Wmo in Kampen: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Verhuizing naar een aangepaste of aanpasbare woning heeft geen voorrang, indien de som van de kosten van het aanpassen van die woning en het treffen van een woonvoorziening aan die woning minder bedragen dan € 10.000,--.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Kampen, artikel 5.4, geldt sinds 7 oktober 2026 (CVDR626667_12).

Voor bouwkundige of woontechnische voorzieningen (uitgezonderd een traplift): Voor een traplift: 10 jaar;

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Kampen, artikel 5.2, geldt sinds 7 oktober 2026 (CVDR626667_12).

De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 6.3.7, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereedmelding gaat vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het PGB is verleend. De gereedmelding is, indien nodig, tevens een verzoek om vaststelling en uitbetaling van het PGB. Het PGB wordt vastgesteld en betaald op basis van de door de gemeente geaccepteerde offerte en de conform het programma van eisen uitgevoerde werkzaamheden. Daarbij kunnen de volgende kosten in aanmerking worden genomen: de aanneemsom (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening;

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 6.3.7, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereedmelding gaat vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het PGB is verleend. De gereedmelding is, indien nodig, tevens een verzoek om vaststelling en uitbetaling van het PGB. Het PGB wordt vastgesteld en betaald op basis van de door de gemeente geaccepteerde offerte en de conform het programma van eisen uitgevoerde werkzaamheden. Daarbij kunnen de volgende kosten in aanmerking worden genomen: de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de Risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991;

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 6.3.7, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereedmelding gaat vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het PGB is verleend. De gereedmelding is, indien nodig, tevens een verzoek om vaststelling en uitbetaling van het PGB. Het PGB wordt vastgesteld en betaald op basis van de door de gemeente geaccepteerde offerte en de conform het programma van eisen uitgevoerde werkzaamheden. Daarbij kunnen de volgende kosten in aanmerking worden genomen: de kosten voor het toezicht op de uitvoering, als dit noodzakelijk is, tot een maximum van 2% van de aanneemsom;

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 6.3.7, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner huishoudelijke ondersteuning kan krijgen als hij zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden als gevolg van een beperking.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 5.2.2, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

De gemeente maakt gebruik van het ‘Normenkader Huishoudelijke ondersteuning’ van bureau HHM. De toepassing van het normenkader wordt verder toegelicht in de ‘Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen’.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Kampen 2023, artikel 5.2.2, geldt sinds 8 juli 2026 (CVDR714513_8).

Voor de onderbouwing van de ondersteuning in het huishouden, maken we vanaf 1 januari 2026 gebruik van het HHM Normenkader huishoudelijke ondersteuning voor ondersteuning bij een gestructureerd huishouden.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen, artikel 7.1, geldt sinds 24 juni 2026 (CVDR763168_1).

De gemeente Kampen baseert de inzet van ondersteuning op het ‘Normenkader huishoudelijke ondersteuning 2019’ (bureau HHM) voor een schoon en leefbaar huis (zie afbeelding 1).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen, artikel 7.3, geldt sinds 24 juni 2026 (CVDR763168_1).

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat (woonvoorziening) kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. De inwoner moet wel voldoen aan de voorwaarden genoemd in de artikelen 2.3.2 en 5.1 en in dit artikel. Als de woning van de inwoner niet of slechts tegen hoge kosten (meer dan € 10.000,-) aangepast kan worden, dan zal de gemeente van de inwoner verwachten dat hij verhuist naar een geschikte(re) woning, als deze beschikbaar is. De huidige woning wordt dan niet door de gemeente aangepast. De gemeente zorgt dan voor een tegemoetkoming in de verhuiskosten. Er wordt geen vergoeding toegekend als sprake is van een algemeen gebruikelijke verhuizing. Veel verhuizingen kunnen als algemeen gebruikelijk worden beschouwd los van de beperkingen die men heeft. Een algemeen gebruikelijke verhuizing kan een verhuizing van het ouderlijk huis naar een zelfstandige woonruimte zijn, of bijvoorbeeld een verhuizing van senioren naar een senioren woning. Er moet wel altijd gekeken worden of een verhuizing in het individuele geval ook algemeen gebruikelijk is. De tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt gezien als een woonvoorziening. De verhuiskostenvergoeding is een vast geldbedrag om de inwoner tegemoet te komen in de kosten van verhuizing en inrichting. Een verhuiskostenvergoeding heeft voorrang op andere woonvoorzieningen, behalve als, in de situatie van de inwoner, een verhuiskostenvergoeding niet de goedkoopst compenserende voorziening is. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: de beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. de inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een woonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning of een onzelfstandige woning waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. de inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte. het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. de inwoner is verhuisd vanuit: een woonruimte die niet bestemd is om daar het hele jaar te wonen; of vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. de inwoner verhuist naar: een Wlz-instelling of andere zorginstelling; een woning die niet geschikt is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daarvoor vooraf schriftelijke toestemming heeft verleend. de inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet in de aan te passen woning. de inwoner is verhuisd terwijl hiervoor geen aanleiding bestond op grond van zijn beperkingen en er was geen belangrijke reden voor verhuizing.

Artikel 5.4: Primaat van verhuizen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Kampen

Een inwoner kan voor een financiële tegemoetkoming voor verhuizing en inrichting als bedoeld in artikel 5.2.1 van de Verordening sociaal domein gemeente Kampen in aanmerking komen wanneer aantoonbare beperkingen het normale gebruik van de woning belemmeren. Verhuizing naar een aangepaste of aanpasbare woning heeft geen voorrang, indien de som van de kosten van het aanpassen van die woning en het treffen van een woonvoorziening aan die woning minder bedragen dan € 10.000,--. Het voorgaande in deze paragraaf is niet van toepassing als de gevraagde woonvoorzieningen betrekking hebben op het aanpassen van een woonwagen of woonschip. De Verordening sociaal domein gemeente Kampen maakt het mogelijk om geen vergoeding toe te kennen als sprake is van een algemeen gebruikelijke verhuizing. Veel verhuizingen kunnen als algemeen gebruikelijk worden beschouwd los van de beperkingen die men heeft. Een algemeen gebruikelijke verhuizing kan een verhuizing van het ouderlijk huis naar een zelfstandige woonruimte zijn, of bijvoorbeeld een verhuizing van senioren naar een senioren woning. Er moet wel altijd gekeken worden of een verhuizing in het individuele geval ook algemeen gebruikelijk is.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat (woonvoorziening) kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. De inwoner moet wel voldoen aan de voorwaarden genoemd in de artikelen 2.3.2 en 5.1 en in dit artikel. Als de woning van de inwoner niet of slechts tegen hoge kosten (meer dan € 10.000,-) aangepast kan worden, dan zal de gemeente van de inwoner verwachten dat hij verhuist naar een geschikte(re) woning, als deze beschikbaar is. De huidige woning wordt dan niet door de gemeente aangepast. De gemeente zorgt dan voor een tegemoetkoming in de verhuiskosten. Er wordt geen vergoeding toegekend als sprake is van een algemeen gebruikelijke verhuizing. Veel verhuizingen kunnen als algemeen gebruikelijk worden beschouwd los van de beperkingen die men heeft. Een algemeen gebruikelijke verhuizing kan een verhuizing van het ouderlijk huis naar een zelfstandige woonruimte zijn, of bijvoorbeeld een verhuizing van senioren naar een senioren woning. Er moet wel altijd gekeken worden of een verhuizing in het individuele geval ook algemeen gebruikelijk is. De tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt gezien als een woonvoorziening. De verhuiskostenvergoeding is een vast geldbedrag om de inwoner tegemoet te komen in de kosten van verhuizing en inrichting. Een verhuiskostenvergoeding heeft voorrang op andere woonvoorzieningen, behalve als, in de situatie van de inwoner, een verhuiskostenvergoeding niet de goedkoopst compenserende voorziening is. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: de beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. de inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een woonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning of een onzelfstandige woning waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. de inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte. het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. de inwoner is verhuisd vanuit: een woonruimte die niet bestemd is om daar het hele jaar te wonen; of vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. de inwoner verhuist naar: een Wlz-instelling of andere zorginstelling; een woning die niet geschikt is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daarvoor vooraf schriftelijke toestemming heeft verleend. de inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet in de aan te passen woning. de inwoner is verhuisd terwijl hiervoor geen aanleiding bestond op grond van zijn beperkingen en er was geen belangrijke reden voor verhuizing.

Artikel 6.3.7: Hoogte PGB voor woningaanpassing

De hoogte van een PGB voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een woningaanpassing (inclusief onderhoudskosten) wordt vastgesteld op basis van het bedrag zoals vermeld in de door de gemeente geaccepteerde offerte. Blijkt na de gereedmelding van de woningaanpassing dat de kosten van de woningaanpassing hoger of lager uitvallen dan de geaccepteerde offerte, dan past de gemeente de hoogte van het PGB aan aan de werkelijke kosten. Hierbij blijft gelden dat alleen de goedkoopst compenserende kosten worden vergoed. De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereedmelding gaat vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het PGB is verleend. De gereedmelding is, indien nodig, tevens een verzoek om vaststelling en uitbetaling van het PGB. Het PGB wordt vastgesteld en betaald op basis van de door de gemeente geaccepteerde offerte en de conform het programma van eisen uitgevoerde werkzaamheden. Daarbij kunnen de volgende kosten in aanmerking worden genomen: de aanneemsom (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening; de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de Risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991; het architectenhonorarium tot ten hoogste 10% van de aanneemsom, met dien verstande dat dit niet hoger is dan het maximale honorarium als bepaald voor de leden van NL ingenieurs en BNA in DNR 2011. Alleen in die gevallen dat het noodzakelijk is dat een architect voor de woningaanpassing moet worden ingeschakeld worden deze kosten subsidiabel geacht. Het betreft dan veelal de ingrijpender woningaanpassingen; de kosten voor het toezicht op de uitvoering, als dit noodzakelijk is, tot een maximum van 2% van de aanneemsom; de leges, voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; de verschuldigde en niet verrekenbare of terugvorderbare omzetbelasting; de door de gemeente (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; de kosten in verband met noodzakelijk technisch onderzoek en adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing.

Artikel 6.4: Wat is de bijdrage in de kosten?

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening) als die hulp in natura of als pgb wordt gegeven. Er wordt geen eigen bijdrage gevraagd voor de algemene voorziening voor huishoudelijke hulp bij het segment ouderen. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een maatwerkvoorziening of een pgb zolang de inwoner van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verleend. Voor de volgende voorzieningen geldt dat de bijdrage in de kosten nooit hoger is dan de kostprijs van die voorziening: algemene voorzieningen waarbij geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie; hulpmiddelen; woningaanpassingen. De bijdrage in de kosten van ondersteuning vanuit de Wmo wordt door het CAK vastgesteld en geïnd. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders, of degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. De inwoner betaalt geen bijdrage in de kosten: als de inwoner of de partner/echtgenoot al een bijdrage in de kosten van WLZ-zorg moet betalen; als de gemeente verwacht dat het opleggen van een bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder(artikel 1.1 van de Jeugdwet). Dit besluit wordt genomen na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of het meldpunt ‘Veilig thuis’; voor een (sport)rolstoel; voor collectief taxi-vervoer. In het collectief vraagafhankelijk vervoer betaalt de inwoner per rit een reizigersbijdrage. Deze bijdrage bestaat uit een starttarief en een kilometertarief, die samen de totale reizigersbijdrage vormen. De tarieven voor de reizigersbijdrage staan vermeld op de gemeentelijke website. voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen.

Artikel 11.3: Kwaliteitseisen met betrekking tot PGB

Van een goede kwaliteit is sprake als de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de (individuele) (maatwerk)voorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt en, indien van toepassing, worden verstrekt in overeenstemming met de op de beroepskracht rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de professionele standaard. Een PGB is alleen mogelijk is als naar het oordeel van de gemeente de ondersteuning van voldoende kwaliteit is en in voldoende mate bijdraagt aan het bereiken van het in de rapportage of het Plan van Aanpak opgenomen beoogde resultaat. Tevens moet degene die het pgb beheert pgb-vaardig zijn. Periodiek of steekproefsgewijs onderzoekt de gemeente uit het oogpunt van kwaliteit of het PGB juist is besteed.

Artikel 11.3.1: PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen

Om de kwaliteit van hulpmiddelen en woningaanpassingen te beoordelen, kijkt de gemeente onder meer naar de volgende factoren: de aanwezigheid van een programma van eisen; is de originele factuur aanwezig?; is er een onderhoudscontract met een erkend bedrijf afgesloten?; is er een keuringsrapport of heeft er een keuring plaatsgevonden?; de leeftijd van het hulpmiddel gerelateerd aan de afschrijvingstermijn van het hulpmiddel. Het hulpmiddel moet namelijk gedurende de afschrijvingstermijn van het middel mee kunnen gaan. De afschrijvingstermijnen van hulpmiddelen zijn opgenomen in paragraaf 5.2 van het Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp; de aanwezigheid van een erkend keurmerk dat voldoet aan de professionele standaard dat gangbaar is voor dat product. Een voorbeeld hiervan is het nationaal keurmerk hulpmiddelen.

Artikel 5.2: Een woningaanpassing

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Als een inwoner niet met behulp van eigen kracht, algemeen gebruikelijke voorzieningen, andere regelingen of hulp uit zijn sociale netwerk zijn beperkingen in het normale gebruik van de woning voldoende kan verminderen of oplossen, kan de gemeente maatschappelijke ondersteuning in de vorm van een woningaanpassing verstrekken. De gemeente kijkt hierbij niet alleen naar de korte termijn, maar ook naar de in redelijkheid te verwachten ontwikkelingen. Het maakt geen verschil of het gaat om een huurwoning of om een koopwoning.

Artikel 5.3: Criteria om in aanmerking te komen voor een woningaanpassing

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Om in aanmerking te komen voor maatschappelijke ondersteuning in de vorm van een woningaanpassing moet de inwoner behalve aan de algemene criteria voor ondersteuning (zie hoofdstuk 3) ook aan een aantal specifieke criteria voldoen. Het gaat hierbij om de volgende criteria: de woningaanpassing moet een gevolg zijn van de beperking van de inwoner. Er moet een causaal verband zijn tussen de beperkingen van een inwoner en het niet normaal kunnen gebruiken van zijn woning; de inwoner moet zijn hoofdverblijf in de aan te passen woning hebben. De inwoner moet wonen in de woning die hij wil laten aanpassen en hij moet hier zijn hoofdverblijf hebben;

Artikel 2.2.2: Inhoud gesprek

De medewerker bespreekt met de inwoner welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker voor zover dat nodig is: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie en voorkeuren van de inwoner: hoe zien die eruit, hoe kan daarmee rekening worden gehouden en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden, en hoe kan er met de gemeente worden samengewerkt om de inwoner goed te helpen? welke hulp er gegeven kan worden: is dit hulp-op-maat of een andere voorziening? Kan de voorziening verstrekt worden in ZIN of in pgb? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? Gaat het om Wmo-hulp, dan betrekt de gemeente ook anderen bij het gesprek, als dat nodig is. Het kan dan gaan om deskundigen, iemand die de inwoner vertegenwoordigt, een mantelzorger(s) of familie. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de gemeente na of er maatregelen genomen moeten worden om die mantelzorger te ondersteunen. Gaat het gesprek over jeugdhulp, dan onderzoekt de gemeente in een gesprek tussen deskundigen en de jeugdige of zijn ouders, zo snel mogelijk en voor zover dit nodig is: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag; het gewenste effect van het verzoek om jeugdhulp; in hoeverre van de jeugdige of zijn ouders verwacht kan worden om zelf, of met ondersteuning van de naaste omgeving, bij te dragen aan een oplossing van de hulpvraag (gebruikelijke hulp); de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening; de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige voorziening; de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken; hoe een eventuele individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; hoe rekening zal worden gehouden met het geloof, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders; de mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij de jeugdige of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze. De gemeente kan gebruik maken van de deskundigheid van een onafhankelijk (bijvoorbeeld medisch) deskundige bij onder andere: vaststelling van de hulpvraag; vaststelling van opgroei- en opvoedingsproblemen, beperkingen, psychische problemen en stoornissen; bepaling van de aard en omvang van de hulp.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet, Awb] De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. De gemeente kan de inwoner ook op een andere manier informeren, als de inwoner van de gemeente krijgt, wat hij heeft gevraagd en voor de inwoner duidelijk is wat de gemeente heeft besloten. De gemeente informeert de inwoner en werkgever over een besluit over persoonlijke ondersteuning bij werk of voor wettelijke loonkostensubsidie. Dat geldt ook voor andere voorzieningen bij het werk, die genoemd worden in de artikelen 3.4.14-16. Gaat het om wettelijke loonkostensubsidie, dan bepaalt de gemeente daarbij ook of de inwoner hoort bij de groep die in aanmerking kan komen voor loonkostensubsidie (de doelgroep), als dit nog niet eerder is vastgesteld. Geeft de gemeente hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; voor Wmo hulp: het volume van de hulp; hoe en door wie de hulp wordt gegeven, en welke andere voorzieningen voor de inwoner van belang kunnen zijn. Geeft de gemeente hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is en welk effect daarmee bereikt moet worden; welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb; hoe hoog het pgb is en hoe dit berekend is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke andere voorzieningen voor de inwoner van belang kunnen zijn. Geeft de gemeente hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Artikel 4.5: Beoordeling eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen

[Jeugdwet] Jeugdigen en/of ouder(s) komen pas in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders; bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan; de ondersteuning vanuit het sociale netwerk; het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van 1 van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: de leeftijd van de jeugdige; de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; de mate van planbaarheid van de hulp; de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige. Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van drie tot zes maanden in één kalenderjaar. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden. Uitgangspunt is dat kortdurende inzet van niet langer dan drie / zes maanden in een jaar niet tot overbelasting leidt. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; de mate van planbaarheid van de hulp; het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders; de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige; vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond); of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden; welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen; het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen; de woonsituatie; de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet); is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen; overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht. Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Tot het sociale netwerk behoren andere personen binnen de kring van familie, vrienden, kennissen en bekenden die van betekenis zijn voor, en bijdragen aan, het welzijn en welbevinden van de jeugdige of zijn ouder(s). Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed.

Artikel 6.3.1: Voorwaarden

In plaats van hulp in natura kan de inwoner een persoonsgebonden budget (pgb) krijgen als het om Wmo-hulp of jeugdhulp gaat. Dan moet wel zijn voldaan aan de voorwaarden die de Wmo en de Jeugdwet hiervoor stellen. De inwoner moet gemotiveerd aangeven waarom hij een pgb wil ontvangen. Daarnaast moet de inwoner de taken verbonden aan het pgb op een verantwoorde wijze kunnen uitvoeren. Of moet hij hulp krijgen van iemand die het pgb beheert en die pgb-vaardig is. Ook moet de met het pgb gekochte hulp-op-maat van goede kwaliteit zijn. De inwoner moet meewerken aan het onderzoek van de gemeente en alle informatie aan de gemeente geven die nodig is. Hieronder valt bijvoorbeeld het doorgeven wie namens de inwoner zijn belangen behartigt of op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd. De inwoner doet dit in een pgb-(budget)plan. In dit pgb (budget)plan is in elk geval opgenomen: hoe de inwoner zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de hulp-op-maat in de vorm van een pgb te ontvangen; welke hulp-op-maat de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de hulp-op-maat is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; één of meer offertes van leveranciers waarin het product of de activiteiten beschreven worden, de kosten / het tarief van het product of de activiteiten staan uitgedrukt in aantal eenheden (bijvoorbeeld tijd en /of frequentie) en de resultaten van de hulp-op-maat worden beschreven. Het tarief of de kosten die in de offerte staan mogen niet hoger zijn dan wat gebruikelijk is voor die dienst of product. Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; reiskosten; kosten voor het voeren van een pgb administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; een vakantie / verblijf in het buitenland als maatwerkvoorziening in de Wmo. Een pgb, in het kader van de Jeugdwet, is niet mogelijk als het besteed wordt in het buitenland en het gaat om meer dan 13 weken per jaar of een aaneengesloten periode langer dan zes weken. Dit geldt niet als de gemeente hiervoor vooraf expliciet toestemming geeft. De eventuele besteding in het buitenland wordt dan meegenomen in het pgb-plan. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel.

Artikel 6.3.3: Hoogte en tarief PGB voor ondersteuning

De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van de door de gemeente gehanteerde (maximale) tarieven en de toegekende ondersteuning. Het pgb kan lager zijn dan de hoogte van de door de inwoner aangeleverde offerte of het PGB‑plan. De gemeente hanteert daarbij een maximumbedrag, dat met de inwoner is besproken en vastgelegd in het gespreksverslag. Indien de kosten van de ingekochte ondersteuning hoger zijn dan dit maximumbedrag, komt de meerprijs voor rekening van de inwoner. Het maximum tarief is afhankelijk van het type overkomst dat wordt afgesloten Zorgovereenkomst met naast familielid (partner, 1e/2de graad) Als de hulp wordt uitgevoerd door iemand jonger dan 21 jaar: maximaal het wettelijk minimumjeugdloon (inclusief vakantiegeld) per uur. Als de hulp wordt uitgevoerd door iemand ouder dan 21 jaar: maximaal het wettelijk minimumloon (inclusief vakantiegeld) en eventueel compensatie voor vakantie-uren als sprake is van een arbeidsovereenkomst. Voor deeltijd verblijf/ logeeropvang (als er geen sprake is van een dienstbetrekking) kan een inwoner de maximale hoogte van de tegemoetkoming per kalendermaand ontvangen voor een hulp uit het sociaal netwerk zoals opgenomen in artikel 2ab lid 1 onder a van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 of artikel 8ab lid 1 onder a van de Regeling Jeugdwet, tenzij op basis van het PGB-plan van de inwoner kan worden volstaan met een lagere tegemoetkoming. Om voor de tegemoetkoming in aanmerking te kunnen komen moet de inwoner een verklaring hebben als bedoeld in artikel 2ab lid 3 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 of artikel 8ab lid 3 van de Regeling Jeugdwet die is goedgekeurd door de gemeente en door de SVB; Zorgovereenkomst met zorginstelling of zzp’er Voor jeugdhulp: gaat het om een pgb in plaats van hulp in natura die per jaar, per traject of per etmaal door de gemeente betaald wordt, dan gaat de gemeente uit van het bedrag dat de hulp in natura kost, omgerekend naar de periode waarop het pgb betrekking heeft. Dat bedrag is dan het maximumbedrag voor het pgb. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan de gemeente van deze maxima afwijken wanneer anders geen adequate ondersteuning kan worden ingekocht; Bij hulp-op-maat in de vorm van beschermd wonen wordt de hoogte van het pgb voor beschermd wonen, inclusief dagbesteding beschermd wonen, bepaald op basis van een naar aard en omvang oplopend budget en bedraagt het pgb maximaal 100% van de maximale kostprijs van de voorziening in natura. De maximale PGB tarieven zijn neergelegd in het Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp van de gemeente Kampen. De inwoner mag geen vast maandloon overeenkomen of een andersoortige afspraak maken op basis waarvan uitbetaling door de SVB aan de dienstverlener plaatsvindt zonder voorafgaande verplichting van de inwoner tot overlegging aan de SVB van een door de inwoner goedgekeurde factuur of specificatie van ingezette zorg; Bij huishoudelijke ondersteuning bestaat het pgb uit het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij HBH 5 CAO VVT, plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. De CAO vindt u hier. Aanpassingen in CAO VVT worden jaarlijks gecontroleerd door de gemeente en indien nodig worden pgb-tarieven aangepast; Bij Wmo begeleiding en Wmo dagbesteding wordt de hoogte van het pgb bepaald met behulp van een kostprijsonderzoek van HHM. Dit bestaat uit de personele kosten en overheadkosten voor opleidings- en reiskosten. Voor Wmo dagbesteding kan er ook vervoer naar de locatie worden toegekend. Er zijn maximaal 40 uren pgb per week mogelijk. De pgb-tarieven voor Wmo begeleiding en Wmo dagbesteding worden gepubliceerd op de website van de gemeente Kampen. Deze tabel is te vinden op de website van de gemeente Kampen onder ‘persoonsgebonden budget’. Indien van toepassing worden de tarieven jaarlijks aangepast overeenkomstig de actuele OVA‑index. Zorgovereenkomst met een arbeidsovereenkomst Indien er sprake is van een arbeidsovereenkomst met een professional dan worden tarieven zoals omschreven in punt 2 ‘Zorgovereenkomst met zorginstelling of zzp’er’ gebruikt en verhoogt met de werkgeverslasten. Hierbij gaat de gemeente uit van het lage tarief, tenzij niet aan de voorwaarden hiervoor wordt voldaan. Dan verhoogt de gemeente het pgb met het hoge tarief. Beide tarieven worden (mede) gepubliceerd op de website van de SVB. De voorwaarden voor het lage tarief zijn: De overeenkomst is schriftelijk vastgelegd, is van onbepaalde tijd en er is sprake van een vast aantal uur per week/maand. Indien er sprake is van een arbeidsovereenkomst met iemand uit het sociaal netwerk (niet partner, familie 1e of 2de graad) dan worden tarieven zoals omschreven in punt 1 ‘Zorgovereenkomst met naast familielid (partner, 1e/2de graad)’ gebruikt en verhoogt met de werkgeverslasten. Hierbij gaat de gemeente uit van het lage tarief van de werkgeverslasten, tenzij niet aan de voorwaarden hiervoor wordt voldaan. Dan verhoogt de gemeente het pgb met het hoge tarief. Beide tarieven worden (mede) gepubliceerd op de website van de SVB. De voorwaarden voor het lage tarief zijn: De overeenkomst is schriftelijk vastgelegd, is van onbepaalde tijd en er is sprake van een vast aantal uur per week/maand.’ Voor jeugdhulp kan er pgb worden versterkt voor een vervoervergoeding. De vereisten en de hoogte staan beschreven in paragraaf 4.6 van deze verordening.

Artikel 6.3.5: Hoogte PGB voor hulpmiddelen die bij ZIN alleen in bruikleen worden verstrekt

De hoogte van het ZIN-tarief is het tarief dat de gemeente betaalt om de voorziening te verstrekken. Wordt een voorziening in bruikleen verstrekt, dan betaalt de gemeente iedere maand een huurbedrag aan de leverancier van het product. In het geval een inwoner een PGB wil ontvangen voor een voorziening die bij ZIN alleen in bruikleen wordt verstrekt, is de hoogte van het PGB maximaal gelijk aan het huurbedrag per maand x de afschrijvingstermijn van de soort voorziening zoals deze in dit besluit is vastgelegd.

Artikel 6.3.6: Binnen afschrijvingstermijn nieuw PGB

Als de inwoner een met het PGB aangeschafte voorziening binnen de afschrijvingstermijn niet meer gebruikt omdat deze niet meer compenserend is (onder andere ten gevolge van gewijzigde medische omstandigheden) en een nieuw PGB wordt toegekend: wordt de restwaarde van de voorziening verrekend met een nieuw toe te kennen PGB; wordt bij een eventueel nieuw toe te kennen PGB het PGB voor instandhoudingkosten voor de nog niet verstreken termijn verrekend met de nieuw toe te kennen instandhoudingkosten.

Artikel 6.3.7: Hoogte PGB voor woningaanpassing

De hoogte van een PGB voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een woningaanpassing (inclusief onderhoudskosten) wordt vastgesteld op basis van het bedrag zoals vermeld in de door de gemeente geaccepteerde offerte. Blijkt na de gereedmelding van de woningaanpassing dat de kosten van de woningaanpassing hoger of lager uitvallen dan de geaccepteerde offerte, dan past de gemeente de hoogte van het PGB aan aan de werkelijke kosten. Hierbij blijft gelden dat alleen de goedkoopst compenserende kosten worden vergoed. De woningeigenaar moet na voltooiing van de werkzaamheden in het kader van bouwkundige of woontechnische woonvoorzieningen, maar uiterlijk binnen 15 maanden na het verlenen van het PGB, aan de gemeente laten weten dat de bedoelde werkzaamheden zijn voltooid. Deze gereedmelding gaat vergezeld van een verklaring dat bij het treffen van de voorzieningen is voldaan aan de voorwaarden en verplichtingen waaronder het PGB is verleend. De gereedmelding is, indien nodig, tevens een verzoek om vaststelling en uitbetaling van het PGB. Het PGB wordt vastgesteld en betaald op basis van de door de gemeente geaccepteerde offerte en de conform het programma van eisen uitgevoerde werkzaamheden. Daarbij kunnen de volgende kosten in aanmerking worden genomen: de aanneemsom (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening; de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de Risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991; het architectenhonorarium tot ten hoogste 10% van de aanneemsom, met dien verstande dat dit niet hoger is dan het maximale honorarium als bepaald voor de leden van NL ingenieurs en BNA in DNR 2011. Alleen in die gevallen dat het noodzakelijk is dat een architect voor de woningaanpassing moet worden ingeschakeld worden deze kosten subsidiabel geacht. Het betreft dan veelal de ingrijpender woningaanpassingen; de kosten voor het toezicht op de uitvoering, als dit noodzakelijk is, tot een maximum van 2% van de aanneemsom; de leges, voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; de verschuldigde en niet verrekenbare of terugvorderbare omzetbelasting; de door de gemeente (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; de kosten in verband met noodzakelijk technisch onderzoek en adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing.

Artikel 6.3.8: Verantwoording en uitbetaling pgb

De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten de hulp voor de inwoner heeft gehad. Voor dat verslag kan de gemeente een formulier verplicht stellen. Als een inwoner hulp op maat in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die geleverd is.

Artikel 6.4: Wat is de bijdrage in de kosten?

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening) als die hulp in natura of als pgb wordt gegeven. Er wordt geen eigen bijdrage gevraagd voor de algemene voorziening voor huishoudelijke hulp bij het segment ouderen. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een maatwerkvoorziening of een pgb zolang de inwoner van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verleend. Voor de volgende voorzieningen geldt dat de bijdrage in de kosten nooit hoger is dan de kostprijs van die voorziening: algemene voorzieningen waarbij geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie; hulpmiddelen; woningaanpassingen. De bijdrage in de kosten van ondersteuning vanuit de Wmo wordt door het CAK vastgesteld en geïnd. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders, of degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. De inwoner betaalt geen bijdrage in de kosten: als de inwoner of de partner/echtgenoot al een bijdrage in de kosten van WLZ-zorg moet betalen; als de gemeente verwacht dat het opleggen van een bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder(artikel 1.1 van de Jeugdwet). Dit besluit wordt genomen na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of het meldpunt ‘Veilig thuis’; voor een (sport)rolstoel; voor collectief taxi-vervoer. In het collectief vraagafhankelijk vervoer betaalt de inwoner per rit een reizigersbijdrage. Deze bijdrage bestaat uit een starttarief en een kilometertarief, die samen de totale reizigersbijdrage vormen. De tarieven voor de reizigersbijdrage staan vermeld op de gemeentelijke website. voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen.

Artikel 6.5: Kostprijs voorziening

De kostprijs van hulp-op-maat en van een algemene voorziening wordt op de volgende manier bepaald: door een aanbesteding; of na het raadplegen van leveranciers (marktconsultatie); of in overleg met de gecontracteerde leverancier of door middel van een offerte van de leverancier. Voor het bepalen van de kostprijs van voorzieningen wordt bij de kostprijs opgeteld de noodzakelijke kosten die aan de voorziening zijn verbonden (zoals onderhoud, reparatie en verzekering). De kostprijs van een voorziening in natura (ZIN), niet zijnde een financiële tegemoetkoming, is gelijk aan de prijs waarvoor de gemeente Kampen de voorziening in natura betrekt van een gecontracteerde aanbieder, inclusief eventuele instandhoudingskosten, eventuele verzekeringen en depotbeheer. De kostprijs van de ondersteuning vanuit het PGB is gelijk aan het bedrag van het PGB. De ZIN-tarieven die de gemeente voor maatwerkvoorzieningen op grond van de Wmo – zijnde levering van diensten – betaalt aan gecontracteerde leveranciers van die voorzieningen zijn vastgesteld door de gemeente. Deze tabel is te vinden op de website van de gemeente Kampen onder “Inkoop zorg”. De ZIN-tarieven die de gemeente voor voorzieningen jeugdhulp – zijnde levering van diensten – betaalt aan gecontracteerde leveranciers van die voorzieningen zijn vastgesteld door het bestuur van het Regionaal Serviceteam Jeugd IJsselland. Deze tarieven zijn te vinden in het document “bijlage 2 tarieven en overige specifieke voorwaarden”. Dat document is te vinden op de website van het Regionaal Serviceteam Jeugd IJsselland onder “Documenten”.

Artikel 8.4.1: Beëindiging voorziening

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet] De gemeente kan een besluit om een voorziening toe te kennen, herzien of intrekken als: de inwoner of de werkgever onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en het verstrekken van de juiste of volledige gegevens zou tot een ander besluit hebben geleid; de voorziening niet langer effectief, passend of nodig is; de inwoner of de werkgever niet langer voldoet aan voorwaarden en verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden; de gemeente niet langer kan vaststellen of een voorziening kan worden voortgezet, omdat de inwoner of de werkgever onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; de voorziening niet naar behoren wordt gebruikt; het om een pgb gaat en het pgb niet binnen zes maanden na uitbetaling is gebruikt om een voorziening te betalen waarvoor het pgb is toegekend; De gemeente kan een besluit om Wmo-hulp toe te kennen intrekken als de inwoner langer dan 13 weken verblijft in een Wlz-instelling of een instelling in het kader van de Zorgverzekeringswet.

Artikel 8.4.3: Terugvordering in het kader van de Jeugdwet

Als de gemeente een beslissing op grond van artikel 8.4.1 heeft herzien of ingetrokken, kan het college de geldswaarde vorderen van de teveel of ten onrechte genoten individuele voorziening of het teveel of ten onrechte genoten pgb. Als de gemeente een besluit om een voorziening toe te kennen heeft ingetrokken, dan kan deze voorziening van de inwoner worden teruggevorderd als het om een product gaat dat in eigendom of in bruikleen is verstrekt.

Artikel 8.4.4: Opschorten pgb

[Jeugdwet, Wmo] De gemeente kan aan de SVB vragen om de uitbetaling uit het pgb helemaal of gedeeltelijk uit te stellen totdat een besluit is genomen om het pgb weer voort te zetten of in te trekken. Dit kan de gemeente doen als: de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, terwijl het verstrekken van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die hoorden bij het ontvangen van het pgb; of de inwoner het pgb niet of voor een ander doel heeft gebruikt.

Artikel 11.3: Kwaliteitseisen met betrekking tot PGB

Van een goede kwaliteit is sprake als de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de (individuele) (maatwerk)voorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt en, indien van toepassing, worden verstrekt in overeenstemming met de op de beroepskracht rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de professionele standaard. Een PGB is alleen mogelijk is als naar het oordeel van de gemeente de ondersteuning van voldoende kwaliteit is en in voldoende mate bijdraagt aan het bereiken van het in de rapportage of het Plan van Aanpak opgenomen beoogde resultaat. Tevens moet degene die het pgb beheert pgb-vaardig zijn. Periodiek of steekproefsgewijs onderzoekt de gemeente uit het oogpunt van kwaliteit of het PGB juist is besteed.

Artikel 11.3.1: PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen

Om de kwaliteit van hulpmiddelen en woningaanpassingen te beoordelen, kijkt de gemeente onder meer naar de volgende factoren: de aanwezigheid van een programma van eisen; is de originele factuur aanwezig?; is er een onderhoudscontract met een erkend bedrijf afgesloten?; is er een keuringsrapport of heeft er een keuring plaatsgevonden?; de leeftijd van het hulpmiddel gerelateerd aan de afschrijvingstermijn van het hulpmiddel. Het hulpmiddel moet namelijk gedurende de afschrijvingstermijn van het middel mee kunnen gaan. De afschrijvingstermijnen van hulpmiddelen zijn opgenomen in paragraaf 5.2 van het Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp; de aanwezigheid van een erkend keurmerk dat voldoet aan de professionele standaard dat gangbaar is voor dat product. Een voorbeeld hiervan is het nationaal keurmerk hulpmiddelen.

Artikel 11.3.2: PGB voor professionele dienstverlening / hulpverlening

De gemeente is van mening dat professionele dienstverlening / hulpverlening kwalitatief goed is als is voldaan aan de volgende voorwaarden: de hulpverlener(s) hebben voldoende deskundigheid. Deze deskundigheid blijkt uit de genoten opleiding en de ervaring van de hulpverlener(s); de aanwezigheid van een VOG van de hulpverlener(s) en de bestuurder van een organisatie. De kosten voor de VOG zijn voor de rekening van de inwoner; er is voldaan aan de in de sector geldende kwaliteitseisen, zoals bijvoorbeeld een BIG-registratie; de organisatie / hulpverlener is bekend met de meldcode huiselijk geweld en werkt hier ook actief mee; de organisatie die de hulp verstrekt heeft transparant en meetbaar beleid; de organisatie / hulpverlener is bekend met een klachtenregeling; de aanwezigheid van een adequaat zorgplan / hulpverleningsplan waarin staat hoe er aan de doelen wordt gewerkt; de organisatie / hulpverlener is bekend met een vertrouwenspersoon en werkt daar ook actief mee. de organisatie / hulpverlener draagt er zoveel mogelijk zorg voor dat cliënten niet in een afhankelijkheidspositie, in welke vorm dan ook, van de organisatie / hulpverlener komen te verkeren; de organisatie / hulpverlener zorgt ervoor dat zijn locatie geschikt is voor het soort activiteiten dat de organisatie / hulpverlener verricht ten behoeve van de te leveren ondersteuning en/of zorg; de organisatie / hulpverlener onthoudt zich van zogenaamde upcoding. Dit betekent dat de ondersteuningsbehoefte van de cliënt niet zwaarder voor wordt gedaan dan in werkelijkheid het geval is. De organisatie / hulpverlener vraagt niet onnodig hogere indicaties van de cliënt; de organisatie / hulpverlener beschikt over een ondernemingsplan en een deugdelijke administratie. Op verzoek van de gemeente overlegt de organisatie / hulpverlener het ondernemingsplan en kan de organisatie / hulpverlener aantonen dat hij een deugdelijke administratie bijhoudt. Uit deze administratie moet bijvoorbeeld blijken op welke tijdstippen / dagdelen de cliënt ondersteuning heeft ontvangen en wat de duur van deze ondersteuning is geweest; de organisatie kan voldoende gekwalificeerd personeel inzetten zodat er aangesloten wordt bij de ondersteuningsbehoefte die nodig is; de bestuurder van de organisatie stuurt de organisatie zodanig aan dat de benodigde kwaliteit van de te leveren ondersteuning en/of zorg wordt gegarandeerd; de organisatie / hulpverlener declareert rechtmatig. De organisatie declareert uitsluitend ondersteuning en/of zorg die daadwerkelijk door de organisatie is geleverd; de organisatie / hulpverlener is financieel gezond en is verzekerd voor beroepsaansprakelijkheid.

Artikel 11.3.3: PGB voor informele hulp / ondersteuning uit het sociaal netwerk

In het geval van de beoordeling van de kwaliteit van de dienstverlening door een informele hulp (hieronder valt niet mantelzorg) bekijkt de gemeente onder meer de volgende factoren: of de hulp minimaal gelijkwaardig of aantoonbaar beter is dan een professionele hulpverlener; de deskundigheid van de hulpverlener die blijkt uit de genoten opleiding en de ervaring van de hulpverlener is voldoende. Als dit voor het verlenen van de ondersteuning niet relevant is, hoeft de informele ondersteuner niet te beschikken over een zogenaamde BIG-registratie; de aanwezigheid van een VOG van de hulpverlener. Deze moet digitaal beschikbaar zijn, een foto van de VOG is niet toereikend. De kosten voor de VOG zijn voor de rekening van de inwoner; dat er is voldaan aan de in de sector geldende kwaliteitseisen; de aanwezigheid van een adequaat zorgplan / hulpverleningsplan waarin staat hoe er aan de doelen wordt gewerkt; dat de hulpverlener ervoor zorgt dat zijn locatie geschikt is voor het soort activiteiten dat hij verricht ten behoeve van de te leveren ondersteuning en/of zorg; dat de hulpverlener er zorg voor draagt dat een cliënt niet in een afhankelijkheidspositie, in welke vorm dan ook, van de hulpverlener komt te verkeren; dat er geen sprake is van overbelasting bij de hulpverlener; dat er geen druk is uitgeoefend op de inwoner om de informele hulp in te schakelen. dat de hulpverlener zich onthoudt van zogenaamd upcoding. Dit betekent dat de ondersteuningsbehoefte van de inwoner niet zwaarder voor wordt gedaan dan in werkelijkheid het geval is. De hulpverlener vraagt niet onnodig hogere indicaties van de inwoner; dat de hulpverlener beschikt over een ondernemingsplan en een deugdelijke administratie. Op verzoek van de gemeente overlegt de hulpverlener het ondernemingsplan en kan de hulpverlener aantonen dat hij een deugdelijke administratie bijhoudt. Uit deze administratie moet bijvoorbeeld blijken op welke tijdstippen / dagdelen de cliënt ondersteuning heeft ontvangen en wat de duur van deze ondersteuning is geweest; dat de hulpverlener rechtmatig declareert. De hulpverlener declareert uitsluitend ondersteuning en/of zorg die daadwerkelijk is geleverd. Deze eisen hebben betrekking op pgb overeenkomsten: Zorgovereenkomst met naast familielid en Zorgovereenkomst met een arbeidsovereenkomst waarbij er sprake is van iemand uit het sociaal netwerk.

Artikel 11.3.4: Kwaliteit PGB door onafhankelijk deskundige

De gemeente schakelt eventueel een onafhankelijk deskundige in die een oordeel geeft over de kwaliteit van de hulp die verstrekt wordt uit het PGB. Hierbij wordt de vraag gesteld of de hulp die wordt ingezet ook datgene biedt wat de inwoner nodig heeft om aan de gestelde doelen te werken.

Artikel 1.1: Mogelijkheden tot het kiezen voor een PGB

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Kampen

Als een inwoner in aanmerking komt voor een (individuele) (maatwerk)voorziening en dit in de vorm van een PGB wil ontvangen, dan is een PGB alleen mogelijk als: naar het oordeel van de gemeente is voldaan aan alle in artikel 3.1 en artikel 2.3.6 tweede lid, van de Wmo 2015 of artikel 8.1.1 Jeugdwet genoemde voorwaarden en de weigeringsgronden van artikel 2.3.6, vijfde lid, van de Wmo 2015 of artikel 8.1.1, vierde lid van de Jeugdwet niet van toepassing zijn; de ondersteuning die de inwoner met het PGB wil inkopen naar het oordeel van de gemeente van voldoende kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in de rapportage of het Plan van Aanpak opgenomen beoogde resultaat. Van een goede kwaliteit is sprake als de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de (individuele)(maatwerk)voorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt; de inwoner naar het oordeel van de gemeente voldoende in staat is de aan het PGB verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. De inwoner kan zich ook laten ondersteunen door iemand uit zijn sociale netwerk of zich laten vertegenwoordigen om de aan het PGB verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren; de inwoner gemotiveerd aangeeft waarom ZIN niet passend is. Dit geldt niet voor maatwerkvoorzieningen in het kader van de Wmo 2015; de gemeente instemt met het PGB-(budget)plan dat door de inwoner is ingediend.

Artikel 1.7: Algemene verplichtingen PGB

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Kampen

Bij het gebruiken van het PGB gelden in ieder geval de volgende verplichtingen: het PGB wordt uitsluitend gebruikt voor betaling van de geïndiceerde (individuele) (maatwerk)voorziening en de daarmee samenhangende kosten. Wat voor kosten dit zijn verschilt per (individuele) (maatwerk)voorziening. Bij de maatwerkvoorziening begeleiding gaat het daarbij bijvoorbeeld om uitbetaling vakantiedagen bij het einde van de arbeidsovereenkomst en de doorbetaling van loon gedurende de opzegtermijn. Bij een rolstoelvoorziening en bij een vervoersvoorziening zoals een scootmobiel of een ander verplaatsingsmiddel kan daarbij gedacht worden aan de onderhouds- en verzekeringskosten van de voorziening; de geïndiceerde (individuele) (maatwerk)voorziening die de inwoner inkoopt met het PGB moet doelmatig, compenserend, veilig, cliëntgericht en kwalitatief verantwoord te zijn. De voorziening dient te voldoen aan een eventueel opgesteld programma van eisen. Daarbij moet de maatwerkvoorziening kwalitatief zodanig goed zijn dat er gedurende de periode overeenkomend met de normale afschrijvingstermijn geen extra kosten ontstaan; de inwoner dient een particuliere aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten voor schade die voor het gebruik van de (individuele) (maatwerk)voorziening aan derden kan ontstaan; de inwoner bewaart de rekening(en) en betalingsbewijs (betalingsbewijzen) van de met het PGB ingekochte geïndiceerde (individuele) (maatwerk)voorziening gedurende vijf jaar, of als de normale afschrijvingsduur langer dan deze termijn is, overeenkomstig deze langere termijn en stelt deze op verzoek ter beschikking aan de gemeente.

Artikel 10.2: Ondersteuning in de vorm van een PGB

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Een inwoner die liever de ondersteuning zelf wil regelen en geen gebruik wil maken van zorg in natura, kan een PGB aanvragen. Hiervoor moet de inwoner wel aan een aantal voorwaarden voldoen. Zie hoofdstuk 11 van deze beleidsregels voor informatie over een PGB.

Artikel 11.4: Wanneer wordt een pgb niet verstrekt?

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

De gemeente verstrekt geen pgb als niet aan de bovenstaande voorwaarden is voldaan. Daarnaast wordt een pgb niet verstrekt aan de inwoner als het pgb eerder is herzien of ingetrokken vanwege: het verstrekken van onjuiste of onvolledige gegevens en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid, bijvoorbeeld vanwege verkeerd gebruik of fraude; het niet voldoen aan de gestelde voorwaarden; het niet of voor een ander doel gebruiken van de maatwerkvoorziening of het pgb.

Artikel 2.2.2: Inhoud gesprek

De medewerker bespreekt met de inwoner welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker voor zover dat nodig is: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie en voorkeuren van de inwoner: hoe zien die eruit, hoe kan daarmee rekening worden gehouden en wat betekent dit voor het gewenste effect? de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociale netwerk of kunnen organisaties bieden, en hoe kan er met de gemeente worden samengewerkt om de inwoner goed te helpen? welke hulp er gegeven kan worden: is dit hulp-op-maat of een andere voorziening? Kan de voorziening verstrekt worden in ZIN of in pgb? Moet de inwoner een bijdrage in de kosten betalen? Gaat het om Wmo-hulp, dan betrekt de gemeente ook anderen bij het gesprek, als dat nodig is. Het kan dan gaan om deskundigen, iemand die de inwoner vertegenwoordigt, een mantelzorger(s) of familie. Als de inwoner mantelzorg krijgt, gaat de gemeente na of er maatregelen genomen moeten worden om die mantelzorger te ondersteunen. Gaat het gesprek over jeugdhulp, dan onderzoekt de gemeente in een gesprek tussen deskundigen en de jeugdige of zijn ouders, zo snel mogelijk en voor zover dit nodig is: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag; het gewenste effect van het verzoek om jeugdhulp; in hoeverre van de jeugdige of zijn ouders verwacht kan worden om zelf, of met ondersteuning van de naaste omgeving, bij te dragen aan een oplossing van de hulpvraag (gebruikelijke hulp); de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening; de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige voorziening; de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken; hoe een eventuele individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; hoe rekening zal worden gehouden met het geloof, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders; de mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij de jeugdige of zijn ouders in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze. De gemeente kan gebruik maken van de deskundigheid van een onafhankelijk (bijvoorbeeld medisch) deskundige bij onder andere: vaststelling van de hulpvraag; vaststelling van opgroei- en opvoedingsproblemen, beperkingen, psychische problemen en stoornissen; bepaling van de aard en omvang van de hulp.

Artikel 2.4.1: Inhoud besluit

[Jeugdwet, Wmo, PW, IOAW, IOAZ, Wgs, Gemeentewet, Awb] De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. De gemeente kan de inwoner ook op een andere manier informeren, als de inwoner van de gemeente krijgt, wat hij heeft gevraagd en voor de inwoner duidelijk is wat de gemeente heeft besloten. De gemeente informeert de inwoner en werkgever over een besluit over persoonlijke ondersteuning bij werk of voor wettelijke loonkostensubsidie. Dat geldt ook voor andere voorzieningen bij het werk, die genoemd worden in de artikelen 3.4.14-16. Gaat het om wettelijke loonkostensubsidie, dan bepaalt de gemeente daarbij ook of de inwoner hoort bij de groep die in aanmerking kan komen voor loonkostensubsidie (de doelgroep), als dit nog niet eerder is vastgesteld. Geeft de gemeente hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt; voor Wmo hulp: het volume van de hulp; hoe en door wie de hulp wordt gegeven, en welke andere voorzieningen voor de inwoner van belang kunnen zijn. Geeft de gemeente hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is en welk effect daarmee bereikt moet worden; welke kwaliteitseisen er gelden voor de besteding van het pgb; hoe hoog het pgb is en hoe dit berekend is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke andere voorzieningen voor de inwoner van belang kunnen zijn. Geeft de gemeente hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten.

Artikel 6.4: Wat is de bijdrage in de kosten?

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening) als die hulp in natura of als pgb wordt gegeven. Er wordt geen eigen bijdrage gevraagd voor de algemene voorziening voor huishoudelijke hulp bij het segment ouderen. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een maatwerkvoorziening of een pgb zolang de inwoner van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verleend. Voor de volgende voorzieningen geldt dat de bijdrage in de kosten nooit hoger is dan de kostprijs van die voorziening: algemene voorzieningen waarbij geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie; hulpmiddelen; woningaanpassingen. De bijdrage in de kosten van ondersteuning vanuit de Wmo wordt door het CAK vastgesteld en geïnd. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders, of degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. De inwoner betaalt geen bijdrage in de kosten: als de inwoner of de partner/echtgenoot al een bijdrage in de kosten van WLZ-zorg moet betalen; als de gemeente verwacht dat het opleggen van een bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder(artikel 1.1 van de Jeugdwet). Dit besluit wordt genomen na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of het meldpunt ‘Veilig thuis’; voor een (sport)rolstoel; voor collectief taxi-vervoer. In het collectief vraagafhankelijk vervoer betaalt de inwoner per rit een reizigersbijdrage. Deze bijdrage bestaat uit een starttarief en een kilometertarief, die samen de totale reizigersbijdrage vormen. De tarieven voor de reizigersbijdrage staan vermeld op de gemeentelijke website. voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen.

Artikel 7.5.2: Kindpakket: Zwemfonds Kampen

Wat is het doel van de regeling? Het is belangrijk dat alle kinderen kunnen zwemmen. Zwemlessen kosten geld. De kosten van zwemlessen kan de gemeente gedeeltelijk vergoeden vanuit het Zwemfonds. De totale kosten van het zwempakket bedragen € 900,-. De gemeente vergoedt maximaal € 600,- per kind. Wanneer kom je ervoor in aanmerking? De tegemoetkoming is er voor gezinnen met kinderen in de leeftijd van 6 tot 18 jaar die een zwemdiploma willen halen en de kosten niet volledig zelf kunnen betalen. Voor de zwemlessen betaalt de inwoner een eigen bijdrage. De eigen bijdrage voor het zwempakket is € 300,-. Het bedrag betaalt de inwoner in twintig termijnen van € 15,- aan Zwemfonds Kampen. Bij de aanvraag gaat de inwoner akkoord met deze betalingsverplichting. Welke voorwaarden gelden er? Deze regelingen zijn er voor gezinnen met schoolgaande kinderen die extra financiële ondersteuning nodig hebben, omdat ze een laag inkomen hebben en niet goed financieel rond kunnen komen. Het inkomen is in ieder geval laag, als het onder de 130% van de bijstandsnorm blijft. Het vermogen mag niet hoger zijn dan de vermogensgrens uit de Participatiewet (artikel 34 lid 3 Pw). Hoe vraag je het aan? In Kampen kunnen ouders en/of verzorgers kunnen zelf, of via een intermediair, een aanvraag doen voor Sport, Cultuur, Zwemmen of School via de website www.samenvoorallekinderen.nl. Een aanvraag kan alleen in het lopende kalenderjaar voor dat jaar gedaan worden. Met terugwerkende kracht over eerdere jaren aanvragen is niet mogelijk.

Artikel 7.5.3: Kindpakket: Jeugdfonds Sport en Cultuur

Wat is het doel van de regeling? Het Jeugdfonds Sport en Cultuur biedt de mogelijkheid aan kinderen om mee te doen aan sportieve of culturele activiteiten. In de gemeente Kampen wordt meedoen aan dergelijke activiteiten als essentieel onderdeel van opgroeien gezien. Daarom wordt de mogelijkheid geboden om via de fondsen mee te doen aan activiteiten. Ouders en kinderen kunnen jaarlijks kiezen van welke activiteit en regeling zij gebruik maken. Er wordt maatwerk toegepast als blijkt dat er meer nodig is in specifieke gevallen. Er kan een keuze gemaakt worden uit onderstaande activiteiten en wordt uitgegaan van genoemde bedragen: Jeugdfonds Sport vergoeding van max. € 300,- per kind Jeugdfonds Cultuur vergoeding van max. € 525,- per kind Zwemfonds vergoeding van max. € 600,- per kind De gemeente vergoedt een sportaanvraag of een cultuuraanvraag. Er wordt maatwerk toegepast als blijkt dat er meer nodig is in specifieke gevallen. Naast sport of cultuur kan een zwemfondsvergoeding aangevraagd worden. De vergoeding voor sport kan niet gebruikt worden om de eigen bijdrage voor zwemlessen te bekostigen. Welke voorwaarden gelden er? Deze regelingen zijn er voor gezinnen met kinderen die extra financiële ondersteuning nodig hebben, omdat ze een laag inkomen hebben en niet goed financieel rond kunnen komen. Het inkomen is in ieder geval laag, als het onder de 130% van de bijstandsnorm blijft. Er wordt geen vermogenstoets uitgevoerd. Hoe vraag je het aan? In Kampen kunnen ouders en/of verzorgers kunnen zelf, of via een intermediair, een aanvraag doen voor Sport, Cultuur, Zwemmen of School via de website www.samenvoorallekinderen.nl. Een aanvraag kan alleen in het lopende kalenderjaar voor dat jaar gedaan worden. Met terugwerkende kracht over eerdere jaren aanvragen is niet mogelijk.

Artikel 7.7: Hoge zorgkosten

De regeling hoge zorgkosten is een tegemoetkoming voor inwoners met een laag inkomen die te maken hebben met hoge zorgkosten. Inwoners kunnen de tegemoetkoming eenmaal per kalenderjaar aanvragen. Doelgroep Inwoners met een inkomen tot 120% van de voor hen geldende bijstandsnorm kunnen de tegemoetkoming aanvragen. Voor huishoudens geldt dat per volwassen persoon in het huishouden één aanvraag per kalenderjaar gedaan kan worden. Voorwaarden De gemeente kent de tegemoetkoming toe wanneer de inwoner voor ten minste € 385,- aan zorgkosten heeft gemaakt. Onder zorgkosten verstaat de gemeente het volgende: het verbruik van het verplichte eigen risico van de zorgverzekering; medische kosten die de zorgverzekeraar in rekening brengt, zoals: eigen bijdrage voor ziekenhuisbevalling zonder medische indicatie; eigen bijdrage voor kraamzorg; eigen bijdrage voor medicijnen op recept van een arts; eigen bijdrage voor hoortoestellen; eigen bijdrage voor orthopedisch schoeisel; specifieke zorgkosten die niet of deels vanuit de basis- of aanvullende verzekering worden vergoed, te weten: gespecialiseerde GGZ, mits aangesloten bij het Landelijk Kwaliteitsstatuut GGZ; tandartskosten; kosten voor fysiotherapie of een oefentherapeut; kosten voor een diëtist of een huidtherapeut; kosten voor lactatiekundige; kosten voor basis-kraampakket; bril of contactlenzen; orthodontiekosten voor kinderen tot achttien jaar (voor kinderen tot achttien worden deze kosten beschouwd als noodzakelijk voor hun algemene emotionele ontwikkeling). Inwoners die recht hebben op de Regeling tegemoetkoming arbeidsongeschikten, bij het UWV, worden geacht die regeling aan te vragen. Zij komen niet in aanmerking voor de tegemoetkoming van de gemeente. Aanvragen Inwoners die de tegemoetkoming willen aanvragen, kunnen dat doen met een aanvraagformulier van de gemeente. Een aanvraag mag uiterlijk tot 1 augustus van het volgende kalenderjaar worden ingediend. De tegemoetkoming kan eenmaal per kalenderjaar worden toegekend. Hoogte van de tegemoetkoming De hoogte van de tegemoetkoming is gelijk aan die van de Regeling tegemoetkoming arbeidsongeschikten[1]. [1] Verwijzing naar: https://www.uwv.nl/nl/premies-bedragen/tegemoetkoming-arbeidsongeschikten

Artikel 8.6: Bijdrage in de kosten

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Als een inwoner gebruikt maakt van maatschappelijke ondersteuning in de vorm van begeleiding, vraagt de gemeente hiervoor een bijdrage in de kosten. Zie hoofdstuk 12 voor meer informatie over de eigen bijdrage die de gemeente kan vragen.

Artikel 12.3: Hoogte bijdrage in de kosten

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Het CAK stelt de hoogte van de eigen bijdrage vast. Voor de hoogte van de eigen bijdrage voor ondersteuning, uitgezonderd voor beschermd wonen en maatschappelijke opvang, geldt het abonnementstarief. Dit betekent dat voor alle vormen van ondersteuning (behalve voor beschermd wonen en opvang) dezelfde maximale eigen bijdrage geldt. Hierbij maakt het niet uit of een inwoner van 1 of van meer vormen van ondersteuning tegelijkertijd gebruik maakt. Hoe hoog het abonnementstarief is, kan de inwoner navragen bij het CAK of bij een medewerker van de gemeente. Op het moment dat een inwoner ondersteuning wordt toegewezen waarop een bijdrage in de kosten van toepassing is, zal de gemeente de inwoner informeren over de voorwaarden, waaronder de hoogte, van de eigen bijdrage. 12.3.1 Periode eigen bijdrage Een inwoner betaalt een eigen bijdrage zolang hij gebruikt maakt van de ondersteuning. Voor hulpmiddelen en voor woningaanpassingen geldt dat de inwoner nooit meer betaalt dan de kostprijs van de voorziening. Ontvangt de inwoner de voorziening in bruikleen, dan hoeft de inwoner nooit meer te betalen dan de kosten die de gemeente betaalt voor de voorziening. De voorziening wordt in dat geval geen eigendom van de inwoner.

Artikel 5.2.2: Een schone en leefbare woning

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner huishoudelijke ondersteuning kan krijgen als hij zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden als gevolg van een beperking. De gemeente heeft een algemene voorziening voor huishoudelijke ondersteuning voor inwoners die vallen onder het segment ouderen. De algemene voorziening bestaat uit maximaal 52 uren huishoudelijke hulp per jaar. Voor hulp-op-maat moet de inwoner voldoen aan de voorwaarden genoemd in de artikelen 2.3.2 en 5.1 van deze verordening. De gemeente maakt gebruik van het ‘Normenkader Huishoudelijke ondersteuning’ van bureau HHM. De toepassing van het normenkader wordt verder toegelicht in de ‘Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen’. Als er in het huishouden van de inwoner minderjarige kinderen zijn, dan kan de hulp-op-maat ook bestaan uit het overnemen van de dagelijkse zorg voor deze kinderen. Deze hulp is vooral bedoeld om de periode tot er andere hulp is te overbruggen.

Artikel 6.3.3: Hoogte en tarief PGB voor ondersteuning

De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van de door de gemeente gehanteerde (maximale) tarieven en de toegekende ondersteuning. Het pgb kan lager zijn dan de hoogte van de door de inwoner aangeleverde offerte of het PGB‑plan. De gemeente hanteert daarbij een maximumbedrag, dat met de inwoner is besproken en vastgelegd in het gespreksverslag. Indien de kosten van de ingekochte ondersteuning hoger zijn dan dit maximumbedrag, komt de meerprijs voor rekening van de inwoner. Het maximum tarief is afhankelijk van het type overkomst dat wordt afgesloten Zorgovereenkomst met naast familielid (partner, 1e/2de graad) Als de hulp wordt uitgevoerd door iemand jonger dan 21 jaar: maximaal het wettelijk minimumjeugdloon (inclusief vakantiegeld) per uur. Als de hulp wordt uitgevoerd door iemand ouder dan 21 jaar: maximaal het wettelijk minimumloon (inclusief vakantiegeld) en eventueel compensatie voor vakantie-uren als sprake is van een arbeidsovereenkomst. Voor deeltijd verblijf/ logeeropvang (als er geen sprake is van een dienstbetrekking) kan een inwoner de maximale hoogte van de tegemoetkoming per kalendermaand ontvangen voor een hulp uit het sociaal netwerk zoals opgenomen in artikel 2ab lid 1 onder a van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 of artikel 8ab lid 1 onder a van de Regeling Jeugdwet, tenzij op basis van het PGB-plan van de inwoner kan worden volstaan met een lagere tegemoetkoming. Om voor de tegemoetkoming in aanmerking te kunnen komen moet de inwoner een verklaring hebben als bedoeld in artikel 2ab lid 3 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 of artikel 8ab lid 3 van de Regeling Jeugdwet die is goedgekeurd door de gemeente en door de SVB; Zorgovereenkomst met zorginstelling of zzp’er Voor jeugdhulp: gaat het om een pgb in plaats van hulp in natura die per jaar, per traject of per etmaal door de gemeente betaald wordt, dan gaat de gemeente uit van het bedrag dat de hulp in natura kost, omgerekend naar de periode waarop het pgb betrekking heeft. Dat bedrag is dan het maximumbedrag voor het pgb. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan de gemeente van deze maxima afwijken wanneer anders geen adequate ondersteuning kan worden ingekocht; Bij hulp-op-maat in de vorm van beschermd wonen wordt de hoogte van het pgb voor beschermd wonen, inclusief dagbesteding beschermd wonen, bepaald op basis van een naar aard en omvang oplopend budget en bedraagt het pgb maximaal 100% van de maximale kostprijs van de voorziening in natura. De maximale PGB tarieven zijn neergelegd in het Besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp van de gemeente Kampen. De inwoner mag geen vast maandloon overeenkomen of een andersoortige afspraak maken op basis waarvan uitbetaling door de SVB aan de dienstverlener plaatsvindt zonder voorafgaande verplichting van de inwoner tot overlegging aan de SVB van een door de inwoner goedgekeurde factuur of specificatie van ingezette zorg; Bij huishoudelijke ondersteuning bestaat het pgb uit het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij HBH 5 CAO VVT, plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. De CAO vindt u hier. Aanpassingen in CAO VVT worden jaarlijks gecontroleerd door de gemeente en indien nodig worden pgb-tarieven aangepast; Bij Wmo begeleiding en Wmo dagbesteding wordt de hoogte van het pgb bepaald met behulp van een kostprijsonderzoek van HHM. Dit bestaat uit de personele kosten en overheadkosten voor opleidings- en reiskosten. Voor Wmo dagbesteding kan er ook vervoer naar de locatie worden toegekend. Er zijn maximaal 40 uren pgb per week mogelijk. De pgb-tarieven voor Wmo begeleiding en Wmo dagbesteding worden gepubliceerd op de website van de gemeente Kampen. Deze tabel is te vinden op de website van de gemeente Kampen onder ‘persoonsgebonden budget’. Indien van toepassing worden de tarieven jaarlijks aangepast overeenkomstig de actuele OVA‑index. Zorgovereenkomst met een arbeidsovereenkomst Indien er sprake is van een arbeidsovereenkomst met een professional dan worden tarieven zoals omschreven in punt 2 ‘Zorgovereenkomst met zorginstelling of zzp’er’ gebruikt en verhoogt met de werkgeverslasten. Hierbij gaat de gemeente uit van het lage tarief, tenzij niet aan de voorwaarden hiervoor wordt voldaan. Dan verhoogt de gemeente het pgb met het hoge tarief. Beide tarieven worden (mede) gepubliceerd op de website van de SVB. De voorwaarden voor het lage tarief zijn: De overeenkomst is schriftelijk vastgelegd, is van onbepaalde tijd en er is sprake van een vast aantal uur per week/maand. Indien er sprake is van een arbeidsovereenkomst met iemand uit het sociaal netwerk (niet partner, familie 1e of 2de graad) dan worden tarieven zoals omschreven in punt 1 ‘Zorgovereenkomst met naast familielid (partner, 1e/2de graad)’ gebruikt en verhoogt met de werkgeverslasten. Hierbij gaat de gemeente uit van het lage tarief van de werkgeverslasten, tenzij niet aan de voorwaarden hiervoor wordt voldaan. Dan verhoogt de gemeente het pgb met het hoge tarief. Beide tarieven worden (mede) gepubliceerd op de website van de SVB. De voorwaarden voor het lage tarief zijn: De overeenkomst is schriftelijk vastgelegd, is van onbepaalde tijd en er is sprake van een vast aantal uur per week/maand.’ Voor jeugdhulp kan er pgb worden versterkt voor een vervoervergoeding. De vereisten en de hoogte staan beschreven in paragraaf 4.6 van deze verordening.

Artikel 6.4: Wat is de bijdrage in de kosten?

[Wmo] De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor Wmo-hulp-op-maat (maatwerkvoorziening) als die hulp in natura of als pgb wordt gegeven. Er wordt geen eigen bijdrage gevraagd voor de algemene voorziening voor huishoudelijke hulp bij het segment ouderen. De inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een maatwerkvoorziening of een pgb zolang de inwoner van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verleend. Voor de volgende voorzieningen geldt dat de bijdrage in de kosten nooit hoger is dan de kostprijs van die voorziening: algemene voorzieningen waarbij geen sprake is van een duurzame hulpverleningsrelatie; hulpmiddelen; woningaanpassingen. De bijdrage in de kosten van ondersteuning vanuit de Wmo wordt door het CAK vastgesteld en geïnd. Gaat het om de kosten van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, dan betalen de onderhoudsplichtige ouders, of degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige inwoner, de bijdrage. Dat geldt ook voor de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft afgewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek), en voor degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner. De inwoner betaalt geen bijdrage in de kosten: als de inwoner of de partner/echtgenoot al een bijdrage in de kosten van WLZ-zorg moet betalen; als de gemeente verwacht dat het opleggen van een bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder(artikel 1.1 van de Jeugdwet). Dit besluit wordt genomen na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of het meldpunt ‘Veilig thuis’; voor een (sport)rolstoel; voor collectief taxi-vervoer. In het collectief vraagafhankelijk vervoer betaalt de inwoner per rit een reizigersbijdrage. Deze bijdrage bestaat uit een starttarief en een kilometertarief, die samen de totale reizigersbijdrage vormen. De tarieven voor de reizigersbijdrage staan vermeld op de gemeentelijke website. voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen.

Artikel 7.1: Huishoudelijke hulp

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Kampen

Een inwoner met een beperking, chronisch psychisch of psychosociaal probleem die geen gestructureerd huishouden kan voeren en dit probleem niet voldoende met eigen kracht, gebruikelijke hulp, algemeen gebruikelijke voorzieningen of met hulp uit zijn sociale netwerk kan verminderen of kan oplossen, kan voor ondersteuning in de vorm van hulp bij het huishouden in aanmerking komen. Onder een gestructureerd huishouden wordt verstaan: het schoon en op orde houden van het huishouden; het kunnen beschikken over schoon beddengoed en schone kleding. Voordat de gemeente de ondersteuningsvorm hulp bij het huishouden toekent, onderzoekt de consulent welke taken de inwoner zelf kan uitvoeren in zijn huishouden en bij welke taken de inwoner ondersteuning nodig heeft. De consulent onderzoekt ook welke taken kunnen worden verricht middels hulp uit het sociale netwerk van de inwoner, of door algemeen gebruikelijke voorzieningen of gebruikelijke hulp of een algemene voorziening. Blijven er dan nog taken over die niet gedaan worden, maar wel nodig zijn om een gestructureerd huishouden te voeren, dan wordt voor die taken ondersteuning in de vorm van hulp bij het huishouden aan de inwoner verstrekt. Zie hierover ook hoofdstuk 3 van deze beleidsregels. Voor de onderbouwing van de ondersteuning in het huishouden, maken we vanaf 1 januari 2026 gebruik van het HHM Normenkader huishoudelijke ondersteuning voor ondersteuning bij een gestructureerd huishouden.

Artikel 2.3.2: Aanvraag voor hulp-op-maat

[Jeugdwet, Wmo, PW, Wgs, Gemeentewet] Vraagt de inwoner hulp-op-maat, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: de hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; de inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Dat is bijvoorbeeld zo, als de inwoner gebruik kan maken van voorzieningen die algemeen gebruikelijk zijn. De inwoner kan het gewenste effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp van huisgenoten, met hulp vanuit het sociale netwerk of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en de hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. De hulp-op-maat is niet luxer of duurder dan nodig is en duurt niet langer dan nodig is. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die nodig is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor de hulpvraag is veroorzaakt, en hij deze hulpvraag had kunnen voorzien.

Artikel 5.2.1: Geschikte woning

De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner hulp-op-maat (woonvoorziening) kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. De inwoner moet wel voldoen aan de voorwaarden genoemd in de artikelen 2.3.2 en 5.1 en in dit artikel. Als de woning van de inwoner niet of slechts tegen hoge kosten (meer dan € 10.000,-) aangepast kan worden, dan zal de gemeente van de inwoner verwachten dat hij verhuist naar een geschikte(re) woning, als deze beschikbaar is. De huidige woning wordt dan niet door de gemeente aangepast. De gemeente zorgt dan voor een tegemoetkoming in de verhuiskosten. Er wordt geen vergoeding toegekend als sprake is van een algemeen gebruikelijke verhuizing. Veel verhuizingen kunnen als algemeen gebruikelijk worden beschouwd los van de beperkingen die men heeft. Een algemeen gebruikelijke verhuizing kan een verhuizing van het ouderlijk huis naar een zelfstandige woonruimte zijn, of bijvoorbeeld een verhuizing van senioren naar een senioren woning. Er moet wel altijd gekeken worden of een verhuizing in het individuele geval ook algemeen gebruikelijk is. De tegemoetkoming in de verhuiskosten wordt gezien als een woonvoorziening. De verhuiskostenvergoeding is een vast geldbedrag om de inwoner tegemoet te komen in de kosten van verhuizing en inrichting. Een verhuiskostenvergoeding heeft voorrang op andere woonvoorzieningen, behalve als, in de situatie van de inwoner, een verhuiskostenvergoeding niet de goedkoopst compenserende voorziening is. De gemeente verstrekt niet altijd hulp-op-maat in de vorm van een woonvoorziening. De gemeente geeft geen hulp-op-maat in de volgende situaties: de beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. de inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een woonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning of een onzelfstandige woning waarvoor de inwoner geen huurtoeslag kan krijgen. de inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een complex voor ouderen, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte. het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. de inwoner is verhuisd vanuit: een woonruimte die niet bestemd is om daar het hele jaar te wonen; of vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. de inwoner verhuist naar: een Wlz-instelling of andere zorginstelling; een woning die niet geschikt is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daarvoor vooraf schriftelijke toestemming heeft verleend. de inwoner heeft zijn hoofdverblijf niet in de aan te passen woning. de inwoner is verhuisd terwijl hiervoor geen aanleiding bestond op grond van zijn beperkingen en er was geen belangrijke reden voor verhuizing.