Wmo in Midden-Drenthe: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 t/m 4 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen tezamen het abonnementstarief, zoals dat voor de betreffende periode van rijkswege is vastgesteld.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 21, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715242_1).

3.Indien een woonvoorziening in de vorm van een traplift in natura wordt verstrekt, sluit de cliënt hiertoe een gebruikersovereenkomst voor onbepaalde tijd met een aangewezen leverancier.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 3, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 in de meest recente versie en met de laatste aanvullingen (laatste 2022).

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 8, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715242_1).

2.De hoogte van een pgb voor begeleiding door formele hulp is € 37,04 per uur.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 2, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

3.De hoogte van een pgb voor begeleiding groep of dagbesteding, inclusief vervoer is: € 30,97 per dagdeel voor informele hulp;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 2, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

3.De hoogte van een pgb voor begeleiding groep of dagbesteding, inclusief vervoer is: € 51,31 per dagdeel voor formele hulp.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 2, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

4.De hoogte van een pgb voor logeren/respijtzorg is: € 66,67 per etmaal voor informele hulp;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 2, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

4.De hoogte van een pgb voor logeren/respijtzorg is: € 178,51 per etmaal voor formele hulp.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024, artikel 2, geldt sinds 16 februari 2024 (CVDR715230_1).

Artikel 11: Woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is er op gericht dat de cliënt normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft. 2.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal of kan hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die naar het oordeel van het college niet geschikt zijn voor permanente bewoning, behalve een voorziening voor verhuizing; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 3.Verhuiskosten worden toegekend indien dit de goedkoopst compenserende voorziening is tegenover de woonvoorziening. 4.De hoogte van de tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt bepaald aan de hand van minimaal twee door de cliënt te overleggen vergelijkbare offertes. 5.Onverminderd het bepaalde in het tweede lid wordt de tegemoetkoming in de verhuiskosten voorts niet toegekend indien; cliënt voor het eerst verhuist naar een zelfstandige woonruimte; cliënt verhuist naar een Wlz- instelling; 6.Bij de bepaling van de te verstrekken voorziening (verhuiskosten dan wel andere woonvoorziening) bij de bewoning van een woonwagen houdt het college rekening met de technische levensduur van de woonwagen. 7.De cliënt die een woonvoorziening in eigendom heeft, betaalt bij verkoop van de onroerende zaak binnen vijf jaar na de oplevering van de voorziening de waardestijging die de onroerende zaak als gevolg van de woonvoorziening heeft ondergaan aan de gemeente terug. Hierbij gelden de volgende bepalingen: de cliënt meldt de verkoop van de onroerende zaak onverwijld aan het college; de waardestijging wordt door een beëdigd taxateur bepaald door vergelijking van de waarde van de onroerende zaak vlak na, en onmiddellijk voor het aanbrengen van de voorziening; de terugbetaling bedraagt bij verkoop in het eerste jaar na de oplevering van de voorziening 100%, in het tweede jaar 80%, in het derde jaar 60%, in het vierde jaar 40% en in het vijfde jaar 20% van de waardestijging; de betaalde eigen bijdragen ter zake van de woonvoorzieningen worden verrekend; ingeval de woonvoorziening in de vorm van een pgb is verstrekt, is het terug te betalen bedrag niet meer dan de hoogte van het pgb.

Artikel 10: Tegemoetkoming in de verhuiskosten

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Midden-Drenthe 2021

Voor de bepaling van de hoogte van de tegemoetkoming voor een woonvoorziening als bedoeld in artikel 22 lid 2 van de Verordening legt cliënt minimaal drie vergelijkbare gespecificeerde offertes over.

Artikel 11: Woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is er op gericht dat de cliënt normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft. 2.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal of kan hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die naar het oordeel van het college niet geschikt zijn voor permanente bewoning, behalve een voorziening voor verhuizing; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 3.Verhuiskosten worden toegekend indien dit de goedkoopst compenserende voorziening is tegenover de woonvoorziening. 4.De hoogte van de tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt bepaald aan de hand van minimaal twee door de cliënt te overleggen vergelijkbare offertes. 5.Onverminderd het bepaalde in het tweede lid wordt de tegemoetkoming in de verhuiskosten voorts niet toegekend indien; cliënt voor het eerst verhuist naar een zelfstandige woonruimte; cliënt verhuist naar een Wlz- instelling; 6.Bij de bepaling van de te verstrekken voorziening (verhuiskosten dan wel andere woonvoorziening) bij de bewoning van een woonwagen houdt het college rekening met de technische levensduur van de woonwagen. 7.De cliënt die een woonvoorziening in eigendom heeft, betaalt bij verkoop van de onroerende zaak binnen vijf jaar na de oplevering van de voorziening de waardestijging die de onroerende zaak als gevolg van de woonvoorziening heeft ondergaan aan de gemeente terug. Hierbij gelden de volgende bepalingen: de cliënt meldt de verkoop van de onroerende zaak onverwijld aan het college; de waardestijging wordt door een beëdigd taxateur bepaald door vergelijking van de waarde van de onroerende zaak vlak na, en onmiddellijk voor het aanbrengen van de voorziening; de terugbetaling bedraagt bij verkoop in het eerste jaar na de oplevering van de voorziening 100%, in het tweede jaar 80%, in het derde jaar 60%, in het vierde jaar 40% en in het vijfde jaar 20% van de waardestijging; de betaalde eigen bijdragen ter zake van de woonvoorzieningen worden verrekend; ingeval de woonvoorziening in de vorm van een pgb is verstrekt, is het terug te betalen bedrag niet meer dan de hoogte van het pgb.

Artikel 17: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb wordt maximaal vastgesteld op de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst compenserende voorziening. 2.In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 1 (HO1), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal “hulp bij het huishouden” van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3.In afwijking van het eerste lid en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 2 (HO2), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal FWG30 van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.6 lid 5 onder a van de wet, wordt bij de berekening van het persoonsgebonden budget voor een maatwerkvoorziening voor begeleiding, inclusief vervoer, ten aanzien van de dienstbetrekking rekening gehouden met een uurloon van de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende schaal bij FWG30 CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 5.Het college stelt de hoogte van het pgb voor begeleiding, dagbesteding en logeren (respijtzorg) vast in Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. 6.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor woonvoorziening, vervoer, hulpmiddelen, sportvoorziening worden door het college bij besluit vastgelegd, waarbij de hoogte voor een zaak maximaal vastgesteld wordt op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 7.Indien het op basis van dit artikel vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8.De tarieven voor beschermd wonen zijn de tarieven zoals vastgesteld door het college van de gemeente Assen.

Artikel 20: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een cliënt kan een bijdrage in de kosten verschuldigd zijn voor het gebruik van de algemene voorzieningen. De voorzieningen waarom het gaat worden benoemd in het Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. De bijdrage in de kosten -bij gebruik van een algemene voorziening- is nooit meer dan een kostendekkende bijdrage.

Artikel 21: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 t/m 4 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen tezamen het abonnementstarief, zoals dat voor de betreffende periode van rijkswege is vastgesteld. 2.Voor de maatwerkvoorziening vervoer is de inwoner een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, ter hoogte van € 0,188 per kilometer met een instaptarief van € 1,08. De hiervoor genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van 2023. De bedragen wijzigen ieder opvolgend kalenderjaar aan de hand van de landelijke indexering OV basistarief en indexering kilometertarief OV in Groningen en Drenthe. 3.De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang worden vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer, overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 4: berekening oppervlakte aanbouw ten behoeve van woonvoorziening

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024

Bij de beoordeling van een woonvoorziening in de vorm van een aanbouw bij een woning uit verbouw ten behoeve van uitbreiding, gebruikt het college de tabel in de bijlage.

Artikel 3: Woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Midden-Drenthe 2021

1.Voor het beoordelen van een woonvoorziening met bouw- sloop of andere grotere ingrepen aan de bestaande woning, welke niet geleverd kan worden door een gecontracteerde partij, wordt het bedrag vastgesteld op basis van drie vergelijkbare gespecificeerde offertes. 2.Een factuur voor een eventuele aanbetaling legt cliënt binnen een week over aan de gemeente. 3.Uiterlijk twee maanden na de voltooiing van de bouw of verbouw legt cliënt de gespecificeerde factuur of facturen van de bouw over aan de gemeente.

Artikel 4: Woonvoorzieningen bij woonwagens

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Midden-Drenthe 2021

In de bepaling van de mogelijkheden een woonvoorziening te verstrekken dan wel een tegemoetkoming in de verhuiskosten, houdt het college rekening met de technische levensduur van woonwagens of woonschepen zoals deze geldt per de datum van de aanvraag aan de hand van de Taxatiewijzer Woonwagens van de VNG voor de WOZ, zoals die geldt voor het meest recente peiljaar.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: •niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; •daadwerkelijk beschikbaar is; •een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; •financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe; besluit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe; hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Midden-Drenthe; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget; sportvoorziening: maatwerkvoorziening om maatschappelijke participatie via sport mogelijk te maken; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 4: Onderzoek

1.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt, diens vertegenwoordiger en voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 2.De factoren genoemd in artikel 2.3.2 lid 4 van de wet, maken uitdrukkelijk deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek. 3.Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. 4.Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 4 in te dienen. 5.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college de cliënt, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige. 6.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 7.Het college geeft de cliënt een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, waaronder een verslag van het gesprek.

Artikel 11: Woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is er op gericht dat de cliënt normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft. 2.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal of kan hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die naar het oordeel van het college niet geschikt zijn voor permanente bewoning, behalve een voorziening voor verhuizing; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 3.Verhuiskosten worden toegekend indien dit de goedkoopst compenserende voorziening is tegenover de woonvoorziening. 4.De hoogte van de tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt bepaald aan de hand van minimaal twee door de cliënt te overleggen vergelijkbare offertes. 5.Onverminderd het bepaalde in het tweede lid wordt de tegemoetkoming in de verhuiskosten voorts niet toegekend indien; cliënt voor het eerst verhuist naar een zelfstandige woonruimte; cliënt verhuist naar een Wlz- instelling; 6.Bij de bepaling van de te verstrekken voorziening (verhuiskosten dan wel andere woonvoorziening) bij de bewoning van een woonwagen houdt het college rekening met de technische levensduur van de woonwagen. 7.De cliënt die een woonvoorziening in eigendom heeft, betaalt bij verkoop van de onroerende zaak binnen vijf jaar na de oplevering van de voorziening de waardestijging die de onroerende zaak als gevolg van de woonvoorziening heeft ondergaan aan de gemeente terug. Hierbij gelden de volgende bepalingen: de cliënt meldt de verkoop van de onroerende zaak onverwijld aan het college; de waardestijging wordt door een beëdigd taxateur bepaald door vergelijking van de waarde van de onroerende zaak vlak na, en onmiddellijk voor het aanbrengen van de voorziening; de terugbetaling bedraagt bij verkoop in het eerste jaar na de oplevering van de voorziening 100%, in het tweede jaar 80%, in het derde jaar 60%, in het vierde jaar 40% en in het vijfde jaar 20% van de waardestijging; de betaalde eigen bijdragen ter zake van de woonvoorzieningen worden verrekend; ingeval de woonvoorziening in de vorm van een pgb is verstrekt, is het terug te betalen bedrag niet meer dan de hoogte van het pgb.

Artikel 15: Regels voor een pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor een pgb-plan in. In het pgb-plan is in elk geval opgenomen: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 2.Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. 3.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 4.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. 5.Uitbetaling vindt plaats op basis van feitelijk geleverde uren, niet zijnde maandloon. 6.Een ondersteuner mag het pgb niet beheren.

Artikel 16: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt: personen die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken /werkzaamheden, of daarmee vergelijkbare taken werkzaam zijn bij een instelling die voor die taken ingeschreven is in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s en overige beroepseisen die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel. Die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s en overige beroepseisen die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3.Informele hulp is: Hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; Hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar tot het sociaal netwerk van cliënt horen.

Artikel 17: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb wordt maximaal vastgesteld op de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst compenserende voorziening. 2.In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 1 (HO1), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal “hulp bij het huishouden” van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3.In afwijking van het eerste lid en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 2 (HO2), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal FWG30 van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.6 lid 5 onder a van de wet, wordt bij de berekening van het persoonsgebonden budget voor een maatwerkvoorziening voor begeleiding, inclusief vervoer, ten aanzien van de dienstbetrekking rekening gehouden met een uurloon van de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende schaal bij FWG30 CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 5.Het college stelt de hoogte van het pgb voor begeleiding, dagbesteding en logeren (respijtzorg) vast in Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. 6.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor woonvoorziening, vervoer, hulpmiddelen, sportvoorziening worden door het college bij besluit vastgelegd, waarbij de hoogte voor een zaak maximaal vastgesteld wordt op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 7.Indien het op basis van dit artikel vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8.De tarieven voor beschermd wonen zijn de tarieven zoals vastgesteld door het college van de gemeente Assen.

Artikel 18: Toegang en besluit

1.Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2.De cliënt moet zich, indien van toepassing, binnen 3 maanden na de besluitdatum hebben gemeld bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening of het pgb binnen 3 maanden gebruiken voor het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 19: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in de vorm van natura of in de vorm van pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 18 lid 2; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 18 lid 2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 20: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een cliënt kan een bijdrage in de kosten verschuldigd zijn voor het gebruik van de algemene voorzieningen. De voorzieningen waarom het gaat worden benoemd in het Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. De bijdrage in de kosten -bij gebruik van een algemene voorziening- is nooit meer dan een kostendekkende bijdrage.

Artikel 21: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 t/m 4 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen tezamen het abonnementstarief, zoals dat voor de betreffende periode van rijkswege is vastgesteld. 2.Voor de maatwerkvoorziening vervoer is de inwoner een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, ter hoogte van € 0,188 per kilometer met een instaptarief van € 1,08. De hiervoor genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van 2023. De bedragen wijzigen ieder opvolgend kalenderjaar aan de hand van de landelijke indexering OV basistarief en indexering kilometertarief OV in Groningen en Drenthe. 3.De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang worden vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer, overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 22: Oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening

1.Het college informeert cliënten op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2.Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, of: de cliënt nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb nog toereikend is; de cliënt nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb; de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn.

Artikel 23: Terugvordering

1.Als het college een beslissing op grond van artikel 2.3.10 van de Wet al dan niet gedeeltelijk heeft herzien of ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en diegene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend geheel of gedeeltelijk de geldwaarde vorderen van ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb. 2.Indien de pgb-aanbieder en/of zin-aanbieder aantoonbaar opzettelijk ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb-aanbieder en/of zin-aanbieder. 3.Het college kan tot terugvordering overgaan indien: cliënt voor de einddatum van de pgb naar een andere gemeente verhuist of overlijdt. Dit naar rato van de resterende volle maanden tot aan de einddatum van het pgb; voor zover een cliënt het budget of een deel daarvan niet kan verantwoorden; de pgb- en/of zin-aanbieder geld heeft ontvangen voor zorg die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend; voor zover cliënt wist of heeft kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de maatwerkvoorziening ten onrechte is verstrekt; het recht op een in eigendom verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken; het recht op een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken; een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is toegeëigend, vervreemd of verpand; een maatwerkvoorziening of pgb zonder toestemming van het college in het buitenland is ingezet. 4.Indien het toegekende pgb bedrag niet of niet geheel verantwoord kan worden, wordt het bedrag dat onvoldoende verantwoord kan worden, teruggevorderd. 5.Het college kan besluiten geheel of gedeeltelijk van de terugvordering dan wel invordering af te zien.

Artikel 2: Hoogte persoonsgebonden budget

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe 2024

1.De hoogte van een pgb voor begeleiding door informele hulp is gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal FWG30 van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, met dien verstande dat tot maart 2025 het bedrag van oktober 2024 (ten bedrage van € 24,42) wordt aangehouden. 2.De hoogte van een pgb voor begeleiding door formele hulp is € 37,04 per uur. 3.De hoogte van een pgb voor begeleiding groep of dagbesteding, inclusief vervoer is: € 30,97 per dagdeel voor informele hulp; € 51,31 per dagdeel voor formele hulp. 4.De hoogte van een pgb voor logeren/respijtzorg is: € 66,67 per etmaal voor informele hulp; € 178,51 per etmaal voor formele hulp. 5.De hoogte van het pgb als bedoeld in de leden 2, 3 en 4 wordt jaarlijks geïndexeerd aan de hand van het cao-loonindexcijfer van de sector overheid en zorg van november, zoals gepubliceerd door het Centraal bureau voor de statistiek, voor het eerst op 1 januari 2024. 6.De hoogte van een pgb voor een hulpmiddel of woningaanpassing wordt bepaald op ten hoogste de kostprijs van de voorziening die de aanvrager op dat moment zou hebben ontvangen als de zaak in natura zou zijn verstrekt. Als de naturaverstrekking een tweedehands voorziening zou kunnen betreffen, wordt de kostprijs daarop gebaseerd, met een looptijd gelijk aan de verkorte termijn waarop de zaak technisch is afgeschreven, rekening houdend met onderhoud en verzekering. Als de naturaverstrekking een nieuwe voorziening betreft, wordt de kostprijs daarop gebaseerd, rekening houdend met een eventueel door de gemeente te ontvangen korting en rekening houdend met onderhoud en verzekering; 7.De hoogte van een pgb voor een vervoersvoorziening, waaronder een rolstoel, wordt vastgesteld op basis van 75% van de tegenwaarde van de huurprijs van 7 jaar van de adequaat-goedkoopste voorziening, inclusief onderhoud en reparatie, zoals die door het college aan de leverancier wordt betaald. 8.De hoogte van een pgb voor een sportrolstoelvoorziening/sportvoorziening bedraagt ten hoogste € 4.288,20 , welk bedrag bedoeld is als tegemoetkoming in aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel/sportvoorziening voor een periode van drie jaar; indien na drie jaar de voorziening nog bruikbaar is, bedraagt de jaarlijkse financiële tegemoetkoming voor de kosten van onderhoud € 236,10.

Artikel 13: Toetsing kwaliteit pgb-aanbieder vooraf

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Midden-Drenthe 2021

1.Bij de toetsing of de met het pgb in te kopen zorg veilig, doeltreffend en cliëntgericht zal worden verstrekt, beoordeelt het college aan de hand van de bijlage (Kwaliteitskader Jeugdwet en Wmo NMD) ten minste of bij de zorgaanbieder aanwezig is: een personeelsbestand met een voldoende opleidingsniveau voor de uit te voeren zorg; een kwaliteitskeurmerk, passend bij de schaal van de onderneming; de mogelijkheid voor cliënt om gebruik te maken van een onafhankelijke klachtencommissie; een recente verklaring omtrent het gedrag voor de ondernemer; recente verklaringen omtrent het gedrag van ieder die cliëntcontact kan hebben met cliënt, specifiek voor de uit te voeren zorgtaken; 2.De cliënt zorgt ervoor dat de voor de toetsing benodigde stukken voor het college beschikbaar zijn.

Artikel 18: Evaluatie van met pgb ingekochte zorg

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Midden-Drenthe 2021

1.Het college evalueert met cliënt de door hem met het toegekende persoonsgebonden budget ingekochte zorg. De evaluatiemomenten worden zo mogelijk in de beschikking vermeld. Bij de evaluatie wordt tenminste meegenomen: of de zorg subjectief aansluit bij de behoefte van cliënt; of de zorg adequaat is om de voorziene resultaten te bereiken; of er andere redenen zijn om de voorziening aan te passen; of de zorg anderszins doelmatig is. 2.Het college monitort de kwaliteit van de met het toegekende persoonsgebonden budget ingekochte zorg aan de hand van de bijlage (Kwaliteitskader Jeugdwet en Wmo NMD(Drents Kwaliteitskader).

Artikel 11: Woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is er op gericht dat de cliënt normaal gebruik kan maken van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft. 2.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal of kan hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die naar het oordeel van het college niet geschikt zijn voor permanente bewoning, behalve een voorziening voor verhuizing; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 3.Verhuiskosten worden toegekend indien dit de goedkoopst compenserende voorziening is tegenover de woonvoorziening. 4.De hoogte van de tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt bepaald aan de hand van minimaal twee door de cliënt te overleggen vergelijkbare offertes. 5.Onverminderd het bepaalde in het tweede lid wordt de tegemoetkoming in de verhuiskosten voorts niet toegekend indien; cliënt voor het eerst verhuist naar een zelfstandige woonruimte; cliënt verhuist naar een Wlz- instelling; 6.Bij de bepaling van de te verstrekken voorziening (verhuiskosten dan wel andere woonvoorziening) bij de bewoning van een woonwagen houdt het college rekening met de technische levensduur van de woonwagen. 7.De cliënt die een woonvoorziening in eigendom heeft, betaalt bij verkoop van de onroerende zaak binnen vijf jaar na de oplevering van de voorziening de waardestijging die de onroerende zaak als gevolg van de woonvoorziening heeft ondergaan aan de gemeente terug. Hierbij gelden de volgende bepalingen: de cliënt meldt de verkoop van de onroerende zaak onverwijld aan het college; de waardestijging wordt door een beëdigd taxateur bepaald door vergelijking van de waarde van de onroerende zaak vlak na, en onmiddellijk voor het aanbrengen van de voorziening; de terugbetaling bedraagt bij verkoop in het eerste jaar na de oplevering van de voorziening 100%, in het tweede jaar 80%, in het derde jaar 60%, in het vierde jaar 40% en in het vijfde jaar 20% van de waardestijging; de betaalde eigen bijdragen ter zake van de woonvoorzieningen worden verrekend; ingeval de woonvoorziening in de vorm van een pgb is verstrekt, is het terug te betalen bedrag niet meer dan de hoogte van het pgb.

Artikel 19: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in de vorm van natura of in de vorm van pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 18 lid 2; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 18 lid 2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 20: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een cliënt kan een bijdrage in de kosten verschuldigd zijn voor het gebruik van de algemene voorzieningen. De voorzieningen waarom het gaat worden benoemd in het Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. De bijdrage in de kosten -bij gebruik van een algemene voorziening- is nooit meer dan een kostendekkende bijdrage.

Artikel 21: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 t/m 4 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen tezamen het abonnementstarief, zoals dat voor de betreffende periode van rijkswege is vastgesteld. 2.Voor de maatwerkvoorziening vervoer is de inwoner een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, ter hoogte van € 0,188 per kilometer met een instaptarief van € 1,08. De hiervoor genoemde bedragen zijn uitgedrukt in het prijspeil van 2023. De bedragen wijzigen ieder opvolgend kalenderjaar aan de hand van de landelijke indexering OV basistarief en indexering kilometertarief OV in Groningen en Drenthe. 3.De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang worden vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 4.De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer, overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 8: Huishoudelijke ondersteuning

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 in de meest recente versie en met de laatste aanvullingen (laatste 2022).

Artikel 17: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb wordt maximaal vastgesteld op de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst compenserende voorziening. 2.In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 1 (HO1), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal “hulp bij het huishouden” van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 3.In afwijking van het eerste lid en onverminderd het bepaalde in art 2.3.6 lid 5 onder a van de wet is de hoogte van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning 2 (HO2), bij het bestaan van een dienstbetrekking, gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de voor de betreffende periode geldende schaal FWG30 van de CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In afwijking van het eerste lid, en onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.6 lid 5 onder a van de wet, wordt bij de berekening van het persoonsgebonden budget voor een maatwerkvoorziening voor begeleiding, inclusief vervoer, ten aanzien van de dienstbetrekking rekening gehouden met een uurloon van de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende schaal bij FWG30 CAO VVT, inclusief vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij blijkens het pgb-plan een passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 5.Het college stelt de hoogte van het pgb voor begeleiding, dagbesteding en logeren (respijtzorg) vast in Besluit Maatschappelijke Ondersteuning. 6.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor woonvoorziening, vervoer, hulpmiddelen, sportvoorziening worden door het college bij besluit vastgelegd, waarbij de hoogte voor een zaak maximaal vastgesteld wordt op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 7.Indien het op basis van dit artikel vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8.De tarieven voor beschermd wonen zijn de tarieven zoals vastgesteld door het college van de gemeente Assen.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: •niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; •daadwerkelijk beschikbaar is; •een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; •financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe; besluit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Midden-Drenthe; hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Midden-Drenthe; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget; sportvoorziening: maatwerkvoorziening om maatschappelijke participatie via sport mogelijk te maken; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 6: Algemene criteria

1.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemeen gebruikelijke voorzieningen; algemene voorzieningen, of andere voorzieningen. 2.Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemeen gebruikelijke voorzieningen; algemene voorzieningen, of andere voorzieningen.

Artikel 7: Voorwaarden en weigeringsgronden

Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. De maatwerkvoorziening wordt slechts verstrekt indien deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de cliënt de gevraagde voorziening voor de bevestiging van de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening na de bevestiging van de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven dan wel, zo de toestemming redelijkerwijs niet kon worden gevraagd, de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze niet hoofzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; als de cliënt een indicatie heeft voor zorg met verblijf op grond van de Wet langdurige zorg of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarvoor in aanmerking komt, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is; Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Midden-Drenthe, behoudens het bepaalde in de wet.