Wmo in Renswoude: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Als de cliënt is aangewezen op één of meerdere woonvoorziening(en) waarbij het totaalbedrag hoger is dan € 10.000, beoordeelt het college eerst de mogelijkheid van verhuizing naar een passende of een goedkoper aanpasbare woning.

Uit: Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning Renswoude 2025, artikel 15 Maatwerkvoorziening in de vorm van een verhuisvoorziening, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR733624_1).

Eigen bijdrage

De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen bedraagt het landelijk vastgestelde tarief per maand, tenzij overeenkomstig de wet (Wmo 2015) of deze verordening geen bijdrage is verschuldigd.

Uit: Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning Renswoude 2025, artikel 22, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR733624_1).

1. In aanvulling op artikel 11 komt een cliënt alleen in aanmerking voor een woonvoorziening als: d. het niet om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan een traplift, automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders;

Uit: Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning Renswoude 2025, artikel 14, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR733624_1).

De volgende woonvoorzieningen zijn mogelijk: Niet-bouwkundige woonvoorzieningen, zoals douchehulpmiddelen, tilliften en trapliften.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 10, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

BTW) vraagt de eigenaar van de woning één offerte op, voor woningaanpassingen boven € 2.500,- (excl.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 22, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

Indien een cliënt met een PGB een voorziening in eigendom heeft en hij de voorziening niet meer gebruikt, treedt het college in overleg over de verrekening van de restwaarde.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 27, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

Wanneer het als gevolg van de (medische) beperkingen van de cliënt noodzakelijk is, worden bovenop de basisondersteuning meer schoonmaakminuten ingezet.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 8, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

HHM-normenkader: tijdsnormering voor schoonmaakondersteuning, die ontwikkeld is door bureau HHM (2019) en is gebaseerd op onafhankelijk en objectief onderzoek.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 1, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

Het resultaat van de maatwerkvoorziening schoonmaakondersteuning is in de basis een schoon en leefbaar huis.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 8, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

Het persoonsgebonden budget dat wordt ingezet voor diensten door niet-professionele ondersteuners (bijv. door iemand uit het sociale netwerk van de cliënt) bedraagt voor individuele ondersteuning € 16,02 per uur, voor groepsondersteuning het vast bedrag van € 22,89 per dagdeel en voor logeeropvang € 34,34 per etmaal.

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude, artikel 22, geldt sinds 8 juni 2021 (CVDR659036_1).

Artikel 15 Maatwerkvoorziening in de vorm van een verhuisvoorziening

1. Als de cliënt is aangewezen op één of meerdere woonvoorziening(en) waarbij het totaalbedrag hoger is dan € 10.000, beoordeelt het college eerst de mogelijkheid van verhuizing naar een passende of een goedkoper aanpasbare woning. Hierbij houdt het college rekening met de individuele omstandigheden van de cliënt. 2. Bij toepassing van het primaat van verhuizen, geeft het college een verhuisverklaring af en kan het college daarnaast een tegemoetkoming in de verhuiskosten van maximaal €3.250,- verstrekken. 3. Het college geeft alleen een verhuisverklaring af voor een (beoogde) verhuizing binnen de gemeente Renswoude. 4. Het college kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 1: Definities

1. In deze verordening wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: o niet speciaal bedoeld is voor personen met een beperking; o daadwerkelijk beschikbaar is; o een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; o financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. b. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning. c. budgetplan: een plan waarin de cliënt motiveert waarom hij kiest voor een pgb, laat zien hoe het pgb wordt besteed en hoe dit een bijdrage levert aan de te bereiken doelen uit het ondersteuningsplan. d. cliëntondersteuning: informatie, advies en kortdurende hulp door een onafhankelijke cliëntondersteuner. Deze ondersteuning draagt bij aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdzorg, welzijn, wonen, werk en inkomen. e. college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Renswoude. f. formele ondersteuning: ondersteuning die verricht wordt door een professional. g. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten die een leefeenheid vormen. h. informele ondersteuning: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en niet voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, of voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, maar tot de eerste- of tweedegraads familie van de cliënt behoort. i. in natura verstrekte voorziening: de voorziening wordt direct aan de cliënt geleverd, in plaats van in de vorm van een financiële vergoeding. De gemeente heeft hierover afspraken gemaakt met gecontracteerde organisaties en leveranciers. De gemeente regelt de administratie. j. maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen, ten behoeve van: o zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; o participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen en andere maatregelen; o beschermd wonen en opvang. k. nadere regels: Besluit Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Renswoude, zoals die door het college is vastgesteld. l. persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken. m. professional: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en voldoet aan de hieraan gestelde kwaliteitseisen, met uitzondering van eerste- en tweedegraads familieleden. n. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. o. wettelijk voorliggende voorziening: Een voorziening die op basis van een wettelijke bepaling is vastgesteld, anders dan die voortvloeit uit de wet, en waarmee het resultaat geheel of gedeeltelijk kan worden behaald. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht. 3. Indien en voor zover er in de verordening wordt gesproken over aanbieder, betreft dit eveneens de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente.

Artikel 14: Maatwerkvoorziening in de vorm van een woonvoorziening

1. In aanvulling op artikel 11 komt een cliënt alleen in aanmerking voor een woonvoorziening als: a. de beperkingen niet voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; b. de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; c. de woonruimten geschikt zijn voor permanente bewoning; d. het niet om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan een traplift, automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders; e. de noodzaak niet het gevolg is van een verhuizing, waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; f. de cliënt is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning en daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; g. de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie alleen met noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden. 2. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 15 Maatwerkvoorziening in de vorm van een verhuisvoorziening

1. Als de cliënt is aangewezen op één of meerdere woonvoorziening(en) waarbij het totaalbedrag hoger is dan € 10.000, beoordeelt het college eerst de mogelijkheid van verhuizing naar een passende of een goedkoper aanpasbare woning. Hierbij houdt het college rekening met de individuele omstandigheden van de cliënt. 2. Bij toepassing van het primaat van verhuizen, geeft het college een verhuisverklaring af en kan het college daarnaast een tegemoetkoming in de verhuiskosten van maximaal €3.250,- verstrekken. 3. Het college geeft alleen een verhuisverklaring af voor een (beoogde) verhuizing binnen de gemeente Renswoude. 4. Het college kan nadere regels opstellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 19 Regels voor pgb

1. Als de cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel voor een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de voorwaarden van de wet (Wmo 2015, artikel 2.3.6. lid 2), deze verordening en aan de criteria volgens de nadere regels. Als de cliënt aan deze voorwaarden voldoet, kan een pgb worden verstrekt. 2. De cliënt of zijn vertegenwoordiger dient een budgetplan in bij het college, wanneer hij aanspraak wil maken op een pgb. Het budgetplan voldoet aan de eisen die gesteld worden in de nadere regels. Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning Renswoude 2025 8 3. Als de cliënt het pgb wenst in te zetten voor informele ondersteuning, zijn hier aanvullende voorwaarden aan verbonden: a. de cliënt of zijn vertegenwoordiger motiveert waarom dit tot een gelijkwaardig of beter resultaat leidt, dan wanneer er formele ondersteuning wordt ingezet; b. de persoon die informele ondersteuning levert, mag niet het budget van de cliënt beheren. Tenzij het college hiervoor toestemming geeft, vanwege bijzondere omstandigheden; c. Er mag geen druk zijn uitgeoefend op de cliënt of zijn vertegenwoordiger om de ondersteuning uit te laten voeren door een niet-professional; d. de ondersteuning moet gebruikelijke hulp overstijgen; e. Indien van toepassing: het advies van een onafhankelijke en deskundige derde die toetst of de inzet van informele ondersteuning verantwoord is, wordt meegenomen in de beoordeling. 4. Bij voorzieningen in de vorm van hulpmiddelen of woningaanpassingen is de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt gelijk aan de afschrijvingstermijn van de vergelijkbare in natura verstrekte voorzieningen. 5. Het pgb wordt uitsluitend besteed volgens het budgetplan en de beschikking. 6. Het pgb mag niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. kosten voor het voeren van een pgb-administratie; c. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; d. kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. 7. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 8. Een pgb dient door de cliënt binnen zes maanden na toekenning te worden ingezet, voor het doel waarvoor het is verstrekt. Als het pgb niet binnen deze periode wordt aangewend, kan het college de toekenning intrekken. 9. Het college kan een pgb weigeren of terugvorderen, als blijkt dat: a. er eerder een pgb is verleend op grond van deze verordening, dan wel de hieraan voorafgaande verordening(en), en de cliënt zich niet heeft gehouden aan de verplichtingen behorende bij het pgb; b. naar oordeel van het college uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat de voorziening adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is; c. in het geval van ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk, naar oordeel van het college onvoldoende blijkt dat de ondersteuning tot een gelijkwaardig of beter resultaat leidt, dan door de inzet van een professionele dienstverlener; d. naar oordeel van het college, de cliënt of diegene die de cliënt hierbij ondersteunt onvoldoende in staat wordt geacht om het pgb te beheren en hier op een verantwoorde manier mee om te gaan; e. de cliënt niet voldoet aan de overige aan het pgb verbonden voorwaarden. 10. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 21: Hoogte pgb

1. De hoogte van een pgb voor diensten in de vorm van formele ondersteuning, bedraagt niet meer dan 90% van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst compenserende in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura. 2. In afwijking op lid 1, kan het tarief in een individueel geval aangepast worden naar 100% van de kostprijs van de voorziening in natura, als blijkt dat het bedrag onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen. Het tarief wordt zodanig aangepast zodat de hulp bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 3. De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking gelijk aan de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantietoeslag en tegenwaarde van de verlofuren. 4. De hoogte van een pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing, vervoersvoorziening of andere zaak wordt vastgesteld op maximaal de kostprijs van de zaak die de cliënt zou hebben ontvangen als de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 5. Bij de hoogte van het pgb wordt zo nodig rekening gehouden met onderhoudskosten. De vergoeding voor onderhoud is maximaal gelijk aan de kosten die de gemeente hiervoor betaalt, wanneer deze voorziening in natura te verkrijgen is. 6. Als voor een bepaalde voorziening geen adequate voorziening in natura is ingekocht, wordt ter bepaling van de hoogte van de kostprijs één of meerdere offertes opgevraagd. 7. De hoogte van het pgb wordt bij toekenning en eventuele verlenging van de maatwerkvoorziening bepaald conform de op dat moment door het college vastgestelde tarieven en geldt gedurende de looptijd van de maatwerkvoorziening. 8. De cliënt kan een hulpmiddel, woningaanpassing of dienst kopen of inhuren waarvan de kostprijs boven het vastgestelde pgb-tarief uitkomt, maar betaalt in dat geval de meerkosten zelf. 9. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 22: Eigen bijdrage

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. In afwijking van het eerste lid, betaalt de cliënt geen eigen bijdrage voor de volgende voorzieningen: a. rolstoelen; b. maatwerkvoorzieningen voor jeugdigen tot 18 jaar, met uitzondering van woningaanpassingen; c. huishoudelijke ondersteuning in het hospice; d. sportvoorzieningen; e. woningaanpassing in gemeenschappelijke ruimten; f. financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening, zoals de verhuisvergoeding. 3. De eigen bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4. De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen bedraagt het landelijk vastgestelde tarief per maand, tenzij overeenkomstig de wet (Wmo 2015) of deze verordening geen bijdrage is verschuldigd. 5. Als een eigen bijdrage van toepassing is, wordt deze door het CAK geïnd. 6. Voor het reizen met de Valleihopper met een kortingspas betaalt de cliënt een bijdrage. De cliënt betaalt: a. een tarief per rit. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van dit tarief vast. Dit bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het reizen met het regulier openbaar vervoer; b. aanschafkosten voor de kortingspas. Deze kosten zijn vergelijkbaar met de aanschafkosten van een OV-chipkaart. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van de aanschafkosten vast; c. geen landelijk vastgesteld tarief per maand, in afwijking van lid 2, lid 4 en de wet (Wmo 2015, artikel 2.1.4a vierde lid). 7. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, of degene die het gezag uitoefent over een cliënt. 8. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 23: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1. Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. De cliënt stelt het college op de hoogte van alle feiten en omstandigheden, waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing over een maatwerkvoorziening. 3. Het college kan een beslissing herzien of intrekken, als het college vaststelt dat: a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen; c. de cliënt is verhuisd naar een andere gemeente, is overleden of er andere wijzigingen in de noodzaak voor de maatwerkvoorziening hebben plaatsgevonden; d. de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten; e. de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening verbonden voorwaarden; f. de cliënt de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel gebruikt. 4. Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb. 5. Het college kan toezicht uitoefenen op een zorgvuldig en doelmatig gebruik van een hulpmiddel of woningaanpassing. De cliënt geeft met het ondertekenen van een gebruikersovereenkomst toestemming om, zo nodig, deze inspectie bij de cliënt aan huis te laten plaatsvinden. 6. Als het college bij het toezicht op grond van lid 5 constateert dat er onzorgvuldig omgegaan wordt met de voorziening en hierdoor schade is ontstaan, kunnen eventuele reparatiekosten in rekening gebracht worden bij de cliënt of kan de maatwerkvoorziening ingenomen worden. 7. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. 8. Het college kan in de uitoefening van zijn centrale rol gehouden zijn om een voorziening te treffen waarvoor een derde voor de kosten aansprakelijk kan zijn. Het college neemt regres op die aansprakelijke derde op grond van de wet (Wmo 2015, artikel 2.4.3). 9. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 7: Een dienst, hulpmiddel, woningaanpassing of andere maatregel als algemeen gebruikelijk

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude

Tijdens het onderzoek, na een melding, aan de hand van de hieronder genoemde vier punten beoordeelt het college of algemene gebruikelijke zaken of diensten tot de mogelijkheden behoort van de cliënt als deze: Niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; Daadwerkelijk beschikbaar is; Een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; en, Financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau.

Artikel 9: Woonvoorziening als maatwerkvoorziening

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude

Een woonvoorziening wordt slechts verleend indien de aanvrager zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen.

Artikel 1: Definities

1. In deze verordening wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: o niet speciaal bedoeld is voor personen met een beperking; o daadwerkelijk beschikbaar is; o een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; o financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. b. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning. c. budgetplan: een plan waarin de cliënt motiveert waarom hij kiest voor een pgb, laat zien hoe het pgb wordt besteed en hoe dit een bijdrage levert aan de te bereiken doelen uit het ondersteuningsplan. d. cliëntondersteuning: informatie, advies en kortdurende hulp door een onafhankelijke cliëntondersteuner. Deze ondersteuning draagt bij aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdzorg, welzijn, wonen, werk en inkomen. e. college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Renswoude. f. formele ondersteuning: ondersteuning die verricht wordt door een professional. g. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten die een leefeenheid vormen. h. informele ondersteuning: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en niet voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, of voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, maar tot de eerste- of tweedegraads familie van de cliënt behoort. i. in natura verstrekte voorziening: de voorziening wordt direct aan de cliënt geleverd, in plaats van in de vorm van een financiële vergoeding. De gemeente heeft hierover afspraken gemaakt met gecontracteerde organisaties en leveranciers. De gemeente regelt de administratie. j. maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen, ten behoeve van: o zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; o participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen en andere maatregelen; o beschermd wonen en opvang. k. nadere regels: Besluit Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Renswoude, zoals die door het college is vastgesteld. l. persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken. m. professional: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en voldoet aan de hieraan gestelde kwaliteitseisen, met uitzondering van eerste- en tweedegraads familieleden. n. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. o. wettelijk voorliggende voorziening: Een voorziening die op basis van een wettelijke bepaling is vastgesteld, anders dan die voortvloeit uit de wet, en waarmee het resultaat geheel of gedeeltelijk kan worden behaald. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht. 3. Indien en voor zover er in de verordening wordt gesproken over aanbieder, betreft dit eveneens de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente.

Artikel 7: Het gesprek

1. De volgende onderwerpen vormen de basis van het gesprek: a. de ondersteuningsvraag, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; c. de mogelijkheden om op eigen kracht, met mantelzorg, met gebruikelijke hulp, of hulp van andere personen uit het sociale netwerk de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren; d. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; e. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of een algemeen gebruikelijke voorziening, of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of participatie; f. de mogelijkheden om samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; g. de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt. 2. In het gesprek wordt informatie gegeven over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 3. Tijdens het gesprek wordt de cliënt geïnformeerd over de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb. Hierbij wordt de cliënt ook ingelicht over bijbehorende verplichtingen en gevolgen van deze keuze. 4. Het college informeert de cliënt of zijn vertegenwoordiger over de gang van zaken bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 5. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel

Artikel 18 Beschikking

1. Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven: a. of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt; b. als de verstrekking afwijkt van wat is aangevraagd, wat de reden is van afwijking; c. voor zover van toepassing: welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; d. of een te betalen bijdrage in de kosten verschuldigd is. e. hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt; 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt; b. het beoogde resultaat van de maatwerkvoorziening; c. de ingangsdatum van de voorziening; d. de intensiteit en duur van de voorziening; e. of de voorziening in eigendom of in bruikleen wordt verstrekt. 4. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. aan welk doel het pgb moet worden besteed; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; d. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; e. welke voorwaarden of verplichtingen aan het pgb verbonden zijn; f. hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden.

Artikel 19 Regels voor pgb

1. Als de cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel voor een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de voorwaarden van de wet (Wmo 2015, artikel 2.3.6. lid 2), deze verordening en aan de criteria volgens de nadere regels. Als de cliënt aan deze voorwaarden voldoet, kan een pgb worden verstrekt. 2. De cliënt of zijn vertegenwoordiger dient een budgetplan in bij het college, wanneer hij aanspraak wil maken op een pgb. Het budgetplan voldoet aan de eisen die gesteld worden in de nadere regels. Verordening Wet maatschappelijke ondersteuning Renswoude 2025 8 3. Als de cliënt het pgb wenst in te zetten voor informele ondersteuning, zijn hier aanvullende voorwaarden aan verbonden: a. de cliënt of zijn vertegenwoordiger motiveert waarom dit tot een gelijkwaardig of beter resultaat leidt, dan wanneer er formele ondersteuning wordt ingezet; b. de persoon die informele ondersteuning levert, mag niet het budget van de cliënt beheren. Tenzij het college hiervoor toestemming geeft, vanwege bijzondere omstandigheden; c. Er mag geen druk zijn uitgeoefend op de cliënt of zijn vertegenwoordiger om de ondersteuning uit te laten voeren door een niet-professional; d. de ondersteuning moet gebruikelijke hulp overstijgen; e. Indien van toepassing: het advies van een onafhankelijke en deskundige derde die toetst of de inzet van informele ondersteuning verantwoord is, wordt meegenomen in de beoordeling. 4. Bij voorzieningen in de vorm van hulpmiddelen of woningaanpassingen is de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt gelijk aan de afschrijvingstermijn van de vergelijkbare in natura verstrekte voorzieningen. 5. Het pgb wordt uitsluitend besteed volgens het budgetplan en de beschikking. 6. Het pgb mag niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. kosten voor het voeren van een pgb-administratie; c. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; d. kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. 7. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 8. Een pgb dient door de cliënt binnen zes maanden na toekenning te worden ingezet, voor het doel waarvoor het is verstrekt. Als het pgb niet binnen deze periode wordt aangewend, kan het college de toekenning intrekken. 9. Het college kan een pgb weigeren of terugvorderen, als blijkt dat: a. er eerder een pgb is verleend op grond van deze verordening, dan wel de hieraan voorafgaande verordening(en), en de cliënt zich niet heeft gehouden aan de verplichtingen behorende bij het pgb; b. naar oordeel van het college uit het budgetplan onvoldoende blijkt dat de voorziening adequaat, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord is; c. in het geval van ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk, naar oordeel van het college onvoldoende blijkt dat de ondersteuning tot een gelijkwaardig of beter resultaat leidt, dan door de inzet van een professionele dienstverlener; d. naar oordeel van het college, de cliënt of diegene die de cliënt hierbij ondersteunt onvoldoende in staat wordt geacht om het pgb te beheren en hier op een verantwoorde manier mee om te gaan; e. de cliënt niet voldoet aan de overige aan het pgb verbonden voorwaarden. 10. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 20: Onderscheid formele en informele ondersteuning

1. Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele ondersteuning. 2. Van formele ondersteuning is sprake als de hulp wordt verleend door onderstaande personen, met uitzondering van eerste- of tweedegraads familieleden van de cliënt: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; b. personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3. Informele ondersteuning is: a. hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; b. hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar tot de eerste- of tweedegraads familie van de cliënt behoren.

Artikel 21: Hoogte pgb

1. De hoogte van een pgb voor diensten in de vorm van formele ondersteuning, bedraagt niet meer dan 90% van de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst compenserende in de gemeente beschikbare maatwerkvoorziening in natura. 2. In afwijking op lid 1, kan het tarief in een individueel geval aangepast worden naar 100% van de kostprijs van de voorziening in natura, als blijkt dat het bedrag onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen. Het tarief wordt zodanig aangepast zodat de hulp bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 3. De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking gelijk aan de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantietoeslag en tegenwaarde van de verlofuren. 4. De hoogte van een pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing, vervoersvoorziening of andere zaak wordt vastgesteld op maximaal de kostprijs van de zaak die de cliënt zou hebben ontvangen als de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 5. Bij de hoogte van het pgb wordt zo nodig rekening gehouden met onderhoudskosten. De vergoeding voor onderhoud is maximaal gelijk aan de kosten die de gemeente hiervoor betaalt, wanneer deze voorziening in natura te verkrijgen is. 6. Als voor een bepaalde voorziening geen adequate voorziening in natura is ingekocht, wordt ter bepaling van de hoogte van de kostprijs één of meerdere offertes opgevraagd. 7. De hoogte van het pgb wordt bij toekenning en eventuele verlenging van de maatwerkvoorziening bepaald conform de op dat moment door het college vastgestelde tarieven en geldt gedurende de looptijd van de maatwerkvoorziening. 8. De cliënt kan een hulpmiddel, woningaanpassing of dienst kopen of inhuren waarvan de kostprijs boven het vastgestelde pgb-tarief uitkomt, maar betaalt in dat geval de meerkosten zelf. 9. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 22: Eigen bijdrage

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. In afwijking van het eerste lid, betaalt de cliënt geen eigen bijdrage voor de volgende voorzieningen: a. rolstoelen; b. maatwerkvoorzieningen voor jeugdigen tot 18 jaar, met uitzondering van woningaanpassingen; c. huishoudelijke ondersteuning in het hospice; d. sportvoorzieningen; e. woningaanpassing in gemeenschappelijke ruimten; f. financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening, zoals de verhuisvergoeding. 3. De eigen bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4. De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen bedraagt het landelijk vastgestelde tarief per maand, tenzij overeenkomstig de wet (Wmo 2015) of deze verordening geen bijdrage is verschuldigd. 5. Als een eigen bijdrage van toepassing is, wordt deze door het CAK geïnd. 6. Voor het reizen met de Valleihopper met een kortingspas betaalt de cliënt een bijdrage. De cliënt betaalt: a. een tarief per rit. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van dit tarief vast. Dit bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het reizen met het regulier openbaar vervoer; b. aanschafkosten voor de kortingspas. Deze kosten zijn vergelijkbaar met de aanschafkosten van een OV-chipkaart. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van de aanschafkosten vast; c. geen landelijk vastgesteld tarief per maand, in afwijking van lid 2, lid 4 en de wet (Wmo 2015, artikel 2.1.4a vierde lid). 7. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, of degene die het gezag uitoefent over een cliënt. 8. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 23: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1. Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. De cliënt stelt het college op de hoogte van alle feiten en omstandigheden, waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing over een maatwerkvoorziening. 3. Het college kan een beslissing herzien of intrekken, als het college vaststelt dat: a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen; c. de cliënt is verhuisd naar een andere gemeente, is overleden of er andere wijzigingen in de noodzaak voor de maatwerkvoorziening hebben plaatsgevonden; d. de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten; e. de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening verbonden voorwaarden; f. de cliënt de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel gebruikt. 4. Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb. 5. Het college kan toezicht uitoefenen op een zorgvuldig en doelmatig gebruik van een hulpmiddel of woningaanpassing. De cliënt geeft met het ondertekenen van een gebruikersovereenkomst toestemming om, zo nodig, deze inspectie bij de cliënt aan huis te laten plaatsvinden. 6. Als het college bij het toezicht op grond van lid 5 constateert dat er onzorgvuldig omgegaan wordt met de voorziening en hierdoor schade is ontstaan, kunnen eventuele reparatiekosten in rekening gebracht worden bij de cliënt of kan de maatwerkvoorziening ingenomen worden. 7. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. 8. Het college kan in de uitoefening van zijn centrale rol gehouden zijn om een voorziening te treffen waarvoor een derde voor de kosten aansprakelijk kan zijn. Het college neemt regres op die aansprakelijke derde op grond van de wet (Wmo 2015, artikel 2.4.3). 9. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 24: Opschorting betaling uit het pgb

1. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor maximaal 13 weken geheel of gedeeltelijk op te schorten, als er ernstig vermoedens zijn dat de cliënt het pgb anders ten onrechte zal inzetten. 2. Als de cliënt langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet, kan het college de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname. 3. Het college stelt de cliënt of zijn vertegenwoordiger schriftelijk op de hoogte van een verzoek op grond van lid 1 en 2.

Artikel 23: Verantwoording persoonsgebonden budget

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude

1. De budgethouder levert een Zorgovereenkomst aan voor elke gewenste inhuur van een dienst bij begeleiding, dan wel een bewijsstuk en kwaliteitsbewijs voor de aanschaf van een hulpmiddel of woningaanpassing. Het college toetst deze stukken op inhoud. 2. De SVB toetst in het kader van het wettelijk verplichte trekkingsrecht de door de budgethouder ingediende stukken voor begeleiding op wettelijke en arbeidsrechtelijke aspecten en draagt zorg voor betaling van declaraties indien deze voldoen aan de genoemde toetsen.

Artikel 24: Periode persoonsgebonden budget hulpmiddel, aanpassing van een hulpmiddel, dan wel woningaanpassing

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude

De budgetperiode van het PGB voor een hulpmiddel, een aanpassing van een hulpmiddel exclusief de instandhoudingskosten als onderhoud en verzekeringen, dan wel woningaanpassing komt overeen met de economische afschrijvingstermijn voor dit hulpmiddel/deze woningaanpassing. Na afloop van de budgetperiode beoordeelt het college of het hulpmiddel, dan wel de aanpassing, vervangen, dan wel opgeknapt wordt, afhankelijk van de technische staat.

Artikel 7: Het gesprek

1. De volgende onderwerpen vormen de basis van het gesprek: a. de ondersteuningsvraag, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; c. de mogelijkheden om op eigen kracht, met mantelzorg, met gebruikelijke hulp, of hulp van andere personen uit het sociale netwerk de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren; d. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; e. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of een algemeen gebruikelijke voorziening, of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of participatie; f. de mogelijkheden om samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; g. de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt. 2. In het gesprek wordt informatie gegeven over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 3. Tijdens het gesprek wordt de cliënt geïnformeerd over de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb. Hierbij wordt de cliënt ook ingelicht over bijbehorende verplichtingen en gevolgen van deze keuze. 4. Het college informeert de cliënt of zijn vertegenwoordiger over de gang van zaken bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 5. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel

Artikel 18 Beschikking

1. Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven: a. of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt; b. als de verstrekking afwijkt van wat is aangevraagd, wat de reden is van afwijking; c. voor zover van toepassing: welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; d. of een te betalen bijdrage in de kosten verschuldigd is. e. hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt; 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt; b. het beoogde resultaat van de maatwerkvoorziening; c. de ingangsdatum van de voorziening; d. de intensiteit en duur van de voorziening; e. of de voorziening in eigendom of in bruikleen wordt verstrekt. 4. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. aan welk doel het pgb moet worden besteed; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; d. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; e. welke voorwaarden of verplichtingen aan het pgb verbonden zijn; f. hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden.

Artikel 22: Eigen bijdrage

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. In afwijking van het eerste lid, betaalt de cliënt geen eigen bijdrage voor de volgende voorzieningen: a. rolstoelen; b. maatwerkvoorzieningen voor jeugdigen tot 18 jaar, met uitzondering van woningaanpassingen; c. huishoudelijke ondersteuning in het hospice; d. sportvoorzieningen; e. woningaanpassing in gemeenschappelijke ruimten; f. financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening, zoals de verhuisvergoeding. 3. De eigen bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4. De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen bedraagt het landelijk vastgestelde tarief per maand, tenzij overeenkomstig de wet (Wmo 2015) of deze verordening geen bijdrage is verschuldigd. 5. Als een eigen bijdrage van toepassing is, wordt deze door het CAK geïnd. 6. Voor het reizen met de Valleihopper met een kortingspas betaalt de cliënt een bijdrage. De cliënt betaalt: a. een tarief per rit. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van dit tarief vast. Dit bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het reizen met het regulier openbaar vervoer; b. aanschafkosten voor de kortingspas. Deze kosten zijn vergelijkbaar met de aanschafkosten van een OV-chipkaart. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van de aanschafkosten vast; c. geen landelijk vastgesteld tarief per maand, in afwijking van lid 2, lid 4 en de wet (Wmo 2015, artikel 2.1.4a vierde lid). 7. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, of degene die het gezag uitoefent over een cliënt. 8. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 22: Eigen bijdrage

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb, zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. In afwijking van het eerste lid, betaalt de cliënt geen eigen bijdrage voor de volgende voorzieningen: a. rolstoelen; b. maatwerkvoorzieningen voor jeugdigen tot 18 jaar, met uitzondering van woningaanpassingen; c. huishoudelijke ondersteuning in het hospice; d. sportvoorzieningen; e. woningaanpassing in gemeenschappelijke ruimten; f. financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening, zoals de verhuisvergoeding. 3. De eigen bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4. De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen bedraagt het landelijk vastgestelde tarief per maand, tenzij overeenkomstig de wet (Wmo 2015) of deze verordening geen bijdrage is verschuldigd. 5. Als een eigen bijdrage van toepassing is, wordt deze door het CAK geïnd. 6. Voor het reizen met de Valleihopper met een kortingspas betaalt de cliënt een bijdrage. De cliënt betaalt: a. een tarief per rit. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van dit tarief vast. Dit bedraagt maximaal het tarief, zoals dit geldt voor het reizen met het regulier openbaar vervoer; b. aanschafkosten voor de kortingspas. Deze kosten zijn vergelijkbaar met de aanschafkosten van een OV-chipkaart. Het college stelt in de nadere regels de hoogte van de aanschafkosten vast; c. geen landelijk vastgesteld tarief per maand, in afwijking van lid 2, lid 4 en de wet (Wmo 2015, artikel 2.1.4a vierde lid). 7. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, of degene die het gezag uitoefent over een cliënt. 8. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel.

Artikel 1: Definities

1. In deze verordening wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: o niet speciaal bedoeld is voor personen met een beperking; o daadwerkelijk beschikbaar is; o een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; o financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. b. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning. c. budgetplan: een plan waarin de cliënt motiveert waarom hij kiest voor een pgb, laat zien hoe het pgb wordt besteed en hoe dit een bijdrage levert aan de te bereiken doelen uit het ondersteuningsplan. d. cliëntondersteuning: informatie, advies en kortdurende hulp door een onafhankelijke cliëntondersteuner. Deze ondersteuning draagt bij aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdzorg, welzijn, wonen, werk en inkomen. e. college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Renswoude. f. formele ondersteuning: ondersteuning die verricht wordt door een professional. g. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten die een leefeenheid vormen. h. informele ondersteuning: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en niet voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, of voldoet aan alle hieraan gestelde kwaliteitseisen, maar tot de eerste- of tweedegraads familie van de cliënt behoort. i. in natura verstrekte voorziening: de voorziening wordt direct aan de cliënt geleverd, in plaats van in de vorm van een financiële vergoeding. De gemeente heeft hierover afspraken gemaakt met gecontracteerde organisaties en leveranciers. De gemeente regelt de administratie. j. maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen, ten behoeve van: o zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; o participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, en ook hulpmiddelen en andere maatregelen; o beschermd wonen en opvang. k. nadere regels: Besluit Nadere regels maatschappelijke ondersteuning Renswoude, zoals die door het college is vastgesteld. l. persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren, en die een cliënt van derden heeft betrokken. m. professional: rechtspersoon of natuurlijk persoon die zorg verleent en voldoet aan de hieraan gestelde kwaliteitseisen, met uitzondering van eerste- en tweedegraads familieleden. n. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. o. wettelijk voorliggende voorziening: Een voorziening die op basis van een wettelijke bepaling is vastgesteld, anders dan die voortvloeit uit de wet, en waarmee het resultaat geheel of gedeeltelijk kan worden behaald. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht. 3. Indien en voor zover er in de verordening wordt gesproken over aanbieder, betreft dit eveneens de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente.

Artikel 7: Het gesprek

1. De volgende onderwerpen vormen de basis van het gesprek: a. de ondersteuningsvraag, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; b. het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; c. de mogelijkheden om op eigen kracht, met mantelzorg, met gebruikelijke hulp, of hulp van andere personen uit het sociale netwerk de zelfredzaamheid of de participatie te handhaven of te verbeteren; d. de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; e. de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of een algemeen gebruikelijke voorziening, of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of participatie; f. de mogelijkheden om samen met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; g. de wijze waarop de zelfredzaamheid en participatie, al dan niet door middel van het verstrekken van een maatwerkvoorziening, kan worden versterkt. 2. In het gesprek wordt informatie gegeven over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 3. Tijdens het gesprek wordt de cliënt geïnformeerd over de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb. Hierbij wordt de cliënt ook ingelicht over bijbehorende verplichtingen en gevolgen van deze keuze. 4. Het college informeert de cliënt of zijn vertegenwoordiger over de gang van zaken bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 5. Het college kan nadere regels stellen over de invulling van dit artikel

Artikel 17: Algemene weigeringsgronden maatwerkvoorziening

1. Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt als: a. een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt in aanmerking komt voor een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling, maar weigert mee te werken aan een besluit hierover; b. de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen in voldoende mate kan verminderen of wegnemen; c. de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen de beperkingen in voldoende mate kan verminderen of wegnemen; d. het een voorziening betreft die de cliënt vóór de datum van het besluit, zoals genoemd in de beschikking, heeft gerealiseerd of geaccepteerd. Uitzondering hierop is als het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend; e. deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; f. de cliënt onvoldoende meewerkt aan het (medische) onderzoek dat nodig is om een zorgvuldig besluit te nemen; g. de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; h. deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om diensten zoals hulp bij het huishouden of begeleiding;

Artikel 7: Een dienst, hulpmiddel, woningaanpassing of andere maatregel als algemeen gebruikelijk

Uit: Besluit nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Renswoude

Tijdens het onderzoek, na een melding, aan de hand van de hieronder genoemde vier punten beoordeelt het college of algemene gebruikelijke zaken of diensten tot de mogelijkheden behoort van de cliënt als deze: Niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; Daadwerkelijk beschikbaar is; Een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; en, Financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau.