Wmo in Nieuwegein: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Eigen bijdrage

De hoogte van de verschuldigde eigen bijdrage, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan ten hoogste € 21,80 per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner tezamen, tenzij overeenkomstig hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en artikel 3.5 tweede lid van de verordening geen bijdrage is verschuldigd.

Uit: Besluit Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 2, geldt sinds 19 maart 2026 (CVDR633795_15).

Een uitzondering op deze regel is dat trapliften en plafondliften wel eigendom blijven van de gemeente en de gemeente ook verantwoordelijk is voor keuring, onderhoud en reparatie van deze voorzieningen.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Voorbeelden van een inadequate verhuizing: Een inwoner is rolstoelafhankelijk en woont samen met partner en twee kinderen in een flat. De inwoner verhuist voor de kinderen naar een eengezinswoning met een tuin en vraagt vervolgens een traplift aan. Deze mag geweigerd worden omdat de woning waar de inwoner in woonde haar in staat stelde om toegang te hebben tot de elementaire woonfuncties met haar beperking.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.2, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Bouwkundige- en woontechnische woonvoorzieningen: Nagelvaste voorzieningen (bijvoorbeeld een traplift, een aangepaste keuken of badkamer, een plafondtillift of het verwijderen van drempels).

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Douche/ toiletstoel- zelfbeweger of verrijdbaar | Handbewogen rolstoel incidenteel/ semi-permanent/ permanent gebruik | Scootmobiel | Traplift

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, bijlage 3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

De financiële tegemoetkoming in de kosten van tijdelijke huisvesting kan verstrekt worden aan een inwoner die de woning tijdelijk moet verlaten omdat de eigen woning moet worden aangepast, oftewel aan wie een maatwerkvoorziening ‘Wonen’ zijnde een woningaanpassing, is toegekend.

Uit: Wmo Jeugdhulpverordening gemeente Nieuwegein 2020, bijlage, geldt sinds 3 december 2025 (CVDR633769_2).

Voor het aanbrengen van bouwkundige of woontechnische voorzieningen aan de eigen woning stelt het college een programma van eisen op.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Bouwkundige nagelvaste woonvoorzieningen in natura worden in eigendom aan de woningeigenaar verstrekt ongeacht de hoogte van de aanschafprijs van de voorziening.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

In de Wmo is vastgelegd dat een woningeigenaar niet akkoord hoeft te gaan bij een noodzakelijke woningaanpassing voor een huurder.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.2.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

In afwijking van het eerste lid is de bijdrage voor een inwoner die gebruik maakt van de Wmo-maatwerkvoorziening voor huishoudelijke ondersteuning: € 5,- voor 10 kilo was per week

Uit: Wmo Jeugdhulpverordening gemeente Nieuwegein 2020, artikel 3.7, geldt sinds 3 december 2025 (CVDR633769_2).

In afwijking van het eerste lid is de bijdrage voor een inwoner die gebruik maakt van de Wmo-maatwerkvoorziening voor huishoudelijke ondersteuning: € 2,50 voor 10 kilo was per week voor inwoners die daarnaast in bezit zijn van een stadspas

Uit: Wmo Jeugdhulpverordening gemeente Nieuwegein 2020, artikel 3.7, geldt sinds 3 december 2025 (CVDR633769_2).

Voor het bepalen van de benodigde omvang van de maatwerkvoorziening ‘huishoudelijke ondersteuning’ hanteert het college het normenkader van bureau HHM (zie bijlage 2).

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.1.2, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Er wordt uitgegaan van zes verschillende resultaatgebieden, namelijk: ‘een schoon en leefbaar huis’, ‘wasverzorging’, ‘boodschappen’, ‘maaltijden’, ‘regie/organisatie’ en ‘kindzorg’.

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020, artikel 5.1.2, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR641676_8).

Artikel 3.5: Aanvullende criteria maatwerkvoorziening Wmo

1.In aanvulling op artikel 3.3 eerste lid wordt geen maatwerkvoorziening Wmo toegekend, indien het college van oordeel is, dat: een inwoner zijn ondersteuningsvraag redelijkerwijs van te voren had kunnen voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen; er aan de zijde van de inwoner geen aantoonbare meerkosten als gevolg van zijn/ haar beperking zijn in vergelijking met de situatie voorafgaand aan diens ondersteuningsvraag; de beperkingen ten aanzien van de participatie en zelfredzaamheid van de inwoner niet langdurig van aard zijn. 2.Onverminderd hetgeen gesteld is in het eerste lid van dit artikel, wordt geen maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ toegekend, indien: de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd ten behoeve van een hotel/pension, trekkerswoonwagen, gehuurde kamer, tweede woning, vakantie- en recreatiewoning, of andere niet voor permanente bewoning bedoelde verblijven; de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd ten behoeve van een gemeenschappelijke ruimte, tenzij de maatwerkvoorziening bijdraagt aan de toegankelijkheid van die ruimte; de gevraagde maatwerkvoorziening het uitrustingsniveau van sociale woningbouw overstijgt; er sprake is van achterstallig onderhoud en aldus van een algemeen gebruikelijke renovatie; de noodzaak voor een maatwerkvoorziening het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er naar het oordeel van het college ook geen andere belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.Als een maatwerkvoorziening Wmo noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte maatwerkvoorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte maatwerkvoorziening technisch afgeschreven is, tenzij: de eerder verstrekte maatwerkvoorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen, of; de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten. 4.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast. 5.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Huishouden’, wordt het HHM-normenkader als leidraad gehanteerd. 6.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ wordt rekening gehouden met verplaatsingen van maximaal 1.500 kilometer op jaarbasis in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner.

Artikel 5.1: Criteria financiële tegemoetkoming als maatwerkvoorziening

1.Maatwerkvoorzieningen die door het college als financiële tegemoetkoming kunnen worden verstrekt, zijn een financiële tegemoetkoming als bijdrage in de kosten van: Verhuizen en inrichten van de woning, indien het primaat van verhuizen wordt toegepast zoals bedoeld in artikel 3.4 vierde lid of wanneer een ingezetene van de gemeente Nieuwegein een reeds aangepaste woning ten behoeve van een inwoner verlaat; Tijdelijke huisvesting, indien op grond van deze verordening een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ is toegekend waardoor de woning van de inwoner ingrijpend moet worden aangepast en de inwoner tijdelijk elders moet verblijven en extra woonlasten heeft; Een voorziening voor sportbeoefening wanneer de inwoner naar het oordeel van het college afhankelijk is van een voorziening om te kunnen sporten in structureel verband en zodoende maatschappelijk te participeren. Individueel vervoer, indien dit naar het oordeel van het college als de goedkoopst passende maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ wordt aangemerkt. Vervoer van en naar een jeugdhulplocatie zoals bedoeld in het tweede lid van artikel 2.3 van de Jeugdwet indien dit naar oordeel van het college noodzakelijk is. 2.De in het eerste lid onder a. tot en met d. beschreven financiële tegemoetkomingen zijn maatwerkvoorzieningen Wmo wat betekent dat artikel 3.5 van toepassing is. 3.Het college stelt nadere regels vast over de hoogte van de in het eerste lid bedoelde financiële tegemoetkomingen.

Artikel 5.2.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het college wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Wordt verwacht dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het college of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het college in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming in de kosten van verhuizen’.

Artikel 3.1: Voorzieningen Jeugdhulp en Wmo

1.Het college treft op basis van artikel 2.1.2 van de Wmo ten behoeve van een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Wmo op het gebied van: Wonen in een geschikt huis (Wonen) Wonen in een beschermde omgeving voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) (Wonen LVB) Verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen) Lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer) Voeren van een huishouden (Huishouden) Regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) Persoonlijke ontwikkeling en arbeidsmatige activering (Persoonlijke groei) Zingeving, sport en activeren (Activeren) Beschikken over mantelzorg die het vol kan houden (Mantelzorg) 2.Het college treft op basis van artikel 2.3 en artikel 2.4 tweede en derde lid van de Jeugdwet ten behoeve van het gezond en veilig opgroeien, groeien naar zelfstandigheid en een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp op het gebied van: Opgroeien in een veilige omgeving (Opgroeien in veiligheid) Versterken van ontwikkelkansen van de jeugdige binnen de eigen mogelijkheden (Ontwikkelkansen) Versterken van opvoeders in hun rol (Opvoedondersteuning) 3.De volgende soorten algemene voorzieningen als bedoeld in het eerste en tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Informatie en advies; Lichte hulp en ondersteuning; Was en strijkservice. 4.De volgende maatwerkvoorzieningen Wmo als bedoeld in eerste lid zijn in ieder geval beschikbaar: Begeleiding ook wel genoemd ondersteuning zelfredzaamheid Dagactiviteiten al dan niet met vervoer ook wel genoemd maatschappelijke deelname Arbeidsmatige activering Kortdurend verblijf Wonen en begeleiden van inwoner met een licht verstandelijke beperking (lvb) Huishoudelijke hulp Vervoer Woningaanpassingen Hulpmiddelen 5.De volgende maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp als bedoeld in tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Diagnostiek en/of behandeling; Begeleiding; Jeugdhulp met verblijf of pleegzorg. 6.Een maatwerkvoorziening Jeugdhulp als bedoeld in het tweede lid, omvat voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is, ook het vervoer van en naar de locatie waar de jeugdhulp geboden wordt. Uitgangspunt is dat ouder(s) zelf verantwoordelijk zijn voor vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt, overeenkomstig met artikel 3.3, in elke individuele situatie of er specifieke omstandigheden zijn waardoor de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) onvoldoende zijn om de eigen verantwoordelijkheid voor het vervoer op zich te nemen. 7.Het college geeft in de beleidsregels voorbeelden van algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die op basis van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn. 8.Een maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste en tweede lid kan verstrekt worden: In natura Als pgb In de vorm van een financiële tegemoetkoming

Artikel 5.2.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het college wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Wordt verwacht dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het college of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het college in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming in de kosten van verhuizen’.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

In deze verordening en de nadere regels wordt verstaan onder: Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die onder verantwoordelijkheid van het college gehouden is een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening in natura te leveren; Algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijke kosten: een prijs die een ieder, ongeacht leeftijd of beperking, moet betalen voor een dienst, service, activiteit of andere maatregel; Algemene voorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of een vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in de Jeugdwet; Andere voorziening: voorziening op basis van een andere wet dan Jeugdwet of Wmo. Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijk van de gemeente en zorgaanbieder beschikbare ondersteuning voor een inwoner op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. College: dagelijks bestuur van de gemeente bestaande uit burgemeester en wethouders. Gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de inwoner zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft, ofwel het feitelijk woonadres; Inwoner: cliënt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of een ouder, pleegouder, pleegoudervoogd of jeugdige als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet die ingezetene is van de gemeente Nieuwegein; Jeugdhulp: jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; Kostprijs: het tarief waarvoor het college de maatwerkvoorziening afneemt of de prijs waarvoor het college de maatwerkvoorziening aanschaft van een al dan niet gecontracteerde aanbieder, inclusief de eventuele bijkomende kosten voor onderhoud, reparatie en verzekering. Deze kostprijs wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of op basis van het pakket van eisen en in overleg met een aanbieder; Maatschappelijke ondersteuning: maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; Maatwerkvoorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2.1.7 van de Wmo of een individuele voorziening als bedoeld in de Jeugdwet; Maatwerkvoorziening Jeugdhulp: een individuele voorziening als bedoeld in de jeugdwet; Maatwerkvoorziening Wmo: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1. van de Wmo of tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2.1.7 van de Wmo; Mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; Ondersteuningsvraag: de behoefte van een inwoner aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en of de behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; Persoonlijk plan: een plan dat door de inwoner zelf wordt ingediend, waarin hij aangeeft welke ondersteuning het meest is aangewezen, waaronder een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1. van de Jeugdwet of een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid, onderdelen a tot en g van de Wmo; Pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 2.3.6 van de Wmo en artikel 8.1.1 van de Jeugdwet; Pgb-plan: een door het college beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie; Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de inwoner een sociale relatie onderhoudt; Voorziening: een algemene voorziening of maatwerkvoorziening als bedoeld in deze verordening; Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 2.3: Onderzoek

1.Het college start na de melding van de ondersteuningsvraag het onderzoek en maakt zo spoedig mogelijk met de inwoner of diens vertegenwoordiger een afspraak voor een gesprek. 2.De inwoner dan wel diens vertegenwoordiger verschaft het college de gegevens en bescheiden over de inwoner en zijn situatie die naar oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de inwoner redelijkerwijs beschikking kan krijgen. 3.Naar het oordeel van het college kan met instemming van de inwoner worden afgezien van een onderzoek zoals bedoeld in dit artikel. 4.Bij het onderzoek stelt het college de identiteit van de inwoner vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de Identificatieplicht. 5.Tijdens het gesprek met de inwoner, dan wel diens vertegenwoordiger en eventuele andere betrokkenen, komen in ieder geval de volgende onderwerpen aan de orde: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren en (gezins)situatie van de inwoner en indien het een jeugdige betreft de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige; de ondersteuningsvraag, oftewel welke problemen, beperkingen worden ervaren, de beoogde oplossing en het gewenste resultaat; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of door gebruikmaking van een of meerdere algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om door gebruikmaking van een of meerdere andere of algemene voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; welke bijdrage in de kosten de inwoner verschuldigd zal zijn indien een maatwerkvoorziening Wmo als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb wanneer een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. Waarbij de inwoner in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de daaraan verbonden rechten en plichten. hoe bij de toekenning van een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner. 6.Als een persoonlijk plan is ingediend, betrekt het college dit plan bij het onderzoek. 7.Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen als het onderzoek dit vereist. 8.Het college wijst de inwoner dan wel diens vertegenwoordiger op de mogelijkheid een aanvraag voor een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wmo en artikel 2.9 van de Jeugdwet in te dienen.

Artikel 2.5: Aanvraag en beschikking maatwerkvoorziening

1.Een inwoner kan een aanvraag voor een maatwerkvoorziening indienen door het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.4 tweede lid ondertekend te retourneren. 2.Het college beslist op een aanvraag zoals bedoeld in het eerste lid en deze beschikking maakt onderdeel uit van het ondersteuningsplan. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval in de beschikking in het ondersteuningsplan beschreven: welke maatwerkvoorziening wordt toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is; wat de ingangsdatum en de duur van de verstrekking is; of de maatwerkvoorziening in natura, in de vorm van een pgb of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt; of er sprake is van een te betalen eigen bijdrage; welke gecontracteerde aanbieder de maatwerkvoorziening verstrekt indien het een maatwerkvoorziening in natura betreft; onder welke voorwaarden deze maatwerkvoorziening wordt toegekend. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 4.In aanvulling op het voorgaande lid wordt bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb, aanvullend in de beschikking in het ondersteuningsplan vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend en binnen welke termijn; welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze berekend is; hoe de besteding van het pgb moet worden verantwoord.

Artikel 3.1: Voorzieningen Jeugdhulp en Wmo

1.Het college treft op basis van artikel 2.1.2 van de Wmo ten behoeve van een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Wmo op het gebied van: Wonen in een geschikt huis (Wonen) Wonen in een beschermde omgeving voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) (Wonen LVB) Verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen) Lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer) Voeren van een huishouden (Huishouden) Regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) Persoonlijke ontwikkeling en arbeidsmatige activering (Persoonlijke groei) Zingeving, sport en activeren (Activeren) Beschikken over mantelzorg die het vol kan houden (Mantelzorg) 2.Het college treft op basis van artikel 2.3 en artikel 2.4 tweede en derde lid van de Jeugdwet ten behoeve van het gezond en veilig opgroeien, groeien naar zelfstandigheid en een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp op het gebied van: Opgroeien in een veilige omgeving (Opgroeien in veiligheid) Versterken van ontwikkelkansen van de jeugdige binnen de eigen mogelijkheden (Ontwikkelkansen) Versterken van opvoeders in hun rol (Opvoedondersteuning) 3.De volgende soorten algemene voorzieningen als bedoeld in het eerste en tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Informatie en advies; Lichte hulp en ondersteuning; Was en strijkservice. 4.De volgende maatwerkvoorzieningen Wmo als bedoeld in eerste lid zijn in ieder geval beschikbaar: Begeleiding ook wel genoemd ondersteuning zelfredzaamheid Dagactiviteiten al dan niet met vervoer ook wel genoemd maatschappelijke deelname Arbeidsmatige activering Kortdurend verblijf Wonen en begeleiden van inwoner met een licht verstandelijke beperking (lvb) Huishoudelijke hulp Vervoer Woningaanpassingen Hulpmiddelen 5.De volgende maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp als bedoeld in tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Diagnostiek en/of behandeling; Begeleiding; Jeugdhulp met verblijf of pleegzorg. 6.Een maatwerkvoorziening Jeugdhulp als bedoeld in het tweede lid, omvat voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is, ook het vervoer van en naar de locatie waar de jeugdhulp geboden wordt. Uitgangspunt is dat ouder(s) zelf verantwoordelijk zijn voor vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt, overeenkomstig met artikel 3.3, in elke individuele situatie of er specifieke omstandigheden zijn waardoor de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) onvoldoende zijn om de eigen verantwoordelijkheid voor het vervoer op zich te nemen. 7.Het college geeft in de beleidsregels voorbeelden van algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die op basis van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn. 8.Een maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste en tweede lid kan verstrekt worden: In natura Als pgb In de vorm van een financiële tegemoetkoming

Artikel 3.3: Afwegingskader Eigen Kracht Jeugdhulp

1. Ouders zijn in de eerste plaats zelf verantwoordelijk voor het gezond en veilig opgroeien van hun kinderen. Jeugdigen en/of ouder(s) komen pas in aanmerking voor een maatwerkvoorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan de ondersteuning vanuit het sociale netwerk het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten 2. Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. In het Burgerlijk Wetboek (artikel 1:247BW) is geregeld dat ouders verplicht zijn een minderjarig kind te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht te bieden. Het gaat om de zorg en de verantwoordelijkheid voor het geestelijk en lichamelijke welzijn en de veiligheid van het kind, maar ook om het bevorderen van de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid. Deze plicht voor ouders geldt tot het kind 18 jaar wordt. Daarna geldt een voortgezette onderhoudsplicht voor de kosten van levensonderhoud en studie tot het kind 21 jaar wordt. Beide gelden ook voor een kind met een ziekte, aandoening of beperking. Bij uitval van 1 van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij ouders die uit elkaar zijn. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: de leeftijd van de jeugdige de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de mate van planbaarheid van de hulp de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige 4. Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen maatwerkvoorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 5. Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. 6. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 7. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de frequentie en patroon van de handelingen de mate van planbaarheid van de hulp het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond) of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen de woonsituatie de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet) is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht 8. Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen maatwerkvoorziening tot jeugdhulp. 9. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. Als de overbelasting zit op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een maatwerkvoorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Als er sprake is van (dreigende) overbelasting van de ouder wordt de afgegeven voorziening in de vorm van een pgb beëindigd. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Dit kan in de vorm van ZIN of weer in de vorm van een Pgb. 10. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen maatwerkvoorziening tot jeugdhulp. 11. Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen maatwerkvoorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed.

Artikel 4.1: Criteria PGB

1.Met inachtneming van artikel 2.3.6 Wmo en artikel 8.1.1 van de jeugdwet wordt een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb verstrekt, indien: de inwoner zich gemotiveerd op het standpunt stelt dat hij de maatwerkvoorziening als pgb geleverd wenst te krijgen en ten aanzien van jeugdhulp aanvullend motiveert waarom een voorziening in natura niet passend is; de inwoner naar oordeel van het college op eigen kracht voldoende in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren; naar oordeel van het college gewaarborgd wordt dat de door de inwoner in te kopen ondersteuning, hulpmiddelen en andere maatregelen die daartoe behoren, veilig, doeltreffend en inwonergericht zijn oftewel van goede kwaliteit. 2.Ten behoeve van het bepaalde in het eerste lid dient de inwoner een pgb-plan te overhandigen volgens een door het college ter beschikking gesteld format. 3.Het college kan met inachtneming van artikel 2.3.6 van de Wmo en 8.1.1 van de Jeugdwet een maatwerkvoorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget weigeren: indien het college eerder toepassing heeft gegeven aan artikel 8.1 tweede lid onder a., d. of e. voor het deel dat de kosten van de te betrekken ondersteuning hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening in natura. 4.Met een pgb kan enkel ondersteuning van een of meerdere personen uit het sociale netwerk worden betrokken, wanneer naar het oordeel van het college: dit leidt tot betere en effectievere ondersteuning en aantoonbaar doelmatiger is dan ondersteuning door een professional; de persoon of personen uit het sociaal netwerk zich voldoende op de hoogte heeft/ hebben gesteld van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van ondersteuning verbonden zijn; er bij de persoon of personen uit het sociaal netwerk geen sprake is van (dreigende) overbelasting. 5.De inwoner die een maatwerkvoorziening in pgb wenst te ontvangen, kan verplicht worden: een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten; een onderhoudscontract af te sluiten met de leverancier, gedurende de in de beschikking genoemde periode.

Artikel 4.2: Hoogte PGB

1.De hoogte van een PGB: wordt berekend op basis van een tarief of prijs van een maatwerkvoorziening in natura; is toereikend om veilige, doeltreffende en inwonergerichte ondersteuning in te kopen, waarbij rekening is gehouden, met: indien van toepassing redelijke overheadskosten van derden van wie de inwoner ondersteuning wil betrekken; het gestelde in artikel 4.3 het vierde en vijfde lid ten aanzien van ondersteuning door een persoon die behoort tot het sociale netwerk; indien van toepassing kosten voor onderhoud, reparatie en verzekering. bedraagt maximaal de kostprijs van de in de betreffende situatie de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. 2. We maken binnen de tarieven voor PGB’s onderscheid tussen formele hulp en informele hulp:Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed-of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt: personen die vanuit een instelling worden ingezet die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s, vergelijkbaar met waaraan personeel bij aanbieders vanuit zorg in natura (ZIN) moeten voldoen en die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel (ZZP). Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, vergelijkbaar met waaraan personeel bij aanbieders vanuit zorg in natura (ZIN) moeten voldoen. Als het om Jeugdhulp gaat dan geldt aanvullend: personen die onder toezicht staan van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) en die ingeschreven staan in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG-register) en/of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet (SKJ-register), voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van Jeugdhulp. Van informele hulp is sprake wanneer de hulp verleend wordt door onderstaande personen: Als de hulp geboden wordt door een bloed-of aanverwant in de 1e of 2e graad van de budgethouder, is altijd sprake van informele hulp. Als de hulp wordt verleend door een andere persoon dan beschreven in lid 4.2.2. onder a., is sprake van informele hulp'' 3.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb op basis van een tarief zoals bedoeld in lid 1 onder a., hanteert het college de volgende berekeningswijze als uitgangspunt: Formele zorg: voor ondersteuning door een zelfstandige zonder personeel (zzp-er) 75% van het uurtarief in natura; voor beroepsmatige ondersteuning door een niet gecontracteerde zorgaanbieder, niet zijnde een zzp-er, 100% van het tarief in natura. Informele zorg: De hoogte van het pgb voor informele jeugdhulp en informele ondersteuning vanuit de Wmo is niet minder dan het wettelijk minimumloon, inclusief vakantietoeslag. Voor informele hulp die per dagdeel of etmaal wordt vergoed, wordt maximaal 50% vergoed van het zorg in natura-tarief.

Artikel 4.3: Besteding en verantwoording PGB

1.Het pgb dient te worden besteed aan het doel waarvoor het is toegekend en binnen de daarvoor gestelde termijn zoals genoemd in de beschikking. 2.De met het pgb ingekochte ondersteuning dient naar oordeel van het college van goede kwaliteit te zijn. Dit onderzoekt het college al dan niet steekproefsgewijs. 3.Alleen na specifieke toestemming van het college mag de inwoner met het pgb ondersteuning betrekken vanuit het buitenland. 4.Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb worden betaald. 5.De besteding van het pgb dient uiterlijk drie maanden voorafgaand aan de einddatum van de gestelde bestedingstermijn te worden verantwoord door middel van een door het college ter beschikking gesteld format.

Artikel 8.1: Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking en terugvordering maatwerkvoorziening

1.Een inwoner doet aan het college op verzoek of direct uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing op een aanvraag maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wmo en artikel 2.9 van de Jeugdwet. 2.Onverminderd artikel 8.1.4 van de Jeugdwet en artikel 2.3.10 van de Wmo kan het college een beslissing over het verstrekken van een maatwerkvoorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt, dat: de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de inwoner niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden waaronder de maatwerkvoorziening is verstrekt; de inwoner de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het bestemd is, of; de inwoner een jeugdige betreft die langer dan acht weken verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet. 3.Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van diegene geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening. 4.Een beslissing tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling of binnen de termijn waarvoor het is verstrekt, niet is aangewend voor het doel waarvoor de maatwerkvoorziening is toegekend. 5.Ingeval het recht op een in eigendom of bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening in natura is ingetrokken, kan deze maatwerkvoorziening worden teruggevorderd.

Artikel 8.2: Fraudepreventie en controle

1.Het college voert een actief fraudepreventiebeleid waarbij het college de inwoner in begrijpelijke bewoordingen informeert over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening zijn verbonden en over de consequenties van misbruik en oneigenlijk gebruik daarvan. 2.Om oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet en de Wmo te voorkomen, doet het college onderzoek naar de doel- en rechtmatigheid van de verstrekte maatwerkvoorziening. 3.De inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is toegekend en eventueel betrokken derden, verstrekken aan het college alle medewerking en informatie die nodig is voor het onderzoek als bedoeld in het vorige lid. 4.Met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet, de Wmo en deze verordening ter bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een maatwerkvoorziening, alsmede van misbruik of oneigenlijke gebruik daarvan, zijn toezichthouders belast. 5.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot geheel of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb: voor ten hoogste 13 weken als er ten aanzien van een inwoner een ernstig vermoeden is dat er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 8.1 tweede lid onder a, d of e. voor de duur van de opname als er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 8.1 tweede lid onder f. 6.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van het bepaalde in dit artikel.

Paragraaf 4.1: Pgb-plan

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020

Het is belangrijk dat een inwoner vooraf goed weet wat een pgb inhoudt en welke verantwoordelijkheden daarbij komen kijken. Daarom wordt tijdens de onderzoeksfase, maar ook later bij de aanvraagprocedure door het college aan de inwoner hierover voorlichting gegeven. Het schrijven van een pgb-plan helpt een inwoner om na te denken over zijn ondersteuningsvraag en de mate waarin deze met behulp van een pgb kan worden opgelost. Ook is een pgb-plan voor het college een belangrijk document om: 1) de motivatie van de inwoner voor een pgb uit af te leiden en om te toetsen of 2) de inwoner in staat is een pgb te beheren en 3) de ondersteuning die de inwoner met het pgb wenst in te kopen van goede kwaliteit is. Wanneer de inwoner weigert een pgb-plan gedeeltelijk of geheel binnen de daarvoor door het college gestelde termijn aan te leveren, kan het college niet controleren of aan de gestelde voorwaarden voor verstrekking van de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt voldaan. Het college kan dan besluiten een pgb te weigeren en de maatwerkvoorziening in natura toe te kennen. Voor het schrijven van een pgb-plan stelt het college een format beschikbaar. De inwoner beschrijft zodoende in ieder geval in zijn plan: Welk(e) doel(en) hij wil bereiken. Hoe hij deze doelen wil bereiken. Binnen welk tijdsbestek hij deze doelen denkt te bereiken. Waarom hij de ondersteuning in de vorm van een pgb wenst te ontvangen en ingeval van jeugdhulp waarom ondersteuning in natura niet passend is. Hoe de inwoner de taken die aan het pgb verbonden zijn, denkt te gaan organiseren. Indien van toepassing; wie hij gemachtigd heeft om zijn belangen ten aanzien van het pgb te behartigen en hoe de vertegenwoordiger de aan de pgb verbonden taken gaat organiseren. Welke ondersteuning hij met het pgb wenst in te kopen (wat, waar en/of bij wie). Hoe deze ondersteuning zich verhoudt tot het eigen probleemoplossend vermogen. Wat de kwaliteit van de ondersteuning is die hij met het pgb wenst in te kopen en waaruit blijkt dat de ondersteuning van goede kwaliteit is (voldoet aan de eisen in dit hoofdstuk). Hoe hij de kwaliteit van de ondersteuning denkt te kunnen/ gaat waarborgen. Hoe hij de ondersteuning wil gaan organiseren. Wat de ondersteuning per activiteit kost (onderbouwd met een raming).

Artikel 4.4.2: Basiskwaliteitseisen ondersteuning pgb

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020

Om te kunnen spreken van ondersteuning van goede kwaliteit (veilige, doeltreffende en inwonergerichte ondersteuning), moet de ondersteuning die een inwoner met een pgb wenst in te kopen naar het oordeel van het college aan de volgende basiskwaliteitseisen voldoen: De ondersteuning leidt tot het behalen van de doelen en resultaten waarvoor de maatwerkvoorziening is/ wordt toegekend. De ondersteuning is afgestemd op de reële ondersteuningsbehoefte van de inwoner en op andere vormen van zorg of hulp die de inwoner ontvangt. De ondersteuning wordt verstrekt met respect voor en inachtneming van de rechten van de inwoner. De ondersteuning wordt tijdig en conform afspraak geboden. De ondersteuningscontinuïteit is gewaarborgd. De inwoner heeft vertrouwen in de zorgverlener. De inwoner kan zijn familie en mantelzorger betrekken in de zorg, de zorgverlener houdt daar rekening mee. De zorgverlener heeft oog voor alle levensgebieden, zoals de woon-, werk- en leefomgeving van de inwoner. De zorgverlener heeft een actieve signaleringsplicht ten aanzien van veranderingen in de gezondheid (fysiek en psychisch), de sociale situatie en de behoefte van de inwoner aan meer of andere zorg.

Artikel 2.3: Onderzoek

1.Het college start na de melding van de ondersteuningsvraag het onderzoek en maakt zo spoedig mogelijk met de inwoner of diens vertegenwoordiger een afspraak voor een gesprek. 2.De inwoner dan wel diens vertegenwoordiger verschaft het college de gegevens en bescheiden over de inwoner en zijn situatie die naar oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de inwoner redelijkerwijs beschikking kan krijgen. 3.Naar het oordeel van het college kan met instemming van de inwoner worden afgezien van een onderzoek zoals bedoeld in dit artikel. 4.Bij het onderzoek stelt het college de identiteit van de inwoner vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de Identificatieplicht. 5.Tijdens het gesprek met de inwoner, dan wel diens vertegenwoordiger en eventuele andere betrokkenen, komen in ieder geval de volgende onderwerpen aan de orde: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren en (gezins)situatie van de inwoner en indien het een jeugdige betreft de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige; de ondersteuningsvraag, oftewel welke problemen, beperkingen worden ervaren, de beoogde oplossing en het gewenste resultaat; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of door gebruikmaking van een of meerdere algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om door gebruikmaking van een of meerdere andere of algemene voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; welke bijdrage in de kosten de inwoner verschuldigd zal zijn indien een maatwerkvoorziening Wmo als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb wanneer een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. Waarbij de inwoner in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de daaraan verbonden rechten en plichten. hoe bij de toekenning van een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner. 6.Als een persoonlijk plan is ingediend, betrekt het college dit plan bij het onderzoek. 7.Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen als het onderzoek dit vereist. 8.Het college wijst de inwoner dan wel diens vertegenwoordiger op de mogelijkheid een aanvraag voor een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wmo en artikel 2.9 van de Jeugdwet in te dienen.

Artikel 2.5: Aanvraag en beschikking maatwerkvoorziening

1.Een inwoner kan een aanvraag voor een maatwerkvoorziening indienen door het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.4 tweede lid ondertekend te retourneren. 2.Het college beslist op een aanvraag zoals bedoeld in het eerste lid en deze beschikking maakt onderdeel uit van het ondersteuningsplan. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval in de beschikking in het ondersteuningsplan beschreven: welke maatwerkvoorziening wordt toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is; wat de ingangsdatum en de duur van de verstrekking is; of de maatwerkvoorziening in natura, in de vorm van een pgb of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt; of er sprake is van een te betalen eigen bijdrage; welke gecontracteerde aanbieder de maatwerkvoorziening verstrekt indien het een maatwerkvoorziening in natura betreft; onder welke voorwaarden deze maatwerkvoorziening wordt toegekend. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 4.In aanvulling op het voorgaande lid wordt bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb, aanvullend in de beschikking in het ondersteuningsplan vastgelegd: voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend en binnen welke termijn; welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze berekend is; hoe de besteding van het pgb moet worden verantwoord.

Artikel 3.6: Bijdrage kosten voorzieningen Wmo

1.Met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AMvB) is een inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd bij de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo. 2.Met inachtneming van hetUitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB) is geen eigen bijdrage verschuldigd, bij: de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ als bedoeld in artikel 5.1 eerste lid onder a. aan een ingezetene van de gemeente Nieuwegein die een reeds aangepaste woning ten behoeve van een inwoner verlaat; de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo betreffende maatschappelijk werk; de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo betreffende arbeidsmatige activiteiten. de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ betreffende collectief vervoer. 3.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde bijdrage in de kosten is vastgelegd in nadere regels en wordt geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 4.Onverminderd het gestelde in het eerste en tweede lid van dit artikel kan bij de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo of gebruikmaking van een algemene voorziening Wmo sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten voor de inwoner.

Artikel 3.7: kosten algemene voorziening Wmo

De algemene voorziening was- en strijkservice bestaat uit: het wassen en zo nodig strijken van het wasgoed. Voor de algemene voorziening was- en strijkservice is de inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd. Deze bijdrage is ter hoogte van de kostprijs van de voorziening. In afwijking van het eerste lid is de bijdrage voor een inwoner die gebruik maakt van de Wmo-maatwerkvoorziening voor huishoudelijke ondersteuning: € 5,- voor 10 kilo was per week € 2,50 voor 10 kilo was per week voor inwoners die daarnaast in bezit zijn van een stadspas voor inwoners, die reeds wasverzorging ontvangen op grond van het oude recht treden lid 1 en 2 pas drie maanden na bekendmaking in werking.

Artikel 5.1: Criteria financiële tegemoetkoming als maatwerkvoorziening

1.Maatwerkvoorzieningen die door het college als financiële tegemoetkoming kunnen worden verstrekt, zijn een financiële tegemoetkoming als bijdrage in de kosten van: Verhuizen en inrichten van de woning, indien het primaat van verhuizen wordt toegepast zoals bedoeld in artikel 3.4 vierde lid of wanneer een ingezetene van de gemeente Nieuwegein een reeds aangepaste woning ten behoeve van een inwoner verlaat; Tijdelijke huisvesting, indien op grond van deze verordening een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ is toegekend waardoor de woning van de inwoner ingrijpend moet worden aangepast en de inwoner tijdelijk elders moet verblijven en extra woonlasten heeft; Een voorziening voor sportbeoefening wanneer de inwoner naar het oordeel van het college afhankelijk is van een voorziening om te kunnen sporten in structureel verband en zodoende maatschappelijk te participeren. Individueel vervoer, indien dit naar het oordeel van het college als de goedkoopst passende maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ wordt aangemerkt. Vervoer van en naar een jeugdhulplocatie zoals bedoeld in het tweede lid van artikel 2.3 van de Jeugdwet indien dit naar oordeel van het college noodzakelijk is. 2.De in het eerste lid onder a. tot en met d. beschreven financiële tegemoetkomingen zijn maatwerkvoorzieningen Wmo wat betekent dat artikel 3.5 van toepassing is. 3.Het college stelt nadere regels vast over de hoogte van de in het eerste lid bedoelde financiële tegemoetkomingen.

Artikel 5.2: Criteria financiële tegemoetkoming meerkosten Wmo

1.Het college kan op grond van artikel 2.1.7 van de Wmo op aanvraag aan een inwoner een financiële tegemoetkoming meerkosten toekennen als bijdrage in de kosten van de inwoner ten behoeve van zijn zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. 2.De financiële tegemoetkoming meerkosten als bedoeld in het eerste lid, wordt enkel verstrekt wanneer: de inwoner aannemelijke meerkosten heeft als gevolg van zijn beperking of chronische psychische of psychosociale problemen; geen aanspraak op vergoeding van de meerkosten als genoemd onder a. bestaat op grond van een andere voorziening. 3.Het college kan bij de beoordeling van hetgeen vereist wordt in het tweede lid onder a. rekening houden met de hoogte van het inkomen van de inwoner en dat van zijn eventuele partner en de mate waarin zich in een kalenderjaar meerkosten zullen voordoen. 4.Het college stelt nadere regels vast over de financiële tegemoetkoming meerkosten.

Artikel 3.1: Voorzieningen Jeugdhulp en Wmo

1.Het college treft op basis van artikel 2.1.2 van de Wmo ten behoeve van een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Wmo op het gebied van: Wonen in een geschikt huis (Wonen) Wonen in een beschermde omgeving voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) (Wonen LVB) Verplaatsen in en om de woning (Verplaatsen) Lokaal verplaatsen per vervoermiddel (Vervoer) Voeren van een huishouden (Huishouden) Regie en structuur in het dagelijks leven (Dagelijkse regie) Persoonlijke ontwikkeling en arbeidsmatige activering (Persoonlijke groei) Zingeving, sport en activeren (Activeren) Beschikken over mantelzorg die het vol kan houden (Mantelzorg) 2.Het college treft op basis van artikel 2.3 en artikel 2.4 tweede en derde lid van de Jeugdwet ten behoeve van het gezond en veilig opgroeien, groeien naar zelfstandigheid en een zo hoog mogelijk niveau van zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van de inwoner algemene en maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp op het gebied van: Opgroeien in een veilige omgeving (Opgroeien in veiligheid) Versterken van ontwikkelkansen van de jeugdige binnen de eigen mogelijkheden (Ontwikkelkansen) Versterken van opvoeders in hun rol (Opvoedondersteuning) 3.De volgende soorten algemene voorzieningen als bedoeld in het eerste en tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Informatie en advies; Lichte hulp en ondersteuning; Was en strijkservice. 4.De volgende maatwerkvoorzieningen Wmo als bedoeld in eerste lid zijn in ieder geval beschikbaar: Begeleiding ook wel genoemd ondersteuning zelfredzaamheid Dagactiviteiten al dan niet met vervoer ook wel genoemd maatschappelijke deelname Arbeidsmatige activering Kortdurend verblijf Wonen en begeleiden van inwoner met een licht verstandelijke beperking (lvb) Huishoudelijke hulp Vervoer Woningaanpassingen Hulpmiddelen 5.De volgende maatwerkvoorzieningen Jeugdhulp als bedoeld in tweede lid zijn in ieder geval beschikbaar: Diagnostiek en/of behandeling; Begeleiding; Jeugdhulp met verblijf of pleegzorg. 6.Een maatwerkvoorziening Jeugdhulp als bedoeld in het tweede lid, omvat voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is, ook het vervoer van en naar de locatie waar de jeugdhulp geboden wordt. Uitgangspunt is dat ouder(s) zelf verantwoordelijk zijn voor vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt, overeenkomstig met artikel 3.3, in elke individuele situatie of er specifieke omstandigheden zijn waardoor de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige of zijn ouder(s) onvoldoende zijn om de eigen verantwoordelijkheid voor het vervoer op zich te nemen. 7.Het college geeft in de beleidsregels voorbeelden van algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die op basis van het eerste en tweede lid beschikbaar zijn. 8.Een maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste en tweede lid kan verstrekt worden: In natura Als pgb In de vorm van een financiële tegemoetkoming

Artikel 3.7: kosten algemene voorziening Wmo

De algemene voorziening was- en strijkservice bestaat uit: het wassen en zo nodig strijken van het wasgoed. Voor de algemene voorziening was- en strijkservice is de inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd. Deze bijdrage is ter hoogte van de kostprijs van de voorziening. In afwijking van het eerste lid is de bijdrage voor een inwoner die gebruik maakt van de Wmo-maatwerkvoorziening voor huishoudelijke ondersteuning: € 5,- voor 10 kilo was per week € 2,50 voor 10 kilo was per week voor inwoners die daarnaast in bezit zijn van een stadspas voor inwoners, die reeds wasverzorging ontvangen op grond van het oude recht treden lid 1 en 2 pas drie maanden na bekendmaking in werking.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

In deze verordening en de nadere regels wordt verstaan onder: Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die onder verantwoordelijkheid van het college gehouden is een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening in natura te leveren; Algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; Algemeen gebruikelijke kosten: een prijs die een ieder, ongeacht leeftijd of beperking, moet betalen voor een dienst, service, activiteit of andere maatregel; Algemene voorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of een vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in de Jeugdwet; Andere voorziening: voorziening op basis van een andere wet dan Jeugdwet of Wmo. Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijk van de gemeente en zorgaanbieder beschikbare ondersteuning voor een inwoner op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. College: dagelijks bestuur van de gemeente bestaande uit burgemeester en wethouders. Gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de inwoner zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft, ofwel het feitelijk woonadres; Inwoner: cliënt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of een ouder, pleegouder, pleegoudervoogd of jeugdige als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet die ingezetene is van de gemeente Nieuwegein; Jeugdhulp: jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; Kostprijs: het tarief waarvoor het college de maatwerkvoorziening afneemt of de prijs waarvoor het college de maatwerkvoorziening aanschaft van een al dan niet gecontracteerde aanbieder, inclusief de eventuele bijkomende kosten voor onderhoud, reparatie en verzekering. Deze kostprijs wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of op basis van het pakket van eisen en in overleg met een aanbieder; Maatschappelijke ondersteuning: maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; Maatwerkvoorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2.1.7 van de Wmo of een individuele voorziening als bedoeld in de Jeugdwet; Maatwerkvoorziening Jeugdhulp: een individuele voorziening als bedoeld in de jeugdwet; Maatwerkvoorziening Wmo: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1. van de Wmo of tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2.1.7 van de Wmo; Mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; Ondersteuningsvraag: de behoefte van een inwoner aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en of de behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; Persoonlijk plan: een plan dat door de inwoner zelf wordt ingediend, waarin hij aangeeft welke ondersteuning het meest is aangewezen, waaronder een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1. van de Jeugdwet of een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid, onderdelen a tot en g van de Wmo; Pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 2.3.6 van de Wmo en artikel 8.1.1 van de Jeugdwet; Pgb-plan: een door het college beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie; Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de inwoner een sociale relatie onderhoudt; Voorziening: een algemene voorziening of maatwerkvoorziening als bedoeld in deze verordening; Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 2.3: Onderzoek

1.Het college start na de melding van de ondersteuningsvraag het onderzoek en maakt zo spoedig mogelijk met de inwoner of diens vertegenwoordiger een afspraak voor een gesprek. 2.De inwoner dan wel diens vertegenwoordiger verschaft het college de gegevens en bescheiden over de inwoner en zijn situatie die naar oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de inwoner redelijkerwijs beschikking kan krijgen. 3.Naar het oordeel van het college kan met instemming van de inwoner worden afgezien van een onderzoek zoals bedoeld in dit artikel. 4.Bij het onderzoek stelt het college de identiteit van de inwoner vast aan de hand van een document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de Identificatieplicht. 5.Tijdens het gesprek met de inwoner, dan wel diens vertegenwoordiger en eventuele andere betrokkenen, komen in ieder geval de volgende onderwerpen aan de orde: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren en (gezins)situatie van de inwoner en indien het een jeugdige betreft de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige; de ondersteuningsvraag, oftewel welke problemen, beperkingen worden ervaren, de beoogde oplossing en het gewenste resultaat; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of door gebruikmaking van een of meerdere algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om door gebruikmaking van een of meerdere andere of algemene voorzieningen een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te vinden; welke bijdrage in de kosten de inwoner verschuldigd zal zijn indien een maatwerkvoorziening Wmo als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. de mogelijkheid om te kiezen voor een pgb wanneer een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag wordt overwogen. Waarbij de inwoner in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de daaraan verbonden rechten en plichten. hoe bij de toekenning van een maatwerkvoorziening als mogelijke oplossing voor zijn ondersteuningsvraag zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner. 6.Als een persoonlijk plan is ingediend, betrekt het college dit plan bij het onderzoek. 7.Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen als het onderzoek dit vereist. 8.Het college wijst de inwoner dan wel diens vertegenwoordiger op de mogelijkheid een aanvraag voor een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wmo en artikel 2.9 van de Jeugdwet in te dienen.

Artikel 3.2: Algemene toekenningscriteria maatwerkvoorziening

1.Onverminderd hetgeen gesteld is in artikel 2.1 komt een inwoner in aanmerking voor een maatwerkvoorziening wanneer de inwoner zijn ondersteuningsvraag naar het oordeel van het college niet voldoende kan verminderen of wegnemen: op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met gebruikmaking van voorzieningen die voor de inwoner algemeen gebruikelijk worden geacht; met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; dan wel, met gebruikmaking van een andere dan wel een algemene voorziening. 2.De maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste lid levert een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat wordt gesteld veilig en gezond op te groeien (ingeval de inwoner een jeugdige betreft), zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren. 3.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening als bedoeld in het eerste lid verstrekt het college de goedkoopst passende maatwerkvoorziening. 4.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening wordt zo goed mogelijk rekening gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner.

Artikel 3.5: Aanvullende criteria maatwerkvoorziening Wmo

1.In aanvulling op artikel 3.3 eerste lid wordt geen maatwerkvoorziening Wmo toegekend, indien het college van oordeel is, dat: een inwoner zijn ondersteuningsvraag redelijkerwijs van te voren had kunnen voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen; er aan de zijde van de inwoner geen aantoonbare meerkosten als gevolg van zijn/ haar beperking zijn in vergelijking met de situatie voorafgaand aan diens ondersteuningsvraag; de beperkingen ten aanzien van de participatie en zelfredzaamheid van de inwoner niet langdurig van aard zijn. 2.Onverminderd hetgeen gesteld is in het eerste lid van dit artikel, wordt geen maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ toegekend, indien: de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd ten behoeve van een hotel/pension, trekkerswoonwagen, gehuurde kamer, tweede woning, vakantie- en recreatiewoning, of andere niet voor permanente bewoning bedoelde verblijven; de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd ten behoeve van een gemeenschappelijke ruimte, tenzij de maatwerkvoorziening bijdraagt aan de toegankelijkheid van die ruimte; de gevraagde maatwerkvoorziening het uitrustingsniveau van sociale woningbouw overstijgt; er sprake is van achterstallig onderhoud en aldus van een algemeen gebruikelijke renovatie; de noodzaak voor een maatwerkvoorziening het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er naar het oordeel van het college ook geen andere belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.Als een maatwerkvoorziening Wmo noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte maatwerkvoorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte maatwerkvoorziening technisch afgeschreven is, tenzij: de eerder verstrekte maatwerkvoorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen, of; de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten. 4.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast. 5.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Huishouden’, wordt het HHM-normenkader als leidraad gehanteerd. 6.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ wordt rekening gehouden met verplaatsingen van maximaal 1.500 kilometer op jaarbasis in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner.

Artikel 3.6: Bijdrage kosten voorzieningen Wmo

1.Met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de Wmo en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AMvB) is een inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd bij de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo. 2.Met inachtneming van hetUitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB) is geen eigen bijdrage verschuldigd, bij: de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ als bedoeld in artikel 5.1 eerste lid onder a. aan een ingezetene van de gemeente Nieuwegein die een reeds aangepaste woning ten behoeve van een inwoner verlaat; de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo betreffende maatschappelijk werk; de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo betreffende arbeidsmatige activiteiten. de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo ‘Vervoer’ betreffende collectief vervoer. 3.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde bijdrage in de kosten is vastgelegd in nadere regels en wordt geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 4.Onverminderd het gestelde in het eerste en tweede lid van dit artikel kan bij de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo of gebruikmaking van een algemene voorziening Wmo sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten voor de inwoner.

Paragraaf 3.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels Wmo en Jeugdhulp gemeente Nieuwegein 2020

Het begrip algemeen gebruikelijk is een veelgebruikte term binnen de Wmo en komt voor naast ‘Algemene voorzieningen’ (voorzieningen in de vorm van diensten of activiteiten die vrij toegankelijk zijn) waar het verderop in dit hoofdstuk over gaat. Bij ‘algemeen gebruikelijk’ gaat het in beginsel om voorwerpen of producten (waaronder woningaanpassingen en vervoersvoorzieningen) die: niet speciaal bedoeld zijn voor personen met een beperking; verkrijgbaar zijn in de reguliere handel (en ook daadwerkelijk beschikbaar zijn); niet of niet veel duurder zijn dan vergelijkbare producten; voor een persoon zonder beperkingen in een financieel vergelijkbare positie kan worden gerekend tot het normale aanschaffingspatroon. Uiteraard dient het voorwerp of product ook een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid en/of maatschappelijke participatie van de inwoner. Een fiets met lage instap of met elektrische trapondersteuning is een goed voorbeeld van een voorziening die als algemeen gebruikelijk kan worden aangemerkt. Een dergelijke fiets wordt ook gebruikt door mensen zonder beperkingen (bijvoorbeeld door mensen die een lange afstand naar hun werk of school moeten fietsen) en is gewoon bij de fietsenwinkel te koop. Andere voorbeelden van voorzieningen die als algemeen gebruikelijke voorzieningen kunnen worden aangemerkt, zijn een verhoogde toiletpot, een buggy, één-hendel mengkraan en een elektrische of inductiekookplaat. Wat als algemeen gebruikelijke voorzieningen gezien wordt, verandert in de loop der jaren en is onderhevig aan maatschappelijke ontwikkelingen. De Jeugdwet kent het begrip ‘algemeen gebruikelijk’ niet, omdat op grond van de Jeugdwet enkel diensten en geen voorwerpen kunnen worden toegekend. Toch kunnen ook diensten aangemerkt worden als algemeen gebruikelijk. Denk bijvoorbeeld aan kinderopvang. Naast algemeen gebruikelijke voorwerpen, producten en diensten, kan er zowel bij de Wmo als Jeugdhulp sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Het gaat om kosten die een ieder heeft of een prijs die een ieder, ongeacht leeftijd of beperking, moet betalen voor een dienst, service, activiteit of andere maatregel. In relatie tot de specifieke persoonlijke situatie van de inwoner wordt bekeken of de voorziening, algemeen gebruikelijk is. Het is in principe de inwoner die moet aantonen dat een algemeen gebruikelijke voorziening voor hem niet tot de (financiële) mogelijkheden behoort. Daarbij kan het inkomen van de inwoner een rol spelen, maar ook het feit dat hij door een schuldsaneringstraject of beslag op zijn inkomen geen financiële ruimte heeft om te sparen of een lening af te sluiten. Ook als er sprake is van een plotseling optredende, onvoorziene noodzaak, kunnen voorzieningen of kosten die als algemeen gebruikelijk aangemerkt hadden kunnen worden, dat toch niet zijn. Zo zijn de kosten van een verhuizing die plotseling noodzakelijk is omdat iemand een hersenbloeding heeft gekregen, niet algemeen gebruikelijk.