Wmo in Goirle: traplift en woningaanpassing

Onverminderd artikel 2.3.7 van de wet wordt een woningaanpassing niet uitgevoerd voordat de eigenaar van de woning de gelegenheid heeft gehad gehoord te worden over de voorgenomen aanpassing.

Uit: Verordening Maatschappelijke Ondersteuning gemeente Goirle 2024, artikel 9, geldt sinds 4 juni 2024 (CVDR718537_2).

1.De eigenaar-bewoner, die een woonvoorziening heeft ontvangen die leidt tot waardestijging van de woning, dient bij verkoop van deze woning binnen een periode van 10 jaar na gereed melding van de voorziening, deze verkoop van de woning onverwijld aan het college te melden.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026, artikel 4.7, geldt sinds 7 februari 2026 (CVDR756462_1).

3.Het college kan de restwaarde terugvragen van een voorziening die is aangeschaft met een persoonsgebonden budget, zodra deze voorziening niet meer gebruikt wordt.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026, artikel 2.3, geldt sinds 7 februari 2026 (CVDR756462_1).

1.De bijdrage voor gebruik van de algemene was service, zoals vastgesteld in de Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2024 en de Beleidsregels huishoudelijke ondersteuning, bedraagt € 2,00 per was per persoon.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026, artikel 1.2, geldt sinds 7 februari 2026 (CVDR756462_1).

10.Het tarief voor het persoonsgebonden budget bij de maatwerkvoorziening Huishoudelijke ondersteuning bedraagt: € 21,82 per uur (€ 0,36 per minuut) zonder werkgeverslasten (1e en 2e graads familie).

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026, artikel 3.6, geldt sinds 7 februari 2026 (CVDR756462_1).

Onder een schoon en leefbaar huis wordt verstaan: het schoonhouden van de woonkamer, slaapvertrekken, keuken, sanitaire ruimten, en doorgangsruimten daartussen volgens een algemeen aanvaardbaar niveau, het beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften, het beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding en huishoudtextiel.

Uit: Verordening Maatschappelijke Ondersteuning gemeente Goirle 2024, artikel 9, geldt sinds 4 juni 2024 (CVDR718537_2).

De hoogte van dit pgb is vastgesteld op maximaal € 47,00 per maand.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026, artikel 5.3, geldt sinds 7 februari 2026 (CVDR756462_1).

Artikel 8: Voorwaarden en weigeringsgronden

1. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 2. Voor algemeen gebruikelijke voorzieningen geldt dat deze in algemene zin financieel gedragen kunnen worden met een inkomen inclusief vakantietoeslag op het niveau van de bijstandsnormen volgens artikel 20 tot en met 23 Participatiewet. a. Een voorziening is financieel draagbaar als deze binnen 36 maanden terugbetaald kan worden met een aflossing van 5% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. b. Het college kan nadere regels stellen. 3. De maatwerkvoorziening wordt slechts verstrekt als deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. 4. Een adequate maatwerkvoorziening kan bestaan uit een maatwerkvoorziening voor de meerkosten ten opzichte van een algemeen gebruikelijke voorziening. 5. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: a. als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; b. als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; c. als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; d. als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; e. als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; f. als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; g. als de cliënt een indicatie heeft voor zorg met verblijf op grond van de Wet langdurige zorg of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarvoor in aanmerking komt, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is. 6. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: a. deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; b. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Goirle. 7. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: a. als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; b. als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; c. in afwijking van lid 6 onderdeel b van dit artikel en artikel 2.3.5. lid 6 van de wet kan voor cliënten die in een Wlz-instelling wonen één woning bezoekbaar gemaakt worden; d. ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; e. als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; f. als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; g. als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; h. als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 8. Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgestelde beleid van de centrumgemeente Tilburg, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 9: De reikwijdte van maatwerkvoorzieningen

1. Onder begeleiding bij zelfredzaamheid en participatie wordt verstaan: a. Begeleiding, individueel en groepsgewijs, gericht op het ondersteunen van de zelfredzaamheid en de participatie van personen van 18 jaar en ouder met een beperking of met chronische psychische of psychosociale problemen; b. Dagopvang gericht op stabiliteit en/of mantelzorgontlasting, voor personen waar de mogelijkheid tot activering niet meer aanwezig is; c. Vervoer naar dagopvang; d. Persoonlijke verzorging, wanneer de behoefte hieraan samenhangt met de behoefte aan begeleiding en niet valt onder de Zorgverzekeringswet; e. Kortdurend verblijf voor respijtzorg ter ontlasting van de mantelzorger, die niet valt onder de Zorgverzekeringswet; f. Ontwikkelgerichte arbeidsmatige dagbesteding voor zover deze niet valt onder artikel 10 van de Participatiewet; 2. Onder het wonen in een geschikt huis wordt verstaan: a. Het normale gebruik van de woning waarover men beschikt, wat betekent het kunnen verrichten van de basis woonfuncties slapen, eten, persoonlijke verzorging, het doen van de belangrijkste huishoudelijke werkzaamheden. Dit geldt voor de woonkamer, slaapvertrekken, keuken, sanitaire ruimten en de doorgangsruimten tussen de genoemde vertrekken en toegang tot berging, tuin of balkon waarbij wordt uitgegaan van het niveau van de sociale woningbouw; b. Als een verhuizing naar een geschikte woning de goedkoopst adequate oplossing is voor het bevorderen van de zelfredzaamheid op het gebied van wonen, wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt die duurder is dan een voorziening voor een verhuizing in de vorm van een financiële tegemoetkoming voor verhuis- en inrichtingskosten; c. Van verhuizen kan, onverminderd de bepalingen in het vorige lid, worden afgezien, als de noodzakelijke aanpassingskosten lager zijn dan de kosten van een verhuisvoorziening; d. Bij de beoordeling of verhuizen kan leiden tot het bevorderen van de zelfredzaamheid op het gebied van wonen wordt in ieder geval rekening gehouden met de individuele omstandigheden, zoals: • de aanwezigheid van essentiële mantelzorg in de buurt, voor zover die mantelzorg niet geleverd kan worden op grotere afstand; • winkels en andere voorzieningen in de buurt die de zelfredzaamheid bevorderen; • verhuizing moet binnen een medisch aanvaardbare termijn kunnen plaatsvinden; • redelijkerwijs voorzienbare ontwikkelingen in de toekomst die van invloed kunnen zijn op de woonsituatie. e. Een cliënt die kan verhuizen en in aanmerking komt voor een verhuisvoorziening, maar besluit niet te verhuizen en in eigen beheer zijn woning adequaat aanpast, kan voor een financiële tegemoetkoming in aanmerking komen die gelijk is aan de in lid 2 onder b genoemde verhuisvoorziening. f. Onverminderd artikel 2.3.7 van de wet wordt een woningaanpassing niet uitgevoerd voordat de eigenaar van de woning de gelegenheid heeft gehad gehoord te worden over de voorgenomen aanpassing. g. Voor een persoon die zijn hoofdverblijf heeft in een instelling kan één woning in de gemeente Goirle bezoekbaar gemaakt worden. 3. Onder een schoon en leefbaar huis wordt verstaan: het schoonhouden van de woonkamer, slaapvertrekken, keuken, sanitaire ruimten, en doorgangsruimten daartussen volgens een algemeen aanvaardbaar niveau, het beschikken over goederen voor primaire levensbehoeften, het beschikken over schone, draagbare en doelmatige kleding en huishoudtextiel. 4. Onder voorzieningen voor het zich verplaatsen binnen de leefomgeving wordt verstaan: het in redelijke mate mensen kunnen ontmoeten, contacten kunnen onderhouden, boodschappen kunnen doen en aan maatschappelijke activiteiten kunnen deelnemen, per collectief vervoer of, als het gebruik van het collectief vervoer niet mogelijk is, per individueel vervoermiddel. 5. Het collectief vervoer gaat voor op de verstrekking van een individueel vervoermiddel, als en zolang dit naar het oordeel van het college passend is. 6. Het gebruik van de scootmobiel- en hulpmiddelenpool gaat voor op verstrekking van een individueel vervoermiddel, als en zolang dit naar het oordeel van het college passend is. 7. Bij een te verstrekken vervoersvoorziening of combinatie van vervoersvoorzieningen wordt alleen rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving tot 1.500 kilometer op jaarbasis. Onder de leefomgeving wordt een afstand van 15 tot 20 kilometer rond de woning verstaan. 8. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 16: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een financiële tegemoetkoming of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders en; b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige cliënt. 3. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van de volgende algemene voorzieningen: a. De algemene was-service; b. ANWB AutoMaatje.

Artikel 17: Hoogte bijdrage in de kosten

1. Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 tot en met lid 5 bedraagt de hoogte van de bijdrage per maand voor een of meerdere voorzieningen tezamen het maximale bedrag volgens het uitvoeringsbesluit. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen worden vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het Centraal Administratiekantoor volgens artikel 2.1.4 lid 6 van de wet. 2. De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer (Regiovervoer) is per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 3. Voor het verstrekken van een Regiovervoerspas wordt eenmaal per vijf jaar een vergoeding op het niveau van de kosten van een OV-chipkaart in rekening gebracht door Regiovervoer Midden-Brabant. 4. Voor ritten als bedoeld in artikel 2 tijdens de ochtendspits tussen 07:00 en 09:00 uur, is het tarief per rit gelijk aan het vrije reizigerstarief van het Regiovervoer. 5. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening beschermd wonen worden vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit en worden geïnd door de centrumgemeente die gemandateerd is voor de uitvoering. 6. De hoogte van de bijdrage voor de algemene was-service bedraagt voor de in de beleidsregels huishoudelijke ondersteuning 2022 vastgestelde doelgroep, is een gereduceerd tarief per was op het niveau van de Nibud-norm voor waskosten, waaronder begrepen het gebruik van water, stroom, wasmiddel en de kosten van afschrijving en onderhoud van de wasmachine. Voor gebruikers die niet tot de vastgestelde doelgroep behoren is de bijdrage per was gelijk aan de kostprijs die de gemeente betaalt voor de voorziening. 7. De vergoeding voor het gebruik van ANWB AutoMaatje is bepaald op een vergoeding per kilometer en een opstaptarief, gelijk aan de vervoerskostenvergoeding voor vrijwilligers bij de welzijnsorganisatie. 8. De in lid 2, 3, 4, 6 en 7 bedoelde tarieven worden opgenomen in het besluit. 9. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2, 3 en 4 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer of de in lid 6 en 7 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt niet de kostprijs van de voorzieningen. 10. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 11. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van het pgb of de financiële tegemoetkoming. 12. De kostprijs van een algemene voorziening is nooit hoger dan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 13. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende voorzieningen: a. De dienstverlening van het Dorpsteam; b. Gebruik van de hulpmiddelenpool ‘Deelmobiel’; c. Reisbegeleidingsproducten en -tools om zelfstandig te leren reizen met het openbaar vervoer; d. Ontwikkelingsgerichte arbeidsmatige dagbesteding waarvoor een cliënt een verplichting is opgelegd op grond van de Participatiewet; e. Begeleiding in het kader van ambulante vrouwenhulpverlening. 14. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 15. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 2.3: PGB voor hulpmiddelen en vervoers- of woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026

1.De uitbetaling van het persoonsgebonden budget vindt plaats nadat de voorziening is geleverd of de aanpassing is uitgevoerd, de pgb-overeenkomst retour is ontvangen en de factuur is aangeboden aan de gemeente. Betaling vindt rechtstreeks plaats aan de leverancier van de voorziening. 2.Bij verstrekking van een persoonsgebonden budget is de verkrijger verplicht zich te houden aan de voorwaarden die gelden op grond van de pgb-overeenkomst gemeente Goirle, die is gesloten tussen de gemeente en de verkrijger. 3.Het college kan de restwaarde terugvragen van een voorziening die is aangeschaft met een persoonsgebonden budget, zodra deze voorziening niet meer gebruikt wordt.

Artikel 4.3: Woonvoorzieningen van niet bouwkundige of technische aard

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026

Voor voorzieningen in verband met woningsanering, die noodzakelijk zijn in verband met COPD en/of allergische aandoeningen, of de vervanging van tapijt dat niet geschikt is voor rolstoelgebruik, worden de maximale vergoedingsbedragen berekend op de wijze als aangegeven onder a en b. Voor gordijnen en vloerbedekking worden de volgende normbedragen per vierkante meter gehanteerd: Overgordijnen woonkamer € 40,85 per m2 raamoppervlak Overgordijnen slaapkamer € 31,26 per m2 raamoppervlak Vitrage woon- en slaapkamer € 28,53 per m2 raamoppervlak Vloerbedekking woonkamer € 23,45 per m2 vloeroppervlak Vloerbedekking slaapkamer € 20,93 per m2 vloeroppervlak Bij het bepalen van de vergoeding wordt rekening gehouden met afschrijving van de te vervangen gordijnen, vitrage en vloerbedekking in een periode van 8 jaar, op de volgende wijze: Leeftijd tot 2 jaar: vergoeding van 100 % van het normbedrag; Leeftijd tot 4 jaar: vergoeding van 75 % van het normbedrag; Leeftijd tot 6 jaar: vergoeding van 50 % van het normbedrag; Leeftijd tot 8 jaar: vergoeding van 25 % van het normbedrag; Ouder dan 8 jaar: geen vergoeding meer omdat de artikelen zijn afgeschreven

Artikel 1: Begripsbepalingen

1. In deze verordening wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: • niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; • daadwerkelijk beschikbaar is; • een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; • financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. b. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; c. beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning; d. besluit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle e. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; f. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; g. ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Goirle; h. leefeenheid: personen die met elkaar een gezamenlijke huishouding voeren en zorg dragen voor elkaar; i. melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; j. pgb: persoonsgebonden budget; k. sociaal netwerk: personen in de huiselijke kring of daarbuiten waarmee de cliënt een sociale relatie onderhoudt; l. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; m. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 5: Onderzoek

1. Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 2. De volgende factoren maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek: a. De behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt; b. De mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoeften aan beschermd wonen of opvang; c. De mogelijkheid om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; d. De behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt: e. De mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; f. De mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; g. Welke bijdrage in de kosten de cliënt met toepassing van artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn. 3. Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. 4. Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 6 in te dienen. 5. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college de cliënt, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige. 6. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 7. Het college geeft de cliënt een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, waaronder een verslag van het gesprek. 8. De cliënt ondertekent het verslag voor gezien of akkoord en stuurt een ondertekend exemplaar naar het college. Als de cliënt tekent voor gezien, kan hij daarbij ook aangeven wat de reden is waarom hij niet akkoord is.

Artikel 10: Toegang en besluit

1. Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2. Bij zowel Beschermd Wonen als Begeleiding (zorg in natura) wordt geen separate beschikking afgegeven. Het ondertekende plan van aanpak (opgesteld door de samenwerkingspartner) vormt de beschikking. 3. De cliënt moet zich, indien van toepassing, binnen 3 maanden na de besluitdatum hebben gemeld bij de aanbieder van de maatwerkvoorziening, de financiële tegemoetkoming of het pgb binnen 3 maanden gebruiken voor het resultaat waarvoor het is verstrekt.

Artikel 11: Inhoud beschikking

1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura, als financiële tegemoetkoming of als pgb wordt verstrekt. 2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: a. welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; b. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; c. indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 7 lid 2; d. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming of pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: a. aan welk doel de financiële tegemoetkoming of het pgb moet worden besteed; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; d. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; e. de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 8 lid 3; f. hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; g. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 4. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 12: Regels voor een pgb

1. Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor een budgetplan in. In het budgetplan is in elk geval opgenomen: a. hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; b. wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; c. welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke uitvoerder; d. op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; e. de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 2. Het college verstrekt geen pgb gericht op zelfredzaamheid en participatie: a. voor hulp door een persoon uit het netwerk van de cliënt voor zover de soort hulp die wordt verleend, de frequentie van de hulp, de duur van de hulp en de mate van verplichting beperkt zijn in zwaarte en omvang; b. voor hulp door een persoon uit het netwerk van de cliënt die deze hulp eerder om niet heeft geboden, zonder dat daarvoor een naar het oordeel van het college een goede reden is; c. voor hulp door een persoon uit het netwerk die overbelast is of dreigt te geraken en zelf met het pgb de maatschappelijke ondersteuning wil gaan of blijven verlenen; d. als de cliënt onvoldoende aannemelijk kan maken dat met het pgb in kwalitatief goede ondersteuning kan worden voorzien; e. is de cliënt onvoldoende aannemelijk kan maken dat hij in staat is regie te voeren over het pgb en/of de daartoe behorende beheersmatige verplichtingen; f. als de cliënt niet of onvoldoende meewerkt aan het budgetgesprek en/of het opstellen van een budgetplan; g. als de cliënt eerder niet heeft voldaan aan een aan het pgb verbonden verplichting. 3. Het pgb mag niet worden besteed aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. kosten voor het voeren van een pgb-administratie; c. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; 4. Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 5. Een pgb wordt niet verstrekt voor de wooncomponent van beschermd wonen. 6. Een pgb wordt niet met terugwerkende kracht verstrekt. 7. Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. 8. Als een pgb voor begeleiding wordt gevraagd, kan het college expert-advies inwinnen over de noodzaak en de omvang van de ondersteuning. 9. Als het pgb voor een materiële maatwerkvoorziening wordt gevraagd, heeft het budgetplan de vorm van een offerte van de leverancier of uitvoerder waar de voorziening wordt aangeschaft. 10. Het college kan nadere regels stellen voor de proceskeuzen met betrekking tot het pgb.

Artikel 13: Onderscheid formele en informele hulp

1. Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de cliënt: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die voor de met het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), die geregistreerd staat op Registerplein.nl en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de betreffende taken, of; b. personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze voor de met het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (volgens artikel 5 Handelsregisterwet 2007), geregistreerd staan op Registerplein.nl en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de betreffende taken. 3. Informele hulp is: a. hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2 en niet tot het sociaal netwerk van de cliënt behoren; b. hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2 en wel tot het sociaal netwerk van de cliënt behoren; 4. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 14: Hoogte pgb

1. De hoogte van het pgb voor een zaak wordt maximaal vastgesteld op: a. het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; b. het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte als de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 2. Als de verstrekking een tweedehands voorziening is, dan wordt het pgb gebaseerd op een lagere kostprijs voor de resterende economische afschrijvingsduur. 3. De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto kilometerprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat tot 1500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 4. De hoogte van het pgb voor formele hulp die voldoet aan de eisen genoemd in artikel 13, 2e lid onder a en b, is gelijk aan 85% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 5. De hoogte van het persoonsgebonden budget voor informele hulpverleners is gebaseerd op het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij Functie Waardering Gezondheidszorg (FWG 30 voor begeleiding en FWG 5 voor huishoudelijke ondersteuning) van de voor de betreffende periode geldende cao VVT (Verpleeg – en Verzorgingshuizen en Thuiszorg), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 6. Als het op basis van lid 1 tot en met lid 5 vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 7. Jaarlijks per 1 januari vindt indexering plaats van de tarieven.

Artikel 16: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een financiële tegemoetkoming of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders en; b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige cliënt. 3. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van de volgende algemene voorzieningen: a. De algemene was-service; b. ANWB AutoMaatje.

Artikel 17: Hoogte bijdrage in de kosten

1. Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 tot en met lid 5 bedraagt de hoogte van de bijdrage per maand voor een of meerdere voorzieningen tezamen het maximale bedrag volgens het uitvoeringsbesluit. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen worden vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het Centraal Administratiekantoor volgens artikel 2.1.4 lid 6 van de wet. 2. De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer (Regiovervoer) is per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 3. Voor het verstrekken van een Regiovervoerspas wordt eenmaal per vijf jaar een vergoeding op het niveau van de kosten van een OV-chipkaart in rekening gebracht door Regiovervoer Midden-Brabant. 4. Voor ritten als bedoeld in artikel 2 tijdens de ochtendspits tussen 07:00 en 09:00 uur, is het tarief per rit gelijk aan het vrije reizigerstarief van het Regiovervoer. 5. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening beschermd wonen worden vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit en worden geïnd door de centrumgemeente die gemandateerd is voor de uitvoering. 6. De hoogte van de bijdrage voor de algemene was-service bedraagt voor de in de beleidsregels huishoudelijke ondersteuning 2022 vastgestelde doelgroep, is een gereduceerd tarief per was op het niveau van de Nibud-norm voor waskosten, waaronder begrepen het gebruik van water, stroom, wasmiddel en de kosten van afschrijving en onderhoud van de wasmachine. Voor gebruikers die niet tot de vastgestelde doelgroep behoren is de bijdrage per was gelijk aan de kostprijs die de gemeente betaalt voor de voorziening. 7. De vergoeding voor het gebruik van ANWB AutoMaatje is bepaald op een vergoeding per kilometer en een opstaptarief, gelijk aan de vervoerskostenvergoeding voor vrijwilligers bij de welzijnsorganisatie. 8. De in lid 2, 3, 4, 6 en 7 bedoelde tarieven worden opgenomen in het besluit. 9. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2, 3 en 4 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer of de in lid 6 en 7 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt niet de kostprijs van de voorzieningen. 10. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 11. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van het pgb of de financiële tegemoetkoming. 12. De kostprijs van een algemene voorziening is nooit hoger dan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 13. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende voorzieningen: a. De dienstverlening van het Dorpsteam; b. Gebruik van de hulpmiddelenpool ‘Deelmobiel’; c. Reisbegeleidingsproducten en -tools om zelfstandig te leren reizen met het openbaar vervoer; d. Ontwikkelingsgerichte arbeidsmatige dagbesteding waarvoor een cliënt een verplichting is opgelegd op grond van de Participatiewet; e. Begeleiding in het kader van ambulante vrouwenhulpverlening. 14. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 15. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 18: Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van een maatwerkvoorziening

1. Het college informeert cliënten op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening, financiële tegemoetkoming of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, of: a. de cliënt nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; b. de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb nog toereikend is; c. de cliënt nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb; d. de verstrekte voorzieningen worden gebruikt en/of besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn. 3. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 21: Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning

1. Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen door: a. voorzieningen af te stemmen op de persoonlijke situatie van de cliënt; b. voorzieningen af te stemmen op andere vormen van zorg; c. inzet van de juiste deskundigheid; d. ervoor te zorgen dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de van toepassing zijnde erkende keurmerken voor de betreffende sector; e. er bij het leveren van voorzieningen op toe te zien dat beroepskrachten handelen in overeenstemming met de professionele standaard. 2. Het college kan nadere regels stellen over verdere eisen aan de kwaliteit van voorzieningen, waaronder eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten. 3. Het college vraagt aanbieders een eigen verklaring te ondertekenen waarin de aanbieder verklaart te voldoen aan de door het college gestelde kwaliteitseisen. 4. Het college ziet toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de gecontracteerde aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. 5. De kwaliteit van de met een pgb ingekochte ondersteuning voldoet minimaal aan de eisen die de gemeente stelt aan de gecontracteerde aanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren.

Artikel 2.1: PGB-vaardigheden

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026

1.Het college beoordeelt of de cliënt die een pgb aanvraagt voldoende in staat is de aan een pgb verbonden taken uit te voeren. Het college kan besluiten dat de aanvrager van een pgb niet in staat wordt geacht om de pgb-taken uit te voeren, als er sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: de cliënt is handelingsonbekwaam en krijgt onvoldoende hulp van een vertegenwoordiger uit zijn sociale netwerk of van zijn bewindvoerder, mentor of curator; de cliënt heeft onvoldoende inzicht in de eigen situatie, bijvoorbeeld als gevolg van een verstandelijke beperking, psychische problemen of psychiatrische aandoening; de cliënt is de Nederlandse taal in woord en geschrift onvoldoende machtig; de cliënt heeft ernstige verslavingsproblematiek; de cliënt heeft problematische schulden; de cliënt heeft een zodanig progressief ziektebeeld dat de verwachting is dat hij op termijn het budgethouderschap niet meer goed kan invullen; de cliënt heeft in de drie jaren voorafgaand aan de datum van melding een pgb ontvangen maar daarbij niet aan de voorwaarden voldaan. 2.Onder de aan het pgb verbonden taken, zoals bedoeld in lid 1, vallen onder ander het beheren van het pgb, het behartigen van de belangen, het inkopen van passende ondersteuning, het opstellen van het budget- en plan van aanpak en het bewaken van de kwaliteit van de in te zetten ondersteuning. 3.Als de cliënt een pgb vertegenwoordiger heeft of heeft gemachtigd om zijn belangen voor het pgb te behartigen en deze wel in staat is om de pgb-taken uit te voeren, dan kan er afgeweken worden van de bepalingen uit lid 1.

Artikel 2.2: Overige bepalingen PGB voor diensten

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026

1.Als de cliënt een pgb vertegenwoordiger heeft gemachtigd om zijn belangen voor het pgb te behartigen en de aan het pgb verbonden taken uit te voeren dan mag, om belangenverstrengeling te voorkomen, deze vertegenwoordiger niet de uitvoerder als professioneel zorgaanbieder zijn van de diensten die met het pgb worden ingekocht. Voor informele zorgverleners, met uitzondering van een Particuliere dienstverlener vallend onder de Regeling Dienstverlening aan Huis, geldt dat deze wel vertegenwoordiger én uitvoerder van de zorg mogen zijn. 2.Verantwoording en uitbetaling van het persoonsgebonden budget voor diensten vindt plaats via de Sociale Verzekeringsbank. Het betreft een bruto pgb. Dit betekent dat de cliënt zelf nog de verschuldigde eigen bijdrage moet afdragen aan het Centraal Administratie Kantoor (CAK). 3.Het is verplicht om de modelzorgovereenkomsten van de Sociale Verzekeringsbank te gebruiken. 4.Het is niet toegestaan om bemiddelingskosten en administratiekosten te betalen uit het persoonsgebonden budget. 5.Het is niet toegestaan om een vrij besteedbaar bedrag uit te laten betalen uit het persoonsgebonden budget. 6.Alle vastgestelde tarieven zijn inclusief reiskosten en eenmalige uitkeringen. Het budget zal nooit worden verhoogd om deze kosten te kunnen betalen.

Artikel 5: Onderzoek

1. Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 2. De volgende factoren maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek: a. De behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt; b. De mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoeften aan beschermd wonen of opvang; c. De mogelijkheid om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; d. De behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt: e. De mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; f. De mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; g. Welke bijdrage in de kosten de cliënt met toepassing van artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn. 3. Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. 4. Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 6 in te dienen. 5. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college de cliënt, zijn mantelzorger of bij gebruikelijke hulp zijn huisgenoten oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een daartoe aangewezen deskundige. 6. Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 7. Het college geeft de cliënt een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, waaronder een verslag van het gesprek. 8. De cliënt ondertekent het verslag voor gezien of akkoord en stuurt een ondertekend exemplaar naar het college. Als de cliënt tekent voor gezien, kan hij daarbij ook aangeven wat de reden is waarom hij niet akkoord is.

Artikel 11: Inhoud beschikking

1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura, als financiële tegemoetkoming of als pgb wordt verstrekt. 2. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: a. welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; b. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; c. indien van toepassing de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 7 lid 2; d. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming of pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: a. aan welk doel de financiële tegemoetkoming of het pgb moet worden besteed; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; d. de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; e. de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 8 lid 3; f. hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden en; g. of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 4. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 16: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een financiële tegemoetkoming of een pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2. Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: a. de onderhoudsplichtige ouders en; b. degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige cliënt. 3. Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor het gebruik van de volgende algemene voorzieningen: a. De algemene was-service; b. ANWB AutoMaatje.

Artikel 17: Hoogte bijdrage in de kosten

1. Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 tot en met lid 5 bedraagt de hoogte van de bijdrage per maand voor een of meerdere voorzieningen tezamen het maximale bedrag volgens het uitvoeringsbesluit. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen worden vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het Centraal Administratiekantoor volgens artikel 2.1.4 lid 6 van de wet. 2. De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer (Regiovervoer) is per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 3. Voor het verstrekken van een Regiovervoerspas wordt eenmaal per vijf jaar een vergoeding op het niveau van de kosten van een OV-chipkaart in rekening gebracht door Regiovervoer Midden-Brabant. 4. Voor ritten als bedoeld in artikel 2 tijdens de ochtendspits tussen 07:00 en 09:00 uur, is het tarief per rit gelijk aan het vrije reizigerstarief van het Regiovervoer. 5. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening beschermd wonen worden vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit en worden geïnd door de centrumgemeente die gemandateerd is voor de uitvoering. 6. De hoogte van de bijdrage voor de algemene was-service bedraagt voor de in de beleidsregels huishoudelijke ondersteuning 2022 vastgestelde doelgroep, is een gereduceerd tarief per was op het niveau van de Nibud-norm voor waskosten, waaronder begrepen het gebruik van water, stroom, wasmiddel en de kosten van afschrijving en onderhoud van de wasmachine. Voor gebruikers die niet tot de vastgestelde doelgroep behoren is de bijdrage per was gelijk aan de kostprijs die de gemeente betaalt voor de voorziening. 7. De vergoeding voor het gebruik van ANWB AutoMaatje is bepaald op een vergoeding per kilometer en een opstaptarief, gelijk aan de vervoerskostenvergoeding voor vrijwilligers bij de welzijnsorganisatie. 8. De in lid 2, 3, 4, 6 en 7 bedoelde tarieven worden opgenomen in het besluit. 9. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2, 3 en 4 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer of de in lid 6 en 7 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt niet de kostprijs van de voorzieningen. 10. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 11. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van het pgb of de financiële tegemoetkoming. 12. De kostprijs van een algemene voorziening is nooit hoger dan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 13. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende voorzieningen: a. De dienstverlening van het Dorpsteam; b. Gebruik van de hulpmiddelenpool ‘Deelmobiel’; c. Reisbegeleidingsproducten en -tools om zelfstandig te leren reizen met het openbaar vervoer; d. Ontwikkelingsgerichte arbeidsmatige dagbesteding waarvoor een cliënt een verplichting is opgelegd op grond van de Participatiewet; e. Begeleiding in het kader van ambulante vrouwenhulpverlening. 14. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 15. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 14: Hoogte pgb

1. De hoogte van het pgb voor een zaak wordt maximaal vastgesteld op: a. het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; b. het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte als de gemeente voor de betreffende zaak geen overeenkomst heeft gesloten. 2. Als de verstrekking een tweedehands voorziening is, dan wordt het pgb gebaseerd op een lagere kostprijs voor de resterende economische afschrijvingsduur. 3. De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto kilometerprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde kilometers, waarbij het uitgangspunt geldt dat tot 1500 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 4. De hoogte van het pgb voor formele hulp die voldoet aan de eisen genoemd in artikel 13, 2e lid onder a en b, is gelijk aan 85% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. 5. De hoogte van het persoonsgebonden budget voor informele hulpverleners is gebaseerd op het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij Functie Waardering Gezondheidszorg (FWG 30 voor begeleiding en FWG 5 voor huishoudelijke ondersteuning) van de voor de betreffende periode geldende cao VVT (Verpleeg – en Verzorgingshuizen en Thuiszorg), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. 6. Als het op basis van lid 1 tot en met lid 5 vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 7. Jaarlijks per 1 januari vindt indexering plaats van de tarieven.

Artikel 17: Hoogte bijdrage in de kosten

1. Voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 tot en met lid 5 bedraagt de hoogte van de bijdrage per maand voor een of meerdere voorzieningen tezamen het maximale bedrag volgens het uitvoeringsbesluit. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen worden vastgesteld en voor de gemeente geïnd door het Centraal Administratiekantoor volgens artikel 2.1.4 lid 6 van de wet. 2. De hoogte van de bijdrage voor de maatwerkvoorziening voor collectief vervoer (Regiovervoer) is per rit gelijk aan het in het de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 3. Voor het verstrekken van een Regiovervoerspas wordt eenmaal per vijf jaar een vergoeding op het niveau van de kosten van een OV-chipkaart in rekening gebracht door Regiovervoer Midden-Brabant. 4. Voor ritten als bedoeld in artikel 2 tijdens de ochtendspits tussen 07:00 en 09:00 uur, is het tarief per rit gelijk aan het vrije reizigerstarief van het Regiovervoer. 5. De bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening beschermd wonen worden vastgesteld volgens het uitvoeringsbesluit en worden geïnd door de centrumgemeente die gemandateerd is voor de uitvoering. 6. De hoogte van de bijdrage voor de algemene was-service bedraagt voor de in de beleidsregels huishoudelijke ondersteuning 2022 vastgestelde doelgroep, is een gereduceerd tarief per was op het niveau van de Nibud-norm voor waskosten, waaronder begrepen het gebruik van water, stroom, wasmiddel en de kosten van afschrijving en onderhoud van de wasmachine. Voor gebruikers die niet tot de vastgestelde doelgroep behoren is de bijdrage per was gelijk aan de kostprijs die de gemeente betaalt voor de voorziening. 7. De vergoeding voor het gebruik van ANWB AutoMaatje is bepaald op een vergoeding per kilometer en een opstaptarief, gelijk aan de vervoerskostenvergoeding voor vrijwilligers bij de welzijnsorganisatie. 8. De in lid 2, 3, 4, 6 en 7 bedoelde tarieven worden opgenomen in het besluit. 9. De hoogte van de bijdrage voor een hulpmiddel, woningaanpassing, de in lid 2, 3 en 4 genoemde maatwerkvoorziening voor vervoer of de in lid 6 en 7 genoemde algemene voorzieningen, overstijgt niet de kostprijs van de voorzieningen. 10. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 11. De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is gelijk aan de hoogte van het pgb of de financiële tegemoetkoming. 12. De kostprijs van een algemene voorziening is nooit hoger dan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 13. In afwijking van het eerste lid is geen bijdrage verschuldigd voor de volgende voorzieningen: a. De dienstverlening van het Dorpsteam; b. Gebruik van de hulpmiddelenpool ‘Deelmobiel’; c. Reisbegeleidingsproducten en -tools om zelfstandig te leren reizen met het openbaar vervoer; d. Ontwikkelingsgerichte arbeidsmatige dagbesteding waarvoor een cliënt een verplichting is opgelegd op grond van de Participatiewet; e. Begeleiding in het kader van ambulante vrouwenhulpverlening. 14. In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 15. Het college kan nadere regels stellen.

Artikel 3.6: PGB voor Huishoudelijke ondersteuning

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle 2026

1.Er kan alleen een persoonsgebonden budget worden toegekend voor hulp bij het huishouden als de zorgaanbieder voldoet aan de kwaliteitseisen zoals opgenomen in bijlage 3.3 bij dit Besluit. Voldoet de beoogd zorgaanbieder niet aan de kwaliteitseisen dan wordt het persoonsgebonden budget niet verstrekt. De cliënt kan dan kiezen voor een andere pgb aanbieder of voor zorg in natura. 2.De kwaliteitseisen zoals beschreven in de bijlage zijn niet van toepassing op informele zorgverleners. 3.Cliënten die in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening kunnen kiezen om zelf ondersteuning in te kopen via een persoonsgebonden budget. De hoogte van het persoonsgebonden budget wordt bepaald op basis van het aantal benodigde uren/minuten vermenigvuldigd met het geldende tarief. 4.De maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning gaat uit van een modulair systeem zoals vastgelegd in de Beleidsregels Huishoudelijke ondersteuning. Voor het bepalen van het aantal benodigde uren/minuten wordt gebruik gemaakt van het blokkenschema uit deze beleidsregels. 5.Het is aan de cliënt om samen met de zorgverlener afspraken te maken over het tarief per uur. De hoogte van het tarief hoeft niet te corresponderen met het tarief zoals verder in dit artikel beschreven. 6.Het is toegestaan om een lager tarief met de zorgverlener af te spreken mits dit tarief niet lager is dan het geldende minimumloon. 7.De toegangsprofessional beoordeelt op basis van het budgetplan of het resultaat zoals beschreven in het plan van aanpak, met het voorstel van de cliënt en zijn zorgverlener, redelijkerwijs kan worden behaald. Als de toegangsprofessional van mening is dat het resultaat niet kan worden behaald, wordt het budgetplan afgewezen. 8.Als het door de cliënt ingediende budgetplan lager is dan het maximale te verstrekken bedrag op basis van het aantal benodigde uren/minuten is het budgetplan leidend. 9.Om in aanmerking te kunnen komen voor een persoonsgebonden budget moet er sprake zijn van bovengebruikelijke zorg. 10.Het tarief voor het persoonsgebonden budget bij de maatwerkvoorziening Huishoudelijke ondersteuning bedraagt: € 21,82 per uur (€ 0,36 per minuut) zonder werkgeverslasten (1e en 2e graads familie). € 25,68 per uur (€ 0,43 per minuut) met werkgeverslasten (in loondienst of Regeling dienstverlening aan huis)

Artikel 1: Begripsbepalingen

1. In deze verordening wordt verstaan onder: a. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: • niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; • daadwerkelijk beschikbaar is; • een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; • financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. b. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; c. beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning; d. besluit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Goirle e. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; f. hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; g. ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Goirle; h. leefeenheid: personen die met elkaar een gezamenlijke huishouding voeren en zorg dragen voor elkaar; i. melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; j. pgb: persoonsgebonden budget; k. sociaal netwerk: personen in de huiselijke kring of daarbuiten waarmee de cliënt een sociale relatie onderhoudt; l. uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; m. wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 7: Algemene criteria

1. Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: a. eigen kracht en/of; b. gebruikelijke hulp en/of; c. mantelzorg en/of; d. hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; e. algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; f. algemene voorzieningen en/of; g. andere voorzieningen. 2. Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: a. eigen kracht en/of; b. gebruikelijke hulp en/of; c. mantelzorg en/of; d. hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; e. algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; f. algemene voorzieningen en/of; g. andere voorzieningen. 3. Het college kan nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en lid 2 beschikbaar zijn.

Artikel 8: Voorwaarden en weigeringsgronden

1. Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 2. Voor algemeen gebruikelijke voorzieningen geldt dat deze in algemene zin financieel gedragen kunnen worden met een inkomen inclusief vakantietoeslag op het niveau van de bijstandsnormen volgens artikel 20 tot en met 23 Participatiewet. a. Een voorziening is financieel draagbaar als deze binnen 36 maanden terugbetaald kan worden met een aflossing van 5% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm. b. Het college kan nadere regels stellen. 3. De maatwerkvoorziening wordt slechts verstrekt als deze gezien de beperkingen van de cliënt, veilig voor hemzelf en zijn omgeving is, geen gezondheidsrisico’s met zich meebrengt en niet anti-revaliderend werkt. 4. Een adequate maatwerkvoorziening kan bestaan uit een maatwerkvoorziening voor de meerkosten ten opzichte van een algemeen gebruikelijke voorziening. 5. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: a. als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; b. als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; c. als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; d. als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; e. als deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; f. als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; g. als de cliënt een indicatie heeft voor zorg met verblijf op grond van de Wet langdurige zorg of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarvoor in aanmerking komt, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is. 6. Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt als: a. deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij het huishouden of begeleiding; b. de cliënt geen ingezetene is van de gemeente Goirle. 7. Geen woonvoorziening wordt verstrekt: a. als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; b. als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; c. in afwijking van lid 6 onderdeel b van dit artikel en artikel 2.3.5. lid 6 van de wet kan voor cliënten die in een Wlz-instelling wonen één woning bezoekbaar gemaakt worden; d. ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; e. als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Er kan dan wel een voorziening voor verhuizing en inrichting worden verstrekt; f. als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; g. als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; h. als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 8. Het college verstrekt de voorzieningen opvang en beschermd wonen volgens het daartoe vastgestelde beleid van de centrumgemeente Tilburg, de geldende verordening maatschappelijke ondersteuning en de daarop gebaseerde nadere regels en/of beleidsregels maatschappelijke ondersteuning van deze centrumgemeente.

Artikel 15: Financiële tegemoetkoming

Een cliënt komt in aanmerking voor een financiële tegemoetkoming als dit een passende bijdrage levert aan de zelfredzaamheid en participatie en het om één van de volgende voorzieningen gaat: 1. De kosten voor verhuizen en herinrichting. De hoogte is gebaseerd op marktonderzoek naar de kosten voor verhuizing en de Nibud-normen voor stoffering. 2. De kosten voor vervoer per eigen auto, als dit vervoer niet algemeen gebruikelijk is en cliënt geen gebruik kan maken van het collectief vervoer. De hoogte is gebaseerd op de kilometerprijs van het Nibud en het uitgangspunt dat de cliënt tot 1500 km per jaar binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen reizen. 3. De kosten van aanschaf en onderhoud van een sportvoorziening die noodzakelijk is voor het participeren door middel van aangepast sporten, maximaal een keer per drie jaar. 4. Het college legt de hoogte van de financiële tegemoetkomingen vast in het besluit.