Wmo in Heumen: traplift en woningaanpassing

1.De hoogte van het pgb is nooit hoger dan de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. De hoogte: is inclusief onderhoud, reparatie en verzekering als het gaat om een hulpmiddel of traplift;

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Heumen 2026, artikel 15, geldt sinds 13 februari 2026 (CVDR756957_1).

2.De omvang van een pgb voor een woningaanpassing (niet zijnde een traplift) is gelijk aan het bedrag vermeld in offerte en factuur aangeleverd door de cliënt.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Heumen 2026, artikel 15, geldt sinds 13 februari 2026 (CVDR756957_1).

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekening als in de Gemeentewet, Wet maatschappelijke ondersteuning 2015(hierna Wmo), de Jeugdwet en de Algemene wet bestuursrecht. 2.In deze verordening wordt verstaan onder: Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die in opdracht van het college een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening levert; Algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, vrij toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een overige voorziening genoemd; Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening waarvan, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de cliënt daarover, ook als hij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken; Andere organisatie: een organisatie die het college heeft aangewezen om namens het college taken op grond van deze verordening uit te voeren; Boven-gebruikelijke hulp: de extra zorg en hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt; Budgethouder: cliënt die een persoonsgebonden budget op grond van de Jeugdwet of Wmo 2015 toegekend gekregen heeft; Cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening, aan wie een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan. In de Jeugdwet wordt dit de jeugdige en zijn ouders genoemd. College: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heumen; Eigen kracht: de eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en de personen die tot hun sociale netwerk behoren, om de nodige hulp en ondersteuning te bieden bij opgroei-, opvoedings- en psychische problemen en stoornissen; Gebruikelijke hulp in relatie tot jeugdhulp: de dagelijkse verzorging en/of opvoeding, begeleiding en toezicht die (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers aan kinderen bieden. Dit gaat om hulp die naar algemene opvattingen in redelijkheid van (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers mag worden verwacht. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft; Gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 5 van deze verordening; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning en/of jeugdhulp volgens de cliënt; Informele ondersteuning: ondersteuning door het eigen netwerk van een cliënt op basis van een persoonsgebonden budget; Maatwerkvoorziening: op de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt afgestemde maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een individuele voorziening genoemd; Mantelzorg: boven-gebruikelijk hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet. De hulp ontstaan rechtstreeks uit een tussen personen bestaande sociale relatie en wordt niet verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; Melding: het kenbaar maken van de hulpvraag door of namens de cliënt; Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder; Overtreding: een gedraging in strijd met de wet, onderliggende regelgeving of overeenkomsten ter uitvoering van de wet. Bij overeenkomsten kan ook worden gesproken van een tekortkoming; Persoonlijk plan: plan als bedoeld in artikel 4 lid 4 van deze verordening; Persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren en die een cliënt van derden geleverd krijgt; Pgb-aanbieder: een rechtspersoon die ondersteuning verleent aan een cliënt (budgethouder), die betaald wordt met een pgb; Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie heeft; Toezichthouder: de toezichthouder als bedoeld in artikel 6.1 Wmo 2015 en artikel 24 van deze verordening. De toezichthouder is belast met het houden van toezicht op de naleving van de eisen genoemd in de Wmo 2015 en de Jeugdwet op het gebied van rechtmatigheid; Verslag: schriftelijke weergave van het onderzoek en een advies aan het college over de hulpvraag; Voorliggende voorziening: algemene voorziening of ander voorziening waarmee geheel of gedeeltelijk aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen en waardoor een maatwerkvoorziening achterwege kan blijven; Wet: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en/of Jeugdwet. Zorgmijder: iemand die problemen heeft op meerdere levensgebieden waardoor hij behoefte heeft aan ondersteuning of zorg, maar deze niet ontvangt, omdat hij zorg vermijdt of afwijst, al dan niet bewust.

Artikel 10: Afwijzingsgronden

1.Een maatwerkvoorziening wordt niet verstrekt: als de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp kan voorzien; als de cliënt met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp of maatschappelijke ondersteuning kan voorzien; als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; als de cliënt voor de Wmo 2015 geen inwoner is van de gemeente Heumen, met uitzondering van beschermd wonen en opvang; als de jeugdige volgens het woonplaatsbeginsel in de Jeugdwet niet onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Heumen valt; als niet aannemelijk is dat inzet van de voorziening in voldoende mate zal bijdragen aan een oplossing voor de hulpvraag; als het een voorziening betreft die de client na de melding en vóór datum van de beschikking zelf heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; als de cliënt die maatschappelijke ondersteuning vraagt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid in het voorkomen of oplossen van de hulpvraag heeft laten zien; als er voor de cliënt geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie vóór de hulpvraag; als de voorziening naar objectieve maatstaven niet als goedkoopst passende voorziening kan worden aangemerkt; als de voorziening niet genoeg op de cliënt is gericht; ten behoeve van het gebruik van de woning die niet het hoofdverblijf van de cliënt betreft; als deze niet langdurig noodzakelijk is. 2.Voor alle woonvoorzieningen geldt bovendien dat een woonvoorziening niet wordt verstrekt: wanneer de ervaren beperkingen bij normaal gebruik van de woning komen door de in de woning gebruikte materialen; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, behalve automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; wanneer het een voorziening betreft die aangebracht moet worden in een gebouw expliciet gericht op mensen met beperkingen of ouderen; wanneer het een voorziening betreft die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder grote meerkosten meegenomen kunnen worden; als de cliënt niet is verhuisd naar de meest geschikte woning passend bij zijn beperkingen, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.De toegang tot maatschappelijke opvang en beschermd wonen kan worden geweigerd wanneer: een cliënt zich niet houdt aan de huisregels of zich ernstig misdraagt; een cliënt onveiligheid en overlast veroorzaakt; een cliënt niet bereid is om mee te werken aan een passend ondersteuningstraject; sprake is van een indicatie waardoor een opvangtraject geen geschikte vorm van maatschappelijke ondersteuning voor een cliënt is; de eigen bijdrage (na veelvuldige waarschuwingen) niet betaald wordt; geen sprake is van huiselijk geweld en/of geweld in een afhankelijkheidsrelatie in het geval van vrouwenopvang. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is om een eerder door het college gegeven maatwerkvoorziening te vervangen, gebeurt dat alleen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de eerdere voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de kosten voor vervanging, of als de eerdere voorziening niet langer voldoet aan de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 5.Als niet voldaan wordt aan de voorwaarden voor een pgb zoals bedoeld in de artikelen 11 en 14 t/m 20 van deze verordening, wordt geen pgb verstrekt.

Artikel 14: Algemene regels voor pgb

1.De cliënt die een pgb wil, dient een pgb-plan in te vullen. Het college of de andere organisatie geeft de cliënt een leeg plan om in te vullen. 2.Voor eenmalige pgb’s zoals hulpmiddelen, woningaanpassingen of eenmalige vervoersvoorzieningen, gelden de eisen uit lid 1 niet. De cliënt dient hiervoor een offerte te overleggen. 3.Voor hulp bij het huishouden gelden de eisen uit lid 1 niet.

Artikel 15: Hoogte van het pgb

1.De hoogte van het pgb is nooit hoger dan de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. De hoogte: is gebaseerd op het pgb-plan of de offerte aangeleverd door de cliënt; is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg/ondersteuning in te kopen; is een all-in tarief; is inclusief onderhoud, reparatie en verzekering als het gaat om een hulpmiddel of traplift; is -ingeval van een hulpmiddel- de maandelijkse all-in huurprijs van een naturavoorziening vermenigvuldigd met aantal maanden van de afschrijvingsperiode. Dit is 84 maanden voor voorziening volwassenen of 60 maanden voor voorzieningen kinderen. omvat voor het product beschermd wonen intramuraal ook het schoonmaken van het appartement of de kamer en de gemeenschappelijk ruimten; heeft geen bestedingsvrij deel. 2.De omvang van een pgb voor een woningaanpassing (niet zijnde een traplift) is gelijk aan het bedrag vermeld in offerte en factuur aangeleverd door de cliënt. De voorziening moet voldoen aan de eisen uit het onderzoek. 3.Indien het pgb is gebaseerd op een bedrag per uur, dagdeel of etmaal, wordt er een onderscheid gemaakt tussen twee soorten tarieven afhankelijk van het type dienstverlener: voor een pgb-aanbieder geldt het professionele tarief; voor hulp geboden door een persoon uit de familie in de eerste of tweede graad of het sociale netwerk van de cliënt (informele ondersteuning) geldt het informele tarief, ook als deze persoon een professional is. 4.De tarieven uit lid 3 worden gepubliceerd. Daarbij geldt dat: Het professionele tarief voor hulp bij het huishouden is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor begeleiding en verzorging, beschermd thuis en trainingshuis is gelijk aan 85% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor behandeling (Jeugdwet) en dyslexiezorg is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor locatie-gebonden zorg zoals dagbesteding, logeeropvang en (jeugdwet) dagbehandeling is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor beschermd wonen intramuraal licht, middel en zwaar is gelijk aan respectievelijk 55%, 62% en 66% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor vervoer is gelijk aan het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het informele tarief voor jeugdhulp is gebaseerd op het minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag en –uren. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen wordt het budget met die lasten verhoogd. Het informele tarief voor Wmo-voorzieningen is gebaseerd op het minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag en –uren. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen worden het budget met die lasten verhoogd. De tarieven worden jaarlijks, per 1 januari, vastgesteld.

Artikel 20: Besteding en verantwoording van het pgb

1.De cliënt stemt in met en houdt zich aan de regels van de gemeente zoals opgenomen in deze verordening, de beschikking en het pgb-plan. 2.De cliënt met een pgb is een budgethouder. Budgethouders mogen het pgb niet gebruiken voor: kosten voor tussenpersonen, belangenbehartigers of bemiddeling; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van het pgb; eenmalige uitkering; feestdagenuitkering; huur, eten en drinken; bijdrage in de kosten; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb of het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een andere wet vallen dan de wet op grond waarvan het pgb is verstrekt; zorg en ondersteuning die onder een algemene voorziening en/of algemeen gebruikelijke voorziening vallen; kosten voor ondersteuning bij het inkopen van zorg buiten EU-landen. 3.De budgethouder verantwoordt zijn uitgaven in het pgb aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Wanneer sprake is van maandbedragen, moeten de budgethouder en de pgb-aanbieder de geleverde zorg kunnen verantwoorden in uren en/of dagdelen. Bij een eenmalige pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing of vervoersmiddelen verantwoordt de budgethouder de uitgaven door op verzoek een factuur te overleggen aan het college of de andere organisatie.

Artikel 21: Bijdrage in de kosten Wmo 2015

1.Een cliënt betaalt in het kader van de Wmo 2015 een bijdrage in de kosten voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning, als de aanbieder die bijdrage vraagt. 2.Een cliënt betaalt in het kader van de Wmo 2015 een bijdrage in de kosten voor het gebruik van een maatwerkvoorziening. Geen eigen bijdrage wordt gevraagd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: dagbesteding (arbeidsmatig en ontwikkelingsgericht); eenmalige tegemoetkoming meerkosten; reparatiekosten (bij hulpmiddelen en automatische deuropeners); roerende woonvoorzieningen tot en met € 150 incl. Btw; rolstoelvoorziening (ook voor aandrijfondersteuning); woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimte(n); zorgmijders: zolang de situatie niet stabiel is 3.Bij een maatwerkvoorziening voor een woningaanpassing voor een minderjarige wordt de bijdrage in de kosten betaald door: de onderhoudsplichtige ouders, en degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige. De bijdrage hoeft niet betaald te worden als de ouders geen gezag meer hebben over de minderjarige. 4.Een cliënt betaalt een bijdrage in de kosten voor het gebruik van de algemene voorziening en maatwerkvoorziening maatschappelijke opvang. Het innen van de eigen bijdrage voor de voorziening maatschappelijke opvang vindt plaats door de aanbieder die de opvang verzorgt, tenzij het college in de afspraken met de aanbieder hiervan afwijkt. 5.In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet geldt voor een maatwerkvoorziening voor vervoer in de vorm van vraagafhankelijk vervoer via Avan een bijdrage per rit. Deze bijdrage is opgebouwd uit een bedrag per kilometer en een opstaptarief. De hoogte van het bedrag per kilometer en het opstaptarief is gelijk aan de tarieven zoals het bestuur van de Bedrijfsvoeringsorganisatie Doelgroepenvervoer Regio Arnhem-Nijmegen (BVO DRAN) deze vaststelt voor het vraagafhankelijk vervoer.

Artikel 24: Tegemoetkoming meerkosten inwoners met een beperking of chronische ziekte

1.Sommige inwoners hebben een beperking of chronisch psychische of psychosociale problemen. Deze inwoners kunnen daardoor aannemelijke meerkosten hebben. Het college kan in dat geval een tegemoetkoming hiervoor verstrekken. 2.De maximale tegemoetkoming voor meerkosten voor een sportvoorziening bedraagt € 3.500. Dit bedrag is bedoeld als tegemoetkoming in aanschaf en onderhoud van een sportvoorzieningen voor een periode van drie jaar. 3.De maximale tegemoetkoming voor meerkosten voor het logeerbaar maken van maximaal één woning, van een familielid tot de eerste en tweede graad, op een adres binnen de gemeentegrenzen is € 5.000. 4.Voor de maximale tegemoetkoming voor woningsanering hanteert het college de Nibud-normen. 5.Het college kan een eenmalige tegemoetkoming voor tijdelijke huisvesting verstrekken aan inwoners die meerkosten hebben voor hun huisvesting tijdens de realisatie van een verstrekte of te verstrekken woningaanpassing. De tegemoetkoming voor meerkosten voor tijdelijke huisvesting wordt verstrekt voor een periode van maximaal zes maanden. De hoogte van de tegemoetkoming is gebaseerd op de werkelijk gemaakte kosten tot een maximum gelijk aan de maximale huur(prijs)grens voor de huurtoeslag. 6.Het college kan nadere regels opstellen over de manier van aanvragen,voorwaarden om in aanmerking te komen, de manier van beoordeling en uitbetaling van de tegemoetkoming.

Artikel 28: Verhouding prijs en kwaliteit levering voorzieningen

1.Het college zorgt voor een goede verhouding tussen de prijs en de kwaliteit van voorzieningen. Dit doet het college door een redelijk tarief te bepalen bij de inkoop. 2.Het redelijk tarief wordt bepaald door markt- en/of tarievenonderzoek of in overleg met de mogelijke aanbieder(s). 3.Bij de inkoop van een voorziening stelt het college, voor zover relevant, vast: het tarief van het product en de installatie en het onderhoud ervan; het tarief van de dienst per minuut, uur, dagdeel, etmaal, traject groep of locatie; het tarief voor de beschikbaarheid van de dienstverlening; een methode voor het bepalen van het tarief per locatie, groep of dienstverlening; de methode om het tarief periodiek te indexeren; de mogelijkheden om een reëel tarief te herzien voor een actuele opdracht vanwege een ontwikkeling in kostprijselementen; de mogelijkheden om het tarief voor een aanbieder te verlagen wanneer hij niet voldoet aan de contractuele eisen. 4.Bij het vaststellen van het tarief voor het leveren van een voorziening houdt het college ieder geval rekening met de kosten verbonden aan: kosten voor materialen kosten voor productieve uren van het benodigde personeel kosten voor niet-productieve uren van het personeel vanwege verlof, ziekte, scholing en werkoverleg; redelijke overheadkosten; kosten voor indexering. 5.Het college spreekt met aanbieders af dat het verlenen van voorzieningen alleen uitbesteed mag worden aan een onderaannemer als zij die onderaannemer een reële prijs betalen. 6.In afwijking van lid 4, wordt het tarief voor woningaanpassingen vastgesteld als tegenwaarde van het bedrag zoals vermeld in een aan het college overlegde offerte, voor zover deze voldoet aan de eisen bepaald in het onderzoek. 7.Het college kan nadere regels opstellen voor de invulling van dit artikel en de wijze waarop deze worden gewogen. 8.Het college kan de reële prijs buiten beschouwing laten. Dit kan alleen wanneer bij de inschrijving op de aanbesteding een prijs voor de dienst te vragen die gebaseerd is op het bepaalde in lid 2 en 3 van dit artikel. Het college legt hierover verantwoording af aan de gemeenteraad.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekening als in de Gemeentewet, Wet maatschappelijke ondersteuning 2015(hierna Wmo), de Jeugdwet en de Algemene wet bestuursrecht. 2.In deze verordening wordt verstaan onder: Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die in opdracht van het college een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening levert; Algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, vrij toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een overige voorziening genoemd; Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening waarvan, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de cliënt daarover, ook als hij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken; Andere organisatie: een organisatie die het college heeft aangewezen om namens het college taken op grond van deze verordening uit te voeren; Boven-gebruikelijke hulp: de extra zorg en hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt; Budgethouder: cliënt die een persoonsgebonden budget op grond van de Jeugdwet of Wmo 2015 toegekend gekregen heeft; Cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening, aan wie een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan. In de Jeugdwet wordt dit de jeugdige en zijn ouders genoemd. College: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heumen; Eigen kracht: de eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en de personen die tot hun sociale netwerk behoren, om de nodige hulp en ondersteuning te bieden bij opgroei-, opvoedings- en psychische problemen en stoornissen; Gebruikelijke hulp in relatie tot jeugdhulp: de dagelijkse verzorging en/of opvoeding, begeleiding en toezicht die (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers aan kinderen bieden. Dit gaat om hulp die naar algemene opvattingen in redelijkheid van (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers mag worden verwacht. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft; Gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 5 van deze verordening; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning en/of jeugdhulp volgens de cliënt; Informele ondersteuning: ondersteuning door het eigen netwerk van een cliënt op basis van een persoonsgebonden budget; Maatwerkvoorziening: op de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt afgestemde maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een individuele voorziening genoemd; Mantelzorg: boven-gebruikelijk hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet. De hulp ontstaan rechtstreeks uit een tussen personen bestaande sociale relatie en wordt niet verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; Melding: het kenbaar maken van de hulpvraag door of namens de cliënt; Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder; Overtreding: een gedraging in strijd met de wet, onderliggende regelgeving of overeenkomsten ter uitvoering van de wet. Bij overeenkomsten kan ook worden gesproken van een tekortkoming; Persoonlijk plan: plan als bedoeld in artikel 4 lid 4 van deze verordening; Persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren en die een cliënt van derden geleverd krijgt; Pgb-aanbieder: een rechtspersoon die ondersteuning verleent aan een cliënt (budgethouder), die betaald wordt met een pgb; Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie heeft; Toezichthouder: de toezichthouder als bedoeld in artikel 6.1 Wmo 2015 en artikel 24 van deze verordening. De toezichthouder is belast met het houden van toezicht op de naleving van de eisen genoemd in de Wmo 2015 en de Jeugdwet op het gebied van rechtmatigheid; Verslag: schriftelijke weergave van het onderzoek en een advies aan het college over de hulpvraag; Voorliggende voorziening: algemene voorziening of ander voorziening waarmee geheel of gedeeltelijk aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen en waardoor een maatwerkvoorziening achterwege kan blijven; Wet: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en/of Jeugdwet. Zorgmijder: iemand die problemen heeft op meerdere levensgebieden waardoor hij behoefte heeft aan ondersteuning of zorg, maar deze niet ontvangt, omdat hij zorg vermijdt of afwijst, al dan niet bewust.

Artikel 5: Onderzoek

1.Naar aanleiding van de melding voert het college een onderzoek uit. Dit onderzoek bestaat in ieder geval uit een gesprek, tenzij sprake is van de situatie bedoeld in lid 4 van dit artikel. Het college of de andere organisatie legt de cliënt de gang van zaken uit bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 2.Het gesprek vindt zo spoedig mogelijk plaats met de cliënt, diens vertegenwoordiger en/of mantelzorger(s). In het gesprek wordt voor zover nodig onderzocht: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; hoe cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, algemene of algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor de hulpvraag kan vinden; de mogelijkheden om met mantelzorg, het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk een oplossing voor de hulpvraag te vinden; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of andere partijen op het gebied van publieke gezondheid een oplossing voor de hulpvraag te vinden en een mogelijk toe te wijzen maatwerkvoorziening hierop af te stemmen; de mogelijkheden om met een maatwerkvoorziening een oplossing voor de hulpvraag te vinden; welke bijdragen in de kosten de cliënt voor de maatschappelijke ondersteuning verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheid een pgb te verstrekken als de cliënt dit wenst, waarbij de cliënt in begrijpelijke taal wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze en de verantwoordelijkheid die daarbij hoort. 3.Als de cliënt een persoonlijk plan of familiegroepsplan bij het college of de andere organisatie ingediend heeft, wordt dit plan bij het onderzoek betrokken. 4.Als de hulpvraag voldoende bekend is, kan het college of de andere organisatie in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 8: Criteria voor een maatwerkvoorziening

1.Een maatwerkvoorziening op grond van de Wmo 2015 houdt altijd rekening met de uitkomsten van het onderzoek van artikel 5 van deze verordening. De maatwerkvoorziening levert een passende bijdrage aan de behoefte van beschermd wonen en opvang en/of het creëren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot: zelfredzaamheid; participatie; en zo lang mogelijk blijven in zijn eigen leefomgeving; 2.Een maatwerkvoorziening op grond van de Jeugdwet houdt altijd rekening met de uitkomsten van het onderzoek van artikel 5 van deze verordening. De maatwerkovereenkomst levert een passende bijdrage aan het creëren van een situatie waarin de jeugdige in staat gesteld wordt: gezond en veilig op te groeien; te groeien naar zelfstandigheid, en voldoende zelfredzaam te zijn en te participeren. Daarbij wordt rekening gehouden met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau. 3.Voor verstrekking van de maatwerkvoorziening respijtzorg, zoals bedoeld in artikel 2.3, derde lid Jeugdwet, en artikel 1.1.1, eerste lid Wmo 2015, om de ouders, c.q. mantelzorger(s) tijdelijk te ontlasten, met als doel hen in staat te stellen om hun rol als verzorgers en opvoeders, c.q. mantelzorg te blijven vervullen is in beginsel tijdelijk tot maximaal 1 jaar. 4.Het college of de andere organisatie bepaalt in het onderzoek samen met de cliënt wat het beoogde resultaat is van de maatwerkvoorziening, hoe dit resultaat dient te worden bereikt en hoe de voortgang wordt geëvalueerd. De cliënt deelt deze informatie met de (pgb-)aanbieder. 5.De cliënt en de (pgb-)aanbieder mogen de maatwerkvoorziening niet voor andere resultaten inzetten dan in het onderzoek afgesproken. Alleen in overleg met het college of de andere organisatie kan het beoogde resultaat worden gewijzigd. 6.Indien de cliënt een verlenging van de maatwerkvoorziening wenst, dient de cliënt zich uiterlijk acht weken voor de einddatum van de maatwerkvoorziening te melden bij het college of de andere organisatie. De melding dient te zijn voorzien van een gezamenlijk met de (pgb-)aanbieder opgesteld evaluatieverslag. De termijn voor het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2, lid 3 start pas zodra het evaluatieverslag is aangeleverd.

Artikel 10: Afwijzingsgronden

1.Een maatwerkvoorziening wordt niet verstrekt: als de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp kan voorzien; als de cliënt met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp of maatschappelijke ondersteuning kan voorzien; als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; als de cliënt voor de Wmo 2015 geen inwoner is van de gemeente Heumen, met uitzondering van beschermd wonen en opvang; als de jeugdige volgens het woonplaatsbeginsel in de Jeugdwet niet onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Heumen valt; als niet aannemelijk is dat inzet van de voorziening in voldoende mate zal bijdragen aan een oplossing voor de hulpvraag; als het een voorziening betreft die de client na de melding en vóór datum van de beschikking zelf heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; als de cliënt die maatschappelijke ondersteuning vraagt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid in het voorkomen of oplossen van de hulpvraag heeft laten zien; als er voor de cliënt geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie vóór de hulpvraag; als de voorziening naar objectieve maatstaven niet als goedkoopst passende voorziening kan worden aangemerkt; als de voorziening niet genoeg op de cliënt is gericht; ten behoeve van het gebruik van de woning die niet het hoofdverblijf van de cliënt betreft; als deze niet langdurig noodzakelijk is. 2.Voor alle woonvoorzieningen geldt bovendien dat een woonvoorziening niet wordt verstrekt: wanneer de ervaren beperkingen bij normaal gebruik van de woning komen door de in de woning gebruikte materialen; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, behalve automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; wanneer het een voorziening betreft die aangebracht moet worden in een gebouw expliciet gericht op mensen met beperkingen of ouderen; wanneer het een voorziening betreft die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder grote meerkosten meegenomen kunnen worden; als de cliënt niet is verhuisd naar de meest geschikte woning passend bij zijn beperkingen, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.De toegang tot maatschappelijke opvang en beschermd wonen kan worden geweigerd wanneer: een cliënt zich niet houdt aan de huisregels of zich ernstig misdraagt; een cliënt onveiligheid en overlast veroorzaakt; een cliënt niet bereid is om mee te werken aan een passend ondersteuningstraject; sprake is van een indicatie waardoor een opvangtraject geen geschikte vorm van maatschappelijke ondersteuning voor een cliënt is; de eigen bijdrage (na veelvuldige waarschuwingen) niet betaald wordt; geen sprake is van huiselijk geweld en/of geweld in een afhankelijkheidsrelatie in het geval van vrouwenopvang. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is om een eerder door het college gegeven maatwerkvoorziening te vervangen, gebeurt dat alleen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de eerdere voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de kosten voor vervanging, of als de eerdere voorziening niet langer voldoet aan de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 5.Als niet voldaan wordt aan de voorwaarden voor een pgb zoals bedoeld in de artikelen 11 en 14 t/m 20 van deze verordening, wordt geen pgb verstrekt.

Artikel 11: Wonen en zorg

Het is niet toegestaan een overeenkomst af te sluiten met een (pgb-)aanbieder waarin de zorg mede afhankelijk is van een woonruimte die door de aanbieder geboden wordt of omgekeerd, tenzij: Het verblijf onderdeel is van de indicatie. Dit is het geval bij de maatwerkvoorzieningen Beschermd Wonen intramuraal en Trainingshuis; Het verblijf onderdeel van tijdelijke verhuur is. De verhuur moet als doel hebben de cliënt in staat te stellen zelfstandig te wonen. Het college moet hier vooraf mee instemmen.

Artikel 12: Inhoud beschikking

1.Als een maatwerkvoorziening wordt toegekend of geweigerd, ontvangt de cliënt een schriftelijk besluit. Uit dat besluit blijkt of de maatwerkvoorziening toegekend of geweigerd wordt. In het besluit wordt ook opgenomen hoe bezwaar tegen het besluit kan worden gemaakt. 2.Als een maatwerkvoorziening wordt toegekend, staat in het besluit in ieder geval: welke maatwerkvoorziening wordt toegekend; of deze in natura of pgb wordt verstrekt; wat het beoogde resultaat daarvan is; hoe het beoogde resultaat bereikt wordt; wat de ingangsdatum en de (levens)duur van de voorziening is; welke andere (algemene) voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; de eventueel te betalen eigen bijdrage. Bij verstrekking in de vorm van een pgb wordt ook de manier waarop de besteding van het pgb verantwoord wordt, opgenomen.

Artikel 13: Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering

1.Wanneer zich nieuwe feiten of omstandigheden voordoen en deze van invloed kunnen zijn op de beslissing, doet de cliënt hiervan zo snel mogelijk mededeling. Deze verplichting geldt ook als er niet expliciet naar gevraagd wordt. Deze mededeling kan bij het college of de andere organisatie gedaan worden. 2.Het college kan een beslissing tot verstrekking van maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp beëindigen, herzien of intrekken als het college vaststelt dat de cliënt: onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en een andere beslissing was genomen bij juiste of volledige gegevens; de maatwerkvoorziening of het pgb niet langer nodig heeft of er niet langer op aangewezen is; gebaat is bij een andere voorziening, omdat de huidige voorziening niet meer passend is; zich niet houdt aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb, of de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is verstrekt. 3.Als een cliënt een pgb of maatwerkvoorziening had, waar hij geen recht op bleek te hebben, kan het college de (waarde van de) voorziening terugvorderen van de cliënt. Dit kan alleen als de cliënt begreep of had moeten begrijpen dat hij de voorziening ten onrechte kreeg. Bij pgb kan in plaats van de terugvordering verrekend worden met nog te verstrekken pgb of een andere periodieke uitkering. 4.Bij een bedrag tot € 150 wordt afgezien van terugvordering.

Artikel 14: Algemene regels voor pgb

1.De cliënt die een pgb wil, dient een pgb-plan in te vullen. Het college of de andere organisatie geeft de cliënt een leeg plan om in te vullen. 2.Voor eenmalige pgb’s zoals hulpmiddelen, woningaanpassingen of eenmalige vervoersvoorzieningen, gelden de eisen uit lid 1 niet. De cliënt dient hiervoor een offerte te overleggen. 3.Voor hulp bij het huishouden gelden de eisen uit lid 1 niet.

Artikel 15: Hoogte van het pgb

1.De hoogte van het pgb is nooit hoger dan de kostprijs van de goedkoopst passende maatwerkvoorziening in natura. De hoogte: is gebaseerd op het pgb-plan of de offerte aangeleverd door de cliënt; is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg/ondersteuning in te kopen; is een all-in tarief; is inclusief onderhoud, reparatie en verzekering als het gaat om een hulpmiddel of traplift; is -ingeval van een hulpmiddel- de maandelijkse all-in huurprijs van een naturavoorziening vermenigvuldigd met aantal maanden van de afschrijvingsperiode. Dit is 84 maanden voor voorziening volwassenen of 60 maanden voor voorzieningen kinderen. omvat voor het product beschermd wonen intramuraal ook het schoonmaken van het appartement of de kamer en de gemeenschappelijk ruimten; heeft geen bestedingsvrij deel. 2.De omvang van een pgb voor een woningaanpassing (niet zijnde een traplift) is gelijk aan het bedrag vermeld in offerte en factuur aangeleverd door de cliënt. De voorziening moet voldoen aan de eisen uit het onderzoek. 3.Indien het pgb is gebaseerd op een bedrag per uur, dagdeel of etmaal, wordt er een onderscheid gemaakt tussen twee soorten tarieven afhankelijk van het type dienstverlener: voor een pgb-aanbieder geldt het professionele tarief; voor hulp geboden door een persoon uit de familie in de eerste of tweede graad of het sociale netwerk van de cliënt (informele ondersteuning) geldt het informele tarief, ook als deze persoon een professional is. 4.De tarieven uit lid 3 worden gepubliceerd. Daarbij geldt dat: Het professionele tarief voor hulp bij het huishouden is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor begeleiding en verzorging, beschermd thuis en trainingshuis is gelijk aan 85% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor behandeling (Jeugdwet) en dyslexiezorg is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor locatie-gebonden zorg zoals dagbesteding, logeeropvang en (jeugdwet) dagbehandeling is gelijk aan 90% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor beschermd wonen intramuraal licht, middel en zwaar is gelijk aan respectievelijk 55%, 62% en 66% van het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het professionele tarief voor vervoer is gelijk aan het tarief zoals door het college is afgesproken met gecontracteerde aanbieders. Het informele tarief voor jeugdhulp is gebaseerd op het minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag en –uren. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen wordt het budget met die lasten verhoogd. Het informele tarief voor Wmo-voorzieningen is gebaseerd op het minimumloon vermeerderd met vakantietoeslag en –uren. Indien de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen worden het budget met die lasten verhoogd. De tarieven worden jaarlijks, per 1 januari, vastgesteld.

Artikel 16: Regels voor pgb-beheer

1.Pgb-beheer is het regie voeren over de (ingekochte) onderneming. De cliënt doet het pgb-beheer in beginsel zelf. Als de cliënt het pgb-beheer niet zelf kan uitvoeren, kan dat gedaan worden met de hulp van iemand uit het sociaal netwerk of een professional. Voor beschermd wonen geldt dat er altijd sprake moet zijn van een pgb-beheerder door een ander dan de budgethouder. 2.Van een jeugdige jonger dan 18 jaar wordt verwacht dat hij de aan het pgb verbonden taken niet op een verantwoorde wij kan uitvoeren. 3.De pgb-beheerder kan de client (of bij jeugdhulp ouder) ondersteunen in het pgb-beheer, maar kan niet volledig in de plaats treden van de client (of bij jeugdhulp ouder). Een uitzondering hierop is familie in de eerste of tweede graad of, indien de cliënt ouder is dan 18 jaar, de ouder. 4.De pgb-beheerder heeft minimaal 1 keer per maand contact met de cliënt en de pgb-aanbieder dan wel informele ondersteuners. 5.Een professionele pgb-beheerder levert zijn diensten tegen marktconform tarief. Het college of de andere organisatie kan vragen om een bewijs van betaling. 6.De pgb-beheerder moet in staat zijn tot een redelijke waardering van de belangen van zijn cliënt en stelt het belang van de cliënt centraal en, in geval van jeugdhulp, het belang van de jeugdige. Van belangenverstrengeling mag geen sprake zijn. Hier is in ieder geval spraken van in de volgende situaties: Als de pgb-beheerder de pgb-aanbieder is, dienst vast/flexibel personeel of op andere wijze aan de pgb-aanbieder verbonden persoon. Bij jeugdhulp: als de jeugdhulp ook is gericht op de ouder die pgb-beheerder is. 7.De pgb-beheerder van de cliënt ondersteunt de cliënt van melding van de hulpvraag tot evaluatie van de zorg, beschermt de rechten van de cliënt en is integraal aanspreekpunt voor zowel de gemeente als de pgb-aanbieder dan wel de informele ondersteuners. 8.De pgb-beheerder dient aan te geven dat het beheren van het pgb voor hem of haar niet tot overbelasting leidt. 9.De budgethouder (bij jeugdhulp: ouder) dient de pgb-administratie 7 jaar te bewaren.

Artikel 17: Regels voor pgb-aanbieder

1.De pgb-aanbieder voldoet aan de kwaliteitseisen zoals vastgelegd in bijlage 2 van deze verordening en de productbeschrijving van de toegekende maatwerkvoorziening. 2.Het college kan een aanbieder in een aanbestedingstraject al op kwaliteit beoordeeld hebben. Wanneer het college de kwaliteit van die aanbieder negatief beoordeelde, worden 1 jaar na die beoordeling geen pgb’s aan een cliënt toegekend voor deze aanbieder. Als na afloop van dat jaar de kwaliteit van de aanbieder zodanig verbeterd is of aan de kwaliteitseisen voldaan wordt, kan de aanbieder bij het college het verzoek indienen om opnieuw beoordeeld te worden. 3.Als het niet voldoen aan de kwaliteitseisen een gevolg is van verwijtbaar handelen of wanneer er sprake is van voortdurende wanprestatie, kan het college een waarschuwing geven en/of de aanbieder niet (langer) meer accepteren in het kader van een pgb.

Artikel 18: Regels voor pgb informele ondersteuning

1.Een cliënt met een pgb kan jeugdhulp en beschermd wonen alleen in zijn sociaal netwerk afnemen als dat aantoonbaar tot betere en efficiëntere ondersteuning leidt. Het besteden binnen het sociaal netwerk moet doelmatiger zijn dan besteding daarbuiten. 2.De persoon uit het sociaal netwerk moet minstens 18 jaar oud zijn en beschikken over een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) screeningsprofiel ‘gezondheidszorg en welzijn van mens en dier’ of ‘screeningsprofiel 75’ of ‘screenings nummers 12, 41, 43, 84 en 85’. Deze VOG is bij de start van de hulp nooit ouder dan drie maanden.

Artikel 19: Weigeringsgronden pgb

1.Het college kan een PGB weigeren in de volgende gevallen, voor zover deze niet reeds zijn geregeld in de wet: Indien de belanghebbende reeds over een vergelijkbare voorziening beschikt die doelmatig voorziet in dezelfde behoefte; Indien het PGB niet noodzakelijk is om het doel van de maatwerkvoorziening te bereiken; Indien de belanghebbende niet kan aantonen dat hij/zij in staat is om de voorziening op adequate wijze te organiseren en te verantwoorden; Indien het PGB leidt tot onevenredige kosten voor de gemeente in verhouding tot de geboden zorg of ondersteuning; Indien het PGB in strijd zou zijn met algemeen geldende wet- en regelgeving. 2.Aanvullend daarop wordt een pgb in het sociaal netwerk alleen verstrekt wanneer: de persoon uit het sociaal netwerk aantoonbare deskundigheid/bekwaamheid heeft voor de te bieden hulp. de persoon uit het sociaal netwerk inkomstenderving lijdt omdat diegene minder is gaan werken om (meer) mantelzorg te kunnen blijven bieden. Dit geldt ook voor het moeten organiseren van extra oppas voor andere kinderen, zodat aan het betreffende kind intensieve mantelzorg geboden kan worden. het kind dat zorg ontvangt niet van schoolgaande leeftijd is, behalve wanneer de zorg ook ’s avonds, ’s nachts en in de weekenden nodig is en/of er sprake is van (veelvuldige) schooluitval door de ziekte of beperking. het niet in het belang van de ontwikkeling van het kind is dat er sprake is van professionele distantie; 3.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na toekenning niet is gebruikt waarvoor het bedoeld is.

Artikel 20: Besteding en verantwoording van het pgb

1.De cliënt stemt in met en houdt zich aan de regels van de gemeente zoals opgenomen in deze verordening, de beschikking en het pgb-plan. 2.De cliënt met een pgb is een budgethouder. Budgethouders mogen het pgb niet gebruiken voor: kosten voor tussenpersonen, belangenbehartigers of bemiddeling; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van het pgb; eenmalige uitkering; feestdagenuitkering; huur, eten en drinken; bijdrage in de kosten; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb of het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een andere wet vallen dan de wet op grond waarvan het pgb is verstrekt; zorg en ondersteuning die onder een algemene voorziening en/of algemeen gebruikelijke voorziening vallen; kosten voor ondersteuning bij het inkopen van zorg buiten EU-landen. 3.De budgethouder verantwoordt zijn uitgaven in het pgb aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Wanneer sprake is van maandbedragen, moeten de budgethouder en de pgb-aanbieder de geleverde zorg kunnen verantwoorden in uren en/of dagdelen. Bij een eenmalige pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing of vervoersmiddelen verantwoordt de budgethouder de uitgaven door op verzoek een factuur te overleggen aan het college of de andere organisatie.

Artikel 22: Berekening en hoogte bijdrage in de kosten voorzieningen (Wmo 2015)

1.De bijdrage in de kosten is nooit hoger dan de maximale bijdrage die op grond van de wet mag worden gevraagd en is nooit hoger dan de kostprijs van de voorziening. Die kostprijs is gelijk aan de goedkoopst passende voorziening. Dit geldt ook voor het pgb. 2.De kostprijs van een voorziening die wordt gebruikt voor de berekening van de bijdrage in de kosten wordt als volgt bepaald: De kostprijs van een voorziening kan per periode ofwel eenheid worden bepaald. De kostprijs voor een voorziening in natura is gelijk aan de vergoeding die het college moet betalen aan de gecontracteerde aanbieder. 3.De kostprijs voor een maatwerkvoorziening in pgb is gelijk van de hoogte van het aan de cliënt verstrekte pgb.

Artikel 25: Tegemoetkoming voor hulp uit het sociaal netwerk

1.Aanvullend op artikel 14 kan de Pgb-houder een symbolische tegemoetkoming betalen in verband met hulp uit het sociaal netwerk. 2.Het college stelt ten behoeve van het gestelde in het eerste lid een tegemoetkoming van maximaal € 141 per kalendermaand beschikbaar. 3.Het college kan nadere regels stellen over wanneer een persoon uit het sociaal netwerk in aanmerking komt voor deze symbolische tegemoetkoming.

Artikel 31: Toezicht

1.De toezichthouder onderzoekt of de dienstverlening van de aanbieder redelijkerwijs plaatsvindt of zal plaatsvinden volgens de regels in de wet. In het onderzoek komt de werkwijze, kwaliteit en rechtmatigheid van de ondersteuning aan bod. 2.Een onderzoek kan steekproefsgewijs of incidenteel (signaalgestuurd) plaatsvinden. 3.Als uitgangspunt geldt dat een onderzoek aangekondigd plaatsvindt, tenzij de belangen van het onderzoek zich daartegen verzetten. 4.De volgende typen onderzoek kunnen worden ingezet: kwaliteitscontrole: een onderzoek of de geleverde ondersteuning van goede kwaliteit is; materiële controle: een onderzoek of de door de aanbieder gedeclareerde prestatie is geleverd en of deze prestatie past bij de indicatie; formele controle: een onderzoek of het door de aanbieder gedeclareerde bedrag voortvloeit uit een prestatie die voldoet aan de wet, overeenkomst of het subsidiebesluit; detailcontrole: onderzoek naar bij een aanbieder berustende persoonsgegevens van inwoners. Met de uitkomsten van die onderzoek kan een materiële controle of fraudeonderzoek uitgevoerd worden; fraudeonderzoek: onderzoek waarbij nagegaan wordt of fraude in de vorm van valsheid in geschrifte, bedrog, benadeling van rechthebbenden of verduistering gepleegd is of wordt. Met de fraude wordt een betaling of een ander voordeel verkregen waarop iemand geen recht heeft of kan hebben. Fraude kan gepleegd worden door de aanbieder en de pgb-budgethouder. 5.De typen onderzoek uit lid 4 van dit artikel worden proportioneel ingezet. Om dit te borgen stelt het college een controleplan op.

Artikel 32: Bevel

1.Als de toezichthouder oordeelt dat een situatie zo ernstig is dat het nemen van maatregelen niet kan wachten, kan de toezichthouder namens het college een schriftelijk bevel met maatregelen sturen aan een aanbieder. Wanneer dit om een pgb-aanbieder gaat, stelt de toezichthouder de budgethouder zo snel mogelijk op de hoogte van het bevel. 2.Als volgens de toezichthouder een schriftelijk bevel niet kan worden afgewacht, kan zij het bevel mondeling geven. Daarna stelt de toezichthouder zo snel mogelijk het schriftelijk bevel op. 3.De toezichthouder stuurt een kopie van het bevel naar het college. 4.Het bevel van de toezichthouder geldt voor maximaal 7 dagen. Daarna kan het college het bevel verlengen. 5.De aanbieder neemt de maatregelen uit het bevel binnen de gestelde termijn. Wanneer de maatregelen volledig zijn uitgevoerd, meldt de aanbieder zich bij de toezichthouder. Bij een pgb-aanbieder doet de budgethouder dit.

Artikel 36: Cliëntenstop en verscherpt toezicht

1.Tijdens het hersteltraject of bij een gegrond vermoeden van fraude, kan het college besluiten dat: geen nieuwe cliënten aan de aanbieder worden toegewezen; geen nieuwe persoonsgebonden budgetten worden toegekend waar de pgb-aanbieder als leverancier genoemd wordt of dat een zorgovereenkomst waarin de pgb-aanbieder partij is niet geaccordeerd zal worden; geen nieuwe indicaties of verlengingen van indicaties aan de aanbieder worden toegewezen, geen persoonsgebonden budgetten worden toegekend waar de pgb-aanbieder als leverancier genoemd wordt of dat een zorgovereenkomst waarin de pgb-aanbieder partij is niet geaccordeerd zal worden; de aanbieder onder verscherpt toezicht wordt geplaatst. Bij een pgb ligt de verantwoordelijkheid van verscherpt toezicht bij de budgethouder. 2.De aanbieder of de budgethouder wordt hiervan schriftelijk op de hoogte gesteld. 3.Tijdens het verscherpt toezicht houdt de aanbieder of de budgethouder de toezichthouder met een rapportage periodiek op de hoogte over de verbeteringen.

Artikel 38: Handhavingsmaatregelen

1.Naar aanleiding van de bevindingen van de toezichthouder kan het college herstelsancties opleggen. Deze sancties zijn: (opnieuw) een schriftelijke aanwijzing geven; een last onder bestuursdwang opleggen; een last onder dwangsom opleggen. 2.Het college kan daarnaast: de aanbieder verbieden de levering van de voorziening voort te zetten wanneer hij een bevel of aanwijzing niet opvolgt; de toekenning van het pgb aan de budgethouder intrekken, waarbij recht op ondersteuning in natura of van een andere pgb-aanbieder niet aangetast wordt.

Artikel 39: Privaatrechtelijke maatregelen en opschorten betaling

1.Naast sancties op grond van deze verordening kunnen privaatrechtelijke maatregelen genomen worden. Dit kan alleen op grond van contractuele afspraken tussen het college en de aanbieder. 2.Een privaatrechtelijke maatregel is ingebrekestelling. Wanneer een aanbieder na de eerste hersteltermijn niet voldoet aan de opgelegde verbeteringen, kan het college besluiten over te gaan op schriftelijke ingebrekestelling. 3.Na de hersteltermijn uit de ingebrekestelling, kan het college de overeenkomst ontbinden. Dit kan alleen wanneer de contractuele afspraken na die termijn nog niet (volledig) zijn nagekomen. 4.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank verzoeken de betaling van het pgb geheel of gedeeltelijk te beëindigen, weigeren of uit te stellen. 5.De maatregelen die het college neemt staan in redelijke verhouding tot de vorm of ernst van de overtreding of melding.

Artikel 10: Afwijzingsgronden

1.Een maatwerkvoorziening wordt niet verstrekt: als de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp kan voorzien; als de cliënt met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp of maatschappelijke ondersteuning kan voorzien; als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; als de cliënt voor de Wmo 2015 geen inwoner is van de gemeente Heumen, met uitzondering van beschermd wonen en opvang; als de jeugdige volgens het woonplaatsbeginsel in de Jeugdwet niet onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Heumen valt; als niet aannemelijk is dat inzet van de voorziening in voldoende mate zal bijdragen aan een oplossing voor de hulpvraag; als het een voorziening betreft die de client na de melding en vóór datum van de beschikking zelf heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; als de cliënt die maatschappelijke ondersteuning vraagt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid in het voorkomen of oplossen van de hulpvraag heeft laten zien; als er voor de cliënt geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie vóór de hulpvraag; als de voorziening naar objectieve maatstaven niet als goedkoopst passende voorziening kan worden aangemerkt; als de voorziening niet genoeg op de cliënt is gericht; ten behoeve van het gebruik van de woning die niet het hoofdverblijf van de cliënt betreft; als deze niet langdurig noodzakelijk is. 2.Voor alle woonvoorzieningen geldt bovendien dat een woonvoorziening niet wordt verstrekt: wanneer de ervaren beperkingen bij normaal gebruik van de woning komen door de in de woning gebruikte materialen; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, behalve automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; wanneer het een voorziening betreft die aangebracht moet worden in een gebouw expliciet gericht op mensen met beperkingen of ouderen; wanneer het een voorziening betreft die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder grote meerkosten meegenomen kunnen worden; als de cliënt niet is verhuisd naar de meest geschikte woning passend bij zijn beperkingen, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.De toegang tot maatschappelijke opvang en beschermd wonen kan worden geweigerd wanneer: een cliënt zich niet houdt aan de huisregels of zich ernstig misdraagt; een cliënt onveiligheid en overlast veroorzaakt; een cliënt niet bereid is om mee te werken aan een passend ondersteuningstraject; sprake is van een indicatie waardoor een opvangtraject geen geschikte vorm van maatschappelijke ondersteuning voor een cliënt is; de eigen bijdrage (na veelvuldige waarschuwingen) niet betaald wordt; geen sprake is van huiselijk geweld en/of geweld in een afhankelijkheidsrelatie in het geval van vrouwenopvang. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is om een eerder door het college gegeven maatwerkvoorziening te vervangen, gebeurt dat alleen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de eerdere voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de kosten voor vervanging, of als de eerdere voorziening niet langer voldoet aan de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 5.Als niet voldaan wordt aan de voorwaarden voor een pgb zoals bedoeld in de artikelen 11 en 14 t/m 20 van deze verordening, wordt geen pgb verstrekt.

Artikel 12: Inhoud beschikking

1.Als een maatwerkvoorziening wordt toegekend of geweigerd, ontvangt de cliënt een schriftelijk besluit. Uit dat besluit blijkt of de maatwerkvoorziening toegekend of geweigerd wordt. In het besluit wordt ook opgenomen hoe bezwaar tegen het besluit kan worden gemaakt. 2.Als een maatwerkvoorziening wordt toegekend, staat in het besluit in ieder geval: welke maatwerkvoorziening wordt toegekend; of deze in natura of pgb wordt verstrekt; wat het beoogde resultaat daarvan is; hoe het beoogde resultaat bereikt wordt; wat de ingangsdatum en de (levens)duur van de voorziening is; welke andere (algemene) voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; de eventueel te betalen eigen bijdrage. Bij verstrekking in de vorm van een pgb wordt ook de manier waarop de besteding van het pgb verantwoord wordt, opgenomen.

Artikel 20: Besteding en verantwoording van het pgb

1.De cliënt stemt in met en houdt zich aan de regels van de gemeente zoals opgenomen in deze verordening, de beschikking en het pgb-plan. 2.De cliënt met een pgb is een budgethouder. Budgethouders mogen het pgb niet gebruiken voor: kosten voor tussenpersonen, belangenbehartigers of bemiddeling; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van het pgb; eenmalige uitkering; feestdagenuitkering; huur, eten en drinken; bijdrage in de kosten; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb of het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een andere wet vallen dan de wet op grond waarvan het pgb is verstrekt; zorg en ondersteuning die onder een algemene voorziening en/of algemeen gebruikelijke voorziening vallen; kosten voor ondersteuning bij het inkopen van zorg buiten EU-landen. 3.De budgethouder verantwoordt zijn uitgaven in het pgb aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Wanneer sprake is van maandbedragen, moeten de budgethouder en de pgb-aanbieder de geleverde zorg kunnen verantwoorden in uren en/of dagdelen. Bij een eenmalige pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing of vervoersmiddelen verantwoordt de budgethouder de uitgaven door op verzoek een factuur te overleggen aan het college of de andere organisatie.

Artikel 21: Bijdrage in de kosten Wmo 2015

1.Een cliënt betaalt in het kader van de Wmo 2015 een bijdrage in de kosten voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning, als de aanbieder die bijdrage vraagt. 2.Een cliënt betaalt in het kader van de Wmo 2015 een bijdrage in de kosten voor het gebruik van een maatwerkvoorziening. Geen eigen bijdrage wordt gevraagd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: dagbesteding (arbeidsmatig en ontwikkelingsgericht); eenmalige tegemoetkoming meerkosten; reparatiekosten (bij hulpmiddelen en automatische deuropeners); roerende woonvoorzieningen tot en met € 150 incl. Btw; rolstoelvoorziening (ook voor aandrijfondersteuning); woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimte(n); zorgmijders: zolang de situatie niet stabiel is 3.Bij een maatwerkvoorziening voor een woningaanpassing voor een minderjarige wordt de bijdrage in de kosten betaald door: de onderhoudsplichtige ouders, en degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over de minderjarige. De bijdrage hoeft niet betaald te worden als de ouders geen gezag meer hebben over de minderjarige. 4.Een cliënt betaalt een bijdrage in de kosten voor het gebruik van de algemene voorziening en maatwerkvoorziening maatschappelijke opvang. Het innen van de eigen bijdrage voor de voorziening maatschappelijke opvang vindt plaats door de aanbieder die de opvang verzorgt, tenzij het college in de afspraken met de aanbieder hiervan afwijkt. 5.In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet geldt voor een maatwerkvoorziening voor vervoer in de vorm van vraagafhankelijk vervoer via Avan een bijdrage per rit. Deze bijdrage is opgebouwd uit een bedrag per kilometer en een opstaptarief. De hoogte van het bedrag per kilometer en het opstaptarief is gelijk aan de tarieven zoals het bestuur van de Bedrijfsvoeringsorganisatie Doelgroepenvervoer Regio Arnhem-Nijmegen (BVO DRAN) deze vaststelt voor het vraagafhankelijk vervoer.

Artikel 22: Berekening en hoogte bijdrage in de kosten voorzieningen (Wmo 2015)

1.De bijdrage in de kosten is nooit hoger dan de maximale bijdrage die op grond van de wet mag worden gevraagd en is nooit hoger dan de kostprijs van de voorziening. Die kostprijs is gelijk aan de goedkoopst passende voorziening. Dit geldt ook voor het pgb. 2.De kostprijs van een voorziening die wordt gebruikt voor de berekening van de bijdrage in de kosten wordt als volgt bepaald: De kostprijs van een voorziening kan per periode ofwel eenheid worden bepaald. De kostprijs voor een voorziening in natura is gelijk aan de vergoeding die het college moet betalen aan de gecontracteerde aanbieder. 3.De kostprijs voor een maatwerkvoorziening in pgb is gelijk van de hoogte van het aan de cliënt verstrekte pgb.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekening als in de Gemeentewet, Wet maatschappelijke ondersteuning 2015(hierna Wmo), de Jeugdwet en de Algemene wet bestuursrecht. 2.In deze verordening wordt verstaan onder: Aanbieder: natuurlijke persoon of rechtspersoon die in opdracht van het college een algemene voorziening of een maatwerkvoorziening levert; Algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, vrij toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een overige voorziening genoemd; Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening waarvan, gelet op de omstandigheden, aannemelijk is dat de cliënt daarover, ook als hij geen beperkingen had, zou (hebben kunnen) beschikken; Andere organisatie: een organisatie die het college heeft aangewezen om namens het college taken op grond van deze verordening uit te voeren; Boven-gebruikelijke hulp: de extra zorg en hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt; Budgethouder: cliënt die een persoonsgebonden budget op grond van de Jeugdwet of Wmo 2015 toegekend gekregen heeft; Cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening, aan wie een maatwerkvoorziening of een persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan. In de Jeugdwet wordt dit de jeugdige en zijn ouders genoemd. College: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Heumen; Eigen kracht: de eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen van de jeugdige en zijn ouders en de personen die tot hun sociale netwerk behoren, om de nodige hulp en ondersteuning te bieden bij opgroei-, opvoedings- en psychische problemen en stoornissen; Gebruikelijke hulp in relatie tot jeugdhulp: de dagelijkse verzorging en/of opvoeding, begeleiding en toezicht die (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers aan kinderen bieden. Dit gaat om hulp die naar algemene opvattingen in redelijkheid van (pleeg)ouders/wettelijk vertegenwoordigers mag worden verwacht. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft; Gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 5 van deze verordening; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning en/of jeugdhulp volgens de cliënt; Informele ondersteuning: ondersteuning door het eigen netwerk van een cliënt op basis van een persoonsgebonden budget; Maatwerkvoorziening: op de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de cliënt afgestemde maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een individuele voorziening genoemd; Mantelzorg: boven-gebruikelijk hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet. De hulp ontstaan rechtstreeks uit een tussen personen bestaande sociale relatie en wordt niet verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; Melding: het kenbaar maken van de hulpvraag door of namens de cliënt; Ouder: gezaghebbende ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder; Overtreding: een gedraging in strijd met de wet, onderliggende regelgeving of overeenkomsten ter uitvoering van de wet. Bij overeenkomsten kan ook worden gesproken van een tekortkoming; Persoonlijk plan: plan als bedoeld in artikel 4 lid 4 van deze verordening; Persoonsgebonden budget (pgb): bedrag waaruit betalingen worden gedaan voor diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een maatwerkvoorziening behoren en die een cliënt van derden geleverd krijgt; Pgb-aanbieder: een rechtspersoon die ondersteuning verleent aan een cliënt (budgethouder), die betaald wordt met een pgb; Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie heeft; Toezichthouder: de toezichthouder als bedoeld in artikel 6.1 Wmo 2015 en artikel 24 van deze verordening. De toezichthouder is belast met het houden van toezicht op de naleving van de eisen genoemd in de Wmo 2015 en de Jeugdwet op het gebied van rechtmatigheid; Verslag: schriftelijke weergave van het onderzoek en een advies aan het college over de hulpvraag; Voorliggende voorziening: algemene voorziening of ander voorziening waarmee geheel of gedeeltelijk aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen en waardoor een maatwerkvoorziening achterwege kan blijven; Wet: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en/of Jeugdwet. Zorgmijder: iemand die problemen heeft op meerdere levensgebieden waardoor hij behoefte heeft aan ondersteuning of zorg, maar deze niet ontvangt, omdat hij zorg vermijdt of afwijst, al dan niet bewust.

Artikel 5: Onderzoek

1.Naar aanleiding van de melding voert het college een onderzoek uit. Dit onderzoek bestaat in ieder geval uit een gesprek, tenzij sprake is van de situatie bedoeld in lid 4 van dit artikel. Het college of de andere organisatie legt de cliënt de gang van zaken uit bij het gesprek, zijn rechten en plichten en de vervolgprocedure. 2.Het gesprek vindt zo spoedig mogelijk plaats met de cliënt, diens vertegenwoordiger en/of mantelzorger(s). In het gesprek wordt voor zover nodig onderzocht: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; hoe cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, algemene of algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor de hulpvraag kan vinden; de mogelijkheden om met mantelzorg, het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten of hulp van andere personen uit het sociaal netwerk een oplossing voor de hulpvraag te vinden; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen of andere partijen op het gebied van publieke gezondheid een oplossing voor de hulpvraag te vinden en een mogelijk toe te wijzen maatwerkvoorziening hierop af te stemmen; de mogelijkheden om met een maatwerkvoorziening een oplossing voor de hulpvraag te vinden; welke bijdragen in de kosten de cliënt voor de maatschappelijke ondersteuning verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheid een pgb te verstrekken als de cliënt dit wenst, waarbij de cliënt in begrijpelijke taal wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze en de verantwoordelijkheid die daarbij hoort. 3.Als de cliënt een persoonlijk plan of familiegroepsplan bij het college of de andere organisatie ingediend heeft, wordt dit plan bij het onderzoek betrokken. 4.Als de hulpvraag voldoende bekend is, kan het college of de andere organisatie in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 10: Afwijzingsgronden

1.Een maatwerkvoorziening wordt niet verstrekt: als de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp kan voorzien; als de cliënt met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen de beperkingen kan verminderen of wegnemen, of in zijn behoefte aan jeugdhulp of maatschappelijke ondersteuning kan voorzien; als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; als de cliënt voor de Wmo 2015 geen inwoner is van de gemeente Heumen, met uitzondering van beschermd wonen en opvang; als de jeugdige volgens het woonplaatsbeginsel in de Jeugdwet niet onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Heumen valt; als niet aannemelijk is dat inzet van de voorziening in voldoende mate zal bijdragen aan een oplossing voor de hulpvraag; als het een voorziening betreft die de client na de melding en vóór datum van de beschikking zelf heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; als de cliënt die maatschappelijke ondersteuning vraagt geen of onvoldoende eigen verantwoordelijkheid in het voorkomen of oplossen van de hulpvraag heeft laten zien; als er voor de cliënt geen sprake is van aantoonbare meerkosten in vergelijking met de situatie vóór de hulpvraag; als de voorziening naar objectieve maatstaven niet als goedkoopst passende voorziening kan worden aangemerkt; als de voorziening niet genoeg op de cliënt is gericht; ten behoeve van het gebruik van de woning die niet het hoofdverblijf van de cliënt betreft; als deze niet langdurig noodzakelijk is. 2.Voor alle woonvoorzieningen geldt bovendien dat een woonvoorziening niet wordt verstrekt: wanneer de ervaren beperkingen bij normaal gebruik van de woning komen door de in de woning gebruikte materialen; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, behalve automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; wanneer het een voorziening betreft die aangebracht moet worden in een gebouw expliciet gericht op mensen met beperkingen of ouderen; wanneer het een voorziening betreft die bij (nieuw)bouw of renovatie zonder grote meerkosten meegenomen kunnen worden; als de cliënt niet is verhuisd naar de meest geschikte woning passend bij zijn beperkingen, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. 3.De toegang tot maatschappelijke opvang en beschermd wonen kan worden geweigerd wanneer: een cliënt zich niet houdt aan de huisregels of zich ernstig misdraagt; een cliënt onveiligheid en overlast veroorzaakt; een cliënt niet bereid is om mee te werken aan een passend ondersteuningstraject; sprake is van een indicatie waardoor een opvangtraject geen geschikte vorm van maatschappelijke ondersteuning voor een cliënt is; de eigen bijdrage (na veelvuldige waarschuwingen) niet betaald wordt; geen sprake is van huiselijk geweld en/of geweld in een afhankelijkheidsrelatie in het geval van vrouwenopvang. 4.Als een maatwerkvoorziening nodig is om een eerder door het college gegeven maatwerkvoorziening te vervangen, gebeurt dat alleen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven, tenzij de eerdere voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoetkomt in de kosten voor vervanging, of als de eerdere voorziening niet langer voldoet aan de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. 5.Als niet voldaan wordt aan de voorwaarden voor een pgb zoals bedoeld in de artikelen 11 en 14 t/m 20 van deze verordening, wordt geen pgb verstrekt.

Artikel 19: Weigeringsgronden pgb

1.Het college kan een PGB weigeren in de volgende gevallen, voor zover deze niet reeds zijn geregeld in de wet: Indien de belanghebbende reeds over een vergelijkbare voorziening beschikt die doelmatig voorziet in dezelfde behoefte; Indien het PGB niet noodzakelijk is om het doel van de maatwerkvoorziening te bereiken; Indien de belanghebbende niet kan aantonen dat hij/zij in staat is om de voorziening op adequate wijze te organiseren en te verantwoorden; Indien het PGB leidt tot onevenredige kosten voor de gemeente in verhouding tot de geboden zorg of ondersteuning; Indien het PGB in strijd zou zijn met algemeen geldende wet- en regelgeving. 2.Aanvullend daarop wordt een pgb in het sociaal netwerk alleen verstrekt wanneer: de persoon uit het sociaal netwerk aantoonbare deskundigheid/bekwaamheid heeft voor de te bieden hulp. de persoon uit het sociaal netwerk inkomstenderving lijdt omdat diegene minder is gaan werken om (meer) mantelzorg te kunnen blijven bieden. Dit geldt ook voor het moeten organiseren van extra oppas voor andere kinderen, zodat aan het betreffende kind intensieve mantelzorg geboden kan worden. het kind dat zorg ontvangt niet van schoolgaande leeftijd is, behalve wanneer de zorg ook ’s avonds, ’s nachts en in de weekenden nodig is en/of er sprake is van (veelvuldige) schooluitval door de ziekte of beperking. het niet in het belang van de ontwikkeling van het kind is dat er sprake is van professionele distantie; 3.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na toekenning niet is gebruikt waarvoor het bedoeld is.

Artikel 20: Besteding en verantwoording van het pgb

1.De cliënt stemt in met en houdt zich aan de regels van de gemeente zoals opgenomen in deze verordening, de beschikking en het pgb-plan. 2.De cliënt met een pgb is een budgethouder. Budgethouders mogen het pgb niet gebruiken voor: kosten voor tussenpersonen, belangenbehartigers of bemiddeling; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van het pgb; eenmalige uitkering; feestdagenuitkering; huur, eten en drinken; bijdrage in de kosten; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb of het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een andere wet vallen dan de wet op grond waarvan het pgb is verstrekt; zorg en ondersteuning die onder een algemene voorziening en/of algemeen gebruikelijke voorziening vallen; kosten voor ondersteuning bij het inkopen van zorg buiten EU-landen. 3.De budgethouder verantwoordt zijn uitgaven in het pgb aan de Sociale Verzekeringsbank (SVB). Wanneer sprake is van maandbedragen, moeten de budgethouder en de pgb-aanbieder de geleverde zorg kunnen verantwoorden in uren en/of dagdelen. Bij een eenmalige pgb voor een hulpmiddel, woningaanpassing of vervoersmiddelen verantwoordt de budgethouder de uitgaven door op verzoek een factuur te overleggen aan het college of de andere organisatie.