Wmo in Den Helder: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

Er geldt één bijdrage, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen (artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015);

Uit: Besluit van de raad van de gemeente Den Helder, houdende algemene regels over maatschappelijke ondersteuning (Verordening WMO Den Helder 2022), artikel 22, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR688603_4).

6.Ingeval het gebruik van de voorziening, welke met een PGB is aangeschaft, is beëindigd en de gebruiksduur van de voorziening niet geheel is verstreken, is cliënt verplicht de voorziening te retourneren dan wel de restwaarde, onder verrekening van eventueel eigen middelen, aan de gemeente te vergoeden.

Uit: Besluit van de raad van de gemeente Den Helder, houdende algemene regels over maatschappelijke ondersteuning (Verordening WMO Den Helder 2022), artikel 20, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR688603_4).

Bij de vaststelling van de normtijden gelden de volgende uitgangspunten: De voorziening schoonmaakondersteuning en signalering wordt aangeboden vanaf een half uur per week en kan worden uitgebreid in tijdsperioden van 15 minuten op grond van maatwerk;

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019), artikel 6, geldt sinds 1 januari 2019 (CVDR619519_1).

1.Bij het bepalen van de omvang van de schoonmaakondersteuning gelden de volgende normtijden, waarbij het totaal per week naar boven wordt afgerond op tijdsperioden van 15 minuten : Licht huishoudelijk werk: ca. 30 minuten

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019), artikel 7, geldt sinds 1 januari 2019 (CVDR619519_1).

Zwaar huishoudelijk werk: Wasverzorging ca. 20 minuten

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019), artikel 7, geldt sinds 1 januari 2019 (CVDR619519_1).

1.Ondersteuning bij het voeren van een huishouden omvat: Schoonmaakondersteuning en signalering gericht op het schoon en leefbaar maken van het huis;

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019), artikel 4, geldt sinds 1 januari 2019 (CVDR619519_1).

4.Bij inschakeling van iemand uit het sociaal netwerk door een Pgb-houder gelden de volgende tarieven: € 20,00 per dagdeel voor groepsbegeleiding voor een groep van minimaal drie personen;

Uit: Besluit van de raad van de gemeente Den Helder, houdende algemene regels over maatschappelijke ondersteuning (Verordening WMO Den Helder 2022), artikel 20, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR688603_4).

4.Bij inschakeling van iemand uit het sociaal netwerk door een Pgb-houder gelden de volgende tarieven: € 30,00 per etmaal voor respijtzorg;

Uit: Besluit van de raad van de gemeente Den Helder, houdende algemene regels over maatschappelijke ondersteuning (Verordening WMO Den Helder 2022), artikel 20, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR688603_4).

Artikel 20: Hoogte PGB

1.Er is sprake van een gedifferentieerde tariefstelling voor het Pgb. 2.Het tarief voor een Pgb: is gebaseerd op een door de cliënt opgestelde budgetplan over hoe hij het Pgb gaat besteden; is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen; wordt per uur, per dagdeel of per etmaal bepaald op basis van het laagste beschikbare tarief per uur, per dagdeel of per etmaal, voor de betreffende vorm van zorg in natura door een daartoe opgeleide beroepskracht werkzaam bij een door de gemeente gecontracteerde instelling. 3.Het tarief voor een Pgb bedraagt: maximaal 100% van het Pgb-tarief, zoals genoemd in lid 2 onder c van dit artikel, indien de Pgb-houder een zorgorganisatie inschakelt met medewerkers in loondienst met de voor de sector toepasselijke cao; maximaal 80% (als gevolg van aannemelijke minderkosten) van het Pgb-tarief, zoals genoemd in lid 2 onder c van dit artikel, indien de Pgb-houder een zzp’er inschakelt, of een zorgorganisatie die een lagere cao hanteert dan voor de sector toepasselijk; een aangepast bedrag tot maximaal het in lid 2 onder c van dit artikel genoemde tarief, indien de Pgb-houder kan aantonen dat in zijn situatie het Pgb-tarief van 80% niet toereikend is om passende ondersteuning in te kopen. 4.Bij inschakeling van iemand uit het sociaal netwerk door een Pgb-houder gelden de volgende tarieven: Voor hulp bij het huishouden geldt de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden voor de betreffende periode geldende CAO VVT (Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; Voor individuele begeleiding geldt de hoogste periodiek behorende bij de Functie Waardering Gezondheidszorg (FWG30), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; € 20,00 per dagdeel voor groepsbegeleiding voor een groep van minimaal drie personen; het wettelijk minimumuurloon (inclusief vakantiegeld en –uren) voor individuele groepsbegeleiding, dan wel voor groepsbegeleiding voor een groep van minder dan drie personen; € 30,00 per etmaal voor respijtzorg; Jaarlijks kan het college de in lid 4 genoemde bedragen aanpassen afhankelijk van de prijsindex volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek of van rijkswege. 5.De hoogte van het Pgb wordt maximaal vastgesteld op: het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende voorziening een overeenkomst heeft gesloten. het gecontracteerde tarief voor vervoer van en naar groepsbegeleiding; de laagst marktconforme kostprijs van de noodzakelijke auto-aanpassing, inclusief onderhoud, verzekering en keuring van de aanpassing. Hiervoor dient cliënt een offerte in te leveren; een bedrag van maximaal € 1.500,00 voor verhuiskosten na overleg van een offerte; een bedrag van maximaal € 1.500,00 van stoffering en/of herinrichting van een woning, als gevolg van verhuizing naar een aangepaste woning, na overleg van offerte(s), gebaseerd op NIBUD- richtlijnen; een bedrag van maximaal € 3.000,00 voor aanschaf, onderhoud en reparatie van een sportrolstoel voor een periode van 3 jaar, na overleg offerte; een bedrag van maximaal € 3.000,00 voor het bezoekbaar maken van een woning. Hiervoor dient cliënt minimaal twee offertes in te leveren. 6.Ingeval het gebruik van de voorziening, welke met een PGB is aangeschaft, is beëindigd en de gebruiksduur van de voorziening niet geheel is verstreken, is cliënt verplicht de voorziening te retourneren dan wel de restwaarde, onder verrekening van eventueel eigen middelen, aan de gemeente te vergoeden.

Artikel 10: Weigeringsgronden woonvoorziening

Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning, of hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, vakantie‐ en recreatiewoningen, ADL‐clusterwoningen en gehuurde kamers; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte waarbij er geen sprake is van een doelgroepgebouw. als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie; indien het voor de cliënt bij het betrekken van de woning, gelet op zijn medische situatie, voorzienbaar was dat hij beperkingen zou gaan ondervinden bij het normale gebruik van de woning; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden. als de inwoner woont in een doelgroepengebouw die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners of een scootmobielstalling.

Artikel 21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een Pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het Pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of Pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een bijdrage in de kosten, bedoeld in het eerste lid, is niet verschuldigd bij de volgende maatwerkvoorzieningen: een (sport)rolstoel of Pgb voor aanschaf van een (sport)rolstoel, incl. de aanpassingen hieraan; een verhuizing en/of de stoffering bij de inrichting van een woning, als gevolg van verhuizing naar een aangepaste woning; het bezoekbaar maken van de woning; Wmo-taxivervoer.

Artikel 22: Hoogte bijdrage in de kosten

1. De bijdragen voor algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het bedrag zoals genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4a, vijfde lid van de wet, of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere bijdrage is verschuldigd. Verder is niet van belang hoeveel maatwerkvoorzieningen de cliënt heeft of de cliënten hebben. Er geldt één bijdrage, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen (artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015); 2.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; Pgb is gelijk aan de hoogte van het Pgb. maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of Pgb door de instellingen die de opvang uitvoeren en hiervoor door het college worden gefinancierd, vastgesteld en geïnd.

Artikel 30: Eigen bijdrage voor woningaanpassing

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019)

Voor woningaanpassingen ten behoeve van cliënten onder de 18 jaar wordt een eigen bijdrage opgelegd aan de onderhoudsplichtige ouders of daarmee gelijkgestelden.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019; bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; budgetplan : een plan opgesteld door (of namens) de cliënt waaruit blijkt dat de besteding van het persoonsgebonden budget voldoet aan de voorwaarden van de wet en/of deze verordening, zo nodig aangevuld met voorwaarden die naar het oordeel van het college gesteld mogen worden; college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder; hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Den Helder; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 5: Onderzoek

1.Een gesprek kan deel uitmaken van het onderzoek. Als de ondersteuningsbehoefte voldoende bekend is bij het college kan worden afgezien van een gesprek. Aan het (eventuele) gesprek kunnen ook de partner, kinderen, mantelzorger en andere personen uit zijn sociale netwerk deelnemen. Voor het gesprek verschaft de cliënt het college alle overige gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. De cliënt verstrekt in ieder geval een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage. 2.De volgende factoren maken in ieder geval deel uit van het onderzoek: de behoeften, persoonskenmerken en de voorkeuren van de cliënt; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan beschermd wonen of opvang; welke bijdragen in de kosten de cliënt op grond van de wet verschuldigd zal zijn. 3.Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een Pgb, de verschillen tussen de financieringsvorm zorg in natura en een Pgb, en wat de gevolgen van die keuze zijn. 4.Het college informeert de cliënt over de mogelijkheid om een aanvraag als bedoeld in artikel 5 in te dienen. 5.Als de cliënt een persoonlijk plan als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 2 van de wet, aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek. 6.Het college wint een specifiek deskundig oordeel en advies in, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist. 7.Het college geeft de cliënt een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, conform artikel 2.3.2 lid 8 van de wet, eventueel middels een gespreksverslag.

Artikel 16: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als Pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kost- of huurprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een Pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het Pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het Pgb; wat de hoogte van het Pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het Pgb moet besteden als bedoeld in artikel 16 lid 4; dat het Pgb betaalbaar wordt gesteld aan het SVB, die vervolgens de facturen vanuit het Pgb betaalt; hoe de besteding van het Pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 17: Criteria voor een Pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een Pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. lid 2 van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor een budgetplan in waarbij de client aangeeft: welke ondersteuning de cliënt in wil kopen met een pgb, wat het beoogde resultaat is en wanneer en hoe wordt geëvalueerd; de voorgenomen uitvoerder van de individuele voorziening en de wijze waarop de ondersteuning georganiseerd wordt; 2.Om aan de voorwaarden voor Pgb-vaardigheid te voldoen dient de beoogd budgethouder, al dan niet met hulp vanuit het sociaal netwerk of, indien van toepassing, een budgetbeheerder in ieder geval: een duidelijk beeld te hebben van de hulpvraag; op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het Pgb of deze zelf (online) weten te vinden; in staat te zijn om een overzichtelijke Pgb-administratie bij te houden; voldoende vaardig te zijn om te communiceren met de gemeente, de SVB en de zorgverleners; in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een zorgverlener te kiezen; in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college; in staat te zijn om te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan ook bij verlof en ziekte; in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. 4.De cliënt moet, indien van toepassing, het Pgb binnen 3 maanden gebruiken voor het resultaat waarvoor het is verstrekt. 5.Het college beoordeelt –al dan niet door middel van steekproeven- de voortgang, kwaliteit en recht- en doelmatigheid van de maatwerkvoorzieningen en Pgb's . Hiertoe levert de hulpverlener een verslag in van de activiteiten waarop beoordeeld kan worden of de zorg beantwoordt aan de beoogde resultaten en bijdraagt aan de participatie en zelfredzaamheid. 6.Bij overbelasting van een hulpverlener, dient die overbelasting te worden opgeheven door de individuele voorziening door andere hulpverleners uit te laten voeren dan wel in te kopen. 7.De met een Pgb ingekochte en door het college toegekende uren, dagdelen of etmalen kunnen flexibel ingezet worden, in een afgebakende periode van vier weken.

Artikel 18: Weigeringsgronden Pgb

1.Uitgezonderd het gestelde in artikel 8 en 9 geldt dat er geen maatwerkvoorziening in de vorm van Pgb wordt verstrekt als; het verzoek om een Pgb betrekking heeft op kosten die de cliënt voorafgaand aan de melding heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was; voorafgaand aan de beschikking een start is gemaakt met de uitvoering van de werkzaamheden c.q. tot aanschaf van de voorziening is c.q. gestart is met de uitvoering van de ondersteuning waarop het Pgb betrekking heeft, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van het college; voor eenzelfde voorziening ondersteuning in natura wordt verleend; niet wordt voldaan aan de Pgb verbonden voorwaarden zoals omschreven in artikel 16 van deze verordening; het Pgb langer dan 6 weken per jaar of gedurende een aaneengesloten periode langer dan vier weken wordt besteed in het buitenland, tenzij hiervoor nadrukkelijk vóóraf toestemming is gegeven door het college; in de afgelopen drie jaar misbruik is gemaakt van enige voorziening in het sociaal domein , waaronder begrepen het niet voldoen aan de voorwaarden van een eerder verleende Pgb; de budgethouder deelneemt aan een schuldhulpverleningstraject in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp); de budgethouder (volgens de rechtbank) handelingsonbekwaam is verklaard; de budgethouder niet over een vaste woon- of verblijfplaats beschikt; de budgethouder niet over een bankrekening beschikt; 2.Het Pgb mag niet worden besteed aan: een voorziening die algemeen gebruikelijk is; vrije besteding; reiskosten; kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; administratiekosten in verband met het Pgb; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een Pgb; een feestdagenuitkering en/of een eenmalige uitkering.

Artikel 19: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het Pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp; Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het Pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel (zzp). Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het Pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. Informele hulp is: Hulp die geboden wordt door personen uit het sociaal netwerk. 2.De met een Pgb in te kopen hulp van professionals voldoet aan de standaard zoals deze ook geldt voor gecontracteerde aanbieders van individuele voorzieningen. Om aan de minimale kwaliteits- eisen te voldoen dient de zorgprofessional: een BIG-registratie te overleggen indien van toepassing. Indien een registratie niet van toepassing is dan worden een relevant diploma en een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) ingediend, en niet in strijd te handelen met de Wmo 2015, de gemeentelijke verordening en beleidsregels maatschappelijke ondersteuning, en als dusdanig ingeschreven te staan bij de Kamer van Koophandel, en in staat te zijn tijdige doorverwijzing naar specialistische ondersteuning te initiëren, en af te stemmen op de behoefte van de cliënt en op andere ontvangen zorg, en actief samen te werken met het college en andere hulpverleners. 3.Met het Pgb kan hulp uit het sociaal netwerk worden ingekocht. Diegene dient: niet (dreigend) overbelast te zijn, en een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) over te leggen, en in staat te zijn de hulp te bieden die, conform de beoogde doelstellingen, zoals in het budgetplan opgenomen is.

Artikel 20: Hoogte PGB

1.Er is sprake van een gedifferentieerde tariefstelling voor het Pgb. 2.Het tarief voor een Pgb: is gebaseerd op een door de cliënt opgestelde budgetplan over hoe hij het Pgb gaat besteden; is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen; wordt per uur, per dagdeel of per etmaal bepaald op basis van het laagste beschikbare tarief per uur, per dagdeel of per etmaal, voor de betreffende vorm van zorg in natura door een daartoe opgeleide beroepskracht werkzaam bij een door de gemeente gecontracteerde instelling. 3.Het tarief voor een Pgb bedraagt: maximaal 100% van het Pgb-tarief, zoals genoemd in lid 2 onder c van dit artikel, indien de Pgb-houder een zorgorganisatie inschakelt met medewerkers in loondienst met de voor de sector toepasselijke cao; maximaal 80% (als gevolg van aannemelijke minderkosten) van het Pgb-tarief, zoals genoemd in lid 2 onder c van dit artikel, indien de Pgb-houder een zzp’er inschakelt, of een zorgorganisatie die een lagere cao hanteert dan voor de sector toepasselijk; een aangepast bedrag tot maximaal het in lid 2 onder c van dit artikel genoemde tarief, indien de Pgb-houder kan aantonen dat in zijn situatie het Pgb-tarief van 80% niet toereikend is om passende ondersteuning in te kopen. 4.Bij inschakeling van iemand uit het sociaal netwerk door een Pgb-houder gelden de volgende tarieven: Voor hulp bij het huishouden geldt de hoogste periodiek behorende bij hulp bij het huishouden voor de betreffende periode geldende CAO VVT (Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; Voor individuele begeleiding geldt de hoogste periodiek behorende bij de Functie Waardering Gezondheidszorg (FWG30), vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; € 20,00 per dagdeel voor groepsbegeleiding voor een groep van minimaal drie personen; het wettelijk minimumuurloon (inclusief vakantiegeld en –uren) voor individuele groepsbegeleiding, dan wel voor groepsbegeleiding voor een groep van minder dan drie personen; € 30,00 per etmaal voor respijtzorg; Jaarlijks kan het college de in lid 4 genoemde bedragen aanpassen afhankelijk van de prijsindex volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek of van rijkswege. 5.De hoogte van het Pgb wordt maximaal vastgesteld op: het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende voorziening een overeenkomst heeft gesloten. het gecontracteerde tarief voor vervoer van en naar groepsbegeleiding; de laagst marktconforme kostprijs van de noodzakelijke auto-aanpassing, inclusief onderhoud, verzekering en keuring van de aanpassing. Hiervoor dient cliënt een offerte in te leveren; een bedrag van maximaal € 1.500,00 voor verhuiskosten na overleg van een offerte; een bedrag van maximaal € 1.500,00 van stoffering en/of herinrichting van een woning, als gevolg van verhuizing naar een aangepaste woning, na overleg van offerte(s), gebaseerd op NIBUD- richtlijnen; een bedrag van maximaal € 3.000,00 voor aanschaf, onderhoud en reparatie van een sportrolstoel voor een periode van 3 jaar, na overleg offerte; een bedrag van maximaal € 3.000,00 voor het bezoekbaar maken van een woning. Hiervoor dient cliënt minimaal twee offertes in te leveren. 6.Ingeval het gebruik van de voorziening, welke met een PGB is aangeschaft, is beëindigd en de gebruiksduur van de voorziening niet geheel is verstreken, is cliënt verplicht de voorziening te retourneren dan wel de restwaarde, onder verrekening van eventueel eigen middelen, aan de gemeente te vergoeden.

Artikel 21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een Pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het Pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of Pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een bijdrage in de kosten, bedoeld in het eerste lid, is niet verschuldigd bij de volgende maatwerkvoorzieningen: een (sport)rolstoel of Pgb voor aanschaf van een (sport)rolstoel, incl. de aanpassingen hieraan; een verhuizing en/of de stoffering bij de inrichting van een woning, als gevolg van verhuizing naar een aangepaste woning; het bezoekbaar maken van de woning; Wmo-taxivervoer.

Artikel 22: Hoogte bijdrage in de kosten

1. De bijdragen voor algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het bedrag zoals genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4a, vijfde lid van de wet, of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere bijdrage is verschuldigd. Verder is niet van belang hoeveel maatwerkvoorzieningen de cliënt heeft of de cliënten hebben. Er geldt één bijdrage, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen (artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015); 2.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; Pgb is gelijk aan de hoogte van het Pgb. maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of Pgb door de instellingen die de opvang uitvoeren en hiervoor door het college worden gefinancierd, vastgesteld en geïnd.

Artikel 23: Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering

1.Onverminderd artikel 2.3.8 van de wet doet een cliënt aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet. 2.Onverminderd artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet langer op de maatwerkvoorziening of het Pgb is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het Pgb niet meer toereikend is te achten; de cliënt niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening of het Pgb verbonden voorwaarden, of de cliënt de maatwerkvoorziening of het Pgb niet of voor een ander doel gebruikt. 3.Een beslissing tot verlening van een Pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het Pgb binnen drie maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 4.Als het college een beslissing op grond van artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de inwoner opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de inwoner en degene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening of het ten onrechte genoten Pgb. Als het recht op een in eigendom of in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening of Pgb voor deze voorziening worden teruggevorderd. 5.Het college: onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, of de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze verstrekt zijn; kan nadere regels stellen met betrekking tot deze controle.

Artikel 24: Opschorting betaling uit het Pgb

1.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het Pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een cliënt een ernstig vermoeden is gerezen dat er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet. 2.Het college stelt de Pgb-houder schriftelijk op de hoogte van het verzoek op grond van het eerste lid van dit artikel.

Artikel 16: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als Pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kost- of huurprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een Pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: aan welk doel het Pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het Pgb; wat de hoogte van het Pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt het Pgb moet besteden als bedoeld in artikel 16 lid 4; dat het Pgb betaalbaar wordt gesteld aan het SVB, die vervolgens de facturen vanuit het Pgb betaalt; hoe de besteding van het Pgb verantwoord moet worden en; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening.

Artikel 21: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of een Pgb zolang hij van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het Pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of Pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Een bijdrage in de kosten, bedoeld in het eerste lid, is niet verschuldigd bij de volgende maatwerkvoorzieningen: een (sport)rolstoel of Pgb voor aanschaf van een (sport)rolstoel, incl. de aanpassingen hieraan; een verhuizing en/of de stoffering bij de inrichting van een woning, als gevolg van verhuizing naar een aangepaste woning; het bezoekbaar maken van de woning; Wmo-taxivervoer.

Artikel 22: Hoogte bijdrage in de kosten

1. De bijdragen voor algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het bedrag zoals genoemd in artikel 2.1.4 lid 3 en artikel 2.1.4a lid 4 van de wet voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, tenzij overeenkomstig artikel 2.1.4a, vijfde lid van de wet, of hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 geen of een lagere bijdrage is verschuldigd. Verder is niet van belang hoeveel maatwerkvoorzieningen de cliënt heeft of de cliënten hebben. Er geldt één bijdrage, ongeacht het aantal maatwerkvoorzieningen (artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015); 2.De kostprijs van een: maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; Pgb is gelijk aan de hoogte van het Pgb. maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening. 3.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4b, tweede lid van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening of Pgb door de instellingen die de opvang uitvoeren en hiervoor door het college worden gefinancierd, vastgesteld en geïnd.

Artikel 30: Eigen bijdrage voor woningaanpassing

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder houdende regels omtrent maatschappelijke ondersteuning (Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019)

Voor woningaanpassingen ten behoeve van cliënten onder de 18 jaar wordt een eigen bijdrage opgelegd aan de onderhoudsplichtige ouders of daarmee gelijkgestelden.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Den Helder 2019; bijdrage: bijdrage als bedoeld in artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; budgetplan : een plan opgesteld door (of namens) de cliënt waaruit blijkt dat de besteding van het persoonsgebonden budget voldoet aan de voorwaarden van de wet en/of deze verordening, zo nodig aangevuld met voorwaarden die naar het oordeel van het college gesteld mogen worden; college: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Den Helder; hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Den Helder; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 van de wet; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 7: Algemene criteria

1.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als: de cliënt ingezetene is van de gemeente Den Helder; als deze hoofdzakelijk op het individu is gericht; deze langdurig noodzakelijk is, met uitzondering van hulp bij het huishouden of begeleiding waarbij ook kortdurende hulp mogelijk is; de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; normale maatschappelijke kosten; algemene voorzieningen en/of; andere (voorliggende) voorzieningen. 2.Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; normale maatschappelijke kosten; algemene voorzieningen en/of; andere (voorliggende) voorzieningen. 3.Het college kan nadere regels stellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van lid 1 en lid 2 beschikbaar zijn.

Artikel 9: Weigeringsgronden algemeen

Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de voorziening voor de cliënt algemeen gebruikelijk is; voor zover de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; als de cliënt de gevraagde voorziening vóór de datum van het besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog beoordeeld kunnen worden; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan.

Artikel 10: Weigeringsgronden woonvoorziening

Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; als de cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning, of hotels/pensions, trekkerswoonwagens, tweede woningen, vakantie‐ en recreatiewoningen, ADL‐clusterwoningen en gehuurde kamers; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte waarbij er geen sprake is van een doelgroepgebouw. als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie; indien het voor de cliënt bij het betrekken van de woning, gelet op zijn medische situatie, voorzienbaar was dat hij beperkingen zou gaan ondervinden bij het normale gebruik van de woning; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden. als de inwoner woont in een doelgroepengebouw die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners of een scootmobielstalling.

Artikel 18: Weigeringsgronden Pgb

1.Uitgezonderd het gestelde in artikel 8 en 9 geldt dat er geen maatwerkvoorziening in de vorm van Pgb wordt verstrekt als; het verzoek om een Pgb betrekking heeft op kosten die de cliënt voorafgaand aan de melding heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was; voorafgaand aan de beschikking een start is gemaakt met de uitvoering van de werkzaamheden c.q. tot aanschaf van de voorziening is c.q. gestart is met de uitvoering van de ondersteuning waarop het Pgb betrekking heeft, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van het college; voor eenzelfde voorziening ondersteuning in natura wordt verleend; niet wordt voldaan aan de Pgb verbonden voorwaarden zoals omschreven in artikel 16 van deze verordening; het Pgb langer dan 6 weken per jaar of gedurende een aaneengesloten periode langer dan vier weken wordt besteed in het buitenland, tenzij hiervoor nadrukkelijk vóóraf toestemming is gegeven door het college; in de afgelopen drie jaar misbruik is gemaakt van enige voorziening in het sociaal domein , waaronder begrepen het niet voldoen aan de voorwaarden van een eerder verleende Pgb; de budgethouder deelneemt aan een schuldhulpverleningstraject in het kader van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (Wsnp); de budgethouder (volgens de rechtbank) handelingsonbekwaam is verklaard; de budgethouder niet over een vaste woon- of verblijfplaats beschikt; de budgethouder niet over een bankrekening beschikt; 2.Het Pgb mag niet worden besteed aan: een voorziening die algemeen gebruikelijk is; vrije besteding; reiskosten; kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; administratiekosten in verband met het Pgb; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een Pgb; een feestdagenuitkering en/of een eenmalige uitkering.