Wmo in Hollands Kroon: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

1.In deze verordening en de daarop gebaseerde bepalingen worden verstaan onder: eigen bijdrage: het bedrag dat een cliënt per maand betaalt voor ondersteuning of voorzieningen op grond van de wet, zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet;

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hollands Kroon, artikel 1.1, geldt sinds 4 juni 2026 (CVDR762374_1).

Als het gaat om aanpassingen in gemeenschappelijke ruimten wordt beoordeeld of het verantwoord is voorzieningen als trapliften en automatische deuren in gemeenschappelijke ruimten te plaatsen.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2019 Gemeente Hollands Kroon Anna Paulowna, 14 mei 2019, paragraaf 5.3, geldt sinds 21 januari 2021 (CVDR625652_2).

4.De cliënt die een woningaanpassing voor de eigen woning heeft gekregen (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die voldoende de waarde van de woning en de woningaanpassing dekt tegen schade.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hollands Kroon, artikel 4.3, geldt sinds 4 juni 2026 (CVDR762374_1).

Een woningeigenaar kan desgevraagd een geldlening onder verband van hypotheek krijgen voor een woningaanpassing indien het betreft een uitbreiding van de woonoppervlakte van de woning en waarvan de kosten hoger zijn dan EUR 20.000,-. Een losse woonunit, die weer verwijderd wordt indien de woonvoorziening niet meer nodig is, wordt niet verstrekt in de vorm van een geldlening onder verband van hypotheek.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2019 Gemeente Hollands Kroon Anna Paulowna, 14 mei 2019, bijlage 2, geldt sinds 21 januari 2021 (CVDR625652_2).

Vandaar dat de terugbetalingsverplichting van de geldlening pas ontstaat na verkoop van de woning of als de woning in andere handen overgaat en de voorziening voor degene waarvoor die is getroffen niet langer noodzakelijk is, bijvoorbeeld bij boedelscheiding of overlijden.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning 2019 Gemeente Hollands Kroon Anna Paulowna, 14 mei 2019, bijlage 2, geldt sinds 21 januari 2021 (CVDR625652_2).

5.De omvang van de huishoudelijke ondersteuning wordt, op basis van het onderzoek, geïndiceerd in minuten per week.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hollands Kroon, artikel 5.2, geldt sinds 4 juni 2026 (CVDR762374_1).

1.Het Pgb voor Hulp bij het huishouden cat.1(HH1) bedraagt ten hoogste € 19,36 per uur.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hollands Kroon 2015, artikel 5, geldt sinds 16 augustus 2016 (CVDR462850_1).

De hoogte van een pgb voor vervoer van en naar de dagbesteding wordt bepaald op € 12,49 per etmaal voor rolstoelvervoer en € 5,10 per etmaal voor overig vervoer.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hollands Kroon 2015, artikel 9, geldt sinds 16 augustus 2016 (CVDR462850_1).

Artikel 7.1: Algemene voorwaarden voor woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is een maatwerkvoorziening die is gericht op het mogelijk maken van het normale gebruik van de woning, zodat de cliënt zo zelfstandig mogelijk kan wonen. Het college verstrekt uitsluitend woonvoorzieningen die noodzakelijk zijn om de gebruikelijke en noodzakelijke gebruiksruimten van de woning bereikbaar, toegankelijk, veilig en bruikbaar te maken en te houden. 2.Bij een aanvraag voor een woonvoorziening onderzoekt het college eerst of verhuizen naar een andere, passende woning een geschikte oplossing is. Bij deze afweging betrekt het college de kosten van het aanpassen van de huidige woning, evenals de persoonlijke omstandigheden van de cliënt. 3.Als verhuizen geen passende oplossing is, kan het college een woonvoorziening en/of een hulpmiddel verstrekken, gericht op het normale gebruik van de huidige woning, waaronder het uitvoeren van algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) en het kunnen gebruiken van de noodzakelijke gebruiksruimten in de woning waarin de cliënt zijn hoofdverblijf heeft. 4.Bij een aanvraag voor een woonvoorziening in de vorm van een woningaanpassing kan het college, na een individuele afweging, het primaat van verhuizen toepassen. Het college houdt daarbij rekening met een gebruikelijke afschrijvingstermijn van door de woningeigenaar eerder aangebrachte voorzieningen, voor zover dit relevant is voor de beoordeling. 5.Het college stelt nadere regels vast over de gebruikelijke afschrijvingstermijnen van de maatwerkvoorzieningen in het financieel besluit.

Artikel 12: Tegemoetkoming verhuiskosten, sportrolstoel, bezoekbaar maken woning en huurderving

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hollands Kroon 2015

De tegemoetkoming voor: verhuiskosten bedraagt: € 5.678,00; aanschaf en onderhoud van een sportvoorziening bedraagt: maximaal € 3.000,00 voor een periode van drie jaar; onderhoud en verzekering van de voorziening is voor rekening van de belanghebbende. De nota van aanschaf dient aan het college te worden overlegd; de maximale financiële tegemoetkoming die verstrekt wordt bij het bezoekbaar maken van een woning is gelijk aan de werkelijke kosten van die aanpassing, maar niet meer dan het (geïndexeerde) bedrag van artikel 11.a de kosten van huurderving is gelijk aan de kale huur van de woning, met een maximum van het bedrag genoemd in artikel 13, eerste lid, onderdeel a, van de Wet op de huurtoeslag.

Artikel 4.2: Voorbeelden van maatwerkvoorzieningen

1.Het college kan, als is vastgesteld dat een maatwerkvoorziening noodzakelijk is op grond van artikel 4.1, maatwerkvoorzieningen verstrekken die zijn gericht op: huishoudelijke ondersteuning; begeleiding in groepsverband (dagbesteding) of individueel; mantelzorgondersteuning; woonvoorzieningen; hulpmiddelen en vervoersvoorzieningen; beschermd wonen. 2.De opsomming is niet uitputtend. De nadere uitwerking van deze maatwerkvoorzieningen is opgenomen in de volgende hoofdstukken van deze verordening.

Artikel 4.3: Vorm en voorwaarden van maatwerkvoorzieningen

1.Iedere cliënt aan wie een maatwerkvoorziening wordt toegekend, heeft volgens de Wmo de keuze tussen zorg in natura en een pgb. 2.Het college kan ondersteuning verstrekken in de vorm van zorg in natura. Dit betekent dat de gemeente de maatwerkvoorziening, dienst of hulp organiseert en levert via een gecontracteerde aanbieder. 3.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag, maar voordat het college op de aanvraag heeft beslist, tenzij het college hiervoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven, of sprake is van een situatie waarin zowel de noodzaak van de voorziening als de daarmee gemaakte kosten achteraf nog objectief kunnen worden vastgesteld. 4.De cliënt die een woningaanpassing voor de eigen woning heeft gekregen (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die voldoende de waarde van de woning en de woningaanpassing dekt tegen schade. 5.De cliënt zorgt voor een goede verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening, al dan niet is aangeschaft met een pgb. 6.Het college stelt nadere regels vast over de gebruikelijke afschrijvingstermijnen van de maatwerkvoorzieningen (financieel besluit).

Artikel 7.1: Algemene voorwaarden voor woonvoorzieningen

1.Een woonvoorziening is een maatwerkvoorziening die is gericht op het mogelijk maken van het normale gebruik van de woning, zodat de cliënt zo zelfstandig mogelijk kan wonen. Het college verstrekt uitsluitend woonvoorzieningen die noodzakelijk zijn om de gebruikelijke en noodzakelijke gebruiksruimten van de woning bereikbaar, toegankelijk, veilig en bruikbaar te maken en te houden. 2.Bij een aanvraag voor een woonvoorziening onderzoekt het college eerst of verhuizen naar een andere, passende woning een geschikte oplossing is. Bij deze afweging betrekt het college de kosten van het aanpassen van de huidige woning, evenals de persoonlijke omstandigheden van de cliënt. 3.Als verhuizen geen passende oplossing is, kan het college een woonvoorziening en/of een hulpmiddel verstrekken, gericht op het normale gebruik van de huidige woning, waaronder het uitvoeren van algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) en het kunnen gebruiken van de noodzakelijke gebruiksruimten in de woning waarin de cliënt zijn hoofdverblijf heeft. 4.Bij een aanvraag voor een woonvoorziening in de vorm van een woningaanpassing kan het college, na een individuele afweging, het primaat van verhuizen toepassen. Het college houdt daarbij rekening met een gebruikelijke afschrijvingstermijn van door de woningeigenaar eerder aangebrachte voorzieningen, voor zover dit relevant is voor de beoordeling. 5.Het college stelt nadere regels vast over de gebruikelijke afschrijvingstermijnen van de maatwerkvoorzieningen in het financieel besluit.

Artikel 7.2: Specifieke voorwaarden voor woonvoorzieningen

1.Het college verstrekt een woonvoorziening uitsluitend voor de woning waarin de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben. 2.Een woonvoorziening wordt alleen verstrekt als de noodzaak voor de voorziening voortvloeit uit de beperkingen van de cliënt en niet het gevolg is van omstandigheden die voor rekening van de cliënt behoren te blijven. Daarbij wordt betrokken of de noodzaak voor de woonvoorziening voor de cliënt redelijkerwijs voorzienbaar was. Dit is in ieder geval aan de orde als: de noodzaak het gevolg is van achterstallig onderhoud of de voorziening hoofdzakelijk strekt tot renovatie van de woning; de cliënt is verhuisd naar een woning die, gelet op de beperkingen, niet geschikt is, terwijl een meer passende woning beschikbaar was, tenzij daarvoor voorafgaand toestemming aan het college is gevraagd; aannemelijk is dat de cliënt binnen afzienbare tijd zal verhuizen naar een zorginstelling, andere niet‑zelfstandige woonruimte of een meer passende woonsituatie; de ondervonden problemen uitsluitend voortvloeien uit de gebruikte materialen of de inrichting van de woning en niet samenhangen met de beperkingen van de cliënt of de noodzakelijke inzet van hulpmiddelen. 3.Het college verstrekt, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden, geen woonvoorzieningen voor gemeenschappelijke ruimten in wooncomplexen die specifiek zijn bestemd voor bewoners met een functiebeperking of voor senioren, als bij de bouw of renovatie redelijkerwijs passende voorzieningen hadden kunnen worden getroffen. 4.Het college kan besluiten geen woonvoorziening te verstrekken als de cliënt woont in een wooncomplex of woongebouw dat specifiek is bestemd voor een bepaalde doelgroep en waarvan in redelijkheid mag worden verwacht dat de noodzakelijke woningaanpassingen al aanwezig zijn. 5.Het college verstrekt geen woonvoorzieningen voor hotels, pensions, (trekkers)woonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie‑ of recreatiewoningen of andere vormen van bewoning die niet zijn gericht op permanent verblijf, en ook geen woonvoorzieningen voor ADL‑clusterwoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een maatwerkvoorziening gericht op verhuizing en inrichting.

Artikel 7.4: Bezoekbaar maken van een woning

1.Het college kan een woonvoorziening verstrekken gericht op het bezoekbaar maken van een woning als: de cliënt zijn hoofdverblijf heeft in een instelling als bedoeld in de Wlz; en het gaat om de woning van een inwoner van de gemeente waar de cliënt regelmatig op bezoek komt. 2.Onder het bezoekbaar maken van een woning wordt uitsluitend verstaan het bereikbaar maken van de woning, de woonkamer en het toilet.

Artikel 10.1: Voorwaarden voor een pgb

1.Een cliënt kan een maatwerkvoorziening ontvangen in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), als de cliënt of diens pgb‑vertegenwoordiger in staat is het pgb op verantwoorde wijze te beheren (pgb‑bekwaamheid). 2.De cliënt stelt een pgb‑plan op. In dit plan motiveert de cliënt de keuze voor een pgb, beschrijft hij waarvoor het budget wordt ingezet en geeft hij aan hoe de kwaliteit van de ondersteuning wordt geborgd. 3.Het college beoordeelt of de ondersteuning, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere maatregelen die met het pgb worden ingekocht passend en geschikt zijn. Een pgb wordt uitsluitend toegekend als het college van oordeel is dat de cliënt of diens vertegenwoordiger de belangen voldoende kan behartigen. 4.Als een pgb‑vertegenwoordiger namens de cliënt optreedt, voert deze de beheertaken zorgvuldig en verantwoord uit. Daarbij geldt dat: geen sprake is van belangenverstrengeling of de schijn daarvan; de vertegenwoordiger niet zelf de ondersteuning levert en geen financiële of zakelijke relatie heeft met de zorgaanbieder, tenzij het college gemotiveerd anders besluit; de vertegenwoordiger beschikt over voldoende tijd en kennis en voldoende inzicht heeft in de persoonlijke situatie en belangen van de cliënt. 5.De cliënt (budgethouder) is verantwoordelijk voor: het inkopen van de maatwerkvoorziening; het onderhoud, de reparatie en verzekering van hulpmiddelen en woningaanpassingen; het sluiten van zorgovereenkomsten met zorgverleners en het aanleveren daarvan aan de Sociale verzekeringsbank (SVB). 6.Het college kan een pgb weigeren of beëindigen als: het pgb niet op verantwoorde wijze kan worden beheerd; niet wordt voldaan aan de voorwaarden van deze verordening; eerder misbruik is gemaakt van een pgb; het pgb wordt gebruikt voor een ander doel dan waarvoor het is verstrekt.

Artikel 10.3: Hoogte van een pgb voor zaken

1.Het pgb voor zaken, waaronder hulpmiddelen en woningaanpassingen, wordt vastgesteld op basis van de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. Als het college geen contract heeft voor de betreffende voorziening, wordt uitgegaan van de goedkoopst passende beschikbare voorziening. 2.Het pgb kan worden aangevuld met een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering, waarbij wordt uitgegaan van de goedkoopst passende oplossing. 3.De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van één of meer offertes en eventuele noodzakelijke bijkomende kosten, zoals legeskosten of kosten voor een architect. 4.Nadere regels over tarieven worden vastgelegd in het financieel besluit.

Artikel 10.4: Besteding en verantwoording van het pgb

1.Betaling uit het pgb vindt plaats: voor diensten: op basis van daadwerkelijk geleverde ondersteuning; voor hulpmiddelen en woningaanpassingen: op basis van aantoonbaar gemaakte kosten. 2.Het pgb wordt uitsluitend besteed aan de maatwerkvoorziening waarvoor het is verstrekt. De SVB verzorgt het betalingsverkeer overeenkomstig de geldende regelgeving. 3.De cliënt sluit met iedere zorgverlener of leverancier een schriftelijke overeenkomst. De SVB kan betalingen weigeren of beëindigen als declaraties niet voldoen aan de gemaakte afspraken of aan de regels voor het pgb. 4.Het pgb wordt niet besteed aan: administratiekosten of kosten van bemiddelingsbureaus, tussenpersonen of belangenbehartigers; uitgaven die geen direct verband houden met de maatwerkvoorziening; reiskosten, tenzij in de beschikking is bepaald dat deze uit het pgb mogen worden betaald. 5.Het pgb wordt binnen een redelijke termijn na toekenning ingezet voor het doel waarvoor het is verstrekt.

Artikel 11.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen

1.De cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten van een maatwerkvoorziening of een pgb, zolang hij of zij van de voorziening gebruikmaakt, dan wel gedurende de periode waarvoor het pgb is toegekend. 2.De hoogte van de bijdrage wordt vastgesteld op basis van het voor het betreffende kalenderjaar geldende abonnementstarief als bedoeld in artikel 2.1.4 van de wet, en bedraagt over de periode bedoeld in het eerste lid, maximaal de kostprijs van de maatwerkvoorziening of het pgb, en wordt geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). 3.De eigen bijdrage is verschuldigd vanaf de maand waarin de maatwerkvoorziening daadwerkelijk in gebruik is genomen of vanaf de maand waarin het persoonsgebonden budget kan worden aangewend, voor zover dit aan de cliënt is toe te rekenen. Als de maatwerkvoorziening of het pgb niet start op de eerste dag van de maand, is de eigen bijdrage verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand. 4.De bijdrage kan worden aangepast of beëindigd als de maatwerkvoorziening feitelijk niet meer wordt gebruikt, overeenkomstig het bepaalde in deze verordening. 5.Voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft de bijdrage verschuldigd, ook wanneer de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de voorziening. 6.Er hoeft geen bijdrage te worden betaald voor: een rolstoel; een financiële tegemoetkoming, behalve wanneer deze wordt verstrekt voor een woningaanpassing of een vervoersvoorziening. een maatwerkvoorziening van personen in de leeftijd tot 18 jaar;

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop gebaseerde bepalingen worden verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking, algemeen verkrijgbaar is, bijdraagt aan zelfstandig functioneren en participatie, en betaalbaar is voor personen met een minimuminkomen; algemene voorziening: een aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek voor iedereen toegankelijk is en is gericht op maatschappelijke ondersteuning; budgethouder: de persoon aan wie het persoon gebonden budget (pgb) is toegekend; eigen bijdrage: het bedrag dat een cliënt per maand betaalt voor ondersteuning of voorzieningen op grond van de wet, zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet; eigen kracht: het vermogen van de cliënt om op eigen initiatief en met eigen mogelijkheden, vaardigheden en motivatie zijn zelfredzaamheid en participatie te behouden of te verbeteren, of zelf tot een oplossing te komen voor de behoefte aan beschermd wonen of opvang; financieel besluit: een regeling van het college waarin bedragen en eventuele nadere regels zijn vastgesteld; financiële tegemoetkoming: een vergoeding voor de kosten die direct aan de cliënt wordt betaald voor een specifiek doel; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen geldende normen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; hoofdverblijf: de vaste woon- en verblijfplaats van de cliënt, zoals opgenomen in de gemeentelijke basisadministratie; hulpvraag: ondersteuningsbehoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; informele hulpverlener: een persoon die maatschappelijke ondersteuning verleent aan een cliënt, waarbij deze ondersteuning niet beroeps‑ of bedrijfsmatig wordt verleend en rechtstreeks voortvloeit uit een bestaande sociale relatie of uit het sociale netwerk van de cliënt; mantelzorg: hulp die niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden aan een hulpbehoevende door iemand uit zijn directe sociale omgeving. Deze hulp is langdurig, onbetaald en vloeit voort uit een persoonlijke relatie; normaal gebruik van de woning: het kunnen uitvoeren van basisfuncties om zelfstandig te kunnen wonen, zoals eten, slapen, persoonlijke verzorging, koken en het zich verplaatsen in en om de woning; onderzoeksverslag: een schriftelijk verslag van het onderzoek naar de behoefte aan een maatwerkvoorziening, zoals bedoeld in artikel 2.3.2, achtste lid, van de wet; pgb: een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan gemaakt door (of namens) de budgethouder dat laat zien dat aan de regels van de wet en/of deze verordening wordt voldaan; professionele hulpverlener: een persoon of organisatie die maatschappelijke ondersteuning beroeps‑ of bedrijfsmatig verleent en voldoet aan de daarvoor geldende kwaliteitseisen; pgb-vertegenwoordiger: een persoon die door de budgethouder is ingeschakeld en door het college is goedgekeurd om de aan het pgb verbonden verplichtingen na te komen. Dit kan een gemachtigde of wettelijke vertegenwoordiger zijn die daarbij ondersteuning biedt. Deze vertegenwoordiger vervult niet de rol van zorgverlener, tenzij dit, gelet op de situatie van de cliënt, passend en verantwoord wordt geacht; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling of voorziening waarop de cliënt aanspraak kan maken en die passend is voor de ondersteuningsbehoefte; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015; 2.Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.5: Onderzoek naar ondersteuningsbehoefte

1.Het college onderzoekt tijdens een gesprek de persoonlijke situatie van de cliënt die een melding heeft gedaan en van wie de ondersteuningsbehoefte wordt onderzocht. Daarbij beoordeelt het college, met inachtneming van artikel 2.4 van deze verordening, welke mogelijkheden er zijn om de zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren en of een maatwerkvoorziening nodig is. 2.Het onderzoek vindt zo spoedig mogelijk, maar niet later dan binnen zes weken na de melding plaats. 3.Daarbij onderzoekt het college zo snel mogelijk en voor zover noodzakelijk: wat de cliënt nodig heeft, wat zijn persoonlijke situatie is en wat zijn voorkeuren zijn; welke mogelijkheden er zijn om met eigen kracht, gebruikelijke hulp en algemeen gebruikelijke voorzieningen de zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren, of te voorkomen dat een maatwerkvoorziening nodig is; welke ondersteuning nodig is voor de mantelzorger van de cliënt; welke mogelijkheden de cliënt heeft om zijn zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren door gebruik te maken van (collectieve) algemene voorzieningen; welke mogelijkheden er zijn om, door samenwerking met zorgverzekeraars, zorgaanbieders en andere partijen op het gebied van gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, de ondersteuning zo goed mogelijk af te stemmen op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid en participatie; of een maatwerkvoorziening nodig is om de cliënt goed te ondersteunen. 4.Het college bespreekt in begrijpelijke taal: welke kosten de cliënt moet betalen volgens de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; welke mogelijkheden de cliënt heeft om te kiezen voor een maatwerkvoorziening in de vorm van natura of in de vorm van een pgb, en wat de gevolgen van deze keuze zijn. 5.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 6.Het college legt de bevindingen van het onderzoek, zoals bedoeld in het vierde lid, vast in een onderzoeksverslag en verstrekt dat aan de cliënt. 7.Het onderzoeksverslag wordt door het college gebruikt bij de beoordeling van een aanvraag en kan, indien het door de cliënt is ondertekend, worden aangemerkt als een aanvraag voor een maatwerkvoorziening.

Artikel 2.8: Besluit en beschikking

1.Het college besluit of de cliënt wel of niet een maatwerkvoorziening wordt verstrekt. Dit besluit stuurt het college per brief aan de cliënt. Deze brief heet een beschikking. 2.In de beschikking waarin aan de cliënt een maatwerkvoorziening wordt toegekend, is opgenomen of deze voorziening als zorg in natura of in vorm van een pgb wordt verstrekt. Als de maatwerkvoorziening een dienst betreft, wordt de omvang hiervan zoveel mogelijk vastgesteld in minuten, uren, dagdelen of etmalen. 3.Wanneer de maatwerkvoorziening in natura wordt verstrekt, staat in de beschikking in ieder geval: om welke voorziening het gaat en wat het gewenste doel en/of resultaat daarvan is; vanaf welke begindatum en voor welke periode de voorziening wordt gegeven; en aan welke plichten en voorwaarden de cliënt moet voldoen rondom de voorziening. 4.Wanneer de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt gegeven, staat in de beschikking in ieder geval: voor welke voorziening het pgb wordt ingezet en wat het doel of resultaat daarvan is; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; vanaf welke begindatum en voor welke periode het pgb wordt gegeven, voor zover dit door het college wordt bepaald; aan welke plichten en voorwaarden de cliënt moet voldoen rondom het pgb; welke kwaliteitseisen gelden voor het gebruik van het pgb; en welke regels gelden voor verantwoording en besteding van het pgb. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming vermeldt de beschikking zo nodig: aan welk resultaat de financiële tegemoetkoming moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de financiële tegemoetkoming; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming is en hoe dit tot stand is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor de financiële tegemoetkoming is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van de financiële tegemoetkoming; of een bijdrage in het kader van de uitvoering van de Wmo verschuldigd is. 6.In de beschikking staat of de cliënt een eigen bijdrage in de kosten moet betalen voor de voorziening. 7.In de beschikking staat wanneer, bij wie en hoe de cliënt of vertegenwoordiger bezwaar tegen de beschikking kan maken.

Artikel 4.3: Vorm en voorwaarden van maatwerkvoorzieningen

1.Iedere cliënt aan wie een maatwerkvoorziening wordt toegekend, heeft volgens de Wmo de keuze tussen zorg in natura en een pgb. 2.Het college kan ondersteuning verstrekken in de vorm van zorg in natura. Dit betekent dat de gemeente de maatwerkvoorziening, dienst of hulp organiseert en levert via een gecontracteerde aanbieder. 3.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag, maar voordat het college op de aanvraag heeft beslist, tenzij het college hiervoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven, of sprake is van een situatie waarin zowel de noodzaak van de voorziening als de daarmee gemaakte kosten achteraf nog objectief kunnen worden vastgesteld. 4.De cliënt die een woningaanpassing voor de eigen woning heeft gekregen (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die voldoende de waarde van de woning en de woningaanpassing dekt tegen schade. 5.De cliënt zorgt voor een goede verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening, al dan niet is aangeschaft met een pgb. 6.Het college stelt nadere regels vast over de gebruikelijke afschrijvingstermijnen van de maatwerkvoorzieningen (financieel besluit).

Artikel 10.1: Voorwaarden voor een pgb

1.Een cliënt kan een maatwerkvoorziening ontvangen in de vorm van een persoonsgebonden budget (pgb), als de cliënt of diens pgb‑vertegenwoordiger in staat is het pgb op verantwoorde wijze te beheren (pgb‑bekwaamheid). 2.De cliënt stelt een pgb‑plan op. In dit plan motiveert de cliënt de keuze voor een pgb, beschrijft hij waarvoor het budget wordt ingezet en geeft hij aan hoe de kwaliteit van de ondersteuning wordt geborgd. 3.Het college beoordeelt of de ondersteuning, hulpmiddelen, woningaanpassingen of andere maatregelen die met het pgb worden ingekocht passend en geschikt zijn. Een pgb wordt uitsluitend toegekend als het college van oordeel is dat de cliënt of diens vertegenwoordiger de belangen voldoende kan behartigen. 4.Als een pgb‑vertegenwoordiger namens de cliënt optreedt, voert deze de beheertaken zorgvuldig en verantwoord uit. Daarbij geldt dat: geen sprake is van belangenverstrengeling of de schijn daarvan; de vertegenwoordiger niet zelf de ondersteuning levert en geen financiële of zakelijke relatie heeft met de zorgaanbieder, tenzij het college gemotiveerd anders besluit; de vertegenwoordiger beschikt over voldoende tijd en kennis en voldoende inzicht heeft in de persoonlijke situatie en belangen van de cliënt. 5.De cliënt (budgethouder) is verantwoordelijk voor: het inkopen van de maatwerkvoorziening; het onderhoud, de reparatie en verzekering van hulpmiddelen en woningaanpassingen; het sluiten van zorgovereenkomsten met zorgverleners en het aanleveren daarvan aan de Sociale verzekeringsbank (SVB). 6.Het college kan een pgb weigeren of beëindigen als: het pgb niet op verantwoorde wijze kan worden beheerd; niet wordt voldaan aan de voorwaarden van deze verordening; eerder misbruik is gemaakt van een pgb; het pgb wordt gebruikt voor een ander doel dan waarvoor het is verstrekt.

Artikel 10.2: Hoogte van het pgb voor diensten

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb betrekt het college het pgb‑plan. 2.De hoogte van het pgb voor diensten is toereikend om noodzakelijke ondersteuning van goede kwaliteit veilig en doeltreffend te kunnen leveren en bedraagt niet meer dan de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. 3.Het pgb‑tarief bedraagt: bij ondersteuning door een professionele zorgverlener: een tarief tot maximaal het laagste toepasselijke gemeentelijke tarief voor een vergelijkbare maatwerkvoorziening in natura; bij ondersteuning door een informele zorgverlener: een tarief dat lager is dan het tarief voor professionele ondersteuning, met als minimum het wettelijk minimumloon en als maximum het tarief als bedoeld in artikel 5.22 van de Regeling langdurige zorg. 4.De tarieven zijn all‑in en omvatten alle kosten die samenhangen met het leveren van ondersteuning, waaronder loon, werkgeverslasten en verzekeringen. 5.Het college kan in bijzondere gevallen een afwijkend tarief vaststellen als dit noodzakelijk is met het oog op kwaliteit, veiligheid, continuïteit of beschikbaarheid van de ondersteuning. 6.Het college stelt verschillende tarieven vast, afhankelijk van de aard, intensiteit en vorm van de ondersteuning en de mate van professionaliteit van de zorgverlener. 7.De tarieven worden vastgelegd in het financieel besluit.

Artikel 10.3: Hoogte van een pgb voor zaken

1.Het pgb voor zaken, waaronder hulpmiddelen en woningaanpassingen, wordt vastgesteld op basis van de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. Als het college geen contract heeft voor de betreffende voorziening, wordt uitgegaan van de goedkoopst passende beschikbare voorziening. 2.Het pgb kan worden aangevuld met een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering, waarbij wordt uitgegaan van de goedkoopst passende oplossing. 3.De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van één of meer offertes en eventuele noodzakelijke bijkomende kosten, zoals legeskosten of kosten voor een architect. 4.Nadere regels over tarieven worden vastgelegd in het financieel besluit.

Artikel 10.4: Besteding en verantwoording van het pgb

1.Betaling uit het pgb vindt plaats: voor diensten: op basis van daadwerkelijk geleverde ondersteuning; voor hulpmiddelen en woningaanpassingen: op basis van aantoonbaar gemaakte kosten. 2.Het pgb wordt uitsluitend besteed aan de maatwerkvoorziening waarvoor het is verstrekt. De SVB verzorgt het betalingsverkeer overeenkomstig de geldende regelgeving. 3.De cliënt sluit met iedere zorgverlener of leverancier een schriftelijke overeenkomst. De SVB kan betalingen weigeren of beëindigen als declaraties niet voldoen aan de gemaakte afspraken of aan de regels voor het pgb. 4.Het pgb wordt niet besteed aan: administratiekosten of kosten van bemiddelingsbureaus, tussenpersonen of belangenbehartigers; uitgaven die geen direct verband houden met de maatwerkvoorziening; reiskosten, tenzij in de beschikking is bepaald dat deze uit het pgb mogen worden betaald. 5.Het pgb wordt binnen een redelijke termijn na toekenning ingezet voor het doel waarvoor het is verstrekt.

Artikel 11.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen

1.De cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten van een maatwerkvoorziening of een pgb, zolang hij of zij van de voorziening gebruikmaakt, dan wel gedurende de periode waarvoor het pgb is toegekend. 2.De hoogte van de bijdrage wordt vastgesteld op basis van het voor het betreffende kalenderjaar geldende abonnementstarief als bedoeld in artikel 2.1.4 van de wet, en bedraagt over de periode bedoeld in het eerste lid, maximaal de kostprijs van de maatwerkvoorziening of het pgb, en wordt geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). 3.De eigen bijdrage is verschuldigd vanaf de maand waarin de maatwerkvoorziening daadwerkelijk in gebruik is genomen of vanaf de maand waarin het persoonsgebonden budget kan worden aangewend, voor zover dit aan de cliënt is toe te rekenen. Als de maatwerkvoorziening of het pgb niet start op de eerste dag van de maand, is de eigen bijdrage verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand. 4.De bijdrage kan worden aangepast of beëindigd als de maatwerkvoorziening feitelijk niet meer wordt gebruikt, overeenkomstig het bepaalde in deze verordening. 5.Voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft de bijdrage verschuldigd, ook wanneer de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de voorziening. 6.Er hoeft geen bijdrage te worden betaald voor: een rolstoel; een financiële tegemoetkoming, behalve wanneer deze wordt verstrekt voor een woningaanpassing of een vervoersvoorziening. een maatwerkvoorziening van personen in de leeftijd tot 18 jaar;

Artikel 11.2: Kostprijs

1.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening wordt bepaald op basis van de kosten die voortvloeien uit een aanbesteding, marktconsultatie of overeenkomst met een aanbieder; maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb.

Artikel 12.1: Toezicht op rechtmatigheid, kwaliteit en doelmatigheid

1.Om te voorkomen dat maatwerkvoorzieningen, waaronder pgb’s onterecht worden verstrekt en om misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet tegen te gaan, wijst het college een of meer toezichthouders aan. 2.De toezichthouder ziet toe op de naleving van de wet, deze verordening en de voorwaarden die zijn verbonden aan de verstrekking van maatwerkvoorzieningen, waaronder pgb’s en ook de naleving van overeenkomsten en subsidieregelingen op grond waarvan aanbieders namens het college voorzieningen leveren. 3.De toezichthouder houdt toezicht op de wijze waarop maatwerkvoorzieningen waaronder pgb's worden gebruikt, met het oog op de beoordeling van de kwaliteit, de rechtmatigheid en de doelmatigheid daarvan. 4.De toezichthoudend ambtenaar kan het college gevraagd en ongevraagd adviseren over de uitvoering en de handhaving van de wet en de daarop gebaseerde regels.

Artikel 12.3: Handhaving, herziening en terugvordering

1.Het college informeert cliënten en hun vertegenwoordigers op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die horen bij het ontvangen van een maatwerkvoorziening of een pgb. Daarbij legt het college ook uit wat de gevolgen kunnen zijn van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet en deze verordening. 2.In aanvulling op artikel 2.3.8 van de wet doet de cliënt of zijn wettelijke vertegenwoordiger aan het college, op verzoek of onverwijld uit eigen beweging, mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op of de uitvoering van een maatwerkvoorziening of een pgb. 3.In aanvulling op artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing over een maatwerkvoorziening of een pgb herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: 4.De cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten; de cliënt niet (meer) voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening verbonden voorwaarden; de cliënt de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel gebruikt. 5.Als het college een beschikking intrekt omdat de cliënt opzettelijk onjuiste of onvolledige informatie heeft verstrekt, kan het de waarde van de ten onrechte ontvangen voorziening geheel of gedeeltelijk terugvorderen zowel van de cliënt als van anderen die bewust hebben meegewerkt aan het verstrekken van die informatie. 6.Ingeval het recht op een in eigendom verstrekte voorziening is ingetrokken wegens onrechtmatige verstrekking of onrechtmatig gebruik, kan de tegenwaarde van deze voorziening worden teruggevorderd. 7.De bepalingen in dit artikel zijn van toepassing op alle vormen van verstrekte maatwerkvoorzieningen, dus ook op pgb's of financiële tegemoetkomingen. 8.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen een redelijke termijn na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 9.Het college kan de SVB gemotiveerd verzoeken de betalingen uit het pgb geheel of gedeeltelijk op te schorten voor ten hoogste dertien weken, als er een gegrond vermoeden bestaat dat de cliënt niet voldoet aan verplichtingen op grond van de wet. Daarbij weegt het college de belangen van de cliënt zorgvuldig af en handelt het college proportioneel. 10.Tijdens de periode waarin de betaling van het pgb is opgeschort, verricht het college of de toezichthoudend ambtenaar een onderzoek naar de rechtmatigheid en de kwaliteit van de met het pgb ingekochte ondersteuning.

Artikel 2: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen of pgb´s

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hollands Kroon 2015

De bedragen per vier weken, de inkomensbedragen en de percentages die gelden voor berekening van de eigen bijdrage zijn gelijk aan die genoemd in artikel 3.1, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Artikel 3: Kostprijs van een maatwerkvoorziening en pgb

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hollands Kroon 2015

De kostprijs van een maatwerkvoorziening en pgb wordt bepaald: door een aanbesteding; na een consultatie in de markt; of in overleg met de marktaanbieders.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop gebaseerde bepalingen worden verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking, algemeen verkrijgbaar is, bijdraagt aan zelfstandig functioneren en participatie, en betaalbaar is voor personen met een minimuminkomen; algemene voorziening: een aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek voor iedereen toegankelijk is en is gericht op maatschappelijke ondersteuning; budgethouder: de persoon aan wie het persoon gebonden budget (pgb) is toegekend; eigen bijdrage: het bedrag dat een cliënt per maand betaalt voor ondersteuning of voorzieningen op grond van de wet, zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet; eigen kracht: het vermogen van de cliënt om op eigen initiatief en met eigen mogelijkheden, vaardigheden en motivatie zijn zelfredzaamheid en participatie te behouden of te verbeteren, of zelf tot een oplossing te komen voor de behoefte aan beschermd wonen of opvang; financieel besluit: een regeling van het college waarin bedragen en eventuele nadere regels zijn vastgesteld; financiële tegemoetkoming: een vergoeding voor de kosten die direct aan de cliënt wordt betaald voor een specifiek doel; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen geldende normen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; hoofdverblijf: de vaste woon- en verblijfplaats van de cliënt, zoals opgenomen in de gemeentelijke basisadministratie; hulpvraag: ondersteuningsbehoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; informele hulpverlener: een persoon die maatschappelijke ondersteuning verleent aan een cliënt, waarbij deze ondersteuning niet beroeps‑ of bedrijfsmatig wordt verleend en rechtstreeks voortvloeit uit een bestaande sociale relatie of uit het sociale netwerk van de cliënt; mantelzorg: hulp die niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden aan een hulpbehoevende door iemand uit zijn directe sociale omgeving. Deze hulp is langdurig, onbetaald en vloeit voort uit een persoonlijke relatie; normaal gebruik van de woning: het kunnen uitvoeren van basisfuncties om zelfstandig te kunnen wonen, zoals eten, slapen, persoonlijke verzorging, koken en het zich verplaatsen in en om de woning; onderzoeksverslag: een schriftelijk verslag van het onderzoek naar de behoefte aan een maatwerkvoorziening, zoals bedoeld in artikel 2.3.2, achtste lid, van de wet; pgb: een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan gemaakt door (of namens) de budgethouder dat laat zien dat aan de regels van de wet en/of deze verordening wordt voldaan; professionele hulpverlener: een persoon of organisatie die maatschappelijke ondersteuning beroeps‑ of bedrijfsmatig verleent en voldoet aan de daarvoor geldende kwaliteitseisen; pgb-vertegenwoordiger: een persoon die door de budgethouder is ingeschakeld en door het college is goedgekeurd om de aan het pgb verbonden verplichtingen na te komen. Dit kan een gemachtigde of wettelijke vertegenwoordiger zijn die daarbij ondersteuning biedt. Deze vertegenwoordiger vervult niet de rol van zorgverlener, tenzij dit, gelet op de situatie van de cliënt, passend en verantwoord wordt geacht; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling of voorziening waarop de cliënt aanspraak kan maken en die passend is voor de ondersteuningsbehoefte; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015; 2.Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.8: Besluit en beschikking

1.Het college besluit of de cliënt wel of niet een maatwerkvoorziening wordt verstrekt. Dit besluit stuurt het college per brief aan de cliënt. Deze brief heet een beschikking. 2.In de beschikking waarin aan de cliënt een maatwerkvoorziening wordt toegekend, is opgenomen of deze voorziening als zorg in natura of in vorm van een pgb wordt verstrekt. Als de maatwerkvoorziening een dienst betreft, wordt de omvang hiervan zoveel mogelijk vastgesteld in minuten, uren, dagdelen of etmalen. 3.Wanneer de maatwerkvoorziening in natura wordt verstrekt, staat in de beschikking in ieder geval: om welke voorziening het gaat en wat het gewenste doel en/of resultaat daarvan is; vanaf welke begindatum en voor welke periode de voorziening wordt gegeven; en aan welke plichten en voorwaarden de cliënt moet voldoen rondom de voorziening. 4.Wanneer de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt gegeven, staat in de beschikking in ieder geval: voor welke voorziening het pgb wordt ingezet en wat het doel of resultaat daarvan is; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; vanaf welke begindatum en voor welke periode het pgb wordt gegeven, voor zover dit door het college wordt bepaald; aan welke plichten en voorwaarden de cliënt moet voldoen rondom het pgb; welke kwaliteitseisen gelden voor het gebruik van het pgb; en welke regels gelden voor verantwoording en besteding van het pgb. 5.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming vermeldt de beschikking zo nodig: aan welk resultaat de financiële tegemoetkoming moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de financiële tegemoetkoming; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming is en hoe dit tot stand is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor de financiële tegemoetkoming is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van de financiële tegemoetkoming; of een bijdrage in het kader van de uitvoering van de Wmo verschuldigd is. 6.In de beschikking staat of de cliënt een eigen bijdrage in de kosten moet betalen voor de voorziening. 7.In de beschikking staat wanneer, bij wie en hoe de cliënt of vertegenwoordiger bezwaar tegen de beschikking kan maken.

Artikel 11.1: Eigen bijdrage in de kosten voor maatwerkvoorzieningen

1.De cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten van een maatwerkvoorziening of een pgb, zolang hij of zij van de voorziening gebruikmaakt, dan wel gedurende de periode waarvoor het pgb is toegekend. 2.De hoogte van de bijdrage wordt vastgesteld op basis van het voor het betreffende kalenderjaar geldende abonnementstarief als bedoeld in artikel 2.1.4 van de wet, en bedraagt over de periode bedoeld in het eerste lid, maximaal de kostprijs van de maatwerkvoorziening of het pgb, en wordt geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). 3.De eigen bijdrage is verschuldigd vanaf de maand waarin de maatwerkvoorziening daadwerkelijk in gebruik is genomen of vanaf de maand waarin het persoonsgebonden budget kan worden aangewend, voor zover dit aan de cliënt is toe te rekenen. Als de maatwerkvoorziening of het pgb niet start op de eerste dag van de maand, is de eigen bijdrage verschuldigd vanaf de eerste dag van de daaropvolgende maand. 4.De bijdrage kan worden aangepast of beëindigd als de maatwerkvoorziening feitelijk niet meer wordt gebruikt, overeenkomstig het bepaalde in deze verordening. 5.Voor hulpmiddelen en woonvoorzieningen blijft de bijdrage verschuldigd, ook wanneer de cliënt tijdelijk geen gebruik maakt van de voorziening. 6.Er hoeft geen bijdrage te worden betaald voor: een rolstoel; een financiële tegemoetkoming, behalve wanneer deze wordt verstrekt voor een woningaanpassing of een vervoersvoorziening. een maatwerkvoorziening van personen in de leeftijd tot 18 jaar;

Artikel 4.2: Voorbeelden van maatwerkvoorzieningen

1.Het college kan, als is vastgesteld dat een maatwerkvoorziening noodzakelijk is op grond van artikel 4.1, maatwerkvoorzieningen verstrekken die zijn gericht op: huishoudelijke ondersteuning; begeleiding in groepsverband (dagbesteding) of individueel; mantelzorgondersteuning; woonvoorzieningen; hulpmiddelen en vervoersvoorzieningen; beschermd wonen. 2.De opsomming is niet uitputtend. De nadere uitwerking van deze maatwerkvoorzieningen is opgenomen in de volgende hoofdstukken van deze verordening.

Artikel 5.1: Doel en resultaten huishoudelijke ondersteuning

De ondersteuning bij het huishouden is gericht op het bereiken van de volgende resultaten: het schoon en leefbaar houden van de woning; het beschikken over schone en draagbare kleding; het beschikken over boodschappen voor het dagelijks leven; het beschikken over de benodigde dagelijkse maaltijden; het thuis kunnen zorgen voor minderjarige kinderen die tot het gezin behoren.

Artikel 5.2: Voorwaarden huishoudelijke ondersteuning

1.Hulp bij het schoonmaken, gericht op het schoonhouden van de woning, wordt alleen verstrekt voor zover deze betrekking heeft op de ruimten die noodzakelijk zijn voor het normale gebruik van de woning. 2.Bij de beoordeling van de noodzaak van huishoudelijke ondersteuning houdt het college rekening met de mate waarin 3.Het college kan huishoudelijke ondersteuning tijdelijk verstrekken als deze ondersteuning is gericht op het aanleren van de noodzakelijke vaardigheden om het huishouden zelfstandig te kunnen uitvoeren. 4.De behoefte aan huishoudelijke ondersteuning wordt bepaald door de mate waarin beperkingen zich voordoen. Daarbij wordt in ieder geval gekeken naar: de aard en omvang van de beperkingen; de samenstelling en omvang van het huishouden, waaronder de aanwezigheid van minderjarige kinderen; de leeftijd van de cliënt en diens mogelijkheden om nieuwe vaardigheden aan te leren. 5.De omvang van de huishoudelijke ondersteuning wordt, op basis van het onderzoek, geïndiceerd in minuten per week.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop gebaseerde bepalingen worden verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking, algemeen verkrijgbaar is, bijdraagt aan zelfstandig functioneren en participatie, en betaalbaar is voor personen met een minimuminkomen; algemene voorziening: een aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek voor iedereen toegankelijk is en is gericht op maatschappelijke ondersteuning; budgethouder: de persoon aan wie het persoon gebonden budget (pgb) is toegekend; eigen bijdrage: het bedrag dat een cliënt per maand betaalt voor ondersteuning of voorzieningen op grond van de wet, zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet; eigen kracht: het vermogen van de cliënt om op eigen initiatief en met eigen mogelijkheden, vaardigheden en motivatie zijn zelfredzaamheid en participatie te behouden of te verbeteren, of zelf tot een oplossing te komen voor de behoefte aan beschermd wonen of opvang; financieel besluit: een regeling van het college waarin bedragen en eventuele nadere regels zijn vastgesteld; financiële tegemoetkoming: een vergoeding voor de kosten die direct aan de cliënt wordt betaald voor een specifiek doel; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen geldende normen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; hoofdverblijf: de vaste woon- en verblijfplaats van de cliënt, zoals opgenomen in de gemeentelijke basisadministratie; hulpvraag: ondersteuningsbehoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; informele hulpverlener: een persoon die maatschappelijke ondersteuning verleent aan een cliënt, waarbij deze ondersteuning niet beroeps‑ of bedrijfsmatig wordt verleend en rechtstreeks voortvloeit uit een bestaande sociale relatie of uit het sociale netwerk van de cliënt; mantelzorg: hulp die niet in het kader van een hulpverlenend beroep wordt geboden aan een hulpbehoevende door iemand uit zijn directe sociale omgeving. Deze hulp is langdurig, onbetaald en vloeit voort uit een persoonlijke relatie; normaal gebruik van de woning: het kunnen uitvoeren van basisfuncties om zelfstandig te kunnen wonen, zoals eten, slapen, persoonlijke verzorging, koken en het zich verplaatsen in en om de woning; onderzoeksverslag: een schriftelijk verslag van het onderzoek naar de behoefte aan een maatwerkvoorziening, zoals bedoeld in artikel 2.3.2, achtste lid, van de wet; pgb: een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-plan: een plan gemaakt door (of namens) de budgethouder dat laat zien dat aan de regels van de wet en/of deze verordening wordt voldaan; professionele hulpverlener: een persoon of organisatie die maatschappelijke ondersteuning beroeps‑ of bedrijfsmatig verleent en voldoet aan de daarvoor geldende kwaliteitseisen; pgb-vertegenwoordiger: een persoon die door de budgethouder is ingeschakeld en door het college is goedgekeurd om de aan het pgb verbonden verplichtingen na te komen. Dit kan een gemachtigde of wettelijke vertegenwoordiger zijn die daarbij ondersteuning biedt. Deze vertegenwoordiger vervult niet de rol van zorgverlener, tenzij dit, gelet op de situatie van de cliënt, passend en verantwoord wordt geacht; voorliggende voorziening: een andere wettelijke regeling of voorziening waarop de cliënt aanspraak kan maken en die passend is voor de ondersteuningsbehoefte; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) 2015; 2.Begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, de daarop gebaseerde regelgeving en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.4: Gebruikelijke hulp

1.In aansluiting op de artikelen 1.2.1, onder a, en 2.3.5, derde lid, van de wet verstrekt het college geen maatwerkvoorziening als de cliënt de problemen waarvoor een maatwerkvoorziening is aangevraagd zelf kan verminderen of oplossen. Dit kan door: gebruik te maken van de eigen kracht van de cliënt; gebruikelijke hulp van huisgenoten; mantelzorg of hulp van anderen uit het sociale netwerk; gebruik te maken van algemene voorzieningen; gebruik te maken van algemeen gebruikelijke zaken of diensten. 2.Bij het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid, onder b, van de wet beoordeelt het college of er gebruikelijke hulp van huisgenoten beschikbaar is, zoals bedoeld in artikel 1.1.1, eerste lid, van de wet. Huisgenoten van de cliënt zijn verplicht om, voor zover dit redelijkerwijs van hen kan worden verlangd, mee te werken aan dit onderzoek. Dit geldt ook bij een heronderzoek als bedoeld in artikel 2.3.9 van de wet. 3.Bij de beoordeling van de aanwezigheid van gebruikelijke hulp houdt het college, als dat nodig is, rekening met: de samenstelling van het huishouden van de cliënt en de huisgenoot of huisgenoten; de aard van de relatie tussen de cliënt en de huisgenoot of huisgenoten; de aard, omvang en complexiteit van de ondersteuningsbehoefte van de cliënt; de beschikbaarheid en de praktische, lichamelijke en geestelijke mogelijkheden van de huisgenoot of huisgenoten om de cliënt te ondersteunen bij zelfredzaamheid, participatie of het zich handhaven in de samenleving; de mate waarin en de manier waarop de cliënt vóór de melding al werd ondersteund door de huisgenoot of huisgenoten; andere omstandigheden van de huisgenoot of huisgenoten die van invloed kunnen zijn op de mogelijkheid om ondersteuning te bieden.

Artikel 2.5: Onderzoek naar ondersteuningsbehoefte

1.Het college onderzoekt tijdens een gesprek de persoonlijke situatie van de cliënt die een melding heeft gedaan en van wie de ondersteuningsbehoefte wordt onderzocht. Daarbij beoordeelt het college, met inachtneming van artikel 2.4 van deze verordening, welke mogelijkheden er zijn om de zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren en of een maatwerkvoorziening nodig is. 2.Het onderzoek vindt zo spoedig mogelijk, maar niet later dan binnen zes weken na de melding plaats. 3.Daarbij onderzoekt het college zo snel mogelijk en voor zover noodzakelijk: wat de cliënt nodig heeft, wat zijn persoonlijke situatie is en wat zijn voorkeuren zijn; welke mogelijkheden er zijn om met eigen kracht, gebruikelijke hulp en algemeen gebruikelijke voorzieningen de zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren, of te voorkomen dat een maatwerkvoorziening nodig is; welke ondersteuning nodig is voor de mantelzorger van de cliënt; welke mogelijkheden de cliënt heeft om zijn zelfredzaamheid of participatie te behouden of te verbeteren door gebruik te maken van (collectieve) algemene voorzieningen; welke mogelijkheden er zijn om, door samenwerking met zorgverzekeraars, zorgaanbieders en andere partijen op het gebied van gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, de ondersteuning zo goed mogelijk af te stemmen op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid en participatie; of een maatwerkvoorziening nodig is om de cliënt goed te ondersteunen. 4.Het college bespreekt in begrijpelijke taal: welke kosten de cliënt moet betalen volgens de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; welke mogelijkheden de cliënt heeft om te kiezen voor een maatwerkvoorziening in de vorm van natura of in de vorm van een pgb, en wat de gevolgen van deze keuze zijn. 5.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 6.Het college legt de bevindingen van het onderzoek, zoals bedoeld in het vierde lid, vast in een onderzoeksverslag en verstrekt dat aan de cliënt. 7.Het onderzoeksverslag wordt door het college gebruikt bij de beoordeling van een aanvraag en kan, indien het door de cliënt is ondertekend, worden aangemerkt als een aanvraag voor een maatwerkvoorziening.

Artikel 4.1: Algemene uitgangspunten maatwerkvoorzieningen

1.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening die zijn beperkingen in zelfredzaamheid of participatie vermindert of wegneemt, als hij deze beperkingen niet kan oplossen door gebruik te maken van: eigen kracht; algemeen gebruikelijke voorzieningen; gebruikelijke hulp; mantelzorg of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemene voorzieningen. 2.De maatwerkvoorziening draagt, op basis van het onderzoeksverslag en eventueel het persoonlijk plan, bij aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in redelijke mate in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie, zodat hij zo lang mogelijk in zijn eigen leefomgeving kan blijven wonen. 3.De omvang van de maatwerkvoorziening wordt bepaald op basis van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.5. Daarbij kiest het college in de situatie van de cliënt de goedkoopst passende voorziening. 4.Er bestaat geen recht op een maatwerkvoorziening als aan de cliënt eerder een maatwerkvoorziening is verstrekt en de gebruikelijke afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet is verstreken. 5.Van het vorige lid kan worden afgeweken als: de eerder verstrekte voorziening buiten de schuld van de cliënt verloren is gegaan, is gestolen of defect is geraakt; de cliënt geheel of gedeeltelijk bijdraagt in de kosten van vervanging van de voorziening; of de eerder verstrekte voorziening, door gewijzigde omstandigheden van de cliënt, niet langer een passende oplossing biedt voor de ondersteuningsbehoefte.

Artikel 4.3: Vorm en voorwaarden van maatwerkvoorzieningen

1.Iedere cliënt aan wie een maatwerkvoorziening wordt toegekend, heeft volgens de Wmo de keuze tussen zorg in natura en een pgb. 2.Het college kan ondersteuning verstrekken in de vorm van zorg in natura. Dit betekent dat de gemeente de maatwerkvoorziening, dienst of hulp organiseert en levert via een gecontracteerde aanbieder. 3.Het college weigert een maatwerkvoorziening al dan niet in de vorm van een pgb, als deze is gerealiseerd: voor de melding van de hulpvraag; na de melding van de hulpvraag, maar voordat het college op de aanvraag heeft beslist, tenzij het college hiervoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven, of sprake is van een situatie waarin zowel de noodzaak van de voorziening als de daarmee gemaakte kosten achteraf nog objectief kunnen worden vastgesteld. 4.De cliënt die een woningaanpassing voor de eigen woning heeft gekregen (al dan niet in de vorm van een pgb), zorgt voor een opstalverzekering die voldoende de waarde van de woning en de woningaanpassing dekt tegen schade. 5.De cliënt zorgt voor een goede verzekering tegen verlies, diefstal en schade als de maatwerkvoorziening, al dan niet is aangeschaft met een pgb. 6.Het college stelt nadere regels vast over de gebruikelijke afschrijvingstermijnen van de maatwerkvoorzieningen (financieel besluit).

Artikel 6.3: Voorwaarden vervoer van en naar dagbesteding

1.De cliënt kan in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening voor vervoer van en naar begeleiding in groepsverband (dagbesteding) als dit noodzakelijk is om de ondersteuning daadwerkelijk te kunnen ontvangen. 2.Vervoer wordt toegekend wanneer de cliënt, gelet op zijn beperkingen, niet in staat is om zelfstandig of met inzet van het eigen netwerk, gebruikelijke hulp, informele hulp of een algemeen gebruikelijke voorziening te reizen van en naar de locatie waar de dagbesteding wordt aangeboden. 3.Bij de beoordeling van de noodzaak van vervoer worden de persoonlijke omstandigheden van de cliënt in samenhang betrokken, waaronder de aard en ernst van de beperkingen en de mogelijkheden om op een andere wijze in het vervoer te voorzien.

Artikel 8.1: Lokaal vervoer

1.Het college kan een maatwerkvoorziening verstrekken gericht op het lokaal verplaatsen, in de vorm van een vervoersvoorziening of een vervoersbudget. Deze maatwerkvoorziening is gericht op het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van de cliënt, waaronder deelname aan het maatschappelijk verkeer. 2.Een maatwerkvoorziening voor lokaal verplaatsen kan worden toegekend indien de cliënt als gevolg van beperkingen niet in staat is om, of niet in redelijkheid gebruik kan maken van, het openbaar vervoer, het eigen netwerk, algemeen gebruikelijke voorzieningen of collectief vervoer, en deze beperkingen niet met een voorliggende of algemene voorziening kunnen worden gecompenseerd. 3.De maatwerkvoorziening vervoer is bedoeld om verplaatsingen mogelijk te maken in het kader van sociale participatie en zelfredzaamheid in de eigen leefomgeving. Hieronder wordt in ieder geval verstaan: het bereiken van winkels en andere basisvoorzieningen voor het dagelijks leven; het onderhouden en aangaan van sociale contacten, zoals bezoek aan familie, vrienden of kennissen; het deelnemen aan maatschappelijke, sociale of recreatieve activiteiten, waaronder vrijwilligerswerk, verenigingsactiviteiten of deelname aan ontmoetingsactiviteiten.