Wmo in Nunspeet: traplift en woningaanpassing

3.Het college neemt bij de beoordeling van de eigen kracht in ieder geval, maar niet uitsluitend, de volgende elementen mee: Het meest recente HHM-normenkader huishoudelijke hulp en het meest recente abonnement van de was- en strijkservice. Het college kan voor begeleiding het meest recente HHM-normenkader begeleiding toepassen;

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning Gemeente Nunspeet 2026, artikel 6, geldt sinds 5 november 2026 (CVDR768757_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 (bureau HHM).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Wmo 2024, artikel 2.1, geldt sinds 1 mei 2024 (CVDR718976_1).

Begeleiding | Tarief | per / Individueel basis | € 33,93 | uur

Uit: Uitvoeringsregels Persoonsgebonden budget in de Wmo en de Jeugdwet 2015, artikel 8.1.1 (CVDR347805_2).

Begeleiding | Tarief | per / Individueel module gedrag | € 45,26 | uur

Uit: Uitvoeringsregels Persoonsgebonden budget in de Wmo en de Jeugdwet 2015, artikel 8.1.1 (CVDR347805_2).

Begeleiding | Tarief | per / Individueel module ADL | € 29,42 | uur

Uit: Uitvoeringsregels Persoonsgebonden budget in de Wmo en de Jeugdwet 2015, artikel 8.1.1 (CVDR347805_2).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: a.Begeleiding individueel regulier met € 64,78 per uur;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: b.Begeleiding individueel specialistisch met € 72,10 per uur;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: c.Begeleiding individueel waakvlam met € 64,78 per uur;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: d.Begeleiding groep meedoen met € 37,40 per dagdeel;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: e.Begeleiding groep meewerken met € 42,41 per dagdeel;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: f.Logeeropvang all-in met € 247,46 per etmaal;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: g.Logeeropvang alleen verblijf met € 172,66 per etmaal;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren respectievelijke dagen per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: h.Hulp bij het huishouden met € 34,05 per uur;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 7, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

De omvang van een persoonsgebonden budget wordt bepaald door het werkelijk aantal geïndiceerde uren per week te vermenigvuldigen ten aanzien van: a.Begeleiding individueel regulier met € 60,73 per uur;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026, artikel 8, geldt sinds 8 januari 2026 (CVDR755062_1).

Artikel 12.10: Aanvullende voorwaarden voor woonvoorzieningen

1.Naast de voorwaarden in artikel 12.2 en 12.3 kan de cliënt een woonvoorziening krijgen als: de cliënt geen normaal gebruik kan maken van zijn woning; de cliënt alles heeft geprobeerd om een passende woning te vinden; de cliënt woont of gaat wonen waar de voorziening nodig is; de cliënt volgens de meest recente huisvestingsverordening gemeente Nunspeet in de woning mag wonen en de woning bedoeld en geschikt is om er voor langere tijd te wonen; de problemen niet komen door de aard van de in de woning gebruikte materialen of door slecht onderhoud. En de woning moet aan de meest recente huisvestingsverordening gemeente Nunspeet voldoen. 2.In gemeenschappelijke ruimten worden alleen deze woonvoorzieningen gegeven: automatische deuropeners; hellingbanen/oprijplaten; het verbreden van toegangsdeuren van gemeenschappelijke ruimten; drempelhulpen of vlonders plaatsen; een opstelplaats voor een voorziening in de buurt van de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Als een gebouw speciaal gemaakt, gebouwd of ingericht is voor ouderen, mensen met een handicap, of een andere specifieke doelgroep geldt lid 2 van dit artikel niet. 3.Het college geeft geen woonvoorziening als: de cliënt niet naar de meest geschikte beschikbare woning is verhuisd volgens de beperkingen van de cliënt, tenzij het college vooraf schriftelijke toestemming heeft gegeven; de noodzaak om te verhuizen niet komt door beperkingen in zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden is om te verhuizen; de voorzieningen of aanpassingen bij nieuwbouw of renovatie door de cliënt makkelijk en zonder veel extra kosten kunnen worden gedaan; wanneer er niet wordt voldaan aan het meest recente Besluit bouwwerken leefomgeving.

Artikel 17: De hoogte van een pgb

1.De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van een plan dat de cliënt maakt over hoe hij of zij het pgb gaat gebruiken; houdt geen rekening met de kosten voor reizen die de hulpverlener maakt voor de ondersteuning die nodig is; wordt berekend op basis van een prijs waarmee ervoor wordt gezorgd dat het pgb genoeg is om veilige, effectieve en goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere nodige ondersteuning te krijgen van anderen. Als het nodig is dan wordt het aangevuld met geld voor onderhoud en verzekering; is niet hoger dan de prijs van de meest passende voorziening in de gemeente die er op dat moment is als maatwerkvoorziening in natura; Is hoger dan het percentage of bedrag in artikel 17, derde lid van dit artikel als er formele hulp is en het resultaat anders niet gehaald kan worden; wordt aangepast als het pgb volgens artikel 17, tweede lid, van dit artikel, niet genoeg is om de juiste voorziening te kopen, zodat de voorziening bij minstens één aanbieder kan worden ingekocht. 2.De hoogte van het pgb voor een hulpmiddel of aanpassing wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte als de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. De noodzakelijke kosten van een onderhoudscontract worden meegenomen. De gemeente houdt rekening met de normale levensduur en de kosten van onderhoud en verzekering. 3.De hoogte van het pgb voor formele hulp is gelijk aan het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 4.Het pgb-tarief voor ondersteuning door aanbieders die een contract hebben met de gemeente, of die werken volgens vastgestelde kwaliteitsregels in de meest recente nadere regels en het meest recente Besluit, is maximaal 80% van de prijs die het college volgens artikel 21 van deze verordening heeft vastgesteld voor diezelfde zorg in natura. 5.Voor Beschermd wonen geldt een andere regel. Het pgb-tarief hiervoor loopt op, afhankelijk van de soort en hoeveelheid zorg, tot maximaal 80% van de prijzen die in het meest recente Besluit staan voor beschermd wonen in natura. 6.Het pgb-tarief voor hulpverleners die niet werken volgens vastgestelde kwaliteitsregels in het meest recente Besluit en in de meest recente nadere regels: is maximaal 75% van de prijs die het college in artikel 21 van deze verordening heeft vastgesteld voor diezelfde zorg in natura. 7.Het pgb-tarief voor begeleiding en hulp bij het huishouden voor hulpverleners uit het eigen sociale netwerk en overige hulpverleners uit het sociale netwerk, wordt vastgesteld op het hoogste uurbedrag (gebaseerd op een 36-urige werkweek voor een persoon van 21 jaar en ouder) van het wettelijk minimumloon en minimumvakantiebijslag. 8.Als de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met die lasten verhoogd. 9.Met in achtneming van het in het eerst lid tot en met het vijfde lid bepaalde, legt het college in het Besluit de hoogte van het pgb per soort maatwerkvoorziening, respectievelijk per categorie vast. 10.Als het op basis van het tweede, derde en vierde lid vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 19: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

1.Als een volwassen cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) moet deze een bijdrage betalen voor de kosten. Dit geldt zolang de cliënt de voorziening gebruikt of tijdens de periode waarvoor het pgb wordt gegeven. 2.De eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen (zorg in natura of pgb) zijn even hoog als de werkelijke kosten, maar ze gaan niet verder dan het geldende (abonnements)tarief dat wordt genoemd in artikel 2.1.4a, vierde lid van de Wmo 2015. Het college houdt rekening met de uitzonderingen die in artikel 2.1.4a, vijfde lid van de Wmo 2015 en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid, van de Wmo 2015, wordt de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) vastgesteld op het landelijk vastgestelde bedrag en door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) geïnd. 4.De ouders die onderhoudsplichtig voor hun kind zijn moeten de eigen bijdrage betalen voor aanpassingen aan een woning die nodig zijn voor het kind. Dit geldt ook voor degenen tegen wie een verzoek op basis van artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is toegewezen (de verwekker van het kind). En degene die samen met de ouder anders dan als ouder gezag uitoefent over een kind. De woningaanpassing moet op naam staan van de ouders of toegewezen ouders of degene die als ouder gezag uitoefent. 5.Voor de eigen bijdrage bij beschermd wonen en opvang gelden de regels van de centrumgemeente Harderwijk. 6.Voor collectief vervoer is de eigen bijdrage het geldende tarief van het openbaar vervoer. 7.Voor de was- en strijkservice is een eigen bijdrage verschuldigd in de vorm van een maandabonnement. 8.De cliënt hoeft geen eigen bijdrage te betalen voor: herinrichtingskosten zoals beschreven in artikel 18, onderdeel a, van deze verordening; het gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals beschreven in artikel 18, onderdeel b, van deze verordening; het gebruik van een sportrolstoel/sportvoorziening zoals beschreven in artikel 18, onderdeel c, van deze verordening; de maatwerkvoorziening begeleiding individueel waakvlam; de maatwerkvoorziening begeleiding groep arbeidsmatig; De maatwerkvoorziening begeleiding groep meedoen als algemene voorziening.

Artikel 11: Bedragen voor woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen of rolstoelvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026

1.Het bedrag voor een persoonsgebonden budget voor een woonvoorziening, vervoersvoorziening of rolstoelvoorziening bedraagt 100% van het bedrag, zoals vermeld in de door het college geaccepteerde offerte, indien nodig verhoogd met een bedrag voor onderhoud, reparatie en verzekering. 2.Het bedrag voor de verhuiskostenvergoeding bedraagt maximaal: voor een éénpersoons huishouden € 3.750,00 en; voor meerpersoonshuishouden € 5.250,00. 3.Maatwerk voor gebruik van (eigen) auto wordt alleen verstrekt indien de gebruikskosten van een (eigen) auto voor de inwoner niet algemeen gebruikelijk zijn; 4.De hoogte van een vervoersvergoeding voor het gebruik van een (eigen) auto bedraagt € 0,23 per kilometer (conform belastingsystematiek); 5.De totale hoogte van de vervoersvergoeding wordt mede gebaseerd op de omvang van het vervoer; 6.De omvang (vervoersbundel) wordt op maat vastgesteld op basis van de aard van de beperking, de vervoersbehoefte en het gebruik van andere vervoersvoorzieningen, met een maximum omvang van 1500 km per jaar; 7.De vervoersvergoeding is daarmee maximaal € 345,00 op jaarbasis.

Artikel 1: Uitleg van de woorden en begrippen in deze verordening

1.Alle begrippen die in deze verordening gebruikt worden en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) en/of de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 2.In deze verordening staat een aantal begrippen waarmee we het volgende bedoelen: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is gemaakt voor mensen met beperkingen. Maar die deze mensen wel helpt om zelfstandig te zijn of mee te doen in de samenleving. Deze voorziening is te koop, daadwerkelijk beschikbaar en is betaalbaar voor mensen met een inkomen op minimumniveau. Algemene voorziening: een laagdrempelige voorziening, dienst of activiteit die er is voor iedereen, of voor een bepaalde doelgroep. Zonder dat er eerst uitgebreid gekeken wordt of cliënten hier recht op hebben. Deze diensten en activiteiten helpen in het dagelijks leven. Andere voorziening: een voorziening die niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 valt. Begeleidingsplan: een plan dat samen met de cliënt die hulp nodig heeft wordt gemaakt door de aanbieder die helpt. Hierin staat hoe de hulp wordt gegeven en hoe geprobeerd wordt om de doelen en resultaten te halen zoals beschreven in het besluit voor hulp. Beleidsregels: de geldende beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Besluit: het geldende besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Bijdrage: een geldbedrag dat de cliënt moet betalen voor de voorzieningen volgens de regels in de wet. Cliënt: de inwoner met een hulpvraag die valt onder de Wmo 2015 en die zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Nunspeet. Een cliënt is ook de persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een Wmo-voorziening is gegeven. College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nunspeet. Eigen kracht: de mogelijkheid die cliënten met hun huisgenoten en/of sociaal netwerk hebben om hun eigen leven zelf vorm te geven en om hun vragen en/of problemen op te lossen. Gesprek: een gesprek om te onderzoeken wat voor hulp iemand nodig heeft volgens de wet. Gebruikelijke hulp: hulp die normaal gesproken mag worden verwacht van een echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. Hoofdverblijf: de woonplaats bedoeld in artikel 1:10 en 1:11 van het Burgerlijk Wetboek. Huisgenoot: de partner, ouder(s), inwonende kinderen en anderen die een gezamenlijk hoofdverblijf hebben en/of met wie cliënt een leefeenheid vormt. Hulpvraag: hulp die de cliënt denkt nodig te hebben vanuit de Wmo zoals beschreven in artikel 1.2.1 van de Wmo 2015. Mantelzorg: onbetaalde hulp die iemand voor langere tijd krijgt van gezinsleden, kinderen, familie, vrienden of kennissen, wanneer die persoon hulp nodig heeft. Deze hulp gaat verder gaat dan wat gebruikelijk is. Melding: een melding van een hulpvraag aan het college volgens de regels in de Wmo 2015. Nadere regels: de geldende nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Ondersteuningsplan: een gezamenlijk plan van de cliënt, de Wmo consulent, en andere betrokken partijen. Hierin staat hoe de cliënt zelfstandiger kan worden en/of kan participeren met hulp van het netwerk, algemene voorzieningen, of maatwerkvoorzieningen. Participatie: het mee kunnen doen in de samenleving, zoals in de eigen buurt of dorp. Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt beschrijft wat er aan de hand is en welke hulp hij of zij denkt nodig te hebben volgens de Wmo 2015. Persoonsgebonden budget (verder: pgb): geld dat iemand krijgt om zelf ondersteuning in te kopen volgens de wet. Pgb-vertegenwoordiger: iemand die namens de cliënt met een pgb, de taken die horen bij een pgb op zich neemt. Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Voorliggende voorziening: algemene voorziening of andere voorziening waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen. Wmo: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Wmo consulent: dit is iemand die door het college is benoemd om namens hen een melding of aanvraag te behandelen. Zelfredzaamheid: zelf de dagelijkse activiteiten kunnen doen en het huishouden regelen. Zzp’er: een zelfstandige zonder personeel, een eenmansbedrijf of een freelancer. 3.Als in de verordening wordt gesproken over aanbieder, betreft dit eveneens de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente.

Artikel 5: Onderzoek naar de nodige ondersteuning

1.Het onderzoek houdt onder andere een gesprek in. Een Wmo consulent voert dit gesprek met de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger. Bij het gesprek kunnen ook familieleden, mantelzorgers, kennissen of andere partijen die belangrijk voor de cliënt zijn, aanwezig zijn. 2.Als het nodig is voor het onderzoek kan het college de mantelzorger(s) of bij gebruikelijke hulp de huisgenoten van de cliënt oproepen voor een gesprek. 3.In het gesprek bespreken de Wmo consulent en de cliënt samen onderstaande vragen: Wat de cliënt nodig heeft en wat het beste in deze situatie past. Het gewenste resultaat van de hulp. De mogelijkheden om zelfstandig te blijven of meer deel te nemen aan de samenleving, met eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp of algemene voorzieningen. Dit kan ook gaan over de behoefte aan beschermd wonen of opvang. Hoe mantelzorg of hulp van anderen uit zijn of haar omgeving kan helpen aan verbetering van de zelfstandigheid of participatie van de cliënt, of aan de behoefte van de cliënt aan beschermd kunnen wonen of opvang. De behoefte aan ondersteuning voor mantelzorgers. De mogelijkheden om met algemene voorzieningen of maatschappelijk waardevolle activiteiten de zelfstandigheid of participatie en het meedoen van de cliënt te verbeteren. Ook als het gaat om de behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang te krijgen. De mogelijkheden om met zorgverzekeraars, aanbieders, instanties voor publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen samen te werken om de hulp goed met elkaar af te stemmen. De bijdragen die de cliënt moet betalen voor de hulp of voorziening (zoals de eigen bijdrage). De mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij de cliënt begrijpelijke informatie krijgt over de gevolgen van die keuze. 4.Als de cliënt een persoonlijk plan heeft ingediend, wordt dit door het college meegenomen in het onderzoek. 5.De Wmo consulent informeert de cliënt over hoe het onderzoek verloopt, zijn rechten en plichten, en de volgende stappen in het proces. 6.De cliënt geeft aan de Wmo consulent de informatie die nodig is voor het onderzoek en waarover de cliënt logisch kan beschikken. 7.Bij het onderzoek controleert de Wmo consulent de identiteit van de cliënt aan de hand van een geldig identiteitsbewijs. 8.Als de hulpvraag al voldoende bekend is, kan de Wmo consulent met de cliënt afspreken om geen gesprek te voeren. 9.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan bij een door het college aangewezen adviesinstantie om advies worden gevraagd.

Artikel 13: Verstrekkingsvorm maatwerkvoorziening

Een maatwerkvoorziening kan zijn: een voorziening in natura, een financiële tegemoetkoming of een voorziening in de vorm van een pgb.

Artikel 14: Inhoud beschikking

1.Het college maakt het besluit om wel of niet een maatwerkvoorziening toe te kennen in een beschikking bekend. 2.De cliënt die de voorziening krijgt moet zich binnen zes maanden na de datum van de beslissing melden bij de aanbieder die de maatwerkvoorziening uitvoert of levert. Als het gaat om een pgb moet de cliënt het pgb binnen zes maanden gebruiken voor het doel waarvoor het is gegeven. 3.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura, als financiële tegemoetkoming of als pgb wordt verstrekt. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; indien van toepassing de termijn waarop een voorziening technisch is afgeschreven; en hoe de voorziening wordt verstrekt; of en welke bijdrage in de kosten verschuldigd is; welke voorwaarden en verplichtingen gelden. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden ingezet; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de voorwaarden voor uitbetaling van het pgb en de wijze van uitbetaling van het pgb; en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; de wijze van administratievoering. 6.Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 15: Regels voor een pgb

1.Het college geeft geen pgb in de volgende situaties: als het om hulp gaat die met spoed nodig is; voor dagbesteding en specialistische individuele begeleiding die door informele hulp wordt gegeven. Deze twee voorzieningen kunnen alleen door een gecontracteerde aanbieder worden gegeven; als de cliënt de voorziening al heeft gekocht of gerealiseerd voordat de cliënt zich heeft gemeld of voordat de Wmo consulent een onderzoek heeft kunnen verrichten. Het college kan wel een voorziening geven als deze direct nodig is of als het college binnen drie maanden na het kopen van de voorziening de noodzaak nog kan vaststellen. 2.De cliënt of zijn/haar pgb-vertegenwoordiger moet weten welke zorg nodig is en kan goede afspraken maken met de zorgverlener. 3.Als de cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en zelf de ondersteuning wil regelen met een pgb, controleert het college of dit volgens de wet kan. De cliënt moet dan een budgetplan maken. In dat plan staat in ieder geval: hoe de cliënt zelf of met hulp van anderen de taken van een pgb op een goede manier gaat uitvoeren; waarom de cliënt een pgb wil voor de maatwerkvoorziening; welke hulp de cliënt wil inkopen en bij welke aanbieder; hoe de kwaliteit van de hulp goed wordt gecontroleerd en past bij waar het pgb voor bedoeld is; hoeveel de hulp kost, in omvang en bedragen. 4.Het pgb mag niet gebruikt worden voor: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; extra zorgkosten; kosten voor het bijhouden van de pgb-administratie; kosten voor hulp bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor speciale uitkeringen, zoals bij feestdagen. 5.Het pgb heeft geen deel dat vrij te besteden is. 6.Het pgb is niet een vast bedrag per periode. 7.Een eenmalige uitkering bij het stoppen van een pgb na het overlijden van de cliënt kan worden toegekend, als: er een dag voor het overlijden een geldige overeenkomst is met de zorgverlener; de uitkering binnen het budget past; de uitkering niet voor zorginstellingen of zorgverleners is die voor een zorginstelling werken; de hoogte van het bedrag niet meer is dan het gemiddelde bedrag van de afgelopen drie maanden; de duur van de uitkering niet langer is dan één maand. 8.Als de cliënt wil dat iemand anders het pgb beheert, mag die persoon niet tegelijk de zorgverlener van de cliënt zijn, tenzij het college hiermee vooraf schriftelijk akkoord gaat.

Artikel 16: Onderscheid professionele en niet professionele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp. 2.Van professionele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken en beschikken over een voor de uit te voeren werkzaamheden relevante Verklaring omtrent gedrag (VOG), afgegeven niet langer dan drie jaar vóór de datum van de aanvraag, of; personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken en beschikken over een voor de uit te voeren werkzaamheden relevante Verklaring omtrent gedrag (VOG), afgegeven niet langer dan drie jaar vóór de datum van de aanvraag. 3.Niet-professionele hulp is: Hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2 van dit artikel. Hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in het tweede lid van dit artikel, maar tot het sociaal netwerk van cliënt horen. 4.Een cliënt kan informele ondersteuning vragen onder deze voorwaarden: Het pgb voldoet aan de uitgangspunten van artikel 15, tweede lid, van deze verordening; de informele hulp kan de juiste kwaliteit leveren die past bij wat landelijk hiervoor gevraagd wordt; de informele hulp vindt de hulp niet te zwaar om te geven.

Artikel 17: De hoogte van een pgb

1.De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van een plan dat de cliënt maakt over hoe hij of zij het pgb gaat gebruiken; houdt geen rekening met de kosten voor reizen die de hulpverlener maakt voor de ondersteuning die nodig is; wordt berekend op basis van een prijs waarmee ervoor wordt gezorgd dat het pgb genoeg is om veilige, effectieve en goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere nodige ondersteuning te krijgen van anderen. Als het nodig is dan wordt het aangevuld met geld voor onderhoud en verzekering; is niet hoger dan de prijs van de meest passende voorziening in de gemeente die er op dat moment is als maatwerkvoorziening in natura; Is hoger dan het percentage of bedrag in artikel 17, derde lid van dit artikel als er formele hulp is en het resultaat anders niet gehaald kan worden; wordt aangepast als het pgb volgens artikel 17, tweede lid, van dit artikel, niet genoeg is om de juiste voorziening te kopen, zodat de voorziening bij minstens één aanbieder kan worden ingekocht. 2.De hoogte van het pgb voor een hulpmiddel of aanpassing wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte als de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. De noodzakelijke kosten van een onderhoudscontract worden meegenomen. De gemeente houdt rekening met de normale levensduur en de kosten van onderhoud en verzekering. 3.De hoogte van het pgb voor formele hulp is gelijk aan het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 4.Het pgb-tarief voor ondersteuning door aanbieders die een contract hebben met de gemeente, of die werken volgens vastgestelde kwaliteitsregels in de meest recente nadere regels en het meest recente Besluit, is maximaal 80% van de prijs die het college volgens artikel 21 van deze verordening heeft vastgesteld voor diezelfde zorg in natura. 5.Voor Beschermd wonen geldt een andere regel. Het pgb-tarief hiervoor loopt op, afhankelijk van de soort en hoeveelheid zorg, tot maximaal 80% van de prijzen die in het meest recente Besluit staan voor beschermd wonen in natura. 6.Het pgb-tarief voor hulpverleners die niet werken volgens vastgestelde kwaliteitsregels in het meest recente Besluit en in de meest recente nadere regels: is maximaal 75% van de prijs die het college in artikel 21 van deze verordening heeft vastgesteld voor diezelfde zorg in natura. 7.Het pgb-tarief voor begeleiding en hulp bij het huishouden voor hulpverleners uit het eigen sociale netwerk en overige hulpverleners uit het sociale netwerk, wordt vastgesteld op het hoogste uurbedrag (gebaseerd op een 36-urige werkweek voor een persoon van 21 jaar en ouder) van het wettelijk minimumloon en minimumvakantiebijslag. 8.Als de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met die lasten verhoogd. 9.Met in achtneming van het in het eerst lid tot en met het vijfde lid bepaalde, legt het college in het Besluit de hoogte van het pgb per soort maatwerkvoorziening, respectievelijk per categorie vast. 10.Als het op basis van het tweede, derde en vierde lid vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 19: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

1.Als een volwassen cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) moet deze een bijdrage betalen voor de kosten. Dit geldt zolang de cliënt de voorziening gebruikt of tijdens de periode waarvoor het pgb wordt gegeven. 2.De eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen (zorg in natura of pgb) zijn even hoog als de werkelijke kosten, maar ze gaan niet verder dan het geldende (abonnements)tarief dat wordt genoemd in artikel 2.1.4a, vierde lid van de Wmo 2015. Het college houdt rekening met de uitzonderingen die in artikel 2.1.4a, vijfde lid van de Wmo 2015 en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid, van de Wmo 2015, wordt de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) vastgesteld op het landelijk vastgestelde bedrag en door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) geïnd. 4.De ouders die onderhoudsplichtig voor hun kind zijn moeten de eigen bijdrage betalen voor aanpassingen aan een woning die nodig zijn voor het kind. Dit geldt ook voor degenen tegen wie een verzoek op basis van artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is toegewezen (de verwekker van het kind). En degene die samen met de ouder anders dan als ouder gezag uitoefent over een kind. De woningaanpassing moet op naam staan van de ouders of toegewezen ouders of degene die als ouder gezag uitoefent. 5.Voor de eigen bijdrage bij beschermd wonen en opvang gelden de regels van de centrumgemeente Harderwijk. 6.Voor collectief vervoer is de eigen bijdrage het geldende tarief van het openbaar vervoer. 7.Voor de was- en strijkservice is een eigen bijdrage verschuldigd in de vorm van een maandabonnement. 8.De cliënt hoeft geen eigen bijdrage te betalen voor: herinrichtingskosten zoals beschreven in artikel 18, onderdeel a, van deze verordening; het gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals beschreven in artikel 18, onderdeel b, van deze verordening; het gebruik van een sportrolstoel/sportvoorziening zoals beschreven in artikel 18, onderdeel c, van deze verordening; de maatwerkvoorziening begeleiding individueel waakvlam; de maatwerkvoorziening begeleiding groep arbeidsmatig; De maatwerkvoorziening begeleiding groep meedoen als algemene voorziening.

Artikel 20: Kwaliteitseisen voor aanbieders van een maatwerkvoorziening

1.Aanbieders van maatwerkvoorzieningen (zorg in natura en pgb) zorgen voor een goede kwaliteit van dienstverlening en voorzieningen, door: de hulp aan te passen aan de situatie van de cliënt; de hulp af te stemmen op andere zorg die nodig is; de juiste deskundigheid in te zetten; te voldoen aan de eisen voor kwaliteit en deskundigheid die nodig zijn voor erkende keurmerken in hun sector; ervoor te zorgen dat zorgverleners volgens de professionele normen handelen. 2.In de afspraken met aanbieders legt het college vast aan welke eisen de hulp moet voldoen. Hierbij wordt zoveel mogelijk gekeken naar wat er staat in artikel 3.1 van de Wmo 2015. En naar de eisen die gelden voor de zorgsector waar het over gaat. 3.Het college houdt toezicht op de naleving van deze eisen door regelmatig overleg met aanbieders te hebben, een jaarlijkse enquête onder cliënten te houden en indien nodig door ter plekke te controleren of de gegeven hulp of voorziening aan de eisen voldoet. 4.In geval van een verstrekt pgb ziet de pgb ontvanger toe op de naleving van de kwaliteitseisen en neemt dit op in de verantwoording van het pgb. Tijdens het periodiek onderzoek wordt door het college in ieder geval getoetst of het pgb volgens de voorwaarden is besteed en uitgevoerd. 5.Voor aanbieders die worden ingekocht door middel van een pgb, gelden de kwaliteitseisen vastgelegd in de beleidsregels en nadere regels. 6.Voor gecontracteerde aanbieders gelden ook de kwaliteitseisen zoals opgenomen in het Programma van Eisen bij de aanbesteding.

Artikel 23: Voorkomen en bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik

1.Het college informeert de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger duidelijk over de regels en verantwoordelijkheden die horen bij het krijgen van een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb). Ook worden de mogelijke gevolgen van verkeerd gebruik of misbruik van de wet uitgelegd. 2.Onverminderd artikel 2.3.8 van de Wmo 2015 moet een cliënt aan het college alle feiten en omstandigheden melden, als deze redelijk gezien zouden kunnen leiden tot het opnieuw bekijken van een beslissing zoals beschreven in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015. Dit kan op verzoek of meteen uit eigen beweging. 3.Onverminderd artikel 2.3.10 van de Wmo 2015 kan het college een beslissing zoals beschreven in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015 herzien of intrekken wanneer het college vaststelt dat: de cliënt verkeerde of niet volledige informatie heeft gegeven en als correcte informatie tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet meer de maatwerkvoorziening of het pgb nodig heeft; de maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) niet meer genoeg helpt; de cliënt meer dan twee maanden in een zorginstelling verblijft volgens de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden die gelden voor de maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb); de cliënt de maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) niet gebruikt of voor iets anders gebruikt dan waarvoor het bedoeld is. 4.Een beslissing om een pgb te geven kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden, nadat het is gegeven niet is gebruikt voor de kosten van de voorziening waarvoor het is bedoeld. 5.Bij opname in een ziekenhuis of instelling mag de cliënt het pgb tot maximaal twee maanden na opname houden, ondanks de gewijzigde situatie. Het college heroverweegt na deze periode de maatwerkvoorziening. 6.Bij verblijf in het buitenland van maximaal zes weken per jaar behoudt de cliënt het recht op pgb. Als de cliënt langer in het buitenland verblijft moet de cliënt dit melden en heroverweegt het college de maatwerkvoorziening.

Artikel 24: Opschorting betaling uit het pgb

1.Het college kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om betalingen uit het pgb tijdelijk helemaal of gedeeltelijk stop te zetten, voor maximaal dertien weken, als er ernstige vermoedens zijn over een cliënt. Dit is als er situaties zijn zoals beschreven in artikel 2.3.10, eerst 1, onderdeel a, d of e van de Wmo 2015. 2.Het college kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om betalingen uit het pgb helemaal of gedeeltelijk stop te zetten voor de periode van opname in een instelling, als er een situatie is zoals beschreven in artikel 23, derde lid, onderdeel d van deze verordening. Als de cliënt langer dan twee maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet kan het college de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname. Als de cliënt langer dan zes weken per jaar in het buitenland verblijft. 3.Het college informeert de cliënt aan wie het pgb is gegeven schriftelijk over het verzoek zoals genoemd in het eerst en tweede lid van dit artikel.

Artikel 25: Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen

1.Toezien en toezicht beschermt cliënten tegen onrechtmatigheden in zorg en ondersteuning en bevordert transparantie over kwaliteit en rechtmatigheid. Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, hoe maatwerkvoorzieningen (zorg in natura en pgb) worden gebruikt. Dit gebeurt om te kijken of de kwaliteit, recht- en doelmatigheid op de juiste manier worden ingezet. 2.Het college is gerechtigd tot het uitvoeren van controles waaronder materiële controle, kwaliteits- en fraudeonderzoek. Controle en onderzoek omvat ook de juiste digitale verwerking en beveiliging van cliëntgegevens, het waarborgen van privacy en de naleving van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG). 3.Aanbieders, ook pgb aanbieders, zijn verplicht om kosteloos hun medewerking te verlenen aan deze onderzoeken. 4.Rapporten van bevindingen van de Wmo-toezichthouder worden niet alleen openbaar gemaakt aan belanghebbenden, maar in beginsel ook geanonimiseerd actief openbaar gemaakt, zodat derden daarvan kennis kunnen nemen.

Artikel 25.1: Toezichthouder

1.Het college wijst toezichthoudende ambtenaren aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Wmo 2015. 2.De aangewezen toezichthouder is bevoegd om: inlichtingen te vorderen; de (cliënten)administratie te vorderen bij de zorgverlener; de administratie te vorderen van de belanghebbende of de pgb beheerder; het vorderen van identificatie; inzage van documenten en toegang tot gegevens; plaatsen te betreden (met uitzondering van woningen). 3.De aangewezen toezichthouder is belast met: controleren of de zorgverlener de verplichtingen uit de toekenningsbeschikking of de raamovereenkomst of uitvoeringsovereenkomst met het college naleeft; ondersteuningsinhoudelijk controleren van de overeenkomsten die de belanghebbende of de pgb-beheerder heeft gesloten; voldoen deze aan bij de aanvraag geleverde gegevens en informatie; controleren of de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt uitgevoerd. 4.Eenieder is verplicht om mee te werken aan het onderzoek van de toezichthouder, tenzij er een geheimhoudingsplicht is zoals staat in artikel 5:20 lid 2 van de Awb.

Artikel 3: Voorwaarden Pgb

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026

1.Het college kan een Pgb toekennen indien: De inwoner een persoonlijk plan heeft opgesteld, waarin onder ander benoemd is: Dat individuele ondersteuning nodig is; Hoe het Pgb besteed gaat worden; Welke resultaten behaald gaan worden met het Pgb. De inwoner dan wel zijn vertegenwoordiger in staat wordt geacht tot een redelijke waardering van zijn belangen; De inwoner dan wel zijn vertegenwoordiger gemotiveerd aangeeft dat de door het college gecontracteerde individuele voorziening in natura niet passend is in zijn specifieke situatie; De voorziening die met het Pgb wordt ingekocht volgens het college van voldoende kwaliteit is. 2.De inwoner wordt geacht voldoende in staat te zijn tot een redelijke waardering van zijn belangen, als hij zelfstandig of met behulp van zijn netwerk, dan wel curator, bewindvoerder of gemachtigde: duidelijk kan maken welke problemen worden ervaren en bij welke ondersteuning hij gebaat zou zijn; de taken, die aan het Pgb zijn verbonden, op verantwoorde wijze kunnen uitvoeren. 3.Naast het bepaalde in de wet en verordening wordt de voorziening die met een Pgb wordt ingekocht geacht van voldoende kwaliteit te zijn als tenminste voldaan wordt aan de volgende eisen: Voor aanbieders die werken volgens vastgestelde kwaliteitseisen gelden, voor zover relevant voor dienstverlening in de vorm van een Pgb, dezelfde kwaliteitseisen als voor aanbieders van zorg in natura. Daarbij worden in ieder geval de volgende eisen gesteld: De aanbieder/hulpverlener moet ingeschreven staan in het beroeps- en of handelsregister of een vergelijkbaar register; De aanbieder/hulpverlener moet beschikken over een volledig geïntegreerd kwaliteitssysteem, welke voldoet aan de landelijk eisen, blijkend uit een ISO-certificering of een daarmee vergelijkbaar kwaliteitssysteem; De aanbieder/hulpverlener beschikt over een vastgestelde klachtenregeling; De aanbieder/hulpverlener heeft de medezeggenschap van cliënten georganiseerd, zoals beschreven in de Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen; De hulpverlener moet beschikken over kwalitatief verantwoorde kennis en kunde, passend bij de behoefte en persoonskenmerken van de betreffende cliënt; De hulpverlener moet, voor zover dit voor de aard van de dienstverlening is vereist, beschikken over een voor de beroepsgroep relevante registratie; De hulpverlener moet beschikken over een actuele Verklaring omtrent Gedrag; De aanbieder/hulpverlener draagt zorg voor het naleven van beroeps- en meldcodes; Er wordt gewerkt met in achtneming van protocollen en richtlijnen opgesteld door de eigen beroepsgroep; De aanbieder/hulpverlener heeft een actieve signaleringsplicht ten aanzien van veranderingen in de (gezondheids-)situatie van de cliënt; Voor aanbieders die niet werken volgens vastgestelde kwaliteitseisen: De aanbieder/hulpverlener moet ingeschreven staan bij de Kamer van Koophandel; De hulpverlener moet beschikken over een actuele Verklaring omtrent Gedrag; De hulpverlener moet beschikken over een adequate opleiding: De hulpverlener moet, voor zover dit voor de aard van de dienstverlening is vereist, beschikken over een voor de beroepsgroep relevante registratie; De aanbieder/hulpverlener moet meewerken aan een cliëntervaringsonderzoek en/of de daarvoor benodigde informatie verstrekken. 4.In aanvulling op het gestelde in het derde lid kan het college in individuele situaties aanvullende eisen stellen, dan wel ontheffing van een in het derde lid gestelde eis verlenen.

Artikel 4: Voorwaarden Pgb sociale netwerk en overige hulpverleners

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet 2026

1.Een Pgb voor hulp vanuit het sociale netwerk en overige hulpverleners is beperkt tot die gevallen waarin: de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt; structureel van een behoorlijke omvang is. 2.Om te bepalen wat gebruikelijke hulp is verwijst het college naar de beleidsregels. 3.De inwoner aan wie een Pgb wordt toegekend, kan de ondersteuning betrekken van personen die tot het sociale netwerk behoren, als aan onderstaande voorwaarden wordt voldaan: de geboden ondersteuning is passend, adequaat en veilig; de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan verlenen, hebben zich voldoende op de hoogte gesteld van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van de ondersteuning verbonden zijn, en; er is bij de personen uit het sociale netwerk die de hulp gaan bieden geen sprake van overbelasting; de hulpverlener moet op basis van opleiding en/of ervaring in staat zijn de in de individuele situatie vereiste dienstverlening te realiseren; Als de hulpverlener geen familielid in de 1e of 2e graad is, moet de hulpverlener beschikken over een actuele Verklaring omtrent het Gedrag. 4.Kwaliteit is een onderwerp van het gesprek tussen de consulent en de inwoner. De inwoner is verantwoordelijkheid voor (het bewaken van) de kwaliteit van de ondersteuning die betrokken wordt van personen die tot het sociale netwerk behoren; De inwoner legt in het persoonlijk plan de kwaliteit van de ondersteuning vast; In het plan staat hoe de inwoner de ondersteuning wil organiseren, wie deze hulp gaat leveren en afhankelijk van het type ondersteuning- of deze beschikt over de benodigde kwalificaties; Het college beoordeelt of de ingekochte hulp: veilig, doeltreffend en cliëntgericht is; Wanneer de ingekochte hulp niet voldoet aan de kwaliteitseisen kan het college besluiten geen PGB te verstrekken of het PGB te beëindigen en eventueel terug te vorderen.

Artikel 5: Onderzoek naar de nodige ondersteuning

1.Het onderzoek houdt onder andere een gesprek in. Een Wmo consulent voert dit gesprek met de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger. Bij het gesprek kunnen ook familieleden, mantelzorgers, kennissen of andere partijen die belangrijk voor de cliënt zijn, aanwezig zijn. 2.Als het nodig is voor het onderzoek kan het college de mantelzorger(s) of bij gebruikelijke hulp de huisgenoten van de cliënt oproepen voor een gesprek. 3.In het gesprek bespreken de Wmo consulent en de cliënt samen onderstaande vragen: Wat de cliënt nodig heeft en wat het beste in deze situatie past. Het gewenste resultaat van de hulp. De mogelijkheden om zelfstandig te blijven of meer deel te nemen aan de samenleving, met eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp of algemene voorzieningen. Dit kan ook gaan over de behoefte aan beschermd wonen of opvang. Hoe mantelzorg of hulp van anderen uit zijn of haar omgeving kan helpen aan verbetering van de zelfstandigheid of participatie van de cliënt, of aan de behoefte van de cliënt aan beschermd kunnen wonen of opvang. De behoefte aan ondersteuning voor mantelzorgers. De mogelijkheden om met algemene voorzieningen of maatschappelijk waardevolle activiteiten de zelfstandigheid of participatie en het meedoen van de cliënt te verbeteren. Ook als het gaat om de behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang te krijgen. De mogelijkheden om met zorgverzekeraars, aanbieders, instanties voor publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen samen te werken om de hulp goed met elkaar af te stemmen. De bijdragen die de cliënt moet betalen voor de hulp of voorziening (zoals de eigen bijdrage). De mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij de cliënt begrijpelijke informatie krijgt over de gevolgen van die keuze. 4.Als de cliënt een persoonlijk plan heeft ingediend, wordt dit door het college meegenomen in het onderzoek. 5.De Wmo consulent informeert de cliënt over hoe het onderzoek verloopt, zijn rechten en plichten, en de volgende stappen in het proces. 6.De cliënt geeft aan de Wmo consulent de informatie die nodig is voor het onderzoek en waarover de cliënt logisch kan beschikken. 7.Bij het onderzoek controleert de Wmo consulent de identiteit van de cliënt aan de hand van een geldig identiteitsbewijs. 8.Als de hulpvraag al voldoende bekend is, kan de Wmo consulent met de cliënt afspreken om geen gesprek te voeren. 9.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan bij een door het college aangewezen adviesinstantie om advies worden gevraagd.

Artikel 14: Inhoud beschikking

1.Het college maakt het besluit om wel of niet een maatwerkvoorziening toe te kennen in een beschikking bekend. 2.De cliënt die de voorziening krijgt moet zich binnen zes maanden na de datum van de beslissing melden bij de aanbieder die de maatwerkvoorziening uitvoert of levert. Als het gaat om een pgb moet de cliënt het pgb binnen zes maanden gebruiken voor het doel waarvoor het is gegeven. 3.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura, als financiële tegemoetkoming of als pgb wordt verstrekt. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; indien van toepassing de termijn waarop een voorziening technisch is afgeschreven; en hoe de voorziening wordt verstrekt; of en welke bijdrage in de kosten verschuldigd is; welke voorwaarden en verplichtingen gelden. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden ingezet; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de voorwaarden voor uitbetaling van het pgb en de wijze van uitbetaling van het pgb; en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; de wijze van administratievoering. 6.Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 18.1: Financiële tegemoetkoming als maatwerkvoorziening

1.Het college kan een financiële tegemoetkoming geven aan een cliënt wanneer dit, gelet op diens persoonlijke situatie, een passende bijdrage levert aan zijn of haar zelfredzaamheid of participatie. De financiële tegemoetkoming wordt aangemerkt als een maatwerkvoorziening in de zin van artikel 1.1.1 van de Wmo 2015. De financiële tegemoetkoming kan worden gegeven: ter vervanging van een maatwerkvoorziening in natura, of als bijdrage in de kosten die de cliënt zelf maakt om beperkingen te compenseren. 2.Het college bepaalt bij Besluit voor welke vormen van ondersteuning een financiële tegemoetkoming kan worden verstrekt en op welke wijze de hoogte daarvan wordt berekend. Daarbij kan het college rekening houden met: de aard en noodzaak van de voorziening, de werkelijke kosten die de cliënt maakt, de gebruiksduur van de voorziening, en de eigen mogelijkheden van de cliënt. 3.De financiële tegemoetkoming wordt uitsluitend verstrekt als de voorziening noodzakelijk is en de cliënt geen recht heeft op vergoeding uit een andere regeling of verzekering. Voor de financiële tegemoetkoming kan een bijdrage in de kosten worden gevraagd, overeenkomstig artikel 2.1.4.a van de Wmo 2015. Het college kan nadere regels stellen over: de voorwaarden voor toekenning van de financiële tegemoetkoming, de berekening en hoogte van de tegemoetkoming, en de verplichtingen die aan de cliënt worden opgelegd.

Artikel 19: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

1.Als een volwassen cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) moet deze een bijdrage betalen voor de kosten. Dit geldt zolang de cliënt de voorziening gebruikt of tijdens de periode waarvoor het pgb wordt gegeven. 2.De eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen (zorg in natura of pgb) zijn even hoog als de werkelijke kosten, maar ze gaan niet verder dan het geldende (abonnements)tarief dat wordt genoemd in artikel 2.1.4a, vierde lid van de Wmo 2015. Het college houdt rekening met de uitzonderingen die in artikel 2.1.4a, vijfde lid van de Wmo 2015 en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid, van de Wmo 2015, wordt de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening (zorg in natura of pgb) vastgesteld op het landelijk vastgestelde bedrag en door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) geïnd. 4.De ouders die onderhoudsplichtig voor hun kind zijn moeten de eigen bijdrage betalen voor aanpassingen aan een woning die nodig zijn voor het kind. Dit geldt ook voor degenen tegen wie een verzoek op basis van artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is toegewezen (de verwekker van het kind). En degene die samen met de ouder anders dan als ouder gezag uitoefent over een kind. De woningaanpassing moet op naam staan van de ouders of toegewezen ouders of degene die als ouder gezag uitoefent. 5.Voor de eigen bijdrage bij beschermd wonen en opvang gelden de regels van de centrumgemeente Harderwijk. 6.Voor collectief vervoer is de eigen bijdrage het geldende tarief van het openbaar vervoer. 7.Voor de was- en strijkservice is een eigen bijdrage verschuldigd in de vorm van een maandabonnement. 8.De cliënt hoeft geen eigen bijdrage te betalen voor: herinrichtingskosten zoals beschreven in artikel 18, onderdeel a, van deze verordening; het gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals beschreven in artikel 18, onderdeel b, van deze verordening; het gebruik van een sportrolstoel/sportvoorziening zoals beschreven in artikel 18, onderdeel c, van deze verordening; de maatwerkvoorziening begeleiding individueel waakvlam; de maatwerkvoorziening begeleiding groep arbeidsmatig; De maatwerkvoorziening begeleiding groep meedoen als algemene voorziening.

Artikel 6: Eigen kracht

1.Cliënten hebben een eigen verantwoordelijkheid voor hoe ze hun leven inrichten. Gebruikelijke hulp (artikel 7), indien aanwezig, behoort ook tot de eigen kracht. 2.Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt voorzover de cliënt de ervaren beperkingen met de eigen kracht danwel met gebruikelijke hulp van huisgenoten kan oplossen. 3.Het college neemt bij de beoordeling van de eigen kracht in ieder geval, maar niet uitsluitend, de volgende elementen mee: Het hebben van huisgenoten (wie zijn zorgdragend en wie zijn zorgbehoeftig?); In hoeverre de mantelzorger(s) de nodige hulp en ondersteuning kan bieden; Het hebben van een sociaal netwerk en de bereidheid van dit netwerk om te helpen; Of sprake is van (boven)gebruikelijke hulp en hoe dit wordt vastgesteld; Vaardigheden en mogelijkheden om de hulp te bieden; Beschikbaarheid om de hulp te bieden (bijvoorbeeld door werk); Mate van planbaarheid van de benodigde zorg; Het ontstaan van overbelasting; Het meest recente HHM-normenkader huishoudelijke hulp en het meest recente abonnement van de was- en strijkservice. Het college kan voor begeleiding het meest recente HHM-normenkader begeleiding toepassen; Overige individuele omstandigheden die worden ingebracht.

Artikel 12.3: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorzieningen

1.De regels in dit artikel gelden voor alle vormen van maatwerkvoorzieningen. 2.Naast de voorwaarden en weigeringsgronden in dit artikel gelden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning. Deze staan in de artikelen 12.4 tot en met 12.10 van deze verordening. 3.Er wordt geen maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid en participatie (meedoen) gegeven als: de ondersteuning kortdurend nodig is, tenzij het gaat om huishoudelijke hulp of begeleiding; de cliënt geen inwoner is van de gemeente Nunspeet, behalve bij beschermd wonen en opvang of bij het kunnen bereiken van een woning van ouders of partner om regelmatig thuis te kunnen komen. De cliënt kan op dit adres ook de hulpmiddelen blijven gebruiken die eerder zijn gegeven. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is, wordt de meest geschikte en goedkoopst beschikbare voorziening geleverd. 5.Een maatwerkvoorziening wordt alleen gegeven als deze voor de cliënt en anderen veilig is en het geen risico’s geeft voor de gezondheid. Ook mag het geven van de voorziening geen nadeel hebben op herstel van de beperkingen van de cliënt. 6.Als het college constateert dat de cliënt had kunnen verwachten en voorkomen dat ondersteuning nodig is, dan kan het college besluiten om geen maatwerkvoorziening toe te kennen. 7.Een voorziening wordt alleen vervangen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven en niet langer veilig is en niet goed meer werkt, tenzij: de eerdere voorziening is verloren zonder schuld van de cliënt; de cliënt helemaal of gedeeltelijk meebetaalt aan de ontstane kosten; de eerdere voorziening niet langer geschikt is waarvoor deze is gegeven. 8.Als de hulp niet speciaal voor één cliënt bedoeld is, wordt er geen hulp gegeven, tenzij dit het specifieke doel is. 9.Het college kan een voorziening weigeren als de cliënt de voorziening al heeft gekocht of gerealiseerd voordat de cliënt zich heeft gemeld of voordat de Wmo consulent een onderzoek heeft kunnen verrichten. Het college kan wel een voorziening geven als deze direct nodig is of als het college binnen drie maanden na het kopen van de voorziening de noodzaak nog kan vaststellen.

Artikel 1: Uitleg van de woorden en begrippen in deze verordening

1.Alle begrippen die in deze verordening gebruikt worden en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) en/of de Algemene wet bestuursrecht (Awb). 2.In deze verordening staat een aantal begrippen waarmee we het volgende bedoelen: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is gemaakt voor mensen met beperkingen. Maar die deze mensen wel helpt om zelfstandig te zijn of mee te doen in de samenleving. Deze voorziening is te koop, daadwerkelijk beschikbaar en is betaalbaar voor mensen met een inkomen op minimumniveau. Algemene voorziening: een laagdrempelige voorziening, dienst of activiteit die er is voor iedereen, of voor een bepaalde doelgroep. Zonder dat er eerst uitgebreid gekeken wordt of cliënten hier recht op hebben. Deze diensten en activiteiten helpen in het dagelijks leven. Andere voorziening: een voorziening die niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 valt. Begeleidingsplan: een plan dat samen met de cliënt die hulp nodig heeft wordt gemaakt door de aanbieder die helpt. Hierin staat hoe de hulp wordt gegeven en hoe geprobeerd wordt om de doelen en resultaten te halen zoals beschreven in het besluit voor hulp. Beleidsregels: de geldende beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Besluit: het geldende besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Bijdrage: een geldbedrag dat de cliënt moet betalen voor de voorzieningen volgens de regels in de wet. Cliënt: de inwoner met een hulpvraag die valt onder de Wmo 2015 en die zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Nunspeet. Een cliënt is ook de persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een Wmo-voorziening is gegeven. College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Nunspeet. Eigen kracht: de mogelijkheid die cliënten met hun huisgenoten en/of sociaal netwerk hebben om hun eigen leven zelf vorm te geven en om hun vragen en/of problemen op te lossen. Gesprek: een gesprek om te onderzoeken wat voor hulp iemand nodig heeft volgens de wet. Gebruikelijke hulp: hulp die normaal gesproken mag worden verwacht van een echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. Hoofdverblijf: de woonplaats bedoeld in artikel 1:10 en 1:11 van het Burgerlijk Wetboek. Huisgenoot: de partner, ouder(s), inwonende kinderen en anderen die een gezamenlijk hoofdverblijf hebben en/of met wie cliënt een leefeenheid vormt. Hulpvraag: hulp die de cliënt denkt nodig te hebben vanuit de Wmo zoals beschreven in artikel 1.2.1 van de Wmo 2015. Mantelzorg: onbetaalde hulp die iemand voor langere tijd krijgt van gezinsleden, kinderen, familie, vrienden of kennissen, wanneer die persoon hulp nodig heeft. Deze hulp gaat verder gaat dan wat gebruikelijk is. Melding: een melding van een hulpvraag aan het college volgens de regels in de Wmo 2015. Nadere regels: de geldende nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Nunspeet. Ondersteuningsplan: een gezamenlijk plan van de cliënt, de Wmo consulent, en andere betrokken partijen. Hierin staat hoe de cliënt zelfstandiger kan worden en/of kan participeren met hulp van het netwerk, algemene voorzieningen, of maatwerkvoorzieningen. Participatie: het mee kunnen doen in de samenleving, zoals in de eigen buurt of dorp. Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt beschrijft wat er aan de hand is en welke hulp hij of zij denkt nodig te hebben volgens de Wmo 2015. Persoonsgebonden budget (verder: pgb): geld dat iemand krijgt om zelf ondersteuning in te kopen volgens de wet. Pgb-vertegenwoordiger: iemand die namens de cliënt met een pgb, de taken die horen bij een pgb op zich neemt. Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Voorliggende voorziening: algemene voorziening of andere voorziening waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen. Wmo: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Wmo consulent: dit is iemand die door het college is benoemd om namens hen een melding of aanvraag te behandelen. Zelfredzaamheid: zelf de dagelijkse activiteiten kunnen doen en het huishouden regelen. Zzp’er: een zelfstandige zonder personeel, een eenmansbedrijf of een freelancer. 3.Als in de verordening wordt gesproken over aanbieder, betreft dit eveneens de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente.

Artikel 12.2: Criteria voor een maatwerkvoorziening

1.Het college neemt het ondersteuningsplan als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.De cliënt ontvangt alleen een maatwerkvoorziening als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. 3.Naast deze algemene voorwaarden worden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning genoemd in de artikelen 12.3 tot en met 12.10 van deze verordening.

Artikel 12.3: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorzieningen

1.De regels in dit artikel gelden voor alle vormen van maatwerkvoorzieningen. 2.Naast de voorwaarden en weigeringsgronden in dit artikel gelden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning. Deze staan in de artikelen 12.4 tot en met 12.10 van deze verordening. 3.Er wordt geen maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid en participatie (meedoen) gegeven als: de ondersteuning kortdurend nodig is, tenzij het gaat om huishoudelijke hulp of begeleiding; de cliënt geen inwoner is van de gemeente Nunspeet, behalve bij beschermd wonen en opvang of bij het kunnen bereiken van een woning van ouders of partner om regelmatig thuis te kunnen komen. De cliënt kan op dit adres ook de hulpmiddelen blijven gebruiken die eerder zijn gegeven. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is, wordt de meest geschikte en goedkoopst beschikbare voorziening geleverd. 5.Een maatwerkvoorziening wordt alleen gegeven als deze voor de cliënt en anderen veilig is en het geen risico’s geeft voor de gezondheid. Ook mag het geven van de voorziening geen nadeel hebben op herstel van de beperkingen van de cliënt. 6.Als het college constateert dat de cliënt had kunnen verwachten en voorkomen dat ondersteuning nodig is, dan kan het college besluiten om geen maatwerkvoorziening toe te kennen. 7.Een voorziening wordt alleen vervangen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven en niet langer veilig is en niet goed meer werkt, tenzij: de eerdere voorziening is verloren zonder schuld van de cliënt; de cliënt helemaal of gedeeltelijk meebetaalt aan de ontstane kosten; de eerdere voorziening niet langer geschikt is waarvoor deze is gegeven. 8.Als de hulp niet speciaal voor één cliënt bedoeld is, wordt er geen hulp gegeven, tenzij dit het specifieke doel is. 9.Het college kan een voorziening weigeren als de cliënt de voorziening al heeft gekocht of gerealiseerd voordat de cliënt zich heeft gemeld of voordat de Wmo consulent een onderzoek heeft kunnen verrichten. Het college kan wel een voorziening geven als deze direct nodig is of als het college binnen drie maanden na het kopen van de voorziening de noodzaak nog kan vaststellen.