Wmo in Meerssen: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

De gemeente vraagt geen bijdrage voor: Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 5 en 6 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4a lid 4 van de wet (het abonnementstarief).

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, paragraaf 6.4, geldt sinds 1 juni 2026 (CVDR762260_1).

De maximale vergoeding voor kosten van onderhoud, keuring en reparatie van liften is met de aanbesteding van de trapliften per 1-10-2010 feitelijk overbodig geworden: het onderhoud en de reparaties zijn namelijk onderdeel geworden van een totaalprijs.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024, bijlage 5, geldt sinds 1 januari 2024 (CVDR709612_1).

Deze bijlage wordt aangehouden voor het nog uitstaande bestand trapliften van vóór de aanbesteding (afbouwregeling).

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024, bijlage 5, geldt sinds 1 januari 2024 (CVDR709612_1).

3.De financiële tegemoetkoming voor een woningaanpassing of een roerende woonvoorziening wordt uitbetaald aan de hoofdbewoner van een woning in eigendom of aan de eigenaar van de woning waaraan de voorzieningen zijn getroffen.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024, artikel 18, geldt sinds 1 januari 2024 (CVDR709612_1).

1.Bij het vaststellen van de hoogte van de financiële tegemoetkoming in de kosten van een woningaanpassing wordt rekening gehouden met de volgende kostensoorten: De kosten voor het toezicht op de uitvoering, indien dit noodzakelijk is, alsmede de administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuning behoevende, beiden gezamenlijk tot een maximum van 5% van de kosten onder a t/m h met een maximumbedrag van €500,-.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024, artikel 19, geldt sinds 1 januari 2024 (CVDR709612_1).

Informele hulp / Huishoudelijke hulp | per uur | € 20,47

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, bijlage 1 (CVDR762260_1).

Informele hulp / individuele begeleiding | per uur | € 20,47

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, bijlage 1 (CVDR762260_1).

Informele hulp / Persoonlijke verzorging | per uur | € 20,47

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, bijlage 1 (CVDR762260_1).

Informele hulp / Groepsbegeleiding | per dagdeel | € 24,48

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, bijlage 1 (CVDR762260_1).

Informele hulp / Kortdurend verblijf | per etmaal | € 39,69

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2026, bijlage 1 (CVDR762260_1).

1.Voor cliënten die op 31 december 2014 – op basis van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2015 - in het bezit waren van een persoonsgebonden budget voor hulp bij het huishouden voor de (plus) activiteiten: en die na herindicatie hiervoor geïndiceerd blijven, geldt dat het bruto uurtarief van € 18,82 van toepassing blijft.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024, artikel 16, geldt sinds 1 januari 2024 (CVDR709612_1).

Artikel 5.2.1: Geschikte woning (woonvoorziening)

1.De inwoner kan in aanmerking komen voor een bijdrage in de kosten van verhuizing, als het normale gebruik van de woning niet meer mogelijk is door een beperking van de inwoner en de inwoner verhuist naar een geschikte woning. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing en inrichting van een andere woning (forfaitair bedrag/tegemoetkoming). Het college stelt de hoogte van dit bedrag vast. 2.Als verhuizing naar een geschikte woning volgens de gemeente niet mogelijk is of duurder is dan een verbouwing of een hulpmiddel, kan de inwoner in aanmerking komen voor een woningaanpassing (primaat van verhuizen). De woning wordt dan voor de inwoner bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar gemaakt. 3.De inwoner kan geen woonvoorziening krijgen in de volgende situaties: De belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; Als de voorziening wordt gevraagd voor woonruimten die niet geschikt of bedoeld zijn voor permanente bewoning. In deze gevallen kan wel mogelijk een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekt worden; De woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex. Behalve als het gaat om automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimt of een bijdrage in de kosten van verhuizing; voor specifiek op personen met beperkingen en ouderen gerichte woongebouwen voor wat betreft voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten of voorzieningen die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen worden; Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden; De inwoner is verhuisd, zonder dat daar een aanleiding voor was op grond van zijn beperkingen; De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen die de inwoner ervaart in de woning, te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar vooraf toestemming voor heeft gegeven; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet geschikter is dan de huidige woning; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet in de gemeente Meerssen staat, behalve als het om een verhuiskostenvergoeding gaat; De belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning; De voorziening heeft een therapeutisch doel; De inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet of zal zijn hoofdverblijf niet hebben in de woning waarvoor de woonvoorziening wordt gevraagd, behalve als het gaat om het bezoekbaar maken van één woning. De inwoner verhuisd naar of woont in een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg.

Paragraaf 6.2: Financiële tegemoetkoming

De inwoner krijgt hulp in de vorm van geld, als dat in de wet, in deze verordening of in een andere regeling van de gemeente zo is bepaald. Hulp in geld kan bijvoorbeeld gegeven worden voor: (rolstoel)taxikosten; een autoaanpassing; een tegemoetkoming in verhuiskosten; aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel; een woningaanpassing; het bezoekbaar maken van een woning. De gemeente betaalt de inwoner of de aanbieder zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 6 weken nadat een betalingsbesluit is genomen. Dat is de wettelijk vastgestelde termijn. De gemeente kan een andere termijn vaststellen, als er niet binnen 6 weken betaald kan worden. De gemeente betaalt op het bankrekeningnummer dat de inwoner heeft doorgegeven of het bankrekeningnummer van de aanbieder dat vermeld staat op de factuur.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning (woonvoorziening)

1.De inwoner kan in aanmerking komen voor een bijdrage in de kosten van verhuizing, als het normale gebruik van de woning niet meer mogelijk is door een beperking van de inwoner en de inwoner verhuist naar een geschikte woning. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing en inrichting van een andere woning (forfaitair bedrag/tegemoetkoming). Het college stelt de hoogte van dit bedrag vast. 2.Als verhuizing naar een geschikte woning volgens de gemeente niet mogelijk is of duurder is dan een verbouwing of een hulpmiddel, kan de inwoner in aanmerking komen voor een woningaanpassing (primaat van verhuizen). De woning wordt dan voor de inwoner bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar gemaakt. 3.De inwoner kan geen woonvoorziening krijgen in de volgende situaties: De belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; Als de voorziening wordt gevraagd voor woonruimten die niet geschikt of bedoeld zijn voor permanente bewoning. In deze gevallen kan wel mogelijk een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekt worden; De woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex. Behalve als het gaat om automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimt of een bijdrage in de kosten van verhuizing; voor specifiek op personen met beperkingen en ouderen gerichte woongebouwen voor wat betreft voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten of voorzieningen die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen worden; Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden; De inwoner is verhuisd, zonder dat daar een aanleiding voor was op grond van zijn beperkingen; De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen die de inwoner ervaart in de woning, te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar vooraf toestemming voor heeft gegeven; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet geschikter is dan de huidige woning; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet in de gemeente Meerssen staat, behalve als het om een verhuiskostenvergoeding gaat; De belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning; De voorziening heeft een therapeutisch doel; De inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet of zal zijn hoofdverblijf niet hebben in de woning waarvoor de woonvoorziening wordt gevraagd, behalve als het gaat om het bezoekbaar maken van één woning. De inwoner verhuisd naar of woont in een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg.

Paragraaf 6.2: Financiële tegemoetkoming

De inwoner krijgt hulp in de vorm van geld, als dat in de wet, in deze verordening of in een andere regeling van de gemeente zo is bepaald. Hulp in geld kan bijvoorbeeld gegeven worden voor: (rolstoel)taxikosten; een autoaanpassing; een tegemoetkoming in verhuiskosten; aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel; een woningaanpassing; het bezoekbaar maken van een woning. De gemeente betaalt de inwoner of de aanbieder zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 6 weken nadat een betalingsbesluit is genomen. Dat is de wettelijk vastgestelde termijn. De gemeente kan een andere termijn vaststellen, als er niet binnen 6 weken betaald kan worden. De gemeente betaalt op het bankrekeningnummer dat de inwoner heeft doorgegeven of het bankrekeningnummer van de aanbieder dat vermeld staat op de factuur.

Paragraaf 6.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een vaste bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp in de vorm van een maatwerkvoorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: een (sport)rolstoel en het onderhoud daarvan; een vaste tegemoetkomingen in de kosten voor verhuizen en vervoer (forfaitaire bedragen); Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 5 en 6 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4a lid 4 van de wet (het abonnementstarief). De hoogte van de bijdrage voor collectief vervoer (Omnibuzz) is gelijk aan het OV-tarief. Het actuele tarief wordt kenbaar gemaakt op de website van Omnibuzz. De inwoner betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit. betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 5 genoemde vervoersvoorziening overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor die maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

Artikel 18:: Hoogte van de financiële tegemoetkoming bij woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024

1.De financiële tegemoetkoming voor woonvoorzieningen uit het kernassortiment van de gecontracteerde aanbieder wordt vastgesteld op 100% van de kosten van de goedkoopst compenserende voorziening. 2.De financiële tegemoetkoming voor woonvoorzieningen buiten het kernassortiment van de gecontracteerde aanbieder wordt vastgesteld op 100% van de kosten van de goedkoopst compenserende voorziening. Vast te stellen op basis van: Een offerte voor voorzieningen minder dan € 500,- Twee offertes voor voorzieningen tussen € 500,- en € 10.000 Drie offertes voor voorzieningen duurder dan € 10.000,-. 3.De financiële tegemoetkoming voor een woningaanpassing of een roerende woonvoorziening wordt uitbetaald aan de hoofdbewoner van een woning in eigendom of aan de eigenaar van de woning waaraan de voorzieningen zijn getroffen. 4.Indien de woningaanpassing in zelfwerkzaamheid wordt uitgevoerd, dan bedraagt de financiële tegemoetkoming of het persoonsgebonden budget 50% van de in lid 1 van dit artikel bedoelde goedkoopst compenserende offerte. 5.Woningaanpassingen die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen worden meegenomen, zijn hiervan uitgesloten.

Artikel 19:: Kostensoorten woningaanpassingen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024

1.Bij het vaststellen van de hoogte van de financiële tegemoetkoming in de kosten van een woningaanpassing wordt rekening gehouden met de volgende kostensoorten: De aanneemsom (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening. Indien de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen dan vervalt de post loonkosten en komen alleen de materiaalkosten voor een financiële tegemoetkoming in aanmerking; De risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de Risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991. Indien de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen dan vervalt de post loonkosten en komen alleen de materiaalkosten voor een financiële tegemoetkoming in aanmerking; Het architectenhonorarium tot ten hoogste 3% van de aanneemsom met een minimumbedrag van € 500,00; De leges voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; De prijs van bouwrijpe grond, indien noodzakelijk als niet binnen het oorspronkelijke kavel gebouwd kan worden, waarbij de in Bijlage 5 genoemde maximale normen gelden; De door het College (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen worden; De kosten in verband met noodzakelijk technisch onderzoek en adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing; De kosten van (her)aansluiting op een openbare nutsvoorziening; De kosten voor het toezicht op de uitvoering, indien dit noodzakelijk is, alsmede de administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuning behoevende, beiden gezamenlijk tot een maximum van 5% van de kosten onder a t/m h met een maximumbedrag van €500,-.

Artikel 2.2.2: Gesprek en onderzoek

1.Het gesprek vindt bij de inwoner thuis plaats, maar kan in overleg met de inwoner ook elders plaatsvinden. 2.Het gesprek kan bij wijze van uitzondering telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is voor het bespreken van de vraag. 3.De medewerker onderzoekt de situatie van de inwoner. Als het nodig is vraagt de medewerker een deskundige daarbij om advies. 4.De medewerker informeert de inwoner over mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb), zie artikel 6.3.1. 5.De medewerker informeert de inwoner over een eventuele eigen bijdrage in de kosten.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

1.De gemeente legt in een brief (beschikking) uit wat het besluit is, en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de inwoner een wettelijk vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Ook blijkt uit het besluit welke rol de gemeente en de inwoner spelen bij het uitvoeren van het besluit. Als de gemeente hulp toekent, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Hulp in natura betekent dat de hulp gegeven wordt door een aanbieder waar de gemeente een contract mee heeft. 2.Geeft de gemeente de hulp ‘in natura’ (een product of een dienst), dan staat in het besluit in ieder geval: wat de hulp inhoudt en wat het doel van de hulp is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: voor welke hulp het pgb bedoeld is; wat het doel is van die hulp; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld (financiële tegemoetkoming), dan staat in het besluit in ieder geval: Hoe hoog het bedrag is; voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het uitgeven van geld. 5.De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Artikel 6.3.1: Voorwaarden – algemeen

1.De inwoner die in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan kiezen voor een pgb. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: De inwoner kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen. Daardoor kan hij de taken die bij het pgb horen op een verantwoorde manier uitvoeren, eventueel met hulp van iemand uit het persoonlijke netwerk, of met iemand die hem vertegenwoordigt. De inwoner maakt de gemeente duidelijk waarom hij een pgb wil ontvangen. De hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en passen bij de inwoner. 2.De inwoner maakt in een budgetplan duidelijk dat aan de voorwaarden is voldaan. In het plan staat ook: hoe de inwoner zijn hulp wil organiseren, wie deze hulp gaat leveren, wat de kosten zijn, op welke manier de kwaliteit van de hulp en de veiligheid van de inwoner zijn gegarandeerd, en dat de hulpverlener calamiteiten meldt bij de toezichthouder van de gemeente en meewerkt aan een onderzoek door deze toezichthouder naar de rechtmatigheid, kwaliteit en veiligheid van de hulp. Het budgetplan moet worden goedgekeurd door de gemeente. 3.De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: De inwoner wil het pgb laten beheren door de aanbieder die ook de hulp biedt. De gemeente heeft eerder een maatwerkvoorziening of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken, omdat de inwoner: onjuiste of onvolledige gegevens heeft doorgegeven; zich niet heeft gehouden aan de voorwaarden die bij het pgb of de maatwerkvoorziening horen; of het pgb of de maatwerkvoorziening voor een ander doel heeft gebruikt. Als er sprake is van een spoedeisende situatie. De budgetbeheerder en de hulpverlener geen Verklaring omtrent het gedrag (VOG) kunnen laten zien. De kosten van een pgb zijn voor de gemeente hoger dan de kostprijs voor een maatwerkvoorziening in natura. Het pgb kan dan geweigerd worden voor zover de kosten hoger zijn. 4.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie; ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s); en kosten aanvragen Verklaring omtrent gedrag (VOG).

Artikel 6.3.2: Professionele of niet-professionele hulp

1.Om de hoogte van het pgb voor een dienst vast te stellen, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp. 2.De inwoner kan het pgb besteden aan professionele hulp. Dat is hulp door een hulpverlener die: in dienst is van een zorgverlenende organisatie die staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel (volgens de eisen van de Handelsregisterwet 2007) en die niet behoort tot het sociaal netwerk van de inwoner, of die als medisch professional staat ingeschreven in het register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG) en niet behoort tot het sociaal netwerk van de inwoner; of die als zelfstandige zonder personeel (zzp’er) beroepsmatig hulp verleent en niet behoort tot het persoonlijk netwerk van de aanvrager. 3.De inwoner kan het pgb besteden aan hulp door een niet-professionele hulpverlener, als die hulpverlener: aannemelijk heeft gemaakt dat de hulp niet tot overbelasting leidt en dat hij kwalitatief goede hulp kan bieden, een opleiding heeft afgerond die nodig is om de betreffende hulp te kunnen verlenen, en een Verklaring omtrent gedrag natuurlijke personen (VOG - specifiek screeningsprofiel 45) kan overleggen. De verklaring mag niet ouder zijn dan 3 maanden voor de datum van de aanvraag. 4.Hulp door iemand uit het persoonlijk netwerk wordt altijd als hulp door een niet- professionele hulpverlener gezien, los van eventuele opleiding en ervaring.

Artikel 6.3.3: Hoogte en tarieven pgb

1.De hoogte van het pgb wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee de inwoner veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, producten en andere maatregelen kan contracteren. De gemeente stelt de hoogte van het pgb vast op ten hoogste de kostprijs voor de gemeente van de goedkoopste vorm van hulp in natura. Een overzicht van de toepasselijke tarieven is opgenomen in de bijlage. Gaat het om vervoer, dan wordt uitgegaan van ten hoogste de kostprijs van het ov als dit goedkoper is dan vervoer met een eigen vervoermiddel. 2.Voor bepaalde vormen van professionele en niet-professionele hulp zijn vaste tarieven vastgesteld. Die staan in de Bijlage bij deze verordening. Bij formele hulp geldt een gewogen prijsindexcijfer dat bestaat uit de Overheidsbijdrage in de Arbeidskostenontwikkeling (OVA, 90%) en het Prijsindexcijfer Particuliere Consumptie (PPC, 10%). Het toe te passen prijsindexcijfer is de som van het voorlopig prijsindexcijfer OVA-PPC voor het komende jaar en een correctie van het prijsindexcijfer OVA-PPC van het lopende jaar. Als deze bedragen wijzigen draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de meest recente bedragen. Bij informele hulp geldt dat de tarieven worden geïndexeerd volgens de Wet Minimumloon en minimumvakantietoeslag. Als deze bedragen wijzigen draagt het college zorg voor de kenbaarheid van de meest recente bedragen. 3.De gemeente stelt de hoogte van het pgb voor een product vast op basis van een of meer offertes van aanbieder(s) uit het goedgekeurde budgetplan en/of door de gemeente opgevraagde offerte(s). De gemeente stelt de hoogte van het pgb vast op het bedrag van de laagste geschikte offerte. 4.De gemeente houdt bij het vaststellen van de hoogte van het pgb voor een product rekening met de levensduur van het product en met de kosten voor onderhoud en verzekering. Als het gaat om een tweedehands product wordt de kostprijs daarop gebaseerd met een looptijd gelijk aan de overgebleven afschrijvingstermijn.

Artikel 6.3.4: Verantwoording pgb

1.De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. De inwoner is verplicht die informatie te geven. Het college kan daarvoor een formulier vaststellen dat de inwoner moet gebruiken. 2.Als een inwoner een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die feitelijk geleverd is. 3.Het pgb wordt uitbetaald door de Sociale Verzekeringsbank (SVB).

Artikel 6.3.5: Opschorten pgb

De gemeente kan aan de SVB vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente in ieder geval doen als zij een sterk vermoeden heeft dat: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft doorgegeven, terwijl de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het pgb; of als de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt.

Paragraaf 6.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een vaste bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp in de vorm van een maatwerkvoorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: een (sport)rolstoel en het onderhoud daarvan; een vaste tegemoetkomingen in de kosten voor verhuizen en vervoer (forfaitaire bedragen); Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 5 en 6 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4a lid 4 van de wet (het abonnementstarief). De hoogte van de bijdrage voor collectief vervoer (Omnibuzz) is gelijk aan het OV-tarief. Het actuele tarief wordt kenbaar gemaakt op de website van Omnibuzz. De inwoner betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit. betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 5 genoemde vervoersvoorziening overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor die maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

Paragraaf 12.4: Overgangsrecht

Toegekende hulp blijft ook na 1 juni 2026 doorlopen. Deze hulp loopt door totdat de gemeente een nieuw besluit over die hulp heeft genomen op grond van deze verordening. Een aanvraag die de inwoner heeft ingediend vóór 1 juni 2026 en waarover de gemeente pas later een besluit neemt, handelt de gemeente af volgens deze verordening. Op bezwaarschriften tegen een besluit op grond van een van de bij 11.3 genoemde ingetrokken verordeningen, past de gemeente die ingetrokken verordening toe. Voor inwoners die op het moment van inwerkingtreding van deze verordening in een persoonsgebonden budget toegekend hebben gekregen op grond van Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2024 geldt dat het tarief per eenheid (uur/dagdeel/etmaal) van de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Meerssen 2024 van toepassing blijft tot het moment van herindicatie. Deze tarieven zijn in tabel 2a (bijlage 1) opgenomen. Na herindicatie gelden de nieuwe tarieven zoals opgenomen in tabel 1a (bijlage 1).

Artikel 2.2.2: Gesprek en onderzoek

1.Het gesprek vindt bij de inwoner thuis plaats, maar kan in overleg met de inwoner ook elders plaatsvinden. 2.Het gesprek kan bij wijze van uitzondering telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is voor het bespreken van de vraag. 3.De medewerker onderzoekt de situatie van de inwoner. Als het nodig is vraagt de medewerker een deskundige daarbij om advies. 4.De medewerker informeert de inwoner over mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb), zie artikel 6.3.1. 5.De medewerker informeert de inwoner over een eventuele eigen bijdrage in de kosten.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

1.De gemeente legt in een brief (beschikking) uit wat het besluit is, en stuurt deze brief naar de inwoner. Als de inwoner een wettelijk vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Ook blijkt uit het besluit welke rol de gemeente en de inwoner spelen bij het uitvoeren van het besluit. Als de gemeente hulp toekent, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Hulp in natura betekent dat de hulp gegeven wordt door een aanbieder waar de gemeente een contract mee heeft. 2.Geeft de gemeente de hulp ‘in natura’ (een product of een dienst), dan staat in het besluit in ieder geval: wat de hulp inhoudt en wat het doel van de hulp is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. 3.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: voor welke hulp het pgb bedoeld is; wat het doel is van die hulp; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4.Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld (financiële tegemoetkoming), dan staat in het besluit in ieder geval: Hoe hoog het bedrag is; voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het uitgeven van geld. 5.De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Paragraaf 3.2: Vervoer in de eigen omgeving

De inwoner kan in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als hij door een beperking in de mobiliteit onvoldoende contact met anderen kan hebben of noodzakelijke activiteiten niet kan doen, en geen gebruik kan maken van het openbaar vervoer. De inwoner wordt dan geholpen bij het vervoer om en nabij de woning. De gemeente wil graag dat collectief taxivervoer beschikbaar en betaalbaar blijft voor inwoners die dat nodig hebben. Daarom kijkt de gemeente eerst of een vervoersprobleem opgelost kan worden met collectief taxivervoer (primaat van collectief vervoer). De inwoner kan dan gebruik maken van ‘Omnibuzz’. De inwoner die als maatwerkvoorziening gebruikmaakt van ‘Omnibuzz’, kan met korting en tegen lager tarief reizen met ‘Omnibuzz’. De tarieven bestaan uit een prijs per zone plus een opstaptarief (een extra zone). Er geldt een maximum reisbudget van 590 zones per kalenderjaar per reiziger. In bijzondere gevallen kan een hoger reisbudget worden toegekend. De inwoner die geen gebruik kan maken van ‘Omnibuzz’, kan in aanmerking komen voor een andere voorziening. Denk hierbij aan een bijdrage in de kosten van vervoer, een scootmobiel, rolstoel of andere voorziening passend bij de situatie. Het college stelt de hoogte van de bijdrage vast. Vervoer in de eigen omgeving betekent dat de inwoner 1500 tot 2000 kilometer per jaar moet kunnen reizen in een straal van 20 tot 25 kilometer rond de eigen woning.

Artikel 4.3.1: Algemene voorziening begeleiding

1.Na de melding (zie stap 1 van hoofdstuk 2) wordt in de inwoner die de normale dagelijkse taken niet zelf kan doen aangemeld bij de algemene voorziening begeleiding. 2.Met de aanbieder gaat de inwoner direct aan de slag met zijn hulpvraag. Dit gebeurt gedurende maximaal 13 weken of korter als blijkt dat de hulpvraag opgelost is of er toch een maatwerkvoorziening nodig is. 3.De aanbieder maakt samen met de inwoner een eindverslag. Uit dit eindverslag blijkt dat: de hulpvraag is opgelost; of de hulpvraag is niet of maar deels opgelost en er is een maatwerkvoorziening nodig. 4.Een ondertekend eindverslag geldt als aanvraag in de situatie van lid 3 sub b. 5.Voor de algemene voorziening begeleiding wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning (woonvoorziening)

1.De inwoner kan in aanmerking komen voor een bijdrage in de kosten van verhuizing, als het normale gebruik van de woning niet meer mogelijk is door een beperking van de inwoner en de inwoner verhuist naar een geschikte woning. De inwoner kan dan een geldbedrag krijgen voor de verhuizing en inrichting van een andere woning (forfaitair bedrag/tegemoetkoming). Het college stelt de hoogte van dit bedrag vast. 2.Als verhuizing naar een geschikte woning volgens de gemeente niet mogelijk is of duurder is dan een verbouwing of een hulpmiddel, kan de inwoner in aanmerking komen voor een woningaanpassing (primaat van verhuizen). De woning wordt dan voor de inwoner bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar gemaakt. 3.De inwoner kan geen woonvoorziening krijgen in de volgende situaties: De belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; Als de voorziening wordt gevraagd voor woonruimten die niet geschikt of bedoeld zijn voor permanente bewoning. In deze gevallen kan wel mogelijk een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekt worden; De woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex. Behalve als het gaat om automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimt of een bijdrage in de kosten van verhuizing; voor specifiek op personen met beperkingen en ouderen gerichte woongebouwen voor wat betreft voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten of voorzieningen die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen worden; Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden; De inwoner is verhuisd, zonder dat daar een aanleiding voor was op grond van zijn beperkingen; De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen die de inwoner ervaart in de woning, te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar vooraf toestemming voor heeft gegeven; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet geschikter is dan de huidige woning; de woning waar naartoe kan worden verhuisd niet in de gemeente Meerssen staat, behalve als het om een verhuiskostenvergoeding gaat; De belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning; De voorziening heeft een therapeutisch doel; De inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet of zal zijn hoofdverblijf niet hebben in de woning waarvoor de woonvoorziening wordt gevraagd, behalve als het gaat om het bezoekbaar maken van één woning. De inwoner verhuisd naar of woont in een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg.

Paragraaf 6.4: Bijdrage in de kosten

De inwoner betaalt een vaste bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp in de vorm van een maatwerkvoorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van die hulp of voor de periode waarvoor een pgb is verstrekt. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders de bijdrage. Die verplichting geldt ook voor degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. De gemeente vraagt geen bijdrage voor: een (sport)rolstoel en het onderhoud daarvan; een vaste tegemoetkomingen in de kosten voor verhuizen en vervoer (forfaitaire bedragen); Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 5 en 6 bedraagt de hoogte van de bijdrage voor een of meerdere voorzieningen samen het bedrag genoemd in artikel 2.1.4a lid 4 van de wet (het abonnementstarief). De hoogte van de bijdrage voor collectief vervoer (Omnibuzz) is gelijk aan het OV-tarief. Het actuele tarief wordt kenbaar gemaakt op de website van Omnibuzz. De inwoner betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang wordt vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit. betaalt deze bijdrage aan de vervoerder. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 5 genoemde vervoersvoorziening overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor die maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

Artikel 28:: Inning en vaststelling van de eigen bijdrage

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024

De te betalen eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget zal worden vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor [CAK] zoals is bepaald in het ‘Uitvoeringsbesluit Wmo 2015’.

Artikel 16:: Afbouwregeling tarieven huishoudelijke hulp 2014

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024

1.Voor cliënten die op 31 december 2014 – op basis van de Verordening maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2015 - in het bezit waren van een persoonsgebonden budget voor hulp bij het huishouden voor de (plus) activiteiten: verzorging van kinderen bij uitval van ouders of verzorgers, dagelijkse organisatie van het huishouden, psychosociale begeleiding en advies, instructie en voorlichting gericht op het huishouden en het aanleren van bepaalde vaardigheden; en die na herindicatie hiervoor geïndiceerd blijven, geldt dat het bruto uurtarief van € 18,82 van toepassing blijft.

Artikel 2.3.2: Voorwaarden voor maatwerkvoorziening

1.Om in aanmerking te komen voor een maatwerkvoorziening, moet de inwoner in ieder geval voldoen aan de volgende voorwaarden: De voorziening is noodzakelijk om (één van) de doelen van de Wmo te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet op andere manieren bereiken, zoals met de inzet van huisgenoten (gebruikelijke hulp), met mantelzorg, met hulp vanuit het persoonlijk netwerk, met algemeen gebruikelijke voorzieningen of met behulp van andere mogelijkheden of andere organisaties; en Met de voorziening wordt het probleem van de inwoner effectief opgelost (het gewenste effect). 2.Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 3.De maatwerkvoorziening is niet duurder dan nodig is en duurt niet langer dan nodig is. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening waarmee het probleem van de inwoner effectief opgelost kan worden.

Artikel 2.3.4: Redenen voor afwijzing maatwerkvoorziening

1.Het college kan een maatwerkvoorziening weigeren als: de hulpvraag ook opgelost kan worden met hulp uit een andere regeling zoals bijvoorbeeld de zorgverzekering; de inwoner op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van zijn persoonlijke netwerk de beperkingen kan wegnemen of verminderen; de inwoner gebruik kan maken van een algemene voorzieningen; de voorziening voor de inwoner algemeen gebruikelijk is; de inwoner de gevraagde hulp zelf al heeft ingeroepen of ingekocht, voordat de gemeente een besluit heeft genomen, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft verleend; de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en voor het besluit heeft ingeroepen of ingekocht, tenzij de gemeente daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; er geen noodzaak voor de hulp is vastgesteld; het gaat om vervanging van een voorziening die de gemeente heeft verstrekt, en de normale afschrijvingstermijn is nog niet verstreken. Een vervangende voorziening is wel mogelijk, als: de eerder afgegeven voorziening verloren is gegaan, zonder dat dit de inwoner te verwijten is, of de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of de eerder afgegeven voorziening geen oplossing meer is voor het probleem van de inwoner. als deze niet met name bedoeld is voor de betreffende inwoner zelf; als deze niet langdurig noodzakelijk is; als degene die de voorziening aanvraagt geen inwoner is van de gemeente Meerssen, met uitzondering van beschermd wonen, opvang; als de verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt. als de voorziening niet noodzakelijk was geweest als de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan.

Artikel 4:: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Gemeente Meerssen 2024

De voorzieningen genoemd in bijlage 1 (niet limitatief) worden in beginsel als algemeen gebruikelijk aangemerkt.