Wmo in Raalte: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Het college hanteert het principe van het primaat van verhuizen indien de kosten van de woningaanpassing en/of een traplift al dan niet tezamen meer bedragen dan € 10.000,-.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, artikel 2.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR687353_7).

Het college hanteert het principe van het primaat van verhuizen indien de kosten van de woningaanpassing en/of een traplift al dan niet tezamen meer bedragen dan € 10.000,-.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, artikel 2.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR687353_7).

Zijn de kosten van een woningaanpassing en/of traplift hoger dan € 10.000,-, dan kan het primaat van verhuizen worden toegepast (zie verder paragraaf 8.5 van deze beleidsregels).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, paragraaf 3.5, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

Om te voorkomen dat bij een niet te kostbare aanpassing van de woning het verhuisprimaat al toegepast zou kunnen worden, is deze bevoegdheid begrensd tot een bedrag van € 10.000,- . Onder zo’n aanpassing wordt ook een traplift verstaan.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, paragraaf 8.5, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

1.Als een inwoner een aanvraag doet voor vervanging van een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel, dan zal de gemeente altijd eerst laten onderzoeken of het oude hulpmiddel niet afgeschreven is. De vastgestelde afschrijvingstermijnen zijn: een traplift: 10 jaar;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, artikel 2.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR687353_7).

4.De inwoner aan wie een Pgb is toegekend voor het realiseren van een woningaanpassing aan de eigen woning is verplicht zorg te dragen voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de getroffen woningaanpassing dekt voor het risico van schade.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, artikel 3.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR687353_7).

Daarom zal de cliënt aan wie een woningaanpassing voor de eigen woning is verstrekt, al dan niet in de vorm van een pgb, moeten zorgen voor een (aangepaste) opstalverzekering.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, paragraaf 3.4, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

Het college is niet gehouden om een maatwerkvoorziening (al dan niet in de vorm van een pgb) te verstrekken als deze al vóór de beslissing op de aanvraag is gerealiseerd, geaccepteerd of gekocht. Omdat deze weigeringsgrond niet in de wet is opgenomen heeft deze bepaling een plek gekregen in de verordening (CRVB:2017:433, CRVB:2020:1099). In de praktijk zal het meestal om een verzoek gaan om bepaalde kosten te vergoeden want een maatwerkvoorziening in natura kan niet met terugwerkende kracht worden ingezet. Denk bijvoorbeeld aan een: - verhuizing die al heeft plaatsgevonden.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, paragraaf 3.4, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

De normering van de voorziening: Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het actueel geldend Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning van het bureau HHM (raadpleegbaar via de website van HHM).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, paragraaf 7.2, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

Als veel extra inzet nodig is, is vaak sprake van de noodzaak van 2 schoonmaakmomenten per week.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023, bijlage I, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR689738_3).

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

(Wmo) 1. De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als het normale gebruik van de woning door een beperking niet mogelijk is. De hulp-op-maat houdt in dat de woning bereikbaar, bruikbaar en toe- en doorgankelijk wordt gemaakt. 2. Als de woning niet of alleen tegen zeer hoge kosten aangepast kan worden, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning, als deze beschikbaar is en een verhuizing binnen een redelijke en/of medisch aanvaardbare termijn mogelijk is. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing en de inrichting van de nieuwe woning. 3. De gemeente stelt het bedrag waarbij het primaat van verhuizen wordt beoordeeld en de hoogte van de verhuiskostenvergoeding vast in nadere regels. 4. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woningaanpassing of nagelvast hulpmiddel. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: De problemen die de inwoner ervaart bij het normale gebruik van de woning zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerswoonwagen, een klooster, een vakantiewoning of een recreatiewoning. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner is zonder dringende reden verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz), behalve als de inwoner ervoor heeft gekozen om met zijn indicatie thuis te blijven wonen en de Wlz-zorg thuis ontvangt. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is op dat moment om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. De inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet in de aan te passen woning. 5. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt, als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om, of als de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner.

Artikel 4.11: Afbakening Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo)

(Jeugdwet, Wmo) 1. Als de problematiek valt onder de Wmo 2015, treft het college geen voorziening op grond van de Jeugdwet. 2. Voorliggend op de Jeugdwet zijn in ieder geval voorzieningen zoals hulpmiddelen, woningaanpassingen, vervoersvoorzieningen en opvangvoorzieningen op grond van de Wmo 2015, zoals maatschappelijke opvang en beschermd wonen. 3. Onder de Jeugdwet kan jeugdhulp in de vorm van begeleiding of persoonlijke verzorging uitsluitend worden verstrekt aan jeugdigen tot 18 jaar, indien deze noodzakelijk is vanwege opgroei- of opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen van de jeugdige. Vanaf 18 jaar- tenzij er sprake is van verlengde Jeugdwet- vallen begeleiding en persoonlijke verzorging onder de Wmo 2015.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

(Wmo) 1. De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat kan krijgen als het normale gebruik van de woning door een beperking niet mogelijk is. De hulp-op-maat houdt in dat de woning bereikbaar, bruikbaar en toe- en doorgankelijk wordt gemaakt. 2. Als de woning niet of alleen tegen zeer hoge kosten aangepast kan worden, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning, als deze beschikbaar is en een verhuizing binnen een redelijke en/of medisch aanvaardbare termijn mogelijk is. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing en de inrichting van de nieuwe woning. 3. De gemeente stelt het bedrag waarbij het primaat van verhuizen wordt beoordeeld en de hoogte van de verhuiskostenvergoeding vast in nadere regels. 4. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woningaanpassing of nagelvast hulpmiddel. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: De problemen die de inwoner ervaart bij het normale gebruik van de woning zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerswoonwagen, een klooster, een vakantiewoning of een recreatiewoning. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner is zonder dringende reden verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz), behalve als de inwoner ervoor heeft gekozen om met zijn indicatie thuis te blijven wonen en de Wlz-zorg thuis ontvangt. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is op dat moment om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. De inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet in de aan te passen woning. 5. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt, als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om, of als de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

(Jeugdwet, Wmo) 1. In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo of de Jeugdwet stellen en die in deze paragraaf staan. 2. Als de inwoner een pgb wil voor diensten, maakt hij een plan voor de besteding van het pgb. Dit is het budgetplan. Hierin staat welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren en stelt daarna het pgb vast. 3. De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner (of zijn vertegenwoordiger) moet de taken die bij het pgb horen, op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. 4. Als de inwoner een pgb krijgt, gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: Het pgb moet besteed worden zoals beschreven staat in het toekenningsbesluit. Het pgb moet binnen zes maanden na het toekenningsbesluit besteed worden. Als het om een woonvoorziening gaat, kan de gemeente een langere periode met de inwoner afspreken. Het pgb mag niet besteed worden aan een persoon die eigenlijk gebruikelijke hulp moet geven, maar dit niet kan doordat hij overbelast is of waarschijnlijk overbelast raakt. De inwoner zorgt voor een afdoende verzekering tegen schade, als hij met het product dat hij met zijn pgb heeft betaald, naar het buitenland reist. 5. Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; cadeaus en kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s). 6. De gemeente verstrekt geen pgb in de volgende situaties: Uit het budgetplan blijkt niet dat de kwaliteit van de hulp voldoende gewaarborgd is. De inwoner kan het pgb niet zelf beheren en de beoogde pgb-beheerder is dezelfde persoon als de beoogde hulpverlener. De jeugdhulp bestaat uit behandeling. Het risico bestaat dat er beslag wordt gelegd op het pgb. 7. Als de arbeids- of zorgovereenkomst met de hulpverlener van rechtswege en zonder opzegtermijn eindigt, heeft de hulpverlener recht op een eenmalige uitkering. Hiervoor gelden de volgende voorwaarden: er moet nog geld over zijn in het pgb; de hoogte van de eenmalige uitkering is niet hoger dan het gemiddelde maandloon. Het gemiddelde maandloon is het gemiddelde van alle betaalde declaraties in de drie maanden voor de maand waarin de overeenkomst is beëindigd; de eenmalige uitkering kan alleen betaald worden bij een arbeidsovereenkomst, een zorgovereenkomst met een partner of een familielid of een zorgovereenkomst van opdracht; en de eenmalige uitkering is niet voor zorginstellingen of zorgverleners die voor een zorginstelling werken.

Artikel 8.5: Kostprijs

1. De kostprijs van de hulp-op-maat voor een: product: de aanschafprijs die de gemeente verschuldigd is aan een aanbieder; product: de kosten op basis van een door de gemeente goedgekeurde offerte; woningaanpassing: de kosten volgens het Programma van Eisen dan wel een door de gemeente goedgekeurde offerte. dienst: de kosten die de gemeente verschuldigd is aan de aanbieder. 2. De kostprijs van een persoonsgebonden budget bij een dienst is gelijk aan het bedrag van het persoonsgebonden in de betreffende budgetperiode. 3. De kostprijs van een persoonsgebonden budget bij een product is gelijk aan de aanschafprijs. Het persoonsgebonden budget van een product is gelijk aan de aanschafprijs plus de eventuele onderhouds- en verzekeringskosten in de betreffende budgetperiode.

Artikel 3.3: Hoogte persoonsgebonden budget woningaanpassing

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

1.De hoogte van het Pgb voor het realiseren van een woningaanpassing wordt gebaseerd op het programma van eisen en op de door het college goedgekeurde offerte. 2.Het Pgb voor woningaanpassingen moet binnen 15 maanden na toekenning zijn aangewend voor de bekostiging van het doel waarvoor het Pgb is verleend en voldoen aan het programma van eisen als bedoeld in het eerste lid. 3.Voor de verstrekking van een Pgb voor een woningaanpassing gelden de volgende voorwaarden: de inwoner verleent het college desgevraagd op één of meer door het college te bepalen tijdstippen toegang tot de woning of het gedeelte van de woning waar de aanpassing wordt aangebracht; de inwoner verstrekt desgevraagd inzage in de bescheiden en tekeningen die betrekking hebben op de woningaanpassing; aan het college wordt desgevraagd de gelegenheid geboden tot het (laten) controleren van de woningaanpassing. 4.De inwoner aan wie een Pgb is toegekend voor het realiseren van een woningaanpassing aan de eigen woning is verplicht zorg te dragen voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de getroffen woningaanpassing dekt voor het risico van schade.

Paragraaf 8.6: Woonvoorziening overig

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Meerkosten Het verstrekken van een maatwerkvoorziening voor aanpassingen in bijvoorbeeld de keuken of badkamer is mogelijk. Bij een bouw of renovatie van een woning kan het zijn dat dergelijke aanpassingen zonder (al te veel) meerkosten kunnen worden meegenomen waardoor geen maatwerkvoorziening verstrekt hoeft te worden. Denk aan de situatie waarin een client een woning bouwt of renoveert en voor een vergoeding in aanmerking wenst te komen op grond van de Wmo 2015, terwijl het geen meerkosten met zich meebrengt. Dat wil zeggen dat bij de bouw en renovatie rekening kan worden gehouden met de kosten van een geschikte keuken of badkamer. Taakverdeling Ook kan van de cliënt en zijn partner of huisgenoten worden verlangd dat de taakverdeling wordt aangepast waarmee een aanspraak kan worden voorkomen of beperkt in omvang. Het gaat om activiteiten die ook door andere gezinsleden kunnen worden gedaan zoals het in- en uitladen van de wasmachine. Offertes Indien de cliënt is aangewezen op een woningaanpassing, dan wordt een programma van eisen opgesteld voor de goedkoopst passende bijdrage in dat kader. Daarvoor worden offertes opgevraagd: - woningaanpassing in natura < € 5.000: 1 offerte, - woningaanpassing in natura > € 5.000: 2 offertes, - woningaanpassing in de vorm van pgb: < € 5.000: 1 offerte - woningaanpassing in de vorm van pgb: > € 5.000: 3 offertes. De offertes zal het college zelf opvragen maar ingeval van een pgb kan de cliënt dat ook doen. Het college beoordeelt de offertes. Starten met de werkzaamheden Alleen met de door het college verleende toestemming mag worden begonnen met de werkzaamheden. Het spreekt voor zich dat de woningaanpassing binnen het programma van eisen wordt uitgevoerd. Nadat de werkzaamheden zijn voltooid is het college bevoegd om dat te controleren aan de hand van onder meer de bescheiden en tekeningen die betrekking hebben op de woningaanpassing of middels een huisbezoek. Vakantie- of recreatiewoning In een vakantie- of reactiewoning worden geen woningaanpassingen of nagelvaste hulpmiddelen, zoals een traplift of plafondlift aangebracht. Het gaat immers om een woning die niet geschikt of bestemd is voor permanente bewoning. Het verstrekken van bijvoorbeeld een losse tillift is wel mogelijk.

Artikel 2.2.2: Onderzoek

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Wko, Gemeentewet) 1. De medewerker onderzoekt: De behoefte van de inwoner: wat is de hulpvraag en welk effect wil de inwoner bereiken? De persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? De (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? De omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociaal netwerk of kunnen organisaties bieden? Welke hulp er gegeven kan worden en in welke vorm: is dit een andere voorziening of hulp-op-maat? Kan er een persoonsgebonden budget (pgb) worden verstrekt? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? Of er contact nodig is met anderen over de persoonlijke situatie van de inwoner. Hierover wordt de inwoner altijd geïnformeerd. 2. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de gemeente na of er maatregelen genomen moeten worden om die mantelzorger te ondersteunen. 3. De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. 4. In het gesprek wijst de medewerker de inwoner op de vervolgprocedure en zijn rechten en plichten.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet, Llv, Wko, Awb) 1. De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven (zie voor uitleg hoofdstuk 8) 2. Geeft de gemeente de hulp in natura? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en, als dit bekend is, door wie de hulp wordt gegeven; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat het pgb inhoudt en waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 4.14: Inhoud beschikking individuele voorziening

(Jeugdwet, Awb) 1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval vastgelegd of de voorziening in natura of in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb) wordt verstrekt. 2. Bij een voorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke voorziening wordt verstrekt; de omvang en het beoogde resultaat; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 3. Bij een voorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; de hoogte van het pgb en hoe dit bedrag is vastgesteld; de voorwaarden die aan het pgb zijn verbonden; de duur van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. Het ondersteuningsplan bedoeld in artikel 4.4, maakt in zijn geheel deel uit van de beschikking.

Artikel 4.15: Persoonsgebonden budget (pgb)

(Jeugdwet, Awb) 1. Indien een jeugdige of zijn ouder(s) in aanmerking komt voor een individuele voorziening, kan het college deze voorziening verlenen in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), mits aan de voorwaarden van dit artikel is voldaan. 2. Voor de aanvraag van een pgb dient de jeugdige of zijn ouder(s) een budgetplan in volgens een door het college vastgesteld format. Het budgetplan bevat in ieder geval: de motivatie waarom de voorziening in natura niet passend is; de omschrijving van de gewenste voorziening en het beoogde resultaat; de wijze waarop de jeugdhulp wordt georganiseerd; de waarborging van de kwaliteit van de in te kopen hulp; de kosten, uitgedrukt in eenheden en tarieven; indien van toepassing, de inzet van personen uit het sociale netwerk. 3. Het college verstrekt een pgb uitsluitend indien: de jeugdige of zijn ouder(s) gemotiveerd aangeven waarom het natura-aanbod niet passend is uit toetsing blijkt dat de budgethouder of budgetbeheerder voldoende pgb-vaardig is om het budget verantwoord te beheren; gewaarborgd is dat de met het pgb in te kopen voorziening van goede kwaliteit is en voldoende bijdraagt aan het bereiken van het beoogde resultaat. 4. Bij de beoordeling van pgb-vaardigheid betrekt het college in ieder geval of de budgethouder of budgetbeheerder: in staat is de hulpvraag te verwoorden en passende hulp te kiezen; kennis heeft van de regels en verplichtingen die horen bij een pgb; een overzichtelijke administratie kan voeren; afspraken kan maken en verantwoorden richting het college; voldoende vaardig is om de kwaliteit van de ingekochte hulp te beoordelen en zorgverleners aan te sturen. 5. Het college weigert een pgb indien er sprake is van: twijfel aan de integriteit van de uitvoerder van de hulp; fraude of strafbare feiten in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag; omstandigheden waardoor het beheer van het pgb niet verantwoord kan plaatsvinden, zoals ernstige schuldenproblematiek, verslaving, verstandelijke beperking of psychiatrische problematiek van de budgethouder of budgetbeheerder. een situatie waarin de budgethouder of budgetbeheerder tevens optreedt als de uitvoerder van de zorg. In dit kader wordt ter aanvulling verwezen haar hoofdstuk 8 van deze verordening. 6. Ter waarborging van de kwaliteit stelt het college nadere eisen aan de inzet van pgb-middelen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 7. Het college legt de hoogte van het pgb vast op basis van de goedkoopst adequate voorziening en met inachtneming van de door de gemeente vastgestelde tarieven.

Artikel 4.16: Kwaliteitseisen persoonsgebonden budget (pgb)

(Jeugdwet, Awb) 1. Ter waarborging van de kwaliteit van met een pgb ingekochte hulp stelt het college de volgende eisen: de uitvoerder beschikt over een geldige Verklaring Omtrent Gedrag (VOG), niet ouder dan drie maanden bij de start van de zorgovereenkomst en gedurende de looptijd niet ouder dan drie jaar; de uitvoerder beschikt over de vaardigheden en deskundigheid die nodig zijn om verantwoorde hulp te bieden; de uitvoerder houdt een deugdelijke administratie bij van de geleverde hulp; de uitvoerder kan in de Nederlandse taal communiceren met het college, de Sociale Verzekeringsbank en de jeugdige of zijn ouder(s); de hulp wordt uitgevoerd volgens een plan waarin activiteiten en doelen zijn vastgelegd; de hulp wordt afgestemd op de persoonlijke situatie van de jeugdige en zijn ouder(s), en waar nodig op andere voorzieningen die worden ingezet; de privacy van de jeugdige en zijn ouder(s) wordt gerespecteerd en informatie wordt vertrouwelijk behandeld; de uitvoerder volgt bij vermoedens van huiselijk geweld of kindermishandeling de meldcode. 2. Het college kan aanvullende kwaliteitseisen stellen en kan nadere regels vaststellen over de inzet van formele en informele hulp via een pgb.

Artikel 8.3.1: Voorwaarden

(Jeugdwet, Wmo) 1. In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo of de Jeugdwet stellen en die in deze paragraaf staan. 2. Als de inwoner een pgb wil voor diensten, maakt hij een plan voor de besteding van het pgb. Dit is het budgetplan. Hierin staat welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren en stelt daarna het pgb vast. 3. De gemeente kent een pgb pas toe als zij vindt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn belangen voldoende te behartigen. De inwoner (of zijn vertegenwoordiger) moet de taken die bij het pgb horen, op een verantwoorde manier kunnen uitvoeren. 4. Als de inwoner een pgb krijgt, gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: Het pgb moet besteed worden zoals beschreven staat in het toekenningsbesluit. Het pgb moet binnen zes maanden na het toekenningsbesluit besteed worden. Als het om een woonvoorziening gaat, kan de gemeente een langere periode met de inwoner afspreken. Het pgb mag niet besteed worden aan een persoon die eigenlijk gebruikelijke hulp moet geven, maar dit niet kan doordat hij overbelast is of waarschijnlijk overbelast raakt. De inwoner zorgt voor een afdoende verzekering tegen schade, als hij met het product dat hij met zijn pgb heeft betaald, naar het buitenland reist. 5. Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; cadeaus en kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s). 6. De gemeente verstrekt geen pgb in de volgende situaties: Uit het budgetplan blijkt niet dat de kwaliteit van de hulp voldoende gewaarborgd is. De inwoner kan het pgb niet zelf beheren en de beoogde pgb-beheerder is dezelfde persoon als de beoogde hulpverlener. De jeugdhulp bestaat uit behandeling. Het risico bestaat dat er beslag wordt gelegd op het pgb. 7. Als de arbeids- of zorgovereenkomst met de hulpverlener van rechtswege en zonder opzegtermijn eindigt, heeft de hulpverlener recht op een eenmalige uitkering. Hiervoor gelden de volgende voorwaarden: er moet nog geld over zijn in het pgb; de hoogte van de eenmalige uitkering is niet hoger dan het gemiddelde maandloon. Het gemiddelde maandloon is het gemiddelde van alle betaalde declaraties in de drie maanden voor de maand waarin de overeenkomst is beëindigd; de eenmalige uitkering kan alleen betaald worden bij een arbeidsovereenkomst, een zorgovereenkomst met een partner of een familielid of een zorgovereenkomst van opdracht; en de eenmalige uitkering is niet voor zorginstellingen of zorgverleners die voor een zorginstelling werken.

Artikel 8.3.2: Hoogte pgb

(Jeugdwet, Wmo) 1. Het pgb: is onder andere gebaseerd op het budgetplan; is genoeg om de hulp-op-maat in te kunnen kopen; is niet hoger dan het bedrag dat de gemeente zou betalen voor de goedkoopst passende hulp die nodig is (hulp in natura-tarief). De hulp in natura wordt bepaald door de (regionale) inkoop. Als de kosten van de dienst of het product hoger zijn, vergoedt de gemeente de meerprijs niet. Behalve als de inwoner bewijst dat hij met het pgb de hulp-op-maat niet kan inkopen; is afhankelijk van het type zorgverlener. 2. Het tarief voor vervoer van de inwoner van en naar de locatie waar hulp-op-maat (dagbesteding) wordt gegeven, is gelijk aan het vervoerstarief dat de gemeente zou betalen aan een gecontracteerde aanbieder (hulp in natura-tarief).

Artikel 8.3.3: Pgb bij hulp door een niet-professionele hulpverlener of personen uit het sociaal netwerk (diensten)

(Jeugdwet, Wmo) 1. Onder diensten als bedoeld in dit artikel worden niet beschermd wonen of maatschappelijke opvang verstaan (Wmo). 2. Hulp door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad, wordt altijd als hulp door iemand uit het sociaal netwerk gezien. 3. De persoon die hulp geeft is in staat om goede hulp te bieden en heeft met argumenten aangeven dat hij door het geven van de hulp niet overbelast raakt. 4. De hoogte van het Pgb voor hulp bij het huishouden is 50% van het bedrag dat de gemeente betaalt aan de gecontracteerde aanbieder per tijdseenheid waarmee voor de hulp in natura wordt gerekend. 5. De hoogte van het Pgb voor andere diensten is 50% van het bedrag dat de gemeente betaalt aan de gecontracteerde aanbieder met een maximum van € 20,- per tijdseenheid waarmee voor de hulp in natura wordt gerekend. 6. De bedragen die de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders en tijdseenheden waarmee voor de hulp in natura wordt gerekend worden vastgesteld in nadere regels en voor zover dat niet mogelijk is in het toekenningsbesluit.

Artikel 8.3.4: Pgb bij hulp door een professionele hulpverlener (diensten)

(Jeugdwet, Wmo) 1. Onder diensten als bedoeld in dit artikel worden niet beschermd wonen of maatschappelijke opvang verstaan (Wmo). 2. Voor deze professional(s) gelden dezelfde kwaliteitseisen als voor de professional(s) van de gecontracteerde (jeugdhulp)aanbieder. 3. De hoogte van het Pgb is: 90% van het bedrag dat de gemeente betaalt aan de gecontracteerde aanbieder per tijdseenheid waarmee de hulp in natura wordt gerekend als de hulp-op-maat wordt gegeven door een persoon die in dienst is van een professionele organisatie; 75% van het bedrag dat de gemeente betaalt aan de gecontracteerde aanbieder per tijdseenheid waarmee de hulp in natura wordt gerekend als de hulp-op-maat wordt gegeven door een zelfstandig werkend ondernemer (zzp'er) die de diensten beroepshalve biedt. 4. De bedragen die de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders en tijdseenheden waarmee de hulp in natura wordt gerekend worden vastgesteld in nadere regels en voor zover dat niet mogelijk is in het toekenningsbesluit.

Artikel 8.3.5: Pgb voor producten

(Wmo) 1. De gemeente kan een programma van eisen opstellen voor het product. De gemeente baseert de hoogte van het pgb op het programma van eisen en een offerte voor de aangegeven kosten. In deze offerte moet staan hoe hoog de kosten van het product zijn (kostprijs). Met deze kostprijs moet de inwoner veilige, doeltreffende en kwalitatief goede hulp kunnen inkopen. Het kan gaan om een offerte die de gemeente zelf opvraagt, maar ook om een offerte die de inwoner opvraagt. 2. De gemeente houdt bij de hoogte van het pgb rekening met de onderhouds- en verzekeringskosten. 3. De gemeente stelt in nadere regels vast wat de budgetperiode van het product is. Dit is de periode waarop het pgb betrekking heeft. Indien van toepassing berekent de gemeente over deze periode ook de onderhouds- en verzekeringskosten.

Artikel 8.3.6: Verantwoording en uitbetaling pgb

(Jeugdwet, Wmo) 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. Voor dat verslag kan de gemeente een formulier verplicht stellen. 2. Als een inwoner hulp-op-maat in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die feitelijk geleverd is. Dit is nooit meer dan de werkelijke kosten. 3. De gemeente betaalt een pgb voor een product pas uit als de factuur is ingeleverd en de gemeente deze heeft goedgekeurd. 4. Een pgb voor diensten wordt niet op de eigen bankrekening van de inwoner gestort, maar gaat naar de SVB. De SVB betaalt in opdracht van de inwoner de zorgverlener(s).

Artikel 8.5: Kostprijs

1. De kostprijs van de hulp-op-maat voor een: product: de aanschafprijs die de gemeente verschuldigd is aan een aanbieder; product: de kosten op basis van een door de gemeente goedgekeurde offerte; woningaanpassing: de kosten volgens het Programma van Eisen dan wel een door de gemeente goedgekeurde offerte. dienst: de kosten die de gemeente verschuldigd is aan de aanbieder. 2. De kostprijs van een persoonsgebonden budget bij een dienst is gelijk aan het bedrag van het persoonsgebonden in de betreffende budgetperiode. 3. De kostprijs van een persoonsgebonden budget bij een product is gelijk aan de aanschafprijs. Het persoonsgebonden budget van een product is gelijk aan de aanschafprijs plus de eventuele onderhouds- en verzekeringskosten in de betreffende budgetperiode.

Artikel 9.4.1: Beëindiging voorziening

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Wko, Gemeentewet) De gemeente kan een besluit om een voorziening toe te kennen, herzien, intrekken, opschorten en/of beëindigen in de gevallen die in de wet en in deze verordening staan beschreven. De gemeente kan dit bijvoorbeeld doen als: de voorziening niet langer passend of nodig is; de inwoner zich niet houdt aan voorwaarden en verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden; de voorziening is verstrekt op grond van onjuiste of onvolledige gegevens van de inwoner; de gemeente niet langer kan vaststellen of een voorziening kan worden voortgezet, omdat de inwoner onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; het om een pgb gaat en het pgb niet binnen zes maanden na uitbetaling is gebruikt om een voorziening te betalen waarvoor het pgb is toegekend, tenzij het de inwoner niet te verwijten is; de inwoner overleden is; de inwoner door een verhuizing niet meer in de gemeente Raalte woont; de inwoner niet meer tot de doelgroep van de voorziening behoort; achteraf blijkt dat de inwoner niet tot de doelgroep behoort en/of niet aan de voorwaarden voor de voorziening voldoet.

Artikel 9.4.3: Opschorten pgb

(Jeugdwet, Wmo) Gaat het om diensten? Dan kan de gemeente aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB) vragen om de uitbetaling uit het pgb voor maximaal 13 weken helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als de gemeente een ernstig vermoeden heeft dat: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die bij de hulp-op-maat en/of het pgb horen; of de inwoner de hulp-of-maat en/of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt.

Artikel 9.5.4: Toezichthouders

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Wko, Gemeentewet) 1. De gemeente wijst een of meer ambtenaren aan die belast zijn met het toezicht op de naleving van de Jeugdwet, de Wmo, de Participatiewet, de IOAW, de IOAZ, de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening, de Leerplichtwet, de Wet kinderopvang en de Gemeentewet, alsmede de daarop berustende bepalingen. 2. Met betrekking tot jeugdhulp wijst de gemeente een toezichthouder aan die belast is met het toezicht op de naleving van de Jeugdwet en de daarop berustende bepalingen, waaronder mede begrepen de bestrijding van misbruik, oneigenlijk gebruik en niet-gebruik van deze wet. 3. De gemeente onderzoekt, met inachtneming van de paragrafen 6a en 6b van de Regeling Jeugdwet, de rechtmatigheid en doelmatigheid van individuele voorzieningen. 4. De gemeente onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van persoonsgebonden budgetten met het oog op de beoordeling van de recht- en doelmatigheid daarvan.

Artikel 3.2: Hoogte persoonsgebonden budget hulpmiddelen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

1.Het college stelt de hoogte van het Pgb en het eventuele bedrag voor onderhouds- en verzekeringskosten vast in het toekenningsbesluit. 2.Ingeval van onderhouds- en verzekeringskosten is de inwoner verplicht: een onderhoudscontract af te sluiten met een leverancier, waarin tenminste zijn opgenomen de kosten van reparaties (inclusief onderdelen, voorrijkosten en arbeidsloon), 24-uurs-service, recht op gebruik van leenvoorziening, jaarlijks onderhoud en keuring, en bij aanschaf van bepaalde vervoersvoorzieningen een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten. 3.De inwoner dient het college desgevraagd in de gelegenheid te stellen de met het Pgb aangeschafte maatwerkvoorziening te bezichtigen en te (laten) beoordelen.

Artikel 3.3: Hoogte persoonsgebonden budget woningaanpassing

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

1.De hoogte van het Pgb voor het realiseren van een woningaanpassing wordt gebaseerd op het programma van eisen en op de door het college goedgekeurde offerte. 2.Het Pgb voor woningaanpassingen moet binnen 15 maanden na toekenning zijn aangewend voor de bekostiging van het doel waarvoor het Pgb is verleend en voldoen aan het programma van eisen als bedoeld in het eerste lid. 3.Voor de verstrekking van een Pgb voor een woningaanpassing gelden de volgende voorwaarden: de inwoner verleent het college desgevraagd op één of meer door het college te bepalen tijdstippen toegang tot de woning of het gedeelte van de woning waar de aanpassing wordt aangebracht; de inwoner verstrekt desgevraagd inzage in de bescheiden en tekeningen die betrekking hebben op de woningaanpassing; aan het college wordt desgevraagd de gelegenheid geboden tot het (laten) controleren van de woningaanpassing. 4.De inwoner aan wie een Pgb is toegekend voor het realiseren van een woningaanpassing aan de eigen woning is verplicht zorg te dragen voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de getroffen woningaanpassing dekt voor het risico van schade.

Paragraaf 10.2: Spoedeisende situatie: geen pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Een pgb is niet mogelijk als het college, na melding van de hulpvraag, een (tijdelijke) maatwerkvoorziening verstrekt vanwege een spoedeisende situatie als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet. Immers, het onderzoek naar de vraag of de cliënt is aangewezen op een maatwerkvoorziening moet nog worden uitgevoerd. Zie verder hoofdstuk 3 van deze beleidsregels.

Paragraaf 10.3: Beoordelen voorwaarden recht op pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Heeft het college vastgesteld dat de cliënt is aangewezen op een maatwerkvoorziening (natura), dan kan de cliënt verzoeken om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen. Zo’n verzoek wordt aangemerkt als aanvraag. Dat wil zeggen dat het college daar een besluit over moet nemen. In deze beleidsregels staan verschillende criteria die het college hanteert bij de beoordeling van de pgb-aanvraag. De voorwaarden zijn cumulatief. Dat wil zeggen: aan alle voorwaarden moet zijn voldaan. Het gaat om: - Pgb-vaardigheid. - Motivatie-eis wens pgb. - Voldoen aan kwaliteitseisen als bedoeld in artikel 3.1 van de wet. - Besteding pgb is geschikt voor het doel.

Artikel 2.2.2: Onderzoek

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Wko, Gemeentewet) 1. De medewerker onderzoekt: De behoefte van de inwoner: wat is de hulpvraag en welk effect wil de inwoner bereiken? De persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? De (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? De omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociaal netwerk of kunnen organisaties bieden? Welke hulp er gegeven kan worden en in welke vorm: is dit een andere voorziening of hulp-op-maat? Kan er een persoonsgebonden budget (pgb) worden verstrekt? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? Of er contact nodig is met anderen over de persoonlijke situatie van de inwoner. Hierover wordt de inwoner altijd geïnformeerd. 2. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de gemeente na of er maatregelen genomen moeten worden om die mantelzorger te ondersteunen. 3. De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. 4. In het gesprek wijst de medewerker de inwoner op de vervolgprocedure en zijn rechten en plichten.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet, Llv, Wko, Awb) 1. De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven (zie voor uitleg hoofdstuk 8) 2. Geeft de gemeente de hulp in natura? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; hoe en, als dit bekend is, door wie de hulp wordt gegeven; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat het pgb inhoudt en waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld? Dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Paragraaf 6.1: Uitgangspunten

(Llv) Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat het kind naar school gaat. De gemeente beoordeelt op aanvraag van de ouders of zij hulp van de gemeente kunnen krijgen bij het vervoer van hun kind naar school. De hulp van de gemeente heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om een vergoeding voor reiskosten of om aangepast vervoer dat wordt geregeld door de gemeente, zoals een taxibusje. Het is mogelijk dat ouders van kinderen op de basisschool een deel van de kosten zelf moeten betalen. Dat is de eigen bijdrage. De eigen bijdrage is nooit hoger dan de werkelijke kosten van het vervoer. Als de ouders een vervoersvoorziening krijgen en het kind wordt meerderjarig en is handelingsbekwaam, wordt de vervoersvoorziening niet langer aan de ouders verstrekt. Het kind kan dan zelf een vervoersvoorziening aanvragen en krijgen als hij aan de voorwaarden voldoet. Een vervoersvoorziening wordt toegekend over de afstand tussen de woning of de opstapplaats van het kind en de dichtstbijzijnde toegankelijke school, via de kortste veilige route. Is het vervoer naar een school die verder van de woning gelegen is van dezelfde richting voor de gemeente goedkoper? Dan kan de gemeente aan de ouders vragen of zij ermee instemmen dat het kind naar die school wordt vervoerd.

Paragraaf 6.2: Onderzoek

(Llv) De gemeente onderzoekt of ouders een vervoersvoorziening kunnen krijgen en zo ja, welke voorziening nodig is. De gemeente bekijkt met welk vervoermiddel het kind kan reizen en welke route naar school de kortste veilige route voor het kind is. Ook onderzoekt de gemeente of er begeleiding nodig is bij het reizen. De gemeente kan bij het onderzoek het ondersteuningsplan betrekken. Dit plan is vastgesteld door het samenwerkingsverband van scholen, na overleg met de gemeente. Gaat het kind naar de basisschool? Dan bekijkt de gemeente hoe hoog het jaarinkomen van de ouders is. Dat is nodig om te bepalen of de ouders een eigen bijdrage moeten betalen.

Artikel 6.4.2: Hoogte van de vervoersvoorziening

(Llv) 1. De hoogte van een vergoeding van de gemeente is afhankelijk van de vorm van de vervoersvoorziening en de reisafstand van de woning of opstapplaats van het kind naar de dichtstbijzijnde toegankelijke school, via de kortste veilige route. Om de reisafstand te meten, gebruikt de gemeente de routeplanner van de ANWB. 2. De vergoeding voor het gebruik van de fiets wordt berekend op basis van een kilometervergoeding voor de fiets. De hoogte van deze vergoeding is € 0,10 per kilometer (schooljaar 2023-2024). 3. De vergoeding voor het openbaar vervoer wordt berekend op basis van de kosten van het openbaar vervoer. De gemeente houdt rekening met de kortingen die voor het kind binnen het openbaar vervoer kunnen gelden 4. De vergoeding die ouders ontvangen als zij het kind zelf vervoeren (eigen vervoer), wordt als volgt berekend: op basis van een kilometervergoeding voor de fiets als de gemeente vindt dat het kind kan fietsen naar school, maar toch toestemming aan de ouders heeft gegeven om het kind zelf te vervoeren. op basis van de kosten van het openbaar vervoer als de gemeente vindt dat het kind met het openbaar vervoer naar school kan reizen, maar toch toestemming aan de ouders heeft gegeven om het kind zelf te vervoeren; of op basis van een kilometervergoeding voor de auto in alle andere gevallen. De hoogte van deze vergoeding is € 0,42 per kilometer (schooljaar 2023-2024). 5. De gemeente past de bedragen van de kilometervergoedingen in het tweede en vierde lid jaarlijks aan (indexering). De gemeente volgt daarbij de wijzigingen die de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) aan de gemeente doorgeeft. De gewijzigde bedragen gaan in vanaf het nieuwe schooljaar. 6. Als de ouders meerdere kinderen tegelijk met de auto vervoeren, verstrekt de gemeente eenmaal de kilometervergoeding voor de auto. 7. Als de ouders recht hebben op andere (gedeeltelijke) vergoedingen voor de reiskosten van het kind, trekt de gemeente deze vergoedingen af van de vergoeding die de gemeente geeft. Bij aangepast vervoer brengt de gemeente dan een bedrag bij de ouders in rekening. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 6.4.3: Bijzondere regeling vervoer naar basisschool

(Llv) 1. Is het jaarinkomen van de ouders in het peiljaar hoger dan € 28.800 (schooljaar 2023-2024)? Dan trekt de gemeente per kind de kosten voor de eerste zes kilometer met het openbaar vervoer af van de vergoeding aan de ouders. Het gaat om de kosten voor het gebruik van een OV-chipkaart of een andere OV-betaalmogelijkheid door het kind en een eventuele begeleider. Ook als er geen openbaar vervoer beschikbaar is of als er geen gebruik wordt gemaakt van het openbaar vervoer, trekt de gemeente dit bedrag af van de vergoeding. De gemeente houdt rekening met de kortingen die voor het kind binnen het openbaar vervoer kunnen gelden. Bij aangepast vervoer moeten de ouders dit bedrag aan de gemeente betalen (eigen bijdrage). 2. Is de reisafstand meer dan 20 kilometer? Dan betalen ouders een eigen bijdrage per kind. Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van de eigen bijdrage wordt per kind per schooljaar berekend en hangt af van het jaarinkomen van de ouders in het peiljaar: Jaarinkomen schooljaar 2023-2024 (in euro’s) | Eigen bijdrage per schooljaar (in euro’s) 0 – 36.900 | Geen eigen bijdrage 36.900 – 43.650 | 170 43.650 – 50.400 | 750 50.400 – 56.700 | 1.390 56.700 – 64.800 | 2.035 64.800 – 71.100 | 2.730 71.100 en meer | Voor elke extra 5.000:655 erbij 3. De gemeente past de bedragen van de inkomensgrenzen in het eerste en tweede lid en de bedragen van de eigen bijdrage in het tweede lid, jaarlijks aan (indexering). De gemeente volgt daarbij de wijzigingen die de VNG aan de gemeente doorgeeft. De gewijzigde bedragen gaan in vanaf het nieuwe schooljaar. 4. Als het kind vanwege een structurele beperking op ander vervoer dan openbaar is aangewezen of vanwege een structurele beperking niet zelfstandig met het openbaar vervoer kan reizen, geldt de regeling in dit artikel niet. De ouders van het kind betalen geen eigen bijdrage. 5. Het tweede lid geldt alleen als het kind naar een reguliere basisschool gaat en dus niet als het kind naar een speciale school voor basisonderwijs gaat. 6. De gemeente stopt de vervoersvoorziening als de ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente.

Artikel 7.8.1: Collectieve zorgverzekering

(PW) 1. De gemeente biedt samen met zorgverzekeraar Salland Zorgverzekeringen een collectieve zorgverzekering voor inwoners die minder vermogen hebben dan de toepasselijke vermogensgrens en moeten rondkomen van een inkomen dat lager is dan 110% van de bijstandsnorm. Met deze verzekering betaalt de inwoner een lagere premie voor de basisverzekering en de aanvullende verzekeringen. 2. Als de inwoner voor het pakket gemeentepolis Plus kiest, geldt ook dat: bepaalde zorgkosten extra worden vergoed (zoals de eigen bijdrage Wmo); en het verplicht eigen risico volledig is meeverzekerd. 3. Een inwoner die al verzekerd is bij Salland Zorgverzekeringen, kan tijdens het kalenderjaar een aanvraag indienen om mee te doen aan de collectieve zorgverzekering. Hij kan dan al tijdens dat jaar meedoen aan de collectieve zorgverzekering. Een inwoner die ergens anders verzekerd is, kan pas het volgende kalenderjaar meedoen. Een aanvraag moet dan voor 31 december van het lopende kalenderjaar worden ingediend.

Artikel 2.4: Duur bijdrage in de kosten

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

1.Voor een douchestoel, een douchestoel of een badplank die in eigendom wordt verstrekt is de inwoner gedurende 1 jaar een bijdrage in de kosten verschuldigd tot maximaal het moment waarop de kostprijs van het hulpmiddel is bereikt. 2.Voor een woningaanpassing is de inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd: tot een bedrag van € 2.000,00: gedurende 3 jaar; vanaf een bedrag van € 2.000,00: gedurende 10 jaar, tot maximaal het moment waarop de kostprijs van de woningaanpassing is bereikt.

Paragraaf 3.7: Bijdrage in de kosten

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Artikel 8.4 van de Verordening Cliënten aan wie één of meerdere maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt zijn daarvoor een bijdrage in de kosten verschuldigd: het abonnementstarief. In het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan uitzonderingen. Denk aan meerpersoonshuishoudens jonger dan de pensioengerechtigde leeftijd en als het gaat om een rolstoel en maatwerkvoorziening voor client jonger dan 18 jaar tenzij het een woningaanpassing betreft. Het gaat om een vast bedrag per maand, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen al dan niet in de vorm van een pgb. Het kan voorkomen dat een cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatvoorziening. Het valt binnen de beleidsvrijheid van het college om te bepalen of het abonnementstarief wordt opgeschort bij tijdelijke niet-gebruik (TK 2013/14, 33 841, nr. 3, p. 155-157). § 3.7.1 Beleidsuitgangspunten tijdelijk niet gebruik Abonnementstarief Als uitgangspunt geldt dat het verschuldigd zijn van het abonnementstarief alleen desgevraagd wordt opgeschort bij het niet-gebruik van de maatwerkvoorziening van vier maanden of meer. Het gaat niet om situaties waarin meerdere maatwerkvoorzieningen zijn verstrekt en slechts één daarvan tijdelijk niet wordt gebruikt. Beschermd wonen Indien een cliënt met een indicatie voor beschermd wonen tijdelijk elders verblijft maar de plek wel voor de cliënt beschikbaar (bezet) blijft, dan blijft de bijdrage in de kosten verschuldigd. § 3.7.2 Duur van de bijdrage In het Besluit is opgenomen voor welke maatwerkvoorzieningen (al dan niet in de vorm van een pgb) de duur van de bijdrage in de kosten is begrensd in tijd. § 3.7.3 Bijdrage niet verschuldigd Het college is bevoegd om te bepalen dat de cliënt (tijdelijk) geen bijdrage in de kosten verschuldigd is (art. 3.8, derde lid onder g en h, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015). Tijdelijk geen betalingscapaciteit Het gaat om cliënten die tijdelijk door (abrupte) veranderingen in de betalingscapaciteit door bijvoorbeeld bijzondere omstandigheden geen mogelijkheid hebben de bijdrage (tijdelijk) te voldoen. De bevoegdheid is nadrukkelijk bedoeld voor het ontbreken van betalingscapaciteit en niet bij het ontbreken van inkomen en vermogen. Het hebben van schulden valt niet onder het ontbreken van betaalcapaciteit. Dat betekent dat de cliënt geen beschikking heeft over voldoende vrij besteedbaar inkomen om aan de betalingsverplichtingen te voldoen. Het college berekent de betalingscapaciteit op basis van de individuele situatie. Deze bevoegdheid geldt sinds 1 januari 2018 toen de eigen bijdrage nog inkomensafhankelijk was. Gelet op de hoogte van het abonnementstarief zal zelden sprake van zijn van het ontbreken van betalingscapaciteit. Zorgmijders Het gaat bij zorgmijders specifiek om cliënten die de stap naar ondersteuning niet kunnen of nog niet willen maken. Meestal is er sprake van een vorm van verwaarlozing. Het kan voorkomen dat het vragen van een bijdrage in de kosten maakt dat de stap naar ondersteuning niet wordt gezet. Dat wil zeggen: het heeft nadelige gevolgen voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een cliënt die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in Raalte. In die gevallen kan het college besluiten om tijdelijk geen bijdrage in de kosten op te leggen.

Paragraaf 7.2: Huishoudelijke ondersteuning

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Huishoudelijke ondersteuning bestaat uit hulp bij het huishouden gericht op het bereiken van een aantal resultaten. § 7.2.1 Definitie van resultaat Een huis is schoon en leefbaar indien het normaal bewoond en gebruikt kan worden en voldoet aan de basale hygiëne-eisen. Schoon staat voor: een basishygiëne borgen, waarbij vervuiling van het huis en gezondheidsrisico’s van bewoners worden voorkomen. Leefbaar staat voor: opgeruimd en functioneel, bijvoorbeeld om vallen te voorkomen. De afbakening waarop de voorziening betrekking heeft: De client moet gebruik kunnen maken van een schone woonkamer, slaapvertrekken, keuken en sanitaire ruimtes en gang/trap/overloop. De afbakening van activiteiten die niet onder de voorziening vallen: Het schoonmaken van de buitenruimten bij het huis (ramen, tuin, balkon etc.) maakt geen onderdeel uit van huishoudelijke ondersteuning. De normering van de voorziening: Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het actueel geldend Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning van het bureau HHM (raadpleegbaar via de website van HHM).

Artikel 2.3.2: Voorwaarden voor hulp-op-maat

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Llv, Wko, Gemeentewet) 1. Vraagt de inwoner hulp-op-maat? Dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp, hulp vanuit het sociaal netwerk, mantelzorg, algemeen gebruikelijke voorzieningen of met behulp van andere voorzieningen, organisaties of wettelijke regelingen; en De hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. 2. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 3. De hulp-op-maat is niet luxer of duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. 4. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien. 5. De gemeente kan de hulp-op-maat weigeren als de inwoner onvoldoende meewerkt, waardoor de gemeente niet kan vaststellen of de voorziening noodzakelijk is.

Artikel 2.3.4: Beoordelen aanvraag

(Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet, Llv, Wko, Awb) 1. Bij het beoordelen van de aanvraag betrekt de gemeente alle gegevens die van belang zijn. Het gaat onder meer om gegevens over: De behoeften van de inwoner; De (on)mogelijkheden van de inwoner; De persoonlijke situatie van de inwoner; De mogelijkheden van het sociaal netwerk, andere organisaties en de gemeente. 2. Om te bepalen of de gemeente hulp verleent, volgt de gemeente in principe de volgende stappen: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen en beperkingen er precies zijn. Stap 3: De gemeente bepaalt welke hulp nodig is en hoe veel. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht) of met gebruikelijke hulp, hulp vanuit het sociaal netwerk, mantelzorg, algemeen gebruikelijke voorzieningen of met behulp van andere voorzieningen, organisaties of wettelijke regelingen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp nodig is om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 3. Voor iedere stap geldt dat de gemeente de deskundigheid inzet die nodig is om die stap goed te kunnen afronden. Is er bijzondere deskundigheid nodig? Dan zet de gemeente die in. De gemeente stelt de inwoner op de hoogte van welke deskundigheid er op welk moment nodig is en ingezet wordt.

Artikel 3.4.10: Proefplaatsing

(PW, IOAW, IOAZ) 1. De gemeente kan een inwoner voor een proefperiode tijdelijk laten werken bij een werkgever, terwijl de inwoner zijn uitkering behoudt. 2. Het doel van de proefplaatsing is om te zien of de inwoner geschikt is voor het werk en om de werkgever te helpen een indruk te krijgen van de geschiktheid van de inwoner. Tijdens deze proefperiode blijft de inwoner zijn uitkering ontvangen. 3. In een schriftelijke overeenkomst tussen de inwoner, werkgever en de gemeente wordt in ieder geval afgesproken wat het doel van de proefplaatsing is, hoelang de proefplaatsing duurt, wat de werkzaamheden en werktijden zijn en hoe de begeleiding plaatsvindt. 4. De proefplaatsing is alleen mogelijk als deze leidt tot een dienstverband van minimaal 6 maanden, als de inwoner geschikt blijkt te zijn voor het werk. 5. De proefplaatsing is alleen mogelijk als de werkgever de werkzoekende goed begeleidt tijdens de proefplaatsing. Als de proefplaatsing niet wordt omgezet in een dienstverband, moet de werkgever uitleggen wat hij heeft gedaan om de werknemer te begeleiden. 6. De proefplaatsing duurt maximaal 2 maanden. De proefplaatsing kan eenmalig met maximaal 4 maanden worden verlengd als dit noodzakelijk is voor de werkgever om een goed beeld van de geschiktheid van de inwoner te krijgen. 7. Een voorwaarde is dat het werk niet leidt tot verdringing van andere werknemers bij dezelfde werkgever en dat er geen oneerlijke concurrentie ontstaat met andere organisaties. 8. De gemeente weigert de toestemming voor de proefplaatsing als kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing voor het werk kan worden aangenomen. 9. Als het werk tijdens de proefplaatsing wordt onderbroken vanwege ziekte, wordt deze periode niet meegerekend in de maximale proefperiode. Andere voorzieningen

Artikel 4.15: Persoonsgebonden budget (pgb)

(Jeugdwet, Awb) 1. Indien een jeugdige of zijn ouder(s) in aanmerking komt voor een individuele voorziening, kan het college deze voorziening verlenen in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), mits aan de voorwaarden van dit artikel is voldaan. 2. Voor de aanvraag van een pgb dient de jeugdige of zijn ouder(s) een budgetplan in volgens een door het college vastgesteld format. Het budgetplan bevat in ieder geval: de motivatie waarom de voorziening in natura niet passend is; de omschrijving van de gewenste voorziening en het beoogde resultaat; de wijze waarop de jeugdhulp wordt georganiseerd; de waarborging van de kwaliteit van de in te kopen hulp; de kosten, uitgedrukt in eenheden en tarieven; indien van toepassing, de inzet van personen uit het sociale netwerk. 3. Het college verstrekt een pgb uitsluitend indien: de jeugdige of zijn ouder(s) gemotiveerd aangeven waarom het natura-aanbod niet passend is uit toetsing blijkt dat de budgethouder of budgetbeheerder voldoende pgb-vaardig is om het budget verantwoord te beheren; gewaarborgd is dat de met het pgb in te kopen voorziening van goede kwaliteit is en voldoende bijdraagt aan het bereiken van het beoogde resultaat. 4. Bij de beoordeling van pgb-vaardigheid betrekt het college in ieder geval of de budgethouder of budgetbeheerder: in staat is de hulpvraag te verwoorden en passende hulp te kiezen; kennis heeft van de regels en verplichtingen die horen bij een pgb; een overzichtelijke administratie kan voeren; afspraken kan maken en verantwoorden richting het college; voldoende vaardig is om de kwaliteit van de ingekochte hulp te beoordelen en zorgverleners aan te sturen. 5. Het college weigert een pgb indien er sprake is van: twijfel aan de integriteit van de uitvoerder van de hulp; fraude of strafbare feiten in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag; omstandigheden waardoor het beheer van het pgb niet verantwoord kan plaatsvinden, zoals ernstige schuldenproblematiek, verslaving, verstandelijke beperking of psychiatrische problematiek van de budgethouder of budgetbeheerder. een situatie waarin de budgethouder of budgetbeheerder tevens optreedt als de uitvoerder van de zorg. In dit kader wordt ter aanvulling verwezen haar hoofdstuk 8 van deze verordening. 6. Ter waarborging van de kwaliteit stelt het college nadere eisen aan de inzet van pgb-middelen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 7. Het college legt de hoogte van het pgb vast op basis van de goedkoopst adequate voorziening en met inachtneming van de door de gemeente vastgestelde tarieven.

Artikel 9.2.7: Niet nakomen arbeidsverplichtingen (IOAW en IOAZ)

(IOAW, IOAZ, Awb) 1. Als de inwoner verwijtbaar werkloos is, wordt de IOAW- of IOAZ-uitkering geweigerd. De uitkering wordt geweigerd naar de mate waarin de inwoner inkomen zou hebben kunnen ontvangen als hij niet verwijtbaar werkloos was geworden of gebleven. De uitkering wordt tijdelijk geweigerd, als voorafgaand aan de aanvraag voor een IOAW- of IOAZ-uitkering: de werkgever van de inwoner het dienstverband heeft beëindigd vanwege dringende redenen zoals bedoeld in artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek; of de inwoner een dienstverband heeft beëindigd, zonder dat er grote bezwaren waren verbonden aan de voortzetting. De uitkering wordt blijvend geweigerd, als de inwoner, op het moment dat hij een IOAW- of IOAZ-uitkering ontvangt: een aanbod voor een dienstverband heeft afgewezen; of een dienstverband is misgelopen door zijn houding of gedrag. 2. De gemeente verlaagt de IOAW- of IOAZ-uitkering een maand met 10% van de uitkeringssnorm als de inwoner zich niet tijdig laat registreren als werkzoekende bij het UWV of deze registratie niet tijdig laat verlengen. 3. De gemeente verlaagt de IOAW- of IOAZ-uitkering een maand met 20% van de uitkeringssnorm voor het volgende gedrag: het niet voldoende meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden om te werken; het niet voldoende leveren van een door de gemeente opgedragen tegenprestatie; het niet voldoende gebruikmaken van een door de gemeente aangeboden voorziening die gericht is op arbeidsinschakeling. Als de voorziening niet is doorgegaan of vroegtijdig is beëindigd, geldt artikel 5, onderdeel d. bij de inwoner die alleenstaande ouder is: het uit houding en gedrag laten blijken geen gebruik te willen maken van een voorziening bedoeld om de kans op werk te vergroten, wat heeft geleid tot het intrekken van de ontheffing van de arbeidsplicht als bedoeld in artikel 38, eerste lid, van de IOAW/IOAZ. 4. De gemeente verlaagt de IOAW- of IOAZ-uitkering een maand met 50% van de uitkeringssnorm voor het volgende gedrag: het niet meewerken aan een onderzoek naar de mogelijkheden om te werken; het niet leveren van een door de gemeente opgedragen tegenprestatie. 5. De gemeente verlaagt de IOAW- of IOAZ-uitkering een maand met 100% van de uitkeringssnorm voor het volgende gedrag: het niet voldoende proberen werk te vinden; het niet aanvaarden van werk; het door eigen toedoen niet behouden van werk; het niet of onvoldoende gebruikmaken van een door de gemeente aangeboden voorziening die gericht is op arbeidsinschakeling. Hierdoor is de voorziening niet doorgegaan of vroegtijdig beëindigd. 6. De gemeente verlaagt de IOAW- of IOAZ-uitkering niet, als zij de uitkering tijdelijk of blijvend weigert op grond van het eerste lid.

Paragraaf 10.9: Overige weigeringsgronden pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Raalte 2023

Er zijn nog twee wettelijke uitsluitingsgronden voor het pgb (art. 2.3.6, vijfde lid, van de wet). Het college is bevoegd daar een beleidsregel over vast te stellen. 1.Duurdere maatwerkvoorziening Het kan voorkomen dat de budgethouder een duurdere maatwerkvoorziening wil inkopen terwijl het pgb alleen toereikend is om de geïndiceerde maatwerkvoorziening in te kunnen kopen. In dat geval weigert het college het meerdere van de kosten die daarmee gemoeid zijn (CRVB:2018:2829). Het is dan aan de budgethouder om de meerkosten zelf te betalen. Let wel het college beoordeelt nog steeds of de kwaliteit van de in te kopen (duurdere) maatwerkvoorziening voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Als college aanleiding heeft om te twijfelen of de budgethouder de in te kopen maatwerkvoorziening wel kan bekostigen, zal de budgethouder daar desgevraagd bewijsstukken van moeten overleggen. Dit om te voorkomen dat toch een maatwerkvoorziening van onvoldoende kwaliteit wordt ingekocht of de budgethouder een maatwerkvoorziening inkoopt waarmee hij niet gedurende de (gehele) budgetperiode kan voorzien in zijn ondersteuningsbehoefte. Bijstorten diensten De regeling voor de vrijwillige storting is vereenvoudigd (voorheen artikel 2b, zesde lid, van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015). In de praktijk is de werkwijze ontwikkeld dat wanneer een declaratie wordt ingezonden, en er onvoldoende geld beschikbaar is in het pgb, de SVB een uitnodiging stuurt aan de budgethouder om geld bij te storten. In die zin geldt dan de declaratie (in geval er onvoldoende geld is) als een aanvraag voor het betalen van ondersteuning. Een budgethouder hoeft dan niet nog eens een aanvraag van een betaling te doen, maar hoeft enkel bij de SVB het benodigde bedrag bij te storten naar aanleiding van de uitnodiging van de SVB. Dit reduceert administratieve lasten voor de budgethouders. 2. Pgb-besluit eerder ingetrokken Heeft het college eerder een pgb-besluit ingetrokken, dan komt de cliënt gedurende 24 maanden niet voor een pgb in aanmerking (art. 2.3.6, vijfde lid onderdeel b, van de wet). De termijn gaat in vanaf de datum van het herzienings- of intrekkingsbesluit. Er wordt gesproken van een zogeheten preventieve weigering. Dat wil zeggen dat het college een pgb-verzoek kan weigeren zonder te beoordelen of wordt voldaan aan de voorwaarden van een pgb.