Wmo in De Fryske Marren: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Voor woonvoorzieningen vanaf € 10.000 wordt het alternatief van een verhuizing gewogen.

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 4.9, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Eigen bijdrage

f. zie hieronder: lid 1 Eigen bijdrage Wmo, abonnementstarief € 20,60 per maand, maximaal

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, bijlage (4), geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Type woonvoorzieningen: Onder woningaanpassingen kunnen vallen bijvoorbeeld: verbreden van deuren, aanpassing in de douche/badkamer (plaatsen van een drempelhulp, aanbrengen van een stroeve douchevloer), aanpassingen in de keuken, plaatsen van een onderrijdbare keuken, trapliften, etc. Ten behoeve van elektrische rolstoelen en/of scootmobielen tevens het aanleggen van een elektriciteitsvoorziening voor het opladen van accu’s en aanpassing van de bestrating.

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 4.9, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Collectief vervoer: NEA Trapliften: CPI Hulpmiddelen: CPI Woningaanpassingen: CPI Begeleiding en HH: OVA

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 11.3, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Naast de voorwaarden in artikel 4.1 en 4.2 kan de cliënt een woonvoorziening krijgen als: de cliënt volgens de wet en regels in de woning mag wonen en die woning geschikt is om daar blijvend te wonen. Het moet gaan om een vast huurcontract of koophuis;

Uit: VERORDENING MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING GEMEENTE DE FRYSKE MARREN 2024, artikel 4.9, geldt sinds 19 maart 2024 (CVDR717158_1).

We verstrekken alleen een woonvoorziening wanneer cliënt rechtmatig een woning bewoont, geen tijdelijk huurcontract heeft en de woning geschikt is voor permanente bewoning.

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 4.9, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Van de woningeigenaar (of verhuurder) wordt verwacht deze woonvoorzieningen te bieden.

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 4.9, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Als de cliënt eigenaar van de woning is, heeft een verhuizing of aanpassing van de woning andere gevolgen dan als de cliënt de woning huurt.

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING, paragraaf 4.9, geldt sinds 21 december 2024 (CVDR730667_1).

Artikel 4.9: Aanvullende criteria voor woonvoorzieningen

Naast de voorwaarden in artikel 4.1 en 4.2 kan de cliënt een woonvoorziening krijgen als: de cliënt moeite heeft met het normale gebruik van zijn woning; de cliënt alles heeft geprobeerd om een passende woning te vinden; de cliënt woont of gaat wonen waar de voorziening nodig is; de cliënt volgens de wet en regels in de woning mag wonen en die woning geschikt is om daar blijvend te wonen. Het moet gaan om een vast huurcontract of koophuis; de problemen niet komen door de materialen of slecht onderhoud. En de woning moet aan de regels en voorschriften voldoen. In gemeenschappelijke ruimten worden alleen deze woonvoorzieningen gegeven: automatische deuropeners; hellingbanen/oprijplaten; het verbreden van toegangsdeuren van gemeenschappelijke ruimten; drempelhulpen of vlonders plaatsen; een opstelplaats voor een voorziening in de buurt van de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte. Maar dit geldt niet als het gebouw speciaal bedoeld is voor mensen met een handicap en/of ouderen. Het college geeft geen woonvoorziening als: de cliënt niet naar de meest geschikte beschikbare woning is verhuisd volgens zijn of haar beperkingen, tenzij het college schriftelijke toestemming heeft gegeven; de noodzaak om te verhuizen niet komt door beperkingen in zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden is om te verhuizing; de voorzieningen of aanpassingen makkelijk en zonder veel extra kosten kunnen worden gedaan bij nieuwbouw of renovatie.

Artikel 5.2: Uitgangspunten voor het bepalen van de hoogte van een pgb

De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van een plan dat de cliënt maakt over hoe hij of zij het pgb gaat gebruiken; houdt ook rekening met de kosten voor reizen die de hulpverlener maakt voor de ondersteuning die nodig is; wordt berekend op basis van een prijs waarmee ervoor wordt gezorgd dat het pgb genoeg is om veilige, effectieve en goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere nodige dingen te krijgen van anderen. Als het nodig is dan wordt het aangevuld met geld voor onderhoud en verzekering; is niet hoger dan de prijs van de meest passende voorziening in de gemeente die er op dat moment is als maatwerkvoorziening in natura; is hoger dan het percentage of bedrag in artikel 5.3 als er formele hulp is en het resultaat anders niet gehaald kan worden; wordt aangepast als het pgb volgens artikel 5.3 niet genoeg is om de juiste voorziening te kopen, zodat de voorziening bij minstens één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 1: Uitleg van de woorden in deze verordening

In deze verordening en bijbehorende documenten staat een aantal begrippen waarmee we het volgende bedoelen: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is gemaakt voor mensen met beperkingen. Maar die deze mensen wel helpt om zelfstandig te zijn of mee te doen in de samenleving. Deze voorziening is in winkels te koop en is betaalbaar voor mensen met weinig inkomen. Algemene voorziening: voorzieningen die er zijn voor iedereen. Zonder dat er eerst gekeken wordt of mensen hier recht op hebben. Deze diensten en activiteiten helpen in het dagelijks leven. Andere voorziening: een voorziening die niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 valt. Begeleidingsplan: een plan dat samen met de cliënt die hulp nodig heeft wordt gemaakt door de zorgaanbieder die helpt. Hierin staat hoe de hulp wordt gegeven en hoe geprobeerd wordt om de doelen en resultaten te halen zoals beschreven in het besluit voor hulp. Bijdrage: een geldbedrag dat de cliënt moet betalen voor de voorzieningen volgens de regels in de wet. Cliënt: de inwoner met een hulpvraag die valt onder de Wmo. Een cliënt is ook de persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een Wmo-voorziening is gegeven. College: college van burgemeester en wethouders. Gesprek: een gesprek om te onderzoeken wat voor hulp iemand nodig heeft volgens de wet. Hulpvraag: behoefte aan hulp vanuit de Wmo zoals beschreven in artikel 1.2.1 van de Wmo. Mantelzorg: onbetaalde hulp die iemand die hulp nodig heeft voor langere tijd krijgt van gezinsleden, kinderen, familie, vrienden of kennissen. Die hulp gaat verder gaat dan wat gebruikelijk is. Medewerker Sociaal Wijkteam: dit is iemand die door het college is benoemd om namens hen een melding of aanvraag te behandelen. Het woord "medewerker" kan in dit geval ook worden gelezen als college. Melding: een melding van een hulpvraag aan het college volgens de regels in de wet. Ondersteuningsplan: een gezamenlijk plan van de cliënt, het Sociaal Wijkteam, en andere betrokken partijen. Hierin staat hoe de cliënt zelfstandiger kan worden met hulp van het netwerk, algemene voorzieningen, of individuele ondersteuning. Participatie: inwoners doen actief mee in de samenleving, zoals in de eigen buurt of dorp. Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt beschrijft wat er aan de hand is en welke hulp hij of zij nodig heeft volgens de wet. Pgb (Persoonsgebonden budget): geld dat iemand krijgt om zelf hulp in te kopen volgens de wet. Pgb vertegenwoordiger: iemand die namens de cliënt met een pgb taken die horen bij een pgb op zich neemt. Sociaal Wijkteam: een team van professionals dat hulp biedt bij allerlei vragen, zoals werk, geld, opvoeding, wonen, vrije tijd, wetten, vrienden, relaties, zorg, en hulpmiddelen. Wet/Wmo: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Zelfredzaamheid: zelf de dagelijkse activiteiten kunnen doen en het huishouden regelen. Zorgplan: een plan gemaakt door de zorgaanbieder en de cliënt waarin staat hoe huishoudelijke hulp wordt georganiseerd. Dit plan is de basis voor de hulp die wordt gegeven. Hierin staat wat, hoe vaak en hoeveel hulp van de hulp er wordt ingezet om de te bereiken doelen en resultaten te halen. Zzp-er: een zelfstandige zonder personeel, een eenmansbedrijf of een freelancer. Hebben we een begrip niet omschreven in lid 1 van dit artikel? Dan heeft dat begrip dezelfde betekenis als in de Wmo, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015, en/of de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.4: Onderzoek naar de nodige ondersteuning

Het onderzoek houdt onder andere een gesprek in. Het Sociaal Wijkteam voert dit gesprek met diegene die hulp nodig heeft. Bij het gesprek kunnen ook familieleden, mantelzorgers, kennissen of andere onafhankelijke partijen die belangrijk voor de cliënt zijn, aanwezig zijn. In de gesprekken geven het Sociaal Wijkteam en de cliënt samen antwoord op deze vragen: wat hij/zij nodig heeft en wat het beste in deze situatie past; het gewenste resultaat van de hulp; de mogelijkheden om zelfstandig te blijven of meer deel te nemen aan de samenleving, met eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp of algemene voorzieningen. Dit kan ook gaan over de behoefte aan beschermd wonen of opvang; hoe mantelzorg of hulp van anderen uit zijn of haar omgeving kan helpen aan verbetering van zijn/haar zelfstandigheid of participatie, of aan zijn/haar behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang; de behoefte aan ondersteuning voor mantelzorgers; de mogelijkheden om met algemene voorzieningen of maatschappelijk waardevolle activiteiten zijn/haar zelfstandigheid of participatie te verbeteren. Ook als het gaat om de behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang te krijgen; de mogelijkheden om met zorgverzekeraars, zorgaanbieders, instanties voor publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen samen te werken om de hulp goed met elkaar af te stemmen; de bijdragen die hij/zij moet betalen voor de hulp of voorziening (eigen bijdrage); de mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij hij/zij begrijpelijke informatie krijgt over de gevolgen van die keuze. De cliënt kan een persoonlijk plan schrijven. Dit wordt dan meegenomen in het onderzoek. Het Sociaal Wijkteam informeert de cliënt over hoe het onderzoek verloopt, zijn rechten en plichten, en de volgende stappen in het proces. De cliënt geeft aan het Sociaal Wijkteam de informatie die nodig is voor het onderzoek en waarover hij/zij logisch kan beschikken. Bij het onderzoek controleert het Sociaal Wijkteam de identiteit van de cliënt aan de hand van een geldig identiteitsbewijs (volgens artikel 2.3.4 van de Wmo). Als de hulpvraag al voldoende bekend is, kan het Sociaal Wijkteam met de cliënt afspreken om geen gesprek te voeren.

Artikel 3.8: Toegang en besluit

Het college maakt het besluit om wel of niet een maatwerkvoorziening toe te kennen officieel in een beschikking bekend. De cliënt die de voorziening krijgt moet zich binnen 3 maanden na de datum van de beslissing melden bij de aanbieder die de maatwerkvoorziening uitvoert of levert. Als het gaat om een pgb moet de cliënt het pgb binnen 3 maanden gebruiken voor het doel waarvoor het is gegeven.

Artikel 3.9: Inhoud beschikking

In de beschikking wordt in ieder geval aangegeven of dit als een voorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zal worden gegeven. Ook wordt er informatie gegeven over hoe bezwaar kan worden gemaakt tegen de beslissing. Bij een maatwerkvoorziening in natura wordt het volgende opgenomen in de beschikking: welke voorziening zal worden gegeven, de omvang ervan en het bedoelde resultaat; de startdatum en hoelang de ondersteuning geldt; als het geldt, de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet melden volgens de Verordening; hoe de voorziening wordt verstrekt welke voorwaarden en verplichtingen er gelden; als het geldt, welke andere voorzieningen mogelijk (kunnen) zijn. Bij huishoudelijke hulp wordt de omvang van de voorziening opgenomen in het zorgplan van de aanbieder. Het zorgplan maakt deel uit van de beschikking. Bij begeleiding wordt de omvang van de voorziening opgenomen in de beschikking. Dit zijn de afspraken die de cliënt met de aanbieder heeft gemaakt en waar het Sociaal Wijkteam het mee eens is. Bij een pgb voor huishoudelijke hulp of begeleiding wordt in de beschikking in ieder geval het volgende opgenomen: voor welk doel het pgb moet worden gebruikt; welke kwaliteitseisen gelden; hoe hoog het pgb is en hoe dit is bepaald; welke voorwaarden voor het pgb gelden; voor hoelang de ondersteuning waarvoor het pgb is gegeven geldt; de tijd van 3 maanden waarbinnen het pgb moet worden besteed; hoe hij/zij moet aangeven hoe het pgb is gebruikt. Bij het toekennen van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking opgenomen: welke vergoeding wordt gegeven; hoelang de toekenning geldt; welke verplichtingen er gelden. Als er een eigen bijdrage moet worden betaald, wordt dit in de beschikking gemeld.

Artikel 5.1: Regels voor een pgb

Het college geeft geen pgb in de volgende situaties: als het om hulp gaat die met spoed nodig is; voor dagbesteding en specialistische individuele begeleiding die door informele hulp wordt gegeven. Deze twee voorzieningen kunnen alleen door een zorgaanbieder worden gegeven; als de cliënt in de afgelopen drie jaar al een pgb heeft gekregen en niet heeft voldaan aan de pgb-voorwaarden; als de aanvraag gaat over kosten die de cliënt al heeft gemaakt voordat de aanvraag werd ingediend, en het niet duidelijk is of die kosten echt noodzakelijk waren. De cliënt of zijn/haar pgb-vertegenwoordiger moet weten welke zorg nodig is en hij/zij kan goede afspraken maken met de zorgverlener. Als de cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en zelf de ondersteuning wil regelen met een pgb, controleert het college of dit volgens de regels kan (zoals in artikel 2.3.6, lid 2 van de Wmo). De cliënt moet dan een budgetplan maken. In dat plan staat in ieder geval: hoe de cliënt zelf of met hulp van anderen de taken van een pgb op een goede manier gaat uitvoeren; waarom de cliënt een pgb wil voor de maatwerkvoorziening; welke hulp de cliënt wil inkopen en bij welke zorgaanbieder; hoe de kwaliteit van de hulp goed wordt gecontroleerd en past bij waar het pgb voor bedoeld is; hoeveel de hulp kost, in omvang en bedragen. Het pgb mag niet gebruikt worden voor: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; extra zorgkosten; kosten voor het bijhouden van de pgb-administratie; kosten voor hulp bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor speciale uitkeringen, zoals bij feestdagen. Het pgb heeft geen deel dat vrij te besteden is. Het pgb is niet een vast bedrag per periode. Een eenmalige uitkering bij het stoppen van een pgb na iemands overlijden kan, als: er een dag voor het overlijden een geldige overeenkomst is met de zorgverlener; de uitkering binnen het budget past; de uitkering niet voor zorginstellingen of zorgverleners is die voor een zorginstelling werken; de hoogte van het bedrag niet meer is dan het gemiddelde bedrag van de afgelopen 3 maanden; de duur van de uitkering niet langer is dan 1 maand. Het college kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om betalingen uit het pgb voor maximaal dertien weken (voor een deel) stop te zetten, als het duidelijk is dat de cliënt het pgb anders onterecht gebruikt. Als de cliënt wil dat iemand anders het pgb beheert, mag die persoon niet tegelijk de zorgverlener van de cliënt zijn, tenzij het college hiermee akkoord gaat.

Artikel 5.2: Uitgangspunten voor het bepalen van de hoogte van een pgb

De hoogte van een pgb: wordt bepaald aan de hand van een plan dat de cliënt maakt over hoe hij of zij het pgb gaat gebruiken; houdt ook rekening met de kosten voor reizen die de hulpverlener maakt voor de ondersteuning die nodig is; wordt berekend op basis van een prijs waarmee ervoor wordt gezorgd dat het pgb genoeg is om veilige, effectieve en goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere nodige dingen te krijgen van anderen. Als het nodig is dan wordt het aangevuld met geld voor onderhoud en verzekering; is niet hoger dan de prijs van de meest passende voorziening in de gemeente die er op dat moment is als maatwerkvoorziening in natura; is hoger dan het percentage of bedrag in artikel 5.3 als er formele hulp is en het resultaat anders niet gehaald kan worden; wordt aangepast als het pgb volgens artikel 5.3 niet genoeg is om de juiste voorziening te kopen, zodat de voorziening bij minstens één aanbieder kan worden ingekocht.

Artikel 5.3: Vaststellen van de hoogte van een pgb

De hoogte van een pgb is: voor een hulpmiddel of aanpassing: het bedrag dat het hulpmiddel of de aanpassing zou kosten als het in natura zou worden gegeven. Daarbij houden we rekening met de normale levensduur en de kosten voor onderhoud en verzekering; voor huishoudelijke hulp: formele hulp, niveau 1 (HH1), uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,5; formele hulp, niveau 1 (HH1), uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,5; formele hulp, niveau 2 (HH2), uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,75; formele hulp, niveau 2 (HH2), uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,75; informele hulp, niveau 1 en 2 (HH1 en HH2): deze zijn gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de salarisschaal Hulp bij het huishouden plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren van de in januari geldende cao VVT. We passen de tarieven elk jaar aan; voor individuele begeleiding/persoonlijke verzorging: formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; informele hulp: deze is gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij salarisschaal FWG 30 plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren van de in januari geldende cao VVT. We passen de tarieven elk jaar aan; voor dagbesteding: formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per dagdeel dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per dagdeel dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; voor kortdurend verblijf (respijtzorg): formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er : 75% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; informele hulp: 50% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders, als een vorm van een onkostenvergoeding volgens artikel 2ab van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015; voor vervoer van en naar dagbesteding of kortdurend verblijf: 100% van het tarief dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij houden we rekening met de dichtstbijzijnde geschikte locatie en reisbeperkingen van de persoon. Een cliënt met een pgb kan hulp vragen aan een informele hulp onder deze voorwaarden: Het pgb voldoet aan de uitgangspunten van artikel 5.2; de hulp kan de juiste kwaliteit leveren die past bij wat landelijk hiervoor gevraagd wordt; de hulp vindt de hulp niet te zwaar om te geven.

Artikel 7.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb’s

Als een volwassen cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening of een pgb, moet deze een bijdrage betalen voor de kosten. Dit geldt zolang de cliënt de voorziening gebruikt of tijdens de periode waarvoor het pgb wordt gegeven. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb's zijn even hoog als de werkelijke kosten, maar ze gaan niet verder dan het abonnementstarief dat wordt genoemd in artikel 2.1.4a, lid 4 van de Wmo. De gemeente houdt rekening met de uitzonderingen die in artikel 2.1.4a, lid 5 van de Wmo en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan. Als het betalen van de eigen bijdrage het bedoelde resultaat met de voorziening tegenwerkt, wordt deze eigen bijdrage eerst niet opgelegd, totdat de situatie verbetert. Dit kan bijvoorbeeld bij mensen die geen zorg willen ontvangen. De ouders die onderhoudsplichtig voor hun kind zijn moeten de eigen bijdrage betalen voor aanpassingen aan een woning die nodig zijn voor het kind. Dit geldt ook voor degenen tegen wie een verzoek op basis van artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is toegewezen (de verwekker van het kind) En degene die samen met de ouder anders dan als ouder gezag uitoefent over een kind. Voor de eigen bijdrage bij Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang gelden de regels van de gemeente Leeuwarden. Voor collectief vervoer is de eigen ritbijdrage € 0,24 per kilometer. Er geldt daarnaast geen andere eigen bijdrage. als er één extra persoon met de cliënt meereist, hoeft die persoon geen bijdrage te betalen. Dit geldt ook voor maximaal twee kinderen tot 4 jaar die meereizen; de bijdrage voor collectief vervoer voor kinderen van 4 tot 12 jaar die meereizen, is 50% van de bijdrage per kilometer. De cliënt hoeft geen eigen bijdrage te betalen voor: het gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals beschreven in artikel 6.1, lid 2, punt a van deze verordening; verhuis- en herinrichtingskosten zoals beschreven in artikel 6.1, lid 2, punt c. van deze verordening. De werkelijke kosten van een: maatwerkvoorziening worden vastgesteld via aanbesteding en inkoop van de gemeente en anders op basis van marktonderzoek of overleg met de aanbieder; pgb zijn gelijk aan de hoogte van het pgb. De bijdragen zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid van de wet worden bepaald door het Centraal Administratiekantoor (CAK). De eigen bijdragen worden aan het CAK betaald.

Artikel 8.1: Voorkomen en tegengaan van verkeerd ontvangen maatwerkvoorzieningen en misbruik of verkeerd gebruik

Het college informeert de cliënt en/of zijn vertegenwoordiger duidelijk over de regels en verantwoordelijkheden die horen bij het krijgen van een maatwerkvoorziening of pgb. Ook worden de mogelijke gevolgen van verkeerd gebruik of misbruik van de wet uitgelegd. Ondanks artikel 2.3.8 van de Wmo moet een cliënt aan het college alle feiten en omstandigheden melden, als deze redelijk gezien zouden kunnen leiden tot het opnieuw bekijken van een beslissing zoals beschreven in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo. Dit kan op verzoek of meteen uit eigen beweging. Ondanks artikel 2.3.10 van de Wmo kan het college een beslissing zoals beschreven in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo herzien of intrekken wanneer het college vaststelt dat: de cliënt verkeerde of niet volledige informatie heeft gegeven en als correcte informatie tot een andere beslissing zou hebben geleid; de cliënt niet meer de maatwerkvoorziening of het pgb nodig heeft; de maatwerkvoorziening of het pgb niet meer genoeg helpt; de cliënt meer dan 13 weken in een zorginstelling woont volgens de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; de cliënt niet voldoet aan de voorwaarden die gelden voor de maatwerkvoorziening of het pgb; de cliënt de maatwerkvoorziening of het pgb niet gebruikt of voor iets anders gebruikt dan waarvoor het bedoeld is. Een beslissing om een pgb te geven kan worden teruggedraaid als blijkt dat het pgb binnen 3 maanden, nadat het is gegeven niet is gebruikt voor de kosten van de voorziening waarvoor het is bedoeld. Als het college een beslissing op basis van het derde punt, onder a. van dit artikel, heeft ingetrokken en als blijkt dat de cliënt opzettelijk verkeerde of niet alle nodige informatie heeft gegeven, kan het college het betaalde geldbedrag terugeisen of de voorziening terugnemen. Andere personen die bewust hebben meegewerkt aan de verkeerde informatie kunnen ook aansprakelijk worden gehouden.

Artikel 8.2: Tijdelijk stopzetten betalingen uit het pgb

Het college kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om betalingen uit het pgb tijdelijk helemaal of gedeeltelijk stop te zetten, voor maximaal dertien weken, als er ernstige vermoedens zijn over een persoon. Dit is als er situaties zijn zoals beschreven in artikel 2.3.10, lid 1, onder a, d. of e. van de Wmo. Het college kan aan de Sociale Verzekeringsbank vragen om betalingen uit het pgb helemaal of gedeeltelijk stop te zetten voor de periode van opname in een instelling, als er een situatie is zoals beschreven in artikel 8.1, lid 3, onder d. van deze verordening. Het gemeente informeert de cliënt aan wie het pgb is gegeven schriftelijk over het verzoek zoals genoemd in lid 1 en 2 van dit artikel. Artikel 8.3 Onderzoek naar kwaliteit en recht- en doelmatigheid maatwerkvoorzieningen en pgb’s Het college controleert regelmatig, soms door steekproeven, hoe maatwerkvoorzieningen en pgb's worden gebruikt. Dit gebeurt om te kijken of ze goed van kwaliteit zijn en op de juiste manier worden ingezet.

Paragraaf 7.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb’s

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING

Bijdrage gedurende gebruik Het college vraagt een bijdrage in de kosten aan de cliënt, zolang hij gebruik maakt van de voorziening of het pgb. Hoogte van de eigen bijdrage op basis van artikel 2.1.4 a vierde lid van de wet Voor algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen geldt het zogenaamde abonnementstarief. Dit is een vast bedrag per maand (€ 20,60 bedrag in 2024) en wordt jaarlijks landelijk aangepast door het CAK. Het abonnementstarief is verder verplicht voor alle maatwerkvoorzieningen, met uitzondering van beschermd wonen, de maatwerkvoorziening opvang of andere bij algemene maatregel van bestuur omschreven maatwerkvoorzieningen, voor deze voorzieningen wordt de eigen bijdrage op een andere manier berekend. In het uitvoeringsbesluit Wmo worden diverse uitzonderingen beschreven wanneer de eigen bijdrage niet van toepassing is waaronder: • voor een rolstoel; • voor de gehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, waarvan ten minste een van beiden de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt; • wanneer het college van oordeel is dat er voor de vast te stellen bijdrage onvoldoende betalingscapaciteit aanwezig is bij de cliënt; • voor een cliënt die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van een woningaanpassing voor zover bij verordening op grond van (artikel 2.1.5 Wmo) een ander de bijdrage verschuldigd is; Geen eigen bijdrage wanneer deze contraproductief is Als het college van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage nadelige gevolgen heeft voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een cliënt die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, dan hoeft er geen eigen bijdrage te worden betaald. Belangrijk hierbij is dat het in beginsel moet gaan om een korte periode. Elke 6 maanden dient een herbeoordeling plaats te vinden of betaling/inning van de eigen bijdrage zoals die voor iedereen geldt kan worden opgelegd. Eigen bijdrage woningaanpassingen voor minderjarigen Aan jeugdigen tot 18 jaar kan uitsluitend een bijdrage in de kosten worden opgelegd voor een woningaanpassing. Voorwaarde voor het kunnen vragen van deze bijdrage in de kosten, is dat dit door de gemeenteraad als zodanig in de verordening is bepaald. De eigen bijdrage wordt opgelegd aan de ouders of degene die het ouderlijk gezag uitoefent. Eigen bijdrage voor maatschappelijke opvang en beschermd wonen De gemeente moet in de verordening bepalen door welke instantie de bijdrage voor een maatwerkvoorziening voor opvang wordt vastgesteld en geïnd. Veelal is dat de aanbieder van de voorziening. Voor opvang en beschermd wonen gelden de bepalingen van de gemeente Leeuwarden. Ritbijdrage collectief vervoer Het collectief vervoer wordt uitgezonderd van het abonnementstarief. Het gaat hierbij in de meeste gevallen om collectief vervoer en in enkele gevallen individueel vervoer. Reden voor deze uitzondering is dat er bij deze vorm van vervoer per rit een ritbijdrage wordt gevraagd die gelijk is aan de kosten van het openbaar vervoer. Geen eigen bijdrage voor verhuiskosten en gebruik van eigen auto Voor de financiële tegemoetkoming voor een verhuis en herinrichtingskostenvergoeding, de aanschaf van een sportrolstoel en het gebruik van een eigen auto wordt geen eigen bijdrage gevraagd. Kostprijs De kostprijs van een: a. maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, andere wijze van contracteren, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; b. pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. Inning door het CAK Het abonnementstarief wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor.

Paragraaf 8.2: Opschorten betaling uit pgb

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING

Opschorten van betaling uit het pgb Met deze regeling wordt beoogd misbruik en oneigenlijk gebruik van pgb’s te bestrijden. In bepaalde gevallen is (tijdelijke) opschorting van een betaling uit het pgb naar aanleiding van een declaratie een beter instrument dan beëindiging of weigering of zelfs intrekken of herzien van het verleningsbesluit (op grond van artikel 2.3.10 van de wet). Door opschorting kan ruimte geboden worden voor herstelmaatregelen of nader onderzoek. Bijvoorbeeld als het gaat om de overeenkomsten die de budgethouder is aangegaan of bij herziening van de toekenningbeschikking. Om deze redenen is de mogelijkheid voor het college om de SVB te verzoeken over te gaan tot opschorting aan de verordening toegevoegd. Het college kan een verzoek enkel doen als een ernstig vermoeden is gerezen dat: 1. de cliënt onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid, 2. de cliënt niet voldoet aan de aan het persoonsgebonden budget verbonden voorwaarden, of 3. de cliënt het persoonsgebonden budget niet of voor een ander doel gebruikt. Verder kan ervoor ten hoogste dertien weken worden opgeschort. Hierbij is aansluiting gezocht bij de termijn zoals deze ook wordt gehanteerd in artikel 4:56 van de Awb en onder de Wlz. Opschorten voor de duur van opname Het college de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 8.1, derde lid, onder d Verordening. Deze bepaling is toegevoegd omdat het voor kan komen dat een cliënt tijdelijk geen gebruik van een maatwerkvoorziening of pgb kan maken door (tijdelijke) opname in een instelling. In dat geval kan het praktischer zijn de maatwerkvoorziening of het pgb tijdelijk op te schorten. Het college stelt de pgb-houder schriftelijk op de hoogte van dit verzoek. Informeren cliënt Het college informeert de cliënt over de opschorting.

Artikel 3.4: Onderzoek naar de nodige ondersteuning

Het onderzoek houdt onder andere een gesprek in. Het Sociaal Wijkteam voert dit gesprek met diegene die hulp nodig heeft. Bij het gesprek kunnen ook familieleden, mantelzorgers, kennissen of andere onafhankelijke partijen die belangrijk voor de cliënt zijn, aanwezig zijn. In de gesprekken geven het Sociaal Wijkteam en de cliënt samen antwoord op deze vragen: wat hij/zij nodig heeft en wat het beste in deze situatie past; het gewenste resultaat van de hulp; de mogelijkheden om zelfstandig te blijven of meer deel te nemen aan de samenleving, met eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp of algemene voorzieningen. Dit kan ook gaan over de behoefte aan beschermd wonen of opvang; hoe mantelzorg of hulp van anderen uit zijn of haar omgeving kan helpen aan verbetering van zijn/haar zelfstandigheid of participatie, of aan zijn/haar behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang; de behoefte aan ondersteuning voor mantelzorgers; de mogelijkheden om met algemene voorzieningen of maatschappelijk waardevolle activiteiten zijn/haar zelfstandigheid of participatie te verbeteren. Ook als het gaat om de behoefte aan beschermd kunnen wonen of opvang te krijgen; de mogelijkheden om met zorgverzekeraars, zorgaanbieders, instanties voor publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen samen te werken om de hulp goed met elkaar af te stemmen; de bijdragen die hij/zij moet betalen voor de hulp of voorziening (eigen bijdrage); de mogelijkheden om te kiezen voor een pgb, waarbij hij/zij begrijpelijke informatie krijgt over de gevolgen van die keuze. De cliënt kan een persoonlijk plan schrijven. Dit wordt dan meegenomen in het onderzoek. Het Sociaal Wijkteam informeert de cliënt over hoe het onderzoek verloopt, zijn rechten en plichten, en de volgende stappen in het proces. De cliënt geeft aan het Sociaal Wijkteam de informatie die nodig is voor het onderzoek en waarover hij/zij logisch kan beschikken. Bij het onderzoek controleert het Sociaal Wijkteam de identiteit van de cliënt aan de hand van een geldig identiteitsbewijs (volgens artikel 2.3.4 van de Wmo). Als de hulpvraag al voldoende bekend is, kan het Sociaal Wijkteam met de cliënt afspreken om geen gesprek te voeren.

Artikel 3.9: Inhoud beschikking

In de beschikking wordt in ieder geval aangegeven of dit als een voorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zal worden gegeven. Ook wordt er informatie gegeven over hoe bezwaar kan worden gemaakt tegen de beslissing. Bij een maatwerkvoorziening in natura wordt het volgende opgenomen in de beschikking: welke voorziening zal worden gegeven, de omvang ervan en het bedoelde resultaat; de startdatum en hoelang de ondersteuning geldt; als het geldt, de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet melden volgens de Verordening; hoe de voorziening wordt verstrekt welke voorwaarden en verplichtingen er gelden; als het geldt, welke andere voorzieningen mogelijk (kunnen) zijn. Bij huishoudelijke hulp wordt de omvang van de voorziening opgenomen in het zorgplan van de aanbieder. Het zorgplan maakt deel uit van de beschikking. Bij begeleiding wordt de omvang van de voorziening opgenomen in de beschikking. Dit zijn de afspraken die de cliënt met de aanbieder heeft gemaakt en waar het Sociaal Wijkteam het mee eens is. Bij een pgb voor huishoudelijke hulp of begeleiding wordt in de beschikking in ieder geval het volgende opgenomen: voor welk doel het pgb moet worden gebruikt; welke kwaliteitseisen gelden; hoe hoog het pgb is en hoe dit is bepaald; welke voorwaarden voor het pgb gelden; voor hoelang de ondersteuning waarvoor het pgb is gegeven geldt; de tijd van 3 maanden waarbinnen het pgb moet worden besteed; hoe hij/zij moet aangeven hoe het pgb is gebruikt. Bij het toekennen van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking opgenomen: welke vergoeding wordt gegeven; hoelang de toekenning geldt; welke verplichtingen er gelden. Als er een eigen bijdrage moet worden betaald, wordt dit in de beschikking gemeld.

Artikel 6.1: Financiële tegemoetkoming

Het college kan een financiële tegemoetkoming geven om te helpen bij zelfstandigheid en meedoen in de samenleving. De hoogte van de financiële tegemoetkoming is: Bij gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals het bezoeken van familie of kennissen en naar winkels rijden: € 0,24 voor elke kilometer die deze rijdt, keer het aantal kilometers dat hij of zij in het jaar nodig heeft. Maximaal 1500 km per jaar. voor aanpassingen aan een auto: het bedrag dat nodig is voor de aanpassingen en de kosten voor onderhoud, keuring en reparaties, gebaseerd op een gemiddeld type auto waar het UWV van uitgaat. voor kosten van verhuizen en opnieuw inrichten: maximaal € 2.902. voor het toegankelijk maken van een woning: maximaal € 2.902. voor het kopen en onderhouden van sportvoorzieningen: € 3.213 voor minstens drie jaar. voor aanpassingen aan de woning tot € 5.000: een bedrag gebaseerd op de kostenrichtlijnen in het beleid. Werkuren, materialen en belasting worden meegeteld. voor aanpassingen aan de woning boven € 5.000: het laagste bedrag voor de noodzakelijke kosten op basis van één of meer offertes. Kosten voor onderhoud, keuring en reparatie van mechanische aanpassingen aan het huis worden ook vergoed. De genoemde vergoedingen in punt c. tot en met f. zijn in het jaar 2023 bepaald en worden elk volgend jaar aangepast volgens de ontwikkeling van de consumentenprijsindex. De bedragen worden naar beneden afgerond op veelvouden van € 1,00. Als de cliënt zijn huis verkoopt, moet hij (deels) de kosten voor bouwkundige aanpassingen terugbetalen volgens de volgende percentages en regels: 100% voor de eerste twee jaar na de aanpassing; 80% voor de tweede twee jaar na de aanpassing; 60% voor de derde twee jaar na de aanpassing; 40% voor de vierde twee jaar na de aanpassing; 20% voor de vijfde twee jaar na de aanpassing; in alle gevallen verminderd met wat de cliënt zelf als eigen bijdrage heeft betaald; de waarde van het huis voor en na de aanpassing wordt bepaald op basis van de taxatie voor de Onroerende Zaakbelasting (WOZ) vóór en na de aanpassing. Het terug te betalen bedrag is niet hoger dan het verschil tussen de waarde van het huis vóór de aanpassing en de waarde bij verkoop. 

Artikel 7.1: Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen

Voor algemene voorzieningen waarbij er geen hulpverleningsrelatie voor lange tijd is, zoals de lichte ondersteuning van het Sociaal Wijkteam hoeft de cliënt geen eigen bijdrage te betalen.

Artikel 7.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb’s

Als een volwassen cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening of een pgb, moet deze een bijdrage betalen voor de kosten. Dit geldt zolang de cliënt de voorziening gebruikt of tijdens de periode waarvoor het pgb wordt gegeven. De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb's zijn even hoog als de werkelijke kosten, maar ze gaan niet verder dan het abonnementstarief dat wordt genoemd in artikel 2.1.4a, lid 4 van de Wmo. De gemeente houdt rekening met de uitzonderingen die in artikel 2.1.4a, lid 5 van de Wmo en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 staan. Als het betalen van de eigen bijdrage het bedoelde resultaat met de voorziening tegenwerkt, wordt deze eigen bijdrage eerst niet opgelegd, totdat de situatie verbetert. Dit kan bijvoorbeeld bij mensen die geen zorg willen ontvangen. De ouders die onderhoudsplichtig voor hun kind zijn moeten de eigen bijdrage betalen voor aanpassingen aan een woning die nodig zijn voor het kind. Dit geldt ook voor degenen tegen wie een verzoek op basis van artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is toegewezen (de verwekker van het kind) En degene die samen met de ouder anders dan als ouder gezag uitoefent over een kind. Voor de eigen bijdrage bij Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang gelden de regels van de gemeente Leeuwarden. Voor collectief vervoer is de eigen ritbijdrage € 0,24 per kilometer. Er geldt daarnaast geen andere eigen bijdrage. als er één extra persoon met de cliënt meereist, hoeft die persoon geen bijdrage te betalen. Dit geldt ook voor maximaal twee kinderen tot 4 jaar die meereizen; de bijdrage voor collectief vervoer voor kinderen van 4 tot 12 jaar die meereizen, is 50% van de bijdrage per kilometer. De cliënt hoeft geen eigen bijdrage te betalen voor: het gebruik van een auto voor sociaal vervoer zoals beschreven in artikel 6.1, lid 2, punt a van deze verordening; verhuis- en herinrichtingskosten zoals beschreven in artikel 6.1, lid 2, punt c. van deze verordening. De werkelijke kosten van een: maatwerkvoorziening worden vastgesteld via aanbesteding en inkoop van de gemeente en anders op basis van marktonderzoek of overleg met de aanbieder; pgb zijn gelijk aan de hoogte van het pgb. De bijdragen zoals bedoeld in artikel 2.1.4a, vierde lid van de wet worden bepaald door het Centraal Administratiekantoor (CAK). De eigen bijdragen worden aan het CAK betaald.

Paragraaf 7.1: Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING

Voor algemene voorzieningen wordt geen eigen bijdrage opgelegd.

Paragraaf 7.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen en pgb’s

Uit: NADERE REGELS MAATSCHAPPELIJKE ONDERSTEUNING

Bijdrage gedurende gebruik Het college vraagt een bijdrage in de kosten aan de cliënt, zolang hij gebruik maakt van de voorziening of het pgb. Hoogte van de eigen bijdrage op basis van artikel 2.1.4 a vierde lid van de wet Voor algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen geldt het zogenaamde abonnementstarief. Dit is een vast bedrag per maand (€ 20,60 bedrag in 2024) en wordt jaarlijks landelijk aangepast door het CAK. Het abonnementstarief is verder verplicht voor alle maatwerkvoorzieningen, met uitzondering van beschermd wonen, de maatwerkvoorziening opvang of andere bij algemene maatregel van bestuur omschreven maatwerkvoorzieningen, voor deze voorzieningen wordt de eigen bijdrage op een andere manier berekend. In het uitvoeringsbesluit Wmo worden diverse uitzonderingen beschreven wanneer de eigen bijdrage niet van toepassing is waaronder: • voor een rolstoel; • voor de gehuwde cliënt of de gehuwde cliënten tezamen, waarvan ten minste een van beiden de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt; • wanneer het college van oordeel is dat er voor de vast te stellen bijdrage onvoldoende betalingscapaciteit aanwezig is bij de cliënt; • voor een cliënt die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van een woningaanpassing voor zover bij verordening op grond van (artikel 2.1.5 Wmo) een ander de bijdrage verschuldigd is; Geen eigen bijdrage wanneer deze contraproductief is Als het college van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage nadelige gevolgen heeft voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een cliënt die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente, dan hoeft er geen eigen bijdrage te worden betaald. Belangrijk hierbij is dat het in beginsel moet gaan om een korte periode. Elke 6 maanden dient een herbeoordeling plaats te vinden of betaling/inning van de eigen bijdrage zoals die voor iedereen geldt kan worden opgelegd. Eigen bijdrage woningaanpassingen voor minderjarigen Aan jeugdigen tot 18 jaar kan uitsluitend een bijdrage in de kosten worden opgelegd voor een woningaanpassing. Voorwaarde voor het kunnen vragen van deze bijdrage in de kosten, is dat dit door de gemeenteraad als zodanig in de verordening is bepaald. De eigen bijdrage wordt opgelegd aan de ouders of degene die het ouderlijk gezag uitoefent. Eigen bijdrage voor maatschappelijke opvang en beschermd wonen De gemeente moet in de verordening bepalen door welke instantie de bijdrage voor een maatwerkvoorziening voor opvang wordt vastgesteld en geïnd. Veelal is dat de aanbieder van de voorziening. Voor opvang en beschermd wonen gelden de bepalingen van de gemeente Leeuwarden. Ritbijdrage collectief vervoer Het collectief vervoer wordt uitgezonderd van het abonnementstarief. Het gaat hierbij in de meeste gevallen om collectief vervoer en in enkele gevallen individueel vervoer. Reden voor deze uitzondering is dat er bij deze vorm van vervoer per rit een ritbijdrage wordt gevraagd die gelijk is aan de kosten van het openbaar vervoer. Geen eigen bijdrage voor verhuiskosten en gebruik van eigen auto Voor de financiële tegemoetkoming voor een verhuis en herinrichtingskostenvergoeding, de aanschaf van een sportrolstoel en het gebruik van een eigen auto wordt geen eigen bijdrage gevraagd. Kostprijs De kostprijs van een: a. maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, andere wijze van contracteren, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; b. pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. Inning door het CAK Het abonnementstarief wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor.

Artikel 1: Uitleg van de woorden in deze verordening

In deze verordening en bijbehorende documenten staat een aantal begrippen waarmee we het volgende bedoelen: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is gemaakt voor mensen met beperkingen. Maar die deze mensen wel helpt om zelfstandig te zijn of mee te doen in de samenleving. Deze voorziening is in winkels te koop en is betaalbaar voor mensen met weinig inkomen. Algemene voorziening: voorzieningen die er zijn voor iedereen. Zonder dat er eerst gekeken wordt of mensen hier recht op hebben. Deze diensten en activiteiten helpen in het dagelijks leven. Andere voorziening: een voorziening die niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 valt. Begeleidingsplan: een plan dat samen met de cliënt die hulp nodig heeft wordt gemaakt door de zorgaanbieder die helpt. Hierin staat hoe de hulp wordt gegeven en hoe geprobeerd wordt om de doelen en resultaten te halen zoals beschreven in het besluit voor hulp. Bijdrage: een geldbedrag dat de cliënt moet betalen voor de voorzieningen volgens de regels in de wet. Cliënt: de inwoner met een hulpvraag die valt onder de Wmo. Een cliënt is ook de persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een Wmo-voorziening is gegeven. College: college van burgemeester en wethouders. Gesprek: een gesprek om te onderzoeken wat voor hulp iemand nodig heeft volgens de wet. Hulpvraag: behoefte aan hulp vanuit de Wmo zoals beschreven in artikel 1.2.1 van de Wmo. Mantelzorg: onbetaalde hulp die iemand die hulp nodig heeft voor langere tijd krijgt van gezinsleden, kinderen, familie, vrienden of kennissen. Die hulp gaat verder gaat dan wat gebruikelijk is. Medewerker Sociaal Wijkteam: dit is iemand die door het college is benoemd om namens hen een melding of aanvraag te behandelen. Het woord "medewerker" kan in dit geval ook worden gelezen als college. Melding: een melding van een hulpvraag aan het college volgens de regels in de wet. Ondersteuningsplan: een gezamenlijk plan van de cliënt, het Sociaal Wijkteam, en andere betrokken partijen. Hierin staat hoe de cliënt zelfstandiger kan worden met hulp van het netwerk, algemene voorzieningen, of individuele ondersteuning. Participatie: inwoners doen actief mee in de samenleving, zoals in de eigen buurt of dorp. Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt beschrijft wat er aan de hand is en welke hulp hij of zij nodig heeft volgens de wet. Pgb (Persoonsgebonden budget): geld dat iemand krijgt om zelf hulp in te kopen volgens de wet. Pgb vertegenwoordiger: iemand die namens de cliënt met een pgb taken die horen bij een pgb op zich neemt. Sociaal Wijkteam: een team van professionals dat hulp biedt bij allerlei vragen, zoals werk, geld, opvoeding, wonen, vrije tijd, wetten, vrienden, relaties, zorg, en hulpmiddelen. Wet/Wmo: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Zelfredzaamheid: zelf de dagelijkse activiteiten kunnen doen en het huishouden regelen. Zorgplan: een plan gemaakt door de zorgaanbieder en de cliënt waarin staat hoe huishoudelijke hulp wordt georganiseerd. Dit plan is de basis voor de hulp die wordt gegeven. Hierin staat wat, hoe vaak en hoeveel hulp van de hulp er wordt ingezet om de te bereiken doelen en resultaten te halen. Zzp-er: een zelfstandige zonder personeel, een eenmansbedrijf of een freelancer. Hebben we een begrip niet omschreven in lid 1 van dit artikel? Dan heeft dat begrip dezelfde betekenis als in de Wmo, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015, en/of de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.9: Inhoud beschikking

In de beschikking wordt in ieder geval aangegeven of dit als een voorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zal worden gegeven. Ook wordt er informatie gegeven over hoe bezwaar kan worden gemaakt tegen de beslissing. Bij een maatwerkvoorziening in natura wordt het volgende opgenomen in de beschikking: welke voorziening zal worden gegeven, de omvang ervan en het bedoelde resultaat; de startdatum en hoelang de ondersteuning geldt; als het geldt, de termijn van 3 maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet melden volgens de Verordening; hoe de voorziening wordt verstrekt welke voorwaarden en verplichtingen er gelden; als het geldt, welke andere voorzieningen mogelijk (kunnen) zijn. Bij huishoudelijke hulp wordt de omvang van de voorziening opgenomen in het zorgplan van de aanbieder. Het zorgplan maakt deel uit van de beschikking. Bij begeleiding wordt de omvang van de voorziening opgenomen in de beschikking. Dit zijn de afspraken die de cliënt met de aanbieder heeft gemaakt en waar het Sociaal Wijkteam het mee eens is. Bij een pgb voor huishoudelijke hulp of begeleiding wordt in de beschikking in ieder geval het volgende opgenomen: voor welk doel het pgb moet worden gebruikt; welke kwaliteitseisen gelden; hoe hoog het pgb is en hoe dit is bepaald; welke voorwaarden voor het pgb gelden; voor hoelang de ondersteuning waarvoor het pgb is gegeven geldt; de tijd van 3 maanden waarbinnen het pgb moet worden besteed; hoe hij/zij moet aangeven hoe het pgb is gebruikt. Bij het toekennen van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking opgenomen: welke vergoeding wordt gegeven; hoelang de toekenning geldt; welke verplichtingen er gelden. Als er een eigen bijdrage moet worden betaald, wordt dit in de beschikking gemeld.

Artikel 4.2: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorzieningen

De regels in dit artikel gelden voor alle vormen van maatwerkvoorzieningen. Naast de voorwaarden en weigeringsgronden in dit artikel gelden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning. Deze staan in de artikelen 4.3 tot en met 4.9 van deze verordening. Er wordt geen maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid en participatie gegeven als: de ondersteuning niet lang nodig is, tenzij het gaat om huishoudelijke hulp of begeleiding; de cliënt geen inwoner is van de gemeente De Fryske Marren, behalve bij Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang of bij het kunnen bereiken van een woning van ouders of partner om regelmatig thuis te kunnen komen. De cliënt kan op dit adres ook de hulpmiddelen blijven gebruiken die eerder zijn gegeven. Als een maatwerkvoorziening nodig is, wordt de meest geschikte en goedkoopst beschikbare voorziening geleverd. Een maatwerkvoorziening wordt alleen gegeven als deze voor de cliënt en anderen veilig is en het geen risico’ s geeft voor de gezondheid. Ook mag het geven van de voorziening geen nadeel hebben op herstel van de beperkingen van de cliënt. Als het college vindt dat de cliënt had kunnen verwachten en voorkomen dat ondersteuning nodig is, dan kan het college besluiten om geen maatwerkvoorziening toe te kennen. Een voorziening wordt alleen vervangen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven en niet langer veilig is en niet goed meer werkt, tenzij: de eerdere voorziening is verloren zonder schuld van de persoon; de cliënt helemaal of gedeeltelijk meebetaalt aan de ontstane kosten; de eerdere voorziening niet langer geschikt is waarvoor deze is gegeven. Als de hulp niet speciaal voor één persoon bedoeld is, wordt er geen hulp gegeven, tenzij dit het specifieke doel is. Het college kan een voorziening weigeren als de cliënt de voorziening al heeft gekocht voordat de cliënt zich heeft gemeld of als het Sociaal Wijkteam nog geen onderzoek heeft kunnen verrichten. Het college kan wel een voorziening geven als deze direct nodig is of als het college binnen drie maanden na het kopen van de voorziening de noodzaak nog kan vaststellen.

Artikel 5.3: Vaststellen van de hoogte van een pgb

De hoogte van een pgb is: voor een hulpmiddel of aanpassing: het bedrag dat het hulpmiddel of de aanpassing zou kosten als het in natura zou worden gegeven. Daarbij houden we rekening met de normale levensduur en de kosten voor onderhoud en verzekering; voor huishoudelijke hulp: formele hulp, niveau 1 (HH1), uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,5; formele hulp, niveau 1 (HH1), uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,5; formele hulp, niveau 2 (HH2), uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,75; formele hulp, niveau 2 (HH2), uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij geldt dat het weektarief zoals dat bij de gecontracteerde aanbieders geldt wordt gedeeld door 2,75; informele hulp, niveau 1 en 2 (HH1 en HH2): deze zijn gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij de salarisschaal Hulp bij het huishouden plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren van de in januari geldende cao VVT. We passen de tarieven elk jaar aan; voor individuele begeleiding/persoonlijke verzorging: formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per uur dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; informele hulp: deze is gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek behorende bij salarisschaal FWG 30 plus vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren van de in januari geldende cao VVT. We passen de tarieven elk jaar aan; voor dagbesteding: formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per dagdeel dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er: 75% van het tarief per dagdeel dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; voor kortdurend verblijf (respijtzorg): formele hulp, uitgevoerd door een zorgorganisatie: 100% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; formele hulp, uitgevoerd door een zzp-er : 75% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders; informele hulp: 50% van het tarief per etmaal dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders, als een vorm van een onkostenvergoeding volgens artikel 2ab van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015; voor vervoer van en naar dagbesteding of kortdurend verblijf: 100% van het tarief dat de gemeente betaalt aan gecontracteerde aanbieders. Daarbij houden we rekening met de dichtstbijzijnde geschikte locatie en reisbeperkingen van de persoon. Een cliënt met een pgb kan hulp vragen aan een informele hulp onder deze voorwaarden: Het pgb voldoet aan de uitgangspunten van artikel 5.2; de hulp kan de juiste kwaliteit leveren die past bij wat landelijk hiervoor gevraagd wordt; de hulp vindt de hulp niet te zwaar om te geven.

Artikel 1: Uitleg van de woorden in deze verordening

In deze verordening en bijbehorende documenten staat een aantal begrippen waarmee we het volgende bedoelen: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal is gemaakt voor mensen met beperkingen. Maar die deze mensen wel helpt om zelfstandig te zijn of mee te doen in de samenleving. Deze voorziening is in winkels te koop en is betaalbaar voor mensen met weinig inkomen. Algemene voorziening: voorzieningen die er zijn voor iedereen. Zonder dat er eerst gekeken wordt of mensen hier recht op hebben. Deze diensten en activiteiten helpen in het dagelijks leven. Andere voorziening: een voorziening die niet onder de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 valt. Begeleidingsplan: een plan dat samen met de cliënt die hulp nodig heeft wordt gemaakt door de zorgaanbieder die helpt. Hierin staat hoe de hulp wordt gegeven en hoe geprobeerd wordt om de doelen en resultaten te halen zoals beschreven in het besluit voor hulp. Bijdrage: een geldbedrag dat de cliënt moet betalen voor de voorzieningen volgens de regels in de wet. Cliënt: de inwoner met een hulpvraag die valt onder de Wmo. Een cliënt is ook de persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een Wmo-voorziening is gegeven. College: college van burgemeester en wethouders. Gesprek: een gesprek om te onderzoeken wat voor hulp iemand nodig heeft volgens de wet. Hulpvraag: behoefte aan hulp vanuit de Wmo zoals beschreven in artikel 1.2.1 van de Wmo. Mantelzorg: onbetaalde hulp die iemand die hulp nodig heeft voor langere tijd krijgt van gezinsleden, kinderen, familie, vrienden of kennissen. Die hulp gaat verder gaat dan wat gebruikelijk is. Medewerker Sociaal Wijkteam: dit is iemand die door het college is benoemd om namens hen een melding of aanvraag te behandelen. Het woord "medewerker" kan in dit geval ook worden gelezen als college. Melding: een melding van een hulpvraag aan het college volgens de regels in de wet. Ondersteuningsplan: een gezamenlijk plan van de cliënt, het Sociaal Wijkteam, en andere betrokken partijen. Hierin staat hoe de cliënt zelfstandiger kan worden met hulp van het netwerk, algemene voorzieningen, of individuele ondersteuning. Participatie: inwoners doen actief mee in de samenleving, zoals in de eigen buurt of dorp. Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt beschrijft wat er aan de hand is en welke hulp hij of zij nodig heeft volgens de wet. Pgb (Persoonsgebonden budget): geld dat iemand krijgt om zelf hulp in te kopen volgens de wet. Pgb vertegenwoordiger: iemand die namens de cliënt met een pgb taken die horen bij een pgb op zich neemt. Sociaal Wijkteam: een team van professionals dat hulp biedt bij allerlei vragen, zoals werk, geld, opvoeding, wonen, vrije tijd, wetten, vrienden, relaties, zorg, en hulpmiddelen. Wet/Wmo: de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. Zelfredzaamheid: zelf de dagelijkse activiteiten kunnen doen en het huishouden regelen. Zorgplan: een plan gemaakt door de zorgaanbieder en de cliënt waarin staat hoe huishoudelijke hulp wordt georganiseerd. Dit plan is de basis voor de hulp die wordt gegeven. Hierin staat wat, hoe vaak en hoeveel hulp van de hulp er wordt ingezet om de te bereiken doelen en resultaten te halen. Zzp-er: een zelfstandige zonder personeel, een eenmansbedrijf of een freelancer. Hebben we een begrip niet omschreven in lid 1 van dit artikel? Dan heeft dat begrip dezelfde betekenis als in de Wmo, het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning 2015, en/of de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 4.1: Algemene voorwaarden voor maatwerkvoorzieningen

De regels in dit artikel gelden voor alle vormen van maatwerkvoorzieningen. Naast deze algemene voorwaarden worden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning genoemd in de artikelen 4.3 tot en met 4.9 van deze verordening. Het college houdt bij het nemen van een besluit rekening met het ondersteuningsplan. Het college stelt vast of de voorziening past bij de aard en de ernst van de hulpvraag. De cliënt ontvangt alleen een maatwerkvoorziening als hij/zij de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. Een maatwerkvoorziening, anders dan in de vorm van dienstverlening, kan in bruikleen of in eigendom worden gegeven.

Artikel 4.2: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorzieningen

De regels in dit artikel gelden voor alle vormen van maatwerkvoorzieningen. Naast de voorwaarden en weigeringsgronden in dit artikel gelden aanvullende voorwaarden per specifieke vorm van ondersteuning. Deze staan in de artikelen 4.3 tot en met 4.9 van deze verordening. Er wordt geen maatwerkvoorziening voor zelfredzaamheid en participatie gegeven als: de ondersteuning niet lang nodig is, tenzij het gaat om huishoudelijke hulp of begeleiding; de cliënt geen inwoner is van de gemeente De Fryske Marren, behalve bij Beschermd Wonen en Maatschappelijke Opvang of bij het kunnen bereiken van een woning van ouders of partner om regelmatig thuis te kunnen komen. De cliënt kan op dit adres ook de hulpmiddelen blijven gebruiken die eerder zijn gegeven. Als een maatwerkvoorziening nodig is, wordt de meest geschikte en goedkoopst beschikbare voorziening geleverd. Een maatwerkvoorziening wordt alleen gegeven als deze voor de cliënt en anderen veilig is en het geen risico’ s geeft voor de gezondheid. Ook mag het geven van de voorziening geen nadeel hebben op herstel van de beperkingen van de cliënt. Als het college vindt dat de cliënt had kunnen verwachten en voorkomen dat ondersteuning nodig is, dan kan het college besluiten om geen maatwerkvoorziening toe te kennen. Een voorziening wordt alleen vervangen als de eerdere voorziening technisch is afgeschreven en niet langer veilig is en niet goed meer werkt, tenzij: de eerdere voorziening is verloren zonder schuld van de persoon; de cliënt helemaal of gedeeltelijk meebetaalt aan de ontstane kosten; de eerdere voorziening niet langer geschikt is waarvoor deze is gegeven. Als de hulp niet speciaal voor één persoon bedoeld is, wordt er geen hulp gegeven, tenzij dit het specifieke doel is. Het college kan een voorziening weigeren als de cliënt de voorziening al heeft gekocht voordat de cliënt zich heeft gemeld of als het Sociaal Wijkteam nog geen onderzoek heeft kunnen verrichten. Het college kan wel een voorziening geven als deze direct nodig is of als het college binnen drie maanden na het kopen van de voorziening de noodzaak nog kan vaststellen.