwaliteit wordt gewaarborgd. De gemeente moet het plan goedkeuren, op kwaliteit toetsen en als de inwoner aan de voorwaarden voldoet van het eerste lid zal de gemeente daarna het pgb toekennen. De inwoner is verplicht om gebruik te maken van het model pgb-budgetplan, en na het invullen te ondertekenen. Het pgb-budgetplan wordt door de gemeente aan de inwoner verstrekt. 4.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of vertegenwoordigers en een vrij besteedbaar bedrag; reiskosten; bonussen; het voeren van een pgb-administratie; en kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s). 5.De inwoner moet het pgb-budget besteden aan de doelen zoals beschreven in het ondersteuningsplan en de hulp die via het besluit is toegekend. Een overschrijding van het budget komt voor rekening van de inwoner. 6.De gemeente verstrekt geen pgb in de volgende situaties: bij hulp in een spoedeisende situatie; als uit het door de inwoner ingediende pgb-budgetplan blijkt dat de kwaliteit van de hulp onvoldoende gewaarborgd is. De gemeente voert hierbij een controle uit naar de kwaliteit van de aanbieder; als uit het door de inwoner ingediende pgb-budgetplan niet blijkt dat de hulp voldoende zal bijdragen aan het gewenste resultaat. De gemeente voert hierbij een controle uit naar de kwaliteit van de hulpverlener; als de inwoner het pgb niet zelf kan beheren en de pgb-beheerder dezelfde persoon is als de hulpverlener of werkt voor dezelfde organisatie als de hulpverlener; als de inwoner het pgb niet zelf kan beheren en in de omgeving van de inwoner geen andere persoon is die dit beheer kan overnemen. De gemeente beoordeelt hierbij of de inwoner of andere personen voldoende vaardigheden hebben om het pgb te beheren. 7.De persoon aan wie een pgb wordt verstrekt kan de hulp betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk voor zover het niet gaat om behandeling, beschermd of beschut wonen, of dagbesteding. 8.De gemeente kan nadere regels vaststellen over de aan het pgb verbonden voorwaarden en verplichtingen.

Artikel 6.3.2: Kwaliteitseisen aan het pgb

De kwaliteit van de hulp die met het pgb ingekocht wordt moet minimaal voldoen aan de kwaliteitseisen voor hulp zoals genoemd in de nadere regels, Wmo en Jeugdwet.

Artikel 6.3.3: Onderscheid formele en informele hulp

1.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-register) en/of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet, voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. 2.Als de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in lid 1 onder a, b of c, is sprake van informele hulp. 3.Als de jeugdhulp of Wmo hulp geboden wordt door een persoon uit het sociaal netwerk van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp. 4.De gemeente kan in nadere regels nadere voorwaarden opstellen voor de inzet van een pgb voor het sociale netwerk.

Artikel 6.3.4: Hoogte en tarief pgb

1.De gemeente kent een pgb toe in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de Jeugdwet of artikel 2.3.6 van de Wmo. Uitgangspunt is dat het pgb toereikend is om passende en noodzakelijke hulp in te kunnen kopen. 2.Uitgangspunt is dat het tarief van een pgb niet hoger is dan het tarief van de hulp in natura. 3.De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van het ondersteuningsplan; wordt bepaald door de keuze voor professionele hulp (formeel) of niet-professionele hulp (informeel); de hoogte van het pgb voor professionele (formele) hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate voorziening die hiervoor ingezet zou worden als de dienst in natura zou worden toegekend. Dit wordt getoetst aan de tarieven van Utrecht-West. Als op basis van het familiegroepsplan van de inwoner passende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht dan wordt dat tarief gehanteerd. de hoogte van het pgb voor niet-professionele (informele) hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor ondersteunende begeleiding zoals is opgenomen in de CAO VVT (FWG 30), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren als het gaat om begeleiding. de hoogte van het pgb voor professionele huishoudelijke hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate hulp in natura. de hoogte van niet professionele (informele) huishoudelijke hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor hulp in het huishouden zoals is opgenomen in de CAO VVT (specifiek voor hulp bij huishouden gecreëerde salarisschaal), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. voor vervoersvoorzieningen, hulpmiddelen, roerende woonvoorzieningen en woningaanpassingen bedraagt het pgb maximaal de kosten van een vergelijkbare voorziening in natura. Het pgb wordt berekend met een reële termijn voor de technische afschrijving en de kosten voor onderhoud en verzekering. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de goedkoopste adequate in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura en is toereikend om veilige, doeltreffende, inwonergerichte en kwalitatief goede ondersteuning in te kopen. 4.Als de hoogte van het pgb niet toereikend is of de voorziening niet kan worden geleverd door de gecontracteerde leveranciers, dan wordt de hoogte van het pgb bepaald op het bedrag van de goedkoopste door de gemeente geaccepteerde offerte voor zover het gaat om Wmo voorzieningen die niet te verkrijgen zijn via zorg/hulp in natura. 5.Voor hulp uit het sociaal netwerk, zoals bedoeld in artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet of in artikel 2ab van de landelijke Uitvoeringsregeling Wmo 2015, is de vergoeding maximaal € 141,00 per kalendermaand (tarief per 1 januari 2024). 6.De tegemoetkoming kan ook worden vastgesteld op de kosten per kalendermaand voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten berekend aan de hand van de richtbedragen van het Nibud. 7.De vergoeding voor vervoer van en naar de locatie voor jeugdhulp bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 8.De vergoeding voor vervoer van en naar de Wmo-dagbesteding bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 9.Het pgb kan gedurende het jaar naar behoefte flexibel ingezet worden. 10.De geldende pgb tarieven zijn te raadplegen via de gemeentelijke website. 11.De gemeente kan nadere regels en voorwaarden stellen over de toekenning van een pgb.

Artikel 6.3.5: Verantwoording pgb

1.De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. De gemeente kan hierbij het gebruik van een standaard evaluatieverslag verplicht stellen. 2.Als een inwoner hulp in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die feitelijk geleverd is.

Artikel 6.3.6: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om de uitbetaling van het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen, totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing; de inwoner niet langer aangewezen is op de voorziening; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die bij een pgb horen; de inwoner het pgb niet, of voor een ander doel heeft gebruikt.

Paragraaf 7.1: Beëindiging voorziening

De gemeente kan een voorziening beëindigen als: de voorziening niet langer passend of nodig is; er gebruik gemaakt kan worden van een andere voorziening (zie ook artikel 1.2 van de Verordening); de inwoner zich niet houdt aan voorwaarden en verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden, zoals het met opzet veroorzaken van schade; de voorziening is verstrekt op grond van (bij Wmo-hulp met opzet) aangeleverde onjuiste of onvolledige gegevens van de inwoner; de gemeente niet langer kan vaststellen of een voorziening kan worden voortgezet, omdat de inwoner onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; de inwoner niet binnen zes maanden, of twaalf maanden bij een woningaanpassing gebruik heeft gemaakt van de voorziening, tenzij hem dat niet te verwijten is; de inwoner met een pgb niet in het hoofdverblijf verblijft: het pgb kan dan na 6 weken worden beëindigd. Als de inwoner in een ziekenhuis of instelling verblijft wordt het lopende pgb tot maximaal 8 weken na opname doorbetaald aan de zorgverlener. Na deze maand wordt de situatie opnieuw beoordeeld en wordt door de gemeente besloten welke hulp noodzakelijk is, welke financiering daarbij passend is. Het pgb kan dan beëindigd worden. De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Paragraaf 7.2: Terugvordering voorziening

De gemeente kan de voorziening of de waarde daarvan van de inwoner terugvorderen. Ook het pgb dat is verstrekt voor hulp kan door de gemeente worden teruggevorderd. Ook kan een verstrekte voorziening worden opgehaald. Terugvorderen of een voorziening ophalen kan vanaf het moment waarop is voldaan aan één of meer van de redenen voor beëindiging die genoemd worden in artikel 7.1.1., eerste lid, onder c, d, e, en f van deze verordening. De vordering kan worden geïnd door middel van verrekening, als bedoeld in artikel 3.3 lid 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Paragraaf 4.1: Algemene voorwaarden pgb

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025

Als de hoogte van het pgb niet toereikend is of de voorziening niet kan worden geleverd door de gecontracteerde leveranciers, dan wordt de hoogte van het pgb bepaald op het bedrag van de goedkoopste door de gemeente geaccepteerde offerte voor zover het gaat om een voorziening die niet te verkrijgen is via zorg in natura. De inwoner overlegt minimaal twee offertes. Deze bepaling betreft een uitwerking van artikel 6.3.4, eerste lid, van de Verordening. De inwoner stelt een zorgovereenkomst op die voldoet aan de eisen van de SVB en de gemeente. Bij het verstrekken van een pgb gelden de voorwaarden die de SVB stelt aan de betaling van een pgb.

Paragraaf 4.2: Pgb-vaardigheid

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025

De gemeente beoordeelt of de beoogde budgethouder of budgetbeheerder voldoende vaardigheden heeft om het Pgb te beheren. De budgethouder of budgetbeheerder dient in ieder geval: een duidelijk beeld te hebben van de hulpvraag; op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze zelf (online) weten te vinden; in staat te zijn om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden; voldoende vaardig te zijn om in de Nederlandse taal te communiceren met de gemeente, de SVB en de zorgverleners; in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een zorgverlener te kiezen; in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college; in staat te zijn om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte; in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. Een budgethouder of een budgetbeheerder wordt in beginsel niet in staat geacht de aan een pgb verbonden taken verantwoord te kunnen uitvoeren als sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: schuldenproblematiek; ernstige verslavingsproblematiek; aangetoonde fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, begaan in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag; een aanmerkelijke verstandelijke beperking; een ernstig psychiatrisch ziektebeeld; een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis; het onvoldoende machtig zijn van de Nederlandse taal in woord en geschrift;

Paragraaf 4.6: Beschikking pgb

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Als de cliënt kiest voor een pgb, wordt in de toekenningbeschikking opgenomen: • het budget waarmee de voorziening of hulp kan worden ingekocht. De van toepassing zijnde bedragen zijn opgenomen in de “financiële bijlage”; • Voor welk resultaat het budget moet worden ingezet; • Welke eisen er in de zorgovereenkomst opgenomen moeten worden; • het feit dat er een eigen bijdrage moet worden betaald; • de periode waarvoor deze toekenning geldt of de termijn waarbinnen de voorziening aangeschaft dient te zijn; • De wijze van verantwoording van de besteding van het budget. De toekenning eindigt wanneer: • de budgethouder verhuist naar een andere gemeente; • de budgethouder overlijdt; • als de indicatieperiode of geldigheidsduur is verstreken; • als de budgethouder aangeeft dat zijn situatie is veranderd en (de gemeente) vaststelt dat de voorziening niet meer voldoet; • de budgethouder geen verantwoording aflegt; • de budgethouder zijn pgb laat omzetten in ZIN.

Paragraaf 4.9: Controle pgb

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

De controle met betrekking tot de uitgaven vanuit het persoonsgebonden budget wordt gedaan door de SVB. Inhoudelijk kan de gemeente aan de voorkant al regelen dat een pgb op een juiste manier wordt ingezet. In de beschikking wordt duidelijk weergegeven wat de omvang is en voor hoeveel jaar het pgb bedoeld is. Om volstrekt duidelijk te laten zijn wat met het pgb aangeschaft moet worden en meer precies aan welke eisen de voorziening moet voldoen, wordt een zo nauwkeurig mogelijk omschreven programma van eisen bij de beschikking gevoegd. Periodiek kan de gemeente toetsen of het persoonlijk plan nog voldoet of mogelijk een actualisatie noodzakelijk is. De effectiviteit van de inzet van een pgb wordt getoetst door middel van een periodiek keukentafelgesprek met de budgethouder.

Paragraaf 4.2: Regels voor de bijdrage in de kosten voor Wmo voorzieningen

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner een bijdrage totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt de bijdrage per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is geregeld in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015. Voor een algemene voorziening vraagt de gemeente geen bijdrage in de kosten. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de inwoner een onkostenvergoeding vragen als dat tussen de gemeente en aanbieder is afgesproken. Het gaat om een hele of gedeeltelijke onkostenvergoeding voor kosten zoals: gebruik van consumpties, maaltijden en materialen bij dagbesteding. De vergoeding bedraagt nooit meer dan de werkelijke kosten. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de gecontracteerde aanbieder. De gemeente vraagt geen eigen bijdrage voor: voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar (behalve voor autoaanpassingen en woningaanpassingen); specialistische hulp en ondersteuning: begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf. Hierbij kan wel een onkostenvergoeding worden gevraagd als in het derde lid is beschreven; een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd; het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen; woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. De hoogte van de eigen bijdrage voor de kosten van collectief taxivervoer bedraagt: € 0,28 per kilometer (tarief per 1 januari 2024). De tarieven kunnen worden geïndexeerd volgens de gemaakte afspraken. Voor het actuele tarief kan de inwoner terecht op www.regiotaxiutrecht.nl. Inwoners die gebruik maken van beschermd wonen betalen de inkomensafhankelijke eigen bijdrage. Bij de berekening van de eigen bijdrage voor beschermd wonen telt ook het vermogen mee zoals spaargeld, beleggingen of een tweede woning. Voor de actuele bedragen en percentages kan de inwoner terecht op https://www.hetcak.nl.

Paragraaf 5.1: Eigen bijdrage maatwerkvoorzieningen

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

1. Het college vraagt geen eigen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar (behalve voor autoaanpassingen en woningaanpassingen); b. algemene voorzieningen waaronder hulp en ondersteuning van het wijkteam; c. specialistische hulp en ondersteuning: begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf; d. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; e. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; f. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen; g. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. Voor de volgende maatwerkvoorzieningen is wel een eigen bijdrage van toepassing: - Hulp bij het huishouden - Woondiensten (huurderving, keuring woonvoorziening, tijdelijke huisvesting en vrijmaken woning) - Vervoersvoorzieningen zoals aangepaste fietsen, aanpassing vervoermiddel, accessoires vervoersvoorziening, ander verplaatsingsmiddel, open elektrische buitenwagen (scootmobiel), gesloten buitenwagen, bruikleenauto, driewielfietsen, onderhoud en reparatie ,verzekeringen - Woonvoorzieningen zoals een woningaanpassing, onroerende woonvoorziening, roerende woonvoorziening, traplift/tillift, verwijderen woonvoorziening, onderhoud en reparatie. Wettelijk is geregeld dat het CAK (Centraal Administratie Kantoor) de eigen bijdrage vaststelt, oplegt en int. Vervolgens vindt afdracht aan de gemeente plaats.   De duur van de eigen bijdrage: Een eigen bijdrage voor een voorziening mag nooit de kostprijs van de voorziening te boven gaan. Wordt een voorziening in eigendom verstrekt, dan geldt de termijn conform de afschrijvingsperiode. Gaat het om een huur, of leasevoorziening dan loopt het heffen van de eigen bijdrage door zo lang als de voorziening wordt gebruikt. Dat geldt ook voor de doorlopende dienstverlening (HH of begeleiding bijvoorbeeld) in natura of via een Pgb. De eigen bijdrage mag nooit hoger zijn dan de werkelijke kosten van de voorziening. De procedure: • De gemeente stuurt de cliëntgegevens naar het CAK; • Het CAK stelt de eigen bijdrage vast; • Het CAK stuurt een definitieve beschikking naar de cliënt; • Het CAK stuurt de factuur waarop de eigen bijdrage voor het pgb in rekening wordt gebracht, naar de cliënt; • Het CAK stelt de middelen beschikbaar aan de gemeenten.

Paragraaf 5.2: Eigen bijdrage algemene voorziening

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

De aanbieder van een algemene voorziening waaronder hulp en ondersteuning van het wijkteam, kan aan de inwoner een vergoeding vragen als dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat om een hele of gedeeltelijke vergoeding voor kosten zoals: gebruik van consumpties, maaltijden en materialen bij dagbesteding. De vergoeding bedraagt nooit meer dan de werkelijke kosten. Op de bijdrage in de kosten van bijvoorbeeld commerciële boodschappendiensten heeft de gemeente geen zeggenschap. Ook de activiteiten georganiseerd door de welzijnsinstellingen zijn al langer bestaande initiatieven en worden hier niet bedoeld. De welzijnsinstellingen bepalen in principe zelf de hoogte van de bijdrage.

Artikel 6.3.4: Hoogte en tarief pgb

1.De gemeente kent een pgb toe in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de Jeugdwet of artikel 2.3.6 van de Wmo. Uitgangspunt is dat het pgb toereikend is om passende en noodzakelijke hulp in te kunnen kopen. 2.Uitgangspunt is dat het tarief van een pgb niet hoger is dan het tarief van de hulp in natura. 3.De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van het ondersteuningsplan; wordt bepaald door de keuze voor professionele hulp (formeel) of niet-professionele hulp (informeel); de hoogte van het pgb voor professionele (formele) hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate voorziening die hiervoor ingezet zou worden als de dienst in natura zou worden toegekend. Dit wordt getoetst aan de tarieven van Utrecht-West. Als op basis van het familiegroepsplan van de inwoner passende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht dan wordt dat tarief gehanteerd. de hoogte van het pgb voor niet-professionele (informele) hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor ondersteunende begeleiding zoals is opgenomen in de CAO VVT (FWG 30), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren als het gaat om begeleiding. de hoogte van het pgb voor professionele huishoudelijke hulp is maximaal 80% van de goedkoopste adequate hulp in natura. de hoogte van niet professionele (informele) huishoudelijke hulp bedraagt het uurtarief dat gelijk is aan de hoogste periodiek voor hulp in het huishouden zoals is opgenomen in de CAO VVT (specifiek voor hulp bij huishouden gecreëerde salarisschaal), rekening houdend met de vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. voor vervoersvoorzieningen, hulpmiddelen, roerende woonvoorzieningen en woningaanpassingen bedraagt het pgb maximaal de kosten van een vergelijkbare voorziening in natura. Het pgb wordt berekend met een reële termijn voor de technische afschrijving en de kosten voor onderhoud en verzekering. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de goedkoopste adequate in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura en is toereikend om veilige, doeltreffende, inwonergerichte en kwalitatief goede ondersteuning in te kopen. 4.Als de hoogte van het pgb niet toereikend is of de voorziening niet kan worden geleverd door de gecontracteerde leveranciers, dan wordt de hoogte van het pgb bepaald op het bedrag van de goedkoopste door de gemeente geaccepteerde offerte voor zover het gaat om Wmo voorzieningen die niet te verkrijgen zijn via zorg/hulp in natura. 5.Voor hulp uit het sociaal netwerk, zoals bedoeld in artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet of in artikel 2ab van de landelijke Uitvoeringsregeling Wmo 2015, is de vergoeding maximaal € 141,00 per kalendermaand (tarief per 1 januari 2024). 6.De tegemoetkoming kan ook worden vastgesteld op de kosten per kalendermaand voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten berekend aan de hand van de richtbedragen van het Nibud. 7.De vergoeding voor vervoer van en naar de locatie voor jeugdhulp bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 8.De vergoeding voor vervoer van en naar de Wmo-dagbesteding bedraagt de werkelijke kosten van het Openbaar Vervoer. Bij eigen vervoer bedraagt de vergoeding maximaal de belastingvrije kilometervergoeding (€ 0,23 per kilometer per 1 januari 2024). Bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding wordt uitgegaan van de kortste route (per auto) overeenkomstig de ANWB routeplanner. 9.Het pgb kan gedurende het jaar naar behoefte flexibel ingezet worden. 10.De geldende pgb tarieven zijn te raadplegen via de gemeentelijke website. 11.De gemeente kan nadere regels en voorwaarden stellen over de toekenning van een pgb.

Paragraaf 1.1: Begrippen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is; algemeen gebruikelijke voorziening (Wmo): voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is, gangbaar onder de bevolking is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau; andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de Jeugdwet; Awb: Algemene wet bestuursrecht; budgethouder: de inwoner die een pgb ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo; collectieve voorziening: voorziening die voor een groep van inwoners beschikbaar is. gemeente: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Stichtse Vecht; gebruikelijke hulp (geldt voor Wmo): de hulp die over het algemeen mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: de behoefte aan ondersteuning die de inwoner heeft op het gebied van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen, of de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; inwoner: de persoon die zijn woonplaats heeft binnen de gemeente Stichtse Vecht volgens de regels van het Burgerlijk Wetboek (titel 3, Boek 1 BW) en die daar rechtmatig verblijft. Gaat het om Wmo­hulp, dan betreft het de ingezetene van de gemeente Stichtse Vecht als bedoeld in artikel 1.2.1 van de Wmo en de ingezetene van Nederland die zich bij de gemeente meldt voor maatschappelijke opvang. Gaat het om Jeugdhulp dan gaat het om ouders/verzorgers en of jeugdigen waarvoor de gemeente volgens het woonplaatsbeginsel verantwoordelijk is. Voor de toepassing van hoofdstuk 7 wordt onder inwoner ook verstaan: de persoon die hulp van de gemeente heeft gehad maar zijn woonplaats niet meer daar heeft. Onder rechtmatig verblijf wordt verstaan: verblijf dat geen wettelijke belemmering oplevert voor hulp van de gemeente; Jeugd en Wmo team: het Jeugd en Wmo team bestaat uit TIM Stichtse Vecht (zie ook onder s.) en het Wmo loket (zie ook onder v.). maatschappelijke opvang: onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten en niet in staat zijn zich op eigen kracht te handhaven in de samenleving. Het gaat niet om onderdak en begeleiding voor personen die de thuissituatie hebben verlaten in verband met risico’s voor hun veiligheid door huiselijk geweld; maatwerkvoorziening: een voorziening waarvoor de gemeente een indicatie moet afgeven/besluit moet nemen. Het is de voorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en die in de Jeugdwet bedoeld wordt met een ‘individuele voorziening’. medewerker: de medewerker van het Jeugd en Wmo team; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan de gemeente als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; ondersteuningsplan: een document waarin de ondersteuningsbehoefte van de inwoner is vastgelegd, samen met de doelen (beoogde resultaten) en hoe deze te bereiken, evenals de bijdragen die zowel de gemeente als de hulpvrager en zijn sociale netwerk hieraan kunnen leveren; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 2.3.6 lid 1 van de Wmo, zijnde een door de gemeente verstrekt budget aan de inwoner, dat hem in staat stelt hulp of het hulpmiddel zelf in te kopen; samenwerkingspartners: partners met wie de gemeente samenwerkt; sociaal netwerk: het netwerk van personen aan wie een inwoner om hulp kan vragen. Het netwerk kan bestaan uit bijvoorbeeld familie, vrienden en buren. TIM Stichtse Vecht: TIM Stichtse Vecht bestaat uit wijkteams die de toegang vormen tot maatwerk voorzieningen Jeugdhulp en Wmo-begeleiding. TIM Stichtse Vecht bestaat uit Timon en Incluzio, in deze verordening wordt alleen gesproken over TIM Stichtse Vecht. Timon mag besluiten nemen namens de gemeente als het gaat om voorzieningen die zij aanbieden. Deze bevoegdheden zijn geregeld in het Mandaatbesluit; verslag: het verslag van het gesprek en onderzoek naar aanleiding van de melding van een hulpvraag of aanvraag. De inwoner of haar of zijn vertegenwoordiger krijgt dit verslag. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het verslag toegevoegd. Het verslag kan ook dienen als ondersteuningsplan als het gaat om hulp die ingezet wordt door of via het Jeugd en Wmo team. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Wmo loket: het Wmo loket is gevestigd op het gemeentekantoor en zet o.a. hulp bij het huishouden, hulpmiddelen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen in. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Awb, de Jeugdwet, het besluit Jeugdwet, de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Paragraaf 1.2: Soorten voorzieningen

Er zijn verschillende soorten voorzieningen om inwoners te helpen. Er zijn algemene voorzieningen, algemeen gebruikelijke voorzieningen en collectieve voorzieningen. De inwoner kan zelf om een algemene voorziening vragen, dit kan op eigen initiatief of bijvoorbeeld via een verwijzing van bijvoorbeeld de huisarts of een andere samenwerkingspartner. Ook zijn er voorzieningen die niet via de Wmo of Jeugdwet worden verstrekt, maar via een andere regeling, de zogenaamde andere voorzieningen. Pas als de gemeente van oordeel is dat deze voorzieningen de inwoner niet kunnen helpen kan een maatwerkvoorziening worden gegeven. Deze voorziening wordt na het afgeven van een indicatie verstrekt.

Artikel 1.2.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen (Wmo)

Onder een algemeen gebruikelijke voorziening wordt een voorziening verstaan die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van zelfredzaamheid of participatie, en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau en gangbaar is onder de bevolking. Er kan uitgegaan worden van tweedehands voorzieningen die op het moment van de aanvraag beschikbaar zijn.

Artikel 2.3.3: Beoordelen aanvraag

1.Vraagt de inwoner hulp, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: de hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de Wmo en/of de Jeugdwet te bereiken; en de hulp past bij de persoonlijke situatie van de inwoner. Bij hulpvragen voor jeugdhulp gaat het om ontwikkel-, opgroei- en opvoedingsproblemen. Bij hulpvragen van de Wmo gaat het om vragen over zelfredzaamheid en meedoen in de samenleving. 2.Bij het beoordelen van de aanvraag betrekt de gemeente alle gegevens die van belang zijn. Het gaat onder meer om gegevens over: de behoeften en persoonskenmerken van de inwoner. Hierbij wordt ook gekeken naar de godsdienstige voorkeur, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner; de (on)mogelijkheden van de inwoner; de persoonlijke situatie van de inwoner; de mogelijkheden van gezinsleden, het sociale netwerk, andere organisaties en de gemeente. 3.Om te bepalen of de gemeente hulp inzet, volgt de gemeente de volgende stappen: Stap 1: de medewerker stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is. Stap 2: de medewerker stelt hierna vast welke problemen, beperkingen en belemmeringen er precies zijn. Stap 3: de medewerker bepaalt of en welke hulp nodig is en hoe veel, hoe lang en in welke vorm. Stap 4: de medewerker onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), eventueel met behulp van algemene voorzieningen, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met collectieve voorzieningen, met hulp van huisgenoten en anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, gebruikelijke hulp (Wmo) of met andere voorzieningen. Stap 5: de medewerker bepaalt welke (aanvullende) hulp nodig is om het probleem op te lossen. 4.Voor sommige vormen van hulp zijn er in de Wmo, Jeugdwet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 5.De maatwerkvoorziening is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen.

Artikel 2.3.4: Algemene weigeringsgronden

1.De gemeente kan de maatwerkvoorziening weigeren als: de inwoner het probleem zelf kan oplossen; de inwoner het probleem kan oplossen met hulp van huisgenoten of anderen uit het sociale netwerk of mantelzorg; de inwoner het probleem kan oplossen met gebruikelijke hulp (Wmo), met algemene voorzieningen, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met collectieve voorzieningen, met hulp van andere organisaties, of met andere voorzieningen; uit wetenschappelijk onderzoek onvoldoende de toegevoegde waarde blijkt van de hulp in het wegnemen van beperkingen; de gevraagde hulp afwijkt van het advies van de gemeente. 2.De gemeente kan de maatwerkvoorziening ook weigeren als: de inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien; de Wmo voorziening, waarbij het gaat om hulpmiddelen en woningaanpassingen: nog niet technisch is afgeschreven; vervroegd technisch is afgeschreven door het handelen van de inwoner; de inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft voordat de melding is gedaan of de aanvraag is ingediend, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was om de hulp in te roepen of aan te schaffen. Als er sprake is van een dergelijke acute noodsituatie moet de inwoner de melding of aanvraag binnen 6 weken nadat de noodsituatie zich heeft voorgedaan indienen. de inwoner de gevraagde hulp zelf heeft aangeschaft of heeft ingeroepen tussen de datum van de melding of aanvraag en het besluit van de gemeente. Hierop kan een uitzondering gemaakt worden als de gemeente hiervoor toestemming heeft gegeven, of als de gemeente de noodzaak van de hulp nog kan vaststellen; de hulp of voorziening anti-revaliderend werkt; de Wmo-voorziening niet langer dan zes maanden noodzakelijk is, tenzij er zwaarwegende redenen zijn om de maatwerkvoorziening voor een kortere periode vast te stellen. Voor diensten, zoals hulp bij het huishouden, respijtzorg en begeleiding, geldt dat ook hulp voor een kortere periode toegekend kan worden; 3.Een Wmo-vervoersvoorziening kan worden geweigerd als het gaat om verplaatsingen buiten de directe woon- en leefomgeving. 4.Een woonvoorziening kan worden geweigerd: als de klachten van de inwoner zijn ontstaan door slecht of achterstallig onderhoud of als de woning niet voldoet aan de wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft, of niet zal hebben, in de woning waarvoor de voorziening wordt aangevraagd; als het gaat om woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting van de woning worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, tenzij het gaat om het toegankelijk maken van de woning; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was gezien de beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie, en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door de gemeente; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 5.De gemeente verstrekt de voorzieningen beschermd thuis, opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de gemeente Utrecht, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze gemeente. 6.De gemeente kan per maatwerkvoorziening nog specifieke weigeringsgronden benoemen.

Paragraaf 2.3: Algemeen gebruikelijke voorziening

Uit: Nadere regels Wmo Stichtse Vecht 2025

Wanneer het probleem van een inwoner kan worden opgelost met een algemeen gebruikelijke voorziening verstrekt de gemeente geen voorziening. Zie de ‘richtlijn algemeen gebruikelijke voorziening’ in de bijlage.

Paragraaf 3.5: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Een algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die voldoet aan de volgende criteria: • Het is niet speciaal bedoeld voor personen met een beperking; • Het is verkrijgbaar in de reguliere handel; • Het kan voor een persoon zonder beperkingen in een financieel vergelijkbare positie worden gerekend tot het normale aanschaffingspatroon. • Het kan financieel gedragen worden met een inkomen op minimumniveau Een fiets met lage instap of met elektrische trapondersteuning is een goed voorbeeld van een algemeen gebruikelijke voorziening. Een dergelijke fiets wordt ook gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar hun werk of school moeten fietsen), is gewoon bij de fietsenwinkel te koop, duurder dan een gewone fiets maar wel betaalbaar voor de meeste mensen. Daarnaast zijn er algemeen gebruikelijke voorzieningen op het gebied van activiteiten en diensten. Dit zijn voorzieningen op de reguliere markt waar de gemeente geen regie op heeft en ook niet voor betaalt. We kunnen mensen hier wel naar doorverwijzen. Het gaat bijvoorbeeld om maaltijdservices, particuliere schoonmaakhulp, glazenwassers en professionele boodschappendiensten. In geval van een laag besteedbaar inkomen kan een beroep worden gedaan op bijzondere bijstand of kan de Wmo consulent of het wijkteam beoordelen wat een passende vergoeding in de individuele situatie van de cliënt is.

Paragraaf 6.9: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Uit: Wmo Uitvoeringsregels 2022

Een aantal woonvoorzieningen zijn algemeen gebruikelijk en vallen daarom onder de eigen verantwoordelijkheid. Het zijn voorzieningen die ook gebruikt worden door mensen zonder beperking en breed verkrijgbaar zijn, o.a. in bouwmarkten. Wat algemeen gebruikelijk is en tot iemands eigen verantwoordelijkheid kan worden gerekend moet ook gerelateerd worden aan de beperking, de leeftijd, de woonwens en de woonsituatie van iemand. Verwacht mag worden dat mensen tijdig maatregelen treffen om de woning te kunnen blijven gebruiken, ook al worden ze ouder of neemt de beperking toe, bijvoorbeeld door adequate vervanging van het sanitair of, bij het leggen van nieuwe vloeren, door het verwijderen van drempels. Wat algemeen gebruikelijk is, is ook aan maatschappelijke ontwikkelingen onderhevig en kan in de loop der jaren veranderen. In ieder geval wordt als algemeen gebruikelijk beschouwd: • Verhoogde toiletpot; • Eenvoudige wandbeugels (handgrepen); • Hendelmengkranen en thermostatische kranen; • Antislipbehandeling badkamervloer; • Eenvoudige douchestoelen • Renovatie van badkamer en keuken; • Tweede toilet; • centrale verwarming • meterkast met meerdere groepen • Elektrische aansluiting in berging ten behoeve van opladen scootmobiel of elektrische rolstoel • keramische- of inductie kookplaat • Kleine drempeloplopen tot 3 cm • Tweede trapleuning   Tijdens het onderzoek wordt, in volgorde, het volgende afgewogen: • geen ondersteuning als de aanpassing voorzienbaar was en het tot iemands eigen verantwoordelijkheid gerekend kan worden hierin te voorzien: b.v. een ouder iemand vernieuwt de badkamer en zorgt niet voor een adequate douche. • geen ondersteuning als de voorziening ouder is dan 20 jaar. Op dat moment is een vervanging algemeen gebruikelijk. Alleen eventuele kosten die specifiek betrekking hebben op de beperking komen dan voor ondersteuning in aanmerking. Als de voorziening jonger is dan 20 jaar wordt de situatie per geval beoordeeld. De gemeente hanteert afschrijvingstermijnen op basis van de in de sociale woningbouwsector gebruikelijke methode. Voor de keuken en badkamer geldt een afschrijvingstermijn van 15 tot 20 jaar. Vergoeding zal naar rato plaatsvinden. Bovenstaande termijnen gelden voor zowel woningen in eigendom, als huurwoningen. Mocht een verhuurder bij een oudere voorziening niet een deel van de kosten op zich willen nemen, op basis van binnen de woningbouwverenigingen bestaand beleid op dit punt, dan wordt met de verhuurder in overleg getreden en wordt geprobeerd tot een maatwerkoplossing te komen.