Wmo in Haarlemmermeer: traplift en woningaanpassing

2.Het persoonsgebonden budget wordt, op basis van de factuur, betaalbaar gesteld aan de leverancier na inlevering van de factuur en een kopie van het onderhoudscontract en/of verzekeringsbewijs. De gebruiker dient: een contract af te sluiten voor onderhoud en reparatie, behalve bij woningaanpassingen. Voor trapliften moet wel een onderhoudscontract worden afgesloten;

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026, artikel 5, geldt sinds 15 juli 2026 (CVDR754260_2).

2.Voorzieningen die ingezet kunnen worden voor het verplaatsen in en om de woning zijn: Traplift;

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026, artikel 16, geldt sinds 28 februari 2026 (CVDR757639_1).

3.De voor vergoeding in aanmerking komende kosten van een bouwkundige woningaanpassing betreffen: administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuningsvrager;

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026, artikel 4, geldt sinds 15 juli 2026 (CVDR754260_2).

2.De voor vergoeding in aanmerking komende kosten van een bouwkundige woningaanpassing betreffen: administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuningsvrager;

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2022, artikel 4, geldt sinds 18 februari 2022 (CVDR673000_1).

Tarief: De hoogte van het uurtarief voor schoonmaakhulp is € 17,50, tenzij het tarief voor formele zorg zoals is vastgesteld in iv lager is;

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026, artikel 3, geldt sinds 15 juli 2026 (CVDR754260_2).

7.De tegemoetkoming voor schoonmaakhulp bedraagt € 17,50 per uur.

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026, artikel 6, geldt sinds 15 juli 2026 (CVDR754260_2).

Tarief: de hoogte van het uurtarief voor informele zorg is voor jeugdzorg en voor begeleiding van volwassenen € 20 per uur en voor schoonmaakhulp € 17,50, tenzij het tarief voor formele zorg zoals is vastgesteld in ii lager is;

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2022, artikel 3, geldt sinds 18 februari 2022 (CVDR673000_1).

7.De tegemoetkoming voor schoonmaakhulp wordt per maand uitbetaald en bedraagt € 17,50 per uur.

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2022, artikel 6, geldt sinds 18 februari 2022 (CVDR673000_1).

Artikel 3: Beschikbare voorzieningen

1.De volgende algemene voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: in het kader van de uitvoering van de Jeugdwet: activiteiten zoals trainingen, webinars, cursussen en themabijeenkomsten; informatie, advies en (inIoop)spreekuren voor kinderen, jongeren en (pIeeg)ouders/verzorgers; informatie en advies voor professionals (bijvoorbeeld aan medewerkers in de kinderopvang en ten behoeve van casuïstiek en gemeentelijke routes); jongerenwerk; opvoedondersteuning; praktijk ondersteuning huisartsen ggz jeugd (POH ggz jeugd); schooljeugdhulp: op de jeugdige gerichte ambulante hulp, inclusief schoolmaatschappelijk werk; in het kader van de uitvoering van de Wmo 2015: vrij toegankelijke dagbesteding; Deelscootmobiel voorziening kortdurende opvang dak- en thuislozen onafhankelijke clientondersteuning sociaal breed (voor Jeugdwet, Wmo 2015 en Participatiewet). deelscootmobiel voorziening 2.De volgende individuele voorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: in het kader van de uitvoering van de Jeugdwet: Ambulante hulpverlening: Ambulante begeleiding; Ambulante behandeling; Dyslexiezorg; Jeugd-GGZ behandeling; Forensische behandeling; Multisysteem therapie (MST); Persoonlijke verzorging. Crisis: Crisis ambulante behandeling; Crisis jeugd-GGZ behandeling; Crisis pleegzorg; Crisis verblijf. Dagverblijf: Dagbehandeling; Dagbesteding; Vervoer. Jeugdbescherming en jeugdreclassering; Kindergeneeskundige Jeugd-GGZ uitgevoerd in ziekenhuizen; Advies, ondersteuning en het melden van kindermishandeling (zoals geleverd door Veilig Thuis); Wonen en verblijf: Gezinshuizen / 24-uurs verblijf op een zorgboerderij; Pleegzorg; Specialistisch wonen. in het kader van de uitvoering van de Wmo 2015: Advies, ondersteuning en het melden van relationeel geweld (zoals geleverd door Veilig Thuis); Begeleiding Begeleiding in groepsverband; Begeleiding individueel. - Beschermd wonen: Beschermd Thuis; Beschermd wonen zonder huisvestingskosten; Beschermd wonen met huisvestingskosten. Dagbesteding; Hulp bij het huishouden; Hulpmiddelen; Kortdurend verblijf; Maatschappelijke opvang; Schoonmaakhulp (middels een financiële tegemoetkoming); Trapliften; Vervoersvoorzieningen; Woningaanpassingen. in het kader van de uitvoering van de Participatiewet: Re-integratie naar werk; Inkomensvoorzieningen. 3.Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening. Het college geeft daarbij aan op welke wijze het cliënten informeert over de mogelijkheid en het belang om in bepaalde gevallen een beroep op een individuele voorziening te doen.

Artikel 15: Verduidelijking verhouding Jeugdwet en Wmo 2015

De verhouding tussen aanspraken op een voorziening op basis van de Jeugdwet en op basis van de Wmo 2015 is als volgt geregeld: Als naar het oordeel van het college met betrekking tot de problematiek een aanspraak bestaat op een voorziening op grond van de Wmo 2015, dan verleent het college geen voorziening op grond van de Jeugdwet. Voorbeelden van voorzieningen die onder de Wmo 2015 vallen — waardoor er op grond van het vorige lid géén aanspraak op een voorziening op grond van de Jeugdwet bestaat — zijn in ieder geval: voorzieningen in de vorm van hulpmiddelen, woningaanpassingen en een gebarentolk; een vervoersvoorziening om te kunnen reizen naar verschillende locaties, zoals sportvereniging en recreatieplekken; een individuele voorziening voor opvang, indien jeugdige met ouder(s) meekomt als een ouder de thuissituatie moet verlaten, vanwege bijvoorbeeld relationeel geweld, mishandeling of een huisuitzetting.

Artikel 24: Regels voor pgb

1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet. 2.Als een individuele voorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopste, passende, tijdig beschikbare voorziening. Als een jeugdige of ouder/verzorger toch een duurdere voorziening wil die eveneens passend is, komen de meerkosten voor rekening van de jeugdige en/of zijn (pIeeg)ouders/verzorgers. In dergelijke situaties zal -mits aan de voorwaarden voor het verstrekken van pgb wordt voldaan -de verstrekking plaatsvinden in de vorm van een pgb gebaseerd op de kosten van de goedkoopst passende voorziening. 3.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de berekeningswijze van pgb's. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van toepassing, in ieder geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau en of er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden. 4.De hoogte van een pgb: wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgesteld omvang en duur van de zorg; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de individuele voorzieningen behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering; en bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in het college beschikbare individuele voorziening in natura. 5.Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb-budget worden betaald. 6.Wanneer de cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt de diensten betrekt van een persoon die behoort tot het sociale netwerk of een andere informele zorgverlener, wordt de hoogte van het tarief voor een pgb per uur voor de inzet van de informele hulpverlening gebaseerd op minimaal het wettelijk minimum bruto uurloon inclusief vakantietoeslag. 7.Het college kan nadere regels stellen over: onder welke voorwaarden een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt verstrekt; verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten en effectiviteit van zorg.

Artikel 28: Regels voor pgb

1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet. 2.Voor collectieve vervoersvoorzieningen en maatschappelijke opvang wordt geen pgb verstrekt. 3.De hoogte van een pgb: wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgestelde omvang en duur van de zorg; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de individuele voorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering, en bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de gemeente beschikbare individuele voorziening in natura. 4.Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb worden betaald. 5.Het college stelt nadere regels ten aanzien van de berekeningswijze van pgb's. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van toepassing, in ieder geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau en of er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden. 6.Wanneer de cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt de diensten betrekt van een persoon die behoort tot het sociale netwerk of een andere informele zorgverlener, wordt de hoogte van het tarief voor een pgb per uur voor de inzet van de informele hulpverlening gebaseerd op minimaal het wettelijk minimum bruto uurloon inclusief vakantietoeslag. 7.Het college kan nadere regels stellen over: onder welke voorwaarden een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt verstrekt; verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten en effectiviteit van zorg.

Artikel 29: Bijdrage in de kosten van individuele voorzieningen, pgb’s en aangewezen algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een individuele voorziening, pgb of aangewezen algemene voorziening: zolang de cliënt de individuele voorziening gebruikt of in het bezit is van de voorziening; bij een periodieke verstrekking van een pgb: over iedere periode waarover een pgb is verstrekt; zolang de cliënt gebruik maakt van de bij verordening aangewezen algemene voorziening. 2.De looptijd van de eigen bijdrage eindigt zodra de kostprijs van een voorziening is voldaan of zodra aangegeven wordt dat geen gebruik meer wordt gemaakt van een voorziening of zodra een maatwerkvoorziening is ingetrokken. 3.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de volgende aangewezen algemene voorzieningen: kortdurende dak- en thuislozen opvang voor personen ouder dan 22 jaar; winternoodopvang fase 1. 4.De client is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor alle individuele voorzieningen en pgb’s, met uitzondering van: rolstoelen; voorzieningen voor kinderen tot 18 jaar, m.u.v. woningaanpassingen; opvang voor dakloze jongeren van 18 tot 23 jaar; begeleiding als onderdeel van een opvangvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten; voorzieningen voor het bezoekbaar maken van een woning; tegemoetkomingen, m.u.v. de tegemoetkoming voor schoonmaakhulp; waakvlamcontact. 5.De hoogte van de eigen bijdrage voor een individuele voorziening of pgb wordt bepaald op de maxima die de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 stellen. De eigen bijdrage is niet hoger dan de kostprijs van de voorziening. 6.De kostprijs van een individuele voorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie van de markt of na overleg met de aanbieder. 7.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 8.In overeenstemming met artikel 3.8, eerste lid van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 bestaat de hoogte van de ritbijdrage voor het gebruik van het collectief vervoer uit een starttarief en een tarief per gereden kilometer, gelijk aan het tarief dat in het openbaar busvervoer verschuldigd is. 9.De bijdrage voor een individuele voorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige, is verschuldigd door de onderhoudsplichtige (pIeeg)ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 10.De verschuldigde eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang , winternoodopvang en maatschappelijke opvang is een vastgesteld bedrag afhankelijk van de soort voorziening. 11.Het innen van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang gebeurt door de instelling die de maatschappelijke opvang verzorgt of door de Brede Centrale Toegang (BCT). Tenzij het college in de afspraken met de instelling of anderszins hiervan nadrukkelijk afwijkt. 12.Het college kan nadere regels stellen over de berekening en inning van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang.

Artikel 18: Bouwkundige woningaanpassingen

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026

1.Woningen worden alleen bouwkundig aangepast als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: De belanghebbende heeft in de woning feitelijk zijn hoofdverblijf. De woning moet in de gemeente Haarlemmermeer staan. Het betreft een zelfstandige woonruimte. De woning moet geschikt zijn voor permanente bewoning. De woning moet aangepast kunnen worden. 2.In afwijking op lid 1 sub a, kan een woning wel aangepast worden indien: de aanpassing is bedoeld voor een kind die in co-ouderschap wordt opgevoed: in die situatie kunnen twee woningen aangepast worden; het gaat om het bezoekbaar maken van de woning voor eerstegraads familieleden die in een instelling verblijft op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz). 3.Bij een woningaanpassing wordt er rekening gehouden met de volgende punten: Een inpandige verbouwing is voorliggend op een aanbouw. Voor het kwaliteitsniveau van de aanpassing wordt aangesloten bij de eisen van het geldende Bouwbesluit en aan wat algemeen gebruikelijk is in de sociale woningbouw. Op basis daarvan wordt de hoogte van de vergoeding bepaald. Er kan voor een hoger kwaliteitsniveau gekozen worden, waarbij de meerkosten door de huurder, verhuurder of eigenaar voor eigen rekening worden genomen. Aanpassingen aan de eisen van de tijd komen voor eigen rekening van de ondersteuningsvrager dan wel de eigenaar van de woning. Bij grotere woningaanpassingen wordt een programma van eisen opgesteld, op basis waarvan meerdere offertes worden opgevraagd, indien niet voor standaardnormen voor woningaanpassingen gekozen wordt. In het Financieel besluit sociaal domein is vastgelegd op basis van welke componenten het budget voor de woningaanpassing wordt berekend. Bij het programma van eisen wordt rekening gehouden met de indicatieve maximum oppervlakten voor de diverse ruimten: 13,5 m2 voor een slaapvertrek, bij rolstoelgebruik 16-18 m2 en bad- & doucheruimte 6,5 m2. Bij het vaststellen van de benodigde ruimte wordt uitgegaan van de verschillende maatvoeringen zoals aangegeven in het Handboek voor Toegankelijkheid; zoals de minimale vrije doorgangsruimte, draaicirkels en haakse bochten. De aard van de beperking of bestaande indeling van een woonruimte (zoals positie van ramen en deuren) kunnen uitzonderingen mogelijk maken. Er wordt rekening gehouden met belangen van mantelzorgers bij het bedienen van hulpmiddelen, zoals tilliften en andere hulpmiddelen die door de mantelzorgers bediend moeten worden.

Artikel 1: Begripsbepalingen

In deze verordening wordt verstaan onder: aanvraag: een verzoek om toekenning van een individuele voorziening in het kader van de Jeugdwet, dit betreft een aanvraag in de zin van artikel 1:3 Awb; een aanvraag als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een aanvraag als bedoeld in artikel 41 van de Participatiewet. algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking, daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de client tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. Inkomen op minimumniveau: onder een inkomen op minimumniveau wordt verstaan een inkomen op bijstandsniveau; algemene voorziening: een voorziening waarvoor geen toekenningsbeschikking van het college nodig is. Awb: Algemene wet bestuursrecht cliënt: een jeugdige of zijn ouders of pleegouders als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, voor zover de jeugdige (conform de Jeugdwet) woonplaats heeft in de gemeente Haarlemmermeer; een cliënt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een persoon of een uitkeringsgerechtigde als bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet. cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning, als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen. college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer; financiële tegemoetkoming: een forfaitair bedrag waarmee de cliënt geacht wordt zelf de individuele voorziening te bekostigen. Gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. gemandateerde professional: professionals van verschillende instellingen die door het college gemandateerd zijn om toekenningsbeschikkingen af te geven voor individuele voorzieningen. individuele voorziening: een op de cliënt toegesneden voorziening waarvoor een toekenningsbeschikking van het college nodig is, dit betreft: een voorziening als bedoeld in artikel 2.3 van de Jeugdwet; een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; en ondersteuning bij arbeidsinschakeling of maatschappelijke participatie en het verlenen van bijstand als bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet. jeugdige: jeugdige als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet. mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. melding: een melding als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een melding als bedoeld in artikel 44 van de Participatiewet. nadere regels: een nadere uitwerking van deze Verordening. De nadere uitwerking kan plaats vinden in nadere regels of in de vorm van beleidsregels. onderzoek: een onderzoek naar aanleiding van een aanvraag in het kader van de Jeugdwet; een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een onderzoek als bedoeld in artikel 53a van de Participatiewet. OOGO: het Op Overeenstemming Gericht Overleg tussen de Samenwerkingsverbanden Passend onderwijs en de gemeenten binnen de samenwerkingsverbanden passend onderwijs als bedoeld in artikel 18a, negende lid, van de Wet op het primair onderwijs en artikel 17a, negende lid, van de Wet op het voorgezet onderwijs. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. vertrouwenspersoon: de vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet en artikel 1.1.1 lid 1 van de Wmo 2015. voorliggende voorziening: een (andere) overheidsregeling of uitkering waarop eerst een beroep moet worden gedaan. waakvlamcontact: persoon die langdurig, maar laag intensief betrokken blijft bij een cliënt en als het ware naast de cliënt gaat staan en helpt om de cliënt te steunen en met de cliënt te bepalen wat nodig is. Dit kan zowel iemand uit het formele als het informele circuit zijn. Wlz: Wet langdurige zorg. Wmo 2015: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonplaatsbeginsel: Woonplaats van de jeugdige zoals bepaald op grond van artikel 1.1. van de Jeugdwet.

Artikel 6: Brede intake en onderzoek

1.Het onderzoek als bedoeld in artikel 1 onder o van deze verordening start voor de Wmo 2015 en de Jeugdwet met het voeren van een gesprek met inwoner (brede intake). 2.Indien van toepassing brengt het college de inwoner op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid van de Wmo 2015 of een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet op te stellen en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen. Als de inwoner daarom verzoekt, draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een persoonlijk plan of familiegroepsplan. Als de inwoner een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet heeft opgesteld, betrekt het college dat als eerste bij het onderzoek, bedoeld in het derde lid. 3.Het college onderzoekt in samenspraak met de inwoner of, in het geval de inwoner een jeugdige is ook met zijn (pIeeg)ouders, danwel zijn wettelijk vertegenwoordiger: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en mogelijkheden van de inwoner(en zo nodig zijn (pIeeg)ouders) met het oog op het in kaart brengen van de beperkingen of problematiek van de cliënt en het vaststellen van de hulpvraag van de inwoner; In het geval de inwoner een jeugdige is in de zin van de Jeugdwet onderzoekt het college ook of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de (pIeeg)ouders of adoptie gerelateerde problemen, en zo ja: welke problemen of stoornissen dat zijn; welke ondersteuning, hulp en zorg naar aard en omvang nodig zijn voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; en hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn (pIeeg)ouders. indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen (eigen kracht) van de inwoner en van het sociale netwerk, waaronder ook mantelzorg en gebruikelijke hulp, toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om door middel van algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of algemene voorzieningen het gewenste resultaat te bereiken; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen (voorzieningen op basis van andere wetten of regelgeving die voorliggend zijn) of door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, leerplicht, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan ondersteuning; de mogelijkheid om een individuele voorziening te verstrekken, op basis van welke wet dit dan zou kunnen en of het college, als sprake is van jeugdhulp, verantwoordelijk is voor de cliënt gelet op toepassing van het woonplaatsbeginsel; welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4a van de Wmo 2015 verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze; en indien aan het college overhandigd: het persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo 2015 of het familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet. 4.Het college informeert de inwoner over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en verwerkt de persoonsgegevens op basis van de toepasselijke wettelijke grondslag(en). 5.Het college wint een (extern) deskundigenadvies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit naar het oordeel van het college vereist. 6.Het in het lid 5 bedoelde advies wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional: bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; of bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIGregister.

Artikel 8: Inhoud beschikking

1.Het college legt de toe te kennen individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking. 2.In de beschikking tot het toekennen van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura, als pgb, of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 3.Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: wat de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; door welke partij(en) de ondersteuning wordt geboden; en -indien van toepassing- welke andere voorzieningen relevant kunnen zijn; en -indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt. 4.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en de berekening van de hoogte van het pgb; wat de ingangsdatum en duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; dat de cliënt de voorziening of het pgb binnen drie maanden na dagtekening van de toekenningsbeschikking gebruikt en niet voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is bestemd; de wijze waarop de cliënt verantwoording over de besteding van het pgb aflegt; en indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt. 5.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat de tegemoetkoming kan worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de tegemoetkoming; wat de hoogte van de tegemoetkoming is en de berekening van de hoogte; wat de ingangsdatum en duur is van de verstrekking waarvoor de tegemoetkoming is bedoeld; de wijze waarop de cliënt verantwoording over de besteding van de tegemoetkoming aflegt; en -indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt.

Artikel 9: Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen individuele voorzieningen en pgb's en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet, Wmo 2015 en Participatiewet (Toezicht)

1.Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over rechten en plichten die aan het ontvangen van een individuele voorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2.Onverminderd artikel 8.1.2 van de Jeugdwet, artikel 2.3.8 van de Wmo 2015 en artikel 17 van de Participatiewet doet cliënt of diens vertegenwoordiger onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening. 3.Onverminderd artikel 8.1.4 van de Jeugdwet, artikel 2.3.10 van de Wmo 2015 en artikel 54 lid 3 van de Participatiewet kan het college een beslissing aangaande een voorziening geheel of gedeeltelijk herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt naar het oordeel van het college niet langer op de individuele voorziening of op het pgb is aangewezen; de voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten; de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden die zijn verbonden aan de individuele voorziening of het pgb; de cliënt de voorziening of het pgb niet binnen drie maanden na dagtekening van de toekenningsbeschikking gebruikt of voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is bestemd. 4.Onverminderd artikel 2.4.1 van de Wmo 2015 en artikel 58 van de Participatiewet kan, indien een beslissing aangaande een voorziening is ingetrokken, het college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten voorziening of het ten onrechte genoten pgb. 5.Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. 6.Het college onderzoekt, al dan niet periodiek, steekproefsgewijs, preventief, risicogestuurd en/of signaalgericht, het gebruik van individuele voorzieningen en pgb's met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan. 7.Het college wijst een persoon of personen aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Wmo 2015 en Jeugdwet. Dit betreft voor de Wmo 2015 het toezicht zoals genoemd in artikel 6.1 en artikel 2.1.3 lid 4 Wmo 2015 en voor de Jeugdwet het toezicht zoals genoemd in artikel 2.9 sub d Jeugdwet. 8.De toezichthoudende ambtenaren als bedoeld in het zevende lid van dit artikel zijn, voor zover dat voor de vervulling van hun taak noodzakelijk is en in afwijking van artikel 5.20, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht, bevoegd tot inzage van dossiers. 9.Voor zover de toezichthoudende ambtenaar als bedoeld in het zevende lid van dit artikel door inzage in bescheiden bij de vervulling van zijn taak dan wel door verstrekking van gegevens in het kader van een melding als bedoeld in artikel 4.1.8 van de Jeugdwet gegevens, daaronder begrepen bijzondere persoonsgegevens, heeft verkregen, ter zake waarvan de beroepskracht uit hoofde van zijn beroep tot geheimhouding verplicht is, geldt gelijke verplichting voor de toezichthoudende ambtenaar, onverminderd het bepaalde in artikel 7.1.4.1 van de Jeugdwet. 10.Het college kan nadere regels stellen omtrent de in lid 7 van dit artikel benoemde toezichthouder en de invulling van het Toezicht.

Artikel 21: Criteria voor toekenning van een individuele voorziening

1.Een jeugdige of ouder komt in aanmerking voor een door het college toegekende individuele voorziening als het college van oordeel is dat de jeugdige of ouder jeugdhulp nodig heeft in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen en voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen, zo nodig met inzet van het sociale netwerk of met ondersteuning van andere (hulpverlenende) instellingen, ontoereikend zijn en gebruikmaking van een algemene voorziening deze noodzaak niet kan verminderen of wegnemen. Jeugdhulp wordt alleen vergoed als de voorziening(en) noodzakelijk is/zijn voor het bereiken van de geformuleerde doelen van een jeugdhulpverleningstraject. 2.Overeenkomstig de definitie van jeugdhulp uit artikel 1.1, van de wet wordt geen individuele voorziening verstrekt voor hulp of ondersteuning aan een jeugdige die niet noodzakelijk is op grond van een psychisch probleem of stoornis, psychosociaal probleem, gedragsprobleem of beperking, maar die voortkomt uit een behoefte die past bij de normale ontwikkeling van de jeugdige van een bepaalde leeftijd en daarmee gebruikelijke hulp is. 3.Als een individuele voorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopste, passende, tijdig beschikbare voorziening. Als een jeugdige toch een duurdere voorziening wil die eveneens passend is, komen de meerkosten voor rekening van de jeugdige en/of zijn (pIeeg)ouders/verzorgers. In dergelijke situaties zal -mits aan de voorwaarden voor het verstrekken van een pgb wordt voldaan -de verstrekking plaatsvinden in de vorm van een pgb gebaseerd op de vastgestelde pgb-tarieven van de passende voorziening. 4.Jeugdhulpverlening vindt zoveel als mogelijk plaats in de buurt van de woonplaats c.q. het netwerk van de jeugdige. Uitgangspunt voor het college is dat de jeugdhulp plaatsvindt binnen de landsgrenzen. Jeugdhulp in het buitenland kan alleen in uitzonderingsgevallen toegekend worden, indien er geen (ander) passend aanbod is en het belang van de jeugdige hulpverlening in het buitenland noodzakelijk maakt. Het college kan nadere regels vaststellen omtrent onder meer de aanvraag, nadere voorwaarden, en wijze en hoogte van de vergoeding voor hulpverlening in het buitenland. 5.Als een individuele voorziening noodzakelijk is verwijst het college naar een jeugdhulpaanbieder waarmee het college een contract- of subsidierelatie heeft, tenzij naar het oordeel van het college de gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieders niet in staat zijn de bij de verwijzing passende jeugdhulp te leveren. 6.Voor het bepalen van het soort individuele voorziening dat het college inzet, sluit het aan bij hetgeen in deze verordening en in de beschrijving van de voorzieningen (zie bijlage 1 Beschrijving voorzieningen Jeugdwet) en in de door of namens het college gesloten overeenkomsten met of verleende subsidiebesluiten aan jeugdhulpaanbieders voor het leveren van voorzieningen is bepaald. 7.Een algemene voorziening die passend en toereikend is, is voorliggend op een individuele voorziening. In elke individuele situatie moet eerst worden beoordeeld of een algemene voorziening passend en toereikend is voor de gestelde jeugdhulpvraag. Als dit zo is, komen jeugdigen en zijn ouder(s) niet in aanmerking voor een individuele voorziening. Dit geldt als de algemene voorziening: daadwerkelijk beschikbaar is voor de jeugdige en/of de ouder(s); passend en toereikend is voor de jeugdige en/of de ouder(s). 8.Het college kan nadere regels stellen met betrekking tot (verdere) criteria voor toekenning van een individuele voorziening en toegang via het college en gemandateerde professionals.

Artikel 24: Regels voor pgb

1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de wet. 2.Als een individuele voorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopste, passende, tijdig beschikbare voorziening. Als een jeugdige of ouder/verzorger toch een duurdere voorziening wil die eveneens passend is, komen de meerkosten voor rekening van de jeugdige en/of zijn (pIeeg)ouders/verzorgers. In dergelijke situaties zal -mits aan de voorwaarden voor het verstrekken van pgb wordt voldaan -de verstrekking plaatsvinden in de vorm van een pgb gebaseerd op de kosten van de goedkoopst passende voorziening. 3.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de berekeningswijze van pgb's. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van toepassing, in ieder geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau en of er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden. 4.De hoogte van een pgb: wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgesteld omvang en duur van de zorg; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de individuele voorzieningen behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering; en bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in het college beschikbare individuele voorziening in natura. 5.Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb-budget worden betaald. 6.Wanneer de cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt de diensten betrekt van een persoon die behoort tot het sociale netwerk of een andere informele zorgverlener, wordt de hoogte van het tarief voor een pgb per uur voor de inzet van de informele hulpverlening gebaseerd op minimaal het wettelijk minimum bruto uurloon inclusief vakantietoeslag. 7.Het college kan nadere regels stellen over: onder welke voorwaarden een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt verstrekt; verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten en effectiviteit van zorg.

Artikel 28: Regels voor pgb

1.Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 2.3.6 van de wet. 2.Voor collectieve vervoersvoorzieningen en maatschappelijke opvang wordt geen pgb verstrekt. 3.De hoogte van een pgb: wordt vastgesteld aan de hand van de door het college vastgestelde omvang en duur van de zorg; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de individuele voorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering, en bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de gemeente beschikbare individuele voorziening in natura. 4.Tussenpersonen of belangenbehartigers mogen niet uit het pgb worden betaald. 5.Het college stelt nadere regels ten aanzien van de berekeningswijze van pgb's. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen verschillende vormen van zorg en ondersteuning en, voor zover van toepassing, in ieder geval in verband met de te bieden deskundigheid, het vereiste opleidingsniveau en of er gewerkt wordt volgens toepasselijke professionele of kwaliteitsstandaarden. 6.Wanneer de cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt de diensten betrekt van een persoon die behoort tot het sociale netwerk of een andere informele zorgverlener, wordt de hoogte van het tarief voor een pgb per uur voor de inzet van de informele hulpverlening gebaseerd op minimaal het wettelijk minimum bruto uurloon inclusief vakantietoeslag. 7.Het college kan nadere regels stellen over: onder welke voorwaarden een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt verstrekt; verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten en effectiviteit van zorg.

Artikel 29: Bijdrage in de kosten van individuele voorzieningen, pgb’s en aangewezen algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een individuele voorziening, pgb of aangewezen algemene voorziening: zolang de cliënt de individuele voorziening gebruikt of in het bezit is van de voorziening; bij een periodieke verstrekking van een pgb: over iedere periode waarover een pgb is verstrekt; zolang de cliënt gebruik maakt van de bij verordening aangewezen algemene voorziening. 2.De looptijd van de eigen bijdrage eindigt zodra de kostprijs van een voorziening is voldaan of zodra aangegeven wordt dat geen gebruik meer wordt gemaakt van een voorziening of zodra een maatwerkvoorziening is ingetrokken. 3.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de volgende aangewezen algemene voorzieningen: kortdurende dak- en thuislozen opvang voor personen ouder dan 22 jaar; winternoodopvang fase 1. 4.De client is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor alle individuele voorzieningen en pgb’s, met uitzondering van: rolstoelen; voorzieningen voor kinderen tot 18 jaar, m.u.v. woningaanpassingen; opvang voor dakloze jongeren van 18 tot 23 jaar; begeleiding als onderdeel van een opvangvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten; voorzieningen voor het bezoekbaar maken van een woning; tegemoetkomingen, m.u.v. de tegemoetkoming voor schoonmaakhulp; waakvlamcontact. 5.De hoogte van de eigen bijdrage voor een individuele voorziening of pgb wordt bepaald op de maxima die de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 stellen. De eigen bijdrage is niet hoger dan de kostprijs van de voorziening. 6.De kostprijs van een individuele voorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie van de markt of na overleg met de aanbieder. 7.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 8.In overeenstemming met artikel 3.8, eerste lid van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 bestaat de hoogte van de ritbijdrage voor het gebruik van het collectief vervoer uit een starttarief en een tarief per gereden kilometer, gelijk aan het tarief dat in het openbaar busvervoer verschuldigd is. 9.De bijdrage voor een individuele voorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige, is verschuldigd door de onderhoudsplichtige (pIeeg)ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 10.De verschuldigde eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang , winternoodopvang en maatschappelijke opvang is een vastgesteld bedrag afhankelijk van de soort voorziening. 11.Het innen van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang gebeurt door de instelling die de maatschappelijke opvang verzorgt of door de Brede Centrale Toegang (BCT). Tenzij het college in de afspraken met de instelling of anderszins hiervan nadrukkelijk afwijkt. 12.Het college kan nadere regels stellen over de berekening en inning van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang.

Artikel 3: Persoonsgebonden budget voor “diensten”

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026

1.De hoogte van een persoonsgebonden budget (pgb) wordt vastgesteld door: Aantal uren; De zorgzwaarte; licht, midden of zwaar;1 Dit is van toepassing op behandeling jeugd dagverblijf jeugd, begeleiding volwassenen en dagbesteding volwassenen. Tarief: De hoogte van het uurtarief voor schoonmaakhulp is € 17,50, tenzij het tarief voor formele zorg zoals is vastgesteld in iv lager is; Vanaf het in werking treden van de Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026 is de hoogte van het uurtarief voor informele zorg voor jeugdzorg en voor begeleiding van volwassenen € 20,00 per uur, tenzij het tarief voor formele zorg zoals is vastgesteld in iv lager is. Tot het inwerking treden van de Verordening sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026 geldt het tarief van € 25,65 per uur; Voor beschikkingen voor informele zorg met een tarief van € 25,65 per uur met een startdatum voor 1 januari 2026 en een einddatum voor 31 december 2026, geldt uitsluitend voor de eerste verlenging binnen deze periode een afbouwregeling. Voor de periode van de eerste verlenging bedraagt het uurtarief voor informele zorg voor jeugdzorg en voor begeleiding van volwassenen € 23,80 per uur. Bij een daaropvolgende verlenging wordt het reguliere uurtarief van € 20,00 per uur toegepast. de hoogte van het minuut-, uur en/of dagdeeltarief voor formele zorg wordt vastgesteld op 80% van de gemiddelde kostprijs van aanbieders die door de gemeente gecontracteerd zijn, tenzij daarmee geen passende ondersteuning kan worden ingekocht. De kostprijs mag nooit hoger zijn dan de kosten van zorg in natura; Deze tarieven worden op de website van de gemeente bekend gemaakt. 2.Het (uur)tarief als gesteld in lid 1 is inclusief reiskosten. Het budget kan niet besteed worden aan bemiddelingskosten. 3.In uitzondering op lid 1, sub c onder iv, is de hoogte van het tarief voor beschermd thuis en beschermd wonen maximaal 95% van het toepasselijk Zorg in Natura tarief. 4.Na beëindiging van het pgb buiten de schuld van de budgethouder om, kan, bij voldoende budget, maximaal één volledig maandsalaris uitbetaald worden ter compensatie van het verlies van inkomsten van de particuliere zorgverlener. 5.De betaling van het budget vindt plaats via de Sociale Verzekeringsbank middels het Trekkingsrecht.

Artikel 4: Persoonsgebonden budget voor “producten”

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026

1.De hoogte van een persoonsgebonden budget voor voorzieningen, wordt bepaald als tegenwaarde van de voorziening, die belanghebbende ontvangen zou hebben, als de voorziening in natura zou zijn verstrekt, rekening houdend met een door de gemeente te ontvangen korting die tevens door belanghebbende ontvangen kan worden bij de leverancier. 2.De hoogte van een persoonsgebonden budget voor voorzieningen die de gemeente niet in natura heeft ingekocht (onder andere bouwkundige woningaanpassingen en autoaanpassingen), wordt op basis van minimaal twee offertes bepaald op 100% van de voor vergoeding in aanmerking komende kosten. Hierbij gaan wij uit van de goedkoopst compenserende voorziening. 3.De voor vergoeding in aanmerking komende kosten van een bouwkundige woningaanpassing betreffen: de aanneemsom voor het treffen van de voorziening; het architectenhonorarium tot ten hoogste 10% van de aanneemsom met dien verstande dat dit niet hoger is dan het maximale honorarium als bepaald in De Nieuwe Regeling 2005 (DNR 2005) van de Brancheverenging Nederlandse Architectenbureaus (BNA); de kosten van toezicht op de uitvoering, tot een maximum van 2% van de aanneemsom; de leges; de verschuldigde en niet verrekenbare- of terugvorderbare omzetbelasting; renteverlies, in verband met betaling aan derden voordat de bijdrage is uitbetaald, voor zover dit verband houdt met de bouw dan wel het treffen van voorzieningen; de kosten in verband met technisch onderzoek en adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing; de kosten van heraansluiting op de openbare nutsvoorziening; de door het college (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuningsvrager; Voor zover de kosten onder a t/m i meer dan € 1.000 bedragen, 10% van die kosten, met een maximum van € 350, indien en voor zover deze kosten noodzakelijkerwijs optreden. 4.Het persoonsgebonden budget wordt betaalbaar gesteld aan de leverancier direct nadat de beschikking is verzonden.

Artikel 3: Persoonsgebonden budget voor “diensten”

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2022

1.De hoogte van een persoonsgebonden budget (pgb) wordt vastgesteld door: Aantal uren; De zorgzwaarte; licht, midden of zwaar; 1 Dit is van toepassing op behandeling jeugd, begeleiding volwassenen, dagbesteding volwassenen en kortdurend verblijf volwassenen. Tarief: de hoogte van het uurtarief voor informele zorg is voor jeugdzorg en voor begeleiding van volwassenen € 20 per uur en voor schoonmaakhulp € 17,50, tenzij het tarief voor formele zorg zoals is vastgesteld in ii lager is; de hoogte van het uur-, dagdeel-, diagnose-behandelcombinatie (dbc) en/of trajecttarief voor formele zorg wordt vastgesteld op 80% van de gemiddelde kostprijs van voorgaand kalenderjaar van aanbieders die door de gemeente gecontracteerd zijn; Deze tarieven worden op de website van de gemeente bekend gemaakt. 2.Het (uur)tarief als gesteld in lid 1 is inclusief reiskosten. Het budget kan niet besteed worden aan bemiddelingskosten. 3.Na beëindiging van het pgb buiten de schuld van de budgethouder om, kan, bij voldoende budget, maximaal één volledig maandsalaris uitbetaald worden ter compensatie van het verlies van inkomsten van de particuliere zorgverlener. 4.De betaling van het budget vindt plaats via de Sociale Verzekeringsbank middels het Trekkingsrecht.

Artikel 4: Persoonsgebonden budget voor “producten”

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2022

1.De hoogte van een persoonsgebonden budget voor voorzieningen op basis van offertes (onder andere bouwkundige woningaanpassingen en autoaanpassingen) wordt bepaald op 100% van de voor vergoeding in aanmerking komende kosten. Het gaat om de goedkoopst compenserende voorziening. Daarbij gaan wij uit van twee offertes. 2.De voor vergoeding in aanmerking komende kosten van een bouwkundige woningaanpassing betreffen: de aanneemsom voor het treffen van de voorziening; het architectenhonorarium tot ten hoogste 10% van de aanneemsom met dien verstande dat dit niet hoger is dan het maximale honorarium als bepaald in De Nieuwe Regeling 2005 (DNR 2005) van de Brancheverenging Nederlandse Architectenbureaus (BNA); de kosten van toezicht op de uitvoering, tot een maximum van 2% van de aanneemsom; de leges; de verschuldigde en niet verrekenbare- of terugvorderbare omzetbelasting; renteverlies, in verband met betaling aan derden voordat de bijdrage is uitbetaald, voor zover dit verband houdt met de bouw dan wel het treffen van voorzieningen; de kosten in verband met technisch onderzoek en adviezen met betrekking tot het verrichten van de aanpassing; de kosten van heraansluiting op de openbare nutsvoorziening; de door het college (schriftelijk) goedgekeurde kostenverhogingen, die ten tijde van de raming van de kosten redelijkerwijs niet voorzien hadden kunnen zijn; administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor de ondersteuningsvrager; Voor zover de kosten onder a t/m i meer dan € 1.000 bedragen, 10% van die kosten, met een maximum van € 350, indien en voor zover deze kosten noodzakelijkerwijs optreden. 3.De hoogte van een persoonsgebonden budget voor overige voorzieningen, wordt bepaald als tegenwaarde van de voorziening, die belanghebbende ontvangen zou hebben, als de voorziening in natura zou zijn verstrekt, rekening houdend met een door de gemeente te ontvangen korting die tevens door belanghebbende ontvangen kan worden bij de leverancier. 4.Het persoonsgebonden budget wordt betaalbaar gesteld aan de leverancier direct nadat de beschikking is verzonden.

Artikel 34: Pgb plan

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026

1.De budgetbeheerder is verplicht een pgb-plan aan te leveren in het format van de gemeente. 2.In het pgb-plan worden minimaal de volgende onderdelen opgenomen en door het college beoordeeld: de motivatie van de budgethouder: voor voorzieningen op basis van de Wmo: op het standpunt dat hij de individuele voorziening als pgb wenst geleverd te krijgen; voor voorzieningen op basis van de Jeugdwet: op het standpunt dat de individuele voorziening die wordt geleverd door een aanbieder, niet passend wordt geacht; op welke manier de ondersteuning bijdraagt aan: voor voorzieningen op basis van de Wmo: de participatie en zelfredzaamheid (doel) van de ondersteuningsvrager; binnen de context van de hele ondersteuningsvraag (dus ook in relatie tot andere vormen van ondersteuning die de cliënt gebruikt); voor voorzieningen op basis van de Jeugdwet: opheffen van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen voor zover die niet door ouders/opvoeders kunnen worden verricht en dat binnen de context van de hele ondersteuningsvraag (dus ook in relatie tot andere vormen van ondersteuning die de cliënt gebruikt); waar en hoe de budgetbeheerder zijn ondersteuning zal inkopen (selecteren zorgaanbieder, aangaan contract, aansturen zorgaanbieder, bijhouden administratie); hoe de wettelijke vereisten gewaarborgd zijn; dat vergt dus een toelichting op de vereisten ‘veilig, doeltreffend, cliëntgericht en afgestemd op de behoefte van de cliënt is’ en ‘van goede kwaliteit’; hoe de kwaliteit van de ondersteuning is gewaarborgd; hoe de continuïteit van zorg wordt gewaarborgd bij ziekte en verlof van de zorgverlener; de verwachte omvang en duur van de ondersteuning; in hoeverre en op welke wijze samenwerking wordt vormgegeven met andere professionals, van zowel algemene, voorliggende als individuele voorzieningen en mensen uit het sociale netwerk van de cliënt (bijvoorbeeld informele steunfiguren) die betrokken zijn bij de cliënt, met als doel om passende zorg te bieden aan de inwoner. 3.Het pgb-plan én het onderzoek zijn bedoeld om vast te stellen of: de beoogde budgetbeheerder in staat is op verantwoorde wijze om te gaan met het pgb. Hierbij wordt gebruik gemaakt van artikel 36 lid 2; de in te kopen zorg van voldoende kwaliteit is. Bij het beoordelen van de kwaliteit wordt ook meegewogen of de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen in redelijkheid geschikt zijn voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de inzet niet leidt tot overbelasting van de in te zetten hulp; en de omvang en duur past bij de gestelde doelen en valt binnen wettelijke kaders. 4.Wanneer de hulp en ondersteuning bij een zorgaanbieder wordt ingekocht, moet de budgetbeheerder minimaal de volgende documenten aan het pgb-plan toevoegen: Inschrijfnummer Kamer van Koophandel; Geldige registratie in beroepsregister om zorg te mogen uitvoeren; Bewijs van geldig keurmerk of certificering (zie artikel 37); Bewijs van inschrijving bij een klachtenportaal. 5.Bij akkoord op het pgb-plan wordt ook de Verklaring omtrent gedrag (VOG) van de zorgverlener(s) overlegd aan het college.

Artikel 36: Pgb-vaardigheid van de budgetbeheerder

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026

1.Wanneer de budgethouder zelf niet over de benodigde vaardigheden beschikt kan er toch een pgb verstrekt worden, waarbij het beheer van het budget wordt overgenomen door een gemachtigde meerderjarige vertegenwoordiger of een wettelijk vertegenwoordiger. Deze vertegenwoordiger moet zelf wel over de benodigde vaardigheden beschikken om in aanmerking te komen voor het beheren van een pgb. De eventuele kosten voor het uitvoeren van budgetbeheer door een vertegenwoordiger worden niet uit het pgb vergoed. 2.Van een budgetbeheerder wordt verwacht dat deze zelfstandig een redelijke waardering kan maken van de belangen van de budgethouder ten aanzien van de aanvraag. Waarbij deze: duidelijk moet kunnen maken welke hulpvraag deze heeft, hoe deze is ontstaan en welke ondersteuning daar een antwoord op kan geven; op de hoogte is van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze zelf (online) weten te vinden; in staat is om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden en deze vijf jaar te bewaren; in staat is om zelfstandig te handelen en onafhankelijk een zorgverlener te kiezen; voldoende vaardig te zijn om in de Nederlandse taal te communiceren met de gemeente, de SVB en de zorgverleners; in staat is om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college; in staat is om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; in staat is de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte; in staat is om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. 3. Een budgetbeheerder kan de taken die aan een pgb verbonden zijn niet verantwoord uitvoeren als er bij de beheerder sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: minderjarigheid; ernstige verslavingsproblematiek; aangetoonde fraude begaan in de vier jaar voorafgaand aan de aanvraag; een aanmerkelijke verstandelijke beperking; een ernstig psychiatrisch ziektebeeld; een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis. notarieel volmacht ten behoeve van het beheer van eigen financiën, budgetbeheer, beschermingsbewind of bewind op basis van Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp) 4. Het budgetbeheer mag niet verricht worden door de persoon of organisatie die ook de hulp of ondersteuning levert aan de budgethouder en of zakelijk of arbeidstechnisch gelinkt zijn aan de zorgverlener tenzij hiervoor door het college schriftelijk toestemming is verleend. Een leverancier van hulpmiddelen of woningaanpassingen mag in geen geval budgetbeheerder zijn. 5. In afwijking van het gestelde in lid 4 geldt voor jeugdigen dat een eerste of tweedegraads bloed- of aanverwant of pleegouder van de jeugdige, zowel zorgverlener als budgetbeheerder mag zijn. Tenzij er sprake is van respijtzorg, deze kan niet geleverd worden door de budgetbeheerder die tevens uitvoerder van de zorg is, omdat zij juist degenen zijn die respijt nodig hebben. 6. In afwijking van het gestelde in lid 4 geldt voor volwassenen dat een partner zowel de zorgverlener als budgetbeheerder mag zijn. Een uitzondering hierop is respijtzorg, deze kan niet geleverd worden door de partner, omdat die juist degene is die respijt nodig heeft.

Artikel 7: Verslag

1.Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek en verstrekt de cliënt een verslag van de uitkomsten van het onderzoek (plan van aanpak). 2.De cliënt kan opmerkingen op zijn getekende exemplaar erbij schrijven. 3.In dat verslag wordt standaard vermeld, dat aan cliënt is medegedeeld, dat geen eigen bijdrage Wmo is verschuldigd, indien cliënt en of partner een eigen bijdrage Wlz verschuldigd is.

Artikel 8: Inhoud beschikking

1.Het college legt de toe te kennen individuele voorziening, dan wel het afwijzen daarvan, vast in een beschikking. 2.In de beschikking tot het toekennen van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura, als pgb, of als financiële tegemoetkoming wordt verstrekt. 3.Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: wat de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; door welke partij(en) de ondersteuning wordt geboden; en -indien van toepassing- welke andere voorzieningen relevant kunnen zijn; en -indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt. 4.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en de berekening van de hoogte van het pgb; wat de ingangsdatum en duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; dat de cliënt de voorziening of het pgb binnen drie maanden na dagtekening van de toekenningsbeschikking gebruikt en niet voor een ander doel gebruikt dan waarvoor het is bestemd; de wijze waarop de cliënt verantwoording over de besteding van het pgb aflegt; en indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt. 5.Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt in de toekenningsbeschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat de tegemoetkoming kan worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van de tegemoetkoming; wat de hoogte van de tegemoetkoming is en de berekening van de hoogte; wat de ingangsdatum en duur is van de verstrekking waarvoor de tegemoetkoming is bedoeld; de wijze waarop de cliënt verantwoording over de besteding van de tegemoetkoming aflegt; en -indien van toepassing- of er een te betalen eigen bijdrage geldt.

Artikel 27a: Aanvullende voorwaarden Beschermd wonen en opvang

1.Het college stelt voorwaarden aan cliënten aan wie opvang of beschermd wonen wordt geboden, verband houdende met het bereiken van een als noodzakelijk vastgesteld ondersteuningsdoel. Deze voorwaarden hebben in ieder geval betrekking op: de medewerking van de cliënt aan de verduidelijking van de ondersteuningsbehoefte; de medewerking van de cliënt aan de uitvoering van het opgestelde ondersteuningsplan; het door de cliënt naleven van de leef- en gedragsregels binnen de voorzieningen; het betalen van de eigen bijdrage; volledige medewerking van de cliënt bij het toewerken naar uitstroommogelijkheden. 2.De individuele voorziening maatschappelijke opvang, bestaande uit onderdak en begeleiding, wordt in beginsel verstrekt voor zes maanden. 3.De verstrekking van de individuele voorziening maatschappelijke opvang kan worden verlengd met in beginsel drie maanden. 4.Het college weigert een aanvraag voor verlenging van de individuele voorziening indien de cliënt niet meer voldoet aan de omschrijving van het eerste lid.

Artikel 29: Bijdrage in de kosten van individuele voorzieningen, pgb’s en aangewezen algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een individuele voorziening, pgb of aangewezen algemene voorziening: zolang de cliënt de individuele voorziening gebruikt of in het bezit is van de voorziening; bij een periodieke verstrekking van een pgb: over iedere periode waarover een pgb is verstrekt; zolang de cliënt gebruik maakt van de bij verordening aangewezen algemene voorziening. 2.De looptijd van de eigen bijdrage eindigt zodra de kostprijs van een voorziening is voldaan of zodra aangegeven wordt dat geen gebruik meer wordt gemaakt van een voorziening of zodra een maatwerkvoorziening is ingetrokken. 3.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de volgende aangewezen algemene voorzieningen: kortdurende dak- en thuislozen opvang voor personen ouder dan 22 jaar; winternoodopvang fase 1. 4.De client is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor alle individuele voorzieningen en pgb’s, met uitzondering van: rolstoelen; voorzieningen voor kinderen tot 18 jaar, m.u.v. woningaanpassingen; opvang voor dakloze jongeren van 18 tot 23 jaar; begeleiding als onderdeel van een opvangvoorziening; voorzieningen in algemene ruimten; voorzieningen voor het bezoekbaar maken van een woning; tegemoetkomingen, m.u.v. de tegemoetkoming voor schoonmaakhulp; waakvlamcontact. 5.De hoogte van de eigen bijdrage voor een individuele voorziening of pgb wordt bepaald op de maxima die de wet en het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 stellen. De eigen bijdrage is niet hoger dan de kostprijs van de voorziening. 6.De kostprijs van een individuele voorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie van de markt of na overleg met de aanbieder. 7.De kostprijs van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 8.In overeenstemming met artikel 3.8, eerste lid van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 bestaat de hoogte van de ritbijdrage voor het gebruik van het collectief vervoer uit een starttarief en een tarief per gereden kilometer, gelijk aan het tarief dat in het openbaar busvervoer verschuldigd is. 9.De bijdrage voor een individuele voorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige, is verschuldigd door de onderhoudsplichtige (pIeeg)ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 10.De verschuldigde eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang , winternoodopvang en maatschappelijke opvang is een vastgesteld bedrag afhankelijk van de soort voorziening. 11.Het innen van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang gebeurt door de instelling die de maatschappelijke opvang verzorgt of door de Brede Centrale Toegang (BCT). Tenzij het college in de afspraken met de instelling of anderszins hiervan nadrukkelijk afwijkt. 12.Het college kan nadere regels stellen over de berekening en inning van de eigen bijdrage voor kortdurende dak- en thuislozen opvang, winternoodopvang en maatschappelijke opvang.

Artikel 2: Eigen bijdrage voor algemene en individuele voorzieningen maatschappelijke opvang

Uit: Financieel besluit sociaal domein gemeente Haarlemmermeer 2026

1.De bijdrage in de kosten voor algemene en individuele maatschappelijke opvang voor personen ouder dan 22 jaar bedraagt: € 5,75- per etmaal per persoon voor dag- en nachtopvang of € 166,- per maand per persoon voor dag- en nachtopvang. €12,50- per etmaal per persoon voor 24-uursopvang of €360,- per maand per persoon voor 24-uursopvang; €16,50 per etmaal voor gezinnen die gebruikmaken van 24-uurs gezinsopvang of €476,- per maand per gezin dat gebruik maakt van 24-uursopvang gezinsopvang; € 0,- voor personen zonder inkomen. 2.Als een cliënt een beschikking voor een maatwerkvoorziening maatschappelijk opvang heeft dan betaalt de cliënt voor alle nachten die vallen in de periode waarvoor de maatwerkvoorziening is verstrekt, tenzij de cliënt voor het aflopen van de beschikkingstermijn aangeeft dat de maatwerkvoorziening niet meer nodig is.

Artikel 32: Eigen bijdrage

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026

1.De eigen bijdrage Wmo start op het moment dat de zorg werkelijk geleverd is, de startdatum. 2.De eigen bijdrage wordt gestopt als álle voorzieningen zijn beëindigd en de meest langlopende kostprijs bereikt is. 3.Als door overmacht meer dan twee maanden geen gebruik wordt gemaakt van zorg kan het college de eigen bijdrage tijdelijk opschorten (pauzeren). 4.Het besluit voor vrijstelling van de eigen bijdrage op grond van voorwaarden zoals opgenomen in artikel 3.8 lid 3 onderdeel g en h van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, wordt voor maximaal één jaar afgegeven.

Artikel 1: Begripsbepalingen

In deze verordening wordt verstaan onder: aanvraag: een verzoek om toekenning van een individuele voorziening in het kader van de Jeugdwet, dit betreft een aanvraag in de zin van artikel 1:3 Awb; een aanvraag als bedoeld in artikel 2.3.5 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een aanvraag als bedoeld in artikel 41 van de Participatiewet. algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking, daadwerkelijk beschikbaar is, een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de client tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. Inkomen op minimumniveau: onder een inkomen op minimumniveau wordt verstaan een inkomen op bijstandsniveau; algemene voorziening: een voorziening waarvoor geen toekenningsbeschikking van het college nodig is. Awb: Algemene wet bestuursrecht cliënt: een jeugdige of zijn ouders of pleegouders als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet, voor zover de jeugdige (conform de Jeugdwet) woonplaats heeft in de gemeente Haarlemmermeer; een cliënt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een persoon of een uitkeringsgerechtigde als bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet. cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning, als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen. college: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Haarlemmermeer; financiële tegemoetkoming: een forfaitair bedrag waarmee de cliënt geacht wordt zelf de individuele voorziening te bekostigen. Gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaardbare opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. gemandateerde professional: professionals van verschillende instellingen die door het college gemandateerd zijn om toekenningsbeschikkingen af te geven voor individuele voorzieningen. individuele voorziening: een op de cliënt toegesneden voorziening waarvoor een toekenningsbeschikking van het college nodig is, dit betreft: een voorziening als bedoeld in artikel 2.3 van de Jeugdwet; een maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; en ondersteuning bij arbeidsinschakeling of maatschappelijke participatie en het verlenen van bijstand als bedoeld in artikel 7 van de Participatiewet. jeugdige: jeugdige als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet. mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. melding: een melding als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een melding als bedoeld in artikel 44 van de Participatiewet. nadere regels: een nadere uitwerking van deze Verordening. De nadere uitwerking kan plaats vinden in nadere regels of in de vorm van beleidsregels. onderzoek: een onderzoek naar aanleiding van een aanvraag in het kader van de Jeugdwet; een onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; een onderzoek als bedoeld in artikel 53a van de Participatiewet. OOGO: het Op Overeenstemming Gericht Overleg tussen de Samenwerkingsverbanden Passend onderwijs en de gemeenten binnen de samenwerkingsverbanden passend onderwijs als bedoeld in artikel 18a, negende lid, van de Wet op het primair onderwijs en artikel 17a, negende lid, van de Wet op het voorgezet onderwijs. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet en artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. vertrouwenspersoon: de vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet en artikel 1.1.1 lid 1 van de Wmo 2015. voorliggende voorziening: een (andere) overheidsregeling of uitkering waarop eerst een beroep moet worden gedaan. waakvlamcontact: persoon die langdurig, maar laag intensief betrokken blijft bij een cliënt en als het ware naast de cliënt gaat staan en helpt om de cliënt te steunen en met de cliënt te bepalen wat nodig is. Dit kan zowel iemand uit het formele als het informele circuit zijn. Wlz: Wet langdurige zorg. Wmo 2015: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; Woonplaatsbeginsel: Woonplaats van de jeugdige zoals bepaald op grond van artikel 1.1. van de Jeugdwet.

Artikel 6: Brede intake en onderzoek

1.Het onderzoek als bedoeld in artikel 1 onder o van deze verordening start voor de Wmo 2015 en de Jeugdwet met het voeren van een gesprek met inwoner (brede intake). 2.Indien van toepassing brengt het college de inwoner op de hoogte van de mogelijkheid om een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2, tweede lid van de Wmo 2015 of een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet op te stellen en stelt hem gedurende zeven dagen na de melding in de gelegenheid het plan te overhandigen. Als de inwoner daarom verzoekt, draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een persoonlijk plan of familiegroepsplan. Als de inwoner een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet heeft opgesteld, betrekt het college dat als eerste bij het onderzoek, bedoeld in het derde lid. 3.Het college onderzoekt in samenspraak met de inwoner of, in het geval de inwoner een jeugdige is ook met zijn (pIeeg)ouders, danwel zijn wettelijk vertegenwoordiger: de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling, gezinssituatie en mogelijkheden van de inwoner(en zo nodig zijn (pIeeg)ouders) met het oog op het in kaart brengen van de beperkingen of problematiek van de cliënt en het vaststellen van de hulpvraag van de inwoner; In het geval de inwoner een jeugdige is in de zin van de Jeugdwet onderzoekt het college ook of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de (pIeeg)ouders of adoptie gerelateerde problemen, en zo ja: welke problemen of stoornissen dat zijn; welke ondersteuning, hulp en zorg naar aard en omvang nodig zijn voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; en hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn (pIeeg)ouders. indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen (eigen kracht) van de inwoner en van het sociale netwerk, waaronder ook mantelzorg en gebruikelijke hulp, toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om door middel van algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of algemene voorzieningen het gewenste resultaat te bereiken; de mogelijkheden om door middel van voorliggende voorzieningen (voorzieningen op basis van andere wetten of regelgeving die voorliggend zijn) of door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en andere partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, leerplicht, welzijn, wonen, werk en inkomen, te voorzien in de behoefte aan ondersteuning; de mogelijkheid om een individuele voorziening te verstrekken, op basis van welke wet dit dan zou kunnen en of het college, als sprake is van jeugdhulp, verantwoordelijk is voor de cliënt gelet op toepassing van het woonplaatsbeginsel; welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4a van de Wmo 2015 verschuldigd zal zijn; de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze; en indien aan het college overhandigd: het persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo 2015 of het familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 Jeugdwet. 4.Het college informeert de inwoner over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure en verwerkt de persoonsgegevens op basis van de toepasselijke wettelijke grondslag(en). 5.Het college wint een (extern) deskundigenadvies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit naar het oordeel van het college vereist. 6.Het in het lid 5 bedoelde advies wordt uitgebracht door of onder verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional: bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; of bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIGregister.

Artikel 13: Verduidelijking verhouding Wmo 2015 en Jeugdwet met de Wlz

1.De verhouding tussen aanspraken op een voorziening op basis van de Wmo 2015 en op basis van de Wet langdurige zorg is als volgt geregeld: Ondersteuning valt niet onder de compensatieplicht van de Wmo 2015 als een cliënt vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of beperking een psychische stoornis of een verstandelijke, lichamelijke of zintuigelijke handicap een blijvende behoefte heeft aan: permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel voor de cliënt; of 24 uur per dag zorg in de nabijheid omdat hij zelf niet in staat is om op relevante momenten hulp in te roepen en hij, om ernstig nadeel voor hemzelf te voorkomen: door fysieke problemen voortdurend begeleiding, verpleging of overname van zelfzorg nodig heeft, of; door zware regieproblemen voortdurend begeleiding of overname van taken nodig heeft. Als een cliënt recht heeft op ondersteuning vanuit de Wlz is deze wet voorliggend op de Wmo 2015 en hoeft het college geen voorziening te treffen op grond van de Wmo 2015. In afwijking van het gestelde onder b. kunnen voorzieningen door het college worden aangewezen die op grond van de Wmo 2015 verstrekt worden in combinatie met aanspraak op voorzieningen op basis van de Wlz. 2.De verhouding tussen aanspraken op een voorziening op basis van de Jeugdwet en op basis van de Wlz is als volgt geregeld: Ondersteuning valt niet onder de compensatieplicht van de Wmo 2015 als een cliënt vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of beperking een psychische stoornis of een verstandelijke, lichamelijke of zintuigelijke handicap een blijvende behoefte heeft aan: permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel voor de cliënt; of 24 uur per dag zorg in de nabijheid omdat hij zelf niet in staat is om op relevante momenten hulp in te roepen en hij, om ernstig nadeel voor hemzelf te voorkomen: door fysieke problemen voortdurend begeleiding, verpleging of overname van zelfzorg nodig heeft, of; door zware regieproblemen voortdurend begeleiding of overname van taken nodig heeft. Ondersteuning die in ieder geval niet onder de jeugdhulpplicht van de Jeugdwet valt, betreft: logeeropvang voor jeugdigen met een indicatiebesluit Wlz; verblijf in een instelling voor jeugdigen met een indicatiebesluit Wlz; vervoer van en naar een locatie voor zorg op basis van de Wlz; Behandeling van psychische stoornissen voor jeugdigen met een indicatiebesluit WLZ valt in beginsel niet onder de jeugdhulpplicht maar onder de Wlz. Het college verleent echter wel een individuele voorziening jeugdhulp als de jeugdige met een besluit op basis van de Wlz een aanvraag indient voor behandeling voor een psychische stoornis en die behandeling integraal onderdeel uitmaakt van de geboden behandeling vanuit de Wlz. Als een jeugdige recht heeft op ondersteuning vanuit de Wlz is deze wet voorliggend op de Jeugdwet en hoeft het college geen voorziening te treffen op grond van de Jeugdwet uitgezonderd het geval van psychische stoornis zoals opgenomen in lid 2 onder c van dit artikel. Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de problematiek van de jeugdige en daardoor zowel een vorm van zorg op grond van een aanspraak op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wlz als een soortgelijke voorziening op grond van de Jeugdwet kan worden verkregen, verleent het college een individuele voorziening op grond van de Jeugdwet. 3.Als een cliënt weigert mee te werken aan het (op juiste wijze) aanvragen of verkrijgen van het (voor die situatie juiste) besluit op basis van de Wlz terwijl er gegronde redenen zijn die aannemelijk maken dat de cliënt recht heeft op een dergelijk besluit, dan weigert het college een individuele voorziening op grond van de Jeugdwet of de Wmo 2015.

Artikel 27a: Aanvullende voorwaarden Beschermd wonen en opvang

1.Het college stelt voorwaarden aan cliënten aan wie opvang of beschermd wonen wordt geboden, verband houdende met het bereiken van een als noodzakelijk vastgesteld ondersteuningsdoel. Deze voorwaarden hebben in ieder geval betrekking op: de medewerking van de cliënt aan de verduidelijking van de ondersteuningsbehoefte; de medewerking van de cliënt aan de uitvoering van het opgestelde ondersteuningsplan; het door de cliënt naleven van de leef- en gedragsregels binnen de voorzieningen; het betalen van de eigen bijdrage; volledige medewerking van de cliënt bij het toewerken naar uitstroommogelijkheden. 2.De individuele voorziening maatschappelijke opvang, bestaande uit onderdak en begeleiding, wordt in beginsel verstrekt voor zes maanden. 3.De verstrekking van de individuele voorziening maatschappelijke opvang kan worden verlengd met in beginsel drie maanden. 4.Het college weigert een aanvraag voor verlenging van de individuele voorziening indien de cliënt niet meer voldoet aan de omschrijving van het eerste lid.

Artikel 43: Proefplaats

1.Het college kan, als dit door hem noodzakelijk wordt geacht, een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onder a, van de wet die algemene bijstand ontvangt, toestemming verlenen om op een proefplaats bij een werkgever onbeloonde werkzaamheden te verrichten met behoud van uitkering. 2.Het doel van een proefplaats is het voor een beperkte duur opdoen van werkervaring in een specifieke functie om de arbeidsinschakeling bij de werkgever te bevorderen. 3.De proefplaats duurt maximaal 2 maanden, met de mogelijkheid tot verlenging met maximaal vier maanden. 4.Voor een proefplaats wordt uitsluitend toestemming verleend als: de persoon, gelet op zijn vaardigheden en capaciteiten, tot de werkzaamheden in staat is; het college verwacht dat de plaatsing bijdraagt aan het vergroten van de kans op arbeidsinschakeling; als hierdoor de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en geen verdringing op de arbeidsmarkt plaatsvindt; de werkzaamheden van de persoon niet al eerder onbeloond door hem bij die werkgever, of diens rechtsvoorganger, zijn verricht; en de werkgever bij aanvang van de proefplaats schriftelijk de intentie heeft uitgesproken dat hij de persoon, bij gebleken geschiktheid, direct aansluitend aan zijn proefplaatsing, voor minimaal zes maanden, zonder proeftijd, in dienst zal nemen. 5.Het college weigert de toestemming, bedoeld in het eerste lid, als redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk. 6.De proefplaats wordt alleen verlengd wanneer dat naar het oordeel van het college noodzakelijk is om tot een structurele plaatsing bij de werkgever te komen. 7.Als de werkzaamheden op de proefplaats wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze periode voor de toepassing van de maximale periode, bedoeld in het eerste lid, buiten beschouwing gelaten. 8.Het college kan een persoon op een proefplaats persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen toekennen overeenkomstig de bepalingen van paragraaf 4.2B

Artikel 44b: Voorwaarden toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

1.Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen verstrekken ten behoeve van een persoon in de doelgroep met een extra begeleidingsbehoefte. 2.Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden de volgende voorwaarden: de persoon behoort tot de doelgroep en is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij VSO/PRO-onderwijs heeft genoten; de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet aan het arbeidsproces deelnemen; de werkgever biedt een dienstbetrekking aan van minimaal zes maanden, met een minimale arbeidsduur van acht uur per week; het betreft geen Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; het betreft geen meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; er is naar het oordeel van het college geen sprake van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en de kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van het college proportioneel, dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de maatschappelijke opbrengsten van (gedeeltelijke) uitstroom naar werk.

Artikel 67: Samenloop bij weigeren uitkering IOAW/IOAZ

1.Het college weigert de uitkering tijdelijk geheel of gedeeltelijk naar de mate waarin de belanghebbende uit of in verband met arbeid inkomen als bedoeld in artikel 8 van de IOAW of IOAZ zou hebben kunnen verwerven, als: aan de beëindiging van zijn dienstbetrekking een dringende reden ten grondslag ligt in de zin van artikel 678 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en de belanghebbende een verwijt kan worden gemaakt; de dienstbetrekking is beëindigd door of op verzoek van belanghebbende zonder dat aan de voortzetting ervan zodanige bezwaren waren verbonden, dat deze voortzetting redelijkerwijs niet van hem zou kunnen worden gevergd; de belanghebbende nalaat algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden; of de belanghebbende door eigen toedoen geen algemeen geaccepteerde arbeid verkrijgt. 2.Het college kan afzien van de in het eerste lid genoemde weigering als daarvoor dringende redenen aanwezig zijn. 3.Als het college de uitkering op grond van artikel 20, eerste lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers of artikel 20, tweede lid, van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen blijvend of tijdelijk weigert en de gedraging die tot deze weigering heeft geleid tevens op grond van dit hoofdstuk tot een verlaging zou kunnen leiden, blijft een verlaging ter zake van die gedraging achterwege.

Artikel 7: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels Jeugd en Wmo gemeente Haarlemmermeer 2026

1.Een voorziening die op zich algemeen gebruikelijk is, kan in bepaalde individuele situaties niet algemeen gebruikelijk zijn, bijvoorbeeld: als voorzieningen die voor de ziekte of gebrek geschikt waren plotseling moeten worden vervangen terwijl die voorzieningen normaal gesproken (nog) niet aan vervanging toe zouden zijn; bij een noodzaak tot gelijktijdige aanschaf van meerdere, algemeen gebruikelijke zaken; de noodzaak om op grond van de beperking over te moeten gaan tot de aanschaf van een duurdere voorziening dan gebruikelijk, die te belastend is voor het budget; in situaties waarin mensen met een beperking door aanzienlijke (aantoonbare) meerkosten in verband met die beperking, een besteedbaar inkomen hebben dat onder de voor hen geldende bijstandsnorm ligt of dreigt te raken. 2.Het is mogelijk dat een te verstrekken voorziening een algemeen gebruikelijke component heeft. Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat bij aanpassing van een oude badkamer of keuken ook gedeeltelijke reguliere renovatie plaatsvindt, die normaal gesproken voor eigen rekening van de eigenaar zou komen.