Wmo in Lopik: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen: twee bedragen

Deze stukken staan allebei als geldend in het landelijke register, maar noemen een ander bedrag. Het nieuwste staat bovenaan.

Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen.

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.4, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

1.Indien de (voorzienbare) kosten voor een bouwkundige of woontechnische woon-voorziening hoger zijn dan € 7.500,- geldt als uitgangspunt dat verhuizing naar een aangepaste woning of naar een tegen lagere kosten aan te passen woning de goedkoopst compenserende voorziening is, tenzij er sprake is van individuele omstandigheden waardoor verhuizen geen adequate oplossing is.

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik, artikel 6, geldt sinds 1 januari 2017 (CVDR434542_1).

Eigen bijdrage

3.De hoogte van de verschuldigde eigen bijdrage, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan ten hoogste € 21,80 per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner tezamen, tenzij overeenkomstig hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en artikel 8.1 eerste lid van de verordening geen bijdrage is verschuldigd.

Uit: Besluit Wmo & Jeugdwet gemeente Lopik 2026, artikel 4, geldt sinds 31 maart 2026 (CVDR756374_2).

Een uitzondering op deze regel is dat trapliften en plafondliften wel eigendom blijven van de gemeente en de gemeente ook verantwoordelijk is voor keuring, onderhoud en reparatie van deze voorzieningen.

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.5, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

De volgende woonvoorzieningen kunnen aan de orde zijn: bouwkundige woonvoorziening: nagelvaste voorzieningen aan de muur (bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur of traplift).

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.1, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

Bouwkundige- en woontechnische woningaanpassingen: Nagelvaste voorzieningen die verwijderd kunnen worden(bijvoorbeeld een traplift of een plafondtillift) en Nagelvaste voorzieningen die niet omkeerbaar zijn (bijvoorbeeld een aangepaste keuken of badkamer, of het verwijderen van drempels).

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.5, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

Het plaatsen van een voorziening in, aan of voor een gemeenschappelijke ruimte (zoals een deurautomaat, traplift) wordt gezien als een voorziening waarbij sprake is van collectief gebruik, omdat alle inwoners profiteren van deze woningverbetering.

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.8, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

5.In het geval van een PGB voor een woningaanpassing: Is de cliënt aan wie de persoonsgebonden budget is verstrekt voor het realiseren van een woningaanpassing aan de eigen woning verplicht zorg te dragen voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de getroffen woningaanpassing dekt voor het risico van schade;

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2017 (CVDR434542_1).

Vanuit de gedachte van eigen kracht mag worden verwacht dat mensen tijdig maatregelen treffen om de woning te kunnen blijven gebruiken, de zogenaamde voorzienbaarheid. Bij het ouder worden en bij toenemende beperkingen, mag verwacht worden dat inwoners bijvoorbeeld rekening houden met adequate vervanging van het sanitair of kunnen drempels preventief verwijderd worden. Tegenwoordig zijn er veel voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te kunnen blijven wonen in de eigen woning. Als algemeen gebruikelijk gelden woonvoorzieningen die in een normale winkel, bouwmarkt of thuiszorgwinkel verkrijgbaar zijn. Voorbeelden zijn: Een verhoogde toiletpot

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.1, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

Vanuit de gedachte van eigen kracht mag worden verwacht dat mensen tijdig maatregelen treffen om de woning te kunnen blijven gebruiken, de zogenaamde voorzienbaarheid. Bij het ouder worden en bij toenemende beperkingen, mag verwacht worden dat inwoners bijvoorbeeld rekening houden met adequate vervanging van het sanitair of kunnen drempels preventief verwijderd worden. Tegenwoordig zijn er veel voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te kunnen blijven wonen in de eigen woning. Als algemeen gebruikelijk gelden woonvoorzieningen die in een normale winkel, bouwmarkt of thuiszorgwinkel verkrijgbaar zijn. Voorbeelden zijn: Een sanibroyeur

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.1, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

Vanuit de gedachte van eigen kracht mag worden verwacht dat mensen tijdig maatregelen treffen om de woning te kunnen blijven gebruiken, de zogenaamde voorzienbaarheid. Bij het ouder worden en bij toenemende beperkingen, mag verwacht worden dat inwoners bijvoorbeeld rekening houden met adequate vervanging van het sanitair of kunnen drempels preventief verwijderd worden. Tegenwoordig zijn er veel voorzieningen die het mogelijk maken om langer zelfstandig te kunnen blijven wonen in de eigen woning. Als algemeen gebruikelijk gelden woonvoorzieningen die in een normale winkel, bouwmarkt of thuiszorgwinkel verkrijgbaar zijn. Voorbeelden zijn: Een douchestoel/-krukje op poten en/of losse toiletverhogers

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026, artikel 5.1.1, geldt sinds 5 februari 2026 (CVDR756381_1).

6.Het college kan de voorziening gemotiveerd met terugwerkende kracht beëindigen en intrekken.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Lopik 2026, artikel 10.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748961_1).

5.Een hulp uit het sociaal netwerk als bedoeld in artikel 2 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 kan voor op onverplichte basis verleende maatschappelijke ondersteuning een tegemoetkoming van € 144,00 per kalendermaand worden betaald, voor zover van toepassing aangevuld met een tegemoetkoming voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten ten behoeve van de hulp overeenkomstig de door het college daarvoor vastgestelde bedragen.

Uit: Besluit Wmo & Jeugdwet gemeente Lopik 2026, artikel 3, geldt sinds 31 maart 2026 (CVDR756374_2).

Wasverzorging | HH | 01A12 | uur | € 44,27

Uit: Besluit Wmo & Jeugdwet gemeente Lopik 2026, bijlage 2, geldt sinds 31 maart 2026 (CVDR756374_2).

De volgende tarieven gelden vanaf 1 januari 2017 voor zorg in natura voor de producten huishoudelijke hulp en begeleiding: Huishoudelijke hulp 1 | € 22,89 | uur | 01A04

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik, bijlage, geldt sinds 1 januari 2017 (CVDR434542_1).

De volgende tarieven gelden vanaf 1 januari 2017 voor zorg in natura voor de producten huishoudelijke hulp en begeleiding: Huishoudelijke hulp 2 | € 25,44 | uur | 01A05

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik, bijlage, geldt sinds 1 januari 2017 (CVDR434542_1).

Artikel 4.6: Aanvullende criteria voorziening Wmo

1.Het college kent géén Wmo voorziening toe als: de inwoner het feitelijk hoofdverblijf niet in de gemeente heeft; de inwoner geen extra kosten hoeft te maken als gevolg van de beperking, omdat de kosten al gemaakt werden voor de ondersteuningsvraag; de beperkingen en belemmeringen die de inwoner ervaart in zijn participatie en zelfredzaamheid van tijdelijke aard zijn; de melding betrekking heeft op kosten die gemaakt zijn voorafgaand aan de melding van de hulpvraag bij het college; de inwoner zelfstandig een voorziening tussen de melding en de beschikking heeft aangeschaft, zonder dat hierover voorafgaand overleg met het college heeft plaatsgevonden en het college hiervoor uitdrukkelijk toestemming heeft gegeven; 2.Het college kent géén voorziening Wmo ‘Wonen’ toe als: de voorziening wordt gevraagd voor verblijf in een hotel, pension, trekkerswoonwagen, (niet adequaat) gehuurde kamer, tweede woning, vakantie- en recreatiewoning, of andere niet voor permanente bewoning bedoelde gebouwen; de voorziening wordt aangevraagd voor een gemeenschappelijke ruimte en de gevraagde voorziening het uitrustingsniveau van de sociale woningbouw overstijgt; er sprake is van achterstallig onderhoud en/of van een algemeen gebruikelijke renovatie of van een voorziening die zonder veel meerkosten gerealiseerd kan worden; de voorziening nodig is vanwege een verhuizing zonder dat hiervoor aanleiding bestaat vanwege de beperkingen en/of belemmeringen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen andere belangrijke reden voor de verhuizing is; de inwoner niet is verhuisd naar de voor de beperkingen en/of belemmeringen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; de inwoner op een perceel woont waar een beschikbare (pré) mantelzorgwoning is gerealiseerd; de voorziening niet grotendeels op de inwoner zelf is gericht. 3.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een voorziening Wmo ‘Wonen’ kan het college het primaat van verhuizen toepassen. Dat wil zeggen dat het college stelt dat verhuizen nodig en mogelijk is, in plaats van een voorziening. 4.Bij het toekennen van een voorziening Wmo ‘Huishouden’, gebruikt het college het HHM-normenkader als leidraad. 5.Bij het toekennen van een voorziening Wmo ‘begeleiding’ hanteert het college het afwegingskader en productmodel individuele begeleiding. 6.Een voorziening Wmo ‘Collectief Vervoer’ of een vervoersvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt toegekend voor verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner tot een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. 7.Het college kan nadere regels stellen over de in dit artikel opgenomen aanvullende criteria voor een voorziening.

Artikel 6.1: Criteria financiële tegemoetkoming als voorziening Wmo

1.Wmo voorzieningen die het college als financiële tegemoetkoming kan verstrekken, zijn tegemoetkomingen als bijdrage in de kosten van: Verhuizen en inrichten van de woning, als het college het primaat van verhuizen toepast zoals bedoeld in artikel 3.7, derde lid van deze Verordening. Dit geldt ook als een inwoner uit de gemeente Lopik een eerder aangepaste woning verlaat; Tijdelijke huisvesting, als de woning van de inwoner ingrijpend moet worden aangepast vanwege een Wmo woonvoorziening. De tegemoetkoming is gebaseerd op maximaal de kale huur per maand van sociale woningbouw. Een noodzakelijke voorziening om aangepast te kunnen sporten die bijdraagt aan de maatschappelijke participatie en niet voor recreatief gebruik bedoeld is; Individueel vervoer als dit de goedkoopst passende voorziening Wmo ‘Vervoer’ is. 2.Het college kan in het Financieel Besluit een maximumbedrag opnemen voor een financiële tegemoetkoming als bedoeld in dit artikel.

Artikel 5.1.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het Sociaal Team wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Als verwacht wordt dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het Sociaal Team of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het Sociaal Team in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, scholen, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten’. Een tegemoetkoming voor verhuizing wordt vastgesteld op basis van de begroting van de inwoner, met een maximum dat is vastgesteld in het besluit. Bij het al dan niet toekennen van een tegemoetkoming voor verhuizen houdt het Sociaal Team rekening met de mate waarin de verhuizing te verwachten of te voorspellen was.

Artikel 5.1.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet gemeente Lopik

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het Sociaal Team wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Als verwacht wordt dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het Sociaal Team of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het Sociaal Team in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, scholen, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten’. Een tegemoetkoming voor verhuizing wordt vastgesteld op basis van de begroting van de inwoner, met een maximum dat is vastgesteld in het besluit. Bij het al dan niet toekennen van een tegemoetkoming voor verhuizen houdt het Sociaal Team rekening met de mate waarin de verhuizing te verwachten of te voorspellen was.

Artikel 4.1: Voorzieningen Jeugdhulp (art. 2.3/2.4 Jw) en Wmo (art. 2.1.2 Wmo)

1.Het college treft op basis van de Jeugdwet voorzieningen zodat jeugdigen gezond en veilig kunnen opgroeien, kunnen groeien naar zelfstandigheid en zo veel mogelijk kunnen meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Jeugdwet: Ambulante begeleiding, waaronder: Individuele begeleiding Ambulante jeugd- en opvoedhulp Groepsbegeleiding, waaronder: Dagbehandeling Extra begeleiding geboden binnen kinderopvang, ook wel BSO+ genoemd; Diagnostiek en/of behandeling, ook wel Jeugd-GGZ genoemd; Persoonlijke verzorging die géén verband houdt met een behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop; Essentiele functie, waaronder jeugdzorgplus; Jeugdbescherming en jeugdreclassering; Vervoer van en naar de jeugdhulplocatie. 2.Het college treft op basis van de Wmo voorzieningen zodat iedereen zoveel mogelijk zelfstandig kan functioneren en kan meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Wmo: Individuele begeleiding Groepsbegeleiding, al dan niet met vervoer; Kortdurend verblijf; Huishoudelijke ondersteuning; Vervoer; Woningaanpassingen; Hulpmiddelen. 3.Een voorziening als hiervoor bedoeld kan verstrekt worden: in natura; als pgb; in de vorm van een financiële tegemoetkoming als sprake is van een Wmo-voorziening. 4.Het college kan in de nadere regels verduidelijken welke algemene voorzieningen en voorzieningen Jeugdhulp en Wmo beschikbaar zijn en welke aanvullende voorwaarden hieraan worden gesteld.

Artikel 5.2: Pgb en ondersteuning uit het sociaal netwerk

1.Een inwoner kan een persoon uit het sociaal netwerk, die geen opleiding heeft gevolgd voor de gevraagde ondersteuning, inzetten op basis van een pgb. 2.Van informele hulp is sprake wanneer de hulp wordt verleend door een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, bij hulpverlening door een bloed- of aanverwant in de 1e, 2e of 3e graad, is altijd sprake van informele hulp. Er wordt onderscheid gemaakt tussen informeel Pgb vanuit de Wmo 2015 en een Pgb vanuit de Jeugdwet: Op grond van de Wmo 2015 en de onderhavige verordening is het mogelijk een informeel pgb te besteden aan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen door een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, indien deze hulp gemotiveerd leidt tot een vergelijkbaar of beter resultaat dan de inzet van professionele hulpverlener. Een informeel pgb voor jeugdhulp kan alleen betrokken worden bij een persoon die behoort tot het sociale netwerk in het geval door deze persoon handelingen worden overgenomen van een professionele hulpverlener. In overige gevallen wordt geen pgb verstrekt voor het betrekken van jeugdhulp bij een persoon die behoort tot het sociale netwerk. Daarnaast dient de ondersteuning betrekking te hebben op één of meerdere van onderstaande ondersteuningsbehoefte: vooraf niet goed te plannen is; op ongebruikelijke tijden nodig is; op veel korte momenten per dag nodig is; 24 uur per dag en op afroep nodig is; vanwege de aard van de beperking nodig is van een persoon met wie de inwoner geen hechtings- of contactprobleem heeft; de continuïteit van de ondersteuning is gewaarborgd. 3.Het college kan in nadere regels de kwaliteitseisen die worden gesteld aan informele zorgverleners, verder uitleggen.

Artikel 5.3: Hoogte en tarieven pgb

1.De hoogte van een pgb berekent het college op basis van het tarief of prijs van de soortgelijke voorzienig in natura. De hoogte van het pgb is maximaal de kostprijs in natura, mits beschikbaar. Indien niet beschikbaar, wordt de hoogte bepaald aan de hand van tenminste één offerte. 2.Als het pgb bedoeld is voor de aanschaf van een product of hulpmiddel, dan berekent het college het pgb op basis van de laagste prijs en het laagste tarief dat hiervoor zou worden gehanteerd door een door het college gecontracteerde aanbieder. Daarnaast kent het college een percentage van het aankoopbedrag toe voor onderhoud en reparatie en indien nodig voor verzekeringskosten. 3.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of Wmo voorziening of een dienst, gebruikt het college de volgende berekeningswijze: voor gecertificeerde zorgaanbieders: 100% van het natura uurtarief; voor zzp'er: 75% van het natura uurtarief. 4.De hoogte van het pgb voor individuele begeleiding worden bepaald aan de hand van de tarieven van zorg in natura en bedraagt minimaal het wettelijk minimumloon tot ten hoogste de kostprijs van de voorziening in natura. 5.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of -ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk, hanteert het college het op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) geldende uurtarief voor hulp van niet-professionele zorgverleners; 6.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Wmo ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college: voor huishoudelijke ondersteuning: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van de specifiek voor deze werkzaamheden gecreëerde salarisschaal en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. voor individuele begeleiding: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van salarisschaal FWG30 en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. 7.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college voor kortdurend verblijf en respijtzorg een op de NIBUD-normen gebaseerd tarief per etmaal. De normen worden opgenomen in het Financieel Besluit. 8.De hoogte van een pgb voor vervoer van en naar de dagbesteding, op grond van de Wmo, berekent het college op basis van het in de regio gangbare tarief. Hierbij wordt uitgegaan van de afstand naar de dichtstbijzijnde passende dagbestedingslocatie. 9.De hoogte van een pgb voor een noodzakelijke autoaanpassing, woningaanpassing(en) of bezoek baar maken van een woning bedraagt maximaal de kostprijs van de in de betreffende situatie, goedkoopst passende voorziening in natura of een door het college vast te stellen tarief op basis van minimaal één offerte. 10.Als een inwoner ondersteuning wil inzetten van een niet-gecontracteerde zorgaanbieder of zzp-er die hogere kosten per eenheid hanteert dan de door het college maximaal vastgestelde pgb tarieven, zoals benoemd in dit artikel, dan verleent het college de voorziening in de vorm van een pgb voor het maximaal vastgestelde pgb tarief. De inwoner moet de extra kosten voor eigen rekening nemen. Dit wordt vastgelegd in het Plan en in het besluit. 11.Het college kan in de nadere regels de berekeningswijze van pgb’s verder duiden.

Artikel 6.1: Criteria financiële tegemoetkoming als voorziening Wmo

1.Wmo voorzieningen die het college als financiële tegemoetkoming kan verstrekken, zijn tegemoetkomingen als bijdrage in de kosten van: Verhuizen en inrichten van de woning, als het college het primaat van verhuizen toepast zoals bedoeld in artikel 3.7, derde lid van deze Verordening. Dit geldt ook als een inwoner uit de gemeente Lopik een eerder aangepaste woning verlaat; Tijdelijke huisvesting, als de woning van de inwoner ingrijpend moet worden aangepast vanwege een Wmo woonvoorziening. De tegemoetkoming is gebaseerd op maximaal de kale huur per maand van sociale woningbouw. Een noodzakelijke voorziening om aangepast te kunnen sporten die bijdraagt aan de maatschappelijke participatie en niet voor recreatief gebruik bedoeld is; Individueel vervoer als dit de goedkoopst passende voorziening Wmo ‘Vervoer’ is. 2.Het college kan in het Financieel Besluit een maximumbedrag opnemen voor een financiële tegemoetkoming als bedoeld in dit artikel.

Artikel 7.2: Bijdrage kosten voorzieningen Wmo art. 2.1.4a/art. 2.1.5 Wmo en Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB)

1.Het college kan aan de inwoner een eigen bijdrage opleggen bij de toekenning van een Wmo voorziening. 2.De termijn van de eigen bijdrage betreft de termijn waarvoor de voorziening is verleend, de periode dat de voorziening in bruikleen is of de termijn loopt bij een koopvoorziening tot de volledige kostprijs is bereikt. 3.De hoogte van de in het eerste lid bedoelde bijdrage is gelijk aan het bedrag zoals genoemd in artikel 2.1.4a van de Wmo 2015 en wordt jaarlijks bepaald. De bijdrage wordt geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 4.Met inachtneming van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB) vraagt het college geen eigen bijdrage voor een voorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming. 5.De inwoner is een ritbijdrage voor de collectieve vervoersvoorziening verschuldigd. De hoogte van deze ritbijdrage wordt vastgelegd in het Financieel Besluit. 6.Gaat het om kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan wordt de bijdrage in de kosten opgelegd aan de onderhoudsplichtige ouder(s)/ verzorger(s). Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een ouderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek). Het geldt ook voor diegene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner (zoals bedoeld in artikel 253t van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek). 7.Naast de bepalingen in dit artikel kan er bij een inwoner sprake zijn van gebruikelijke kosten voor de inwoner bij het gebruik van een voorziening. Deze vergoedt het college niet. 8.Het college kan nadere regels stellen over het vrijstellen van een inwoner van de te betalen bijdrage.

Artikel 5.1.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het Sociaal Team wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Als verwacht wordt dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het Sociaal Team of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het Sociaal Team in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, scholen, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten’. Een tegemoetkoming voor verhuizing wordt vastgesteld op basis van de begroting van de inwoner, met een maximum dat is vastgesteld in het besluit. Bij het al dan niet toekennen van een tegemoetkoming voor verhuizen houdt het Sociaal Team rekening met de mate waarin de verhuizing te verwachten of te voorspellen was.

Artikel 5.1.4: Grote woningaanpassing versus verhuizen (primaat van verhuizen)

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet gemeente Lopik

Is voor het normale gebruik van de woning een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo ‘Wonen’ noodzakelijk dan beoordeelt het Sociaal Team wat de goedkoopst passende oplossing is om het resultaat te bereiken. Dit geldt zowel voor bouwkundige als niet bouwkundige voorzieningen. Betreft het een noodzakelijke woningaanpassing die minder kost dan € 15.000,- inclusief btw dan kan deze verstrekt worden onder de voorwaarde dat de woning na de aanpassing nog langdurig geschikt is voor de inwoner om in te kunnen blijven wonen. Als verwacht wordt dat de woning niet langdurig geschikt zal zijn om in te kunnen blijven wonen en/of is de woning onvoldoende aanpasbaar dan onderzoekt het Sociaal Team of verhuizen naar een meer geschikte woning aan de orde is (het primaat van verhuizen wordt overwogen). Dit geldt ook als de begrote kosten van de aanpassing het bedrag van € 15.000,- inclusief btw overschrijden. Bij de afweging of het primaat van verhuizen wordt toegepast, neemt het Sociaal Team in ieder geval de volgende punten mee: De beschikbaarheid van een reeds aangepaste of eenvoudig aan te passen woning, in relatie tot de beperkingen van de inwoner; De medische situatie van de inwoner en de medisch aanvaardbare termijn waarbinnen een alternatieve woning beschikbaar moet zijn; De aanwezigheid van familie en/of vrienden, de beschikbaarheid van mantelzorgers die door verhuizing mogelijk zouden wegvallen, de binding die de inwoner heeft met de buurt, de leeftijd van de inwoner en de wil om te verhuizen. De bereikbaarheid van verschillende voorzieningen (winkels, scholen, et cetera); De financiële consequenties voor de inwoner, waaronder de woonlasten. Is verhuizen na het beoordelen van bovenstaande aspecten een optie dan zal het primaat verhuizen als goedkoopst passende oplossing worden voorgesteld. Een verhuizing naar een reeds aangepaste woning of naar een goedkoper aan te passen woning is dan passend en goedkoper dan het aanpassen van de woning. Zelfstandig langer thuis blijven wonen betekent dus niet per definitie dat dit in dezelfde/huidige woning kan plaatsvinden. Een verhuizing kan niet verplicht worden, maar een aanvraag voor een woningaanpassing als maatwerkvoorziening Wmo kan wanneer het primaat van verhuizen is opgelegd wel worden afgewezen. Wanneer de inwoner inderdaad verhuist, kan de inwoner worden ondersteund met een maatwerkvoorziening ‘Financiële tegemoetkoming voor verhuiskosten’. Een tegemoetkoming voor verhuizing wordt vastgesteld op basis van de begroting van de inwoner, met een maximum dat is vastgesteld in het besluit. Bij het al dan niet toekennen van een tegemoetkoming voor verhuizen houdt het Sociaal Team rekening met de mate waarin de verhuizing te verwachten of te voorspellen was.

Artikel 1.2: Begripsbepalingen

Aanvraag: een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Algemene voorziening: dienst of product die gericht is op maatschappelijke ondersteuning of hulp vanuit de Jeugdwet. Algemene voorzieningen zijn toegankelijk zonder voorafgaand onderzoek naar de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner. In de Wmo verwijst deze term naar algemene voorzieningen zoals in artikel 1.1.1 van de Wmo. Andere voorziening: ondersteuning waar op grond van een andere (wettelijke) regeling dan bedoeld in de Wmo of de Jeugdwet aanspraak op kan worden gemaakt. Budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo. De jeugdige onder de 18 jaar is budgethouder als hij of zij een pgb ontvangt, ook al beheren de ouders of een ander, één ouder of een familielid, het budget. Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijke hulp aan een inwoner in de vorm van informatie, advies en algemene ondersteuning, op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. De clientondersteuning Jeugd volgt uit artikel 2.2.4. van de Wmo. Eigen bijdrage: een financiële bijdrage die de inwoner verplicht zelf aan een product of dienst vanuit de Wmo bijdraagt. Eigen kracht: de eigen mogelijkheid en het probleemoplossend vermogen van de inwoner, jeugdige, ouder(s)/verzorger(s) en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te voorzien. Gebruikelijke zorg: zorg die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders en/of huisgenoten. Hulpvraag: de behoefte van een inwoner aan maatschappelijke ondersteuning zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en/of de behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp zoals bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet en/of de behoefte aan lichte opvoedondersteuning of kortdurende begeleiding. Inwoner: inwoner van de gemeente of zijn of haar wettelijk vertegenwoordiger die ingeschreven staat in de Basisregistratie personen en die zich met een hulpvraag wendt tot het college. Maatwerkvoorziening: een niet vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en zoals bedoeld in artikel 2.9 van de Jeugdwet. Melding: een kennisgeving van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, die vooraf gaat aan een aanvraag. Ondersteuningsplan: een weergave van het onderzoek zoals omschreven in artikel 2.3.2 van de Wmo of het ‘gezinsplan’ of een ‘plan van aanpak’ (bij een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering) in het kader van Jeugdwet. Onderzoek: analyse van relevante informatie van een inwoner met een hulpvraag op basis waarvan door het college een afweging wordt gemaakt voor datgene wat nodig is. Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder. Persoonlijk plan: een plan dat door de inwoner zelf tijdens, of vlak na de melding, wordt ingediend, waarin hij beschrijft welke ondersteuning volgens hem het meest passend is (of best passend), waaronder een ‘familiegroepsplan’ als bedoeld in artikel 1.1. van de Jeugdwet of een ‘persoonlijk plan’ als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid, onderdelen a tot en g van de Wmo. Pgb: persoonsgebonden budget zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of artikel 8.1.1. van de Jeugdwet. Pgb-plan: een door het college beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het pgb-budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie. Respijtzorg: een maatwerkvoorziening, waarbij (delen van) de mantelzorg tijdelijk wordt overgedragen aan een beroepskracht of vrijwilliger, om er voor te zorgen dat de mantelzorger die taak vol kan houden. Veilig Thuis: het regionale advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet;. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 Zorgaanbieder: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die namens het college gehouden is een individuele voorziening te leveren. Alle begrippen die in de verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, de Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.5: Beschikking

1.Een inwoner heeft de mogelijkheid om op- en aanmerkingen te geven op het ondersteuningsplan. Deze betrekt het college bij het besluit. 2.Het college legt het ondersteuningsplan in geval van een Jeugdhulpaanvraag ter ondertekening voor aan de inwoner (voor akkoord of voor gezien) en vraagt de inwoner het terug te sturen naar het college. De ondertekening van het ondersteuningsplan ziet het college als schriftelijke bevestiging van de eerder ingediende aanvraag voor een jeugdhulp voorziening als deze eerder ingediende aanvraag niet voldoet aan de voorwaarden die in artikel 4.1 en 4.2 van de Algemene wet bestuursrecht wordt gesteld aan een aanvraag. 3.Een inwoner kan schriftelijk of digitaal een aanvraag voor een Wmo voorziening indienen. Een door de inwoner ondertekend en geretourneerd ondersteuningsplan kan eveneens als aanvraag voor een Wmo voorziening worden aangemerkt. 4.Bij digitale indiening van het ondersteuningsplan, is de reactie van de inwoner op het ondersteuningsplan als handtekening voldoende. 5.Het college kan, als dat in het belang is van de inwoner, een niet ondertekend ondersteuningsplan beschouwen als aanvraag. Dit wordt dan vermeld en toegelicht in het besluit. 6.Een Wmo aanvraag in een andere vorm dan een ondertekend ondersteuningsplan, moet voldoen aan de vereisten zoals opgenomen in de nadere regels, om als aanvraag door het college in behandeling te kunnen worden genomen. 7.Het college neemt een besluit op de aanvraag, door het besluit vast te leggen in een beschikking. Het ondersteuningsplan maakt onderdeel uit van dit besluit of verwijst ernaar. 8.Als het college een voorziening toekent, dan beschrijft het college in het besluit in ieder geval: welke voorziening wordt toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is; wat de ingangsdatum en de duur van de voorziening is; de leveringsvorm: of de voorziening in natura, in de vorm van een pgb of als financiële tegemoetkoming (alleen in kader van Wmo) wordt verstrekt; of er sprake is van een te betalen eigen bijdrage in het kader van de Wmo; welke gecontracteerde aanbieder de voorziening uitvoert als het om een voorziening in natura gaat; onder welke voorwaarden en verplichtingen deze voorziening wordt toegekend. 9.In aanvulling op het voorgaande lid legt het college bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb, ook in het besluit vast: welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze berekend is; of het besluit inhoudelijk overeenkomt met het pgb-plan; hoe de besteding van het pgb moet worden verantwoord. 10.Als het college de ondersteuning niet of anders dan gevraagd toekent, dan legt het college in het besluit vast waarom de voorziening niet of op een andere manier wordt verstrekt. 11.Het college kan nadere regels vaststellen ter verdere duiding en uitwerking van de onderwerpen die in het besluit moeten worden beschreven.

Artikel 4.1: Voorzieningen Jeugdhulp (art. 2.3/2.4 Jw) en Wmo (art. 2.1.2 Wmo)

1.Het college treft op basis van de Jeugdwet voorzieningen zodat jeugdigen gezond en veilig kunnen opgroeien, kunnen groeien naar zelfstandigheid en zo veel mogelijk kunnen meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Jeugdwet: Ambulante begeleiding, waaronder: Individuele begeleiding Ambulante jeugd- en opvoedhulp Groepsbegeleiding, waaronder: Dagbehandeling Extra begeleiding geboden binnen kinderopvang, ook wel BSO+ genoemd; Diagnostiek en/of behandeling, ook wel Jeugd-GGZ genoemd; Persoonlijke verzorging die géén verband houdt met een behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop; Essentiele functie, waaronder jeugdzorgplus; Jeugdbescherming en jeugdreclassering; Vervoer van en naar de jeugdhulplocatie. 2.Het college treft op basis van de Wmo voorzieningen zodat iedereen zoveel mogelijk zelfstandig kan functioneren en kan meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Wmo: Individuele begeleiding Groepsbegeleiding, al dan niet met vervoer; Kortdurend verblijf; Huishoudelijke ondersteuning; Vervoer; Woningaanpassingen; Hulpmiddelen. 3.Een voorziening als hiervoor bedoeld kan verstrekt worden: in natura; als pgb; in de vorm van een financiële tegemoetkoming als sprake is van een Wmo-voorziening. 4.Het college kan in de nadere regels verduidelijken welke algemene voorzieningen en voorzieningen Jeugdhulp en Wmo beschikbaar zijn en welke aanvullende voorwaarden hieraan worden gesteld.

Artikel 4.7: Gebruik Wmo voorzieningen in het buitenland

1.De inwoner mag een voorziening (tijdelijk) in het buitenland gebruiken als er vooraf toestemming is gevraagd en gegeven door het college. Het college kan toestemming geven met in achtneming van de volgende criteria: voor de inzet van een pgb in het buitenland gelden dezelfde eisen als het college stelt voor de inzet van een pgb in Nederland; de geïndiceerde ondersteuning is noodzakelijk om tijdens het verblijf in het buitenland te kunnen functioneren; een betrokken hulpverlener woont in Nederland of heeft een passende werkvergunning (in verband met betaling door de SVB). 2.Het college vergoedt geen aanvullende kosten voor het gebruik van de voorziening in het buitenland. 3.Het college kan nadere regels stellen over het gebruik van Wmo voorzieningen in het buitenland.

Artikel 5.1: Criteria leveringsvorm voorziening als pgb

1.Bij het toekennen van een pgb neemt het college artikel 2.3.6 van de Wmo of 8.1.1 van de Jeugdwet in acht. 2.Het college kan een pgb toekennen indien: de inwoner naar het oordeel van het college op eigen kracht, met hulp uit zijn sociale netwerk of een vertegenwoordiger voldoende in staat is om de taken uit te voeren die horen bij het beheren van een pgb en een professionele afstand heeft tot de pgb hulpverlener; het college van oordeel is dat de maatwerkvoorziening in pgb van goede kwaliteit, veilig, doeltreffend en passend bij de hulpvraag is, en de inwoner kan motiveren dat hij de maatwerkvoorziening als pgb geleverd wenst te krijgen. Wanneer het om jeugdhulp gaat, moet de inwoner aanvullend motiveren waarom de voorziening in natura niet passend is. 3.Als de inwoner een pgb wenst te ontvangen om hulp van derden te betrekken, dan dient de inwoner een pgb-plan volgens het format van het college aan te leveren. Hierin moet in elk geval zijn opgenomen: het gewenste doel en resultaat waarvoor het pgb zal worden gebruikt; de motivatie waarom de inwoner de zorg in pgb geleverd wenst te krijgen. Voor jeugdhulp geldt aanvullend: een motivatie waarom de zorg in natura, niet passend is als oplossing voor de hulpvraag. Uit deze motivatie moet in elk geval blijken dat de inwoner wel op de hoogte is van het aanbod dat door het college is ingekocht; door wie of welke zorgaanbieder(s) de hulp geboden zal worden; indien van toepassing: de duur en omvang van de hulp (in uren, dagdelen of etmalen); indien van toepassing: welk tarief per tijdseenheid gehanteerd wordt, en indien van toepassing: in het geval van professionele ondersteuning: of deze hulp voldoet aan de gevraagde kwaliteitscriteria. 4.Als het college een pgb toekent, mag dit pgb alleen worden ingezet voor het doel en resultaat zoals beschreven in de beschikking en/of ondersteuningsplan. 5.Een pgb mag niet worden ingezet voor het bekostigen van reis-, begeleidings- en administratiekosten in verband met het pgb en voor de bekostiging van tussenpersonen, belangenbehartigers, opleiding en training of kosten voor huisvesting van de hulpverlener. 6.Als professionele ondersteuning noodzakelijk is, gezien de aard en ernst van de problematiek, kan deze niet geboden worden door een persoon uit het sociaal netwerk van de inwoner, tenzij de kwaliteit van de ondersteuning voldoende is en er voldoende professionele afstand is. 7.Een aanvraag voor een pgb kan geheel of gedeeltelijk geweigerd worden: als de aanvraag betrekking heeft op kosten die al zijn gemaakt voorafgaand aan de aanvraag of gedurende het onderzoek en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening passend was; als de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; als de inwoner niet voldoet aan de regels van het pgb, zoals beschreven in deze verordening; als de inwoner het pgb niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het bestemd is; als het pgb bedoeld is voor hulp die kan worden aangemerkt als gebruikelijke hulp. Het college legt in nadere beleidsregels vast wat gebruikelijke hulp is; als er boven gebruikelijke hulp wordt geboden door iemand uit het sociaal netwerk, wordt bij de afweging om al dan niet een maatwerkvoorziening in te zetten altijd de zelfredzaamheid van het sociaal netwerk onderzocht. Het vragen naar de financiële zelfredzaamheid is onderdeel van het onderzoek; als het pgb bedoeld is voor jeugd-GGZ, geboden aan een jeugdige door een ouder of andere persoon uit het sociaal netwerk van deze jeugdige; voor het deel dat de kosten van deze maatwerkvoorziening in pgb hoger zijn dan de kosten van de maatwerkvoorziening in natura; als degene die het pgb van de inwoner beheert, ook de hulp aan de inwoner biedt, of op een andere manier betrokken is bij de organisatie die de hulp biedt; als de inwoner naar het oordeel van het college de aanvraag niet kan motiveren en toelichten; als het pgb bedoeld is voor besteding in het buitenland; als de hulp of ondersteuning die door één persoon geleverd wordt, meer bedraagt dan 36 uur per week. Bij het vaststellen of deze 36 uur per week overschreden wordt, kunnen alle betaalde werkzaamheden worden meegewogen en ook de hoeveelheid ondersteuning die deze persoon, al dan niet via een pgb, levert aan andere personen of gezinsleden; 8.Wanneer een andere partij dan de gemeente verwijst naar een niet-gecontracteerde jeugdhulpaanbieder, dan moet de inwoner hiervoor eerst een aanvraag indienen bij het college. Het college ziet dit dan als een aanvraag, zoals genoemd in artikel 4 van deze verordening. Wanneer nodig doet het college aanvullend onderzoek naar de hulpvraag.

Artikel 5.2: Pgb en ondersteuning uit het sociaal netwerk

1.Een inwoner kan een persoon uit het sociaal netwerk, die geen opleiding heeft gevolgd voor de gevraagde ondersteuning, inzetten op basis van een pgb. 2.Van informele hulp is sprake wanneer de hulp wordt verleend door een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, bij hulpverlening door een bloed- of aanverwant in de 1e, 2e of 3e graad, is altijd sprake van informele hulp. Er wordt onderscheid gemaakt tussen informeel Pgb vanuit de Wmo 2015 en een Pgb vanuit de Jeugdwet: Op grond van de Wmo 2015 en de onderhavige verordening is het mogelijk een informeel pgb te besteden aan diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen door een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, indien deze hulp gemotiveerd leidt tot een vergelijkbaar of beter resultaat dan de inzet van professionele hulpverlener. Een informeel pgb voor jeugdhulp kan alleen betrokken worden bij een persoon die behoort tot het sociale netwerk in het geval door deze persoon handelingen worden overgenomen van een professionele hulpverlener. In overige gevallen wordt geen pgb verstrekt voor het betrekken van jeugdhulp bij een persoon die behoort tot het sociale netwerk. Daarnaast dient de ondersteuning betrekking te hebben op één of meerdere van onderstaande ondersteuningsbehoefte: vooraf niet goed te plannen is; op ongebruikelijke tijden nodig is; op veel korte momenten per dag nodig is; 24 uur per dag en op afroep nodig is; vanwege de aard van de beperking nodig is van een persoon met wie de inwoner geen hechtings- of contactprobleem heeft; de continuïteit van de ondersteuning is gewaarborgd. 3.Het college kan in nadere regels de kwaliteitseisen die worden gesteld aan informele zorgverleners, verder uitleggen.

Artikel 5.3: Hoogte en tarieven pgb

1.De hoogte van een pgb berekent het college op basis van het tarief of prijs van de soortgelijke voorzienig in natura. De hoogte van het pgb is maximaal de kostprijs in natura, mits beschikbaar. Indien niet beschikbaar, wordt de hoogte bepaald aan de hand van tenminste één offerte. 2.Als het pgb bedoeld is voor de aanschaf van een product of hulpmiddel, dan berekent het college het pgb op basis van de laagste prijs en het laagste tarief dat hiervoor zou worden gehanteerd door een door het college gecontracteerde aanbieder. Daarnaast kent het college een percentage van het aankoopbedrag toe voor onderhoud en reparatie en indien nodig voor verzekeringskosten. 3.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of Wmo voorziening of een dienst, gebruikt het college de volgende berekeningswijze: voor gecertificeerde zorgaanbieders: 100% van het natura uurtarief; voor zzp'er: 75% van het natura uurtarief. 4.De hoogte van het pgb voor individuele begeleiding worden bepaald aan de hand van de tarieven van zorg in natura en bedraagt minimaal het wettelijk minimumloon tot ten hoogste de kostprijs van de voorziening in natura. 5.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of -ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk, hanteert het college het op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) geldende uurtarief voor hulp van niet-professionele zorgverleners; 6.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Wmo ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college: voor huishoudelijke ondersteuning: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van de specifiek voor deze werkzaamheden gecreëerde salarisschaal en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. voor individuele begeleiding: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van salarisschaal FWG30 en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. 7.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college voor kortdurend verblijf en respijtzorg een op de NIBUD-normen gebaseerd tarief per etmaal. De normen worden opgenomen in het Financieel Besluit. 8.De hoogte van een pgb voor vervoer van en naar de dagbesteding, op grond van de Wmo, berekent het college op basis van het in de regio gangbare tarief. Hierbij wordt uitgegaan van de afstand naar de dichtstbijzijnde passende dagbestedingslocatie. 9.De hoogte van een pgb voor een noodzakelijke autoaanpassing, woningaanpassing(en) of bezoek baar maken van een woning bedraagt maximaal de kostprijs van de in de betreffende situatie, goedkoopst passende voorziening in natura of een door het college vast te stellen tarief op basis van minimaal één offerte. 10.Als een inwoner ondersteuning wil inzetten van een niet-gecontracteerde zorgaanbieder of zzp-er die hogere kosten per eenheid hanteert dan de door het college maximaal vastgestelde pgb tarieven, zoals benoemd in dit artikel, dan verleent het college de voorziening in de vorm van een pgb voor het maximaal vastgestelde pgb tarief. De inwoner moet de extra kosten voor eigen rekening nemen. Dit wordt vastgelegd in het Plan en in het besluit. 11.Het college kan in de nadere regels de berekeningswijze van pgb’s verder duiden.

Artikel 5.4: Besteding pgb, niet betrokken kosten

1.Als aan een inwoner een voorziening in de vorm van een pgb wordt toegekend, kan de inwoner alleen de ondersteuning uitbetalen, die daadwerkelijk is geleverd. 2.De inwoner kan het pgb alleen besteden voor het doel waarvoor de voorziening is toegekend en binnen de daarvoor gestelde termijn zoals genoemd in het besluit. 3.Indien van toepassing zijn de volgende kosten inbegrepen in het vastgestelde pgb budget: alle bijkomende kosten voor de hulpverleners, zoals de werkgeverslasten voor zorgverleners met een arbeidsovereenkomst en wettelijk toegestane vergoedingen, zoals reiskosten, vervanging tijdens vakantie en verzekeringen. vervoerskosten, alleen als er een beschikking is voor Wmo dagbesteding, samen met een indicatie voor vervoer van en naar de plek waar die dagbesteding geboden wordt. 4.Het pgb is bedoeld voor inkoop van een voorziening, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. De inwoner kan het pgb niet besteden aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; het voeren van een pgb-administratie of ondersteuning ontvangen voor het aanvragen en beheren ervan; kosten voor een feestdaguitkering of voor cadeaus aan de hulpverlener(s); eten en drinken; abonnement- of contributiekosten, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb en kosten voor het bestellen van informatiemateriaal; ondersteuning bij het inkopen van ondersteuning buiten Nederland; overheadkosten, reistijd, vervoers- en parkeerkosten van de hulpverlener. 5.Het pgb kent geen vrij besteedbaar bedrag en geen eenmalige uitkering. 6.Kosten die de hulpverlener bij een budgethouder in rekening brengt in verband met een opzegtermijn vallen niet onder het pgb. Ook kosten die de hulpverlener bij de inwoner in rekening brengt voor het niet nakomen van een afspraak, vallen niet onder het pgb. Dit geldt ook voor kosten van salarisadministratie, deze mogen niet vanuit het pgb betaald worden.

Artikel 5.5: Besteding en verantwoording pgb

1.Het college kan, al dan niet steekproefsgewijs, onderzoeken of de met het pgb ingekochte ondersteuning van goede kwaliteit is en of de voorziening rechtmatig en doelmatig wordt uitgevoerd. 2.Het college kan de inwoner vragen om de besteding van het pgb te verantwoorden. 3.Het college kan nadere regels stellen over de besteding en verantwoording van het pgb.

Artikel 5.6: Kwaliteitseisen formele ondersteuning met pgb Jeugd en Wmo

1.De kwaliteit van de met het pgb ingekochte formele ondersteuning voldoet in beginsel aan de eisen die het college stelt aan de gecontracteerde zorgaanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren. 2.Pgb-zorgverleners die formele zorg verlenen: staan ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel en voor Jeugdhulp vermelding van de Algemeen Gegevens Beheer (AGB-code); hebben een passende opleiding; kunnen een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) overleggen van alle werknemers (en eventueel vrijwilligers); zijn verzekerd tegen beroeps- en/of bedrijfsaansprakelijkheid; beschikken over de benodigde kwaliteitscertificaten. Voor ondersteuning op grond van de Jeugdwet betreft dit een SKJ- of BIG registratie; beschikken over een voor inwoners duidelijk en vindbaar klachtenprotocol. 3.Het college kan in nadere regels de kwaliteitseisen die aan professionele zorgaanbieders worden gesteld, verder duiden.

Artikel 5.7: Kwaliteitseisen informele ondersteuning met pgb Jeugd en Wmo

1.Het college stelt de volgende eisen aan een persoon uit het sociaal netwerk die met een pgb wordt ingezet voor ondersteuning: de persoon is meerderjarig en handelingsbekwaam; de persoon is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van de ondersteuning verbonden zijn; ‘ de persoon levert veilige, doeltreffende, doelmatige en op de inwoner gerichte ondersteuning, afgestemd op de reële behoefte van de inwoner; de persoon biedt passende ondersteuning welke wordt geëvalueerd aan de hand van de gestelde doelen in een evaluatieplan; de persoon verricht geen handelingen die op grond van de wet alleen uitgevoerd mogen worden door een professional of handelingen die op grond van de verantwoorde werktoedeling aan een geregistreerde professional zijn voorbehouden. de persoon is niet overbelast of raakt niet overbelast door het verlenen van de ondersteuning; de persoon kan aantonen in staat te zijn de ondersteuning te verlenen; de persoon hanteert een tarief dat niet hoger is dan het maximale tarief zoals vastgesteld in deze verordening; er is geen sprake (geweest) van het uitoefenen van druk door de persoon die de ondersteuning aan de inwoner gaat bieden of op de persoon die de ondersteuning uitoefent, om te kiezen voor een pgb of om de ondersteuning te geven; er zijn geen andere redenen waardoor de persoon uit het sociale netwerk van de inwoner niet in staat is om de gevraagde ondersteuning te bieden; de persoon en ondersteuning voldoen in beginsel aan kwaliteitseisen die zijn opgenomen in deze verordening.

Artikel 10.2: Fraude, preventie en controle

1.Het college voert een actief fraudepreventiebeleid. Het college informeert de inwoner in begrijpelijke taal over de rechten en plichten die aan de voorziening zijn verbonden. Het college geeft ook aan wat de consequenties van misbruik zijn. 2.Om misbruik van de Jeugdwet en de Wmo te voorkomen, onderzoekt het college de doel- en rechtmatigheid van de verstrekte voorziening. 3.De inwoner die een Jeugdhulp of Wmo voorziening ontvangt, verstrekt aan het college alle medewerking en informatie die nodig is voor het onderzoek als bedoeld in het vorige lid. Dit geldt ook voor de mensen uit hun (sociale) netwerk, als zij bij de voorziening een rol spelen. 4.Het college wijst een of meer toezichthouders aan die de fraudepreventie en controle, zoals in dit artikel beschreven staat, uitvoeren. Deze toezichthouders controleren of de voorwaarden van de voorziening, de voorwaarden van de Jeugdwet, de Wmo en deze Verordening worden nageleefd. 5.De toezichthouders kunnen voor het uitoefenen van toezicht gebruik maken van: Inzage van dossiers; huisbezoeken bij een inwoner en kijken in en om de woning. Het college kan een huisbezoek aankondigen, maar dat hoeft niet. Alleen met toestemming van de inwoner mag een toezichthouder in de woning kijken. bestandsvergelijkingen: het college vergelijkt binnen de wettelijke kaders de gegevens van de inwoner met de gegevens die bekend zijn over deze inwoner bij andere organisaties, zoals de Belastingdienst, Sociale Verzekeringsbank (SVB), zorgaanbieder, zorgverzekeraar en uitvoerder Wet langdurige zorg (Wlz); (anonieme) signalen en tips van organisaties, zorgprofessionals of particulieren; andere passende onderzoeksmethoden. 6.Het college kan een materiele controle en fraudeonderzoek doen bij zorgaanbieders die werken onder een contract van de gemeente. Dit geldt ook voor een contract dat een inwoner met een zorgaanbieder heeft gesloten in het kader van een pgb. Bij het onderzoek wordt bekeken of de prestatie is geleverd waarvoor is betaald. 7.Het college gebruikt controles ook om de kwaliteit van de voorziening te beoordelen en om te kijken of de voorziening op de juiste manier wordt gebruikt. 8.Ziet de controle van de voorziening op het opsporen van strafbare feiten dan zorgt het college ervoor dat de regels die behoren bij het opsporen van strafbare feiten worden nageleefd. 9.Bij beëindiging van de voorziening op verzoek van de inwoner kan het college onderzoek doen naar de beëindiging. Het college kan ook nagaan of de voorziening tot de einddatum terecht is verstrekt. 10.Het college kan nadere regels stellen over fraudepreventie en controle.

Artikel 10.3: Opschorting pgb

1.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank (SVB) gemotiveerd verzoeken te beslissen tot geheel of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste 3 maanden als het college vermoedt dat: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven en als de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing; de inwoner zich niet houdt aan de voorwaarden en/of verplichtingen zoals deze vermeld staan in het besluit over de voorziening; de inwoner de voorziening niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor deze bestemd is; voor de duur van de opname als de inwoner langer dan 3 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg (Wlz) of de Zorgverzekeringswet.

Artikel 2: Eisen aan toekenning persoonsgebonden budget

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik

1.Een persoonsgebonden budget kan worden toegekend indien de maatwerkvoorziening die met het persoonsgebonden budget wordt aangeschaft of ingekocht, voldoet aan de daaraan te stellen kwaliteitseisen én het doel dat in het ondersteuningsplan staat beschreven. 2.Uit het persoonsgebonden budget kunnen personen uit het sociale netwerk worden betaald, voor zover de zorg de gebruikelijke- en mantelzorg overstijgt en indien: dit leidt tot een effectieve en doelmatige ondersteuning zoals beschreven in het ondersteuningsplan; deze persoon heeft aangegeven dat de zorg aan de cliënt voor hem niet tot overbelasting leidt. 3.De cliënt dient het persoonsgebonden budget binnen zes maanden na toekenning te besteden aan waar het persoonsgebonden budget voor is toegekend. 4.Het is niet toegestaan het persoonsgebonden budget te besteden aan tussenpersonen, belangenbehartigers, vertegenwoordigers of bemiddelaars. 5.In het geval van een PGB voor een woningaanpassing: Is de cliënt aan wie de persoonsgebonden budget is verstrekt voor het realiseren van een woningaanpassing aan de eigen woning verplicht zorg te dragen voor een opstalverzekering die in voldoende mate de te verzekeren waarde van de woning dan wel de getroffen woningaanpassing dekt voor het risico van schade; Onmiddellijk na de voltooiing van de aanpassingswerkzaamheden verklaart de cliënt schriftelijk aan het college dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereed melding is voorzien van een verklaring waaruit blijkt dat bij het treffen van de maatwerkvoorziening is voldaan aan de voorwaarden waaronder het persoonsgebonden budget is toegekend;

Artikel 3: Hoogte persoonsgebonden budget

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik

1.De hoogte van een persoonsgebonden budget voor een zaak: wordt bepaald op ten hoogste de kostprijs van de zaak die de aanvrager op dat moment zou hebben ontvangen als de zaak in natura zou zijn verstrekt. Als de naturaverstrekking een tweedehands voorziening betreft, wordt de kostprijs daarop gebaseerd, met een looptijd gelijk aan de verkorte termijn waarop de zaak technisch is afgeschreven, rekening houdend met onderhoud, reparatie en verzekering zoals die door het college aan de aanbieder verschuldigd is. Als de naturaverstrekking een nieuwe voorziening betreft, wordt de kostprijs daarop gebaseerd, rekening houdend met een eventueel door de gemeente te ontvangen korting en rekening houdend met onderhoud en verzekering; of kan het college vaststellen op basis van een offerte; het persoonsgebonden budget wordt achteraf en per omgaande na ontvangst van de nota(’s), uitgekeerd aan cliënt. De cliënt is zo in de gelegenheid om de nota(‘s) binnen de betalingstermijn met het persoonsgebonden budget te voldoen. 2.De hoogte van het persoonsgebonden budget voor diensten: is gerelateerd aan de tarieven waarvoor het college deze diensten heeft ingekocht (bijlage 1); wordt bepaald op ten hoogste de kostprijs van de diensten die de aanvrager op dat moment zou hebben ontvangen als de dienst in natura zou zijn verstrekt; Het bedrag voor het persoonsgebonden budget dat ten behoeve van de inschakeling van een persoon die behoort tot het sociale netwerk van de cliënt en aan de persoon die niet als beroepskracht wordt aangemerkt, bedraagt maximaal 75% van de goedkoopst passende oplossing in natura (zie bijlage 3). 3.Uit het PGB mogen de bemiddelingskosten en administratiekosten niet apart worden vergoed. 4.Uit het PGB mogen geen feestdagenuitkering worden vergoed. 5.Het is toegestaan het persoonsgebonden budget te besteden aan reiskosten van de zorgverlener, mits in verhouding en doelmatig. 6.Indien binnen de afschrijvingstermijn (zie bijlage 4) blijkt dat geen recht meer bestaat op de maatwerkvoorziening waarvoor het persoonsgebonden budget is verstrekt, wordt het persoonsgebonden budget naar rato teruggevorderd dan wel de maatwerkvoorziening ingevorderd.

Paragraaf 4.3: PGB- vaardigheid van de budgethouder

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026

Om er zeker van te zijn dat bij toekenning een pgb goed wordt besteed, is het belangrijk dat de inwoner naar het oordeel van het Sociaal Team voldoende in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen én in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Kortgezegd oordeelt het Sociaal Team daarom of de inwoner al dan niet met hulp uit het sociaal netwerk of hulp van zijn wettelijke vertegenwoordiger, in staat is een pgb te beheren. Onder andere het afsluiten van een zorgovereenkomst en het kunnen afleggen van een verantwoording over de besteding van het budget wordt hiertoe gerekend. Het Sociaal Team kan bij deze beoordeling gebruik maken van de checklist ‘10 punten pgb-vaardigheid’ zoals gepubliceerd door het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS). Belangenverstrengeling Uit een verzoek tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb, kan blijken dat de ondersteuning met het gewenste pgb ingekocht gaat worden bij de persoon die ook het pgb zal gaan beheren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een ouder die namens zijn kind het pgb wil beheren en ook zelf de ondersteuning vanuit het pgb aan het kind zal bieden. Het Sociaal Team hanteert als uitgangspunt dat het pgb-beheer en het bieden van de ondersteuning vanuit een pgb niet bij één en dezelfde persoon mag liggen. Enkel wanneer naar oordeel van het Sociaal Team geen sprake is van een onacceptabele belangenverstrengeling en uiteraard ook als aan alle overige criteria (inclusief de kwaliteitseisen) wordt voldaan, kan deze dubbelrol worden toegestaan.

Artikel 4.4.2: Basiskwaliteitseisen ondersteuning PGB

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet Gemeente Lopik 2026

Om te kunnen spreken van ondersteuning van goede kwaliteit (veilige, doeltreffende en inwonergerichte ondersteuning), moet de ondersteuning die een inwoner met een pgb wenst in te kopen naar het oordeel van het Sociaal Team aan de volgende basiskwaliteitseisen voldoen: de ondersteuning leidt tot het behalen van de doelen en resultaten waarvoor de maatwerkvoorziening is/ wordt toegekend; de ondersteuning is afgestemd op de reële ondersteuningsbehoefte van de inwoner en op andere vormen van zorg of hulp die de inwoner ontvangt; de ondersteuning wordt verstrekt met respect voor en inachtneming van de rechten van de inwoner; de ondersteuning wordt tijdig en conform afspraak geboden; de ondersteuningscontinuïteit is gewaarborgd; de inwoner heeft vertrouwen in de zorgverlener; de inwoner kan zijn familie en mantelzorger betrekken in de zorg, de zorgverlener houdt daar rekening mee; de zorgverlener heeft oog voor alle levensgebieden, zoals de woon-, werk- en leefomgeving van de inwoner; de zorgverlener heeft een actieve signaleringsplicht ten aanzien van veranderingen in de gezondheid (fysiek en psychisch), de sociale situatie en de behoefte van de inwoner aan meer of andere zorg.

Paragraaf 4.3: PGB- vaardigheid van de budgethouder

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet gemeente Lopik

Om er zeker van te zijn dat bij toekenning een pgb goed wordt besteed, is het belangrijk dat de inwoner naar het oordeel van het Sociaal Team voldoende in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen én in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Kortgezegd oordeelt het Sociaal Team daarom of de inwoner al dan niet met hulp uit het sociaal netwerk of hulp van zijn wettelijke vertegenwoordiger, in staat is een pgb te beheren. Onder andere het afsluiten van een zorgovereenkomst en het kunnen afleggen van een verantwoording over de besteding van het budget wordt hiertoe gerekend. Het Sociaal Team kan bij deze beoordeling gebruik maken van de checklist ‘10 punten pgb-vaardigheid’ zoals gepubliceerd door het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS). Belangenverstrengeling Uit een verzoek tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb, kan blijken dat de ondersteuning met het gewenste pgb ingekocht gaat worden bij de persoon die ook het pgb zal gaan beheren. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een ouder die namens zijn kind het pgb wil beheren en ook zelf de ondersteuning vanuit het pgb aan het kind zal bieden. Het Sociaal Team hanteert als uitgangspunt dat het pgb-beheer en het bieden van de ondersteuning vanuit een pgb niet bij één en dezelfde persoon mag liggen. Enkel wanneer naar oordeel van het Sociaal Team geen sprake is van een onacceptabele belangenverstrengeling en uiteraard ook als aan alle overige criteria (inclusief de kwaliteitseisen) wordt voldaan, kan deze dubbelrol worden toegestaan.

Artikel 4.4.2: Basiskwaliteitseisen ondersteuning PGB

Uit: Beleidsregels Wet maatschappelijke ondersteuning & Jeugdwet gemeente Lopik

Om te kunnen spreken van ondersteuning van goede kwaliteit (veilige, doeltreffende en inwonergerichte ondersteuning), moet de ondersteuning die een inwoner met een pgb wenst in te kopen naar het oordeel van het Sociaal Team aan de volgende basiskwaliteitseisen voldoen: de ondersteuning leidt tot het behalen van de doelen en resultaten waarvoor de maatwerkvoorziening is/ wordt toegekend; de ondersteuning is afgestemd op de reële ondersteuningsbehoefte van de inwoner en op andere vormen van zorg of hulp die de inwoner ontvangt; de ondersteuning wordt verstrekt met respect voor en inachtneming van de rechten van de inwoner; de ondersteuning wordt tijdig en conform afspraak geboden; de ondersteuningscontinuïteit is gewaarborgd; de inwoner heeft vertrouwen in de zorgverlener; de inwoner kan zijn familie en mantelzorger betrekken in de zorg, de zorgverlener houdt daar rekening mee; de zorgverlener heeft oog voor alle levensgebieden, zoals de woon-, werk- en leefomgeving van de inwoner; de zorgverlener heeft een actieve signaleringsplicht ten aanzien van veranderingen in de gezondheid (fysiek en psychisch), de sociale situatie en de behoefte van de inwoner aan meer of andere zorg.

Paragraaf 3: Verstrekkingsvormen: zorg in natura (ZIN) en persoonsgebonden budget (pgb)

Uit: Beleidsregels Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning Gemeente Lopik Augustus 2023

Ondersteuning in de vorm van maatwerk kan in natura (ook wel: zorg in natura of ZIN) of als persoonsgebonden budget (pgb) worden verstrekt. Voorziening in natura (ZIN): Een voorziening in natura is een daadwerkelijke levering van de individuele voorziening door een door de gemeente gecontracteerde aanbieder. De gemeente geeft aan de (al dan niet door de inwoner gekozen) aanbieder of leverancier de opdracht om de hulp op maat te leveren. Persoonsgebonden budget (pgb): Met een pgb kan een inwoner zelf hulp op maat inkopen. Een pgb kan zo een geschikt instrument zijn voor een inwoner om zijn leven meer naar eigen wens en behoefte in te vullen. Het is een verstrekkingsvorm die alleen geschikt is voor mensen die zelf de regie over hun leven kunnen voeren. De gemeente vindt het van belang dat mensen eigen regie over hun leven kunnen voeren en dat zij, als zij dit willen, hiervoor een pgb inzetten. Dit laat onverlet dat een inwoner in staat moet zijn om met het pgb adequate hulp te kunnen inkopen. De pgb-tarieven worden jaarlijks geïndexeerd. Een Jeugdwet-voorziening kan alleen in de vorm van een pgb geleverd worden als het gecontracteerde aanbod ontoereikend is. Om in aanmerking te komen voor een pgb zijn er regels. Zie hiervoor Bijlage 3. Subsidie (pilot stimulering zelfredzaamheid): De voorziening ‘Huishoudelijke Ondersteuning Wmo’ kent per juli 2023 de verstrekkingsvorm subsidie. De inwoner kan indien hij voldoet aan de voorwaarden van de pilot, ervoor kiezen af te zien van de voorziening huishoudelijke ondersteuning en hiervoor in de plaats een subsidiebedrag ontvangen voor de periode van één kalenderjaar. Het subsidiebedrag stelt de inwoner in staat om dit bedrag naar eigen inzicht te besteden ten behoeve van het schoonhouden van zijn/haar woning. (Zie ook deel B van deze beleidsregels onder ‘huishoudelijke ondersteuning’) Cliëntgebonden overeenkomst De gemeente kan de benodigde hulp op maat ook leveren op grond van een cliëntgebonden overeenkomst. In feite is er dan sprake van zorg in natura. Een cliëntgebonden overeenkomst kan worden afgesloten wanneer de gemeente een pgb niet verstrekt en de benodigde hulp op maat niet door een gecontracteerde partij kan worden verzorgd.

Artikel 1.2: Begripsbepalingen

Aanvraag: een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Algemene voorziening: dienst of product die gericht is op maatschappelijke ondersteuning of hulp vanuit de Jeugdwet. Algemene voorzieningen zijn toegankelijk zonder voorafgaand onderzoek naar de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner. In de Wmo verwijst deze term naar algemene voorzieningen zoals in artikel 1.1.1 van de Wmo. Andere voorziening: ondersteuning waar op grond van een andere (wettelijke) regeling dan bedoeld in de Wmo of de Jeugdwet aanspraak op kan worden gemaakt. Budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo. De jeugdige onder de 18 jaar is budgethouder als hij of zij een pgb ontvangt, ook al beheren de ouders of een ander, één ouder of een familielid, het budget. Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijke hulp aan een inwoner in de vorm van informatie, advies en algemene ondersteuning, op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. De clientondersteuning Jeugd volgt uit artikel 2.2.4. van de Wmo. Eigen bijdrage: een financiële bijdrage die de inwoner verplicht zelf aan een product of dienst vanuit de Wmo bijdraagt. Eigen kracht: de eigen mogelijkheid en het probleemoplossend vermogen van de inwoner, jeugdige, ouder(s)/verzorger(s) en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te voorzien. Gebruikelijke zorg: zorg die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders en/of huisgenoten. Hulpvraag: de behoefte van een inwoner aan maatschappelijke ondersteuning zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en/of de behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp zoals bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet en/of de behoefte aan lichte opvoedondersteuning of kortdurende begeleiding. Inwoner: inwoner van de gemeente of zijn of haar wettelijk vertegenwoordiger die ingeschreven staat in de Basisregistratie personen en die zich met een hulpvraag wendt tot het college. Maatwerkvoorziening: een niet vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en zoals bedoeld in artikel 2.9 van de Jeugdwet. Melding: een kennisgeving van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, die vooraf gaat aan een aanvraag. Ondersteuningsplan: een weergave van het onderzoek zoals omschreven in artikel 2.3.2 van de Wmo of het ‘gezinsplan’ of een ‘plan van aanpak’ (bij een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering) in het kader van Jeugdwet. Onderzoek: analyse van relevante informatie van een inwoner met een hulpvraag op basis waarvan door het college een afweging wordt gemaakt voor datgene wat nodig is. Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder. Persoonlijk plan: een plan dat door de inwoner zelf tijdens, of vlak na de melding, wordt ingediend, waarin hij beschrijft welke ondersteuning volgens hem het meest passend is (of best passend), waaronder een ‘familiegroepsplan’ als bedoeld in artikel 1.1. van de Jeugdwet of een ‘persoonlijk plan’ als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid, onderdelen a tot en g van de Wmo. Pgb: persoonsgebonden budget zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of artikel 8.1.1. van de Jeugdwet. Pgb-plan: een door het college beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het pgb-budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie. Respijtzorg: een maatwerkvoorziening, waarbij (delen van) de mantelzorg tijdelijk wordt overgedragen aan een beroepskracht of vrijwilliger, om er voor te zorgen dat de mantelzorger die taak vol kan houden. Veilig Thuis: het regionale advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet;. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 Zorgaanbieder: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die namens het college gehouden is een individuele voorziening te leveren. Alle begrippen die in de verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, de Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.5: Beschikking

1.Een inwoner heeft de mogelijkheid om op- en aanmerkingen te geven op het ondersteuningsplan. Deze betrekt het college bij het besluit. 2.Het college legt het ondersteuningsplan in geval van een Jeugdhulpaanvraag ter ondertekening voor aan de inwoner (voor akkoord of voor gezien) en vraagt de inwoner het terug te sturen naar het college. De ondertekening van het ondersteuningsplan ziet het college als schriftelijke bevestiging van de eerder ingediende aanvraag voor een jeugdhulp voorziening als deze eerder ingediende aanvraag niet voldoet aan de voorwaarden die in artikel 4.1 en 4.2 van de Algemene wet bestuursrecht wordt gesteld aan een aanvraag. 3.Een inwoner kan schriftelijk of digitaal een aanvraag voor een Wmo voorziening indienen. Een door de inwoner ondertekend en geretourneerd ondersteuningsplan kan eveneens als aanvraag voor een Wmo voorziening worden aangemerkt. 4.Bij digitale indiening van het ondersteuningsplan, is de reactie van de inwoner op het ondersteuningsplan als handtekening voldoende. 5.Het college kan, als dat in het belang is van de inwoner, een niet ondertekend ondersteuningsplan beschouwen als aanvraag. Dit wordt dan vermeld en toegelicht in het besluit. 6.Een Wmo aanvraag in een andere vorm dan een ondertekend ondersteuningsplan, moet voldoen aan de vereisten zoals opgenomen in de nadere regels, om als aanvraag door het college in behandeling te kunnen worden genomen. 7.Het college neemt een besluit op de aanvraag, door het besluit vast te leggen in een beschikking. Het ondersteuningsplan maakt onderdeel uit van dit besluit of verwijst ernaar. 8.Als het college een voorziening toekent, dan beschrijft het college in het besluit in ieder geval: welke voorziening wordt toegekend, wat de omvang en het beoogde resultaat is; wat de ingangsdatum en de duur van de voorziening is; de leveringsvorm: of de voorziening in natura, in de vorm van een pgb of als financiële tegemoetkoming (alleen in kader van Wmo) wordt verstrekt; of er sprake is van een te betalen eigen bijdrage in het kader van de Wmo; welke gecontracteerde aanbieder de voorziening uitvoert als het om een voorziening in natura gaat; onder welke voorwaarden en verplichtingen deze voorziening wordt toegekend. 9.In aanvulling op het voorgaande lid legt het college bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb, ook in het besluit vast: welke (kwaliteits-)eisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze berekend is; of het besluit inhoudelijk overeenkomt met het pgb-plan; hoe de besteding van het pgb moet worden verantwoord. 10.Als het college de ondersteuning niet of anders dan gevraagd toekent, dan legt het college in het besluit vast waarom de voorziening niet of op een andere manier wordt verstrekt. 11.Het college kan nadere regels vaststellen ter verdere duiding en uitwerking van de onderwerpen die in het besluit moeten worden beschreven.

Artikel 6.1: Criteria financiële tegemoetkoming als voorziening Wmo

1.Wmo voorzieningen die het college als financiële tegemoetkoming kan verstrekken, zijn tegemoetkomingen als bijdrage in de kosten van: Verhuizen en inrichten van de woning, als het college het primaat van verhuizen toepast zoals bedoeld in artikel 3.7, derde lid van deze Verordening. Dit geldt ook als een inwoner uit de gemeente Lopik een eerder aangepaste woning verlaat; Tijdelijke huisvesting, als de woning van de inwoner ingrijpend moet worden aangepast vanwege een Wmo woonvoorziening. De tegemoetkoming is gebaseerd op maximaal de kale huur per maand van sociale woningbouw. Een noodzakelijke voorziening om aangepast te kunnen sporten die bijdraagt aan de maatschappelijke participatie en niet voor recreatief gebruik bedoeld is; Individueel vervoer als dit de goedkoopst passende voorziening Wmo ‘Vervoer’ is. 2.Het college kan in het Financieel Besluit een maximumbedrag opnemen voor een financiële tegemoetkoming als bedoeld in dit artikel.

Artikel 6.2: Criteria financiële tegemoetkoming meerkosten

1.Het college kan op grond van artikel 2.1.7 van de Wmo op aanvraag aan een inwoner een financiële tegemoetkoming meerkosten toekennen als bijdrage in de kosten van de inwoner voor de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. 2.De financiële tegemoetkoming meerkosten als bedoeld in het eerste lid verstrekt het college alleen: als de inwoner aannemelijke extra kosten heeft door een beperking of door chronische psychische of psychosociale problemen; er geen aanspraak op vergoeding van de extra kosten bestaat op grond van een andere voorziening. 3.Het college houdt bij de beoordeling van het vorige lid rekening met de hoogte van het inkomen van de inwoner en van een eventuele partner. Ook houdt het college rekening met de meerkosten ten aanzien van het hele kalenderjaar. 4.De hoogte van de tegemoetkoming bedraagt een door het college in het Financieel Besluit genoemd bedrag per jaar per gezinslid dat aan de voorwaarden voldoet. Het bedrag wordt jaarlijks per 1 januari geïndexeerd op basis van de index van de meicirculaire gemeenten t-1 en wordt vermeld in het Financieel Besluit. 5.Het college kan in nadere regels voorwaarden vaststellen over de financiële tegemoetkoming van meerkosten.

Artikel 7.2: Bijdrage kosten voorzieningen Wmo art. 2.1.4a/art. 2.1.5 Wmo en Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB)

1.Het college kan aan de inwoner een eigen bijdrage opleggen bij de toekenning van een Wmo voorziening. 2.De termijn van de eigen bijdrage betreft de termijn waarvoor de voorziening is verleend, de periode dat de voorziening in bruikleen is of de termijn loopt bij een koopvoorziening tot de volledige kostprijs is bereikt. 3.De hoogte van de in het eerste lid bedoelde bijdrage is gelijk aan het bedrag zoals genoemd in artikel 2.1.4a van de Wmo 2015 en wordt jaarlijks bepaald. De bijdrage wordt geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 4.Met inachtneming van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 (AmvB) vraagt het college geen eigen bijdrage voor een voorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming. 5.De inwoner is een ritbijdrage voor de collectieve vervoersvoorziening verschuldigd. De hoogte van deze ritbijdrage wordt vastgelegd in het Financieel Besluit. 6.Gaat het om kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan wordt de bijdrage in de kosten opgelegd aan de onderhoudsplichtige ouder(s)/ verzorger(s). Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een ouderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek). Het geldt ook voor diegene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner (zoals bedoeld in artikel 253t van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek). 7.Naast de bepalingen in dit artikel kan er bij een inwoner sprake zijn van gebruikelijke kosten voor de inwoner bij het gebruik van een voorziening. Deze vergoedt het college niet. 8.Het college kan nadere regels stellen over het vrijstellen van een inwoner van de te betalen bijdrage.

Artikel 4: Bijdrage in de kosten maatwerkvoorzieningen Wmo

Uit: Besluit Wmo & Jeugdwet gemeente Lopik 2026

1.Met inachtneming van artikel 7.2 van de verordening is een inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd bij de toekenning van een maatwerkvoorziening Wmo. 2.De duur waarvoor een inwoner een bijdrage in de kosten verschuldigd is, bedraagt: Indien het een maatwerkvoorziening Wmo betreft die door het college wordt gehuurd, geleased en in bruikleen aan de inwoner wordt verstrekt, de periode zolang de inwoner gebruik maakt van de maatwerkvoorziening; Indien het een maatwerkvoorziening Wmo in de vorm van een pgb betreft, de periode waarvoor de maatwerkvoorziening wordt toegekend of de periode totdat de kostprijs van de voorziening is bereikt; Indien het een maatwerkvoorziening Wmo betreft die door het college is aangeschaft en in bruikleen of eigendom aan de inwoner wordt verstrekt, de periode zolang de inwoner gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of de periode totdat de kostprijs (de werkelijke kosten inclusief onderhoud) van de voorziening is bereikt. 3.De hoogte van de verschuldigde eigen bijdrage, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan ten hoogste € 21,80 per maand voor de ongehuwde inwoner of de gehuwde inwoner tezamen, tenzij overeenkomstig hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en artikel 8.1 eerste lid van de verordening geen bijdrage is verschuldigd. 4.Met inachtneming van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en artikel 8.1 zevende lid van de verordening zijn inwoners die gebruik maken van een maatwerkvoorziening Wmo ‘vervoer’ zijnde het collectief vervoer geen bijdrage in de kosten verschuldigd als bedoeld in artikel 2.1.4a van de Wmo (abonnementstarief). Wel is de inwoner per rit een instaptarief van € 1,31 en reistarief van € 0,32 per kilometer verschuldigd aan de vervoerder, zoals bedoeld in artikel 2 van dit Besluit.

Artikel 7: Bijdrage in de kosten

Uit: Besluit van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Lopik houdende regels voor maatschappelijke ondersteuning Besluit Wmo 2017 gemeente Lopik

1.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor: Huishoudelijke hulp; Ondersteuning zelfredzaamheid 1, 2 en 3; Ondersteuning maatschappelijke deelname 1, 2 en 3; Kortdurend Verblijf en respijtzorg; Vervoer van en naar dagbesteding; Woningaanpassingen; Vervoersmiddelen; Hulpmiddelen. 2.De bijdrage in de kosten is gelijk aan de maximale bijdrage zoals opgenomen in het Uitvoeringsbesluit en volgen telkens de aanpassingen door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. 3.De eigen bijdrage voor een zaak wordt berekend op basis van de kostprijs van de zaak; dit zijn de kosten die de gemeente voor de voorziening maakt, inclusief kosten voor onderhoud, service en reparatie. 4.De bijdrage in de kosten voor een woningaanpassing wordt gedurende maximaal 39 perioden van 4 weken opgelegd aan belanghebbende. 5.Bij een persoonsgebonden budget wordt de eigen bijdrage berekend over het bedrag dat de klant van de gemeente ontvangt. Uitzondering hierop zijn de persoonsgebonden budgetten voor Ondersteuning Zelfredzaamheid, Ondersteuning Maatschappelijke Deelname (incl. vervoer) en Kortdurend Verblijf. De eigen bijdrage over de PGB’s voor deze voorzieningen wordt berekend over 30% van het budget dat de klant van de gemeente ontvangt. 6.De ritbijdrage voor gebruik van de Regiotaxi voor Wmo-vervoerpashouders bedraagt op 1 januari 2017 € 0,65 per zone. Dit bedrag kan jaarlijks worden geïndexeerd. 7.De bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen zoals genoemd in het eerste lid van dit artikel onder a, b, c en d, wordt berekend, opgelegd en geïnd over de daadwerkelijk geleverde uren over ene periode van vier weken voor het Centraal Administratiekantoor (CAK). a.Bij de maatwerkvoorzieningen in lid 1 onder a, b, c, d en f wordt bij de berekening van de eigen bijdrage uitgegaan van de tarieven zoals genoemd in bijlage 2; b.De bijdrage in de kosten over maatwerkvoorzieningen in lid 1 onder f, g en h van dit artikel worden berekend aan de hand van de daadwerkelijke kostprijs van de voorziening.

Paragraaf 5: Eigen bijdrage Wmo

Uit: Beleidsregels Jeugdwet en Wet maatschappelijke ondersteuning Gemeente Lopik Augustus 2023

Op grond van artikel 2.1.4 van de Wmo 2015 is in de verordening het heffen van een eigen bijdrage opgenomen. Dit geldt zowel voor maatwerkvoorzieningen als voor algemene voorzieningen, zolang de inwoner gebruik maakt van de voorziening. Er is geen sprake meer van een vaste periode waarover een eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening kan worden gevraagd en er wordt ook geen onderscheid meer gemaakt in de wijze waarop de maatwerkvoorziening is verstrekt. Het kan daarom bij voorzieningen waarover een eigen bijdrage is verschuldigd gaan om voorzieningen die in bruikleen dan wel in eigendom zijn verstrekt,. De hoogte van de op te leggen eigen bijdrage wordt begrensd door de kostprijs van de voorziening en de maximale periodebijdrage. Het college heeft besloten een bijdrage in de kosten op te leggen voor alle maatwerkvoorzieningen. De verordening geeft nadere invulling hieraan. Rolstoelen en kindervoorzieningen zijn bij wet uitgesloten van eigen bijdragen. Voor woningaanpassingen ten behoeve van een kind wordt wel een eigen bijdrage in rekening gebracht. Deze voorziening wordt feitelijk verleend aan de ouder(s) van de minderjarige. Daarom zijn de ouders een eigen bijdrage verschuldigd. Dit is ook van toepassing indien de ouders gescheiden leven of het kind niet bij de ouders verblijft. Verder is de verhuisvergoeding vrijgesteld van eigen bijdrage. De vaststelling en inning van eigen bijdragen voor maatwerkvoorzieningen is landelijk belegd bij het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Per 1 januari 2020 is het abonnementstarief Wmo ingevoerd. Dit betekent dat de eigen bijdrage niet langer afhankelijk is van het inkomen, huishouden en aantal verstrekkingen. Er wordt maandelijks een vaste eigen bijdrage opgelegd bij het gebruik van een Wmo-voorziening. Dit zorgt er soms voor dat bij een kostprijsberekening blijkt dat de voorziening goedkoper is dan de gehanteerde eigen bijdrage per maand, gedurende de gebruiksperiode. Er zal dan geadviseerd worden om het product zelf aan te schaffen. Tegemoetkoming wegens meerkosten De gemeente kan ook een financiële tegemoetkoming wegens meerkosten verstrekken. Deze verstrekkingsvorm betreft geen ondersteuning op maat in natura of in de vorm van een pgb, maar een tegemoetkoming in de meerkosten die de inwoner maakt als gevolg van zijn of haar beperkingen. Het gaat bijvoorbeeld om meerkosten in verband met een verhuizing of door meerkosten wegens extra gebruik van de eigen auto ten opzichte van de periode voordat de beperkingen ontstonden. Het college bepaalt bij nadere regeling waaruit deze tegemoetkoming bestaat en onder welke voorwaarden deze kan worden verkregen.

Artikel 4.1: Voorzieningen Jeugdhulp (art. 2.3/2.4 Jw) en Wmo (art. 2.1.2 Wmo)

1.Het college treft op basis van de Jeugdwet voorzieningen zodat jeugdigen gezond en veilig kunnen opgroeien, kunnen groeien naar zelfstandigheid en zo veel mogelijk kunnen meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Jeugdwet: Ambulante begeleiding, waaronder: Individuele begeleiding Ambulante jeugd- en opvoedhulp Groepsbegeleiding, waaronder: Dagbehandeling Extra begeleiding geboden binnen kinderopvang, ook wel BSO+ genoemd; Diagnostiek en/of behandeling, ook wel Jeugd-GGZ genoemd; Persoonlijke verzorging die géén verband houdt met een behoefte aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop; Essentiele functie, waaronder jeugdzorgplus; Jeugdbescherming en jeugdreclassering; Vervoer van en naar de jeugdhulplocatie. 2.Het college treft op basis van de Wmo voorzieningen zodat iedereen zoveel mogelijk zelfstandig kan functioneren en kan meedoen in de maatschappij. De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar vanuit de Wmo: Individuele begeleiding Groepsbegeleiding, al dan niet met vervoer; Kortdurend verblijf; Huishoudelijke ondersteuning; Vervoer; Woningaanpassingen; Hulpmiddelen. 3.Een voorziening als hiervoor bedoeld kan verstrekt worden: in natura; als pgb; in de vorm van een financiële tegemoetkoming als sprake is van een Wmo-voorziening. 4.Het college kan in de nadere regels verduidelijken welke algemene voorzieningen en voorzieningen Jeugdhulp en Wmo beschikbaar zijn en welke aanvullende voorwaarden hieraan worden gesteld.

Artikel 5.3: Hoogte en tarieven pgb

1.De hoogte van een pgb berekent het college op basis van het tarief of prijs van de soortgelijke voorzienig in natura. De hoogte van het pgb is maximaal de kostprijs in natura, mits beschikbaar. Indien niet beschikbaar, wordt de hoogte bepaald aan de hand van tenminste één offerte. 2.Als het pgb bedoeld is voor de aanschaf van een product of hulpmiddel, dan berekent het college het pgb op basis van de laagste prijs en het laagste tarief dat hiervoor zou worden gehanteerd door een door het college gecontracteerde aanbieder. Daarnaast kent het college een percentage van het aankoopbedrag toe voor onderhoud en reparatie en indien nodig voor verzekeringskosten. 3.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of Wmo voorziening of een dienst, gebruikt het college de volgende berekeningswijze: voor gecertificeerde zorgaanbieders: 100% van het natura uurtarief; voor zzp'er: 75% van het natura uurtarief. 4.De hoogte van het pgb voor individuele begeleiding worden bepaald aan de hand van de tarieven van zorg in natura en bedraagt minimaal het wettelijk minimumloon tot ten hoogste de kostprijs van de voorziening in natura. 5.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Jeugdhulp of -ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk, hanteert het college het op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) geldende uurtarief voor hulp van niet-professionele zorgverleners; 6.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor Wmo ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college: voor huishoudelijke ondersteuning: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van de specifiek voor deze werkzaamheden gecreëerde salarisschaal en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. voor individuele begeleiding: minimaal het uurloon uit de CAO VVT van salarisschaal FWG30 en maximaal het informeel uurtarief van de regeling Wet Langdurige Zorg. De actuele bedragen worden opgenomen in het financieel besluit. 7.Bij het bepalen van de hoogte van een pgb voor ondersteuning door een persoon uit het sociaal netwerk hanteert het college voor kortdurend verblijf en respijtzorg een op de NIBUD-normen gebaseerd tarief per etmaal. De normen worden opgenomen in het Financieel Besluit. 8.De hoogte van een pgb voor vervoer van en naar de dagbesteding, op grond van de Wmo, berekent het college op basis van het in de regio gangbare tarief. Hierbij wordt uitgegaan van de afstand naar de dichtstbijzijnde passende dagbestedingslocatie. 9.De hoogte van een pgb voor een noodzakelijke autoaanpassing, woningaanpassing(en) of bezoek baar maken van een woning bedraagt maximaal de kostprijs van de in de betreffende situatie, goedkoopst passende voorziening in natura of een door het college vast te stellen tarief op basis van minimaal één offerte. 10.Als een inwoner ondersteuning wil inzetten van een niet-gecontracteerde zorgaanbieder of zzp-er die hogere kosten per eenheid hanteert dan de door het college maximaal vastgestelde pgb tarieven, zoals benoemd in dit artikel, dan verleent het college de voorziening in de vorm van een pgb voor het maximaal vastgestelde pgb tarief. De inwoner moet de extra kosten voor eigen rekening nemen. Dit wordt vastgelegd in het Plan en in het besluit. 11.Het college kan in de nadere regels de berekeningswijze van pgb’s verder duiden.

Artikel 1.1: Leidende principes

Bij het toepassen van de regels uit deze Verordening houdt het college rekening met de doelen van de genoemde wetten. Het college zorgt ervoor dat het effect van een besluit past bij die doelen. In de gemeente Lopik zetten we ons in voor een samenleving waarin iedereen naar vermogen kan meedoen en ondersteuning beschikbaar is voor wie die écht nodig heeft. Onze integrale verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp geeft richting aan hoe we dit in de praktijk brengen. We hanteren hierin vier leidende principes die ons helpen om ondersteuning mensgericht, toekomstbestendig en rechtvaardig te organiseren: Normaliseren We onderkennen dat het leven uitdagingen kent. Niet elke hobbel vraagt om professionele hulp. We stimuleren het besef dat ongemak, tijdelijk uit balans zijn of opvoedingsvragen bij het gewone leven horen. Door dit te normaliseren voorkomen we afhankelijkheid van zorg en ondersteuning en overvraging van het sociaal domein. In onze ondersteuning richten we ons op veerkracht, eigen regie en samenredzaamheid. Het ‘goed genoeg’-principe Perfectie is niet altijd nodig om goed te kunnen functioneren. We kijken naar wat voor de inwoner of het gezin ‘goed genoeg’ is om de dagelijkse realiteit zelfstandig of met lichte ondersteuning aan te kunnen. Dit helpt ons bij het stellen van realistische verwachtingen, zowel voor de inwoner als voor onszelf als gemeente. Krachtgericht werken & wederkerigheid We geloven in de eigen kracht van inwoners en hun netwerken. Dit vraagt van professionals een basishouding van vertrouwen, erkenning van talenten en het versterken van vaardigheden. Ondersteuning is in principe tijdelijk en gericht op herstel van zelfstandigheid. We doen een beroep op wederkerigheid: als gemeente zetten wij ons in, maar we verwachten ook actieve inzet van de inwoner zelf en zijn omgeving. Maatwerk & rechtsgelijkheid Ondersteuning wordt altijd afgestemd op de persoonlijke situatie. Tegelijk zorgen we ervoor dat deze eerlijk en transparant is, met oog voor rechtsgelijkheid. We maken heldere afwegingen over wat tot de eigen verantwoordelijkheid hoort (eigen kracht, gebruikelijke hulp, hulp uit sociaal netwerk) en waar professionele ondersteuning noodzakelijk is. Termen als ‘gebruikelijke hulp’, ‘algemeen gebruikelijke voorzieningen’ en ‘maatwerk’ zijn duidelijk omschreven, zodat de reikwijdte van ondersteuning afgebakend is. Door deze principes consequent toe te passen, zorgen we voor een scherpe afbakening van verantwoordelijkheden en versterken we de sociale basis in onze gemeente. We zetten in op een beweging naar voren: preventie, collectieve oplossingen en inzet op het voorliggend veld gaan voor individuele maatwerkvoorzieningen. Zo behouden we ruimte voor maatwerk daar waar het écht nodig is, voor inwoners die geen steun kunnen vinden in hun omgeving, of voor wie de complexiteit van de situatie specialistische hulp vraagt. Onze integrale aanpak houdt rekening met de volle breedte van het leven: van opvoedvragen bij jeugd tot mobiliteitsondersteuning bij ouderdom. Door de verbinding tussen Wmo en Jeugdwet te versterken, werken we gezinsgericht, domein overstijgend en toekomstbestendig. Deze verordening is geen eindpunt, maar een kader dat mee beweegt met maatschappelijke ontwikkelingen. We blijven evalueren, leren en samenwerken met inwoners, professionals en partners in de gemeente en de regio om ondersteuning toegankelijk, houdbaar en betaalbaar te houden.

Artikel 1.2: Begripsbepalingen

Aanvraag: een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Algemene voorziening: dienst of product die gericht is op maatschappelijke ondersteuning of hulp vanuit de Jeugdwet. Algemene voorzieningen zijn toegankelijk zonder voorafgaand onderzoek naar de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner. In de Wmo verwijst deze term naar algemene voorzieningen zoals in artikel 1.1.1 van de Wmo. Andere voorziening: ondersteuning waar op grond van een andere (wettelijke) regeling dan bedoeld in de Wmo of de Jeugdwet aanspraak op kan worden gemaakt. Budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de Jeugdwet of de Wmo. De jeugdige onder de 18 jaar is budgethouder als hij of zij een pgb ontvangt, ook al beheren de ouders of een ander, één ouder of een familielid, het budget. Cliëntondersteuning: gratis en onafhankelijke hulp aan een inwoner in de vorm van informatie, advies en algemene ondersteuning, op alle levensgebieden gedurende het gehele proces van een ondersteuningsvraag. De clientondersteuning Jeugd volgt uit artikel 2.2.4. van de Wmo. Eigen bijdrage: een financiële bijdrage die de inwoner verplicht zelf aan een product of dienst vanuit de Wmo bijdraagt. Eigen kracht: de eigen mogelijkheid en het probleemoplossend vermogen van de inwoner, jeugdige, ouder(s)/verzorger(s) en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn ondersteuningsvraag te voorzien. Gebruikelijke zorg: zorg die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders en/of huisgenoten. Hulpvraag: de behoefte van een inwoner aan maatschappelijke ondersteuning zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en/of de behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp zoals bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet en/of de behoefte aan lichte opvoedondersteuning of kortdurende begeleiding. Inwoner: inwoner van de gemeente of zijn of haar wettelijk vertegenwoordiger die ingeschreven staat in de Basisregistratie personen en die zich met een hulpvraag wendt tot het college. Maatwerkvoorziening: een niet vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo en zoals bedoeld in artikel 2.9 van de Jeugdwet. Melding: een kennisgeving van een behoefte aan maatschappelijke ondersteuning, die vooraf gaat aan een aanvraag. Ondersteuningsplan: een weergave van het onderzoek zoals omschreven in artikel 2.3.2 van de Wmo of het ‘gezinsplan’ of een ‘plan van aanpak’ (bij een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering) in het kader van Jeugdwet. Onderzoek: analyse van relevante informatie van een inwoner met een hulpvraag op basis waarvan door het college een afweging wordt gemaakt voor datgene wat nodig is. Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder. Persoonlijk plan: een plan dat door de inwoner zelf tijdens, of vlak na de melding, wordt ingediend, waarin hij beschrijft welke ondersteuning volgens hem het meest passend is (of best passend), waaronder een ‘familiegroepsplan’ als bedoeld in artikel 1.1. van de Jeugdwet of een ‘persoonlijk plan’ als bedoeld in artikel 2.3.2 tweede lid, onderdelen a tot en g van de Wmo. Pgb: persoonsgebonden budget zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo of artikel 8.1.1. van de Jeugdwet. Pgb-plan: een door het college beschikbaar gesteld format waarin de inwoner beschrijft op welke manier het pgb-budget besteed wordt, welke ondersteuning wordt ingekocht en bij wie. Respijtzorg: een maatwerkvoorziening, waarbij (delen van) de mantelzorg tijdelijk wordt overgedragen aan een beroepskracht of vrijwilliger, om er voor te zorgen dat de mantelzorger die taak vol kan houden. Veilig Thuis: het regionale advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet;. Wmo: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 Zorgaanbieder: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die namens het college gehouden is een individuele voorziening te leveren. Alle begrippen die in de verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Jeugdwet, de Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 4.2: Algemene weigeringsgronden voorziening

1.Het college kent géén voorziening toe als er sprake is van: realisering van de voorziening vóór de aanvraag voor Jeugdhulp of de melding Wmo of tijdens het onderzoek als er vooraf geen toestemming is gevraagd; een voorziening die niet veilig is of kan zijn voor de inwoner of de omgeving; een voorziening die een anti-revaliderend effect zou hebben; een eerdere toegekende (algemene) voorziening die een oplossing kan bieden voor de ondersteuningsvraag; een voorziening die algemeen gebruikelijk is of als de kosten ervan te zien zijn als normale maatschappelijke kosten; als de inwoner de gevolgen van de beperkingen kan verminderen door het leven anders te organiseren; als de inwoner een individuele voorziening wenst en er een collectief voorliggende voorziening aanwezig is; als de voorziening primair een therapeutisch doel heeft en/of primair bedoeld is voor behandeling, die vallen onder een andere voorliggende wettelijke regeling, en wordt aangevraagd in het kader van de Wmo; als een inwoner de ondersteuningsvraag redelijkerwijs van tevoren had kunnen voorzien en had kunnen voorkomen; als de inwoner, en indien van toepassing een huisgenoot, onvoldoende meewerkt aan het onderzoek dan wel onvoldoende informatie geeft, zodat het college de noodzaak van de voorziening niet kan vaststellen. 2.Het college kan nadere regels stellen over het bepaalde in dit artikel.

Artikel 4.3: Algemene toekenningscriteria voorziening

1.Het verslag van het onderzoek wordt als uitgangspunt genomen voor beoordeling van de aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.Het college kent een maatwerkvoorziening toe als uit het onderzoek blijkt dat een maatwerkvoorziening nodig is, gezien de aard en ernst van de hulpvraag. Het college past hier het afwegingskader toe. De hulpvraag van een inwoner is in die gevallen iet op te lossen of te verminderen door inzet van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; andere personen uit het sociale netwerk; hulp van vrijwilligers; algemeen gebruikelijke voorzieningen; algemene voorzieningen in het kader van de Jeugdwet of de Wmo; gebruikmaking van andere wettelijke algemene of voorliggende voorzieningen. 3.Het college zorgt ervoor dat de voorziening voldoende inzet en kwaliteit heeft, past bij de inwoner en een passende bijdrage levert bij het: veilig en gezond opgroeien, en/of groeien naar zelfstandigheid en/of zelfredzaam te worden of te zijn en/of maatschappelijk te participeren. 4.Het college verstrekt de goedkoopst passende voorziening. 5.Bij het verlenen van een voorziening houdt het college zo goed mogelijk rekening met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner. 6.Bij het inzetten van een maatwerkvoorziening gaat het college uit van gecontracteerde aanbieders. 7.Als een gevraagde specifieke individuele voorziening niet bewezen effectief is (evidence based) kan het college besluiten om deze voorziening niet toe te kennen en een bewezen effectieve alternatieve individuele voorziening te verstrekken. Er is sprake van bewezen effectieve voorzieningen indien en als zijnde ‘erkend’ in de (NJI) Databank Effectieve Jeugdinterventies (DEI), de databank van de GGZ (GGZ Standaarden) of de databank voor interventies gericht op jeugdigen met een beperking (databank interventies gehandicaptenzorg). 8.Als een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze alleen verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven, tenzij; Die voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen; De inwoner het college geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de kosten; De eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de hulpvraag. 9.Het college kan nadere regels stellen over de in dit artikel opgenomen algemene toekenningscriteria voor een voorziening.

Artikel 4.6: Aanvullende criteria voorziening Wmo

1.Het college kent géén Wmo voorziening toe als: de inwoner het feitelijk hoofdverblijf niet in de gemeente heeft; de inwoner geen extra kosten hoeft te maken als gevolg van de beperking, omdat de kosten al gemaakt werden voor de ondersteuningsvraag; de beperkingen en belemmeringen die de inwoner ervaart in zijn participatie en zelfredzaamheid van tijdelijke aard zijn; de melding betrekking heeft op kosten die gemaakt zijn voorafgaand aan de melding van de hulpvraag bij het college; de inwoner zelfstandig een voorziening tussen de melding en de beschikking heeft aangeschaft, zonder dat hierover voorafgaand overleg met het college heeft plaatsgevonden en het college hiervoor uitdrukkelijk toestemming heeft gegeven; 2.Het college kent géén voorziening Wmo ‘Wonen’ toe als: de voorziening wordt gevraagd voor verblijf in een hotel, pension, trekkerswoonwagen, (niet adequaat) gehuurde kamer, tweede woning, vakantie- en recreatiewoning, of andere niet voor permanente bewoning bedoelde gebouwen; de voorziening wordt aangevraagd voor een gemeenschappelijke ruimte en de gevraagde voorziening het uitrustingsniveau van de sociale woningbouw overstijgt; er sprake is van achterstallig onderhoud en/of van een algemeen gebruikelijke renovatie of van een voorziening die zonder veel meerkosten gerealiseerd kan worden; de voorziening nodig is vanwege een verhuizing zonder dat hiervoor aanleiding bestaat vanwege de beperkingen en/of belemmeringen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen andere belangrijke reden voor de verhuizing is; de inwoner niet is verhuisd naar de voor de beperkingen en/of belemmeringen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college; de inwoner op een perceel woont waar een beschikbare (pré) mantelzorgwoning is gerealiseerd; de voorziening niet grotendeels op de inwoner zelf is gericht. 3.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een voorziening Wmo ‘Wonen’ kan het college het primaat van verhuizen toepassen. Dat wil zeggen dat het college stelt dat verhuizen nodig en mogelijk is, in plaats van een voorziening. 4.Bij het toekennen van een voorziening Wmo ‘Huishouden’, gebruikt het college het HHM-normenkader als leidraad. 5.Bij het toekennen van een voorziening Wmo ‘begeleiding’ hanteert het college het afwegingskader en productmodel individuele begeleiding. 6.Een voorziening Wmo ‘Collectief Vervoer’ of een vervoersvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt toegekend voor verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner tot een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. 7.Het college kan nadere regels stellen over de in dit artikel opgenomen aanvullende criteria voor een voorziening.