Wmo in Montfoort: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten, het abonnementstarief, voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Montfoort 2026, paragraaf 8.5, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR758928_1).

De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners, trapliften, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Montfoort 2026, paragraaf 6.2.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR758928_1).

Houdt de inwoner daar onvoldoende rekening mee, dan kan de gemeente de uitkering of voorziening beëindigen, terugvorderen of verlagen.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Montfoort 2026, paragraaf 8.5, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR758928_1).

Bij bepaling van het aantal in te zetten minuten voor huishoudelijke hulp wordt gebruik gemaakt van het meest recente normenkader van het HHM.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Montfoort 2026, paragraaf 6.2.2, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR758928_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 42,03

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 57,41

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 72,79

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 34,89

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 47,65

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 60,42 | Minimaal wettelijk minimum uurloon, maximaal€ 20,- | Tarief inkoop Utrecht West

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 29,73

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 39,98

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 52,29

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 24,68

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 33,19

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Voorziening | Eenheid | Maximaal tarief bij aanbieder zonder contract | Maximaal tarief vrijgevest. / € 43,40 | n.v.t. | Tarief inkoop Utrecht West

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning & jeugdhulp gemeente Montfoort 2020 (CVDR639382_1).

Paragraaf 6.2.1: Geschikte woning

De inwoner kan hulp krijgen als het normale gebruik van zijn woning door een beperking niet mogelijk is. De hulp (woonvoorziening) houdt in dat de woning bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar wordt gemaakt. Als de woning bouwkundig aangepast moet worden en daar hoge kosten mee gemoeid zijn, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning, als deze beschikbaar is. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing naar de nieuwe woning en de inrichting ervan. Er vindt geen bouwkundige aanpassing plaats aan kamers in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een woonruimte waardoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De gemeente verstrekt niet altijd hulp in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp in de volgende situaties: a. De belemmering die de inwoner in zijn woning ervaart, is het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. b. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners, trapliften, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. c. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. d. De inwoner is, zonder dringende reden, verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. e. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg maar weigert deze te verzilveren. f. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de belemmering van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft gegeven. 5. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt, als: a. de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven b. de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om c. de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] 1. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van Wmo-hulp voor de volgende algemene voorzieningen: a. Maaltijdvoorziening. De bijdrage is gelijk aan de prijs, die de leverancier van de maaltijdvoorziening aanhoudt. b. Collectief vervoer via de regiotaxi. De bijdrage bestaat uit een opstaptarief en een tarief per zone. Dit tarief is gelijk aan het openbaar vervoer tarief. c. Sociale alarmering. De bijdrage bestaat uit aansluitkosten en abonnementskosten. De bijdrage is gelijk aan het tarief, dat de leverancier hiervoor aanhoudt. d. SWOM-auto. De bijdrage bestaat uit maandelijkse abonnementskosten en de ritbijdrage. Voor ritten binnen Montfoort of ritten naar het ziekenhuis geldt een vast tarief en voor ritten buiten Montfoort een tarief per kilometer. Deze algemene voorzieningen vallen niet onder het abonnementstarief omdat er geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie. De SWOM zorgt voor de inning van de bijdrage voor de algemene voorzieningen met uitzondering van de bijdrage voor het collectief vervoer via de regiotaxi. De taxivervoerder zorgt voor het innen van de bijdrage voor de regiotaxi. 2. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten, het abonnementstarief, voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner het abonnementstarief totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt het abonnementstarief per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3. De kostprijs van hulp in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4. De kostprijs van een pgb is gelijk aan het beschikte bedrag. 5. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene, die anders dan als ouder, samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, het abonnementstarief. 6. De gemeente vraagt geen bijdrage voor een rolstoel. 9. Afspraken tussen inwoner en gemeente Dit hoofdstuk gaat over de manier waarop de gemeente en de inwoner met elkaar omgaan. Het gaat over de manier waarop de gemeente zich moet gedragen en wat er van de inwoner wordt verwacht. Als de inwoner rechten heeft, dan staan daar vaak plichten tegenover. Houdt de inwoner daar onvoldoende rekening mee, dan kan de gemeente de uitkering of voorziening beëindigen, terugvorderen of verlagen.

Paragraaf 2.2.3: Inhoud gesprek

1. De medewerker onderzoekt samen met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken. In het gesprek bespreekt de medewerker: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van zijn hulpvraag? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). Verder krijgt de inwoner informatie over een eigen bijdrage in de kosten. De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag.

Paragraaf 2.4.1: Inhoud besluit

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Bbz, Wgs, Awb] 1. De gemeente of Ferm Werk stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner weet of hij wel of geen hulp krijgt. Als de gemeente of Ferm Werk hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. 2. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt hoe en door wie de hulp wordt gegeven welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden 3. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. waarvoor het pgb bedoeld is b. hoe hoog het pgb is c. welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb d. wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt e. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt f. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden 4. Geeft de gemeente of Ferm Werk de inwoner de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. voor welk doel het geld wordt gegeven b. wanneer het geld wordt betaald c. hoe vaak het geld wordt betaald d. welke voorwaarden en verplichtingen er gelden 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Paragraaf 2.4.2: Verval van recht

[Jeugdwet, Wmo] Het recht op een pgb vervalt als de inwoner niet binnen zes maanden na het besluit begint met het besteden van het pgb aan de hulp, tenzij dit de inwoner niet te verwijten valt. Deze voorwaarde wordt ook in het besluit opgenomen.

Paragraaf 6.3.1: Ondersteuning mantelzorger

De gemeente ondersteunt mantelzorgers zodat zij in staat zijn en blijven om hun maatschappelijke rol te vervullen. Inwoners die mantelzorg ontvangen, kunnen hulp krijgen als de mantelzorger niet meer in staat is om de mantelzorg vol te houden of om te voorkomen dat de mantelzorger overbelast raakt. De hulp houdt in dat de mantelzorg voor een passende periode wordt overgenomen door een professionele hulpverlener, of dat een pgb wordt verstrekt dat kan worden ingezet om de mantelzorger tijdelijk te ontlasten.

Paragraaf 7.8.8: Nazorg

Om te voorkomen dat de inwoner na afloop van de hulp terugvalt naar een situatie met schulden, krijgt de inwoner nazorg. Deze nazorg wordt ook geboden bij een WSNP-traject. De inhoud van de nazorg past bij de situatie van de inwoner en duurt minimaal 1 jaar. 8. De vorm van de hulp De hulp die de inwoner krijgt is in principe ‘in natura’: de gemeente zorgt ervoor dat er hulp wordt ingezet en stemt de vorm ervan af op het doel van de hulp. Dat kan in de vorm van een dienst zijn (bijvoorbeeld hulp in de huishouding), maar het is ook mogelijk dat er een product wordt gegeven (bijvoorbeeld een rolstoel). In bepaalde gevallen kan de hulp in de vorm van geld worden gegeven (bijvoorbeeld een inkomenstoeslag) of als een persoonsgebonden budget (pgb). In dit hoofdstuk is geregeld op welke manier de inwoner de hulp krijgt en wanneer de inwoner een financiële bijdrage moet betalen voor Wmo-hulp.

Paragraaf 8.3.1: Voorwaarden

In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen. Dit kan alleen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat en voldaan is aan de voorwaarden die de Wmo en de Jeugdwet stellen en die hieronder staan. De gemeente kent een pgb pas toe als uit overleg met de inwoner blijkt dat de inwoner (of zijn vertegenwoordiger) in staat is zijn eigen belangen voldoende te behartigen. Een voorwaarde is dat de inwoner de taken die bij het pgb horen op een verantwoorde manier kan uitvoeren. Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; en kosten voor een eenmalige uitkering aan de hulpverlener(s). De gemeente kan een pgb weigeren in de volgende situaties: De kosten zijn gemaakt vóórdat de aanvraag is ingediend en het is niet meer na te gaan of die hulp nodig was. Het gaat om kosten voor vervoer, maar de inwoner kan gebruikmaken van het collectief taxivervoer. Uit het door de inwoner ingediende pgb-plan blijkt niet dat de kwaliteit van de hulp voldoende gewaarborgd is. De inwoner kan het pgb of de financiële tegemoetkoming niet zelf beheren en de beoogde beheerder is dezelfde persoon als de beoogde hulpverlener. De inwoner heeft eerder misbruik gemaakt van of fraude gepleegd met een pgb of een financiële tegemoetkoming.

Paragraaf 8.3.2: Hoogte tarief en pgb

1. De inwoner maakt een plan voor de besteding van het pgb. Dit is het pgb-plan. Hierin staat welke hulp de inwoner met het pgb wil betalen en door wie de hulp wordt gegeven. De gemeente moet het plan goedkeuren en zal daarna het pgb vaststellen. 2. De gemeente baseert de maximale hoogte van het pgb op de kostprijs, waarvoor de gemeente de dienst of het product heeft ingekocht. Met deze kostprijs kan de inwoner veilige, doeltreffende en kwalitatief goede hulp inkopen. 3. De kostprijs mag niet hoger zijn dan wat gebruikelijk is voor die dienst of dat product. Er geldt wel een maximumbedrag. Dat is het laagste inkoopbedrag dat de gemeente zou betalen voor de hulp die nodig is (hulp in natura-tarief). Wanneer de offerte hoger is dan dit maximumbedrag, vergoedt de gemeente de meerprijs niet. Wil de inwoner luxere hulp inkopen dan nodig, vergoedt de gemeente niet meer dan het bedrag voor de goedkoopst passende beschikbare hulp in natura. 4. Gaat het om een product, dan houdt de gemeente bij de hoogte van het pgb rekening met een reële termijn voor de technische afschrijving en met de onderhouds- en verzekeringskosten. 5. Als hulp wordt gegeven door iemand uit het sociale netwerk of door een niet-professionele hulpverlener, dan is het pgb minimaal het wettelijk minimumuurloon, inclusief vakantietoeslag voor een persoon van 22 jaar of ouder met een 36-urige werkweek en maximaal het op basis van de Wlz geldende pgb tarief voor informele hulp. De gemeente betrekt bij de hoogte van het pgb de persoonlijke situatie van de inwoner en de werkervaring en deskundigheid van de hulpverlener. 6. Als hulp wordt gegeven door een professionele hulpverlener, die in dienst is van een aanbieder, die geen contract heeft met de gemeente, dan is het pgb maximaal het laagste inkoopbedrag dat de gemeente zou betalen aan een gecontracteerde aanbieder (hulp-in-natura tarief). 7. Als hulp wordt gegeven door een professionele hulpverlener, die geen personeel in dienst heeft, dan is het pgb maximaal 83% van het laatste inkoopbedrag dat de gemeente zou betalen aan een gecontracteerde aanbieder (hulp-in-natura).

Paragraaf 8.3.3: Pgb bij hulp door personen uit het sociale netwerk

De persoon die hulp geeft mag iemand uit het sociale netwerk van de inwoner zijn als deze persoon voldoet aan de volgende voorwaarden: a. Deze persoon hanteert een tarief dat minimaal gelijk is aan het wettelijk minimumuurloon voor een persoon van 22 jaar of ouder inclusief vakantietoeslag en bij een 36-urige werkweek. b. Deze persoon heeft met goede argumenten aangegeven dat hij door het geven van de hulp niet overbelast raakt. Ook is deze persoon in staat om kwalitatief goede hulp te bieden en planmatig te werken. c. In het pgb-plan staat gemotiveerd waarin de ondersteuning door het sociaal netwerk de gebruikelijke hulp overstijgt en hoe de ondersteuning bijdraagt aan het bereiken van het gewenste effect. 2. Hulp door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad, wordt altijd als hulp door iemand uit het sociale netwerk gezien.

Paragraaf 8.3.4: Verantwoording pgb

De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. Voor dat verslag kan de gemeente een formulier verplicht stellen. Als een inwoner hulp in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die feitelijk geleverd is.

Paragraaf 8.3.5: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de SVB vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als er een vermoeden is dat: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die hoorden bij het ontvangen van het pgb; of de inwoner het pgb niet of voor een ander doel heeft gebruikt; de inwoner langer dan twee maanden verblijft in een ziekenhuis of zorginstelling.

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] 1. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van Wmo-hulp voor de volgende algemene voorzieningen: a. Maaltijdvoorziening. De bijdrage is gelijk aan de prijs, die de leverancier van de maaltijdvoorziening aanhoudt. b. Collectief vervoer via de regiotaxi. De bijdrage bestaat uit een opstaptarief en een tarief per zone. Dit tarief is gelijk aan het openbaar vervoer tarief. c. Sociale alarmering. De bijdrage bestaat uit aansluitkosten en abonnementskosten. De bijdrage is gelijk aan het tarief, dat de leverancier hiervoor aanhoudt. d. SWOM-auto. De bijdrage bestaat uit maandelijkse abonnementskosten en de ritbijdrage. Voor ritten binnen Montfoort of ritten naar het ziekenhuis geldt een vast tarief en voor ritten buiten Montfoort een tarief per kilometer. Deze algemene voorzieningen vallen niet onder het abonnementstarief omdat er geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie. De SWOM zorgt voor de inning van de bijdrage voor de algemene voorzieningen met uitzondering van de bijdrage voor het collectief vervoer via de regiotaxi. De taxivervoerder zorgt voor het innen van de bijdrage voor de regiotaxi. 2. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten, het abonnementstarief, voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner het abonnementstarief totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt het abonnementstarief per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3. De kostprijs van hulp in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4. De kostprijs van een pgb is gelijk aan het beschikte bedrag. 5. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene, die anders dan als ouder, samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, het abonnementstarief. 6. De gemeente vraagt geen bijdrage voor een rolstoel. 9. Afspraken tussen inwoner en gemeente Dit hoofdstuk gaat over de manier waarop de gemeente en de inwoner met elkaar omgaan. Het gaat over de manier waarop de gemeente zich moet gedragen en wat er van de inwoner wordt verwacht. Als de inwoner rechten heeft, dan staan daar vaak plichten tegenover. Houdt de inwoner daar onvoldoende rekening mee, dan kan de gemeente de uitkering of voorziening beëindigen, terugvorderen of verlagen.

Paragraaf 2.2.3: Inhoud gesprek

1. De medewerker onderzoekt samen met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken. In het gesprek bespreekt de medewerker: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van zijn hulpvraag? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden? De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). Verder krijgt de inwoner informatie over een eigen bijdrage in de kosten. De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag.

Paragraaf 2.4.1: Inhoud besluit

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Bbz, Wgs, Awb] 1. De gemeente of Ferm Werk stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner weet of hij wel of geen hulp krijgt. Als de gemeente of Ferm Werk hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. 2. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt hoe en door wie de hulp wordt gegeven welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden 3. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. waarvoor het pgb bedoeld is b. hoe hoog het pgb is c. welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb d. wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt e. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt f. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden 4. Geeft de gemeente of Ferm Werk de inwoner de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. voor welk doel het geld wordt gegeven b. wanneer het geld wordt betaald c. hoe vaak het geld wordt betaald d. welke voorwaarden en verplichtingen er gelden 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Paragraaf 7.7.3: Bijdrage voor mensen met een chronische ziekte of beperking

[Wmo] Een inwoner die een chronische ziekte of een beperking heeft, kan van de gemeente een bijdrage krijgen. Deze bijdrage uit de Wmo is een tegemoetkoming in de kosten van de wettelijk verplichte eigen bijdrage Zvw. De bijdrage is bedoeld voor een inwoner die: geen goede financiële buffer heeft; moet rondkomen van een inkomen dat lager is dan 140% van de bijstandsnorm; een chronische ziekte of beperking heeft; en volledig de wettelijk verplichte eigen bijdrage Zvw moet betalen. Een aanvraag voor een bijdrage kan ieder jaar voor 1 april worden ingediend voor de in het jaar daarvoor in rekening gebrachte verplichte eigen bijdrage Zvw. De gemeente bekijkt elk jaar de hoogte van de bijdrage. Een eventuele aanpassing van de bijdrage gaat dan in per 1 januari van het jaar erna.

Paragraaf 8.5: Bijdrage in de kosten

[Wmo] 1. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten van Wmo-hulp voor de volgende algemene voorzieningen: a. Maaltijdvoorziening. De bijdrage is gelijk aan de prijs, die de leverancier van de maaltijdvoorziening aanhoudt. b. Collectief vervoer via de regiotaxi. De bijdrage bestaat uit een opstaptarief en een tarief per zone. Dit tarief is gelijk aan het openbaar vervoer tarief. c. Sociale alarmering. De bijdrage bestaat uit aansluitkosten en abonnementskosten. De bijdrage is gelijk aan het tarief, dat de leverancier hiervoor aanhoudt. d. SWOM-auto. De bijdrage bestaat uit maandelijkse abonnementskosten en de ritbijdrage. Voor ritten binnen Montfoort of ritten naar het ziekenhuis geldt een vast tarief en voor ritten buiten Montfoort een tarief per kilometer. Deze algemene voorzieningen vallen niet onder het abonnementstarief omdat er geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie. De SWOM zorgt voor de inning van de bijdrage voor de algemene voorzieningen met uitzondering van de bijdrage voor het collectief vervoer via de regiotaxi. De taxivervoerder zorgt voor het innen van de bijdrage voor de regiotaxi. 2. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten, het abonnementstarief, voor Wmo-hulp, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om een product, dan betaalt de inwoner het abonnementstarief totdat de kostprijs is betaald. De inwoner betaalt het abonnementstarief per maand aan het Centraal Administratiekantoor (CAK). De hoogte van deze periodieke bijdrage is gelijk aan het bedrag dat maximaal betaald moet worden op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3. De kostprijs van hulp in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4. De kostprijs van een pgb is gelijk aan het beschikte bedrag. 5. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene, die anders dan als ouder, samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, het abonnementstarief. 6. De gemeente vraagt geen bijdrage voor een rolstoel. 9. Afspraken tussen inwoner en gemeente Dit hoofdstuk gaat over de manier waarop de gemeente en de inwoner met elkaar omgaan. Het gaat over de manier waarop de gemeente zich moet gedragen en wat er van de inwoner wordt verwacht. Als de inwoner rechten heeft, dan staan daar vaak plichten tegenover. Houdt de inwoner daar onvoldoende rekening mee, dan kan de gemeente de uitkering of voorziening beëindigen, terugvorderen of verlagen.

Paragraaf 6.2.2: Een schone en leefbare woning

De inwoner kan hulp krijgen als hij zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden als gevolg van een beperking. De hulp houdt in dat de inwoner hulp bij het huishouden aangeboden krijgt. Als er in het huishouden van de inwoner minderjarige kinderen zijn, dan kan de hulp ook bestaan uit het overnemen van de gebruikelijke hulp voor deze kinderen. Deze hulp is vooral bedoeld om de periode tot er andere hulp is te overbruggen. Bij bepaling van het aantal in te zetten minuten voor huishoudelijke hulp wordt gebruik gemaakt van het meest recente normenkader van het HHM.

Paragraaf 6.2.1: Geschikte woning

De inwoner kan hulp krijgen als het normale gebruik van zijn woning door een beperking niet mogelijk is. De hulp (woonvoorziening) houdt in dat de woning bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar wordt gemaakt. Als de woning bouwkundig aangepast moet worden en daar hoge kosten mee gemoeid zijn, verwacht de gemeente dat de inwoner verhuist naar een geschikte woning, als deze beschikbaar is. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing naar de nieuwe woning en de inrichting ervan. Er vindt geen bouwkundige aanpassing plaats aan kamers in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een vakantiewoning, een recreatiewoning, een ADL-clusterwoning of een woonruimte waardoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. De gemeente verstrekt niet altijd hulp in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp in de volgende situaties: a. De belemmering die de inwoner in zijn woning ervaart, is het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. b. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners, trapliften, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. c. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. d. De inwoner is, zonder dringende reden, verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. e. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg maar weigert deze te verzilveren. f. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de belemmering van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft gegeven. 5. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt, als: a. de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven b. de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om c. de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner