Alle gemeenten › Losser
Wmo in Losser: traplift en woningaanpassing
Vandaag gecontroleerd in het landelijke register van gemeentelijke regels.
De verordening van Losser Offertes aanvragen
Zo werkt het in Losser, in gewone woorden
- Hulp vragen. Kom je moeilijk de trap op, of lukt iets anders in huis niet meer? Dan kun je de gemeente Losser om hulp vragen. Dat heet de Wmo. Je belt of mailt het Wmo-loket van de gemeente.
- Eerst een gesprek. De gemeente praat met je over wat er nodig is. Dat moet binnen 6 weken. Daarna vraag je het aan, en dan beslist de gemeente binnen 2 weken. Zo staat het in de Wmo
- Is het duur? Dan eerst kijken naar verhuizen. Kost de aanpassing meer dan € 5.796? Dan kijkt Losser eerst of je kunt verhuizen naar een woning die al geschikt is. Lees paragraaf 6.5
- Zelf regelen mag ook. Vaak kun je kiezen: de gemeente regelt het voor je, of je krijgt een bedrag (een pgb) en kiest zelf het bedrijf.
- Wat je zelf betaalt. Krijg je hulp van de gemeente, dan betaal je een eigen bijdrage van € 21,80 per maand. Lees paragraaf 2.1
- Koop niets voor het besluit. Wil je het vergoed krijgen? Koop of bestel dan niets voordat de gemeente heeft beslist. Wat je al hebt gekocht, vergoedt de gemeente meestal niet.
Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2025, geldt sinds 1 januari 2025. Dit is een uitleg, geen besluit: alleen de gemeente beslist over jouw situatie.
Offertes aanvragen in Losser
Wil je zelf kopen, is je aanvraag afgewezen, of wil je weten wat het kost? Vul in wat je zoekt. Wij sturen je aanvraag naar maximaal 3 bedrijven die in jouw regio werken. Zij nemen zelf contact met je op. Het is gratis en je zit nergens aan vast.
Eerlijk over geld: bedrijven kunnen ons in de toekomst betalen voor aanvragen. Dat verandert niets aan de regels en bedragen die we hier tonen.
- Waar de bedragen vandaan komen
- Niet vergoed?
- Traplift
- Koopwoning of huurwoning
- Huishoudelijke hulp
- Alle artikelen
Let op: dit is geen besluit van de gemeente
Wij tonen wat er in de verordening van je gemeente staat, zoals die op het moment van controleren in het landelijke register stond. Wat jij krijgt hangt af van je persoonlijke situatie, het gesprek met de gemeente en regels die hier niet in staan. Gemeenten wijzigen hun verordening bovendien regelmatig.
Peekie Productions is niet aansprakelijk voor beslissingen die je op basis van deze pagina neemt, of voor kosten die daaruit voortkomen. Vraag altijd het Wmo-loket van je eigen gemeente om een besluit voor jouw situatie.
Waar de bedragen vandaan komen
Verhuizen of aanpassen
Wanneer de kosten van een woningaanpassing meer bedragen dan € 5.796,- wordt afgewogen of verhuizen naar een geschikte woning als goedkoopst passende voorziening kan aangemerkt.
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 6.5, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
Eigen bijdrage
De eigen bijdrage voor de Wmo (abonnementstarief) is vanaf 1 januari 2026 maximaal € 21,80 per maand.
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 2.1, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
Krijg je het niet vergoed, of wil je zelf kiezen?
Dat komt vaker voor dan mensen denken. Drie situaties waarin je zelf aan zet bent:
- De gemeente wijst je aanvraag af, bijvoorbeeld omdat verhuizen goedkoper is.
- Je krijgt een traplift in bruikleen van de leverancier met wie de gemeente een contract heeft. Je kiest dan zelf geen merk, type of uitvoering.
- Je wilt niet wachten op het onderzoek en de levering.
In die gevallen koop of huur je zelf. Een rechte traplift kost ongeveer € 3.000 tot € 5.000, een traplift met bocht € 5.000 tot € 9.000, en de prijzen tussen leveranciers verschillen voor dezelfde situatie tot zo'n 30%. Vraag daarom altijd meer dan één offerte aan.
Vraag offertes aan bij bedrijven in de buurt (het formulier staat bovenaan).
Traplift
Wat de regels van Losser over de traplift zeggen.
Een leverancier is gecontracteerd voor het leveren en onderhoud van trapliften.
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, artikel 5.2.1, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
Een traplift wordt in bruikleen verstrekt.
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, artikel 5.2.1, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
De tarieven voor aanschaf inclusief de instandhoudingskosten voor een periode van 10 jaar voor een traplift in natura en in de vorm van een pgb zijn: Rechte traplift | € 3.444,21 | € 4.167,49
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, artikel 5.2.3, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
De tarieven voor aanschaf inclusief de instandhoudingskosten voor een periode van 10 jaar voor een traplift in natura en in de vorm van een pgb zijn: Traplift voor binnen- of buitenbocht met één bocht | € 3.928,43 | € 4.753,40
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, artikel 5.2.3, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
Koopwoning of huurwoning
Of je huurt of een eigen huis hebt, kan uitmaken. Dit staat erover in de regels.
2.Het college beoordeelt of de cliënt die een woning bewoont (huurder of eigenaar), kan verhuizen als: de cliënt is aangewezen op een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift; en
Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2025, artikel 3.5, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR729591_1).
5.De cliënt aan wie een woningaanpassing voor de eigen woning is verstrekt (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de verstrekte woningaanpassing dekt voor het risico van de schade.
Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2025, artikel 3.2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR729591_1).
De eigenaar van de woning moet een noodzakelijke woningaanpassing die door het college of de cliënt wordt aangebracht op grond van de Wmo 2015 accepteren.
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025, paragraaf 8.3, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR733278_1).
Daarom regelt artikel 2.3.7 Wmo 2015 dat het college of de cliënt, zonder toestemming van de eigenaar van de woning als bedoeld in artikel 7:215 BW, de noodzakelijke woningaanpassing kan (laten) aanbrengen.
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025, paragraaf 8.3, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR733278_1).
Huishoudelijke hulp
Hoe de gemeente bepaalt hoeveel hulp je krijgt.
De tarieven voor huishoudelijke ondersteuning in zorg in natura en in de vorm van een pgb zijn: Basismodule | uur | € 42,17 | € 335,85 | € 19,73
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 3.4, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
De tarieven voor huishoudelijke ondersteuning in zorg in natura en in de vorm van een pgb zijn: Module Wasverzorging | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 3.4, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
De tarieven voor huishoudelijke ondersteuning in zorg in natura en in de vorm van een pgb zijn: Module Maaltijden | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 3.4, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
De tarieven voor huishoudelijke ondersteuning in zorg in natura en in de vorm van een pgb zijn: Module Regie | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026, paragraaf 3.4, geldt sinds 6 juni 2026 (CVDR754256_2).
Wat er letterlijk in de regels staat
Uit Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2025, in werking sinds 1 januari 2025. Artikelen uit nadere regels of beleidsregels staan er apart bij. Vandaag gecontroleerd.
Verhuizen of aanpassen
Artikel 3.5: Beginsel van primaat
1.Het college kan maatschappelijke ondersteuning verstrekken als collectieve maatwerkvoorziening en/of individuele maatwerkvoorziening. Daarbij ligt het primaat bij de collectieve maatwerkvoorziening, tenzij dat niet als goedkoopst passende bijdrage wordt aangemerkt. 2.Het college beoordeelt of de cliënt die een woning bewoont (huurder of eigenaar), kan verhuizen als: de cliënt is aangewezen op een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift; en voor zover een passende of goedkopere aanpasbare woning in de gemeente Losser binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar is. 3.Het college stelt in het Financieel Besluit het bedrag vast wanneer het primaat van verhuizen als bedoeld in het vorige lid wordt overwogen. 4.Als het verstrekken van een woningaanpassing en/of woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift als goedkoopst passende bijdrage wordt aangemerkt, dan wordt aan de cliënt die (toch) verhuist naar een andere (geschikte) woning geen financiële tegemoetkoming verstrekt als bedoeld in artikel 3.6 eerste lid aanhef en onder a.
Artikel 6.1: Criteria wonen algemeen
1.Woonvoorzieningen worden slechts verstrekt als deze zijn gericht op: het verminderen of wegnemen van beperkingen voor het kunnen uitvoeren van algemeen dagelijkse levensverrichtingen (normale gebruik van de woning); en/of het kunnen gebruiken van de noodzakelijke gebruiksruimte(n), in de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 2.Een cliënt kan alleen voor een woningaanpassing, een traplift of een andere huislift in aanmerking komen wanneer het primaat van verhuizen niet wordt toegepast en deze langdurig noodzakelijk is. 3.Een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift wordt slechts verstrekt voor de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 4.Met het oog op het normale gebruik van de woning kan een woonvoorziening worden verstrekt gericht op de bereikbaarheid, toe- en doorgankelijkheid en bruikbaarheid van de woning. 5.Het college verstrekt geen woningaanpassing bestemd voor gemeenschappelijke ruimten anders dan: het verbreden van toegangsdeuren; het aanbrengen van elektrische deuropeners; de aanleg van een hellingbaan van de openbare weg naar de toegang van het gebouw (mits de woningen in het woongebouw te bereiken zijn met een rolstoel); het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders; het aanbrengen van een extra trapleuning bij een portiekwoning. 6.Het college verstrekt geen hulpmiddelen of een woningaanpassing als de cliënt woonachtig is of gaat wonen in een woning of wooncomplex waarvan verwacht mag worden dat deze geschikt is voor de bewoners gelet op een (te verwachten) ondersteunings- of zorgbehoefte. 7.Geen woningaanpassing wordt verstrekt ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en gehuurde kamers. 8.Geen woningaanpassing wordt verstrekt In levensloopbestendige woongebouwen. 9.Geen woningaanpassing, traplift of andere huislift wordt verstrekt voor zover die tijdens nieuwbouw of verbouwing zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen of anderszins voorkomen hadden kunnen worden.
Paragraaf 6.1: Financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
De verhuiskostenvergoeding bedraagt maximaal € 2.588,-.
Paragraaf 8.4: Primaat van verhuizen
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Artikel 3.5 lid 2 en 3 en 6.1 lid 2 Verordening Omdat het college het uitgangspunt van de goedkoopst passende bijdrage mag hanteren bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening kan het primaat van verhuizen worden toegepast. Dat is het geval bij de noodzaak van een woningaanpassing en/of een traplift. Het primaat wordt overwogen als de kosten hoger zijn dan het bedrag dat is vastgesteld in het Financieel Besluit. Kostenafweging Het college neemt de volgende kosten in elk geval mee in de overwegingen: het kostenverschil tussen de woningaanpassing en/of een traplift en de tegemoetkoming verhuiskosten. huidige en voorzienbare toekomstige aanpassingskosten van de reeds bewoonde woning; de eventuele aanpassingskosten van de nieuwe beschikbare woning; Op basis van de kostenafweging kan het college besluiten om het primaat niet toe te passen maar de huidige woning aan te passen. Voor de cliënt die dan toch gaat verhuizen, wordt geen financiële tegemoetkoming voor verhuizen verstrekt. Ad a. Het kostenverschil tussen bijvoorbeeld de woningaanpassing en de tegemoetkoming verhuiskosten is van belang om te het primaat van de verhuizen toe te kunnen passen. Dat wil zeggen als deze tegemoetkoming goedkoper en ook adequaat is. Daarvoor zijn de afwegingsfactoren in 8.4.1 van deze Beleidsregels ook van belang. Dat de cliënt graag in zijn huidige woning wil blijven wonen maakt, hoe begrijpelijk die wens ook kan zijn, niet dat het college, een gevraagde woningaanpassing moet verstrekken (bijv. CRVB:2022:477). Dit mede gelet op het kostenverschil. Ad b. Het kan voorkomen dat de cliënt op het moment van de beslissing op de aanvraag op een relatief eenvoudige woningaanpassing en/of traplift is aangewezen. Maar dat het, gelet op de aard en prognose van de beperkingen, is te voorzien dat er op korte of middellange termijn nog een woningaanpassing en/of een traplift nodig zal zijn. Onder een middellange termijn wordt een periode van 12 maanden verstaan. Hier kunnen hoge kosten aan verbonden zijn of de woning zal misschien zelfs niet meer geschikt zijn omdat deze niet kan worden aangepast. Het college zal moeten beoordelen of de aangevraagde woningaanpassing en/of traplift wel langdurig als passende bijdrage kan worden aangemerkt. Ad. c Het kan bijvoorbeeld ook zijn dat in de nieuwe beschikbare en op dat moment meest geschikte woning ook weer een aangepaste keuken of stalling voor de vervoersvoorziening moet worden gerealiseerd. Verder kan ook de beoordeling van het verstrekken van een losse woonunit (zorgunit) aan de huidige woning aan de orde zijn als dat als goedkoopst passende bijdrage kan worden aangemerkt. Deze kosten zullen vaak hoger zijn dan de eventuele aanpassingskosten van de nieuwe woning.
Paragraaf 10.3: Verhuiskosten
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
De cliënt op wie het primaat van verhuizing van toepassing is, kan in aanmerking komen voor een financiële tegemoetkoming in de kosten van het verhuizen. Deze financiële tegemoetkoming wordt in principe pas uitbetaald als de cliënt feitelijk is verhuisd naar een door het college geschikt bevonden woning. Als de cliënt echter een huurcontract overlegt, dan kan het college eerder overgaan tot uitbetaling. Wel moet duidelijk zijn dat het om een geschikte woning gaat. De hoogte van de financiële tegemoetkoming is in principe gemaximeerd (zie Financieel besluit). Het college kan de hoogte van de tegemoetkoming in de kosten van verhuizen in het individuele geval hoger vaststellen als aannemelijk is gemaakt dat de tegemoetkoming niet voldoende is.
Woningaanpassing en woonvoorzieningen
Artikel 1.1: Begripsbepalingen
1.In deze Verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: abonnementstarief: de hoogte van de maximale bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënt en diens echtgenoot tezamen; budgethouder: de persoon aan wie het pgb is toegekend; budgetperiode: de periode waarop een pgb betrekking op heeft; collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt. De Regiotaxi kan ook als individueel (rolstoel)taxivervoer worden verstrekt; financieel besluit: een door het college vastgestelde regeling, waarin op grond van deze Verordening bedragen en eventuele nadere regels zijn gesteld; financiële tegemoetkoming: een tegemoetkoming in de kosten die rechtstreeks aan de cliënt wordt uitbetaald en waarvoor geen oordeel wordt gegeven over de kwaliteit; huishoudelijke ondersteuning: het in overwegende mate overnemen van activiteiten op het gebied van het verzorgen van het huishouden van de cliënt dan wel van de leefeenheid waartoe de cliënt behoort voor zover de huisgenoten naar oordeel van het college geen gebruikelijke hulp kunnen bieden; hulpvraag: een melding van de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; hoofdverblijf: daar waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en in de gemeentelijke basisadministratie staat ingeschreven; dan wel zal staan ingeschreven; dan wel het feitelijke woonadres indien de cliënt met een briefadres is ingeschreven; huisgenoot: de persoon of personen met wie de cliënt een huishouden voert; instandhoudingskosten: een door het college te bepalen bedrag dat bestemd is voor onderhoud, reparatie en verzekering verband houdend met de te verstrekken maatwerkvoorziening, waaronder ook een WA- verzekering bij vervoersvoorzieningen kan worden gerekend; leefeenheid: de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten waarmee de cliënt gemeenschappelijk een woning bewoont en een huishouden voert; normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties gericht op zelfredzaamheid (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het kunnen verrichten van belangrijke huishoudelijke taken, het kunnen doen van horizontale en verticale verplaatsingen in en om de woning. Daaronder kan onder omstandigheden tevens de toegang tot de berging, tuin of balkon worden verstaan; ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet, waaruit de cliënt kan afleiden of een maatwerkvoorziening is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door (of namens) de budgethouder waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de voorwaarden van de wet of deze Verordening; pgb-vertegenwoordiger: een door de budgethouder ingeschakelde derde van wie het college heeft vastgesteld dat deze kan in staan voor nakoming van de aan het pgb verbonden verplichtingen. Het kan gaan om een door de cliënt gemachtigde persoon of wettelijke vertegenwoordiger die gewaarborgde hulp biedt in dat kader; professionele organisatie: een organisatie, die is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan de vakbekwaamheid voor in ieder geval de medewerkers die bij de organisatie in dienst zijn; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; vervoersvoorziening: een maatwerkvoorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich lokaal kan verplaatsen; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt aanspraak kan doen gelden met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning. Onder omstandigheden van het individuele geval kan daar ook een privaatrechtelijke regeling onder worden verstaan; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; woning: een woonruimte welke volgens algemeen maatschappelijk aanvaarde maatstaven bestemd en geschikt is voor permanente bewoning en waarbij geen wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was- en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen, mits bestemd en nog tenminste tien jaar geschikt voor permanente bewoning; woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik in de woning; ZZP’er: een ondernemer die geen personeel in dienst heeft, is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en voldoet aan in ieder geval de vakbekwaamheid, waarbij voor de vaststelling of er sprake is van een Zzp’er in ieder geval de volgende criteria gelden: niet werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 en volgende van het Burgerlijk Wetboek; en door de Belastingdienst aangemerkt als Zzp’er voor de Inkomstenbelasting (voor eigen rekening en risico verrichten van werkzaamheden). 2.Alle begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet en/of op de daarop gebaseerde lagere regelgeving en/of de Algemene wet bestuursrecht.
Artikel 3.2: Uitgangspunten maatwerkvoorzieningen en persoonsgebonden budget
1.De indicatie om een maatwerkvoorziening gaat niet eerder in dan de datum waarop het college beslist op de aanvraag. 2.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag maar voordat het college heeft beslist op de aanvraag, tenzij het college de cliënt schriftelijk toestemming heeft verleend. 3.Het college weigert een pgb voor de kosten van een maatwerkvoorziening als de cliënt binnen de budgetperiode opnieuw een aanvraag doet omdat: de met de pgb aangeschafte maatwerkvoorziening niet meer bruikbaar of beschikbaar is door aan de cliënt te verwijten omstandigheden; en er geen sprake is van gewijzigde omstandigheden. 4.Als de afschrijvingstermijn van een geïndiceerde maatwerkvoorziening, al dan niet aangeschaft met een pgb, is verstreken kan deze door het verstrekken van instandhoudingskosten nog steeds als goedkoopst passende bijdrage worden aangemerkt. 5.De cliënt aan wie een woningaanpassing voor de eigen woning is verstrekt (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de verstrekte woningaanpassing dekt voor het risico van de schade. 6.De cliënt zorgt voor een afdoende verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening al dan niet aangeschaft met een pgb, wordt meegenomen naar het buitenland of buiten de gemeente.
Artikel 3.5: Beginsel van primaat
1.Het college kan maatschappelijke ondersteuning verstrekken als collectieve maatwerkvoorziening en/of individuele maatwerkvoorziening. Daarbij ligt het primaat bij de collectieve maatwerkvoorziening, tenzij dat niet als goedkoopst passende bijdrage wordt aangemerkt. 2.Het college beoordeelt of de cliënt die een woning bewoont (huurder of eigenaar), kan verhuizen als: de cliënt is aangewezen op een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift; en voor zover een passende of goedkopere aanpasbare woning in de gemeente Losser binnen een medisch aanvaardbare termijn beschikbaar is. 3.Het college stelt in het Financieel Besluit het bedrag vast wanneer het primaat van verhuizen als bedoeld in het vorige lid wordt overwogen. 4.Als het verstrekken van een woningaanpassing en/of woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift als goedkoopst passende bijdrage wordt aangemerkt, dan wordt aan de cliënt die (toch) verhuist naar een andere (geschikte) woning geen financiële tegemoetkoming verstrekt als bedoeld in artikel 3.6 eerste lid aanhef en onder a.
Artikel 6.1: Criteria wonen algemeen
1.Woonvoorzieningen worden slechts verstrekt als deze zijn gericht op: het verminderen of wegnemen van beperkingen voor het kunnen uitvoeren van algemeen dagelijkse levensverrichtingen (normale gebruik van de woning); en/of het kunnen gebruiken van de noodzakelijke gebruiksruimte(n), in de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 2.Een cliënt kan alleen voor een woningaanpassing, een traplift of een andere huislift in aanmerking komen wanneer het primaat van verhuizen niet wordt toegepast en deze langdurig noodzakelijk is. 3.Een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift wordt slechts verstrekt voor de woning waar de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 4.Met het oog op het normale gebruik van de woning kan een woonvoorziening worden verstrekt gericht op de bereikbaarheid, toe- en doorgankelijkheid en bruikbaarheid van de woning. 5.Het college verstrekt geen woningaanpassing bestemd voor gemeenschappelijke ruimten anders dan: het verbreden van toegangsdeuren; het aanbrengen van elektrische deuropeners; de aanleg van een hellingbaan van de openbare weg naar de toegang van het gebouw (mits de woningen in het woongebouw te bereiken zijn met een rolstoel); het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders; het aanbrengen van een extra trapleuning bij een portiekwoning. 6.Het college verstrekt geen hulpmiddelen of een woningaanpassing als de cliënt woonachtig is of gaat wonen in een woning of wooncomplex waarvan verwacht mag worden dat deze geschikt is voor de bewoners gelet op een (te verwachten) ondersteunings- of zorgbehoefte. 7.Geen woningaanpassing wordt verstrekt ten behoeve van hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en gehuurde kamers. 8.Geen woningaanpassing wordt verstrekt In levensloopbestendige woongebouwen. 9.Geen woningaanpassing, traplift of andere huislift wordt verstrekt voor zover die tijdens nieuwbouw of verbouwing zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen of anderszins voorkomen hadden kunnen worden.
Artikel 6.2: Criteria wonen specifiek
1.De aanvraag voor een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift kan in ieder geval worden geweigerd als: de noodzaak tot het verstrekken van deze maatwerkvoorziening(en) het gevolg is van een verhuizing waartoe geen aanleiding bestond gelet op belemmeringen in het normale gebruik van de woning en er geen andere dringende reden aanwezig was; de cliënt niet is verhuisd naar de, gelet op de (te verwachten) beperkingen, op dat moment beschikbare meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; de cliënt is verhuisd naar een woning die niet bestemd of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden; de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; de noodzaak van de woningaanpassing het gevolg is van achterstallig onderhoud van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld. 2.Het college kan Nadere regels stellen over het bepaalde in het vorige lid onderdeel e. 3.Het college weigert een woonvoorziening waaronder een financiële tegemoetkoming voor verhuizen indien geen rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de ondervonden beperkingen en een of meer bouwkundige of woontechnische kenmerken van de door de cliënt bewoonde woning.
Artikel 6.3: Criteria verplaatsen in en om de woning
Hulpmiddelen voor het zich verplaatsen in en om de woning worden slechts verstrekt als: deze zijn gericht op het in staat stellen de noodzakelijke gebruiksruimten te bereiken voor het normale gebruik van de woning waaronder met een rolstoel voor dagelijks zittend gebruik of een traplift; deze noodzakelijk zijn voor de verplaatsingen om de woning.
Artikel 6.4: Criteria bezoekbaar maken van de woning
1.Het college kan een woonvoorziening waaronder een woningaanpassing verstrekken gericht op het bezoekbaar maken van een woning in de gemeente Losser, als: de cliënt zijn hoofdverblijf heeft in een instelling als bedoeld in de Wet Langdurige Zorg in Losser; en er nog geen andere woning bezoekbaar is of zal worden gemaakt; en de voorziening niet wordt verstrekt op grond van bestuurlijke afspraken (landelijk). 2.Onder het bezoekbaar maken van de woning wordt uitsluitend verstaan: het bereikbaar maken van de woning, de woonkamer en het toilet. 3.Het college stelt de maximale tegemoetkoming voor het bezoekbaar maken van de woning vast in het Financieel Besluit.
Artikel 8.1: Algemeen
1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet en het bepaalde in deze Verordening. 2.De cliënt die in aanmerking wenst te komen voor een pgb stelt een pgb-plan op, tenzij het een hulpmiddel of woningaanpassing betreft. Het college stelt een format voor dit pgb-plan beschikbaar. 3.De budgethouder maakt gebruik van de toepasselijke modelovereenkomst van de Sociale Verzekeringsbank. 4.De budgethouder draagt er zorg voor dat de derde aan wie het pgb wordt besteed op wie het Arbeidstijdenwet niet van toepassing is, niet meer dan veertig uur in één week voor hem werkzaamheden verricht.
Artikel 8.4: Besteding en declaratie
1.Het pgb mag niet worden besteed aan een algemeen gebruikelijke voorziening. 2.Het pgb mag niet aan een persoon worden besteed die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en gebruikelijke hulp op zich moet nemen, maar daartoe (tijdelijk) niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 3.Het pgb mag niet worden besteed aan de kosten voor: bemiddeling (tussenpersonen of belangbehartigers), het voeren van een pgb-administratie, hulp bij het aanvragen en beheren van het pgb, contributie voor lidmaatschappen (bijvoorbeeld van Per Saldo), het volgen van cursussen over het pgb, informatiemateriaal, bijkomende zorgkosten, het vervoer (reiskosten) van de derde aan wie het pgb wordt besteed. 4.De budgethouder mag een pgb voor diensten gedurende maximaal 13 weken per kalenderjaar buiten de gemeente Losser besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 5.De budgethouder mag het pgb voor diensten gedurende maximaal zes weken per kalenderjaar tijdens verblijf buiten Nederland besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 6.Het college maakt geen gebruik van een verantwoordingsvrij bedrag. 7.Het college verleent geen éénmalige uitkering nadat het pgb is beëindigd. 8.Het college maakt geen gebruik van een feestdagenuitkering. 9.Declaraties op basis van een vast bedrag per maand zijn niet toegestaan. 10.Het pgb wordt binnen drie maanden na toekenning aangewend voor bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Voor woningaanpassingen kan het college een langere termijn hanteren.
Artikel 9.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen
1.De cliënt is een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd van een verstrekte maatwerkvoorziening in natura dan wel in de vorm van een pgb. 2.De hoogte van de bijdrage in de kosten voor één of meerdere maatwerkvoorzieningen en/of pgb’s is gebaseerd op het abonnementstarief. 3.De Regiotaxi is uitgezonderd van het abonnementstarief. 4.De bijdrage in de kosten is verschuldigd vanaf de maand waarin ondersteuning feitelijk is geboden, het hulpmiddel feitelijk is geleverd, de woonaanpassing is gerealiseerd of het pgb is toegekend. 5.De bijdrage in de kosten voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft verschuldigd als de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatwerkvoorziening dan wel een pgb. 6.Geen bijdrage in de kosten is verschuldigd voor: een rolstoelvoorziening; het vervoer van en naar de groepsondersteuning; woningaanpassing van personen in de leeftijd tot 18 jaar; voor de maatwerkvoorziening die als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 7.De bijdrage voor de opvang wordt vastgesteld en geïnd door de aanbieder die de opvang biedt.
Artikel 5.2.3: Tarieven traplift
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
De tarieven voor aanschaf inclusief de instandhoudingskosten voor een periode van 10 jaar voor een traplift in natura en in de vorm van een pgb zijn: Traplift type | Tarief exclusief btw | Tarief inclusief 21% btw Rechte traplift | € 3.444,21 | € 4.167,49 Traplift voor binnen- of buitenbocht met één bocht | € 3.928,43 | € 4.753,40 Traplift voor binnen- of buitenbocht met twee of meer bochten | € 4.140,55 | € 5.010,07
Artikel 5.2.4: Tarieven inname traplift
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
Terugkoopregeling (trapliften geplaatst na 1 januari 2017): De traplift valt in de categorie 0 en 12 maanden: 50% van de all-in prijs; De traplift valt in de categorie 12 en 24 maanden: 25% van de all-in prijs; De traplift valt in de categorie 24 en 36 maanden: 10% van de all-in prijs; De traplift valt in de categorie > 36 maanden: inname om niet. Terugkoopregeling (trapliften geplaatst voor 1 januari 2017): De traplift valt in de categorie < 15 jaar: € 225,00; De traplift valt in de categorie > 15 jaar: inname om niet.
Paragraaf 8.3: Aanbrengen woningaanpassingen
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Met het inwerking treden van de Wmo 2015 is artikel 16 van de Woningwet geschrapt. De eigenaar van de woning moet een noodzakelijke woningaanpassing die door het college of de cliënt wordt aangebracht op grond van de Wmo 2015 accepteren. Dit om te voorkomen dat de eigenaar door het weigeren van toestemming een noodzakelijke aanpassing zou kunnen blokkeren. Daarom regelt artikel 2.3.7 Wmo 2015 dat het college of de cliënt, zonder toestemming van de eigenaar van de woning als bedoeld in artikel 7:215 BW, de noodzakelijke woningaanpassing kan (laten) aanbrengen. Wel moet de woningeigenaar in de gelegenheid worden gesteld daarover zijn mening te geven. Dit geeft de woningeigenaar de gelegenheid om bij uitvoeringskwesties betrokken te zijn. In afwijking van artikel 7:216 lid 1 BW hoeft de woningaanpassing bij het vertrek van de cliënt niet te worden verwijderd. In de Wmo 2015 brengt het college dan wel de cliënt de woningaanpassing aan. Het resultaat is echter gelijk aan de regels die voor 1 januari 2015 golden: de cliënt hoeft bij vertrek de woningaanpassing niet ongedaan te maken. Overleg Het is niet zo dat het college zonder overleg met de eigenaar een woningaanpassing aanbrengt. Het ligt in de rede - net als voor 1 januari 2015 het geval was - dat wel te doen. Derde-belanghebbende De woningeigenaar kan (derde)belanghebbende zijn bij het toekennen van een woningaanpassing (vergelijk CRVB:2013:2716). Denk bijvoorbeeld aan de situatie waarin het college of de cliënt zelf een woningaanpassing of woonvoorziening aanbrengen die in strijd is met bijvoorbeeld het vigerende Bouwbesluit. Dat betekent ook dat het college, voordat wordt besloten op de aanvraag, moet beoordelen of het plaatsen van bijvoorbeeld een traplift niet in strijd is met andere wet- en regelgeving (CRVB:2024:1511).
Paragraaf 11.10: Kwaliteitseisen woningaanpassing en hulpmiddel
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Programma van eisen De kwaliteitseisen voor een woningaanpassing worden vastgesteld op basis van het programma van eisen. De kwaliteitseisen van een hulpmiddel zijn afhankelijk van de eisen die gelden voor het gecontracteerde aanbod. Dat verschilt per hulpmiddel. De kwaliteitseis kan betrekking hebben op de geldende norm NEN-EN-ISO en/of een keurmerk. Zie verder onder 11.13 (hoogte pgb hulpmiddel en woningaanpassing) van de Beleidsregels. Niet via de SVB In tegenstelling tot diensten lopen pgb’s voor woningaanpassingen en hulpmiddelen niet via de SVB. Deze pgb’s worden door het college aan de derde uitbetaald. Bij de beoordeling of een cliënt in aanmerking komt voor een pgb voor een woningaanpassing zijn de volgende aspecten in ieder geval van belang: is de cliënt in staat om de opdracht aan een aannemer te verlenen conform het programma van eisen en de overige vereisten? is de cliënt in staat de uitvoering aan te sturen en de oplevering te controleren conform het programma van eisen? Bij de beoordeling of een cliënt in aanmerking komt voor een pgb voor een hulpmiddel is in ieder geval van belang of de cliënt in staat is een hulpmiddel te selecteren om het resultaat mee te bereiken volgens de kwaliteitseisen die aan het hulpmiddel mogen worden gesteld.
Zelf regelen met een pgb
Artikel 1.1: Begripsbepalingen
1.In deze Verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: abonnementstarief: de hoogte van de maximale bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënt en diens echtgenoot tezamen; budgethouder: de persoon aan wie het pgb is toegekend; budgetperiode: de periode waarop een pgb betrekking op heeft; collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt. De Regiotaxi kan ook als individueel (rolstoel)taxivervoer worden verstrekt; financieel besluit: een door het college vastgestelde regeling, waarin op grond van deze Verordening bedragen en eventuele nadere regels zijn gesteld; financiële tegemoetkoming: een tegemoetkoming in de kosten die rechtstreeks aan de cliënt wordt uitbetaald en waarvoor geen oordeel wordt gegeven over de kwaliteit; huishoudelijke ondersteuning: het in overwegende mate overnemen van activiteiten op het gebied van het verzorgen van het huishouden van de cliënt dan wel van de leefeenheid waartoe de cliënt behoort voor zover de huisgenoten naar oordeel van het college geen gebruikelijke hulp kunnen bieden; hulpvraag: een melding van de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; hoofdverblijf: daar waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en in de gemeentelijke basisadministratie staat ingeschreven; dan wel zal staan ingeschreven; dan wel het feitelijke woonadres indien de cliënt met een briefadres is ingeschreven; huisgenoot: de persoon of personen met wie de cliënt een huishouden voert; instandhoudingskosten: een door het college te bepalen bedrag dat bestemd is voor onderhoud, reparatie en verzekering verband houdend met de te verstrekken maatwerkvoorziening, waaronder ook een WA- verzekering bij vervoersvoorzieningen kan worden gerekend; leefeenheid: de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten waarmee de cliënt gemeenschappelijk een woning bewoont en een huishouden voert; normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties gericht op zelfredzaamheid (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het kunnen verrichten van belangrijke huishoudelijke taken, het kunnen doen van horizontale en verticale verplaatsingen in en om de woning. Daaronder kan onder omstandigheden tevens de toegang tot de berging, tuin of balkon worden verstaan; ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet, waaruit de cliënt kan afleiden of een maatwerkvoorziening is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door (of namens) de budgethouder waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de voorwaarden van de wet of deze Verordening; pgb-vertegenwoordiger: een door de budgethouder ingeschakelde derde van wie het college heeft vastgesteld dat deze kan in staan voor nakoming van de aan het pgb verbonden verplichtingen. Het kan gaan om een door de cliënt gemachtigde persoon of wettelijke vertegenwoordiger die gewaarborgde hulp biedt in dat kader; professionele organisatie: een organisatie, die is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan de vakbekwaamheid voor in ieder geval de medewerkers die bij de organisatie in dienst zijn; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; vervoersvoorziening: een maatwerkvoorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich lokaal kan verplaatsen; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt aanspraak kan doen gelden met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning. Onder omstandigheden van het individuele geval kan daar ook een privaatrechtelijke regeling onder worden verstaan; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; woning: een woonruimte welke volgens algemeen maatschappelijk aanvaarde maatstaven bestemd en geschikt is voor permanente bewoning en waarbij geen wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was- en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen, mits bestemd en nog tenminste tien jaar geschikt voor permanente bewoning; woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik in de woning; ZZP’er: een ondernemer die geen personeel in dienst heeft, is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en voldoet aan in ieder geval de vakbekwaamheid, waarbij voor de vaststelling of er sprake is van een Zzp’er in ieder geval de volgende criteria gelden: niet werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 en volgende van het Burgerlijk Wetboek; en door de Belastingdienst aangemerkt als Zzp’er voor de Inkomstenbelasting (voor eigen rekening en risico verrichten van werkzaamheden). 2.Alle begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet en/of op de daarop gebaseerde lagere regelgeving en/of de Algemene wet bestuursrecht.
Artikel 2.4: Gesprek
1.Het college onderzoekt in een gesprek tussen de deskundigen en degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, of door het verrichten van maatschappelijke nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om een maatwerkvoorziening te verstrekken. 2.Als de cliënt een persoonlijk plan aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 3.Het college bespreekt: welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 4.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken.
Artikel 3.2: Uitgangspunten maatwerkvoorzieningen en persoonsgebonden budget
1.De indicatie om een maatwerkvoorziening gaat niet eerder in dan de datum waarop het college beslist op de aanvraag. 2.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag maar voordat het college heeft beslist op de aanvraag, tenzij het college de cliënt schriftelijk toestemming heeft verleend. 3.Het college weigert een pgb voor de kosten van een maatwerkvoorziening als de cliënt binnen de budgetperiode opnieuw een aanvraag doet omdat: de met de pgb aangeschafte maatwerkvoorziening niet meer bruikbaar of beschikbaar is door aan de cliënt te verwijten omstandigheden; en er geen sprake is van gewijzigde omstandigheden. 4.Als de afschrijvingstermijn van een geïndiceerde maatwerkvoorziening, al dan niet aangeschaft met een pgb, is verstreken kan deze door het verstrekken van instandhoudingskosten nog steeds als goedkoopst passende bijdrage worden aangemerkt. 5.De cliënt aan wie een woningaanpassing voor de eigen woning is verstrekt (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de verstrekte woningaanpassing dekt voor het risico van de schade. 6.De cliënt zorgt voor een afdoende verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening al dan niet aangeschaft met een pgb, wordt meegenomen naar het buitenland of buiten de gemeente.
Artikel 8.1: Algemeen
1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet en het bepaalde in deze Verordening. 2.De cliënt die in aanmerking wenst te komen voor een pgb stelt een pgb-plan op, tenzij het een hulpmiddel of woningaanpassing betreft. Het college stelt een format voor dit pgb-plan beschikbaar. 3.De budgethouder maakt gebruik van de toepasselijke modelovereenkomst van de Sociale Verzekeringsbank. 4.De budgethouder draagt er zorg voor dat de derde aan wie het pgb wordt besteed op wie het Arbeidstijdenwet niet van toepassing is, niet meer dan veertig uur in één week voor hem werkzaamheden verricht.
Artikel 8.2: Weigeringsgronden persoonsgebonden budget
1.Het college weigert het pgb als de budgethouder of diens pgb-vertegenwoordiger geen pgb-plan indient of een bespreking van het pgb-plan weigert of, na daartoe te zijn opgeroepen, zonder geldige reden niet verschijnt. 2.Het college weigert het pgb als een gegronde reden bestaat om aan te nemen dat de door de budgethouder ingeschakelde pgb-vertegenwoordiger: bij een eerdere verstrekking deze persoon als pgb-vertegenwoordiger optrad en niet heeft ingestaan voor nakoming van de aan het pgb verbonden verplichtingen; anderszins naar oordeel van het college geen of onvoldoende sprake is van gewaarborgde hulp wat betreft het nakomen van de aan het pgb verbonden verplichtingen. 3.Het is niet toegestaan een overeenkomst af te sluiten met een derde waarin het bieden van de geïndiceerde ondersteuning mede afhankelijk is van de woonruimte die door dezelfde derde of door een aan die derde gelieerde (rechts)persoon wordt geboden, tenzij het wonen (verblijf) onderdeel is van de indicatie.
Artikel 8.3: Kwaliteitseisen derde aan wie het pgb wordt besteed
1.De kwaliteitseisen voor wat betreft de vakbekwaamheid die gelden voor de door het college gecontracteerde aanbieders zijn ook van toepassing op een professional. 2.Onder vakbekwaamheid worden diploma’s uit het diplomaregister DUO verstaan dan wel een daarmee gelijkwaardig EVC-certificaat verkregen volgens de procedure van het Nationaal Kenniscentrum EVC. 3.Een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) van een professional en niet-professional is niet ouder dan drie maanden voor het tijdstip waarop de ondersteuning wordt geboden en niet ouder dan drie jaar. Een VOG wordt elke drie jaar opnieuw aangevraagd. Eerste graad bloedverwanten of daarmee vergelijkbare personen beschikken niet over een VOG.
Artikel 8.4: Besteding en declaratie
1.Het pgb mag niet worden besteed aan een algemeen gebruikelijke voorziening. 2.Het pgb mag niet aan een persoon worden besteed die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en gebruikelijke hulp op zich moet nemen, maar daartoe (tijdelijk) niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 3.Het pgb mag niet worden besteed aan de kosten voor: bemiddeling (tussenpersonen of belangbehartigers), het voeren van een pgb-administratie, hulp bij het aanvragen en beheren van het pgb, contributie voor lidmaatschappen (bijvoorbeeld van Per Saldo), het volgen van cursussen over het pgb, informatiemateriaal, bijkomende zorgkosten, het vervoer (reiskosten) van de derde aan wie het pgb wordt besteed. 4.De budgethouder mag een pgb voor diensten gedurende maximaal 13 weken per kalenderjaar buiten de gemeente Losser besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 5.De budgethouder mag het pgb voor diensten gedurende maximaal zes weken per kalenderjaar tijdens verblijf buiten Nederland besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 6.Het college maakt geen gebruik van een verantwoordingsvrij bedrag. 7.Het college verleent geen éénmalige uitkering nadat het pgb is beëindigd. 8.Het college maakt geen gebruik van een feestdagenuitkering. 9.Declaraties op basis van een vast bedrag per maand zijn niet toegestaan. 10.Het pgb wordt binnen drie maanden na toekenning aangewend voor bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Voor woningaanpassingen kan het college een langere termijn hanteren.
Artikel 8.5: Hoogte persoonsgebonden budget niet zijnde beschermd wonen en opvang
1.Voor de goedkoopst passende maatwerkvoorziening hanteert het college gedifferentieerde tarieven die zijn afgeleid van de tarieven waarvoor het college de geïndiceerde diensten heeft ingekocht (hierna: het tarief) dan wel van andere bedragen. 2.Voor begeleiding individueel geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt. 3.Voor dagbesteding geldt: 85% van het tarief per dagdeel voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het bedrag per dagdeel zoals genoemd in artikel 5.22, eerste lid, van de Regeling langdurige zorg voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt; voor vervoer van en naar de locatie waar de dagbesteding wordt geboden geldt 85% van het tarief per kilometer. 4.Voor huishoudelijke ondersteuning geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij huishoudelijke hulp van de voor de betreffende periode geldende cao VVT te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt. 4.Het pgb voor kortdurend verblijf wordt vastgesteld op basis van een offerte. 5.Het college stelt de tarieven die het verschuldigd is aan de (gecontracteerde) aanbieders vast in het Financieel besluit.
Artikel 8.6: Hoogte persoonsgebonden budget overig
1.De hoogte van het pgb voor hulpmiddelen bedraagt niet meer dan het maximum van de kostprijs waaronder inbegrepen de instandhoudingskosten of andere bijkomende noodzakelijke kosten. 2.Behoudens de kostprijs als bedoeld in artikel 10.4 tweede lid kan het college de hoogte van het pgb vaststellen op basis van de economische levensduur van de geïndiceerde maatwerkvoorziening. 3.Het college kan de hoogte van het pgb vaststellen op basis van een offerte als de geïndiceerde maatwerkvoorziening waaronder inbegrepen de instandhoudingskosten of andere bijkomende kosten niet valt binnen het assortiment van gecontracteerde aanbieders. 4.Het college stelt het pgb voor het realiseren van een woonaanpassing vast op basis van: een door het college goedgekeurd programma van eisen; richtprijzen en normen uit Casadata of meerdere offertes; eventuele bijkomende noodzakelijke kosten die van een architect of legeskosten. Het college kan Nadere regels stellen welke kosten in aanmerking kunnen worden genomen. 5.Het college stelt de omvang van de budgetperiode die geldt voor hulpmiddelen vast in het Financieel besluit. 6.Het college stelt de tarieven die het verschuldigd is aan de (gecontracteerde) aanbieders en de kosten bedoeld in het vierde lid onder c vast in het Financieel besluit en voor zover dat niet mogelijk is in het toekenningsbesluit.
Artikel 9.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen
1.De cliënt is een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd van een verstrekte maatwerkvoorziening in natura dan wel in de vorm van een pgb. 2.De hoogte van de bijdrage in de kosten voor één of meerdere maatwerkvoorzieningen en/of pgb’s is gebaseerd op het abonnementstarief. 3.De Regiotaxi is uitgezonderd van het abonnementstarief. 4.De bijdrage in de kosten is verschuldigd vanaf de maand waarin ondersteuning feitelijk is geboden, het hulpmiddel feitelijk is geleverd, de woonaanpassing is gerealiseerd of het pgb is toegekend. 5.De bijdrage in de kosten voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft verschuldigd als de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatwerkvoorziening dan wel een pgb. 6.Geen bijdrage in de kosten is verschuldigd voor: een rolstoelvoorziening; het vervoer van en naar de groepsondersteuning; woningaanpassing van personen in de leeftijd tot 18 jaar; voor de maatwerkvoorziening die als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 7.De bijdrage voor de opvang wordt vastgesteld en geïnd door de aanbieder die de opvang biedt.
Artikel 9.4: Kostprijs
1.De kostprijs van de maatwerkvoorziening is: de huurprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; de koopprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder (al dan niet naar rato in verband met de economische afschrijftermijn), waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; in geval van diensten het tarief dat het college verschuldigd is aan de aanbieder. 2.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het bedrag van het pgb in de betreffende budgetperiode. 3.De kostprijs van de algemene voorziening als bedoeld in artikel 9.2 is gebaseerd op de kosten die die het college verschuldigd is aan de aanbieder minus de bijdrage in de kosten voor de algemene voorziening die cliënten verschuldigd zijn.
Artikel 10.1: Bevoegdheid
1.Ter voorkoming van het onterecht ontvangen van maatwerkvoorzieningen of pgb’s, en ter bestrijding van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet is het college bevoegd controles uit te voeren die betrekking hebben op de naleving van: de regels uit de wet; de regels uit deze Verordening; de voorwaarden die voortvloeien uit overeenkomsten met aanbieders. 2.De controles als bedoeld in het eerste lid kunnen betrekking hebben op de rechtmatigheid als ook op de kwaliteit van de maatschappelijke ondersteuning of ondersteuning door derden in geval van een pgb. 3.Het college kan: de besteding van pgb’s, al dan niet steekproefsgewijs, controleren en beoordelen of de budgethouder nog voldoet aan de voorwaarden om voor een pgb in aanmerking te komen; bij de controle als bedoeld in onderdeel a ook de derde betrekken aan wie het pgb wordt besteed. Onder de derde wordt tevens een aan die derde gelieerde (rechts)persoon verstaan; de ondersteuning geboden door aanbieders, al dan niet steekproefsgewijs, controleren en beoordelen of de aanbieder of de ondersteuning nog voldoen aan de eisen die daaraan gesteld mogen worden. 4.Voor de controle als bedoeld in het eerste lid heeft het college geen specifieke aanleiding nodig. Het college kan bij de controles een thematische aanpak hanteren. 5.De controles kunnen worden uitgevoerd door het college of de toezichthoudende ambtenaar als bedoeld in artikel 6.1 van de wet. 6.Het college rapporteert periodiek aan de gemeenteraad over de uitvoering, de resultaten en de effecten op het gebied van de bestrijding van misbruik en het oneigenlijk gebruik van de wet.
Artikel 10.2: Informatieplicht en fraudepreventie
Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de consequenties van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet.
Artikel 10.3: Medewerkingsplicht
De aanbieder, budgethouder of derde aan wie het pgb wordt besteed, zijn desgevraagd verplicht aan het college of de toezichthoudende ambtenaar verantwoording af te leggen over de geboden ondersteuning. Onder de derde wordt tevens een aan die derde gelieerde (rechts)persoon verstaan.
Artikel 10.4: Verzoek aan Sociale Verzekeringsbank opschorting betaling uit het persoonsgebonden budget
1.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank verzoeken tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als er een gegrond vermoeden bestaat dat niet of onvoldoende wordt voldaan aan verplichtingen die voortvloeien uit artikel 2.3.10, eerste lid aanhef en onder a, d of e, van de wet. 2.Een gegrond vermoeden als bedoeld in het eerste lid kan betrekking hebben op de budgethouder als ook op de derde aan wie het pgb wordt besteed of een aan die derde gelieerde (rechts)persoon. 3.Gedurende de periode waarin de betaling van het pgb is opgeschort voert het college of de toezichthoudende ambtenaar een onderzoek uit.
Artikel 11.1: Beëindiging
Behoudens artikel 2.3.10 van de wet kan het college een toegekende aanspraak op een maatwerkvoorziening dan wel pgb in ieder geval geheel of gedeeltelijk beëindigen als: niet meer wordt voldaan aan de voorwaarden gesteld op grond van of krachtens deze Verordening; de cliënt wordt opgenomen of gaat wonen in een instelling, tenzij dit gebeurt in het kader van de te bieden maatschappelijke ondersteuning; de cliënt vanwege een verhuizing geen woonplaats meer heeft in de gemeente Losser; de cliënt is overleden.
Artikel 11.2: Herzien of intrekken van besluiten
1.Behoudens artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college desgevraagd of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot een herziening of intrekking van de beslissing als bedoeld in de artikelen 2.3.5 of 2.3.6 van de wet. 2.Het college kan een besluit als bedoeld in het eerste lid herzien of intrekken als blijkt dat de cliënt niet of onvoldoende heeft voldaan aan de verplichtingen genoemd in de wet of die bij of krachtens deze Verordening van toepassing zijn waaronder inbegrepen het niet nakomen van de verplichtingen die rechtstreeks voortvloeien uit het pgb, de bruikleenovereenkomst, huurovereenkomst of dienstverleningsovereenkomst.
Artikel 11.3: Terugvordering geldswaarde
1.Het college kan nadat het besluit tot toekenning van een maatwerkvoorziening, een financiële tegemoetkoming dan wel pgb is herzien of ingetrokken, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde: van een maatwerkvoorziening of een financiële tegemoetkoming; of van het ten onrechte genoten pgb, terugvorderen van de cliënt als de verstrekking van onjuiste of onvolledige gegevens door cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden en van de derde als degene daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend. 2.Het college kan de terugvordering als bedoeld in het eerste lid invorderen bij dwangbevel overeenkomstig artikel 2.4.1, tweede lid van de wet.
Paragraaf 3.2: Persoonsgebonden budget
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
Het persoonsgebonden budget voor ondersteuning wordt vastgesteld op basis van het tarief voor ondersteuning in natura: Voor de goedkoopst passende maatwerkvoorziening hanteert het college gedifferentieerde tarieven die zijn afgeleid van de tarieven waarvoor het college de geïndiceerde diensten heeft ingekocht (hierna: het tarief) dan wel van andere bedragen. Voor begeleiding individueel geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp'er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT (op peildatum 16 december 2025) te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt. Het tarief is € 23,53 per uur. Voor dagbesteding geldt: 85% van het tarief per dagdeel voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp'er werkzaam zijn; het bedrag per dagdeel zoals genoemd in artikel 5.22, eerste lid, van de Regeling langdurige zorg voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt (op peildatum 16 december 2025). Het tarief is € 26,98 per dagdeel. voor vervoer van en naar de locatie waar de dagbesteding wordt geboden geldt 85% van het tarief per kilometer. Voor huishoudelijke ondersteuning geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp'er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij huishoudelijke hulp van de voor de betreffende periode geldende cao VVT (op peildatum 16 december 2025) te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt.
Paragraaf 4.2: Persoonsgebonden budget
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
De hoogte van het pgb voor hulpmiddelen of woonvoorziening bedraagt niet meer dan het maximum van de kostprijs waaronder inbegrepen de instandhoudingskosten of andere bijkomende noodzakelijke kosten. Het college kan de hoogte van het pgb vaststellen op basis van een offerte als de geïndiceerde maatwerkvoorziening waaronder inbegrepen de instandhoudingskosten of andere bijkomende kosten niet valt binnen het assortiment van gecontracteerde aanbieders. Het pgb betalen we achteraf aan de budgethouder nadat de factuur en het betalingsbewijs zijn ontvangen. De voorziening is overeenkomstig de offerte en afspraken aangeschaft. Wanneer de aanschafwaarde van de voorziening lager ligt dan het maximale pgb bedrag, dan betalen we het pgb uit op basis van de werkelijke gemaakte kosten. De cliënt kan jaarlijks de instandhoudingskosten achteraf declareren bij de gemeente gedurende de technische levensduur van de voorziening. De hoogte van het pgb voor de instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten. De technische levensduur voor rolstoelvoorzieningen, vervoersvoorzieningen en woonvoorzieningen is 7 jaar. Voor sanitaire woonvoorzieningen en kindervoorzieningen is de technische levensduur 5 jaar.
Artikel 3.4.6: Pgb-aanvraag binnen budgetperiode
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Artikel 3.2 lid 3 Verordening Aan de cliënt kan een pgb worden verstrekt als wordt voldaan aan de verschillende voorwaarden. Dat wil feitelijk zeggen dat het college heeft vastgesteld dat de budgethouder, al dan niet met hulp van diens vertegenwoordiger, verantwoordelijk kan worden gehouden voor het gebruik (besteding) van het pgb binnen de geldende budgetperiode. Bestedingsruimte Een cliënt kan zich echter binnen de budgetperiode opnieuw melden. Het pgb hoeft niet uitsluitend aan de geïndiceerde maatwerkvoorziening te worden besteed, maar wel voor het doel (resultaat) waarvoor het pgb is verstrekt (bijv. CRVB:2018:3102, CRVB:2018:819, CRVB:2009:BK2502). Heeft de cliënt het pgb binnen de budgetperiode volledig besteed en is de maatwerkvoorziening verloren gegaan, dan verstrekt het college niet opnieuw een pgb (CRVB:2018:818). Rekening en risico budgethouder Onder verloren gaan wordt bijvoorbeeld verstaan het niet meer functioneren van een tweedehands voorziening die met het volledige toegekende pgb is aangeschaft. De gevolgen van de door de budgethouder gemaakte keuze in de besteding van het pgb komen namelijk voor diens rekening en risico. Dat is alleen anders als de maatwerkvoorziening weliswaar verloren is gegaan maar dat niet aan de budgethouder is te wijten. Ook bij gewijzigde omstandigheden in de ondersteuningsbehoefte zal er geen aanleiding zijn om een pgb op voorhand te weigeren.
Paragraaf 11.2: Besteding en declaratie pgb algemeen
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Art. 8.4 Verordening Algemeen gebruikelijke voorziening Met het verstrekken van een pgb mogen geen andere bepalingen doorkruist worden. Daarom bepaalt de Verordening dat het pgb niet mag worden besteed aan een algemeen gebruikelijke voorziening. Gebruikelijke hulp en overbelasting Het kan voorkomen dat een huisgenoot overbelast is of dreigt te geraken door het bieden van gebruikelijke hulp aan de cliënt. Zijn geen andere voorliggende oplossingen mogelijk, dan is de cliënt aangewezen op een maatwerkvoorziening. Wenst de cliënt in aanmerking te komen voor een pgb en wordt voldaan aan de voorwaarden, dan geldt dat het pgb niet mag worden besteed aan degene van wie, als hij niet overbelast zou zijn, gebruikelijke hulp wordt verwacht. Diverse kosten en verantwoordingsvrij bedrag Verder schrijft de Verordening voor dat bepaalde kosten niet uit het pgb mogen worden betaald, zoals bemiddelingskosten. Ook geldt dat geen gebruik wordt gemaakt van een zogeheten verantwoordingsvrij bedrag. Overlijden pgb-houder In geval van overlijden van de cliënt hanteert het college geen eenmalige uitkering aan de derde die ondersteuning verleent. De zorgovereenkomst stopt per direct en er kan worden gedeclareerd tot en met de sterfdag van de cliënt. Verblijf buiten de gemeente of buitenland (diensten) De inzet van een maatwerkvoorziening is bestemd voor en gericht op cliënten die feitelijk hun hoofdverblijf in de gemeente hebben. Voor diensten in de vorm van huishoudelijke ondersteuning mag het verstrekte pgb niet worden besteed buiten de gemeente of in het buitenland. Denk bijvoorbeeld aan vakantie. Voor huishoudelijke ondersteuning geldt immers dat het bestemd is voor de woning waar de cliënt woonachtig is. Van de cliënt wordt daarom ook verwacht dat hij een vakantie- of verblijfslocatie kiest waar hij geen huishoudelijke ondersteuning nodig heeft. Voor begeleiding ligt dat anders. Verblijf buiten de gemeente of buitenland op aanvraag Het is toegestaan om een pgb in een kalenderjaar voor begeleiding te besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan buiten de gemeente (13 weken) of in het buitenland (6 weken). Het college kan de termijnen op aanvraag verlengen als zich bijzondere omstandigheden voordoen waardoor verlenging is aangewezen. Daar zal in de praktijk zelden sprake van zijn. Besteden binnen de termijn Verder bepaalt de Verordening de termijn waarbinnen het pgb moet zijn besteed. Voor woningaanpassingen geldt een afwijkende termijn. Wanneer de budgethouder het pgb niet binnen de geldende termijn heeft besteed, doet het college onderzoek naar de reden hiervan. Afhankelijk van de uitkomsten van het onderzoek kan er aanleiding zijn om over te gaan tot herziening of intrekking van het pgb-besluit. Technisch geschikte maatwerkvoorziening Artikel 3.2 lid 4 Verordening De melding van een hulpvraag kan gericht zijn op het vervangen van een eerder met een pgb aangeschaft hulpmiddel, zoals een scootmobiel of een tillift. Het gaat om situaties waarbij de budgetperiode is verstreken. In die gevallen geldt het volgende uitgangspunt. Voldoet de met het pgb aangeschafte maatwerkvoorziening nog aan de daaraan te stellen kwaliteitseisen, dan beoordeelt het college of het verstrekken van een pgb voor instandhoudingskosten als goedkoopst passende bijdrage kan worden aangemerkt. In de praktijk gaat het om maatwerkvoorzieningen die technisch nog niet zijn afgeschreven. Kwaliteitseisen Artikel 8.3 Verordening De hoofdregel is dat de kwaliteitseisen voor wat betreft de vakbekwaamheid en het beschikken over een Verklaring Omtrent het Gedrag die gelden voor het gecontracteerde aanbod ook gelden voor de derde aan wie het pgb wordt besteed. De toepasselijke opleidingseisen gelden niet voor personen uit het sociaal netwerk.
Wat je zelf betaalt
Artikel 9.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen
1.De cliënt is een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd van een verstrekte maatwerkvoorziening in natura dan wel in de vorm van een pgb. 2.De hoogte van de bijdrage in de kosten voor één of meerdere maatwerkvoorzieningen en/of pgb’s is gebaseerd op het abonnementstarief. 3.De Regiotaxi is uitgezonderd van het abonnementstarief. 4.De bijdrage in de kosten is verschuldigd vanaf de maand waarin ondersteuning feitelijk is geboden, het hulpmiddel feitelijk is geleverd, de woonaanpassing is gerealiseerd of het pgb is toegekend. 5.De bijdrage in de kosten voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft verschuldigd als de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatwerkvoorziening dan wel een pgb. 6.Geen bijdrage in de kosten is verschuldigd voor: een rolstoelvoorziening; het vervoer van en naar de groepsondersteuning; woningaanpassing van personen in de leeftijd tot 18 jaar; voor de maatwerkvoorziening die als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 7.De bijdrage voor de opvang wordt vastgesteld en geïnd door de aanbieder die de opvang biedt.
Artikel 9.2: Bijdrage in de kosten algemene voorziening
De cliënt die gebruik maakt van de was- en strijkservice is aan de aanbieder een bedrag verschuldigd van € 5,00 per waszak.
Artikel 9.4: Kostprijs
1.De kostprijs van de maatwerkvoorziening is: de huurprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; de koopprijs die het college verschuldigd is aan de aanbieder (al dan niet naar rato in verband met de economische afschrijftermijn), waaronder eventueel bijkomende kosten zoals instandhoudingskosten; in geval van diensten het tarief dat het college verschuldigd is aan de aanbieder. 2.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het bedrag van het pgb in de betreffende budgetperiode. 3.De kostprijs van de algemene voorziening als bedoeld in artikel 9.2 is gebaseerd op de kosten die die het college verschuldigd is aan de aanbieder minus de bijdrage in de kosten voor de algemene voorziening die cliënten verschuldigd zijn.
Paragraaf 2.1: Eigen bijdrage maatwerkvoorziening
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
Een cliënt dient voor een maatwerkvoorziening vanuit de Wmo een eigen bijdrage per maand te betalen (het abonnementstarief); ongeacht het inkomen, vermogen en de hoeveelheid hulp en/of ondersteuning. De eigen bijdrage int het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Zie artikel 9.1 Verordening maatschappelijke ondersteuning Losser 2025. De eigen bijdrage voor de Wmo (abonnementstarief) is vanaf 1 januari 2026 maximaal € 21,80 per maand.
Paragraaf 3.7: Eigen bijdragen
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Artikel 9.1 Verordening Cliënten aan wie één of meerdere maatwerkvoorzieningen is verstrekt zijn daarvoor een bijdrage in de kosten verschuldigd: het abonnementstarief. Het gaat om een vast bedrag per maand, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen. Het abonnementstarief wordt door het Centraal administratiekantoor (CAK) altijd volledig in rekening gebracht. Het kan voorkomen dat een cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de maatvoorziening. Het valt binnen de beleidsvrijheid van het college om te bepalen of het abonnementstarief wordt opgeschort bij tijdelijke niet-gebruik (TK 2013/14, 33 841, nr. 3, p. 155-157). Verder bepaalt de Verordening voor welke maatwerkvoorzieningen geen bijdrage in de kosten is verschuldigd. Algemene voorziening Artikel 9.2 Verordening Cliënten die gebruik maken van de algemene voorziening was- en strijkservice zijn een bijdrage in de kosten verschuldigd aan de aanbieder. Het gaat om kosten die ieder huishouden maakt. Dat is ook de reden waarom deze bijdrage niet gelijk is aan het abonnementstarief en ook naast het abonnentstarief kan bestaan (TK 2018/19, 35 093, nr. 6, p. 17). Ritbijdrage en reserveringstoeslag Artikel 9.3 Verordening Voor het gebruik van de Regiotaxi is de cliënt een op het reguliere OV-tarief gebaseerde ritbijdrage en een eventuele reserveringstoeslag verschuldigd. De bedragen staan gepubliceerd op www.regiotaxitwente.nl.
Huishoudelijke hulp
Artikel 1.1: Begripsbepalingen
1.In deze Verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: abonnementstarief: de hoogte van de maximale bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënt en diens echtgenoot tezamen; budgethouder: de persoon aan wie het pgb is toegekend; budgetperiode: de periode waarop een pgb betrekking op heeft; collectieve maatwerkvoorziening: een maatwerkvoorziening die door meerdere personen tegelijk kan worden gebruikt. De Regiotaxi kan ook als individueel (rolstoel)taxivervoer worden verstrekt; financieel besluit: een door het college vastgestelde regeling, waarin op grond van deze Verordening bedragen en eventuele nadere regels zijn gesteld; financiële tegemoetkoming: een tegemoetkoming in de kosten die rechtstreeks aan de cliënt wordt uitbetaald en waarvoor geen oordeel wordt gegeven over de kwaliteit; huishoudelijke ondersteuning: het in overwegende mate overnemen van activiteiten op het gebied van het verzorgen van het huishouden van de cliënt dan wel van de leefeenheid waartoe de cliënt behoort voor zover de huisgenoten naar oordeel van het college geen gebruikelijke hulp kunnen bieden; hulpvraag: een melding van de behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; hoofdverblijf: daar waar de cliënt zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en in de gemeentelijke basisadministratie staat ingeschreven; dan wel zal staan ingeschreven; dan wel het feitelijke woonadres indien de cliënt met een briefadres is ingeschreven; huisgenoot: de persoon of personen met wie de cliënt een huishouden voert; instandhoudingskosten: een door het college te bepalen bedrag dat bestemd is voor onderhoud, reparatie en verzekering verband houdend met de te verstrekken maatwerkvoorziening, waaronder ook een WA- verzekering bij vervoersvoorzieningen kan worden gerekend; leefeenheid: de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten waarmee de cliënt gemeenschappelijk een woning bewoont en een huishouden voert; normale gebruik van de woning: het kunnen verrichten van de elementaire woonfuncties gericht op zelfredzaamheid (eten, slapen, lichaamsreiniging, koken), het kunnen verrichten van belangrijke huishoudelijke taken, het kunnen doen van horizontale en verticale verplaatsingen in en om de woning. Daaronder kan onder omstandigheden tevens de toegang tot de berging, tuin of balkon worden verstaan; ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 achtste lid van de wet, waaruit de cliënt kan afleiden of een maatwerkvoorziening is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door (of namens) de budgethouder waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de voorwaarden van de wet of deze Verordening; pgb-vertegenwoordiger: een door de budgethouder ingeschakelde derde van wie het college heeft vastgesteld dat deze kan in staan voor nakoming van de aan het pgb verbonden verplichtingen. Het kan gaan om een door de cliënt gemachtigde persoon of wettelijke vertegenwoordiger die gewaarborgde hulp biedt in dat kader; professionele organisatie: een organisatie, die is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan de vakbekwaamheid voor in ieder geval de medewerkers die bij de organisatie in dienst zijn; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; vervoersvoorziening: een maatwerkvoorziening, al dan niet gemotoriseerd, waarmee de cliënt zich lokaal kan verplaatsen; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling waarop de cliënt aanspraak kan doen gelden met het oog op zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning. Onder omstandigheden van het individuele geval kan daar ook een privaatrechtelijke regeling onder worden verstaan; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; woning: een woonruimte welke volgens algemeen maatschappelijk aanvaarde maatstaven bestemd en geschikt is voor permanente bewoning en waarbij geen wezenlijke woonfuncties, zoals woon- en slaapruimte, was- en kookgelegenheid en toilet met andere woningen worden gedeeld. Hieronder begrepen een woonschip en een woonwagen, mits bestemd en nog tenminste tien jaar geschikt voor permanente bewoning; woonvoorziening: een woningaanpassing of hulpmiddel gericht op het normale gebruik in de woning; ZZP’er: een ondernemer die geen personeel in dienst heeft, is ingeschreven in het handelsregister en/of bij de KvK als zijnde verlener van maatschappelijke ondersteuning en voldoet aan in ieder geval de vakbekwaamheid, waarbij voor de vaststelling of er sprake is van een Zzp’er in ieder geval de volgende criteria gelden: niet werkzaam op basis van een arbeidsovereenkomst als bedoeld in artikel 7:610 en volgende van het Burgerlijk Wetboek; en door de Belastingdienst aangemerkt als Zzp’er voor de Inkomstenbelasting (voor eigen rekening en risico verrichten van werkzaamheden). 2.Alle begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet en/of op de daarop gebaseerde lagere regelgeving en/of de Algemene wet bestuursrecht.
Artikel 3.3: Criteria maatwerkvoorziening algemeen
1.Er bestaat slechts aanspraak op een maatwerkvoorziening voor zover noodzakelijk is om de cliënt in redelijke mate in staat te stellen tot zelfredzaamheid of participatie met het oog op het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven: als goedkoopst passende bijdrage is aan te merken; in overwegende mate op de cliënt is gericht. 2.Geen aanspraak op een maatwerkvoorziening bestaat als: een maatwerkvoorziening, waarop de aanvraag betrekking heeft, al in het kader van enige wettelijke bepaling of regeling aan de cliënt is verstrekt en de normale afschrijvingstermijn nog niet is verstreken, tenzij deze verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; de cliënt in redelijkheid van hem te vergen mogelijkheden heeft om voor een passende oplossing te zorgen voor de beperkingen in diens zelfredzaamheid of participatie; de cliënt gelet op de noodzaak tot maatschappelijke ondersteuning aanspraak kan maken op een voorliggende voorziening; deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om huishoudelijke ondersteuning, begeleiding of dagbesteding.
Artikel 4.1: Resultaten huishoudelijke ondersteuning
1.De ondersteuning bij het huishouden is gericht op een of meer van de volgende resultaten: het schoon en leefbaar houden van de woning; het beschikken over schone en draagbare kleding; het beschikken over boodschappen voor het dagelijks leven; het beschikken over de benodigde dagelijkse maaltijden; het thuis kunnen zorgen voor de minderjarige kinderen die tot het gezin behoren.
Artikel 4.2: Criteria huishoudelijke ondersteuning
1.Huishoudelijke activiteiten gericht op het schoonhouden van de woning worden slechts verstrekt als dit betrekking heeft op de ruimten die gericht zijn op het normale gebruik van de woning. 2.Een cliënt komt niet in aanmerking voor ondersteuning bij het huishouden indien hij een of meer huisgenoten heeft die naar oordeel van het college gebruikelijke hulp kunnen verlenen. 3.De algemene voorziening was- en strijkservice bestaat uit: het wassen en drogen en zonodig strijken van het wasgoed en een haal- en brengservice.
Artikel 8.4: Besteding en declaratie
1.Het pgb mag niet worden besteed aan een algemeen gebruikelijke voorziening. 2.Het pgb mag niet aan een persoon worden besteed die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en gebruikelijke hulp op zich moet nemen, maar daartoe (tijdelijk) niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 3.Het pgb mag niet worden besteed aan de kosten voor: bemiddeling (tussenpersonen of belangbehartigers), het voeren van een pgb-administratie, hulp bij het aanvragen en beheren van het pgb, contributie voor lidmaatschappen (bijvoorbeeld van Per Saldo), het volgen van cursussen over het pgb, informatiemateriaal, bijkomende zorgkosten, het vervoer (reiskosten) van de derde aan wie het pgb wordt besteed. 4.De budgethouder mag een pgb voor diensten gedurende maximaal 13 weken per kalenderjaar buiten de gemeente Losser besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 5.De budgethouder mag het pgb voor diensten gedurende maximaal zes weken per kalenderjaar tijdens verblijf buiten Nederland besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 6.Het college maakt geen gebruik van een verantwoordingsvrij bedrag. 7.Het college verleent geen éénmalige uitkering nadat het pgb is beëindigd. 8.Het college maakt geen gebruik van een feestdagenuitkering. 9.Declaraties op basis van een vast bedrag per maand zijn niet toegestaan. 10.Het pgb wordt binnen drie maanden na toekenning aangewend voor bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Voor woningaanpassingen kan het college een langere termijn hanteren.
Artikel 8.5: Hoogte persoonsgebonden budget niet zijnde beschermd wonen en opvang
1.Voor de goedkoopst passende maatwerkvoorziening hanteert het college gedifferentieerde tarieven die zijn afgeleid van de tarieven waarvoor het college de geïndiceerde diensten heeft ingekocht (hierna: het tarief) dan wel van andere bedragen. 2.Voor begeleiding individueel geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt. 3.Voor dagbesteding geldt: 85% van het tarief per dagdeel voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het bedrag per dagdeel zoals genoemd in artikel 5.22, eerste lid, van de Regeling langdurige zorg voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt; voor vervoer van en naar de locatie waar de dagbesteding wordt geboden geldt 85% van het tarief per kilometer. 4.Voor huishoudelijke ondersteuning geldt: 85% van het tarief voor ondersteuners die in dienst zijn van een professionele organisatie of als Zzp’er werkzaam zijn; het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij huishoudelijke hulp van de voor de betreffende periode geldende cao VVT te vermeerderen met vakantietoeslag voor personen uit het sociaal netwerk of die niet als personen onder a. kunnen worden aangemerkt. 4.Het pgb voor kortdurend verblijf wordt vastgesteld op basis van een offerte. 5.Het college stelt de tarieven die het verschuldigd is aan de (gecontracteerde) aanbieders vast in het Financieel besluit.
Paragraaf 3.4: Tarieven huishoudelijke ondersteuning
Uit: Financieel Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Losser 2026
De tarieven voor huishoudelijke ondersteuning in zorg in natura en in de vorm van een pgb zijn: Module huishoudelijke ondersteuning | Eenheid | Tarief zorg in natura | Tarief pgb professioneel | Tarief pgb sociaal netwerk Basismodule | uur | € 42,17 | € 335,85 | € 19,73 Module Wasverzorging | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73 Module Maaltijden | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73 Module Regie | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73 Module Kindzorg | uur | € 42,17 | € 35,85 | € 19,73
Paragraaf 6.4: Beleidsuitgangspunten huishoudelijke ondersteuning
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Bij de onderstaande onderwerpen hanteert het college beleidsuitgangspunten: Wet langdurige zorg; Eigen kracht; Gesaneerde woning; Algemeen gebruikelijke voorzieningen; Gebruikelijke hulp; Hulp van personen uit het sociaal netwerk en mantelzorg; Gebruik van algemene voorzieningen; Normenkader HHM 2019.
Paragraaf 6.12: Normenkader huishoudelijke ondersteuning HHM 2019
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Huishoudelijke ondersteuning valt uiteen in twee maatwerkvoorzieningen: schoonmaakondersteuning (incl. wasverzorging) en ondersteuning bij regie/zorg over het huishouden. Normenkader als richtlijn Het doel van het gebruik van het normenkader huishoudelijke ondersteuning HHM 2019 is om uniformiteit in de toekenning na te streven. Het gaat hierbij om een richtlijn, die is gebaseerd op volledige overname van huishoudelijke activiteiten. Iedere individuele situatie wordt separaat onderzocht en er wordt met behulp van de richtlijn ondersteuning op maat toegekend. Het college kan afwijken met zowel op- als neerwaartse bijstellingen. Wanneer cliënten als gevolg van hun (medische) beperkingen onvoldoende ondersteund worden door de basisvoorziening leefbaar huis, kan minder of meer ondersteuning ingezet worden. Dit zijn bijvoorbeeld: een hoger niveau van hygiëne of schoonhouden realiseren of het klaarzetten van maaltijden. Verder wordt rekening gehouden met de mogelijkheden van: eigen kracht, gebruikelijke hulp en hulp van het netwerk.
Wanneer je niets krijgt
Artikel 2.4: Gesprek
1.Het college onderzoekt in een gesprek tussen de deskundigen en degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorkomen dat hij een beroep moet doen op een maatwerkvoorziening; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening, of door het verrichten van maatschappelijke nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om een maatwerkvoorziening te verstrekken. 2.Als de cliënt een persoonlijk plan aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek, bedoeld in het eerste lid. 3.Het college bespreekt: welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze. 4.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt de cliënt toestemming om zijn persoonsgegevens te verwerken.
Artikel 3.1: Algemeen
1.Een cliënt die zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de gemeente Losser kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover noodzakelijk en de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet: eigen kracht; algemeen gebruikelijke voorzieningen; gebruikelijke hulp; mantelzorg of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemene voorzieningen, kan verminderen of wegnemen. 2.De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 2.5 en voor zover aanwezig het persoonlijk plan, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in redelijke mate in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en daardoor zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. 3.Heeft de hulpvraag betrekking op beschermd wonen of opvang, dan draagt het college zorg voor de overdracht aan de gemeente Enschede. 4.Op aanvragen om voor beschermd wonen of opvang wordt beslist op basis van de op dat moment geldende Verordening Jeugdhulp en Maatschappelijke ondersteuning van de gemeente Enschede.
Artikel 3.2: Uitgangspunten maatwerkvoorzieningen en persoonsgebonden budget
1.De indicatie om een maatwerkvoorziening gaat niet eerder in dan de datum waarop het college beslist op de aanvraag. 2.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag maar voordat het college heeft beslist op de aanvraag, tenzij het college de cliënt schriftelijk toestemming heeft verleend. 3.Het college weigert een pgb voor de kosten van een maatwerkvoorziening als de cliënt binnen de budgetperiode opnieuw een aanvraag doet omdat: de met de pgb aangeschafte maatwerkvoorziening niet meer bruikbaar of beschikbaar is door aan de cliënt te verwijten omstandigheden; en er geen sprake is van gewijzigde omstandigheden. 4.Als de afschrijvingstermijn van een geïndiceerde maatwerkvoorziening, al dan niet aangeschaft met een pgb, is verstreken kan deze door het verstrekken van instandhoudingskosten nog steeds als goedkoopst passende bijdrage worden aangemerkt. 5.De cliënt aan wie een woningaanpassing voor de eigen woning is verstrekt (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de verstrekte woningaanpassing dekt voor het risico van de schade. 6.De cliënt zorgt voor een afdoende verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening al dan niet aangeschaft met een pgb, wordt meegenomen naar het buitenland of buiten de gemeente.
Artikel 5.3: Criteria dagbesteding en vervoer
1.Het college kan dagbesteding basis en dagbesteding plus verstrekken. 2.Voor dagbesteding basis ondervindt de cliënt matige beperkingen op één of meerdere leefgebieden en wordt voldaan aan meerdere van de volgende criteria. De cliënt: heeft in enige mate activering en/of stimulans nodig; kan de hulpvraag voldoende begrijpelijk maken; kan beperkt of geen inzicht hebben in de eigen beperkingen, maar dit zorgt niet voor belemmeringen; vertoont redelijk constant gedrag. Er kan sprake zijn van matige gedragsproblematiek. 3.Voor dagbesteding plus ondervindt de cliënt ernstige beperkingen op meerdere leefgebieden en wordt voldaan aan twee of meer van de volgende criteria. De cliënt: heeft in grote mate activering en/of stimulans nodig; kan de hulpvraag onvoldoende begrijpelijk maken; heeft beperkt of geen inzicht in de eigen beperkingen, wat zorgt voor belemmeringen en intensievere ondersteuning; vertoont zeer regelmatig onvoorspelbaar gedrag; er is vaak sprake van ernstige gedragsproblematiek; is snel (psychisch) uit balans en kan moeilijk omgaan met veranderingen. 4.Dagbesteding basis of dagbesteding plus vindt plaats in groepsverband op een specifiek daarvoor ingerichte locatie, buiten de woonsituatie (woning) van de cliënt. 5.De dagbesteding wordt geïndiceerd in dagdelen. Een dagdeel bestaat uit 3,5 uur waarbij de cliënt minimaal drie uur aanwezig is op de locatie waar de dagbesteding wordt geboden. 6.Onder dagbesteding kan tevens het noodzakelijke vervoer vallen zodat de cliënt gebruik kan maken van de dagbesteding. 7.Het vervoer als bedoeld in het vorige lid wordt noodzakelijk geacht als de cliënt: niet in staat is zelfstandig lopend, al dan niet met een algemeen gebruikelijk loophulpmiddel, de dagbesteding te bereiken of zelfstandig met een algemeen gebruikelijk vervoermiddel te reizen; niet met beschikbare hulp van personen uit diens sociale netwerk of vrijwilligers kan reizen of op een andere manier door hen naar de dagbesteding kan worden begeleid.
Artikel 6.2: Criteria wonen specifiek
1.De aanvraag voor een woningaanpassing en/of een woonvoorziening in de vorm van een traplift of andere huislift kan in ieder geval worden geweigerd als: de noodzaak tot het verstrekken van deze maatwerkvoorziening(en) het gevolg is van een verhuizing waartoe geen aanleiding bestond gelet op belemmeringen in het normale gebruik van de woning en er geen andere dringende reden aanwezig was; de cliënt niet is verhuisd naar de, gelet op de (te verwachten) beperkingen, op dat moment beschikbare meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; de cliënt is verhuisd naar een woning die niet bestemd of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden; de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; de noodzaak van de woningaanpassing het gevolg is van achterstallig onderhoud van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld. 2.Het college kan Nadere regels stellen over het bepaalde in het vorige lid onderdeel e. 3.Het college weigert een woonvoorziening waaronder een financiële tegemoetkoming voor verhuizen indien geen rechtstreeks oorzakelijk verband bestaat tussen de ondervonden beperkingen en een of meer bouwkundige of woontechnische kenmerken van de door de cliënt bewoonde woning.
Artikel 8.2: Weigeringsgronden persoonsgebonden budget
1.Het college weigert het pgb als de budgethouder of diens pgb-vertegenwoordiger geen pgb-plan indient of een bespreking van het pgb-plan weigert of, na daartoe te zijn opgeroepen, zonder geldige reden niet verschijnt. 2.Het college weigert het pgb als een gegronde reden bestaat om aan te nemen dat de door de budgethouder ingeschakelde pgb-vertegenwoordiger: bij een eerdere verstrekking deze persoon als pgb-vertegenwoordiger optrad en niet heeft ingestaan voor nakoming van de aan het pgb verbonden verplichtingen; anderszins naar oordeel van het college geen of onvoldoende sprake is van gewaarborgde hulp wat betreft het nakomen van de aan het pgb verbonden verplichtingen. 3.Het is niet toegestaan een overeenkomst af te sluiten met een derde waarin het bieden van de geïndiceerde ondersteuning mede afhankelijk is van de woonruimte die door dezelfde derde of door een aan die derde gelieerde (rechts)persoon wordt geboden, tenzij het wonen (verblijf) onderdeel is van de indicatie.
Artikel 8.4: Besteding en declaratie
1.Het pgb mag niet worden besteed aan een algemeen gebruikelijke voorziening. 2.Het pgb mag niet aan een persoon worden besteed die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en gebruikelijke hulp op zich moet nemen, maar daartoe (tijdelijk) niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 3.Het pgb mag niet worden besteed aan de kosten voor: bemiddeling (tussenpersonen of belangbehartigers), het voeren van een pgb-administratie, hulp bij het aanvragen en beheren van het pgb, contributie voor lidmaatschappen (bijvoorbeeld van Per Saldo), het volgen van cursussen over het pgb, informatiemateriaal, bijkomende zorgkosten, het vervoer (reiskosten) van de derde aan wie het pgb wordt besteed. 4.De budgethouder mag een pgb voor diensten gedurende maximaal 13 weken per kalenderjaar buiten de gemeente Losser besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 5.De budgethouder mag het pgb voor diensten gedurende maximaal zes weken per kalenderjaar tijdens verblijf buiten Nederland besteden aan de ondersteuner genoemd in het pgb-plan, tenzij het huishoudelijke ondersteuning betreft. 6.Het college maakt geen gebruik van een verantwoordingsvrij bedrag. 7.Het college verleent geen éénmalige uitkering nadat het pgb is beëindigd. 8.Het college maakt geen gebruik van een feestdagenuitkering. 9.Declaraties op basis van een vast bedrag per maand zijn niet toegestaan. 10.Het pgb wordt binnen drie maanden na toekenning aangewend voor bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Voor woningaanpassingen kan het college een langere termijn hanteren.
Paragraaf 6.8: Algemeen gebruikelijke voorzieningen
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Als algemeen uitgangspunt geldt dat de cliënt beschikt over algemeen gebruikelijke voorzieningen, waarmee de huishoudelijke ondersteuning zo efficiënt mogelijk kan worden geboden. Denk aan een (robot)stofzuiger, een wasmachine, een wasdroger, schoonmaakmiddelen, een dweil, etc. (vergelijk CRVB:2015:1503). Het gaat in dit geval ook om bepaalde zaken, die het mogelijk maken dat de cliënt een deel van de huishoudelijke activiteiten zelf kan uitvoeren. Bijvoorbeeld stof afnemen met een plumeau. Voorkomen van een aanspraak Het kan ook zijn dat met algemeen gebruikelijke voorzieningen een aanspraak (deels) wordt voorkomen. Denk bijvoorbeeld aan: strijkvrije kleding; de boodschappendienst; kant-en-klaar maaltijden van de supermarkt of de maaltijdservice; de aanschaf van een wasdroger; of het plaatsen van de wasmachine en/of droger op een verhoging of in een ruimte die (wel) bereikbaar is voor de cliënt, zodat hij (een deel van) de was zelf kan doen (vergelijk CRVB:2005:AT8015). Algemeen gebruikelijke voorzieningen kunnen als voorliggende oplossing worden aangemerkt; er wordt dan geen schoonmaakondersteuning verstrekt. Zie verder 3.3 van deze Beleidsregels over hoe het college dat beoordeelt.
Paragraaf 11.11: Overige weigeringsgronden
Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2025
Er gelden nog een tweetal situaties waarin het college een pgb kan weigeren. Artikel 2.3.6 lid 5 onderdeel a Wmo 2015 Het kan voorkomen dat de cliënt het pgb wenst te besteden aan een duurdere maatwerkvoorziening dan waar het college de hoogte van het pgb op heeft gebaseerd. In dat geval geldt dat de cliënt het meerdere van de kosten zelf moet betalen. Het meerdere dat aan de maatwerkvoorziening wordt besteed, wordt dan door het college geweigerd. Let wel: ook in die gevallen gelden nog steeds de algemene voorwaarden van bijvoorbeeld de kwaliteit. Dat wil zeggen dat het college de kwaliteit mag beoordelen maar ook bijvoorbeeld kan nagaan of de cliënt wel in staat is om de duurdere maatwerkvoorziening te bekostigen. Als de cliënt niet bereid is het meerdere zelf te betalen, kan het college overgaan tot het weigeren van het totale pgb. Dit met het oog op de bevoegdheid van het college om te beoordelen of aan de (wettelijke) voorwaarden wordt voldaan. Bijstorten diensten De regeling voor de vrijwillige storting is vereenvoudigd (voorheen art. 2b lid 6 Uitvoeringsregeling Wmo 2015).. In de praktijk is de werkwijze ontwikkeld dat wanneer een declaratie wordt ingezonden, en er onvoldoende geld beschikbaar is in het pgb, de SVB een uitnodiging stuurt aan de budgethouder om geld bij te storten. In die zin geldt dan de declaratie (in geval er onvoldoende geld is) als een aanvraag voor het betalen van maatschappelijke ondersteuning. Een budgethouder hoeft dan niet nog eens een aanvraag van een betaling te doen, maar hoeft enkel bij de SVB het benodigde bedrag bij te storten naar aanleiding van de uitnodiging van de SVB. Dit reduceert administratieve lasten voor de budgethouders. Art. 2.3.6 lid 5 onderdeel b Wmo 2015 Als de cliënt een pgb wenst, gaat het college na of een eerder pgb-besluit is ingetrokken onder toepassing van art. 2.3.10 lid 1 onderdeel a, d of e Wmo 2015. Denk aan: het verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid het niet voldoen aan de aan het pgb verbonden voorwaarden; of het pgb is niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is verstrekt. Uitgangspunt Op grond van dit artikel kan het college als -onder meer- sprake is geweest van het verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt een aanvraag voor een pgb weigeren (schending inlichtingenplicht). Bij gebruikmaking van deze bevoegdheid hanteert het college een grens. De aanvraag voor een pgb wordt geweigerd als de schending van verplichtingen (tot maximaal) twaalf maanden voorafgaand aan de nieuwe aanvraag heeft plaatsgevonden. Daarbij wordt uitgegaan van de datum van het herzienings- of intrekkingsbesluit.
Controleer het zelf
Bekijk de volledige verordening van Losser
Bronverwijzing: CVDR729591_1 in het landelijke register van gemeentelijke regelgeving. Wijkt de tekst daar af van wat je hier ziet, dan is die versie leidend. Laat het ons weten via info@wmovergoeding.nl, dan passen we het aan.