Wmo in IJsselstein: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

2.Het college beoordeelt of een woningaanpassing of een verhuizing de goedkoopste adequate oplossing is. Hierbij spelen de volgende factoren een rol: de kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen. Als de woningaanpassing meer gaat kosten dan € 10.000,00 wordt verhuizen als de goedkoopste adequate oplossing gezien;

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 11, geldt sinds 21 juli 2026 (CVDR764731_1).

Eigen bijdrage

3.De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de wet.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 17, geldt sinds 21 juli 2026 (CVDR764731_1).

Een uitzondering op deze regel is dat trapliften en plafondliften wel eigendom blijven van de gemeente en de gemeente ook verantwoordelijk is voor keuring, onderhoud en reparatie van deze voorzieningen.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.1.4, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Bouwkundige- en technische woningaanpassingen: nagelvaste voorzieningen die verwijderd kunnen worden (bijvoorbeeld een traplift of een plafondtillift) en nagelvaste voorzieningen die niet omkeerbaar zijn (bijvoorbeeld een aangepaste keuken of badkamer, of het verwijderen van drempels).

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.1.4, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

De maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt tenminste toegekend voor de normale afschrijvingstermijn van de desbetreffende voorziening (tenzij anders beschreven in de beschikking). Het Team Sociaal Domein verstaat onder de normale afschrijvingstermijn de technische afschrijvingsduur. Dit houdt in, dat het Team Sociaal Domein niet gehouden is een economisch afgeschreven voorziening, die nog in goede staat is en passend voor de inwoner, in te nemen en een nieuwe maatwerkvoorziening te verstrekken. De normale afschrijvingstermijnen zijn: Kinderhulpmiddelen, zoals een rolstoel (handbewogen en elektrisch) | Hulpmiddelen (muv Kinderhulpmiddelen en Douche- en toilethulpmiddelen), zoals rolstoel (handbewogen en elektrisch), scootmobiel, driewielfiets en losse tillift | Traplift | Elektrische deurdrangers

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, paragraaf 4.5, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

2.Het college beoordeelt of een woningaanpassing of een verhuizing de goedkoopste adequate oplossing is. Hierbij spelen de volgende factoren een rol: of de cliënt huurder of eigenaar van de woning is;

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 11, geldt sinds 21 juli 2026 (CVDR764731_1).

1.De waardestijging als gevolg van het treffen van een woonvoorziening van meer dan €15.000 aan een eigen woning, dient bij eventuele vervreemding van de woning binnen 10 jaar na gereed melding van de woningaanpassing, aan de gemeente te worden terugbetaald door de aanvrager van de voorziening.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 20, geldt sinds 21 juli 2026 (CVDR764731_1).

Voor het aanbrengen van bouwkundige of (woon)technische voorzieningen aan de eigen woning stelt het Team Sociaal Domein een programma van eisen op.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.1.4, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Indien een bouwkundige nagelvaste woonvoorzieningen in natura in eigendom aan de woningeigenaar wordt verstrekt is de woningeigenaar verantwoordelijk voor onderhoud en reparatie van de voorziening.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.1.4, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Wasverzorging | HH | 01A12 | uur | € 44,27

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, bijlage 1, geldt sinds 21 oktober 2026 (CVDR768131_1).

Huishoudelijke Ondersteuning wordt geïndiceerd in minuten en uren.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.4.3, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Op dit moment is dat het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025 van bureau HHM https://www.hhm.nl/wp-content/uploads/MW250050-Normenkader-Huishoudelijke-Ondersteuning-2025-bureau-HHM.pdf daadwerkelijk aantal toe te kennen minuten/uren HO wordt afgestemd op de individuele situatie en is maatwerk.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.4.3, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Minder tijd wordt vastgesteld voor zover de inwoner zelf, het sociaal netwerk, een huisgenoot uit hoofde van gebruikelijke hulp of een voorliggende voorziening activiteiten uitvoert, volgens de stappen uit het normenkader: schoon en leefbaar huis een of meerdere keren 15 minuten per week, wasverzorging 20 minuten per week en boodschappen 10 minuten per week.

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026, artikel 3.4.3, geldt sinds 22 oktober 2026 (CVDR768197_1).

Artikel 8: Criteria maatwerkvoorziening

1.Het college neemt het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 5 lid 3 van deze verordening als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen, chronische psychische of psychosociale problemen, als gevolg waarvan de inwoner niet voldoende in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en voor zover de inwoner deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de inwoner die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. 3.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast, zoals benoemd in artikel 11 van deze verordening. 4.Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens de regelgeving en het beleid van de centrumgemeente Utrecht. 5.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening ‘Huishoudelijke ondersteuning’ wordt het meest recente uitgebrachte HHM-Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning gehanteerd. 6.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ geldt het primaat van de collectieve voorziening, namelijk het collectief vervoer. Er wordt rekening gehouden met verplaatsingen op basis van ondersteuningsbehoefte, tot maximaal 1500 kilometer per jaar, in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner. 7.De maatwerkvoorziening levert er een passende en doeltreffende bijdrage aan dat de inwoner op een aanvaardbaar niveau zelfredzaam is en kan deelnemen in de maatschappij. 8.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst passende voorziening.

Artikel 10: Financiële tegemoetkoming

1.Het college kan een financiële tegemoetkoming verstrekken, als bijdrage in de kosten van een maatwerkvoorziening ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie voor: verhuizen en inrichten van de woning, indien het primaat van verhuizen wordt toegepast zoals bedoeld in artikel 11 van deze verordening; een materiële voorziening voor sportbeoefening wanneer de inwoner naar het oordeel van het college niet anderszins op een aanvaardbaar niveau kan participeren; individueel vervoer, indien dit naar het oordeel van het college als de goedkoopst passende maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ wordt aangemerkt. 2.Het college kan nadere regels vaststellen over de hoogte van de financiële tegemoetkoming. 3.De hoogte van de financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening hoeft niet kostendekkend te zijn. 4. De inwoner kan slechts aanspraak maken op een tegemoetkoming indien hij geen aanspraak heeft of kan hebben op een vergoeding van de aannemelijke meerkosten op grond van een voorliggende voorziening of een andere voorziening. 5. De financiële tegemoetkoming in de kosten van verhuizen en inrichten als bedoeld in lid 1 sub a betreft een forfaitaire bijdrage in de kosten die samenhangen met het verhuizen en het gebruiksklaar maken van de nieuwe woning. De tegemoetkoming kan onder meer worden gebruikt voor de kosten van stoffering of eenvoudige afwerking van de elementaire gebruiksruimten van de woning, zoals de keuken, woonkamer, hal/gang en het noodzakelijk aantal slaapkamers. De tegemoetkoming is geen volledige vergoeding van de werkelijke kosten. 6. Een materiele voorziening voor sportbeoefening als bedoeld in lid 1 sub b wordt verstrekt als: het voor de inwoner zonder sporthulpmiddel niet mogelijk is om een sport te beoefenen; de kosten hiervoor aanzienlijk hoger zijn dan de gebruikelijke kosten die een persoon zonder beperkingen heeft voor dezelfde (of een vergelijkbare) sport; en de aanvrager aantoont dat: er sprake is van een actieve sportbeoefening; dit voor de inwoner nodig is om te participeren; en er voor de inwoner geen andere mogelijkheden zijn om te participeren. 7. De financiële tegemoetkoming voor de kosten van een voorziening voor sportbeoefening als bedoeld in lid 1 sub b is bedoeld voor de aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel of sportvoorziening met een minimale gebruiksduur van 3 jaar. Indien de sportrolstoel na 3 jaar nog bruikbaar is, kan een vergoeding worden toegekend voor het onderhoud voor de duur van 3 jaar.

Artikel 11: Primaat van verhuizen

1.Het college zorgt ervoor dat de cliënt een maatwerkvoorziening kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. 2.Het college beoordeelt of een woningaanpassing of een verhuizing de goedkoopste adequate oplossing is. Hierbij spelen de volgende factoren een rol: de beschikbaarheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; de kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen. Als de woningaanpassing meer gaat kosten dan € 10.000,00 wordt verhuizen als de goedkoopste adequate oplossing gezien; volkshuisvestelijke afwegingen en noodzakelijke vergunningen; de beschikbaarheid van een woning binnen een medisch aanvaardbare termijn; sociale omstandigheden; afstemming met andere voorzieningen; werksituatie; verandering in woonlasten; wooncomfort; of de cliënt huurder of eigenaar van de woning is; de wil van de inwoner om te verhuizen; overige specifieke omstandigheden.

Artikel 3: Maatwerkvoorzieningen

De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: individuele begeleiding; groepsbegeleiding in de vorm van dagbesteding, al dan niet met vervoer; kortdurend verblijf; huishoudelijke ondersteuning; vervoer; woningaanpassingen; hulpmiddelen.

Artikel 11: Primaat van verhuizen

1.Het college zorgt ervoor dat de cliënt een maatwerkvoorziening kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is. 2.Het college beoordeelt of een woningaanpassing of een verhuizing de goedkoopste adequate oplossing is. Hierbij spelen de volgende factoren een rol: de beschikbaarheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; de kostenvergelijking tussen aanpassen en verhuizen. Als de woningaanpassing meer gaat kosten dan € 10.000,00 wordt verhuizen als de goedkoopste adequate oplossing gezien; volkshuisvestelijke afwegingen en noodzakelijke vergunningen; de beschikbaarheid van een woning binnen een medisch aanvaardbare termijn; sociale omstandigheden; afstemming met andere voorzieningen; werksituatie; verandering in woonlasten; wooncomfort; of de cliënt huurder of eigenaar van de woning is; de wil van de inwoner om te verhuizen; overige specifieke omstandigheden.

Artikel 16: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb: is toereikend om de benodigde hulp van derden te betrekken; en wordt vastgesteld aan de hand van een pgb-plan van de cliënt, en; is nooit hoger dan de kosten voor dezelfde of gelijkwaardige beschikbare voorziening in natura. Als een cliënt een duurdere voorziening wil inkopen, dan zijn de meerkosten voor eigen rekening van de cliënt. 2.De hoogte van het pgb voor een zaak, te weten hulpmiddelen en woningaanpassingen, wordt maximaal vastgesteld op: het bedrag van de goedkoopst passende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, rekening houdende met een reële termijn voor de technische afschrijving en de onderhouds- en verzekeringskosten; of het bedrag van de goedkoopst passende voorziening volgens een door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. . 3.Indien het pgb is gebaseerd op een bedrag per uur, dagdeel of etmaal, wordt onderscheid gemaakt tussen ondersteuning geleverd door professionele organisaties, zelfstandig ondernemers en het informele netwerk: Het tarief voor een professionele organisatie bedraagt maximaal de kostprijs van de goedkoopste passende voorziening in zorg in natura. Het tarief voor een zelfstandige zonder personeel bedraagt maximaal 75 % van de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening in zorg in natura, tenzij aannemelijk is dat dit percentage niet toereikend is om de zorg in te kopen; dan kan maximaal de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening worden vergoed; Voor ondersteuning uit het informele netwerk is het tarief gelijk aan het minimumloon, waarbij er bij de vaststelling van het tarief rekening wordt gehouden met de verplichte werkgeverslasten wanneer hier sprake van is. 4.Het college kan nadere regels vaststellen voor de normbedragen voor de verstrekking van de maatwerkvoorzieningen. 5.De kosten van hulpmiddelen in de vorm van vervoersvoorzieningen is inclusief een onderhoudspercentage. Hieronder valt onderhoud, verzekering en reparatie. Voor niet-elektrische hulpmiddelen is het onderhoudspercentage 2% en voor elektrische hulpmiddelen is dit 6%. 6.Het tarief voor het pgb blijft gelijk tijdens de hele periode waarover de beschikking wordt afgegeven.

Artikel 17: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorziening, inclusief pgb

1.De cliënt is, met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor een pgb wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor: een maatwerkvoorziening vervoer, betreffende collectief vervoer. Wel betaalt de cliënt een bijdrage voor elke rit; een rolstoelvoorziening. 3.De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de wet. Deze eigen bijdrage is van toepassing per bijdrageperiode voor de cliënt en diens eventuele partner tezamen. 4.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde eigen bijdrage, wordt berekend en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 5.De duur waarvoor een cliënt een bijdrage in de kosten verschuldigd is, bedraagt: Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college wordt gehuurd, geleased en in bruikleen wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening; Indien het een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb betreft, de periode waarvoor de maatwerkvoorziening wordt toegekend of de periode totdat de kostprijs van de voorziening is bereikt; Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college is aangeschaft en in bruikleen of eigendom wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of de periode totdat de kostprijs (de werkelijke kosten inclusief onderhoud) van de voorziening is bereikt. 6.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening in zorg in natura (ZIN) wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; maatwerkvoorziening in pgb is maximaal gelijk aan de hoogte van het pgb, die door het college wordt doorgegeven aan het CAK; ritprijs vanuit het collectief vervoer, is ten minste gelijk aan het tarief voor openbaar vervoer in de regio en wordt rechtstreeks aan de vervoerder betaald. Het college kan voor ritprijzen nadere regels vaststellen. 7.Voor een maatwerkvoorziening of een algemene voorziening kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Dit zijn kosten die voor rekening van de cliënt komen. 8.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 20: Waardevermeerdering woning na woningaanpassing

1.De waardestijging als gevolg van het treffen van een woonvoorziening van meer dan €15.000 aan een eigen woning, dient bij eventuele vervreemding van de woning binnen 10 jaar na gereed melding van de woningaanpassing, aan de gemeente te worden terugbetaald door de aanvrager van de voorziening. 2.De waardestijging die door het treffen van een woningaanpassing ontstaat, wordt bepaald door taxatie van de woning voorafgaand aan het realiseren van de woningaanpassing en taxatie van de woning na gereed melding hiervan. De taxatie wordt uitgevoerd door een beëdigd taxateur, in opdracht en voor rekening van de gemeente. 3.De restitutie bedraagt in het eerste jaar 100% van de waardestijging, recht evenredig aflopend tot 10% van de waardestijging in het tiende jaar. 4.Bovenstaande regeling is niet van toepassing als de aanvrager door omstandigheden, buiten de persoon gelegen, de woning gedwongen moet verkopen. 5.In alle gevallen wordt de bijdrage, die voor rekening van de aanvrager is gekomen bij de toekenning van de woonvoorziening(en), in mindering gebracht op de waardestijging. Het terug te betalen bedrag bedraagt nooit meer dan het verstrekte bedrag.

Paragraaf 3.7: Waardevermeerdering woning na woningaanpassing

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

In artikel 20 van de verordening is de terugbetaling voor de waardevermeerdering van een woning na woningaanpassing opgenomen. De uitvoering van dit artikel vraagt aan het Team Sociaal Domein om een taxateur te betrekken wanneer er naar verwachting sprake is van een waardestijging van de eigen woning van meer dan €15.000 door het treffen van een woonvoorziening. De taxateur bepaalt vervolgens de waarde van de woning vóór en na de woningaanpassing. Indien de inwoner aan de vereisten van artikel 20 uit de verordening voldoet, moet de waardevermeerdering van de woning terugbetaald worden aan de gemeente.

Artikel 1: Definities

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; budgetbeheerder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) beheert, indien dit niet dezelfde persoon is als de budgethouder; budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de wet ; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikelen 2.1.4, eerste lid, en 2.1.4a van de wet; eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn hulpvraag te voorzien; financiële tegemoetkoming: voor een specifiek doel te verstrekken bedrag, zonder dat dit kostendekkend hoeft te zijn, al dan niet forfaitair vastgesteld; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; melding: kenbaar maken van een hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ondersteuningsplan: een schriftelijke weergave van het onderzoek op basis van een melding ; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door of namens de cliënt waaruit blijkt dat de besteding van het pgb voldoet aan de voorwaarden van de wet en deze verordening; voorliggende voorziening: een voorziening ontleend aan een andere wettelijke regeling dan de wet waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 5: Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren

1.Het college onderzoekt in samenspraak met de cliënt, en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel zijn vertegenwoordiger en desgewenst sociaal netwerk: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; de hulpvraag; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen, zelfredzaamheid of participatie te handhaven of te verbeteren, dan wel te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, onderscheidenlijk de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te treffen; welke eigen bijdrage in de kosten de inwoner met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb. 2.Als de inwoner een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, lid 3 sub c van deze verordening aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek. 3.Na afronding van het onderzoek als bedoeld in dit artikel, uiterlijk 6 weken na ontvangst van de melding, verstrekt het college aan de inwoner een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, in de vorm van een ondersteuningsplan. Eventuele opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het ondersteuningsplan als bijlage toegevoegd.

Artikel 13: Inhoud beschikking

1.De beschikking over de maatwerkvoorziening wordt mede gebaseerd op het onderzoeksverslag. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; hoe de maatwerkvoorziening wordt verstrekt; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 14: Regels voor pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen met een pgb, dient hij een pgb-plan in. Hiervoor wordt een model gebruikt dat door het college is vastgesteld. Het college toetst of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6 lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. 2.In afwijking van het eerste lid geldt voor een maatwerkvoorziening in de vorm van hulpmiddelen een verkort pgb-plan waarin de inwoner motiveert waarom de maatwerkvoorziening helpt bij het bereiken van het doel. 3.De budgethouder, of indien van toepassing de budgetbeheerder, is verplicht om gebruik te maken van de op zijn situatie van toepassing zijnde modelovereenkomst van de Sociale Verzekeringsbank (SVB). 4.Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie en reiskosten; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; 5.Bij de beoordeling of sprake is van hulp die het sociale netwerk zonder betaling kan bieden en of bij wijze van uitzondering de inzet van het sociale netwerk met een pgb betaald kan worden, spelen in elk geval de volgende aspecten een rol: het type hulp dat wordt geleverd; de frequentie van de hulp; een tijdelijke hulpvraag of hulp over een lange periode; het dwingend karakter van de verplichting of de kwaliteit van de ondersteuning zit in de nabijheid van de ondersteuner; of het pgb leidt tot een betere en effectievere ondersteuning die aantoonbaar doelmatig is; de vereiste opleidingseis van de ondersteuner, als volgens landelijk geldende kwaliteitscriteria een minimale opleiding vereist is; de persoon uit het netwerk verklaart dat de zorg voor hem niet tot overbelasting leidt. 6.De cliënt die in aanmerking komt voor een pgb, kan alleen diensten en andere maatregelen betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk indien dat aantoonbaar tot betere en efficiënte ondersteuning leidt en aantoonbaar doelmatiger is. 7.Een pgb is alleen mogelijk als naar het oordeel van het college: de ondersteuning die de cliënt met het pgb wenst in te kopen naar het oordeel van het college van voldoende kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het verslag opgenomen beoogde resultaat; geen sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie; 8.Het college acht dat er bij de budgetbeheerder sprake kan zijn van een onvermogen tot goed beheer van een pgb in de volgende gevallen: problematische schuldenproblematiek; ernstige verslavingsproblematiek; aangetoonde fraude begaan in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag; een aanmerkelijke verstandelijke beperking; een ernstig psychiatrisch ziektebeeld; een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis; het onvoldoende machtig zijn van de Nederlandse taal in woord en geschrift; twijfels op overige gronden over de pgb-vaardigheid; gebleken overbelasting. 9.Tevens wordt de vertegenwoordiger alleen in staat geacht de aan het pgb verbonden taken op verantwoorde wijze te kunnen uitvoeren indien: hij niet tevens uitvoerder is van de ondersteuning die met het pgb wordt ingekocht of geen financiële relatie heeft met de uitvoerder van de ondersteuning, tenzij dit gezien de situatie van de cliënt , de aard van de ingekochte ondersteuning en de waarborgen waarmee een verantwoorde besteding en verantwoording van het pgb is omgeven, naar het oordeel van het college passend wordt bevonden; er sprake is van voldoende nabijheid in de vorm van fysieke aanwezigheid en tijd. 10.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 11.Het college kan nadere regels stellen over de aan het pgb verbonden voorwaarden en verplichtingen.

Artikel 15: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, zoals genoemd artikel 16 van deze verordening, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt : personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3.Van informele hulp is sprake als de hulp wordt geboden door: personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar tot het sociaal netwerk van cliënt horen. 4.In aanvulling op het derde lid is er bij hulpverlening door een bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad altijd sprake van informele hulp.

Artikel 16: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb: is toereikend om de benodigde hulp van derden te betrekken; en wordt vastgesteld aan de hand van een pgb-plan van de cliënt, en; is nooit hoger dan de kosten voor dezelfde of gelijkwaardige beschikbare voorziening in natura. Als een cliënt een duurdere voorziening wil inkopen, dan zijn de meerkosten voor eigen rekening van de cliënt. 2.De hoogte van het pgb voor een zaak, te weten hulpmiddelen en woningaanpassingen, wordt maximaal vastgesteld op: het bedrag van de goedkoopst passende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, rekening houdende met een reële termijn voor de technische afschrijving en de onderhouds- en verzekeringskosten; of het bedrag van de goedkoopst passende voorziening volgens een door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. . 3.Indien het pgb is gebaseerd op een bedrag per uur, dagdeel of etmaal, wordt onderscheid gemaakt tussen ondersteuning geleverd door professionele organisaties, zelfstandig ondernemers en het informele netwerk: Het tarief voor een professionele organisatie bedraagt maximaal de kostprijs van de goedkoopste passende voorziening in zorg in natura. Het tarief voor een zelfstandige zonder personeel bedraagt maximaal 75 % van de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening in zorg in natura, tenzij aannemelijk is dat dit percentage niet toereikend is om de zorg in te kopen; dan kan maximaal de kostprijs van de goedkoopst passende voorziening worden vergoed; Voor ondersteuning uit het informele netwerk is het tarief gelijk aan het minimumloon, waarbij er bij de vaststelling van het tarief rekening wordt gehouden met de verplichte werkgeverslasten wanneer hier sprake van is. 4.Het college kan nadere regels vaststellen voor de normbedragen voor de verstrekking van de maatwerkvoorzieningen. 5.De kosten van hulpmiddelen in de vorm van vervoersvoorzieningen is inclusief een onderhoudspercentage. Hieronder valt onderhoud, verzekering en reparatie. Voor niet-elektrische hulpmiddelen is het onderhoudspercentage 2% en voor elektrische hulpmiddelen is dit 6%. 6.Het tarief voor het pgb blijft gelijk tijdens de hele periode waarover de beschikking wordt afgegeven.

Artikel 17: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorziening, inclusief pgb

1.De cliënt is, met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor een pgb wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor: een maatwerkvoorziening vervoer, betreffende collectief vervoer. Wel betaalt de cliënt een bijdrage voor elke rit; een rolstoelvoorziening. 3.De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de wet. Deze eigen bijdrage is van toepassing per bijdrageperiode voor de cliënt en diens eventuele partner tezamen. 4.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde eigen bijdrage, wordt berekend en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 5.De duur waarvoor een cliënt een bijdrage in de kosten verschuldigd is, bedraagt: Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college wordt gehuurd, geleased en in bruikleen wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening; Indien het een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb betreft, de periode waarvoor de maatwerkvoorziening wordt toegekend of de periode totdat de kostprijs van de voorziening is bereikt; Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college is aangeschaft en in bruikleen of eigendom wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of de periode totdat de kostprijs (de werkelijke kosten inclusief onderhoud) van de voorziening is bereikt. 6.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening in zorg in natura (ZIN) wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; maatwerkvoorziening in pgb is maximaal gelijk aan de hoogte van het pgb, die door het college wordt doorgegeven aan het CAK; ritprijs vanuit het collectief vervoer, is ten minste gelijk aan het tarief voor openbaar vervoer in de regio en wordt rechtstreeks aan de vervoerder betaald. Het college kan voor ritprijzen nadere regels vaststellen. 7.Voor een maatwerkvoorziening of een algemene voorziening kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Dit zijn kosten die voor rekening van de cliënt komen. 8.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 18: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen en pgb’s en misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet

1.Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2.Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet meldt een inwoner aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet. 3.Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten; de cliënt langer dan twee maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het pgb verbonden voorwaarden, of de cliënt de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt. 4.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen 6 maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 5.Als het college een beslissing op grond van het derde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de inwoner opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de inwoner en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten pgb. 6.Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. 7.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet.

Artikel 21: Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning

1.Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, de eisen voor de deskundigheid van beroepskrachten daaronder begrepen, door: het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt ; het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg en ondersteuning; erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard; voor zover van toepassing, erop toe te zien dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten tenminste voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken, en een integraal zorgplan per cliënt en rapportages over resultaten. 2.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks inwonerervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de inwoner ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. 3.Het college zorgt ervoor dat indien een aanbieder gebruik maakt van een onderaannemer, de hoofdaanbieder er verantwoordelijk voor is dat de onderaannemer voldoet aan de kwaliteitseisen die het college aan de ondersteuning stelt. 4.Het college zorgt ervoor dat de aanbieder waarborgt dat de door hem ingeschakelde medewerkers en vrijwilligers voldoen aan de voor de functie vereiste deskundigheid, vaardigheden en wettelijke eisen. 5.Het college kan periodiek en steekproefsgewijs de kwaliteit van de door de aanbieder geboden ondersteuning onderzoeken. 6.Het college kan aan hulpverleners die werken op basis van een pgb eisen stellen die aansluiten bij de eisen die aan aanbieders worden gesteld, om de kwaliteit, veiligheid en doelmatigheid van de te leveren ondersteuning te waarborgen.

Paragraaf 4.1: Motiveren pgb

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

Op grond van de wet moet een inwoner beargumenteren waarom hij de maatwerkvoorziening als pgb wenst te ontvangen. Uit de motivering moet blijken dat het de beslissing van de inwoner zelf is om een pgb aan te vragen. Een inwoner kan ervoor kiezen een maatwerkvoorziening voor diensten gedeeltelijk in de vorm van een pgb en gedeeltelijk in natura te ontvangen. In dat geval moet in de schriftelijke motivering duidelijk worden aangegeven hoe de inwoner deze verdeling wil maken en ligt de verplichting bij de inwoner of zijn vertegenwoordiger om de ondersteuning te coördineren en op elkaar af te stemmen. Bij de combinatie van vervoer naar dagbesteding en diezelfde dagbesteding is deze verdeling niet mogelijk. In dat geval is voor de gehele toekenning dezelfde financieringsvorm van toepassing.

Paragraaf 4.2: Pgb-plan

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

Het is belangrijk dat een inwoner vooraf goed weet wat een pgb inhoudt en welke verantwoordelijkheden daarbij komen kijken. Daarom wordt tijdens de onderzoeksfase door het Team Sociaal Domein aan de inwoner hierover voorlichting gegeven. Het schrijven van een pgb-plan helpt een inwoner om na te denken over zijn ondersteuningsvraag en de mate waarin deze met behulp van een pgb kan worden opgelost. Wanneer de inwoner een pgb-plan gedeeltelijk of geheel niet binnen de daarvoor gestelde termijn aanlevert, dan kan het Team Sociaal Domein niet controleren of aan de gestelde voorwaarden voor verstrekking van de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt voldaan. Het Team Sociaal Domein kan dan besluiten een pgb te weigeren en de maatwerkvoorziening in natura toe te kennen. Voor het schrijven van een pgb-plan stelt het Team Sociaal Domein een format beschikbaar. De inwoner beschrijft zodoende in ieder geval in zijn plan: welk(e) doel(en) hij wil bereiken; hoe hij deze doelen wil bereiken; binnen welk tijdsbestek hij deze doelen denkt te bereiken; waarom hij de ondersteuning in de vorm van een pgb wenst te ontvangen; hoe de inwoner de taken die aan het pgb verbonden zijn, denkt te gaan organiseren; indien van toepassing; wie hij gemachtigd heeft om zijn belangen ten aanzien van het pgb te behartigen en hoe de vertegenwoordiger de aan de pgb verbonden taken gaat organiseren; welke ondersteuning hij met het pgb wenst in te kopen (wat, waar en/of bij wie); hoe deze ondersteuning zich verhoudt tot het eigen probleemoplossend vermogen; wat de kwaliteit van de ondersteuning is die hij met het pgb wenst in te kopen en waaruit blijkt dat de ondersteuning van goede kwaliteit is (voldoet aan de eisen in dit hoofdstuk); wat de ondersteuning per activiteit kost (onderbouwd met een raming).

Artikel 1: Definities

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; budgetbeheerder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) beheert, indien dit niet dezelfde persoon is als de budgethouder; budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de wet ; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikelen 2.1.4, eerste lid, en 2.1.4a van de wet; eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn hulpvraag te voorzien; financiële tegemoetkoming: voor een specifiek doel te verstrekken bedrag, zonder dat dit kostendekkend hoeft te zijn, al dan niet forfaitair vastgesteld; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; melding: kenbaar maken van een hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ondersteuningsplan: een schriftelijke weergave van het onderzoek op basis van een melding ; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door of namens de cliënt waaruit blijkt dat de besteding van het pgb voldoet aan de voorwaarden van de wet en deze verordening; voorliggende voorziening: een voorziening ontleend aan een andere wettelijke regeling dan de wet waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 5: Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren

1.Het college onderzoekt in samenspraak met de cliënt, en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel zijn vertegenwoordiger en desgewenst sociaal netwerk: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; de hulpvraag; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen, zelfredzaamheid of participatie te handhaven of te verbeteren, dan wel te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, onderscheidenlijk de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te treffen; welke eigen bijdrage in de kosten de inwoner met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb. 2.Als de inwoner een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, lid 3 sub c van deze verordening aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek. 3.Na afronding van het onderzoek als bedoeld in dit artikel, uiterlijk 6 weken na ontvangst van de melding, verstrekt het college aan de inwoner een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, in de vorm van een ondersteuningsplan. Eventuele opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het ondersteuningsplan als bijlage toegevoegd.

Artikel 10: Financiële tegemoetkoming

1.Het college kan een financiële tegemoetkoming verstrekken, als bijdrage in de kosten van een maatwerkvoorziening ter ondersteuning van de zelfredzaamheid en de participatie voor: verhuizen en inrichten van de woning, indien het primaat van verhuizen wordt toegepast zoals bedoeld in artikel 11 van deze verordening; een materiële voorziening voor sportbeoefening wanneer de inwoner naar het oordeel van het college niet anderszins op een aanvaardbaar niveau kan participeren; individueel vervoer, indien dit naar het oordeel van het college als de goedkoopst passende maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ wordt aangemerkt. 2.Het college kan nadere regels vaststellen over de hoogte van de financiële tegemoetkoming. 3.De hoogte van de financiële tegemoetkomingen als maatwerkvoorziening hoeft niet kostendekkend te zijn. 4. De inwoner kan slechts aanspraak maken op een tegemoetkoming indien hij geen aanspraak heeft of kan hebben op een vergoeding van de aannemelijke meerkosten op grond van een voorliggende voorziening of een andere voorziening. 5. De financiële tegemoetkoming in de kosten van verhuizen en inrichten als bedoeld in lid 1 sub a betreft een forfaitaire bijdrage in de kosten die samenhangen met het verhuizen en het gebruiksklaar maken van de nieuwe woning. De tegemoetkoming kan onder meer worden gebruikt voor de kosten van stoffering of eenvoudige afwerking van de elementaire gebruiksruimten van de woning, zoals de keuken, woonkamer, hal/gang en het noodzakelijk aantal slaapkamers. De tegemoetkoming is geen volledige vergoeding van de werkelijke kosten. 6. Een materiele voorziening voor sportbeoefening als bedoeld in lid 1 sub b wordt verstrekt als: het voor de inwoner zonder sporthulpmiddel niet mogelijk is om een sport te beoefenen; de kosten hiervoor aanzienlijk hoger zijn dan de gebruikelijke kosten die een persoon zonder beperkingen heeft voor dezelfde (of een vergelijkbare) sport; en de aanvrager aantoont dat: er sprake is van een actieve sportbeoefening; dit voor de inwoner nodig is om te participeren; en er voor de inwoner geen andere mogelijkheden zijn om te participeren. 7. De financiële tegemoetkoming voor de kosten van een voorziening voor sportbeoefening als bedoeld in lid 1 sub b is bedoeld voor de aanschaf en onderhoud van een sportrolstoel of sportvoorziening met een minimale gebruiksduur van 3 jaar. Indien de sportrolstoel na 3 jaar nog bruikbaar is, kan een vergoeding worden toegekend voor het onderhoud voor de duur van 3 jaar.

Artikel 13: Inhoud beschikking

1.De beschikking over de maatwerkvoorziening wordt mede gebaseerd op het onderzoeksverslag. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; hoe de maatwerkvoorziening wordt verstrekt; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: aan welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 17: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorziening, inclusief pgb

1.De cliënt is, met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor een pgb wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor: een maatwerkvoorziening vervoer, betreffende collectief vervoer. Wel betaalt de cliënt een bijdrage voor elke rit; een rolstoelvoorziening. 3.De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de wet. Deze eigen bijdrage is van toepassing per bijdrageperiode voor de cliënt en diens eventuele partner tezamen. 4.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde eigen bijdrage, wordt berekend en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 5.De duur waarvoor een cliënt een bijdrage in de kosten verschuldigd is, bedraagt: Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college wordt gehuurd, geleased en in bruikleen wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening; Indien het een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb betreft, de periode waarvoor de maatwerkvoorziening wordt toegekend of de periode totdat de kostprijs van de voorziening is bereikt; Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college is aangeschaft en in bruikleen of eigendom wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of de periode totdat de kostprijs (de werkelijke kosten inclusief onderhoud) van de voorziening is bereikt. 6.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening in zorg in natura (ZIN) wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; maatwerkvoorziening in pgb is maximaal gelijk aan de hoogte van het pgb, die door het college wordt doorgegeven aan het CAK; ritprijs vanuit het collectief vervoer, is ten minste gelijk aan het tarief voor openbaar vervoer in de regio en wordt rechtstreeks aan de vervoerder betaald. Het college kan voor ritprijzen nadere regels vaststellen. 7.Voor een maatwerkvoorziening of een algemene voorziening kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Dit zijn kosten die voor rekening van de cliënt komen. 8.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 3: Maatwerkvoorzieningen

De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: individuele begeleiding; groepsbegeleiding in de vorm van dagbesteding, al dan niet met vervoer; kortdurend verblijf; huishoudelijke ondersteuning; vervoer; woningaanpassingen; hulpmiddelen.

Artikel 8: Criteria maatwerkvoorziening

1.Het college neemt het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 5 lid 3 van deze verordening als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen, chronische psychische of psychosociale problemen, als gevolg waarvan de inwoner niet voldoende in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en voor zover de inwoner deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de inwoner die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. 3.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast, zoals benoemd in artikel 11 van deze verordening. 4.Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens de regelgeving en het beleid van de centrumgemeente Utrecht. 5.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening ‘Huishoudelijke ondersteuning’ wordt het meest recente uitgebrachte HHM-Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning gehanteerd. 6.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ geldt het primaat van de collectieve voorziening, namelijk het collectief vervoer. Er wordt rekening gehouden met verplaatsingen op basis van ondersteuningsbehoefte, tot maximaal 1500 kilometer per jaar, in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner. 7.De maatwerkvoorziening levert er een passende en doeltreffende bijdrage aan dat de inwoner op een aanvaardbaar niveau zelfredzaam is en kan deelnemen in de maatschappij. 8.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst passende voorziening.

Artikel 3.4.1: Huishoudelijke ondersteuning

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

1. Bij een melding van een ondersteuningsvraag op het gebied van het voeren van een huishouden oordeelt het Team Sociaal Domein in eerste instantie of de problemen eventueel op eigen kracht kunnen worden opgelost. Ook indien er al jaren een huishoudelijke hulp op eigen kosten wordt ingehuurd en hiermee de ondersteuningsvraag afdoende wordt opgelost, kan het Team Sociaal Domein oordelen dat er geen Wmo ondersteuning nodig is. Wel wordt onderzocht of de hulp daadwerkelijk aanwezig en toereikend is. 2. Binnen het sociaal netwerk wordt nagegaan of bijvoorbeeld buren, kinderen of vrienden iets kunnen betekenen, zoals bij het doen van de boodschappen of de was-verzorging. Ook kan ondersteuning vanuit de Wlz aan de orde zijn, indien partner of kind hierover beschikt. Indien het vermoeden is dat een inwoner zelf in aanmerking komt voor een Wlz indicatie, dan kan als voorwaarde gesteld worden dat deze wordt aangevraagd. Er kan dan slechts ondersteuning vanuit de wet geboden worden voor de overbruggingsperiode. Dit is maximaal 6 weken, gelijk aan de aanvraagperiode van een Wlz-indicatie. Bij toekenning van een Wlz-indicatie wordt op basis hiervan de HO ondersteuning vanuit de wet geweigerd. Er is dan sprake van een andere voorziening waarop een beroep kan worden gedaan. 3. In principe komt een inwoner alleen in aanmerking voor een maatwerkvoorziening HO indien het een langdurige ondersteuningsbehoefte betreft. Bij bijvoorbeeld een herstelperiode na een (geplande) operatie van circa zes weken, wordt de inwoner geacht zelf, of met hulp van personen uit zijn sociaal netwerk een oplossing te zoeken voor deze kortdurende ondersteuningsbehoefte (zie ook het afwegingskader).

Artikel 3.4.2: Afwegingskader huishoudelijke ondersteuning

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

Gemeentelijke ondersteuning bij het voeren van een huishouden, neemt de verantwoordelijkheid van de inwoner niet over, maar het helpt de inwoner op weg om het resultaat te behalen. De leefeenheid van de inwoner is primair zelf verantwoordelijk voor het huishouden. Als een inwoner problemen ervaart bij het uitvoeren van huishoudelijke taken, dan wordt verwacht dat deze taken door anderen binnen de leefeenheid worden overgenomen volgens de richtlijnen in onderstaand kader. Het 'niet gewend zijn om' of 'geen ondersteuning willen en/of kunnen verrichten' zijn geen redenen om een maatwerkvoorziening toe te kennen. Wanneer vaardigheden missen, kan een tijdelijke indicatie (maximaal zes weken) worden afgegeven voor het aanleren van bijvoorbeeld huishoudelijke taken. Ook studie, drukke werkzaamheden, lange werkweken of veel reistijd vormen geen reden om geen gebruikelijke hulp te kunnen bieden. Immers, iedereen die werkt/studeert zal naast zijn werk/studie het huishouden moeten doen of hier eigen oplossingen voor moeten zoeken.

Artikel 1: Definities

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; budgetbeheerder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) beheert, indien dit niet dezelfde persoon is als de budgethouder; budgethouder: de persoon die een persoonsgebonden budget (pgb) ontvangt op grond van de wet ; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikelen 2.1.4, eerste lid, en 2.1.4a van de wet; eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner en diens omgeving om zelf in een oplossing voor zijn hulpvraag te voorzien; financiële tegemoetkoming: voor een specifiek doel te verstrekken bedrag, zonder dat dit kostendekkend hoeft te zijn, al dan niet forfaitair vastgesteld; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wmo; melding: kenbaar maken van een hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ondersteuningsplan: een schriftelijke weergave van het onderzoek op basis van een melding ; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan opgesteld door of namens de cliënt waaruit blijkt dat de besteding van het pgb voldoet aan de voorwaarden van de wet en deze verordening; voorliggende voorziening: een voorziening ontleend aan een andere wettelijke regeling dan de wet waarmee aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015.

Artikel 5: Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren

1.Het college onderzoekt in samenspraak met de cliënt, en waar mogelijk met de mantelzorger of mantelzorgers dan wel zijn vertegenwoordiger en desgewenst sociaal netwerk: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; de hulpvraag; de mogelijkheden om op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen, zelfredzaamheid of participatie te handhaven of te verbeteren, dan wel te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, onderscheidenlijk de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te treffen; welke eigen bijdrage in de kosten de inwoner met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb. 2.Als de inwoner een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 4, lid 3 sub c van deze verordening aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek. 3.Na afronding van het onderzoek als bedoeld in dit artikel, uiterlijk 6 weken na ontvangst van de melding, verstrekt het college aan de inwoner een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, in de vorm van een ondersteuningsplan. Eventuele opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden aan het ondersteuningsplan als bijlage toegevoegd.

Artikel 8: Criteria maatwerkvoorziening

1.Het college neemt het ondersteuningsplan als bedoeld in artikel 5 lid 3 van deze verordening als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een maatwerkvoorziening. 2.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen, chronische psychische of psychosociale problemen, als gevolg waarvan de inwoner niet voldoende in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en voor zover de inwoner deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de inwoner die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. 3.Bij het beoordelen van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening ‘Wonen’ kan het primaat van verhuizen worden toegepast, zoals benoemd in artikel 11 van deze verordening. 4.Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens de regelgeving en het beleid van de centrumgemeente Utrecht. 5.Bij het toekennen van een maatwerkvoorziening ‘Huishoudelijke ondersteuning’ wordt het meest recente uitgebrachte HHM-Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning gehanteerd. 6.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening ‘Vervoer’ geldt het primaat van de collectieve voorziening, namelijk het collectief vervoer. Er wordt rekening gehouden met verplaatsingen op basis van ondersteuningsbehoefte, tot maximaal 1500 kilometer per jaar, in de directe woon- en leefomgeving van de inwoner. 7.De maatwerkvoorziening levert er een passende en doeltreffende bijdrage aan dat de inwoner op een aanvaardbaar niveau zelfredzaam is en kan deelnemen in de maatschappij. 8.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst passende voorziening.

Artikel 12: Weigeringsgronden

1.Er wordt geen maatwerkvoorziening toegekend, als het college van oordeel is dat: de hulpvraag kan worden opgelost door het inzetten van een voorliggende voorziening, dan wel een algemene voorziening, voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, de inzet hiervan leidt tot voldoende compensatie om het gewenste resultaat te bereiken; een cliënt zijn hulpvraag redelijkerwijs van tevoren had kunnen voorzien en maatregelen had kunnen nemen om de hulpvraag te voorkomen; er voor de inwoner geen aantoonbare meerkosten zijn in relatie tot de situatie voordat de hulpvraag ontstond; de aanvraag betrekking heeft op kosten die gemaakt zijn voorafgaand aan de melding bij het college; de uitvoering van de hulpvraag na de melding en vóór datum van het besluit al is gerealiseerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of het college de noodzaak, in hoeverre de voorziening passend is, en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; de aangevraagde maatwerkvoorziening onveilig is of risico’s met zich meebrengt voor de cliënt of anderen; de maatwerkvoorziening niet langer dan zes maanden noodzakelijk is, tenzij er zwaarwegende redenen zijn voor een uitzondering hierop; uit wetenschappelijk onderzoek onvoldoende de toegevoegde waarde blijkt van de maatwerkvoorziening in het wegnemen van beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie, tenzij het college meent dat dit in de persoonlijke situatie toch als meest passend worden gevonden; het toekennen van een maatwerkvoorziening een anti-revaliderend effect zou hebben; een eerder verstrekte maatwerkvoorziening nog passend is als oplossing voor de hulpvraag; of De cliënt of het netwerk rondom de cliënt op basis van eigen kracht of – voor zover het betreft de wet - inzet van gebruikelijke zorg in de hulpvraag kan voorzien. 2.Het college kent geen maatwerkvoorziening ‘Wonen’ toe als: de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd voor een verblijf dat niet bedoeld is voor permanente bewoning de maatwerkvoorziening wordt aangevraagd voor een gemeenschappelijke ruimte tenzij het gaat om een door het college aangemerkte doelgroepenwoning of een Fokuswoning; de aangevraagde maatwerkvoorziening het uitrustingsniveau van sociale woningbouw overstijgt; als de noodzaak tot het treffen van een maatwerkvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud dan wel slechts strekt ter renovatie van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan de woning mogen worden gesteld; de noodzaak van de maatwerkvoorziening het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen in de zelfredzaamheid en participatie of wanneer er naar oordeel van het college geen andere belangrijke reden voor de verhuizing bestond; de inwoner niet is verhuisd naar een woning die op dat moment het meest passend was ten aanzien van de beperkingen van de cliënt , tenzij hiervoor vooraf schriftelijke toestemming is gegeven door het college; of voor zover het voorzieningen in woongebouwen betreft die specifiek zijn gericht op ouderen of mensen met beperkingen en die bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kunnen worden. 3.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de eerder verstrekte voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de veroorzaakte kosten, of de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning.

Artikel 17: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorziening, inclusief pgb

1.De cliënt is, met inachtneming van artikel 2.1.4a en artikel 2.1.5 van de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 een eigen bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening, zolang de cliënt van de voorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor een pgb wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid, is geen eigen bijdrage verschuldigd voor: een maatwerkvoorziening vervoer, betreffende collectief vervoer. Wel betaalt de cliënt een bijdrage voor elke rit; een rolstoelvoorziening. 3.De eigen bijdrage of het totaal van de bijdragen, is gelijk aan de kostprijs van de maatwerkvoorziening, tot aan een maximum zoals genoemd in artikel 2.1.4a, lid 3 van de wet. Deze eigen bijdrage is van toepassing per bijdrageperiode voor de cliënt en diens eventuele partner tezamen. 4.De hoogte en duur van de in het eerste lid bedoelde eigen bijdrage, wordt berekend en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK). 5.De duur waarvoor een cliënt een bijdrage in de kosten verschuldigd is, bedraagt: Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college wordt gehuurd, geleased en in bruikleen wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening; Indien het een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb betreft, de periode waarvoor de maatwerkvoorziening wordt toegekend of de periode totdat de kostprijs van de voorziening is bereikt; Indien het een maatwerkvoorziening betreft die door het college is aangeschaft en in bruikleen of eigendom wordt verstrekt, de periode zolang de cliënt gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of de periode totdat de kostprijs (de werkelijke kosten inclusief onderhoud) van de voorziening is bereikt. 6.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening in zorg in natura (ZIN) wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; maatwerkvoorziening in pgb is maximaal gelijk aan de hoogte van het pgb, die door het college wordt doorgegeven aan het CAK; ritprijs vanuit het collectief vervoer, is ten minste gelijk aan het tarief voor openbaar vervoer in de regio en wordt rechtstreeks aan de vervoerder betaald. Het college kan voor ritprijzen nadere regels vaststellen. 7.Voor een maatwerkvoorziening of een algemene voorziening kan sprake zijn van algemeen gebruikelijke kosten. Dit zijn kosten die voor rekening van de cliënt komen. 8.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 3.4.2.2: Algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregel maatschappelijke ondersteuning gemeente IJsselstein 2026

Als algemene voorziening worden in ieder geval de volgende diensten of hulpmiddelen aangemerkt: Diensten: Was- en strijkservice Sociale alarmering Boodschappenservice Maaltijdvoorzieningen Klussendienst of vrijwilligers Ramenwasservice (buitenzijde) Kinderopvang/peuterspeelzaal Hulpmiddelen: Verhoging voor de wasmachine Droger Afwasmachine Grijper (om spullen van de grond op te ruimen) Bij de beoordeling of de inzet van een dienst of een technisch hulpmiddel zoals hierboven beschreven het probleem kan oplossen wordt naar de aanwezigheid en beschikbaarheid van het hulpmiddel gekeken. Tevens wordt de afweging gemaakt of de inwoner de technische en financiële mogelijkheid heeft om hierin te voorzien.