Wmo in Leidschendam-Voorburg: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Dit geldt alleen als de woningaanpassingen meer kosten dan €10.000.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.1.9, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

Bijvoorbeeld een douchezitje aan de muur, elektrische deuropeners, een traplift of het verbreden van toegangsdeuren.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.1.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

De voorziening in de vorm van een persoonsgebonden budget wordt toegekend voor een periode die afhankelijk is van de gebruikelijke (technische) levensduur van de voorziening. In de beschikking aan cliënt staat opgenomen wat de duur van de verstrekking is. Voorbeelden zijn: Traplift: 20 jaar

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.4.2, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

Een woningaanpassing in een huurwoning mag zonder toestemming van de woningeigenaar worden geplaatst.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.1.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

De woningeigenaar moet wel eerst de kans krijgen om zijn mening te geven over de plaatsing van de woningaanpassing.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.1.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

Is de huurwoning een onderdeel van een complex met ook koopwoningen? Dan is bij woningaanpassingen in de gemeenschappelijke ruimte ook nog toestemming nodig van de Vereniging van Eigenaren (VVE).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 7.1.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

Het gaat hier om alle gegevens en feitelijkheden waarvan redelijkerwijs verondersteld kan worden dat zij van belang zijn, zoals de staat van een in bruikleen verstrekt voorwerp, gewijzigde burgerlijke staat, verandering in gezinssamenstelling, verhuizing, het feit dat geen gebruik meer wordt gemaakt van de maatwerkvoorziening, etc.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026, artikel 8.3.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR748497_1).

Artikel 12: Primaat van verhuizen

Het college kan voorrang geven aan een verhuizing (toepassen primaat van verhuizen) indien de kosten van een noodzakelijke woningaanpassing niet als de goedkoopst compenserende voorziening is aan te merken. Indien een verhuizing niet binnen een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn mogelijk is kan een client alsnog voor een woningaanpassing in aanmerking komen. Wat een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn is zal in elk individueel geval bepaald moeten worden. Dit kan met informatie of documenten van de client of als het noodzakelijk is door het opvragen van onafhankelijk medisch advies.

Artikel 18: Financiële tegemoetkoming

Een cliënt komt in aanmerking voor een financiële tegemoetkoming als dit een passende bijdrage levert aan de zelfredzaamheid en participatie en het om één van de volgende voorzieningen gaat: Verhuiskosten Herinrichtingskosten Sportrolstoel De tegemoetkoming voor een sportrolstoel wordt maximaal eens per drie jaar verleend. Voor de vergoeding voor herinrichting wordt gebruik gemaakt van het vastgestelde Prijzenboek van de Bijzondere Bijstand van de gemeente Leidschendam-Voorburg. Als er uit bewijsstukken blijkt dat de daadwerkelijke kosten lager zijn dan de vergoeding gehanteerd in het Prijzenboek, dan wordt alleen de kostprijs uitbetaald. Het betreft hier de kosten voor vloerbedekking, stoffering en onderhoud woning (verf/ behang). De hoogte van de overige financiële tegemoetkomingen wordt vastgelegd in de beleidsregels.

Artikel 7.1.9: Primaat van Verhuizen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Het kan zijn dat de gemeente als advies het ‘primaat van verhuizen’ kiest. Dit betekent dat verhuizen voorrang heeft op een woningaanpassing als dit, in de situatie van de cliënt, de goedkoopst compenserende oplossing is. Dit geldt alleen als de woningaanpassingen meer kosten dan €10.000. Beoordeling primaat van verhuizen Het primaat van verhuizen mag niet zomaar worden opgelegd. In elke individuele situatie wordt onderzocht en beoordeelt of verhuizen ook echt de goedkoopst compenserende oplossing is. In het onderzoek komen onder andere de volgende zaken aan bod: De beschikbaarheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; Kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen; Volkshuisvestelijke factor; Woning moet binnen medisch aanvaardbare termijn beschikbaar zijn; Sociale omstandigheden; Afstemming met andere voorzieningen; Werksituatie; Verandering in woonlasten; Wooncomfort; Is de cliënt huurder of eigenaar van de woning; De wil van de cliënt om te verhuizen.

Artikel 2: Uitleg van begrippen in de verordening

De verordening bevat veel begrippen. Die worden hieronder in alfabetische volgorde uitgelegd. Een aantal begrippen staan al in de Wet. Die worden hieronder niet herhaald. Adviesraad: Een onafhankelijk orgaan bestaande uit personen die vanuit de belangen en ervaringen vanuit de inwoners en de verschillende doelgroepen het College adviseert over de voorbereiding en uitvoering van het beleid op het sociaal domein en geven daarmee uitvoering aan artikel 2.1.3 derde lid van de wet. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg; Beschermd wonen: Volwassenen met psychische of psychosociale problemen, die 24 uur per dag hulp nodig hebben. Centrumgemeente: Een gemeente die een bepaalde functie uitvoert voor andere gemeenten. Eigen kracht: De mogelijkheden die de client heeft om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen. Van de client wordt verwacht dat hij zich in hoge mate in spant om, voor zover mogelijk, zelf te voorzien in maatschappelijke ondersteuning. Gebruikelijke hulp: Hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; Gemeenschappelijke ruimten: Een algemene ruimte in een gebouw dat niet tot een woning behoort. Het is een functionele en neutrale ruimte bedoeld voor gemeenschappelijk gebruik, zoals een hal of gezamenlijke stallingsruimte. Goedkoopst compenserend: Voorzieningen die het college op grond van deze verordening verstrekt, moeten zowel compenserend als de goedkoopste voorziening zijn. Met het begrip compenserend wordt bedoeld: volgens objectieve maatstaven nog toereikend. Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Leidschendam-Voorburg; Maatschappelijke Ondersteuning: Het bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld; het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving; het bieden van beschermd wonen en opvang; Maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen: ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen; ten behoeve van beschermd wonen en opvang; Medewerker: Gemandateerd persoon die namens het college een melding of aanvraag behandelt. Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; Pgb: persoonsgebonden budget, een bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 5: Cliëntondersteuning

Bij cliëntondersteuning gaat het om informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie van mensen. Daarnaast omvat cliëntondersteuning informatie, advies en algemene ondersteuning over de mogelijkheden op het vlak van een zo integraal mogelijke dienstverlening (ook bestaande uit hulpmiddelen, woningaanpassingen etc.) op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdzorg, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen ten behoeve van het maken van een keuze of het oplossen van een probleem. Dit leidt tot regieversterking van de cliënt (en zijn omgeving) en bevordert de zelfredzaamheid en participatie. Het college zorgt voor de beschikbaarheid van gratis cliëntondersteuning. Indien de cliënt dit wenst, kan de inwoner zich bij het doen of afhandelen van de melding laten ondersteunen door een onafhankelijk clientondersteuner. De medewerker wijst de cliënt en/of de mantelzorger tijdens de melding op de mogelijkheid een onafhankelijke cliëntondersteuner in te schakelen. Ook als het een aanvraag in het kader van de Wet langdurige zorg betreft.

Artikel 11: Voorwaarden en weigeringsgronden

Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de cliënt de gevraagde voorziening zelf voor de melding heeft gerealiseerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening zelf na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Leidschendam-Voorburg. Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Den Haag, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 12: Primaat van verhuizen

Het college kan voorrang geven aan een verhuizing (toepassen primaat van verhuizen) indien de kosten van een noodzakelijke woningaanpassing niet als de goedkoopst compenserende voorziening is aan te merken. Indien een verhuizing niet binnen een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn mogelijk is kan een client alsnog voor een woningaanpassing in aanmerking komen. Wat een redelijke en/of medische aanvaardbare termijn is zal in elk individueel geval bepaald moeten worden. Dit kan met informatie of documenten van de client of als het noodzakelijk is door het opvragen van onafhankelijk medisch advies.

Artikel 17: Hoogte pgb

De hoogte van het pgb voor vervoersvoorzieningen, woningaanpassingen of rolstoelen wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. De hoogte van het pgb voor formele hulp voor begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is maximaal 90% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In uitzondering op lid 2, geldt voor het vervoer van en naar de dagbesteding (begeleiding groep) het zorg in natura tarief. De hoogte van het pgb voor informele hulp voor individuele begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is gelijk aan minimaal het minimumloon. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met de noodzakelijke lasten verhoogd. Als de hoogte van het pgb in een individueel geval naar oordeel van het college onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het pgb tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 19: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 20: Hoogte bijdrage in de kosten

De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere maatwerkvoorzieningen volgt uit het bepaalde in artikel 2.1.4a Wmo 2015. In afwijking van lid 1 is de hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. In afwijking van lid 1 wordt de bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang vastgesteld conform hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. De bijdragen in de kosten voor de maatwerkvoorziening opvang worden door de aanbieder van opvang vastgesteld en geïnd. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 30: Klachtregeling

Aanbieders zijn verplicht te beschikken over een regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten voor huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen, rolstoelen en medische advisering. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Paragraaf 7.1: Woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Woonvoorzieningen hebben als doel beperkingen, die het normale gebruik van de woning in de weg staan, te compenseren. Het gaat hier dan om de bereikbaarheid, toegankelijkheid en bruikbaarheid van de woning. Met behulp van (roerende en onroerende) woonvoorzieningen kunnen cliënten met beperkingen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen. Een aantal begrippen welke in de definitie van woonvoorzieningen zijn benoemd en die van belang zijn bij de beoordeling van de noodzaak voor een woonvoorziening, worden hieronder verder beschreven.

Artikel 7.1.2: Roerende woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Onder roerende woonvoorzieningen wordt verstaan: woonvoorzieningen die niet nagelvast aan het huis vast zitten en dus verplaatsbaar zijn. Hierbij kun je denken aan bijvoorbeeld een toiletstoel, tillift of een badplank.

Artikel 2: Uitleg van begrippen in de verordening

De verordening bevat veel begrippen. Die worden hieronder in alfabetische volgorde uitgelegd. Een aantal begrippen staan al in de Wet. Die worden hieronder niet herhaald. Adviesraad: Een onafhankelijk orgaan bestaande uit personen die vanuit de belangen en ervaringen vanuit de inwoners en de verschillende doelgroepen het College adviseert over de voorbereiding en uitvoering van het beleid op het sociaal domein en geven daarmee uitvoering aan artikel 2.1.3 derde lid van de wet. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg; Beschermd wonen: Volwassenen met psychische of psychosociale problemen, die 24 uur per dag hulp nodig hebben. Centrumgemeente: Een gemeente die een bepaalde functie uitvoert voor andere gemeenten. Eigen kracht: De mogelijkheden die de client heeft om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen. Van de client wordt verwacht dat hij zich in hoge mate in spant om, voor zover mogelijk, zelf te voorzien in maatschappelijke ondersteuning. Gebruikelijke hulp: Hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; Gemeenschappelijke ruimten: Een algemene ruimte in een gebouw dat niet tot een woning behoort. Het is een functionele en neutrale ruimte bedoeld voor gemeenschappelijk gebruik, zoals een hal of gezamenlijke stallingsruimte. Goedkoopst compenserend: Voorzieningen die het college op grond van deze verordening verstrekt, moeten zowel compenserend als de goedkoopste voorziening zijn. Met het begrip compenserend wordt bedoeld: volgens objectieve maatstaven nog toereikend. Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Leidschendam-Voorburg; Maatschappelijke Ondersteuning: Het bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld; het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving; het bieden van beschermd wonen en opvang; Maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen: ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen; ten behoeve van beschermd wonen en opvang; Medewerker: Gemandateerd persoon die namens het college een melding of aanvraag behandelt. Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; Pgb: persoonsgebonden budget, een bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 8: Onderzoek

Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger. Bij het gesprek zijn indien mogelijk de mantelzorger en voor zover nodig andere personen aanwezig. De volgende onderwerpen maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek: de behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van artikel 2.1.4a. van de wet verschuldigd zal zijn. Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt op een zo begrijpelijke mogelijke manier uitgelegd welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. De medewerker informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 9 in te dienen. Als dit nodig is voor het onderzoek kan de cliënt, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten worden opgeroepen voor een gesprek of een onderzoek door een onafhankelijk medisch adviseur. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan de medewerker onafhankelijk medisch advies opvragen bij een door het college aanwezen adviesinstantie. De medewerker maakt van het onderzoek een verslag, waarin zowel de bevindingen van de medewerker als de client worden weergegeven. De medewerker verstuurt het verslag en/of ondersteuningsplan na afronding van het onderzoek aan client. Opmerkingen of aanvullingen van de client kunnen aan het onderzoeksverslag worden toegevoegd.

Artikel 13: Toegang en besluit

Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. De cliënt moet na toekenning van een pgb het budget binnen 6 maanden na de besluitdatum gebruiken voor het resultaat waarvoor het is verstrekt. De client moet na toekenning van een maatwerkvoorziening in natura binnen 6 maanden na de besluitdatum, gebruik maken van de maatwerkvoorziening waar een beschikking voor is afgegeven.

Artikel 14: Inhoud beschikking

In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de omvang, de ingangsdatum en duur van de verstrekking is, en; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn, of kunnen zijn. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 6 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 10 lid 2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 15: Regels voor een pgb

Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor een budgetplan in. In het budgetplan is in elk geval opgenomen: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; reiskosten. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten.

Artikel 16: Onderscheid formele en informele hulp

Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Informele hulp is: Hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; Bij hulpverlening door een persoon uit het sociale netwerk, is altijd sprake van informele hulp. Ook al gaat het om een hulpverlener die voldoet aan de criteria genoemd in lid 2 van deze bepaling; dan nog geldt dat in het kader van deze verordening als informele hulp

Artikel 17: Hoogte pgb

De hoogte van het pgb voor vervoersvoorzieningen, woningaanpassingen of rolstoelen wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. De hoogte van het pgb voor formele hulp voor begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is maximaal 90% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In uitzondering op lid 2, geldt voor het vervoer van en naar de dagbesteding (begeleiding groep) het zorg in natura tarief. De hoogte van het pgb voor informele hulp voor individuele begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is gelijk aan minimaal het minimumloon. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met de noodzakelijke lasten verhoogd. Als de hoogte van het pgb in een individueel geval naar oordeel van het college onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het pgb tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 19: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 20: Hoogte bijdrage in de kosten

De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere maatwerkvoorzieningen volgt uit het bepaalde in artikel 2.1.4a Wmo 2015. In afwijking van lid 1 is de hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. In afwijking van lid 1 wordt de bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang vastgesteld conform hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. De bijdragen in de kosten voor de maatwerkvoorziening opvang worden door de aanbieder van opvang vastgesteld en geïnd. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 21: Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening

Het college informeert cliënten op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, of: de cliënt nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb nog toereikend is; de cliënt nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb; de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn.

Paragraaf 3.1: Trekkingsrecht uitbetaling pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

De Sociale Verzekeringsbank (SVB) voert namens de gemeente bij een pgb de betalingen en het budgetbeheer uit. Als de gemeente een pgb toekent wordt het bedrag niet aan de cliënt zelf uitbetaald. De gemeente 'stalt' het bedrag bij de SVB. Zij stellen het bedrag beschikbaar aan cliënt. Cliënt kan het bedrag dan besteden. De SVB betaalt het bedrag direct aan de zorgverlener of leverancier na ontvangst van de factuur. Dat noemen we ook wel trekkingsrecht. Het trekkingsrecht geldt niet voor eenmalige pgb’s bij bijvoorbeeld een vervoers-, woon- of rolstoelvoorziening.

Paragraaf 3.2: Voorwaarden voor een pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Om in aanmerking te komen voor een pgb moet een client een budgetplan aanleveren (artikel 15.1 verordening). In het budgetplan is in elk geval opgenomen: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. In artikel 16 van de verordening is het onderscheid tussen formele en informele hulp beschreven. Als cliënt tijdens het onderzoek verzoekt tot informele hulp van echtgenoot, ouders, kinderen of andere huisgenoten dan kan een pgb alleen worden verstrekt als het geen gebruikelijke hulp betreft.

Artikel 14: Inhoud beschikking

In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de omvang, de ingangsdatum en duur van de verstrekking is, en; indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn, of kunnen zijn. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 6 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 10 lid 2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 19: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 20: Hoogte bijdrage in de kosten

De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere maatwerkvoorzieningen volgt uit het bepaalde in artikel 2.1.4a Wmo 2015. In afwijking van lid 1 is de hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. In afwijking van lid 1 wordt de bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang vastgesteld conform hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing en de in lid 2 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. De bijdragen in de kosten voor de maatwerkvoorziening opvang worden door de aanbieder van opvang vastgesteld en geïnd. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn.

Artikel 17: Hoogte pgb

De hoogte van het pgb voor vervoersvoorzieningen, woningaanpassingen of rolstoelen wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. De hoogte van het pgb voor formele hulp voor begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is maximaal 90% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. In uitzondering op lid 2, geldt voor het vervoer van en naar de dagbesteding (begeleiding groep) het zorg in natura tarief. De hoogte van het pgb voor informele hulp voor individuele begeleiding en huishoudelijke ondersteuning is gelijk aan minimaal het minimumloon. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met de noodzakelijke lasten verhoogd. Als de hoogte van het pgb in een individueel geval naar oordeel van het college onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het pgb tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 30: Klachtregeling

Aanbieders zijn verplicht te beschikken over een regeling voor de afhandeling van klachten van cliënten voor huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen, rolstoelen en medische advisering. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 31: Medezeggenschap

Aanbieders zijn verplicht te beschikken over een regeling voor de medezeggenschap van cliënten over voorgenomen besluiten van de aanbieder die voor de gebruikers van belang zijn bij de maatwerkvoorzieningen huishoudelijke ondersteuning en begeleiding. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek.

Paragraaf 5.3: Vormen van huishoudelijke ondersteuning

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Er zijn 4 vormen van ondersteuning mogelijk bij huishoudelijke ondersteuning. Een basis vorm een intensieve vorm, maaltijdondersteuning en kindzorg.

Artikel 5.3.1: Huishoudelijke Ondersteuning 1 (HO1)

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

HO1 bevat de basis huishoudelijke taken die uitgevoerd worden om een schoon en leefbaar huis te kunnen garanderen en richt zich vooral op het overnemen van praktische huishoudelijke werkzaamheden.

Artikel 2: Uitleg van begrippen in de verordening

De verordening bevat veel begrippen. Die worden hieronder in alfabetische volgorde uitgelegd. Een aantal begrippen staan al in de Wet. Die worden hieronder niet herhaald. Adviesraad: Een onafhankelijk orgaan bestaande uit personen die vanuit de belangen en ervaringen vanuit de inwoners en de verschillende doelgroepen het College adviseert over de voorbereiding en uitvoering van het beleid op het sociaal domein en geven daarmee uitvoering aan artikel 2.1.3 derde lid van de wet. Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. Andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg; Beschermd wonen: Volwassenen met psychische of psychosociale problemen, die 24 uur per dag hulp nodig hebben. Centrumgemeente: Een gemeente die een bepaalde functie uitvoert voor andere gemeenten. Eigen kracht: De mogelijkheden die de client heeft om zelf tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of participatie te komen. Van de client wordt verwacht dat hij zich in hoge mate in spant om, voor zover mogelijk, zelf te voorzien in maatschappelijke ondersteuning. Gebruikelijke hulp: Hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; Gemeenschappelijke ruimten: Een algemene ruimte in een gebouw dat niet tot een woning behoort. Het is een functionele en neutrale ruimte bedoeld voor gemeenschappelijk gebruik, zoals een hal of gezamenlijke stallingsruimte. Goedkoopst compenserend: Voorzieningen die het college op grond van deze verordening verstrekt, moeten zowel compenserend als de goedkoopste voorziening zijn. Met het begrip compenserend wordt bedoeld: volgens objectieve maatstaven nog toereikend. Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Leidschendam-Voorburg; Maatschappelijke Ondersteuning: Het bevorderen van de sociale samenhang, de mantelzorg en vrijwilligerswerk, de toegankelijkheid van voorzieningen, diensten en ruimten voor mensen met een beperking, de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, alsmede voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld; het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen zoveel mogelijk in de eigen leefomgeving; het bieden van beschermd wonen en opvang; Maatwerkvoorziening: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd geheel van diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen: ten behoeve van zelfredzaamheid, daaronder begrepen kortdurend verblijf in een instelling ter ontlasting van de mantelzorger, het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen; ten behoeve van participatie, daaronder begrepen het daarvoor noodzakelijke vervoer, alsmede hulpmiddelen en andere maatregelen; ten behoeve van beschermd wonen en opvang; Medewerker: Gemandateerd persoon die namens het college een melding of aanvraag behandelt. Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; Persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; Pgb: persoonsgebonden budget, een bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren; Uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 10: Algemene criteria

Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. Het college kan aanvullende beleidsregels opstellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en lid 2 beschikbaar zijn.

Artikel 11: Voorwaarden en weigeringsgronden

Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de cliënt de gevraagde voorziening zelf voor de melding heeft gerealiseerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening zelf na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Leidschendam-Voorburg. Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving met een maximum van 1.500 kilometer op jaarbasis. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Den Haag, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 1.4.5: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Een voorziening is algemeen gebruikelijk (artikel 10e verordening) als deze: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het zorgen voor een situatie waarin de cliënt zelfredzaam kan zijn of kan participeren en; met een inkomen op minimumniveau financieel gedragen kan worden. De vraag of een voorziening financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau moet volgens de Centrale Raad van Beroep (CRvB) zo worden begrepen dat een dienst, hulpmiddel, woningaanpassing of andere maatregel naar algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen onder de gehele bevolking gangbaar is te achten. Hierbij houdt de gemeente bij de voorzieningen wel rekening met tweedehands aanbod, het hoeft niet altijd over nieuwe producten te gaan. Het inkomen van de inwoner is hierbij niet van belang, het gaat puur om de vraag of iemand met een minimum inkomen het product kan betalen. Voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen kunnen zijn: Fiets Schoonmaakspullen Wandelstok Eenvoudige rollator Eenvoudige losse douchestoel Boodschappendienst Maaltijdservice Wandbeugels Hendel mengkraan Als een inwoner in een doelgroepen gebouw woont (bijvoorbeeld een woning die vastgelegd is al 55+ woning) dan gelden nog weer andere regels. Het gebouw moet dan aangepast zijn op de vastgelegde doelgroep. Een elektrische deuropener of drempelhulpen kunnen daarmee algemeen gebruikelijk zijn.

Paragraaf 3.4: Weigeringsgronden voor het verstrekken van een pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Leidschendam-Voorburg 2026

Het college kan een persoonsgebonden budget weigeren; Voor zover de kosten van de ondersteuning of voorziening hoger zijn dan de kosten van een maatwerkvoorziening. Wel is het mogelijk dat de cliënt zelf de meerkosten betaalt. De gemeente verstrekt geen pgb als er sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie. Er is dan onvoldoende tijd voor een grondige afweging. Het college verstrekt dan tijdelijk een maatwerkvoorziening in natura in afwachting van de uitkomst van het onderzoek (artikel 4 lid 4 verordening). Er wordt geen pgb verstrekt als uit het onderzoek en budgetplan blijkt dat de inwoner niet pgb-vaardig is. Een pgb mag daarnaast niet worden besteed aan (artikel 15.2 verordening) Kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers Kosten voor het voeren van een pgb-administratie Kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb Kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering Reiskosten Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel (artikel 15.3 verordening).