Wmo in Helmond: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

2.Het college past het primaat van verhuizen niet toe als de kosten van een te verstrekken woonvoorziening minder bedragen dan € 10.000,-

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Helmond 2025, artikel 3.16, geldt sinds 26 april 2025 (CVDR738641_1).

Er geldt een versnelde procedure voor eenvoudige woningaanpassingen in huurwoningen van de woningcorporaties.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Helmond 2025, artikel 3.4, geldt sinds 23 mei 2025 (CVDR739596_1).

1.Als een maatwerkvoorziening of pgb is herzien, ingetrokken of beëindigd, kan het college de geldswaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het pgb geheel of gedeeltelijk terugvorderen.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Helmond 2025, artikel 3.25, geldt sinds 26 april 2025 (CVDR738641_1).

2.Als een maatwerkvoorziening of pgb is ingetrokken of beëindigd, kan het college de geldswaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het pgb geheel of gedeeltelijk terugvorderen.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Helmond 2025, artikel 4.11, geldt sinds 26 april 2025 (CVDR738641_1).

Overzicht in minuten per week en uren per jaar voor de wasverzorging.

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025, bijlage 1, geldt sinds 24 maart 2026 (CVDR739585_2).

Wasverzorging éénpersoons huishouden | 35 minuten/week (30 uur per jaar)

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025, bijlage 1, geldt sinds 24 maart 2026 (CVDR739585_2).

Wasverzorging tweepersoons huishouden | 43 minuten/week (37 uur per jaar

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025, bijlage 1, geldt sinds 24 maart 2026 (CVDR739585_2).

Als de inwoner (of het netwerk) zelf activiteiten kan uitvoeren op het gebied van de wasverzorging, kan de in te zetten ondersteuning op dit punt met 17 minuten per week worden verminderd.

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025, bijlage 1, geldt sinds 24 maart 2026 (CVDR739585_2).

Artikel 3.16: Tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten

1.Het college hanteert het primaat van verhuizen. Dat betekent dat het college een vergoeding voor verhuis- en inrichtingskosten verstrekt als sprake is van beperkingen bij het normale gebruik van de woning en verhuizen de goedkoopst compenserende oplossing is. 2.Het college past het primaat van verhuizen niet toe als de kosten van een te verstrekken woonvoorziening minder bedragen dan € 10.000,- 3.De tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten is gelijk aan de werkelijke kosten tot een maximum van €3.500,-. 4.Als het verhuisprimaat wordt toegepast en de inwoner niet wenst te verhuizen, biedt het college de inwoner de mogelijkheid een tegemoetkoming te ontvangen tot maximaal € 10.000,- voor de noodzakelijke woonvoorziening(en). Hierbij geldt de voorwaarde dat de woonvoorziening wordt uitgevoerd conform het door het college vastgestelde programma van eisen.

Artikel 3.2: Criteria voor een maatwerkvoorziening maatschappelijke ondersteuning

1.In aansluiting op de artikelen 1.2.1, onder a. en 2.3.5 lid 3 van de wet wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt voor zover de cliënt de problematiek kan verminderen of wegnemen: 2. door gebruik te maken van zijn eigen kracht; met gebruikelijke hulp van huisgenoten. Of er sprake is van gebruikelijke hulp wordt beoordeeld aan de hand van de richtlijn die is opgenomen in Bijlage 1; met mantelzorg of hulp van anderen uit zijn sociale netwerk; door gebruik te maken van algemene voorzieningen; door gebruik te maken van algemeen gebruikelijke zaken of diensten. 3.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 4.De maatwerkvoorziening moet veilig zijn voor de inwoner zelf en zijn omgeving en geen gezondheidsrisico's met zich meebrengen. Het college verstrekt geen maatwerkvoorziening die anti-revaliderend werkt. 5.Het college verstrekt geen maatwerkvoorziening: als de inwoner voor de ervaren beperkingen een beroep kan doen op een andere of voorliggende voorziening. Dat kan ook een voorziening zijn op grond van een andere wettelijke bepaling; als de inwoner vóór de melding al een voorziening heeft gerealiseerd of geaccepteerd. Een uitzondering geldt als sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de inwoner na de melding en vóór de datum van het besluit zelf een voorziening heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of het de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als voor de ervaren beperkingen al eerder een voorziening aan de inwoner is verstrekt en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet is verstreken. Een uitzondering geldt als de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen. Of als de inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan, geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze voorziening niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met aanwezige beperkingen en de te verwachten ontwikkeling daarvan; als de aanspraak niet is vast te stellen doordat de verplichtingen als bedoeld in artikel 2.3 lid 5, 6 en 7 niet of onvoldoende worden nagekomen. als deze niet langdurig noodzakelijk is; als de inwoner niet zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Helmond. Een uitzondering geldt voor beschermd wonen en opvang. 6.Het college verstrekt geen woonvoorziening: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen, tenzij het gaat om bezoekbaar maken van een woning zoals bedoeld in artikel 3.17; voor woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Het college kan in zo'n situatie wel een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekken; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Het college kan in zo'n situatie wel een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekken; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college.

Artikel 3.10: Hoogte pgb voor woningaanpassing

De hoogte van het pgb voor een woningaanpassing wordt vastgesteld aan de hand van de door het college geaccepteerde offerte. Alleen de volgende kosten maken deel uit van het pgb en komen dus voor vergoeding in aanmerking: de aanneemsom excl. BTW (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening. Als de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen, vervalt de post loonkosten en worden alleen de materiaalkosten vergoed; de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991. Als de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen, vervalt de post loonkosten en worden alleen de materiaalkosten vergoed; het architectenhonorarium, als het noodzakelijk is dat een architect voor de woningaanpassing wordt ingeschakeld. Het betreft dan veelal de ingrijpender woningaanpassingen; de kosten voor het toezicht op de uitvoering, als toezicht noodzakelijk is, tot een maximum van twee procent van de aanneemsom; leges voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; de door het college (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; de kosten van noodzakelijk technisch onderzoek en voor advisering over de te treffen aanpassing; de verschuldigde en niet verrekenbare- of terugvorderbare omzetbelasting.

Artikel 3.13: Regels voor een financiële tegemoetkoming

1.Voor de volgende voorzieningen kan het college een financiële tegemoetkoming verstrekken: woningsanering; tijdelijke huisvesting; verhuis- en inrichtingskosten; een woonvoorziening als bedoeld in artikel 3.16 lid 4; bezoekbaar maken van een woning; vervoerskosten; sportvoorziening. 2.De regels over maatwerkvoorzieningen en in het bijzonder de regels over pgb’s zijn van overeenkomstige toepassing op de financiële tegemoetkoming. Dit is alleen anders als de aard van de financiële tegemoetkoming zich tegen gelijke toepassing verzet.

Artikel 3.15: Tegemoetkoming voor tijdelijke huisvesting

1.Een inwoner die tijdens het aanbrengen van woonvoorzieningen niet in zijn/haar eigen woonruimte kan blijven, kan in aanmerking komen voor een tegemoetkoming voor de meerkosten van tijdelijke huisvesting. 2.De hoogte van een door het college te verlenen tegemoetkoming voor de meerkosten van tijdelijke huisvesting is gelijk aan de werkelijk gemaakte kosten, met een maximum van het bedrag genoemd in artikel 13 eerste lid onder a van de Wet op de Huurtoeslag. 3.Een financiële tegemoetkoming in de kosten van tijdelijke huisvesting kan voor een termijn van maximaal zes maanden worden verstrekt.

Artikel 3.16: Tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten

1.Het college hanteert het primaat van verhuizen. Dat betekent dat het college een vergoeding voor verhuis- en inrichtingskosten verstrekt als sprake is van beperkingen bij het normale gebruik van de woning en verhuizen de goedkoopst compenserende oplossing is. 2.Het college past het primaat van verhuizen niet toe als de kosten van een te verstrekken woonvoorziening minder bedragen dan € 10.000,- 3.De tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten is gelijk aan de werkelijke kosten tot een maximum van €3.500,-. 4.Als het verhuisprimaat wordt toegepast en de inwoner niet wenst te verhuizen, biedt het college de inwoner de mogelijkheid een tegemoetkoming te ontvangen tot maximaal € 10.000,- voor de noodzakelijke woonvoorziening(en). Hierbij geldt de voorwaarde dat de woonvoorziening wordt uitgevoerd conform het door het college vastgestelde programma van eisen.

Artikel 3.21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb of de financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: een vergoeding enkel voor instandhoudingskosten, zoals onderhoud, keuring en reparatie; de voorziening kortdurend verblijf; een eenmalige financiële tegemoetkoming 3.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige is verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner.

Artikel 1.3: Begripsbepalingen

In deze verordening wordt verstaan onder: Algemenevoorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat vrij toegankelijk is. Een onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruiker is niet noodzakelijk om toegang te krijgen tot de algemene voorziening. Het aanbod is gericht op maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp; Algemeengebruikelijkevoorziening: een voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is, niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten en voor de inwoner ook daadwerkelijk beschikbaar is, financieel gedragen kan worden en adequate compensatie biedt; Anderevoorziening: een voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet of Wmo 2015, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen; Beperkingen: binnen de Wmo 2015 gaat het om problemen bij de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, of het zich kunnen handhaven in de samenleving. Binnen de Jeugdwet gaat het om opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen; Beschermd thuis: op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een inwoner afgestemd geheel van diensten en activiteiten in het kader van intensieve ambulante (woon-) begeleiding. Beschermd thuis kan zowel begeleiding groep als begeleiding individueel omvatten. In geval van begeleiding individueel is er bij beschermd thuis sprake van 24-uurs bereikbaarheid van de begeleiding en deels planbare en deels onplanbare begeleiding; Bezoekbaarmaken van een woning: aanpassen van een woonruimte zodat de woonkamer, één toilet en de buitenruimte behorend bij het hoofdverblijf, bereikt kunnen worden; Bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wmo 2015; Eigen kracht: het vermogen van de inwoner en de personen die tot zijn sociale omgeving behoren om zelf tot verbetering van zijn situatie te komen als het gaat om gezond en veilig opgroeien, groeien naar zelfstandigheid, zelfredzaamheid of participatie of tot een oplossing te komen voor zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; Huisgenoot: iedere persoon met wie een inwoner een woning bewoont; Hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp; Inwoner: de cliënt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015 en de jeugdige of ouder als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; Kortdurend verblijf: Kortdurend verblijf is het verblijf in een instelling voor een afgebakende periode. Maatwerkvoorziening: op de behoefte, persoonskenmerken en mogelijkheden van de inwoner afgestemde maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp. In de Jeugdwet wordt dit een individuele voorziening genoemd; Melding: het kenbaar maken van de hulpvraag door of namens de inwoner; Pgb: persoonsgebonden budget. Dit is een budget dat het college kan verstrekken aan een inwoner om hem in staat te stellen de maatschappelijke ondersteuning of jeugdhulp die tot de maatwerkvoorziening behoort, in te kopen bij derden; Pgb-plan: het door de inwoner bij het college in te dienen plan ter ondersteuning van zijn wens tot verstrekking van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb; Verslag: schriftelijke weergave van het onderzoek; Voorliggende voorziening: algemene voorziening of andere voorziening waarmee geheel of gedeeltelijk aan de hulpvraag wordt tegemoetgekomen en waardoor een maatwerkvoorziening achterwege kan blijven; Zorg in natura (ZIN): maatwerkvoorziening die geleverd wordt door een door de gemeente gecontracteerde (jeugdhulp)aanbieder.

Artikel 3.6: Regels voor een pgb

1.Een inwoner die in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan ervoor kiezen de ondersteuning zelf in te kopen met een pgb. De inwoner overlegt in dat geval een pgb-plan volgens een voorgeschreven model. 2.Mede aan de hand van het ingevulde pgb-plan zal het college toetsen of wordt voldaan aan de voorwaarden voor een pgb, zoals vastgelegd in artikel 2.3.6 lid 2 van de Wmo 2015. In het pgb-plan is in elk geval opgenomen: hoe de inwoner (eventueel met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger) de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 3.Het college verstrekt geen pgb als: de inwoner geen volledig ingevuld pgb-plan overlegt, ook niet nadat het college hierom heeft verzocht; de inwoner weigert het pgb-plan met het college te bespreken of zonder geldige reden niet verschijnt op een afspraak daartoe; de inwoner het beheer van het pgb overlaat aan iemand die de beheerstaken niet met voldoende afstand en kritisch kan vervullen. Daarvan is in ieder geval sprake als het beheer wordt overgelaten aan de zorgverlener zelf of een persoon die werkzaam is bij of voor deze zorgverlener; de verwachting bestaat dat binnen afzienbare tijd een vervanging van de voorziening nodig is, of de verwachting is dat de voorziening kortdurend wordt gebruikt. door toekenning van een pgb het voortbestaan van een collectieve voorziening in gevaar wordt gebracht. 4.Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na beschikbaarstelling van het geldbedrag niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor het pgb is verleend.

Artikel 3.7: Hoogte pgb – onderscheid formele en informele hulp

1. Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door een (rechts)persoon die voldoet aan de eisen zoals beschreven in bijlage 1 van deze verordening. 3.Informele hulp is: hulp die wordt geboden door familieleden in de eerste of tweede graad, partners (al dan niet samenwonend of LAT-partner), huisgenoten of pleegouders van de inwoner, ongeacht of ze voldoen aan de eisen zoals beschreven in bijlage 2. hulp die geboden wordt door (rechts)personen die niet voldoen aan de eisen zoals beschreven in bijlage 2.

Artikel 3.8: Hoogte pgb - algemeen

1.De hoogte van het pgb voor een zaak wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten. Dit bedrag wordt zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud, reparatie en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte als de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 2.De hoogte van het pgb voor formele hulp wordt vastgesteld op basis van het pgb-plan van de inwoner. Het tarief bedraagt maximaal het tarief voor zorg in natura. 3.Eenmaal per jaar, op 1 januari, vindt aanpassing (indexatie) plaats van de in lid 2 genoemde tarieven. De tarieven worden met hetzelfde percentage verhoogd als de tarieven voor zorg in natura. 4.De hoogte van het pgb voor informele hulp is: voor hulp bij het huishouden: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij Salaris Hulp bij het Huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren; voor begeleiding: het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 5.Bij een maatwerkvoorziening die wordt toegekend in dagdelen, staat een dagdeel voor 1 uur als sprake is van informele hulp. 6.De hoogte van het pgb voor kortdurend verblijf bij informele hulp bedraagt 3 maal het informele uurtarief zoals bedoeld in lid 3 onderdeel b per etmaal.

Artikel 3.10: Hoogte pgb voor woningaanpassing

De hoogte van het pgb voor een woningaanpassing wordt vastgesteld aan de hand van de door het college geaccepteerde offerte. Alleen de volgende kosten maken deel uit van het pgb en komen dus voor vergoeding in aanmerking: de aanneemsom excl. BTW (hierin begrepen de loon- en materiaalkosten) voor het treffen van de voorziening. Als de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen, vervalt de post loonkosten en worden alleen de materiaalkosten vergoed; de risicoverrekening van loon- en materiaalkosten, met inachtneming van het bepaalde in de risicoregeling woning- en utiliteitsbouw 1991. Als de voorziening in zelfwerkzaamheid wordt getroffen, vervalt de post loonkosten en worden alleen de materiaalkosten vergoed; het architectenhonorarium, als het noodzakelijk is dat een architect voor de woningaanpassing wordt ingeschakeld. Het betreft dan veelal de ingrijpender woningaanpassingen; de kosten voor het toezicht op de uitvoering, als toezicht noodzakelijk is, tot een maximum van twee procent van de aanneemsom; leges voor zover deze betrekking hebben op het treffen van de voorziening; de door het college (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; de kosten van noodzakelijk technisch onderzoek en voor advisering over de te treffen aanpassing; de verschuldigde en niet verrekenbare- of terugvorderbare omzetbelasting.

Artikel 3.11: Hoogte pgb voor beschermd wonen en beschermd thuis

1.De hoogte van het pgb voor formele hulp bij beschermd wonen wordt vastgesteld zoals vermeld in artikel 3.8 lid 2. 2.De hoogte van het pgb voor informele hulp bij beschermd wonen bedraagt 80% van de tarieven zoals genoemd in het eerste lid. 3.De hoogte van het pgb voor beschermd thuis individueel door een formele hulpverlener is 90% van het tarief dat de gemeente hanteert voor zorg in natura.

Artikel 3.12: Besteding en uitbetaling van een pgb

1.Een pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; reistijd, vervoers- en parkeerkosten van de zorgverlener; kosten voor een feestdagenuitkering en/of een eenmalige uitkering. 2.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 3.Uitbetaling van een eenmalig pgb vindt plaats na verantwoording van het bestede bedrag door het overleggen van facturen. 4.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de inwoner het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten.

Artikel 3.13: Regels voor een financiële tegemoetkoming

1.Voor de volgende voorzieningen kan het college een financiële tegemoetkoming verstrekken: woningsanering; tijdelijke huisvesting; verhuis- en inrichtingskosten; een woonvoorziening als bedoeld in artikel 3.16 lid 4; bezoekbaar maken van een woning; vervoerskosten; sportvoorziening. 2.De regels over maatwerkvoorzieningen en in het bijzonder de regels over pgb’s zijn van overeenkomstige toepassing op de financiële tegemoetkoming. Dit is alleen anders als de aard van de financiële tegemoetkoming zich tegen gelijke toepassing verzet.

Artikel 3.21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb of de financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: een vergoeding enkel voor instandhoudingskosten, zoals onderhoud, keuring en reparatie; de voorziening kortdurend verblijf; een eenmalige financiële tegemoetkoming 3.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige is verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner.

Artikel 3.22: Hoogte bijdrage in de kosten

1.De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere maatwerkvoorzieningen tezamen (met uitzondering van collectief vervoer, beschermd wonen en opvang) is gelijk aan het bepaalde in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wmo 2015. 2.De bijdrage wordt op nihil vastgesteld als het inkomen van de inwoner lager is dan 130% van de toepasselijke bijstandsnorm (met uitzondering van collectief vervoer, beschermd wonen en opvang). 3.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 4.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 5.De kostprijs van een financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van de financiële tegemoetkoming. 6.De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer is per rit gelijk aan het in de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende opstaptarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. Dit kilometertarief geldt voor de eerste 25 kilometer per rit. Daarboven geldt een commerciële ritprijs.

Artikel 3.24: Intrekking en beëindigen

1.Het college kan onverminderd volgens het bepaalde in artikel 2.3.10 van de Wmo 2015 een besluit, genomen op grond van deze verordening, geheel of gedeeltelijk intrekken of het verleende recht beëindigen indien: niet of niet langer is voldaan aan de voorwaarden of verplichtingen gesteld bij of krachtens deze verordening waaronder gestelde voorwaarden en verplichtingen in de toekenningsbeschikking begrepen; op grond van gegevens een besluit is genomen en gebleken is dat de gegevens zodanig onjuist waren dat, waren de juiste gegevens bekend geweest, een andere beslissing zou zijn genomen; de inwoner niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten; de inwoner de maatwerkvoorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt. 2.Een besluit tot het verlenen van een maatwerkvoorziening of pgb wordt ingetrokken als blijkt dat de inwoner niet langer zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Helmond, tenzij het beschermd wonen of opvang betreft. 3.Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken indien blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling van het geldbedrag niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden.

Artikel 3.25: Terugvordering

1.Als een maatwerkvoorziening of pgb is herzien, ingetrokken of beëindigd, kan het college de geldswaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het pgb geheel of gedeeltelijk terugvorderen. 2.Gelet op het bepaalde in artikel 3.13 lid 2 geldt lid 1 ook voor een financiële tegemoetkoming.

Artikel 3.27: Onderzoek rechtmatigheid

1.Het college kan (steekproefsgewijs) onderzoeken of verleende voorzieningen worden gebruikt of besteed voor het doel waarvoor ze zijn verstrekt. 2.Het college doet onderzoek naar de rechtmatigheid van de maatwerkvoorziening of het pgb als er een vermoeden bestaat van misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet.

Artikel 3.30: Kwaliteitseisen aanbieders maatschappelijke ondersteuning

1.De bepalingen in dit artikel gelden zowel voor aanbieders van voorzieningen in natura als aanbieders of zorgverleners die op basis van een pgb formele hulp bieden. 2.Aanbieders en zorgverleners zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen door: het veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht verstrekken van voorziening; het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de inwoner; het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg en ondersteuning; inzet van de juiste deskundigheid; erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard, zoals geldend in hun branche en van toepassing op de te leveren voorziening; ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken. 3.Het college kan nadere eisen stellen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen over de deskundigheid van beroepskrachten. 4.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de in dit artikel gestelde eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de inwoner ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 3.31: Afhandeling van klachten en medezeggenschap

1.Aanbieders stellen een regeling vast voor de afhandeling van klachten van inwoners ten aanzien van de door hen geleverde maatwerkvoorzieningen. Dit geldt ook voor aanbieders of zorgverleners die op basis van een pgb formele hulp bieden. 2.Aanbieders van diensten stellen een regeling vast voor de medezeggenschap van inwoners over voorgenomen besluiten van de aanbieder welke voor de gebruikers van belang zijn. 3.Onverminderd andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van de in dit artikel gestelde eisen door periodieke overleggen met de aanbieders en een cliëntervaringsonderzoek.

Artikel 4.7: Regels voor een pgb

1.Een inwoner die in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan ervoor kiezen de ondersteuning zelf in te kopen met een pgb. De inwoner overlegt in dat geval een pgb-plan volgens een voorgeschreven model. 2.Mede aan de hand van het ingevulde pgb-plan zal het college toetsen of wordt voldaan aan de in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet opgenomen voorwaarden. In het pgb-plan is in elk geval opgenomen: Hoe de inwoner zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; Waarom de inwoner van mening is dat geen gebruik gemaakt kan worden van het door de gemeente gecontracteerde aanbod (zorg in natura). Uit de motivering moet blijken dat de inwoner zich voldoende heeft georiënteerd op het gecontracteerde aanbod; Welke voorziening de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; Op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; De kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 3.Het college verstrekt geen pgb als: De inwoner geen volledig ingevuld pgb-plan overlegt dat voldoet aan de eisen uit bijlage 2 van deze verordening, ook niet nadat het college hierom heeft verzocht; De inwoner weigert het pgb-plan met het college te bespreken of zonder geldige reden niet verschijnt op een afspraak daartoe; De inwoner het beheer van het pgb overlaat aan iemand die de beheerstaken niet met voldoende afstand en kritisch kan vervullen. Een uitzondering geldt voor de situatie dat familieleden in de eerste of tweede graad (een deel van) de jeugdhulp verlenen. Het pgb-beheer mag in dat geval door die zorgverlener (het familielid) worden uitgevoerd. 4.Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na beschikbaarstelling van het geldbedrag niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor het pgb is verleend.

Artikel 4.8: Besteding van een pgb

1.Een pgb mag niet worden besteed aan: Kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; Kosten voor het voeren van een pgb-administratie; Kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; Reistijd, vervoers- en parkeerkosten van de hulp- of zorgverlener; Kosten voor een feestdagenuitkering en/of een eenmalige uitkering. 2.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 3.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de inwoner het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten.

Artikel 4.9: Hoogte pgb – onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door een jeugdhulpaanbieder die onder toezicht staat van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. 3.Informele hulp is: Hulp die wordt geboden door familieleden in de eerste of tweede graad, huisgenoten, ouders in de zin van artikel 1.1 van de Jeugdwet of pleegouders van de inwoner, ongeacht of ze tevens jeugdhulpaanbieder zijn en voldoen aan de voorwaarde van lid 2. Hulp die geboden wordt door personen of aanbieders die niet voldoen aan de voorwaarde van lid 2. 4.De hoogte van het pgb voor formele hulp wordt gebaseerd op de door de inwoner aangegeven werkelijke kosten van de maatwerkvoorziening, maar bedraagt niet meer dan de kostprijs die het college zou betalen als deze voorziening in natura zou worden verstrekt. 5.De hoogte van het pgb voor informele hulp is gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij FWG 30 van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 6.Bij een maatwerkvoorziening die wordt toegekend in dagdelen, staat een dagdeel voor 1 uur als sprake is van informele hulp. 7.De hoogte van het pgb voor kortdurend verblijf bij informele hulp bedraagt 3 maal het informele uurtarief (zoals bedoeld in lid 5) per etmaal. 8.De hoogte van het pgb voor vervoer naar jeugdhulp bedraagt het belastingvrije kilometerbedrag per kilometer.

Artikel 4.10: Inzet van informele hulp

1.Het inzetten van een pgb voor informele hulp is alleen mogelijk voor de volgende vormen van jeugdhulp: Begeleiding; Persoonlijke verzorging; Ontlasting van verzorgers en opvoeders zoals bedoeld in artikel 2.3 lid 3 van de Jeugdwet; Vervoer. 2.De inwoner kan jeugdhulp alleen laten leveren door een informele jeugdhulpverlener als de inwoner voldoende kan aantonen: Dat dit tot betere en efficiëntere ondersteuning leidt en; Dit doelmatiger is dan het betrekken van jeugdhulp van een formele jeugdhulpverlener. 3.Bij het beoordelen van de voorwaarden zoals genoemd in lid 2 wordt gelet op: De frequentie van de hulp; Het type hulp; De aard van de hulpvraag waaraan tegemoet wordt gekomen; De duur van die hulpvraag; De mate van (on-) planbaarheid van de zorg; en, De mate van verplichting die voortvloeit uit het pgb en de daaraan verbonden voorwaarden voor de persoon van wie de jeugdhulp betrokken wordt.

Artikel 4.11: Herzien, intrekken of beëindigen van maatwerkvoorziening of pgb

1.Het college kan een besluit over een maatwerkvoorziening of pgb herzien, intrekken of beëindigen als het college vaststelt dat: De inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; De inwoner niet langer op de maatwerkvoorziening of het pgb is aangewezen; De maatwerkvoorziening of het pgb niet meer toereikend is; De inwoner niet voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb, of; De inwoner de maatwerkvoorziening of het pgb niet, of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is bedoeld. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb is ingetrokken of beëindigd, kan het college de geldswaarde van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het pgb geheel of gedeeltelijk terugvorderen.

Artikel 4.16: Kwaliteitseisen jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen

1.Jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen en zijn gebonden aan de kwaliteitseisen uit de Jeugdwet. 2.Gecontracteerde jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen zijn bovendien gehouden tot naleving van aanvullende kwaliteitseisen zoals neergelegd in de gesloten overeenkomst met de gemeente. Aan jeugdhulpaanbieders die op basis van een pgb jeugdhulp verlenen worden deze aanvullende kwaliteitseisen niet opgelegd, maar wel meegewogen in de beoordeling of sprake is van kwalitatief goede en passende dienstverlening.

Artikel 3.5: Kwaliteit maatwerkvoorziening pgb

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025

In de wet is bepaald dat een pgb alleen kan worden verstrekt als naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de maatwerkvoorziening veilig, doeltreffend en cliëntgericht wordt verstrekt (artikel 2.3.6, tweede lid, onderdeel c). Om dit te beoordelen toetst het college bij diensten door een formele pgb-ondersteuner aan de kwaliteitsnormen zoals vastgelegd in bijlage 2 van de verordening.

Artikel 2.3: Onderzoek

1.Het college brengt tijdens het onderzoek in kaart: wat de hulpvraag is; wat de beperkingen zijn; welke hulp naar aard en omvang nodig is om het resultaat zoals bedoeld in artikel 2.3.5 lid 3 of 4 van de Wmo 2015 dan wel artikel 2.3 van de Jeugdwet te bereiken; in hoeverre eigen of andere mogelijkheden toereikend zijn om de benodigde hulp en ondersteuning te kunnen bieden. Denk daarbij aan mantelzorg, gebruikelijke hulp als het gaat om maatschappelijke ondersteuning, inzet uit het sociale netwerk en voorliggende of algemene voorzieningen. 2.Als de inwoner een plan zoals bedoeld in artikel 2.2 lid 3 heeft overhandigd, betrekt het college dat bij het onderzoek. 3.Het college informeert de inwoner over de vorm waarin de hulp of ondersteuning geboden kan worden en of sprake kan zijn van een bijdrage in de kosten. 4.Het college kan een door hem aangewezen adviesinstantie om advies vragen als dit nodig is voor het onderzoek. 5.Als het nodig is voor het onderzoek, kan het college: de inwoner, diens mantelzorger of huisgenoten oproepen voor een gesprek; de inwoner of huisgenoten oproepen voor een onderzoek door een daartoe aangewezen (medisch) deskundige. 6.De inwoner, diens mantelzorger en relevante huisgenoten (in het kader van eigen kracht en gebruikelijke hulp), zijn verplicht medewerking te verlenen aan een oproep als bedoeld in lid 5. 7.De verplichte medewerking houdt ook in dat de inwoner en diens huisgenoten: het college gevraagd en ongevraagd informeren over zaken waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze van invloed kunnen zijn op het recht op een voorziening; medewerking verlenen aan een bezichtiging van de persoonlijke woon- en leefsituatie of controle van een verstrekte of te verstrekken voorziening. 8.Het college geeft de inwoner een schriftelijk verslag van het onderzoek en de uitkomsten daarvan.

Artikel 3.21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb of de financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 2.In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende maatwerkvoorzieningen: een vergoeding enkel voor instandhoudingskosten, zoals onderhoud, keuring en reparatie; de voorziening kortdurend verblijf; een eenmalige financiële tegemoetkoming 3.De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige is verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner.

Artikel 3.22: Hoogte bijdrage in de kosten

1.De hoogte van de bijdrage voor een of meerdere maatwerkvoorzieningen tezamen (met uitzondering van collectief vervoer, beschermd wonen en opvang) is gelijk aan het bepaalde in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wmo 2015. 2.De bijdrage wordt op nihil vastgesteld als het inkomen van de inwoner lager is dan 130% van de toepasselijke bijstandsnorm (met uitzondering van collectief vervoer, beschermd wonen en opvang). 3.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die de gemeente voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 4.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 5.De kostprijs van een financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van de financiële tegemoetkoming. 6.De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer is per rit gelijk aan het in de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende opstaptarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. Dit kilometertarief geldt voor de eerste 25 kilometer per rit. Daarboven geldt een commerciële ritprijs.

Artikel 3.23: Bijdrage in de kosten voor opvang

1.Een inwoner van 18 jaar of ouder is gedurende het verblijf in de opvang een bijdrage verschuldigd. 2.De hoogte van de bijdrage voor opvang wordt vastgesteld volgens het bepaalde in artikel 3.20 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Aanvullend daarop geldt het volgende: als de instelling bij voltijd opvang geen voeding verstrekt, wordt de eigen bijdrage verminderd met een bedrag voor voeding. Dit bedrag is gelijk aan het normbedrag dat het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) berekent. voor inwoners die een studie volgen en studiefinanciering ontvangen, worden de studiekosten (instellingscollegekosten en noodzakelijk studiemateriaal) in mindering gebracht op de eigen bijdrage. De bijdrage is verschuldigd voor iedere dag of gedeelte van een dag, waarop de inwoner gebruik maakt van het aanbod van de instelling. Een gedeelte van een maand wordt naar rato van het aantal dagen berekend op basis van het werkelijke aantal dagen in de betreffende kalendermaand. 3.De bijdrage voor opvang wordt vastgesteld en geïnd door de instantie die de opvang realiseert.

Paragraaf 3: VRIJSTELLING BIJDRAGE IN DE KOSTEN

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Helmond 2025

Een inwoner is voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming een bijdrage in de kosten verschuldigd zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb of de financiële tegemoetkoming wordt verstrekt (artikel 2.1.4a Wmo 2015 en artikel 3.21 van de Verordening). Het CAK legt deze bijdrage aan inwoners op. Het college kan bij bepaalde omstandigheden besluiten dat de inwoner geen bijdrage verschuldigd is (artikel 3.8 lid 3 Uitvoeringsbesluit Wmo 2015). Voordat het college overgaat tot een eventuele (tijdelijke) vrijstelling van de eigen bijdrage, worden de mogelijkheden bij het CAK voor het treffen van een betalingsregeling onderzocht. Als blijkt dat een betalingsregeling bij het CAK niet mogelijk is, kan het college besluiten dat de cliënt (tijdelijk) geen eigen bijdrage is verschuldigd. Dit is het geval in de volgende situaties: Onvoldoende betalingscapaciteit De doelgroep die tijdelijk door (abrupte) veranderingen in de betalingscapaciteit door bijzondere omstandigheden geen mogelijkheid heeft de bijdrage te voldoen. Dat betekent dat iemand geen beschikking heeft over voldoende vrij besteedbaar inkomen om de bijdrage te betalen. Hierbij hanteert het college dezelfde criteria als bij de draagkrachtberekening in de beleidsregels bijzondere bijstand Helmond 2023. Aanvullend hierop kan beargumenteerd in uitzonderlijke financiële situaties tijdelijk vrijstelling worden verstrekt bij een gewijzigde maar nog niet geformaliseerde samenstelling van het huishouden. Nadelige gevolgen voor de doelstellingen van de dienstverlening De doelgroep die structureel zorg en ondersteuning mijdt vanwege de eigen bijdrage, maar waarbij de ondersteuning wel als noodzakelijk wordt gezien voor de inwoner om zich te kunnen handhaven in de samenleving, zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving te kunnen blijven of voor de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente. De keuze voor de vrijstelling wordt zorgvuldig gemotiveerd door het college, waarbij een maximaal aantal zorgperiodes wordt vastgesteld. Daarnaast wordt er een dringend verzoek aan de inwoner gedaan om hulp te accepteren, zoals hulpverlening voor een verslaving of geestelijke gezondheidsklachten. Vluchtelingen uit Oekraïne die in de opvang verblijven Deze doelgroep is conform het landelijke advies geen bijdrage verschuldigd.

Artikel 3.1: Huishoudelijke ondersteuning zorg in natura

Uit: Nadere regels Maatschappelijke Ondersteuning Helmond 2025

1.Ingevolge artikel 3.30 van de verordening worden de navolgende kwaliteitseisen gesteld aan de aanbieder HO en de zorgverlener in het bijzonder: goede beheersing van de Nederlandse taal in woord en geschrift passend bij de werkzaamheden; zelfstandig werken; beschikken over kennis en vaardigheden met betrekking tot schoonmaken en hygiëne; een verzorgd uiterlijk en gepaste kleding; goede sociale en communicatieve vaardigheden; respect voor geloofsovertuiging en/of leefwijze van de inwoner; zelfredzaamheid stimuleren van de inwoner; discreet omgaan met vertrouwelijke informatie; resultaatgericht werken; in staat zijn om wijzigingen in de situatie van de inwoner op te merken waaronder mede begrepen relevante wijzigingen in de situatie van het netwerk van de inwoner en indien noodzakelijk adequate vervolgacties te initiëren; de inwoner kunnen ondersteunen bij de coördinatie van de huishoudelijke taken als een ondersteunende regietaak nodig is; het kunnen combineren van hands-on inzet op huishoudelijke taken met het geven van advies, instructie en voorlichting aan de inwoner betreffende huishoudelijke ondersteuning. Dit als dit nodig is ten gevolge van psychische of psychiatrische problematiek van de inwoner. De beoordeling hiertoe is aan het college. Als dit is beoordeeld door het college is tevens aantoonbare ervaring met en/of aantoonbare deskundigheid in het omgaan met gedragsproblematiek een vereiste. 2.De inzet van leer-en werkstages en vrijwilligers is altijd aanvullend op en onder aansturing en verantwoordelijkheid van de direct bij de inwoner betrokken zorgverlener. 3.De aanbieder beschikt over een vastgelegde klachtenregeling ter afhandeling van klachten van inwoners ten aanzien van gedragingen van de aanbieder jegens een inwoner.

Artikel 3.2: Criteria voor een maatwerkvoorziening maatschappelijke ondersteuning

1.In aansluiting op de artikelen 1.2.1, onder a. en 2.3.5 lid 3 van de wet wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt voor zover de cliënt de problematiek kan verminderen of wegnemen: 2. door gebruik te maken van zijn eigen kracht; met gebruikelijke hulp van huisgenoten. Of er sprake is van gebruikelijke hulp wordt beoordeeld aan de hand van de richtlijn die is opgenomen in Bijlage 1; met mantelzorg of hulp van anderen uit zijn sociale netwerk; door gebruik te maken van algemene voorzieningen; door gebruik te maken van algemeen gebruikelijke zaken of diensten. 3.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 4.De maatwerkvoorziening moet veilig zijn voor de inwoner zelf en zijn omgeving en geen gezondheidsrisico's met zich meebrengen. Het college verstrekt geen maatwerkvoorziening die anti-revaliderend werkt. 5.Het college verstrekt geen maatwerkvoorziening: als de inwoner voor de ervaren beperkingen een beroep kan doen op een andere of voorliggende voorziening. Dat kan ook een voorziening zijn op grond van een andere wettelijke bepaling; als de inwoner vóór de melding al een voorziening heeft gerealiseerd of geaccepteerd. Een uitzondering geldt als sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de inwoner na de melding en vóór de datum van het besluit zelf een voorziening heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of het de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als voor de ervaren beperkingen al eerder een voorziening aan de inwoner is verstrekt en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet is verstreken. Een uitzondering geldt als de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen. Of als de inwoner de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan, geheel of gedeeltelijk vergoedt; als deze voorziening niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met aanwezige beperkingen en de te verwachten ontwikkeling daarvan; als de aanspraak niet is vast te stellen doordat de verplichtingen als bedoeld in artikel 2.3 lid 5, 6 en 7 niet of onvoldoende worden nagekomen. als deze niet langdurig noodzakelijk is; als de inwoner niet zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Helmond. Een uitzondering geldt voor beschermd wonen en opvang. 6.Het college verstrekt geen woonvoorziening: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de inwoner zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen, tenzij het gaat om bezoekbaar maken van een woning zoals bedoeld in artikel 3.17; voor woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Het college kan in zo'n situatie wel een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekken; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Het college kan in zo'n situatie wel een voorziening voor verhuizing en inrichting verstrekken; als de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college.

Artikel 3.6: Regels voor een pgb

1.Een inwoner die in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan ervoor kiezen de ondersteuning zelf in te kopen met een pgb. De inwoner overlegt in dat geval een pgb-plan volgens een voorgeschreven model. 2.Mede aan de hand van het ingevulde pgb-plan zal het college toetsen of wordt voldaan aan de voorwaarden voor een pgb, zoals vastgelegd in artikel 2.3.6 lid 2 van de Wmo 2015. In het pgb-plan is in elk geval opgenomen: hoe de inwoner (eventueel met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger) de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 3.Het college verstrekt geen pgb als: de inwoner geen volledig ingevuld pgb-plan overlegt, ook niet nadat het college hierom heeft verzocht; de inwoner weigert het pgb-plan met het college te bespreken of zonder geldige reden niet verschijnt op een afspraak daartoe; de inwoner het beheer van het pgb overlaat aan iemand die de beheerstaken niet met voldoende afstand en kritisch kan vervullen. Daarvan is in ieder geval sprake als het beheer wordt overgelaten aan de zorgverlener zelf of een persoon die werkzaam is bij of voor deze zorgverlener; de verwachting bestaat dat binnen afzienbare tijd een vervanging van de voorziening nodig is, of de verwachting is dat de voorziening kortdurend wordt gebruikt. door toekenning van een pgb het voortbestaan van een collectieve voorziening in gevaar wordt gebracht. 4.Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na beschikbaarstelling van het geldbedrag niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor het pgb is verleend.

Artikel 4.3: Criteria voor een maatwerkvoorziening jeugdhulp

1.Inwoners kunnen in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening voor zover zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen. Hieronder wordt in ieder geval, ter aanvulling op het beoordelingskader eigen kracht in bijlage 3, verstaan: Het aanspreken van een aanvullende verzekering die is afgesloten; Het gebruik maken van een voorliggende voorziening of algemeen gebruikelijke voorziening. 2.Als een maatwerkvoorziening nodig is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 3.Het college verstrekt geen voorziening voor kosten van jeugdhulp die de inwoner vóór de melding heeft gemaakt. 4.Als het gaat om kosten voor jeugdhulp die na de melding en vóór de datum van het besluit zijn gemaakt, verstrekt het college hier slechts een maatwerkvoorziening voor: Wanneer het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven, of; Wanneer het college de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen.

Artikel 4.7: Regels voor een pgb

1.Een inwoner die in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening, kan ervoor kiezen de ondersteuning zelf in te kopen met een pgb. De inwoner overlegt in dat geval een pgb-plan volgens een voorgeschreven model. 2.Mede aan de hand van het ingevulde pgb-plan zal het college toetsen of wordt voldaan aan de in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet opgenomen voorwaarden. In het pgb-plan is in elk geval opgenomen: Hoe de inwoner zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; Waarom de inwoner van mening is dat geen gebruik gemaakt kan worden van het door de gemeente gecontracteerde aanbod (zorg in natura). Uit de motivering moet blijken dat de inwoner zich voldoende heeft georiënteerd op het gecontracteerde aanbod; Welke voorziening de inwoner met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; Op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; De kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 3.Het college verstrekt geen pgb als: De inwoner geen volledig ingevuld pgb-plan overlegt dat voldoet aan de eisen uit bijlage 2 van deze verordening, ook niet nadat het college hierom heeft verzocht; De inwoner weigert het pgb-plan met het college te bespreken of zonder geldige reden niet verschijnt op een afspraak daartoe; De inwoner het beheer van het pgb overlaat aan iemand die de beheerstaken niet met voldoende afstand en kritisch kan vervullen. Een uitzondering geldt voor de situatie dat familieleden in de eerste of tweede graad (een deel van) de jeugdhulp verlenen. Het pgb-beheer mag in dat geval door die zorgverlener (het familielid) worden uitgevoerd. 4.Een besluit tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na beschikbaarstelling van het geldbedrag niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor het pgb is verleend.