Wmo in Rijswijk: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Wanneer de kosten voor de noodzakelijke woningaanpassing hoger zijn dan € 10.000, -, is verhuizing in de basis de voorliggende oplossing.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, artikel 10.4.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Eigen bijdrage

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die genoemd worden in artikel 14 lid 1 en lid 2 onder a, b en c, bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet, per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner en diens echtgeno(o)t(e) samen.

Uit: Verordening Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2025, artikel 15, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR732509_2).

Bouwkundige en nagelvaste aanpassingen: Aanpassingen die vastzitten aan de woning (behalve trapliften, zoals een badkamer- of keukenaanpassing), worden nooit in bruikleen verstrekt.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, artikel 10.1.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Uitzondering (altijd bruikleen): Ongeacht de prijs worden trapliften, tilliften, deurdrangers, scootmobielstallingen (scootsafes) and specifieke drempelhulpen altijd in bruikleen verstrekt.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, artikel 10.1.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Verzekering van woningaanpassingen: Bij nagelvaste aanpassingen (zoals een traplift, een aanbouw of een aangepaste keuken) kan de waarde van de woning stijgen.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, paragraaf 10.2, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Woningaanpassingen (nagelvast): Gaat het om een hulpmiddel dat aan de woning vastzit (zoals een traplift)? Dan haalt de leverancier alleen het hulpmiddel zelf weg en neemt dit mee.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, artikel 10.3.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Omdat de gemeente de eigenaar blijft van deze hulpmiddelen, moeten deze bij beëindiging worden ingeleverd.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, artikel 10.3.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

- Aanvullend product wasverzorging | € 100,26 | € 80,21 | Per maand

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, bijlage 1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763482_1).

Type | Tarief | Eenheid / Kortdurend Verblijf (formeel) | € 230,88 | Per etmaal

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, bijlage 1 (CVDR763482_1).

Type | Tarief | Eenheid / Kortdurend Verblijf (informeel) | € 184,70 | Per etmaal

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, bijlage 1 (CVDR763482_1).

Type | Tarief | Eenheid / Vervoer naar dagbesteding (f) | € 19,39 | Per dag (2x)

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, bijlage 1 (CVDR763482_1).

Type | Tarief | Eenheid / Vervoer naar dagbesteding (i) | € 15,51 | Per dag (2x)

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026, bijlage 1 (CVDR763482_1).

Artikel 10.4.1: Het primaat van verhuizen

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026

Wanneer een woning door beperkingen niet meer geschikt is voor de inwoner, onderzoekt het college wat de meest passende en duurzame oplossing is. Er wordt een afweging gemaakt tussen het aanpassen van de huidige woning en een verhuizing naar een woning die al geschikt is. Wanneer de kosten voor de noodzakelijke woningaanpassing hoger zijn dan € 10.000, -, is verhuizing in de basis de voorliggende oplossing. Bij deze afweging houdt het college altijd rekening met: Medische noodzaak: De snelheid waarmee het woonprobleem moet worden opgelost (richtlijn maximaal 6 maanden). Sociale en financiële factoren: De haalbaarheid van een verhuizing en de sociale gevolgen voor de inwoner. Marktsituatie: De feitelijke beschikbaarheid van passende woningen. Indien verhuizen op basis van dit primaat de gekozen oplossing is, ontvangt de inwoner een vaste (forfaitaire) tegemoetkoming van € 3.000, - voor de verhuizing en herinrichting.

Artikel 7: Voorwaarden en weigeringsgronden

1.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 2.De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze gezien de beperkingen van de inwoner, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. 3.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de inwoner de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en vóór de datum van het besluit op de aanvraag heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als de gevraagde voorziening al eerder aan de inwoner is verstrekt op grond van de wet en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen of de inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; als er voor de scootmobiel, gelet op het besluit bouwwerken leefomgeving 2024, geen brandveilige stallingsplek te realiseren is. 4.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; de inwoner geen ingezetene is van de gemeente Rijswijk. 5.Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. 6.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; In afwijking van lid 6 onderdeel b van dit artikel en artikel 2.3.5. lid 6 van de wet kan voor inwoners die in een Wlz-instelling wonen één woning bezoekbaar gemaakt worden; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en (her)inrichting worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en (her)inrichting worden verstrekt; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden. 7.Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Den Haag, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 15: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die genoemd worden in artikel 14 lid 1 en lid 2 onder a, b en c, bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet, per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner en diens echtgeno(o)t(e) samen. 2.Voor de algemene voorziening, genoemd in artikel 14, derde lid, onderdeel a, bedraagt de bijdrage, indien een verwijzing via de Wmo is afgegeven, € 5,00 per wasbeurt. Deze bijdrage is gebaseerd op het prijspeil van 2025 en wordt jaarlijks aangepast op basis van de ontwikkeling van de consumentenprijsindex en relevante cao-ontwikkelingen. Het aangepaste bedrag wordt naar beneden afgerond op een veelvoud van € 0,50. 3.Voor de algemene voorziening die genoemd wordt in artikel 14 lid 3 onder b bedraagt de hoogte een opstaptarief plus een tarief per gereden kilometer. Deze tarieven zijn gekoppeld aan de door de Metropoolregio Rotterdam Den Haag jaarlijks vast te stellen OV-tarieven en mogen deze niet overschrijden. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 3 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer en de in lid 1 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per inwoner maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een inwoner op grond van hoofdstuk 3.8 lid 2 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 1: Definitiebepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt hebben dezelfde betekenis als in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht. 2.Aanvullend wordt in deze verordening en de daarop berustende bepalingen verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; anti-revaliderend: het creëren of versterken van beperkingen of het belemmeren van herstel als gevolg van verstrekking van voorzieningen. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in artikel 2.1.4 en artikel 2.1.4a van de wet; budgetplan: een, bij pgb, verplicht door de inwoner in te dienen plan waarin de inwoner inzichtelijk maakt welke ondersteuning hij wil inkopen voor het beschikbare budget, het bedrag dat per ondersteuner besteed gaat worden en welke resultaten hij hiermee wil bereiken; eigen kracht: het vermogen van de inwoner om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; inwoner: een ingezetene van de gemeente Rijswijk; ondersteuningsplan: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek door de wmo-consulent als bedoeld in artikel 2.3.2, lid 8, van de wet. Hierin wordt onder meer beschreven welke problemen iemand ondervindt op het gebied van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen en opvang en op welke manier gekomen kan worden tot verbetering; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. van de wet; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorgplan: integraal plan waarin de aanbieder samen met de inwoner beschrijft hoe de ondersteuning uitgevoerd moet worden om het resultaat te kunnen behalen.

Artikel 9: Toegang en besluit

1.Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2.De inwoner moet zich, indien van toepassing, binnen 3 maanden na de besluitdatum hebben gemeld bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening of het pgb binnen 3 maanden gebruiken voor het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 10: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura, als pgb of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de inwoner zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 9 lid 2 van deze verordening; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het bedrag van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de inwoner het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 9 lid 2 van deze verordening; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. 4.Bij het verstrekken van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: aan welk doel de financiële tegemoetkoming moet worden besteed; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking.

Artikel 11: Regels voor een pgb

1.Als een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. De inwoner dient daarvoor een budgetplan in. In het budgetplan is in elk geval opgenomen: hoe de inwoner zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 2.Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. 3.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel en mag enkel worden besteed aan het doel waarvoor het is verstrekt. 4.Het college kan de Sociale verzekeringsbank (SVB) gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de inwoner het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. 5.Het college verstrekt geen pgb indien het pgb bestemd is voor besteding in het buitenland, tenzij het college vooraf expliciet toestemming verleent.

Artikel 12: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Formele hulp is hulp die wordt verleend door personen die niet tot het sociale netwerk van de inwoner behoren, en die bovendien voldoen aan één van de volgende criteria: Zij zijn werkzaam bij een instelling die, voor de werkzaamheden waarvoor het pgb wordt ingezet: staat ingeschreven in het Handelsregister (conform artikel 5 van de Handelsregisterwet 2007); en beschikt over de voor de betreffende werkzaamheden vereiste diploma’s. Zij zijn aangemerkt als zelfstandige zonder personeel (zzp’er) en voldoen aan de volgende voorwaarden: zij staan ingeschreven in het Handelsregister (conform artikel 5 van de Handelsregisterwet 2007) voor de betreffende werkzaamheden; zij beschikken over de voor die werkzaamheden vereiste diploma’s; zij kunnen een relevante Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) overleggen. 3.Informele hulp is: Hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; Hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar tot het sociale netwerk van de inwoner horen.

Artikel 13: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb voor een materiële voorziening wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 2.De hoogte van het pgb voor immateriële voorzieningen in de vorm van formele hulp is gelijk aan het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura. 3.De hoogte van het pgb voor immateriële voorzieningen in de vorm van informele hulp is, bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan 80% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura. 4.Indien met het pgb iemand vanuit het sociaal netwerk wordt ingezet zonder dat er sprake is van een dienstbetrekking dan gelden hiervoor de regels zoals omschreven in artikel 2ab Uitvoeringsregeling Wmo 2015. 5.Als het op basis van lid 1, lid 2 en lid 3 vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de maatwerkvoorziening hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 6.De hoogte van de pgb-tarieven worden vastgelegd in nadere regels.

Artikel 14: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.Maatwerkvoorzieningen: Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van een maatwerkvoorziening in natura of een persoonsgebonden budget (pgb), zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb is verstrekt. De bijdrage wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK), conform het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 2. Algemene voorzieningen met duurzame hulpverleningsrelatie (bijdrage via het CAK): Voor het gebruik van de onderstaande algemene voorzieningen is de inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd. Deze bijdrage wordt vastgesteld en geïnd via het CAK. Bij deze voorzieningen is sprake van een duurzame hulpverleningsrelatie: Ontmoetingscentrum Dementie; Pilot Vitaal Plus Rijswijk; Basisvoorziening Hulp bij het Huishouden. 3. Algemene voorzieningen zonder duurzame hulpverleningsrelatie (rechtstreekse betaling of vast tarief): Voor de onderstaande algemene voorzieningen geldt een andere bijdrage-in-de-kostenregeling. Bij deze voorzieningen is geen sprake van een duurzame hulpverleningsrelatie. De wasservice: de inwoner betaalt per afgenomen wasbeurt (maximaal 8 kilo) rechtstreeks een bedrag aan de aanbieder van de voorziening. Wmo-vervoer (Regiotaxi): de hoogte van de bijdrage bestaat uit een opstaptarief en een tarief per gereden kilometer. 4. Geen bijdrage verschuldigd: In afwijking van het eerste lid en in aanvulling op artikel 3.8, derde lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen: een deel-scootmobiel; een maatwerkvoorziening die wordt gerealiseerd in een woongebouw waarvan de woning van de inwoner onderdeel uitmaakt, voor zover de voorziening betrekking heeft op het toe- en/of doorgankelijk maken van het woongebouw; Financiële tegemoetkomingen; de maatwerkvoorziening “Waakvlam”; de wenperiode van maximaal zes dagdelen bij een Ontmoetingscentrum Dementie.

Artikel 15: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die genoemd worden in artikel 14 lid 1 en lid 2 onder a, b en c, bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet, per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner en diens echtgeno(o)t(e) samen. 2.Voor de algemene voorziening, genoemd in artikel 14, derde lid, onderdeel a, bedraagt de bijdrage, indien een verwijzing via de Wmo is afgegeven, € 5,00 per wasbeurt. Deze bijdrage is gebaseerd op het prijspeil van 2025 en wordt jaarlijks aangepast op basis van de ontwikkeling van de consumentenprijsindex en relevante cao-ontwikkelingen. Het aangepaste bedrag wordt naar beneden afgerond op een veelvoud van € 0,50. 3.Voor de algemene voorziening die genoemd wordt in artikel 14 lid 3 onder b bedraagt de hoogte een opstaptarief plus een tarief per gereden kilometer. Deze tarieven zijn gekoppeld aan de door de Metropoolregio Rotterdam Den Haag jaarlijks vast te stellen OV-tarieven en mogen deze niet overschrijden. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 3 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer en de in lid 1 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per inwoner maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een inwoner op grond van hoofdstuk 3.8 lid 2 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 16: Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening

1.Het college informeert inwoners of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over hoe zij aan het college mededeling moeten doen van feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op een voorziening. 2.Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, of: de inwoner nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb nog toereikend is; de inwoner nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb; de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn.

Artikel 25: Tariefswijziging/indexatie

1.Als met aanbieders contractueel afspraken zijn gemaakt over de indexatie van maatwerkvoorzieningen in natura, wordt dezelfde indexatie toegepast bij de pgb’s, met uitzondering van de pgb’s voor het sociaal netwerk. 2.Als toepassing is gegeven aan het eerste lid, draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de laatstelijk in de plaats gestelde bedragen door deze te publiceren op de website van het zorgknooppunt H5.

Paragraaf 7.2: Het persoonsgebonden budget (pgb):

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026

Het pgb is bedoeld voor inwoners die zelf de regie willen voeren over hun ondersteuning. Het biedt de vrijheid om de hulp precies zo in te richten als men dat wenst, maar stelt ook eisen aan de zelfredzaamheid.

Artikel 7.2.1: De visie achter het pgb

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026

Het pgb is een bewuste keuze voor eigen regie. Het is met name geschikt voor inwoners met een specifieke hulpvraag die niet goed binnen het aanbod in natura past, of voor inwoners die vanuit een eigen overtuiging zelf hun hulpverleners willen selecteren.

Artikel 1: Definitiebepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt hebben dezelfde betekenis als in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht. 2.Aanvullend wordt in deze verordening en de daarop berustende bepalingen verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; anti-revaliderend: het creëren of versterken van beperkingen of het belemmeren van herstel als gevolg van verstrekking van voorzieningen. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in artikel 2.1.4 en artikel 2.1.4a van de wet; budgetplan: een, bij pgb, verplicht door de inwoner in te dienen plan waarin de inwoner inzichtelijk maakt welke ondersteuning hij wil inkopen voor het beschikbare budget, het bedrag dat per ondersteuner besteed gaat worden en welke resultaten hij hiermee wil bereiken; eigen kracht: het vermogen van de inwoner om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; inwoner: een ingezetene van de gemeente Rijswijk; ondersteuningsplan: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek door de wmo-consulent als bedoeld in artikel 2.3.2, lid 8, van de wet. Hierin wordt onder meer beschreven welke problemen iemand ondervindt op het gebied van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen en opvang en op welke manier gekomen kan worden tot verbetering; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. van de wet; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorgplan: integraal plan waarin de aanbieder samen met de inwoner beschrijft hoe de ondersteuning uitgevoerd moet worden om het resultaat te kunnen behalen.

Artikel 10: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura, als pgb of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de inwoner zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 9 lid 2 van deze verordening; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het bedrag van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de inwoner het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 9 lid 2 van deze verordening; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten. 4.Bij het verstrekken van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: aan welk doel de financiële tegemoetkoming moet worden besteed; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking.

Artikel 14: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.Maatwerkvoorzieningen: Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van een maatwerkvoorziening in natura of een persoonsgebonden budget (pgb), zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb is verstrekt. De bijdrage wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK), conform het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 2. Algemene voorzieningen met duurzame hulpverleningsrelatie (bijdrage via het CAK): Voor het gebruik van de onderstaande algemene voorzieningen is de inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd. Deze bijdrage wordt vastgesteld en geïnd via het CAK. Bij deze voorzieningen is sprake van een duurzame hulpverleningsrelatie: Ontmoetingscentrum Dementie; Pilot Vitaal Plus Rijswijk; Basisvoorziening Hulp bij het Huishouden. 3. Algemene voorzieningen zonder duurzame hulpverleningsrelatie (rechtstreekse betaling of vast tarief): Voor de onderstaande algemene voorzieningen geldt een andere bijdrage-in-de-kostenregeling. Bij deze voorzieningen is geen sprake van een duurzame hulpverleningsrelatie. De wasservice: de inwoner betaalt per afgenomen wasbeurt (maximaal 8 kilo) rechtstreeks een bedrag aan de aanbieder van de voorziening. Wmo-vervoer (Regiotaxi): de hoogte van de bijdrage bestaat uit een opstaptarief en een tarief per gereden kilometer. 4. Geen bijdrage verschuldigd: In afwijking van het eerste lid en in aanvulling op artikel 3.8, derde lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen: een deel-scootmobiel; een maatwerkvoorziening die wordt gerealiseerd in een woongebouw waarvan de woning van de inwoner onderdeel uitmaakt, voor zover de voorziening betrekking heeft op het toe- en/of doorgankelijk maken van het woongebouw; Financiële tegemoetkomingen; de maatwerkvoorziening “Waakvlam”; de wenperiode van maximaal zes dagdelen bij een Ontmoetingscentrum Dementie.

Artikel 15: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die genoemd worden in artikel 14 lid 1 en lid 2 onder a, b en c, bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet, per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner en diens echtgeno(o)t(e) samen. 2.Voor de algemene voorziening, genoemd in artikel 14, derde lid, onderdeel a, bedraagt de bijdrage, indien een verwijzing via de Wmo is afgegeven, € 5,00 per wasbeurt. Deze bijdrage is gebaseerd op het prijspeil van 2025 en wordt jaarlijks aangepast op basis van de ontwikkeling van de consumentenprijsindex en relevante cao-ontwikkelingen. Het aangepaste bedrag wordt naar beneden afgerond op een veelvoud van € 0,50. 3.Voor de algemene voorziening die genoemd wordt in artikel 14 lid 3 onder b bedraagt de hoogte een opstaptarief plus een tarief per gereden kilometer. Deze tarieven zijn gekoppeld aan de door de Metropoolregio Rotterdam Den Haag jaarlijks vast te stellen OV-tarieven en mogen deze niet overschrijden. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 3 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer en de in lid 1 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per inwoner maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een inwoner op grond van hoofdstuk 3.8 lid 2 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen bijdrage verschuldigd zijn.

Paragraaf 11.1: De eigen bijdrage (CAK)

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke Ondersteuning Rijswijk 2026

Een inwoner is voor de meeste maatwerkvoorzieningen een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd. Deze wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Uitzonderingen: Voor wettelijk vrijgestelde doelgroepen (zoals minderjarigen) en specifieke voorzieningen wordt conform de landelijke wetgeving en artikel 14 van de verordening geen eigen bijdrage geheven. Algemene voorzieningen: Voor algemene voorzieningen met een duurzame hulpverleningsrelatie loopt de eigen bijdrage via het wettelijke abonnementstarief van het CAK. Voor overige algemene voorzieningen (zonder duurzame relatie) betaalt de inwoner een rechtstreekse bijdrage aan de aanbieder (conform artikel 15 van de verordening).

Artikel 1: Definitiebepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt hebben dezelfde betekenis als in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht. 2.Aanvullend wordt in deze verordening en de daarop berustende bepalingen verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening is een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; anti-revaliderend: het creëren of versterken van beperkingen of het belemmeren van herstel als gevolg van verstrekking van voorzieningen. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in artikel 2.1.4 en artikel 2.1.4a van de wet; budgetplan: een, bij pgb, verplicht door de inwoner in te dienen plan waarin de inwoner inzichtelijk maakt welke ondersteuning hij wil inkopen voor het beschikbare budget, het bedrag dat per ondersteuner besteed gaat worden en welke resultaten hij hiermee wil bereiken; eigen kracht: het vermogen van de inwoner om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; inwoner: een ingezetene van de gemeente Rijswijk; ondersteuningsplan: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek door de wmo-consulent als bedoeld in artikel 2.3.2, lid 8, van de wet. Hierin wordt onder meer beschreven welke problemen iemand ondervindt op het gebied van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen en opvang en op welke manier gekomen kan worden tot verbetering; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. van de wet; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorgplan: integraal plan waarin de aanbieder samen met de inwoner beschrijft hoe de ondersteuning uitgevoerd moet worden om het resultaat te kunnen behalen.

Artikel 6: Algemene criteria

1.Een inwoner komt voor zover hij in verband met een beperking, chronische psychische of psychosociale problemen niet voldoende zelfredzaam is of in staat tot participatie, in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de inwoner de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. 2.Een inwoner met psychische of psychosociale problemen en een inwoner die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft (moeten) verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de inwoner de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. 3.Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en lid 2 beschikbaar zijn.

Artikel 7: Voorwaarden en weigeringsgronden

1.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 2.De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze gezien de beperkingen van de inwoner, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. 3.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de inwoner de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en vóór de datum van het besluit op de aanvraag heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als de gevraagde voorziening al eerder aan de inwoner is verstrekt op grond van de wet en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen of de inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; als er voor de scootmobiel, gelet op het besluit bouwwerken leefomgeving 2024, geen brandveilige stallingsplek te realiseren is. 4.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; de inwoner geen ingezetene is van de gemeente Rijswijk. 5.Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. 6.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; In afwijking van lid 6 onderdeel b van dit artikel en artikel 2.3.5. lid 6 van de wet kan voor inwoners die in een Wlz-instelling wonen één woning bezoekbaar gemaakt worden; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en (her)inrichting worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en (her)inrichting worden verstrekt; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden. 7.Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Den Haag, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 8: Financiële tegemoetkoming

1.Een inwoner komt in aanmerking voor een financiële tegemoetkoming als dit een passende bijdrage levert aan de zelfredzaamheid en participatie en het om één van de volgende voorzieningen gaat: de kosten voor verhuizen en stoffering. De hoogte is gebaseerd op marktonderzoek voor verhuizen en de Nibud-normen voor stoffering, het betreft een forfaitair bedrag. Het college legt de hoogte vast in de beschikking; de kosten voor vervoer per eigen auto, als dit vervoer niet algemeen gebruikelijk is en inwoner geen gebruik kan maken van het collectief vervoer. De hoogte is gebaseerd op de vastgestelde variabele kosten van het Nibud voor een middenklasse auto. Het uitgangspunt is dat de inwoner 1500 km per jaar binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen reizen. Het college legt de hoogte vast in de beschikking; De kosten voor vervoer per (rolstoel)taxi, indien dit vervoer niet als algemeen gebruikelijk wordt aangemerkt en de inwoner geen gebruik kan maken van het collectief vervoer. De hoogte van de voorziening wordt vastgesteld op basis van de daadwerkelijke vervoersbehoefte van de inwoner en is gebaseerd op gangbare prijzen voor (rolstoel)taxivervoer. Het college legt de hoogte van de voorziening vast in de beschikking. 2.De hoogte van de financiële tegemoetkomingen worden vastgelegd in nadere regels.