Wmo in Hof van Twente: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Indien de noodzakelijke aanpassingen meer kosten dan € 10.000,00 wordt het primaat van verhuizen toegepast.

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025, paragraaf 2.1, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR742820_1).

Als een traplift is geplaatst voor 1 januari 2017, is het PGB voor instandhoudingskosten van die traplift, afwijkend van het voorgaande, gemaximeerd tot € 187,- per kalenderjaar.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022, artikel 4, geldt sinds 18 januari 2022 (CVDR672777_1).

Dit kan zich met name voordoen bij trapliften, rolstoelen en vervoermiddelen.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2026, bijlage, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763821_1).

Als een cliënt bijvoorbeeld verhuist van een gelijkvloerse woning naar een woning met niveauverschillen, terwijl al bekend is dat hij problemen ondervindt bij gebruik van een trap, dan wordt een traplift in de nieuwe woning geweigerd.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2026, bijlage, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763821_1).

Immers, het probleem traplopen en daardoor de noodzaak van de traplift was al voor de verhuizing te voorzien.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2026, bijlage, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763821_1).

Bouwkundige ingrepen worden veelal door natrekking eigendom van de woningeigenaar.

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025, paragraaf 6.1, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR742820_1).

De wetgever wilde namelijk niet dat een verhuurder een noodzakelijke woningaanpassing kan tegenhouden.

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025, paragraaf 6.3, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR742820_1).

Dit laat onverlet dat de huurder, de persoon met beperkingen, nog steeds de keuzevrijheid heeft of hij een bouwkundige woningaanpassing in natura of in de vorm van een PGB wil ontvangen.

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025, paragraaf 6.3, geldt sinds 1 juli 2025 (CVDR742820_1).

Het kostprijs van Huishoudelijke ondersteuning in natura bedraagt € 42,17

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026, artikel 15, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR758174_1).

Schoonmaakmodule (alle activiteiten uit deze module | € 53,19 | € 58,53 | € 29,28

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022, artikel 3, geldt sinds 18 januari 2022 (CVDR672777_1).

Schoonmaakmodule (alle activiteiten uit deze module | € 59,10 | € 65,03

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022, artikel 17, geldt sinds 18 januari 2022 (CVDR672777_1).

1. De ondersteuning bij de huishoudelijke ondersteuning is gericht op een of meer van de volgende resultaten: a. wonen in een schoon en leefbaar huis

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2026, artikel 7.1, geldt sinds 1 juli 2026 (CVDR763821_1).

Artikel 8.1: Resultaat woonvoorziening

1. De woonvoorziening is erop gericht dat de cliënt normaal gebruik kan maken van de woning waarin hij zijn hoofdverblijf heeft. Dit geldt uitsluitend ten aanzien van de woonkamer, slaapvertrekken, keuken, sanitaire ruimten, berging en tuin of balkon. 2. Voor zover de cliënt kan verhuizen naar een geschikte woning of een goedkoper geschikt te maken woning en die verhuizing kan leiden tot het te bereiken resultaat, wordt eerst deze mogelijkheid beoordeeld.

Artikel 8.2: Criteria woonvoorziening

1. Een woonvoorziening wordt alleen toegekend als: a. sprake is van een zelfstandige woning. b. de aan te passen woning in de gemeente Hof van Twente staat. 2. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: a. in of aan Wlz-instellingen, hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en kamerbewoning. b. in of aan gemeenschappelijke ruimten van woongebouwen, die specifiek gericht zijn op ouderen en mensen met beperkingen als die voorziening voor het betreffende gebouw als algemeen gebruikelijk is aan te merken. c. in woongebouwen, die tijdens recente nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen. 3. Een woonvoorziening wordt slechts toegekend als de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan of waarin de woonvoorziening wordt getroffen. 4. Een woonvoorziening wordt geweigerd als: a. de noodzaak tot het treffen van de voorziening het gevolg is van een verhuizing, die niet noodzakelijk was vanwege belemmeringen in het normale gebruik van de woning als gevolg van beperkingen, en er geen andere belangrijke reden aanwezig was. b. de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen –op dat moment beschikbare- meest geschikte woning, tenzij het college daarvoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven. c. deze betrekking heeft op woonvoorzieningen in gemeenschappelijke ruimten anders dan: - verbreden van toegangsdeuren; - aanbrengen van elektrische deuropeners; - aanleg van een hellingbaan van de openbare weg naar de toegang van het gebouw(mits de woningen in het woongebouw te bereiken zijn met een rolstoel), - aanbrengen van vlonders, - aanbrengen van een extra trapleuning bij een portiekwoning; d. de cliënt verhuisd is naar een woonruimte die niet bestemd en/of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden. e. de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning het gevolg zijn van de aard van de in de woning gebruikte materialen of van de slechte staat van onderhoud. 5. de noodzaak tot het treffen van een maatwerkvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud of ook kan worden aangemerkt als renovatie van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan een woning mogen worden gesteld. 6. De bijdrage in kosten van verhuizing wordt ook geweigerd als de persoon met beperkingen voor het eerst zelfstandig gaat wonen, verhuisd is vanuit of naar een woonruimte die niet geschikt is het gehele jaar door bewoond te worden, verhuisd is naar of vanuit een Wlz-instelling of een andere instelling gericht op het verstrekken van zorg, of er in de verlaten woonruimte geen problemen met het normale gebruik van de woning zijn ondervonden.

Artikel 8.3: Verstrekkingsvormen

1. Een bijdrage in kosten van verhuizing wordt uitsluitend als een financiële tegemoetkoming verstrekt. 2. Het college legt de hoogte van de financiële tegemoetkoming vast in een beleidsregel. 3. Voor alle overige woonvoorzieningen geldt dat deze hetzij in natura hetzij in de vorm van een PGB worden verstrekt. Artikel 8.4 Nadere regels Het college kan in een beleidsregel nadere regels stellen over de vorm, inhoud en omvang van deze maatwerkvoorzieningen.

Artikel 11.1: Verplichtingen en criteria voor een PGB

1. Het college verstrekt een PGB met inachtneming van artikel 2.3.6. van de wet.   2. Aan het PGB zijn de volgende verplichtingen verbonden: a. de cliënt stelt een PGB-budgetplan op en levert dit ingevuld, ondertekend en voorzien van bewijsstukken aan bij het college. Het college kan aanvullende voorwaarden aan de inhoud van het PGB-plan stellen. b. het PGB mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk wordt geacht. c. het PGB moet binnen drie maanden na toekenning zijn aangewend voor inkoop of aanschaf van het resultaat waarvoor de toekenning heeft plaatsgevonden. In geval van een woonvoorziening kan van deze termijn worden afgeweken in overleg met het college. 3. Het PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen wordt achteraf op declaratiebasis uitbetaald. 4. Een PGB voor dienstverlening mag uitsluitend worden besteed aan kosten van arbeidsloon van hulp of zorg en bijkomende kosten voor de zorgverlener, te weten werkgeverslasten, reiskostenvergoedingen voor woon-werkverkeer, verlofregelingen en een pensioenvoorziening dan wel de kosten van de Dagbesteding of Logeerzorg. 5. De cliënt aan wie een PGB voor dienstverlening is toegekend, sluit met de aanbieder een zorgovereenkomst zoals die wordt aangeboden door de Sociale Verzekeringsbank. 6. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde hulpmiddelen en diensten, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van persoonsgebonden budgetten. 7. Een cliënt kan met een PGB diensten betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk mits de dienstverlener beschikt over de kwalificaties die volgens landelijk geldende kwaliteitscriteria vereist zijn voor de dienstverlening en de dienstverlener niet overbelast raakt door het bieden van de ondersteuning. 8. Een PGB kan niet voor een andere maatwerkvoorziening worden besteed dan waarvoor het is toegekend.

Artikel 11.4: Vaststellen hoogte van het PGB

1. De hoogte van het PGB voor een woonvoorziening, rolstoel, vervoermiddel of ander hulpmiddel is beperkt tot de daadwerkelijke kosten en is gelijk aan maximaal de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening zoals die kan worden aangeschaft bij een van de gecontracteerde leveranciers in natura. 2. De daadwerkelijke kosten van een woonvoorziening, rolstoel of vervoermiddel kunnen ook blijken uit een uit een door het college goedgekeurde kostenbegroting. 3. Bij de vaststelling van de hoogte van het PGB voor Huishoudelijke ondersteuning, Dagbesteding, Begeleiding individueel en Logeerzorg wordt een onderscheid gemaakt tussen: a. het tarief voor professionals en b. het tarief voor niet-professionals. 4. Het tarief voor professionals wordt slechts geboden indien de hulpverlener voldoet aan de kwaliteitseisen die ook worden gesteld aan gecontracteerde aanbieders voor ondersteuning in natura. 5. Indien ondersteuning wordt geboden door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad van de cliënt, wordt het PGB altijd gebaseerd op het tarief voor niet-professionals. 6. Het PGB voor professionals als bedoeld onder lid 3 onder a bedraagt 90% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij op basis van het ingediende budgetplan passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief wordt ingekocht. 7. Indien het op basis van het vorige lid vastgestelde PGB in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de voorziening hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij de maatwerkvoorzieningen Huishoudelijke ondersteuning en Begeleiding individueel maximaal 110% van het wettelijke minimumuurloon, vermeerderd met de vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij een lager uurtarief is overeengekomen. 9. Indien de voorziening als bedoeld in het vorige lid wordt geboden bij het bestaan van een dienstbetrekking, wordt het budget verhoogd met de verschuldigde werkgeverslasten. 10. Bij ondersteuning geboden door bloed- of aanverwanten in de eerste of tweede graad van de cliënt is nimmer sprake van een dienstbetrekking. 11. De in lid 8 en 9 bedoelde tarieven zijn all-in tarieven. Dat wil zeggen dat alle kosten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen(en) en reiskosten in dit tarief zijn opgenomen. 12. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onderdeel b bedraagt bij Dagbesteding 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 13. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij Logeerzorg 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 14. Het PGB voor eigen vervoer van de cliënt naar en van de locatie waar de Dagbesteding wordt geboden, wordt gebaseerd op de onbelaste kilometervergoeding zoals die door de Rijksoverheid is vastgesteld. Per dag is maximaal 1 retourrit mogelijk. 15. De hoogte van het PGB is in geen enkel geval hoger dan de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura. 16. Bij een PGB voor dienstverlening als bedoeld in het derde lid van dit artikel is een vast maandloon uitgesloten. 17. Als dat noodzakelijk is, kan een PGB voor kosten van onderhoud, reparatie en verzekering van een hulpmiddel of woonvoorziening worden toegekend. De hoogte van dit PGB is gelijk aan de kostprijs en gemaximeerd tot de kosten van instandhouding zoals die zijn overeengekomen met de gecontracteerde leveranciers.

Artikel 12.1: Bijdrage in de kosten

1. De cliënt is een bijdrage in de kosten van een maatwerkvoorziening in natura of een PGB verschuldigd. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de cliënt recht heeft op de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het PGB wordt verstrekt. 3. De bijdrage wordt vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.1.4a van de wet en artikel 3.8. van het uitvoeringsbesluit zodat steeds de maximale bijdrage zoals de wetgever die vaststelt, wordt opgelegd. 4. Als een maatwerkvoorziening of PGB wordt toegekend voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt, is de bijdrage verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 5. Zodra de minderjarige cliënt de leeftijd van 18 jaar bereikt, is deze vanaf dat moment zelf de bijdrage in de kosten verschuldigd voor de maatwerkvoorziening. 6. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en opvang wordt vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 7. De bijdrage is in de kosten overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 8. Afwijkend van het eerste lid wordt de bijdrage niet opgelegd a. voor gebruik van het Maatververvoer. Wel is voor het Maatwerkvervoer een ritbijdrage verschuldigd. b. als het gaat om een financiële tegemoetkoming. c. als sprake is van een situatie als bedoeld in hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 9. Het college is bevoegd nadere regels te stellen over de bijdrage.

Artikel 3: PGB Woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat de woonvoorziening overeenkomstig de toekenning is aangebracht. 3. Als een PGB voor aanschaf van een voorziening wordt verstrekt, kan zo nodig ook een PGB voor instandhoudingskosten worden toegekend. 4. Het PGB voor instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken en de kosten niet vallen onder garantiebepalingen van de leverancier. 5. Instandhoudingskosten kunnen uitsluitend betrekking hebben op trapliften, rolstoel- of sta – plateauliften, woonhuisliften, plateauliften, balansliften; tilliften, mechanisme voor een hoog / laag verstelbaar keukenblok en elektromechanische openings- en sluitingsmechanismen van deuren; 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is, indien van toepassing, gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie door gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd. 7. Als een traplift is geplaatst op of na 1 januari 2017 wordt, afwijkend van het voorgaande, geen PGB voor instandhoudingskosten van die traplift toegekend. 8. Als een traplift is geplaatst voor 1 januari 2017, is het PGB voor instandhoudingskosten van die traplift, afwijkend van het voorgaande, gemaximeerd tot € 187,- per kalenderjaar.

Artikel 12: Bijdrage in de kosten van voorziening in natura voor hulpmiddelen en woningaanpassingen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de voorziening daadwerkelijk is geboden (vast te stellen aan de hand van de factuur van de leverancier) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de voorziening nog gebruikt wordt en/of in het bezit is van de cliënt en de kostprijs ervan nog niet volledig is voldaan.

Artikel 4.: PGB Woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 lid 1 en 2 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat de woonvoorziening overeenkomstig de toekenning is aangebracht. 3. Als een PGB voor aanschaf van een voorziening wordt verstrekt, kan zo nodig ook een PGB voor instandhoudingskosten worden toegekend. 4. Het PGB voor instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken en de kosten niet vallen onder garantiebepalingen van de leverancier. 5. Instandhoudingskosten kunnen uitsluitend betrekking hebben op trapliften, rolstoel- of sta – plateauliften, woonhuisliften, plateauliften, balansliften; tilliften, mechanisme voor een hoog / laag verstelbaar keukenblok en elektromechanische openings- en sluitingsmechanismen van deuren; 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is, indien van toepassing, gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie door gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd. 7. Als een traplift is geplaatst op of na 1 januari 2017 wordt, afwijkend van het voorgaande, geen PGB voor instandhoudingskosten van die traplift toegekend. 8. Als een traplift is geplaatst voor 1 januari 2017, is het PGB voor instandhoudingskosten van die traplift, afwijkend van het voorgaande, gemaximeerd tot € 187,- per kalenderjaar.

Artikel 16: Bijdrage in de kosten PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de ondersteuning daadwerkelijk is geboden (te bepalen aan de hand van de factuur van de leverancier) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de voorziening nog gebruikt wordt en/of in het bezit is van de cliënt en de hoogte van het verleende PGB nog niet volledig is voldaan.

Paragraaf 3.2: Specifieke woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025

In deze paragraaf worden enkele specifieke woonvoorzieningen benoemd. Reden hiervan is dat voor die voorzieningen enkele specifieke en aanvullende voorwaarden en aandachtspunten zijn vastgesteld.

Paragraaf 4.2: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025

Niet vergoed worden zaken die als algemeen gebruikelijk worden beschouwd. Welke zaken daartoe behoren, hangt af van de maatschappelijke ontwikkelingen. Veel woonvoorzieningen zijn tegenwoordig in de reguliere handel te koop (bouwmarkten, supermarkten), worden ook door mensen zonder beperkingen gebruikt en worden daarom als algemeen gebruikelijk beschouwd. Voorbeelden zijn -verhoogde toiletpot; -eenvoudige wandbeugels; -hendelmengkranen en thermostatische kranen; -normale babyfoon/intercom; -antislipbehandeling badkamervloer.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld of gemaakt is voor mensen met een beperking, die algemeen verkrijgbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie tot participatie of zelfredzaamheid en financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; b. andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de wet; c. beleidsregel: regels die het college vaststelt over de nadere uitwerking van deze verordening, zoals bedoeld in artikel 1:3 lid 4 Algemene wet bestuursrecht; d. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; e. dagbesteding: structurele tijdbesteding met een welomschreven doel, gericht op zelfredzaamheid en participatie van de cliënt en/of ontlasting van mantelzorgers; f. eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de cliënt om zelf en/of met personen uit het sociaal netwerk de nodige ondersteuning te realiseren; g. financiële tegemoetkoming: een forfaitaire tegemoetkoming in kosten van ondersteuning, die niet noodzakelijkerwijs volledig kostendekkend is; h. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de huisgenoten, tot wie gerekend worden, de partner, ouders, inwonende kinderen en andere huisgenoten; i. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Het gaat het om het feitelijk woonadres; j. huisgenoot: meerderjarige personen met wie de cliënt een duurzame, gezamenlijke huishouding voert, k. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; l. ingezetene: cliënt die zijn of haar hoofdverblijf heeft in de gemeente Hof van Twente; m. maatwerkvervoer: een systeem van collectief taxivervoer; n. melding: verzoek als bedoeld in artikel 2.3.2. eerste lid van de wet, aan het college om onderzoek naar de hulpvraag; o. niet-professional: een persoon uit het sociaal netwerk, een particulier persoon die niet beroepsmatig maatschappelijke ondersteuning verleent aan de cliënt dan wel een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die beroepsmatig werkzaam is op het terrein van maatschappelijke ondersteuning maar niet voldoet aan alle door het college gestelde kwaliteitseisen om als professional te worden beschouwd; p. begeleiding individueel: individuele begeleiding gericht op het versterken of behouden van zelfredzaamheid van de cliënt; q. ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 8 van de wet, eventueel aangevuld met een persoonlijk plan van de cliënt. Hierin zijn beschreven adviezen, verwijzingen, afspraken en beoogde resultaten die in samenspraak met de cliënt zijn gemaakt als ook eventuele in aanmerking komende voorzieningen; r. persoonlijk plan: een plan dat cliënt opstelt en aangeeft, op basis van artikel 2.3.2, vierde lid onderdelen a tot en met e van de wet, welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; s. professional: een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de uit te voeren taken, werkzaamheden en diensten is ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) als zijnde beroepsmatig werkzaam op het terrein van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan kwaliteitseisen zoals die ook gelden voor door de gemeente gecontracteerde aanbieders. Voor personen die zijn aangemerkt als zelfstandige zonder personeel geldt ook dat zij de beschikking hebben over een verklaring omtrent gedrag en over relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; t. PGB: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; u. PGB-budgetplan: een door de cliënt in te vullen format PGB-plan. Het college beoordeelt dit plan in verband met de aanspraak op een PGB. In het plan zijn in ieder geval opgenomen welke diensten of producten uit het PGB worden betaald, wat de kostprijs daarvan is en welke resultaten worden bereikt. Ook blijkt uit het budgetplan de kwaliteit van de hulpverlener en de kwaliteit van de dienstverlening. v. ritbijdrage: bijdrage, vastgesteld door de Regio Twente, die in rekening wordt gebracht voor gebruik van het Maatwerkvervoer; w. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; x. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; y. zelfstandige woning: woning met een eigen toegang en eigen keuken, woonkamer, badkamer en toilet. 2. Begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het uitvoeringsbesluit en in de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.3: Inhoud beschikking

1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt aangegeven of deze als voorziening in natura, als PGB of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2. De beschikking is in lijn met artikel 3:47 van de Algemene wet bestuursrecht. 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt; b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; c. hoe de voorziening wordt verstrekt en d. welke verplichtingen zijn verbonden aan het verstrekken van de voorziening. 4. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een PGB wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt; b. voor welk resultaat het PGB moet worden aangewend; c. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het PGB; d. wat de hoogte van het PGB is en hoe hiertoe is gekomen; e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het PGB is bedoeld; f. de wijze van verantwoording van de besteding van het PGB en g. welke verplichtingen zijn verbonden aan het verstrekken van het PGB. 5. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. voor welk resultaat de tegemoetkoming wordt aangewend; b. wat de hoogte van de tegemoetkoming is; c. wat de duur is van de verstrekking waarvoor de tegemoetkoming is bedoeld en d. de wijze van verantwoording van de besteding van de tegemoetkoming. 6. Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in of bij de beschikking geïnformeerd.

Artikel 8.3: Verstrekkingsvormen

1. Een bijdrage in kosten van verhuizing wordt uitsluitend als een financiële tegemoetkoming verstrekt. 2. Het college legt de hoogte van de financiële tegemoetkoming vast in een beleidsregel. 3. Voor alle overige woonvoorzieningen geldt dat deze hetzij in natura hetzij in de vorm van een PGB worden verstrekt. Artikel 8.4 Nadere regels Het college kan in een beleidsregel nadere regels stellen over de vorm, inhoud en omvang van deze maatwerkvoorzieningen.

Artikel 9.5: Verstrekkingsvormen

1. Een bijdrage in kosten van individueel gebruik van een taxi of eigen auto wordt uitsluitend als een financiële tegemoetkoming verstrekt. 2. Het college legt de hoogte van de financiële tegemoetkoming vast in een beleidsregel. 3. Voor hulpmiddelen geldt dat deze hetzij in natura hetzij in de vorm van een PGB worden verstrekt. Artikel 9.6 Nadere regels Het college kan in een beleidsregel nadere regels stellen over de vorm, inhoud en omvang van deze maatwerkvoorzieningen.

Artikel 10.2: Verstrekkingsvormen

1. Een bijdrage in kosten van een sportrolstoel wordt uitsluitend als een financiële tegemoetkoming verstrekt. 2. Het college legt de hoogte van de financiële tegemoetkoming vast in een beleidsregel. 3. Voor alle overige rolstoelvoorzieningen geldt dat deze hetzij in natura hetzij in de vorm van een PGB worden verstrekt.

Artikel 11.1: Verplichtingen en criteria voor een PGB

1. Het college verstrekt een PGB met inachtneming van artikel 2.3.6. van de wet.   2. Aan het PGB zijn de volgende verplichtingen verbonden: a. de cliënt stelt een PGB-budgetplan op en levert dit ingevuld, ondertekend en voorzien van bewijsstukken aan bij het college. Het college kan aanvullende voorwaarden aan de inhoud van het PGB-plan stellen. b. het PGB mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk wordt geacht. c. het PGB moet binnen drie maanden na toekenning zijn aangewend voor inkoop of aanschaf van het resultaat waarvoor de toekenning heeft plaatsgevonden. In geval van een woonvoorziening kan van deze termijn worden afgeweken in overleg met het college. 3. Het PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen wordt achteraf op declaratiebasis uitbetaald. 4. Een PGB voor dienstverlening mag uitsluitend worden besteed aan kosten van arbeidsloon van hulp of zorg en bijkomende kosten voor de zorgverlener, te weten werkgeverslasten, reiskostenvergoedingen voor woon-werkverkeer, verlofregelingen en een pensioenvoorziening dan wel de kosten van de Dagbesteding of Logeerzorg. 5. De cliënt aan wie een PGB voor dienstverlening is toegekend, sluit met de aanbieder een zorgovereenkomst zoals die wordt aangeboden door de Sociale Verzekeringsbank. 6. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde hulpmiddelen en diensten, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van persoonsgebonden budgetten. 7. Een cliënt kan met een PGB diensten betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk mits de dienstverlener beschikt over de kwalificaties die volgens landelijk geldende kwaliteitscriteria vereist zijn voor de dienstverlening en de dienstverlener niet overbelast raakt door het bieden van de ondersteuning. 8. Een PGB kan niet voor een andere maatwerkvoorziening worden besteed dan waarvoor het is toegekend.

Artikel 11.2: Weigeringsgronden voor een PGB

Het college weigert het PGB als a. de cliënt, al dan niet met hulp uit het sociaal netwerk of aangewezen vertegenwoordiger, niet in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen of niet in staat is de aan een PGB verbonden (opdrachtgevers- of werkgevers) taken op een verantwoorde wijze uit te voeren. Dit ter beoordeling van het college. b. de kwaliteit van de in te kopen hulpverlener niet voldoende gewaarborgd is. c. niet vaststaat dat de in te kopen ondersteuning als veilig, cliëntgericht en doeltreffend kan worden aangemerkt. d. het PGB wordt besteed aan een persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en de gebruikelijk hulp op zich moet nemen, maar daartoe niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. e. sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie zoals bedoel in artikel 2.3.3. van de wet. f. de beoogde beheerder van het PGB dezelfde persoon of organisatie is als de hulpverlener. g. een voorziening slechts voor een korte periode passend is. h. de te verlenen ondersteuning naar verwachting korter zal duren dan 3 maanden. i. niet wordt voldaan aan het gestelde in artikel 2.3.6. van de wet. j. binnen 3 jaar, voorafgaand aan de aanvraag, toepassing is gegeven aan artikel 2.3.10 lid 1 onder a, d of e van de wet.

Artikel 11.3: Geen besteding van het PGB

Het PGB mag in ieder geval niet worden besteed aan a. kosten voor het voeren van een PGB-administratie of andere vormen van beheer van het PGB. b. kosten van bemiddeling. c. kosten van lidmaatschap Per Saldo of andere belangenverenigingen. d. kosten van cursussen over het PGB. e. de bijdrage in de kosten. f. ondersteuning buiten Nederland.

Artikel 11.4: Vaststellen hoogte van het PGB

1. De hoogte van het PGB voor een woonvoorziening, rolstoel, vervoermiddel of ander hulpmiddel is beperkt tot de daadwerkelijke kosten en is gelijk aan maximaal de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening zoals die kan worden aangeschaft bij een van de gecontracteerde leveranciers in natura. 2. De daadwerkelijke kosten van een woonvoorziening, rolstoel of vervoermiddel kunnen ook blijken uit een uit een door het college goedgekeurde kostenbegroting. 3. Bij de vaststelling van de hoogte van het PGB voor Huishoudelijke ondersteuning, Dagbesteding, Begeleiding individueel en Logeerzorg wordt een onderscheid gemaakt tussen: a. het tarief voor professionals en b. het tarief voor niet-professionals. 4. Het tarief voor professionals wordt slechts geboden indien de hulpverlener voldoet aan de kwaliteitseisen die ook worden gesteld aan gecontracteerde aanbieders voor ondersteuning in natura. 5. Indien ondersteuning wordt geboden door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad van de cliënt, wordt het PGB altijd gebaseerd op het tarief voor niet-professionals. 6. Het PGB voor professionals als bedoeld onder lid 3 onder a bedraagt 90% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij op basis van het ingediende budgetplan passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief wordt ingekocht. 7. Indien het op basis van het vorige lid vastgestelde PGB in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de voorziening hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij de maatwerkvoorzieningen Huishoudelijke ondersteuning en Begeleiding individueel maximaal 110% van het wettelijke minimumuurloon, vermeerderd met de vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij een lager uurtarief is overeengekomen. 9. Indien de voorziening als bedoeld in het vorige lid wordt geboden bij het bestaan van een dienstbetrekking, wordt het budget verhoogd met de verschuldigde werkgeverslasten. 10. Bij ondersteuning geboden door bloed- of aanverwanten in de eerste of tweede graad van de cliënt is nimmer sprake van een dienstbetrekking. 11. De in lid 8 en 9 bedoelde tarieven zijn all-in tarieven. Dat wil zeggen dat alle kosten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen(en) en reiskosten in dit tarief zijn opgenomen. 12. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onderdeel b bedraagt bij Dagbesteding 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 13. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij Logeerzorg 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 14. Het PGB voor eigen vervoer van de cliënt naar en van de locatie waar de Dagbesteding wordt geboden, wordt gebaseerd op de onbelaste kilometervergoeding zoals die door de Rijksoverheid is vastgesteld. Per dag is maximaal 1 retourrit mogelijk. 15. De hoogte van het PGB is in geen enkel geval hoger dan de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura. 16. Bij een PGB voor dienstverlening als bedoeld in het derde lid van dit artikel is een vast maandloon uitgesloten. 17. Als dat noodzakelijk is, kan een PGB voor kosten van onderhoud, reparatie en verzekering van een hulpmiddel of woonvoorziening worden toegekend. De hoogte van dit PGB is gelijk aan de kostprijs en gemaximeerd tot de kosten van instandhouding zoals die zijn overeengekomen met de gecontracteerde leveranciers.

Artikel 11.5: Nadere regels

1. Het college kan in een beleidsregel nadere regels stellen over de hoogte, vorm, inhoud, omvang en besteding van een PGB. 2. Het college kan in een beleidsregel nadere regels vastleggen over de wijze waarop de budgetvaardigheid van de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger wordt beoordeeld. 3. Het college kan in een beleidsregel nadere kwaliteitseisen stellen aan producten, hulpmiddelen en dienstverlening die met een PGB worden ingekocht.

Artikel 12.1: Bijdrage in de kosten

1. De cliënt is een bijdrage in de kosten van een maatwerkvoorziening in natura of een PGB verschuldigd. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de cliënt recht heeft op de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het PGB wordt verstrekt. 3. De bijdrage wordt vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.1.4a van de wet en artikel 3.8. van het uitvoeringsbesluit zodat steeds de maximale bijdrage zoals de wetgever die vaststelt, wordt opgelegd. 4. Als een maatwerkvoorziening of PGB wordt toegekend voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt, is de bijdrage verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 5. Zodra de minderjarige cliënt de leeftijd van 18 jaar bereikt, is deze vanaf dat moment zelf de bijdrage in de kosten verschuldigd voor de maatwerkvoorziening. 6. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en opvang wordt vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 7. De bijdrage is in de kosten overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 8. Afwijkend van het eerste lid wordt de bijdrage niet opgelegd a. voor gebruik van het Maatververvoer. Wel is voor het Maatwerkvervoer een ritbijdrage verschuldigd. b. als het gaat om een financiële tegemoetkoming. c. als sprake is van een situatie als bedoeld in hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 9. Het college is bevoegd nadere regels te stellen over de bijdrage.

Artikel 12.2: Kostprijsberekening voor bijdrage in de kosten

1. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura wordt bepaald: a. de prijs waarvoor de gemeente de maatwerkvoorziening na aanbesteding afneemt van of aanschaft bij een gecontracteerde aanbieder, inclusief de bijkomende kosten en bedongen kortingen. b. op basis van een gespecificeerde kostenbegroting, goed te keuren door het college. 2. De kostprijs van een PGB is gelijk aan het bedrag van het PGB. 3. De kostprijs van een algemene voorziening bedraagt nooit meer dan een kostendekkende bijdrage aan de aanbieder.

Artikel 13.2: Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering

1. Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet. 2. Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet herziet het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet en trekt het college deze beslissing in als het college vaststelt dat a. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid. b. de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het PGB is aangewezen. c. de maatwerkvoorziening of het PGB niet meer toereikend is te achten. d. de cliënt niet (meer) voldoet aan de voorwaarden die aan de maatwerkvoorziening of het PGB zijn verbonden. e. de cliënt de maatwerkvoorziening of het PGB niet of voor een ander doel gebruikt. 3. Als het recht op een voorziening is ingetrokken, kan op basis van dat besluit een reeds uitbetaald PGB worden teruggevorderd met terugwerkende kracht tot uiterlijk de datum dat het recht is ingetrokken. 4. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de cliënt opzettelijk heeft plaatsgevonden, vordert het college van de cliënt en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldwaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten PGB terug. 5. Als het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening zonder formele opzegging van de bruikleenovereenkomst worden teruggehaald.

Artikel 3: PGB Woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat de woonvoorziening overeenkomstig de toekenning is aangebracht. 3. Als een PGB voor aanschaf van een voorziening wordt verstrekt, kan zo nodig ook een PGB voor instandhoudingskosten worden toegekend. 4. Het PGB voor instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken en de kosten niet vallen onder garantiebepalingen van de leverancier. 5. Instandhoudingskosten kunnen uitsluitend betrekking hebben op trapliften, rolstoel- of sta – plateauliften, woonhuisliften, plateauliften, balansliften; tilliften, mechanisme voor een hoog / laag verstelbaar keukenblok en elektromechanische openings- en sluitingsmechanismen van deuren; 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is, indien van toepassing, gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie door gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd. 7. Als een traplift is geplaatst op of na 1 januari 2017 wordt, afwijkend van het voorgaande, geen PGB voor instandhoudingskosten van die traplift toegekend. 8. Als een traplift is geplaatst voor 1 januari 2017, is het PGB voor instandhoudingskosten van die traplift, afwijkend van het voorgaande, gemaximeerd tot € 187,- per kalenderjaar.

Artikel 5: PGB Rolstoelen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat een adequate voorziening is aangeschaft. 3. Als een PGB voor aanschaf van een rolstoel wordt verstrekt, wordt ook een PGB voor instandhoudingskosten toegekend. 4. Het PGB voor de instandhoudingskosten gaat in op het moment dat de garantie op de voorziening is afgelopen. Indien van toepassing, wordt gedurende de garantieperiode een PGB toegekend ter hoogte van de werkelijke kosten van een WA-verzekering. 5. Het PGB voor de instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken. 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie hiervoor door de gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd.

Artikel 4.: PGB Woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 lid 1 en 2 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat de woonvoorziening overeenkomstig de toekenning is aangebracht. 3. Als een PGB voor aanschaf van een voorziening wordt verstrekt, kan zo nodig ook een PGB voor instandhoudingskosten worden toegekend. 4. Het PGB voor instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken en de kosten niet vallen onder garantiebepalingen van de leverancier. 5. Instandhoudingskosten kunnen uitsluitend betrekking hebben op trapliften, rolstoel- of sta – plateauliften, woonhuisliften, plateauliften, balansliften; tilliften, mechanisme voor een hoog / laag verstelbaar keukenblok en elektromechanische openings- en sluitingsmechanismen van deuren; 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is, indien van toepassing, gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie door gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd. 7. Als een traplift is geplaatst op of na 1 januari 2017 wordt, afwijkend van het voorgaande, geen PGB voor instandhoudingskosten van die traplift toegekend. 8. Als een traplift is geplaatst voor 1 januari 2017, is het PGB voor instandhoudingskosten van die traplift, afwijkend van het voorgaande, gemaximeerd tot € 187,- per kalenderjaar.

Artikel 6: PGB Rolstoelen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

1. Het PGB wordt vastgesteld overeenkomstig het gestelde in artikel 11.4 lid 1 en 2 van de Wmo-verordening. 2. Het PGB wordt achteraf op declaratiebasis betaald aan de budgethouder nadat deze een factuur heeft overgelegd en gebleken is dat een adequate voorziening is aangeschaft. 3. Als een PGB voor aanschaf van een rolstoel wordt verstrekt, wordt ook een PGB voor instandhoudingskosten toegekend. 4. Het PGB voor de instandhoudingskosten gaat in op het moment dat de garantie op de voorziening is afgelopen. Indien van toepassing, wordt gedurende de garantieperiode een PGB toegekend ter hoogte van de werkelijke kosten van een WA-verzekering. 5. Het PGB voor de instandhoudingskosten wordt achteraf op declaratiebasis betaald zolang de technische levensduur van de voorziening niet is verstreken. 6. De hoogte van het PGB voor instandhoudingskosten is beperkt tot de werkelijk gemaakte kosten en is gemaximeerd tot het tarief dat voor de van toepassing zijnde productcategorie hiervoor door de gecontracteerde leveranciers wordt gehanteerd.

Paragraaf 2.1: Voorwaarden voor een PGB dienstverlening

Uit: Beleidsregel Persoonsgebonden budget Sociaal Domein Hof van Twente 2025

Een PGB is bedoeld om de cliënt meer eigen regie over zijn of haar situatie te geven. Als hij dat wil, kan de budgethouder eigen hulpverleners inschakelen in plaats van aangewezen te zijn op het aanbod van de gemeente. Het is dus belangrijk om te beoordelen of een cliënt verantwoord met een PGB kan omgaan. Om voor een PGB voor dienstverlening in aanmerking te komen, moet de budgethouder daarom aan een aantal voorwaarden voldoen. Het gaat hierbij om (1) budgetvaardigheid. (2) gemotiveerde keuze voor een PGB. (3) kwaliteit van de ondersteuning. Het is aan het college om te beoordelen of de cliënt aan deze drie voorwaarden voldoet.

Paragraaf 2.2: PGB voor professionele ondersteuning

Uit: Beleidsregel Persoonsgebonden budget Sociaal Domein Hof van Twente 2025

Hiervoor is al aangegeven dat voor een professionele hulpverlener dezelfde kwaliteitseisen gelden als voor gecontracteerde aanbieders. De volgende eisen gelden in ieder geval voor alle professionele aanbieders van HO, Dagbesteding, Begeleiding individueel en Logeerzorg: • Een VOG voor alle beroepskrachten en andere personen die beroepsmatig met cliënten in contact kunnen komen, die niet eerder is afgegeven dan drie maanden voor het tijdstip waarop betrokkene voor zorgaanbieder ging werken. Alle personen die namens zorgaanbieder direct en indirect cliëntencontact hebben, moeten een geldige VOG kunnen overleggen. • Voor een ZZP’er geldt dat de VOG niet eerder is afgegeven dan één jaar voor de aanvraag van de cliënt om ondersteuning. • De zorgaanbieder voldoet aan en past toe: o de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg; o de Wet Cliëntenrechten zorg; o de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG); o de verplichte meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling. • Het opleidingsniveau en de werkervaring van het in te zetten personeel moeten passen bij de ondersteuningsbehoefte van de cliënt en een bijdrage leveren aan een structurele verbetering van de zelfredzaamheid en participatie van de cliënt. Het vereiste opleidingsniveau is minimaal MBO 3. • Inschrijving bij de Kamer van Koophandel als zijnde beroepsmatig werkzaam op het terrein van maatschappelijke ondersteuning (Wmo2015) of jeugdhulp (Jeugdwet). • Verder geldt in ieder geval dat de medewerker o de Nederlandse taal in woord en geschrift beheerst; o knelpunten op het gebied van zelfredzaamheid en participatie signaleert en deze zo nodig bespreekt met de cliënt en de consulent/regisseur.

Paragraaf 6.2: Persoonsgebonden budget

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025

Een persoonsgebonden budget (PGB) is een alternatief voor verstrekking in natura. Een PGB kan op verzoek van de cliënt worden toegekend. Meer dan bij ZIN heeft de cliënt de regie in het proces. Het is dan aan de cliënt om, op basis van het programma van eisen, bij eén of twee aannemersbedrijven een kostenbegroting op te vragen. De gemeente beoordeelt vervolgens de begroting(en). Het PGB is dan de aanneemsom van een goedgekeurde begroting. De cliënt is opdrachtgever aan de leverancier of het aannemersbedrijf. Een PGB kan ook een passende verstrekkingsvorm zijn als de cliënt een andere oplossing wil realiseren dan de oplossing die het college als de goedkoopst compenserende oplossing beschouwt. Als kan worden volstaan met een traplift, maar de cliënt wil een aanbouw van een badkamer en slaapkamer, wat aanmerkelijk duurder is, dan kan een PGB worden toegekend voor aanschaf van een traplift. Dit PGB kan dan worden aangewend voor de financiering van de duurdere aanbouw. De meerkosten blijven voor rekening van de cliënt. Uiteraard is een dergelijke constructie alleen mogelijk als vooraf voldoende duidelijk is dat ook de oplossing die de cliënt laat realiseren passend en adequaat is.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld of gemaakt is voor mensen met een beperking, die algemeen verkrijgbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie tot participatie of zelfredzaamheid en financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; b. andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de wet; c. beleidsregel: regels die het college vaststelt over de nadere uitwerking van deze verordening, zoals bedoeld in artikel 1:3 lid 4 Algemene wet bestuursrecht; d. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; e. dagbesteding: structurele tijdbesteding met een welomschreven doel, gericht op zelfredzaamheid en participatie van de cliënt en/of ontlasting van mantelzorgers; f. eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de cliënt om zelf en/of met personen uit het sociaal netwerk de nodige ondersteuning te realiseren; g. financiële tegemoetkoming: een forfaitaire tegemoetkoming in kosten van ondersteuning, die niet noodzakelijkerwijs volledig kostendekkend is; h. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de huisgenoten, tot wie gerekend worden, de partner, ouders, inwonende kinderen en andere huisgenoten; i. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Het gaat het om het feitelijk woonadres; j. huisgenoot: meerderjarige personen met wie de cliënt een duurzame, gezamenlijke huishouding voert, k. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; l. ingezetene: cliënt die zijn of haar hoofdverblijf heeft in de gemeente Hof van Twente; m. maatwerkvervoer: een systeem van collectief taxivervoer; n. melding: verzoek als bedoeld in artikel 2.3.2. eerste lid van de wet, aan het college om onderzoek naar de hulpvraag; o. niet-professional: een persoon uit het sociaal netwerk, een particulier persoon die niet beroepsmatig maatschappelijke ondersteuning verleent aan de cliënt dan wel een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die beroepsmatig werkzaam is op het terrein van maatschappelijke ondersteuning maar niet voldoet aan alle door het college gestelde kwaliteitseisen om als professional te worden beschouwd; p. begeleiding individueel: individuele begeleiding gericht op het versterken of behouden van zelfredzaamheid van de cliënt; q. ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 8 van de wet, eventueel aangevuld met een persoonlijk plan van de cliënt. Hierin zijn beschreven adviezen, verwijzingen, afspraken en beoogde resultaten die in samenspraak met de cliënt zijn gemaakt als ook eventuele in aanmerking komende voorzieningen; r. persoonlijk plan: een plan dat cliënt opstelt en aangeeft, op basis van artikel 2.3.2, vierde lid onderdelen a tot en met e van de wet, welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; s. professional: een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de uit te voeren taken, werkzaamheden en diensten is ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) als zijnde beroepsmatig werkzaam op het terrein van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan kwaliteitseisen zoals die ook gelden voor door de gemeente gecontracteerde aanbieders. Voor personen die zijn aangemerkt als zelfstandige zonder personeel geldt ook dat zij de beschikking hebben over een verklaring omtrent gedrag en over relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; t. PGB: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; u. PGB-budgetplan: een door de cliënt in te vullen format PGB-plan. Het college beoordeelt dit plan in verband met de aanspraak op een PGB. In het plan zijn in ieder geval opgenomen welke diensten of producten uit het PGB worden betaald, wat de kostprijs daarvan is en welke resultaten worden bereikt. Ook blijkt uit het budgetplan de kwaliteit van de hulpverlener en de kwaliteit van de dienstverlening. v. ritbijdrage: bijdrage, vastgesteld door de Regio Twente, die in rekening wordt gebracht voor gebruik van het Maatwerkvervoer; w. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; x. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; y. zelfstandige woning: woning met een eigen toegang en eigen keuken, woonkamer, badkamer en toilet. 2. Begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het uitvoeringsbesluit en in de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 4.2: Bijdrage in de kosten

1. Het college legt aan de cliënt een bijdrage in de kosten op voor gebruik van de algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning en algemeen maatschappelijk werk. De bijdrage is maximaal gelijk aan de kostprijs van die algemene voorziening. 2. De hoogte van de bijdrage in de kosten voor de Algemene voorziening Wasverzorging a. komt voor de ingezetene die geen beperkingen ondervindt om de wasverzorging zelf uit te voeren, overeen met het commerciële tarief dat de aanbieder voor deze dienstverlening in rekening brengt. De ingezetene betaalt deze bijdrage aan de aanbieder. b. bedraagt voor de ingezetene die vanwege beperkingen, psychische problemen of psychosociale problemen de wasverzorging niet zelf kan uitvoeren en ook geen beroep kan doen op gebruikelijke hulp van huisgenoten of andere oplossingen € 4,50 per waszak. 3. Het college beoordeelt of de ingezetene in aanmerking komt voor de bijdrage in de kosten als bedoeld onder b. van het vorige lid. 4. De ingezetene als bedoeld onder a. van het tweede lid die voor het vervoer van wasgoed gebruik maakt van de vervoersmogelijkheid van het college, is voor dat vervoer een bijdrage verschuldigd van € 7,50 per keer dat een waszak wordt aangeboden. 5. De bijdrage per waszak en de bijdrage bedoeld in het vorige lid kunnen jaarlijks worden geïndexeerd met maximaal het percentage zoals vastgesteld in de prijsindex CPI Huishoudens van het CBS. Het college legt de geïndexeerde bedragen vast in het Besluit maatschappelijke ondersteuning.

Artikel 11.3: Geen besteding van het PGB

Het PGB mag in ieder geval niet worden besteed aan a. kosten voor het voeren van een PGB-administratie of andere vormen van beheer van het PGB. b. kosten van bemiddeling. c. kosten van lidmaatschap Per Saldo of andere belangenverenigingen. d. kosten van cursussen over het PGB. e. de bijdrage in de kosten. f. ondersteuning buiten Nederland.

Artikel 12.1: Bijdrage in de kosten

1. De cliënt is een bijdrage in de kosten van een maatwerkvoorziening in natura of een PGB verschuldigd. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de cliënt recht heeft op de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het PGB wordt verstrekt. 3. De bijdrage wordt vastgesteld overeenkomstig het bepaalde in artikel 2.1.4a van de wet en artikel 3.8. van het uitvoeringsbesluit zodat steeds de maximale bijdrage zoals de wetgever die vaststelt, wordt opgelegd. 4. Als een maatwerkvoorziening of PGB wordt toegekend voor een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt, is de bijdrage verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders, en b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 5. Zodra de minderjarige cliënt de leeftijd van 18 jaar bereikt, is deze vanaf dat moment zelf de bijdrage in de kosten verschuldigd voor de maatwerkvoorziening. 6. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en opvang wordt vastgesteld conform het uitvoeringsbesluit. 7. De bijdrage is in de kosten overstijgt de kostprijs van de voorziening niet. 8. Afwijkend van het eerste lid wordt de bijdrage niet opgelegd a. voor gebruik van het Maatververvoer. Wel is voor het Maatwerkvervoer een ritbijdrage verschuldigd. b. als het gaat om een financiële tegemoetkoming. c. als sprake is van een situatie als bedoeld in hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 9. Het college is bevoegd nadere regels te stellen over de bijdrage.

Artikel 12.2: Kostprijsberekening voor bijdrage in de kosten

1. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura wordt bepaald: a. de prijs waarvoor de gemeente de maatwerkvoorziening na aanbesteding afneemt van of aanschaft bij een gecontracteerde aanbieder, inclusief de bijkomende kosten en bedongen kortingen. b. op basis van een gespecificeerde kostenbegroting, goed te keuren door het college. 2. De kostprijs van een PGB is gelijk aan het bedrag van het PGB. 3. De kostprijs van een algemene voorziening bedraagt nooit meer dan een kostendekkende bijdrage aan de aanbieder.

Artikel 12.3: Vaststelling en inning van bijdrage voor maatschappelijke opvang

De bijdrage in de kosten van maatschappelijke opvang worden vastgesteld en geïnd door de betreffende organisaties die de opvang bieden

Artikel 11: Bijdrage in de kosten voorziening in natura voor HO, Dagbesteding, Begeleiding individueel en Logeerzorg

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de ondersteuning daadwerkelijk is geboden (vast te stellen aan de hand van de factuur van de zorgaanbieder) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is tijdelijk niet verschuldigd als en voor zover de ondersteuning onafgebroken in tenminste 3 opeenvolgende volledige kalendermaanden niet is geboden. 3. Het vorige lid laat onverlet dat de bijdrage alsnog verschuldigd kan zijn op grond van de artikelen 12, 13 of 14 van dit besluit. 4. De bijdrage is verschuldigd zolang het recht op ondersteuning niet is ingetrokken of beëindigd.

Artikel 12: Bijdrage in de kosten van voorziening in natura voor hulpmiddelen en woningaanpassingen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning Hof van Twente 2026

1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de voorziening daadwerkelijk is geboden (vast te stellen aan de hand van de factuur van de leverancier) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de voorziening nog gebruikt wordt en/of in het bezit is van de cliënt en de kostprijs ervan nog niet volledig is voldaan.

Artikel 13: Bijdrage in de kosten voorziening in natura voor HO, OMD, OZL en

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

Verblijf 1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de ondersteuning daadwerkelijk is geboden (vast te stellen aan de hand van de factuur van de zorgaanbieder) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is tijdelijk niet verschuldigd indien en voor zover de ondersteuning onafgebroken in tenminste 3 opeenvolgende volledige kalendermaanden niet is geboden. 3. Het vorige lid laat onverlet dat de bijdrage alsnog verschuldigd kan zijn op grond van de artikelen 14, 15 of 16 van dit besluit. 4. De bijdrage is verschuldigd zolang het recht op ondersteuning niet is ingetrokken of beëindigd.

Artikel 14: Bijdrage in de kosten van voorziening in natura hulpmiddelen en

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

woningaanpassingen 1. De startdatum vanaf wanneer de bijdrage verschuldigd is, wordt bepaald door de datum waarop de voorziening daadwerkelijk is geboden (vast te stellen aan de hand van de factuur van de leverancier) en hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit. 2. De bijdrage is verschuldigd zolang de voorziening nog gebruikt wordt en/of in het bezit is van de cliënt en de kostprijs ervan nog niet volledig is voldaan.

Artikel 7.1: Resultaten huishoudelijke ondersteuning

1. De ondersteuning bij de huishoudelijke ondersteuning is gericht op een of meer van de volgende resultaten: a. wonen in een schoon en leefbaar huis b. beschikken over schone kleding; c. beschikken over de benodigde dagelijkse maaltijden; d. beschikken over de benodigde boodschappen; e. voeren van regie over het huishouden f. thuis kunnen zorgen voor de minderjarige kinderen. 2. Om de in het vorige lid genoemde resultaten te objectiveren, stelt het college in een beleidsregel vast wat de aard van de te verrichten activiteiten is alsmede de frequentie ervan en de benodigde tijdbesteding ervoor.

Artikel 7.2: Criteria huishoudelijke ondersteuning

1. Wonen in een schoon en leefbaar huis heeft uitsluitend betrekking op ruimten in de woning die nodig zijn voor het normale gebruik van de woning. 2. Uitgezonderd zijn in ieder geval de zorg voor dieren en planten, een kelder, berging, zolder, als ook de buitenzijde van de woning. 3. Bij het oordeel of en in hoeverre gebruikelijke hulp kan worden gevergd, houdt het college –onverminderd de wettelijke definitie- in ieder geval rekening met; a. de omvang van de ondersteuningsbehoefte, b. de leeftijd en de ontwikkelingsfase van inwonende kinderen en c. de omstandigheid dat een huisgenoot regelmatig en langdurig niet aanwezig is vanwege activiteiten elders met een verplichtend karakter.

Artikel 7.3: Niet langdurig noodzakelijk

Afwijkend van het gestelde in artikel 5.2. lid 1 onder a van deze Verordening kan de maatwerkvoorziening Huishoudelijke ondersteuning ook worden toegekend indien deze niet langdurig noodzakelijk is.

Artikel 11.4: Vaststellen hoogte van het PGB

1. De hoogte van het PGB voor een woonvoorziening, rolstoel, vervoermiddel of ander hulpmiddel is beperkt tot de daadwerkelijke kosten en is gelijk aan maximaal de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening zoals die kan worden aangeschaft bij een van de gecontracteerde leveranciers in natura. 2. De daadwerkelijke kosten van een woonvoorziening, rolstoel of vervoermiddel kunnen ook blijken uit een uit een door het college goedgekeurde kostenbegroting. 3. Bij de vaststelling van de hoogte van het PGB voor Huishoudelijke ondersteuning, Dagbesteding, Begeleiding individueel en Logeerzorg wordt een onderscheid gemaakt tussen: a. het tarief voor professionals en b. het tarief voor niet-professionals. 4. Het tarief voor professionals wordt slechts geboden indien de hulpverlener voldoet aan de kwaliteitseisen die ook worden gesteld aan gecontracteerde aanbieders voor ondersteuning in natura. 5. Indien ondersteuning wordt geboden door een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad van de cliënt, wordt het PGB altijd gebaseerd op het tarief voor niet-professionals. 6. Het PGB voor professionals als bedoeld onder lid 3 onder a bedraagt 90% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij op basis van het ingediende budgetplan passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief wordt ingekocht. 7. Indien het op basis van het vorige lid vastgestelde PGB in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de voorziening hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 8. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij de maatwerkvoorzieningen Huishoudelijke ondersteuning en Begeleiding individueel maximaal 110% van het wettelijke minimumuurloon, vermeerderd met de vakantiebijslag en de tegenwaarde van de verlofuren, tenzij een lager uurtarief is overeengekomen. 9. Indien de voorziening als bedoeld in het vorige lid wordt geboden bij het bestaan van een dienstbetrekking, wordt het budget verhoogd met de verschuldigde werkgeverslasten. 10. Bij ondersteuning geboden door bloed- of aanverwanten in de eerste of tweede graad van de cliënt is nimmer sprake van een dienstbetrekking. 11. De in lid 8 en 9 bedoelde tarieven zijn all-in tarieven. Dat wil zeggen dat alle kosten, zoals salaris, vervanging tijdens vakantie, verzekeringen(en) en reiskosten in dit tarief zijn opgenomen. 12. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onderdeel b bedraagt bij Dagbesteding 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 13. Het PGB voor niet-professionals als bedoeld onder lid 3 onder b bedraagt bij Logeerzorg 50% van de kostprijs van de vergelijkbare voorziening in natura, tenzij een lager tarief is overeengekomen. 14. Het PGB voor eigen vervoer van de cliënt naar en van de locatie waar de Dagbesteding wordt geboden, wordt gebaseerd op de onbelaste kilometervergoeding zoals die door de Rijksoverheid is vastgesteld. Per dag is maximaal 1 retourrit mogelijk. 15. De hoogte van het PGB is in geen enkel geval hoger dan de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening in natura. 16. Bij een PGB voor dienstverlening als bedoeld in het derde lid van dit artikel is een vast maandloon uitgesloten. 17. Als dat noodzakelijk is, kan een PGB voor kosten van onderhoud, reparatie en verzekering van een hulpmiddel of woonvoorziening worden toegekend. De hoogte van dit PGB is gelijk aan de kostprijs en gemaximeerd tot de kosten van instandhouding zoals die zijn overeengekomen met de gecontracteerde leveranciers.

Artikel 17: Kostprijs van huishoudelijke ondersteuning

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Hof van Twente 2022

1.a. de kostprijs van de activiteiten van de voorziening Huishoudelijke ondersteuning in natura per week is Basis- en schoonmaakmodule Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Schoonmaakmodule (alle activiteiten uit deze module | € 59,10 | € 65,03 Basismodule (alle activiteiten uit deze module | € 49,35 | € 54,30 Aanvullende module Extra hygiëne Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Licht huishoudelijk werk, zoals opruimen en afstoffen | € 14,65 | € 16,06 Zwaar huishoudelijk werk, zoals stofzuigen, dweilen, bed verschonen | € 29,30 | € 32,13 Aanvullende module Wasverzorging eenpersoonshuishouden Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Wasgoed sorteren en wassen | € 3,61 | € 3.96 Wasgoed ophangen en afhalen | € 6,64 | € 7,28 Wasgoed drogen in droger | € 4,78 | € 5,25 Wasgoed vouwen en opbergen | € 7,32 | € 8,03 Alleen beddengoed | € 3,76 | € 4,12 Factoren voor meer hulp Thuiswonende kinderen jonger dan 16 | € 14,65 | € 16,07 Bedlegerige cliënt | € 14,65 | € 16,07 Extra bewassing | € 14,65 | € 16,07 Aanvullende module Wasverzorging meerpersoonshuishouden Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Wasgoed sorteren en wassen | € 4,52 | € 4,95 Wasgoed ophangen en afhalen | € 8,30 | € 9,10 Wasgoed drogen in droger | € 5,98 | € 6,56 Wasgoed vouwen en opbergen | € 9,16 | € 10,04 Alleen beddengoed | € 4,69 | € 5,14 Factoren voor meer hulp Thuiswonende kinderen jonger dan 16 | € 14,65 | € 16,07 Bedlegerige cliënt | € 14,65 | € 16,07 Extra bewassing | € 14,65 | € 16,07 Aanvullende module maaltijdverzorging Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Broodmaaltijd bereiden (smeren) en klaarzetten, tafeldekken, koffie/thee zetten en afwassen of in/uitruimen vaatwasser. | € 7,32 per maaltijd | € 8,03 per maaltijd Warme maaltijd opwarmen en klaarzetten, tafeldekken, koffie/theezetten en afwassen of vaatwasser in/uitruimen | € 7,32 per maaltijd | € 8,03 per maaltijd Warme maaltijd bereiden, koken en klaarzetten, tafeldekken, koffie/theezetten en afwassen of vaatwasser in/uitruimen | € 14,65 per maaltijd | € 16,07 per maaltijd Factoren voor meer hulp Thuiswonende kinderen < 12 jaar | € 9,77 | € 10,71 Aanvullende module boodschappen Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Boodschappen samenstellen, inkopen en opslaan | € 29,30 | € 32,13 Factoren voor meer hulp Leefeenheid > 4 personen | € 29,30 | € 32,13 Afstand dichtstbijzijnde winkel > 2 km | € 14,65 | € 16,07 Thuiswonende kinderen < 12 jaar | € 29,30 | € 32,13 Aanvullende module Regie Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Organisatie van huishoudelijke taken en het plannen/beheren van middelen mbt het huishouden, 1x per week | Nvt | € 16,07 Factoren voor meer hulp, 1x per week Thuiswonende kinderen < 16 jaar | Nvt | € 16,07 Psychogeriatrische problematiek en/of gedragsproblematiek | Nvt | € 16,07 Communicatieproblemen als gevolg van beperkingen, niet door het niet machtig zijn van de Nederlandse taal | Nvt | € 16,07 AIV (maximaal 6 weken), maximaal 3 activiteiten | Nvt | € 16,07 per activiteit Aanvullende module Zorg voor minderjarige kinderen Activiteiten | Professional | Professional i.c.m. regie Naar bed brengen/uit bed halen | Nvt | € 5,35 per keer Wassen en kleden | Nvt | € 16,07 per keer Eten en/of drinken geven (broodmaaltijd) | Nvt | € 10,71 per dag Eten en/of drinken geven (warme maaltijd) | Nvt | € 13,39 per dag Babyvoeding (flesje/ borstvoeding) | Nvt | € 10,71 per keer Luier verschonen | Nvt | € 5,35 per keer Naar school/crèche brengen/halen | nvt | € 8,03 per gezin Factoren voor meer hulp Indien opvang noodzakelijk is | Nvt | € 1.285,20 per week 2. Als sprake is van meerdere activiteiten binnen een module, worden de tarieven van de afzonderlijke activiteiten binnen die module opgeteld en vervolgens naar boven afgerond op eurocenten. Hierdoor kunnen afrondingverschillen ontstaan. Dit geldt niet voor de schoonmaak – en basismodule.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen worden verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld of gemaakt is voor mensen met een beperking, die algemeen verkrijgbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie tot participatie of zelfredzaamheid en financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; b. andere voorziening: een voorziening anders dan in het kader van de wet; c. beleidsregel: regels die het college vaststelt over de nadere uitwerking van deze verordening, zoals bedoeld in artikel 1:3 lid 4 Algemene wet bestuursrecht; d. bijdrage: bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; e. dagbesteding: structurele tijdbesteding met een welomschreven doel, gericht op zelfredzaamheid en participatie van de cliënt en/of ontlasting van mantelzorgers; f. eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de cliënt om zelf en/of met personen uit het sociaal netwerk de nodige ondersteuning te realiseren; g. financiële tegemoetkoming: een forfaitaire tegemoetkoming in kosten van ondersteuning, die niet noodzakelijkerwijs volledig kostendekkend is; h. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de huisgenoten, tot wie gerekend worden, de partner, ouders, inwonende kinderen en andere huisgenoten; i. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Het gaat het om het feitelijk woonadres; j. huisgenoot: meerderjarige personen met wie de cliënt een duurzame, gezamenlijke huishouding voert, k. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning; l. ingezetene: cliënt die zijn of haar hoofdverblijf heeft in de gemeente Hof van Twente; m. maatwerkvervoer: een systeem van collectief taxivervoer; n. melding: verzoek als bedoeld in artikel 2.3.2. eerste lid van de wet, aan het college om onderzoek naar de hulpvraag; o. niet-professional: een persoon uit het sociaal netwerk, een particulier persoon die niet beroepsmatig maatschappelijke ondersteuning verleent aan de cliënt dan wel een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die beroepsmatig werkzaam is op het terrein van maatschappelijke ondersteuning maar niet voldoet aan alle door het college gestelde kwaliteitseisen om als professional te worden beschouwd; p. begeleiding individueel: individuele begeleiding gericht op het versterken of behouden van zelfredzaamheid van de cliënt; q. ondersteuningsplan: de schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 8 van de wet, eventueel aangevuld met een persoonlijk plan van de cliënt. Hierin zijn beschreven adviezen, verwijzingen, afspraken en beoogde resultaten die in samenspraak met de cliënt zijn gemaakt als ook eventuele in aanmerking komende voorzieningen; r. persoonlijk plan: een plan dat cliënt opstelt en aangeeft, op basis van artikel 2.3.2, vierde lid onderdelen a tot en met e van de wet, welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; s. professional: een niet-natuurlijk persoon of zelfstandige zonder personeel die ten aanzien van de uit te voeren taken, werkzaamheden en diensten is ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) als zijnde beroepsmatig werkzaam op het terrein van maatschappelijke ondersteuning en die voldoet aan kwaliteitseisen zoals die ook gelden voor door de gemeente gecontracteerde aanbieders. Voor personen die zijn aangemerkt als zelfstandige zonder personeel geldt ook dat zij de beschikking hebben over een verklaring omtrent gedrag en over relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; t. PGB: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; u. PGB-budgetplan: een door de cliënt in te vullen format PGB-plan. Het college beoordeelt dit plan in verband met de aanspraak op een PGB. In het plan zijn in ieder geval opgenomen welke diensten of producten uit het PGB worden betaald, wat de kostprijs daarvan is en welke resultaten worden bereikt. Ook blijkt uit het budgetplan de kwaliteit van de hulpverlener en de kwaliteit van de dienstverlening. v. ritbijdrage: bijdrage, vastgesteld door de Regio Twente, die in rekening wordt gebracht voor gebruik van het Maatwerkvervoer; w. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; x. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; y. zelfstandige woning: woning met een eigen toegang en eigen keuken, woonkamer, badkamer en toilet. 2. Begrippen die in deze Verordening worden gebruikt en niet nader zijn omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het uitvoeringsbesluit en in de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 5.1: Criteria voor een maatwerkvoorziening

1. Het college verstrekt slechts een maatwerkvoorziening als een cliënt beperkingen ondervindt in zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie en deze niet zelf kan wegnemen of verminderen door gebruik te maken van: a. eigen kracht en/of b. gebruikelijke en bovengebruikelijke hulp en/of c. algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of d. mantelzorg en/of e. hulp van andere personen uit het sociaal netwerk en/of f. algemene voorzieningen en/of g. andere voorzieningen of maatregelen. 2. Het college verstrekt een maatwerkvoorziening in de vorm van opvang en /of beschermd wonen als: a. de cliënt problemen heeft bij het zich handhaven in de samenleving; of b. de cliënt de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico’s voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld en c. voor zover de cliënt deze problemen niet kan wegnemen of verminderen door gebruik te maken van eigen kracht en/of gebruikelijke hulp en/of mantelzorg en/of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk en/of algemene voorzieningen en/of andere voorzieningen of maatregelen. 3. Eigen kracht houdt ook in dat cliënt gebruik maakt van aanspraken die gemaakt kunnen worden op grond van andere wettelijke bepalingen en regelingen. Hieronder valt ook een mogelijke aanspraak op grond van een afgesloten aanvullende zorgverzekering. 4. Onder gebruikelijke hulp als bedoeld in de wet wordt in ieder geval verstaan: a. het overnemen van of ondersteunen bij het uitvoeren van huishoudelijke taken, b. het overnemen van of ondersteunen bij het voeren van de (financiële) administratie, c. het bieden van ondersteuning bij activiteiten die naar het oordeel van het college naar algemene maatstaven tot de levenssfeer van personen van de leefeenheid behoren. 5. Noodzakelijke hulp die het niveau van gebruikelijke hulp overstijgt, is bovengebruikelijke hulp. 6. Bovengebruikelijke hulp wordt geacht ook te worden geboden door huisgenoten zonder dat een maatwerkvoorziening wordt verstrekt indien a. zij in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, b. zij beschikbaar zijn om de noodzakelijke hulp te bieden, c. het bieden van deze hulp niet leidt tot overbelasting en d. het bieden van deze hulp niet leidt tot andere (financiële) problemen.

Artikel 5.2: Voorwaarden en weigeringsgronden

1. Een maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als a. deze langdurig noodzakelijk is om de beperkingen op het gebied van zelfredzaamheid en participatie op te heffen of te verminderen; b. deze als de goedkoopst compenserende voorziening kan worden aangemerkt; c. deze in overwegende mate op het individu is gericht.   2. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt als: a. de cliënt niet voldoet aan de criteria zoals genoemd in artikel 5.1 van deze Verordening en het eerste lid van dit artikel. b. de cliënt niet woonachtig is in de gemeente Hof van Twente. c. de voorziening ziet op ondersteuning buiten de eigen leefomgeving. d. het een voorziening betreft die de cliënt na de melding, maar vóórdat op de aanvraag een besluit is genomen, heeft gerealiseerd, geaccepteerd of gekocht, tenzij het college daarvoor schriftelijke toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld. e. het een voorziening betreft die de cliënt al voor de melding van de hulpvraag als bedoeld in artikel 2.1 van deze Verordening, heeft gerealiseerd, geaccepteerd of gekocht. f. er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt in aanmerking komt voor een indicatie voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is. g. er geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie voorafgaand aan de behoefte van ondersteuning. h. de aanvraag betrekking heeft op een eerder verstrekte voorziening en de normale afschrijvingstermijn van de voorziening nog niet verstreken is, tenzij de eerder vergoede of verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan een cliënt zijn toe te rekenen. i. deze voorziening vermijdbaar was geweest als de cliënt rekening had gehouden met de reeds bestaande en bekende beperkingen. j. voor zover de gevraagde maatwerkvoorziening betrekking heeft op een hoger niveau dan het uitrustingsniveau voor sociale woningbouw.

Artikel 6.1: Resultaten Dagbesteding

1. Dagbesteding is in ieder geval gericht op een of meer van de volgende resultaten: a. aanbrengen van structuur; b. bieden van een zinvolle tijdinvulling; c. ontlasten van de persoon die gebruikelijke hulp of mantelzorg biedt als overbelasting dreigt; d. bevorderen van de maatschappelijke participatie. 2. Onder Dagbesteding valt ook het noodzakelijke vervoer naar en van de locatie waar deze voorziening wordt geboden. 3. Het in het vorige lid bedoelde vervoer is noodzakelijk als a. de cliënt niet in staat is zelfstandig lopend, dan wel met gebruik van een algemeen gebruikelijk hulpmiddel, het openbaar vervoer, eigen auto of met een vervoermiddel te reizen en b. de cliënt niet door anderen kan worden gebracht of begeleid.

Artikel 8.2: Criteria woonvoorziening

1. Een woonvoorziening wordt alleen toegekend als: a. sprake is van een zelfstandige woning. b. de aan te passen woning in de gemeente Hof van Twente staat. 2. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: a. in of aan Wlz-instellingen, hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en kamerbewoning. b. in of aan gemeenschappelijke ruimten van woongebouwen, die specifiek gericht zijn op ouderen en mensen met beperkingen als die voorziening voor het betreffende gebouw als algemeen gebruikelijk is aan te merken. c. in woongebouwen, die tijdens recente nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten kunnen of hadden kunnen worden meegenomen. 3. Een woonvoorziening wordt slechts toegekend als de cliënt zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben in de woning waaraan of waarin de woonvoorziening wordt getroffen. 4. Een woonvoorziening wordt geweigerd als: a. de noodzaak tot het treffen van de voorziening het gevolg is van een verhuizing, die niet noodzakelijk was vanwege belemmeringen in het normale gebruik van de woning als gevolg van beperkingen, en er geen andere belangrijke reden aanwezig was. b. de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen –op dat moment beschikbare- meest geschikte woning, tenzij het college daarvoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven. c. deze betrekking heeft op woonvoorzieningen in gemeenschappelijke ruimten anders dan: - verbreden van toegangsdeuren; - aanbrengen van elektrische deuropeners; - aanleg van een hellingbaan van de openbare weg naar de toegang van het gebouw(mits de woningen in het woongebouw te bereiken zijn met een rolstoel), - aanbrengen van vlonders, - aanbrengen van een extra trapleuning bij een portiekwoning; d. de cliënt verhuisd is naar een woonruimte die niet bestemd en/of geschikt is om het gehele jaar door bewoond te worden. e. de ondervonden problemen bij het normale gebruik van de woning het gevolg zijn van de aard van de in de woning gebruikte materialen of van de slechte staat van onderhoud. 5. de noodzaak tot het treffen van een maatwerkvoorziening het gevolg is van achterstallig onderhoud of ook kan worden aangemerkt als renovatie van de woning of om deze in overeenstemming te brengen met de eisen die redelijkerwijs aan een woning mogen worden gesteld. 6. De bijdrage in kosten van verhuizing wordt ook geweigerd als de persoon met beperkingen voor het eerst zelfstandig gaat wonen, verhuisd is vanuit of naar een woonruimte die niet geschikt is het gehele jaar door bewoond te worden, verhuisd is naar of vanuit een Wlz-instelling of een andere instelling gericht op het verstrekken van zorg, of er in de verlaten woonruimte geen problemen met het normale gebruik van de woning zijn ondervonden.

Artikel 11.1: Verplichtingen en criteria voor een PGB

1. Het college verstrekt een PGB met inachtneming van artikel 2.3.6. van de wet.   2. Aan het PGB zijn de volgende verplichtingen verbonden: a. de cliënt stelt een PGB-budgetplan op en levert dit ingevuld, ondertekend en voorzien van bewijsstukken aan bij het college. Het college kan aanvullende voorwaarden aan de inhoud van het PGB-plan stellen. b. het PGB mag niet worden besteed aan een voorziening die voor de cliënt algemeen gebruikelijk wordt geacht. c. het PGB moet binnen drie maanden na toekenning zijn aangewend voor inkoop of aanschaf van het resultaat waarvoor de toekenning heeft plaatsgevonden. In geval van een woonvoorziening kan van deze termijn worden afgeweken in overleg met het college. 3. Het PGB voor hulpmiddelen en woningaanpassingen wordt achteraf op declaratiebasis uitbetaald. 4. Een PGB voor dienstverlening mag uitsluitend worden besteed aan kosten van arbeidsloon van hulp of zorg en bijkomende kosten voor de zorgverlener, te weten werkgeverslasten, reiskostenvergoedingen voor woon-werkverkeer, verlofregelingen en een pensioenvoorziening dan wel de kosten van de Dagbesteding of Logeerzorg. 5. De cliënt aan wie een PGB voor dienstverlening is toegekend, sluit met de aanbieder een zorgovereenkomst zoals die wordt aangeboden door de Sociale Verzekeringsbank. 6. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde hulpmiddelen en diensten, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van persoonsgebonden budgetten. 7. Een cliënt kan met een PGB diensten betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk mits de dienstverlener beschikt over de kwalificaties die volgens landelijk geldende kwaliteitscriteria vereist zijn voor de dienstverlening en de dienstverlener niet overbelast raakt door het bieden van de ondersteuning. 8. Een PGB kan niet voor een andere maatwerkvoorziening worden besteed dan waarvoor het is toegekend.

Artikel 11.2: Weigeringsgronden voor een PGB

Het college weigert het PGB als a. de cliënt, al dan niet met hulp uit het sociaal netwerk of aangewezen vertegenwoordiger, niet in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen of niet in staat is de aan een PGB verbonden (opdrachtgevers- of werkgevers) taken op een verantwoorde wijze uit te voeren. Dit ter beoordeling van het college. b. de kwaliteit van de in te kopen hulpverlener niet voldoende gewaarborgd is. c. niet vaststaat dat de in te kopen ondersteuning als veilig, cliëntgericht en doeltreffend kan worden aangemerkt. d. het PGB wordt besteed aan een persoon die tot de leefeenheid van de cliënt behoort en de gebruikelijk hulp op zich moet nemen, maar daartoe niet in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. e. sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie zoals bedoel in artikel 2.3.3. van de wet. f. de beoogde beheerder van het PGB dezelfde persoon of organisatie is als de hulpverlener. g. een voorziening slechts voor een korte periode passend is. h. de te verlenen ondersteuning naar verwachting korter zal duren dan 3 maanden. i. niet wordt voldaan aan het gestelde in artikel 2.3.6. van de wet. j. binnen 3 jaar, voorafgaand aan de aanvraag, toepassing is gegeven aan artikel 2.3.10 lid 1 onder a, d of e van de wet.

Paragraaf 4.2: Algemeen gebruikelijke woonvoorzieningen

Uit: Beleidsregel Wmo Woonvoorzieningen Hof van Twente 2025

Niet vergoed worden zaken die als algemeen gebruikelijk worden beschouwd. Welke zaken daartoe behoren, hangt af van de maatschappelijke ontwikkelingen. Veel woonvoorzieningen zijn tegenwoordig in de reguliere handel te koop (bouwmarkten, supermarkten), worden ook door mensen zonder beperkingen gebruikt en worden daarom als algemeen gebruikelijk beschouwd. Voorbeelden zijn -verhoogde toiletpot; -eenvoudige wandbeugels; -hendelmengkranen en thermostatische kranen; -normale babyfoon/intercom; -antislipbehandeling badkamervloer.