Wmo in Coevorden: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

1.De bijdrage in de kosten is gelijk aan de bedragen zoals opgenomen in artikel 2.1.4a lid 4 Wmo 2015.

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024, artikel 2, geldt sinds 1 oktober 2024 (CVDR724746_1).

In dit verband kan bijvoorbeeld gedacht worden aan het volgende: Een traplift wordt niet verstrekt als de inwoner kort daarvoor bewust naar een woning met veel trappen is verhuisd, terwijl dit niet noodzakelijk was.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026, artikel 3.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749371_1).

Voorbeelden zijn trapliften, aangepaste sanitaire voorzieningen of verbreding van deuren.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026, artikel 4.10, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749371_1).

De beschikking voor een bouwkundige aanpassing wordt ook toegezonden aan de eigenaar van de woning.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026, artikel 4.10, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749371_1).

Uit onderzoek blijkt dat een woningaanpassing ruim boven de €10.000 kost, terwijl er binnen drie maanden een gelijkvloerse huurwoning beschikbaar komt.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026, artikel 4.10, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749371_1).

2.Bij de beoordeling van het aantal minuten die bij schoonmaakondersteuning worden ingezet, wordt gebruik gemaakt van het normenkader van bureau HHM.

Uit: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2025, artikel 4.7, geldt sinds 3 januari 2025 (CVDR733734_1).

Schoonmaakondersteuning | € 0,36 | € 0,31 | Per minuut

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024, artikel 4.6, geldt sinds 1 oktober 2024 (CVDR724746_1).

Bij het bepalen van de omvang van de ondersteuning gebruiken wij het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025 van bureau HHM. Dit kader geeft richtlijnen in minuten per week.

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026, artikel 4.11, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749371_1).

Artikel 5.2: Hoogte verhuiskostenvergoeding

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024

De hoogte van de tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten bedraagt maximaal € 2632,-.

Artikel 6: Beoordeling primaat van verhuizing

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024

De beoordeling of cliënt kan verhuizen naar een geschikte woning of een gemakkelijker geschikt te maken woning vindt in ieder geval plaats indien: de kosten van een door het college te verstrekken bouwkundige of woontechnische woonvoorziening(en) van de door de cliënt bewoonde woning meer bedragen dan €10.000,-- Als cliënt op advies van de gemeente moet verhuizen en de client verhuist ook daadwerkelijk, kan hij in aanmerking komen voor de tegemoetkoming verhuis-, en inrichtingskosten.

Artikel 3.5: Weigeringsgronden woonvoorziening

Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; Het college treft alleen een voorziening in of aan een woning waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Dit kan alleen anders zijn als er sprake is van co-ouderschap; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden.

Artikel 4.6: Woonvoorziening

1.De cliënt kan aanspraak maken op een woningaanpassing wanneer het vanwege een beperking niet mogelijk is om op een normale manier gebruik kunnen maken van de woning. Uitgangspunt is dat elke cliënt zelf verantwoordelijk is voor het wonen in een geschikte woning. Daarbij mag er van uit worden gegaan dat er rekening wordt gehouden met bekende beperkingen en de toekomstverwachting. 2.Een woningaanpassing is gericht op het bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar maken van woning voor normaal gebruik. 3.Als de cliënt kan verhuizen naar een geschikte woning of een gemakkelijker geschikt te maken woning, dan gaat deze mogelijkheid voor op een eventuele woningaanpassing.

Artikel 6.1: Algemene regels over de financiële tegemoetkoming

1.Een financiële tegemoetkoming kan worden toegekend ten behoeve van de volgende resultaatgebieden: woonvoorzieningen; hulpmiddelen; vervoervoorzieningen. 2.Een financiële tegemoetkoming kan zowel aan de cliënt als ook aan de leverancier uitbetaald worden. 3.Een financiële tegemoetkoming wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering. 4.Het college kan voor een goede uitvoering van dit artikel nadere regels stellen.

Artikel 7.1: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.De cliënt is een eigen bijdrage verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang van de maatwerkvoorziening gebruik gemaakt wordt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Er kan een bijdrage in de kosten worden opgelegd voor het gebruik van algemene voorzieningen. 4.De bijdrage in de kosten voor een voorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is verschuldigd zolang de hierna volgende afschrijvingstermijnen niet zijn verstreken: zeven jaar voor vervoersvoorzieningen; zeven jaar voor roerende woonhulpmiddelen; vijftien jaar voor woningaanpassingen; drie jaar voor een sportvoorziening.

Artikel 5.1: Financiële tegemoetkoming woonvoorziening

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024

Een financiële tegemoetkoming kan worden verstrekt na het doorlopen van onderstaande stappen: Bij de verstrekking van een financiële tegemoetkoming dient eerst een offerte te worden overlegd. Met deze offerte wordt er een voorlopige beschikking vastgesteld. Na afloop levert de cliënt een factuur aan. Aan de hand van deze factuur wordt de definitieve beschikking vastgesteld. Op deze wijze wordt gecontroleerd of de verstrekte financiële tegemoetkoming besteed is aan een noodzakelijke voorziening. De financiële tegemoetkoming wordt verstrekt op basis van een Wmo-indicatie met programma van eisen. Wanneer de wens van cliënt afwijkt van het programma van eisen wordt de financiële tegemoetkoming pas toegekend wanneer in de mogelijke meerkosten wordt voorzien door de cliënt.

Artikel 3.6: Weigeringsgronden woonvoorziening

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Lid 1. Woningkwaliteit en onderhoud Als de beperkingen voortkomen uit de aard van de gebruikte materialen, achterstallig onderhoud of het feit dat de woning niet voldoet aan wettelijke eisen (bijvoorbeeld bouw- of veiligheidsvoorschriften). Lid 2. Vaste woon- en verblijfplaats Een voorziening wordt alleen getroffen in de woning waar de inwoner zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Uitzondering: bij co-ouderschap kan een voorziening ook in de woning van de andere ouder worden verstrekt. Lid 3. Niet-permanent bewoonbare ruimtes Geen voorziening voor woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning (bijv. recreatiewoningen, vakantiewoningen, tuinhuisjes). Lid 4. Gemeenschappelijke ruimten In een aantal situaties zijn deze voorzieningen echter de verantwoordelijkheid van de eigenaar of verhuurder van het gebouw, zoals een woonstichting, onder andere bij doelgroep gebouwen. Lid 5. Verhuizing zonder medische noodzaak Geen voorziening als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestond vanuit de beperking van de inwoner en er ook geen belangrijke reden was voor de verhuizing. Lid 6. Niet naar geschikte woning verhuisd Geen voorziening als de inwoner niet is verhuisd naar de meest geschikte beschikbare woning, tenzij vooraf schriftelijke toestemming van de gemeente is verkregen. Lid 7. Nieuwbouw of renovatie Geen voorziening als de aanpassing bij nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen had kunnen worden.

Artikel 4.10: Woonvoorziening

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Lid 1. Uitgangspunten Een inwoner kan in aanmerking komen voor een woningaanpassing wanneer het vanwege een beperking niet mogelijk is de woning op een normale manier te gebruiken. Uitgangspunt is dat inwoners zelf verantwoordelijkheid dragen voor het wonen in een geschikte woning. Daarbij mag worden verwacht dat rekening wordt gehouden met bekende beperkingen en met de toekomst. Dit geldt zowel voor koop- als huurwoningen, en ook voor woonwagens en woonboten met vaste stand- en ligplaats. Lid 2. Woningaanpassing, verhuisprimaat en uitvoering Een woningaanpassing is gericht op het bereikbaar, toegankelijk en bruikbaar maken van de woning voor normaal gebruik. Met normaal gebruik wordt bedoeld dat de inwoner de elementaire woonvoorzieningen, zoals slaapkamer, badkamer en keuken, kan bereiken en benutten. Voorbeelden zijn trapliften, aangepaste sanitaire voorzieningen of verbreding van deuren. Het college bekijkt eerst of het resultaat kan worden bereikt met een verhuizing (het verhuisprimaat). Wanneer woningaanpassingen meer dan tienduizend euro kosten, wordt nadrukkelijk beoordeeld of verhuizen een doelmatiger alternatief is. Als verhuizen de goedkoopst compenserende oplossing is, gaat dit voor op het aanpassen van de woning. Bij deze afweging worden belangen zorgvuldig tegen elkaar afgewogen, zoals de beschikbaarheid van geschikte woningen, kostenvergelijking, sociale omstandigheden, woonlasten en de bereidheid van de cliënt om te verhuizen. Indien verhuizen noodzakelijk is, kan de inwoner een financiële tegemoetkoming ontvangen voor redelijke kosten, zoals de inzet van een verhuisbedrijf of functionele aankleding van de nieuwe woning (bijvoorbeeld vloerbedekking of gordijnen). De hoogte van de tegemoetkoming is vastgelegd in het Financieel besluit Wmo. Bij bouwkundige aanpassingen werkt het college met een programma van eisen, opgesteld op basis van deskundig advies. Daarbij worden in principe minimaal twee offertes opgevraagd. Bij koopwoningen is de eigenaar van de woning in principe zelf verantwoordelijk voor het opvragen van deze offertes. De beschikking voor een bouwkundige aanpassing wordt ook toegezonden aan de eigenaar van de woning. De huurder blijft zelf verantwoordelijk voor het verkrijgen van toestemming van de eigenaar. De uitvoering van een aanpassing moet binnen zes maanden na toekenning van de voorziening starten. Na voltooiing moet dit binnen vier weken bij het college worden gemeld. Bij inwoners met een snel progressieve aandoening, zoals ALS, wordt gewerkt met een aangepast protocol. Voorzieningen worden toekomstgericht geïndiceerd en er kan worden afgeweken van standaardprocedures om onnodige vertraging te voorkomen. Er worden geen woningaanpassingen verstrekt om logeren mogelijk te maken. Bij de beoordeling van woningaanpassingen weegt het college ook de belangen van huisgenoten en mantelzorgers mee, bijvoorbeeld wanneer hulpmiddelen zoals tilliften door hen gebruikt moeten worden. Inwoners die ondersteuning nodig hebben bij het maken van keuzes rond woningaanpassing of verhuizing, of die hulp willen bij het gesprek met de gemeente, kunnen gebruik maken van onafhankelijke cliëntondersteuning (OCO). Voorbeeld: een inwoner met een dwarslaesie kan de bovenverdieping van zijn woning niet meer bereiken. Uit onderzoek blijkt dat een woningaanpassing ruim boven de €10.000 kost, terwijl er binnen drie maanden een gelijkvloerse huurwoning beschikbaar komt. Het college besluit het verhuisprimaat toe te passen en vergoedt de verhuiskosten en de functionele aankleding van de nieuwe woning, zoals vloerbedekking en gordijnen, in plaats van een dure woningaanpassing.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: aanbieder: de door de gemeente gecontracteerde aanbieder; algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; algemeen gebruikelijke voorziening: is een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden; besluit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden; cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid; gebruikelijke hulp: de normale, dagelijkse hulp die partners of ouders en inwonende kinderen (passend bij de leeftijd) geacht worden elkaar onderling te bieden omdat ze als leefeenheid gemeenschappelijk een woning bewonen en op die grond een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; huisgenoot: iedere meerderjarige met wie de zorgvrager duurzaam een gemeenschappelijke huishouding voert; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Coevorden; mantelzorg: minimaal acht uur per week en langer dan drie maanden onbetaalde zorg verlenen aan iemand woonachting in de gemeente Coevorden; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; minimumniveau: een inkomen op bijstandsniveau, zoals vermeld in het armoedebeleid van gemeente Coevorden. Coevorden hanteert 110% van de bijstandsnorm; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; VOG: Verklaring Omtrent het Gedrag; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zzp’er: zelfstandige zonder personeel 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het uitvoeringsbesluit en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.4: Onderzoek

1.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt, de mogelijke mantelzorger en voor zover nodig andere personen. 2.Wanneer de cliënt en de hulpvraag voldoende bekend zijn, kan de medewerker in afwijking van artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een onderzoek. 3.De factoren genoemd in artikel 2.3.2, vierde lid van de wet, maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek. 4.Tijdens het gesprek wordt aan de cliënt in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. 5.Het college kan onderzoeksactiviteiten zoals bedoeld in dit hoofdstuk bij volmacht laten uitvoeren door andere organisaties. 6.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen. 7.Het college geeft de cliënt een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek, waaronder een verslag van het gesprek.

Artikel 3.7: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van drie maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 3.5 tweede lid; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: voor welk resultaat het pgb moet worden besteed; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van drie maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 3.5.2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat de financiële tegemoetkoming moet worden aangewend; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming is en hoe hiertoe is gekomen; de voorwaarden van uitbetaling van de financiële tegemoetkoming en de wijze van uitbetaling; of er sprake is van betaling van een bijdrage in de kosten en zo ja, de maximale hoogte en betalingsduur daarvan.

Artikel 5.1: Regels voor een pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. tweede lid van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor onder andere een budgetplan in. In het budgetplan is in elk geval opgenomen: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; welke doelen behaald moeten worden; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke aanbieder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief; het college kan beleidsregels opstellen over het bepaalde in lid 1. 2.Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; cadeaus voor personen die de ondersteuning verlenen; reistijd voor personen die de ondersteuning verlenen; overheadkosten voor cliënt of de personen die de ondersteuning verlenen; de eigen bijdrage (CAK) die cliënt betaald; administratietijd voor de personen die de ondersteuning verlenen; kosten voor een algemene voorziening; reiskosten; hulp of ondersteuning die zonder toestemming van het college in het buitenland wordt afgenomen. 3.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 4.Degene die de ondersteuning biedt kan niet tevens het pgb namens de budgethouder beheren. 5.De kwaliteit van de met pgb ingekochte professionele ondersteuning voldoet minimaal aan de eisen die de gemeente stelt aan de gecontracteerde zorgaanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren. 6.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. 7.Bij een aanvraag van een pgb moet de cliënt een VOG van de aanbieder aanleveren.

Artikel 5.2: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister zoals bedoeld in artikel 5 Handelsregisterwet 2007 en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister zoals bedoeld in conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007 en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. 3.Van informele hulp is sprake als: hulp die geboden wordt door personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de criteria als genoemd in het tweede lid; hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in het tweede lid, maar bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad zijn van de cliënt.

Artikel 5.3: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb voor een voorziening is nooit hoger dan de kostprijs van de voorziening die de aanvrager zou hebben ontvangen als: het in natura zou zijn verstrekt bij de aanbieder waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende voorziening geen overeenkomst heeft gesloten. 2.De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto zoneprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde zones, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2000 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 3.De hoogte van het pgb voor formele hulp is: Voor zelfredzaamheid en participatie gelijk aan 70 % van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht; Voor hulp bij het huishouden 65% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura. 4.De hoogte van het pgb voor informele hulp is: Voor zelfredzaamheid en participatie gelijk aan 70% van het pgb tarief voor formele hulp; Voor hulp bij het huishouden gelijk aan de hoogste periodiek van de bijbehorende schaal van de geldende cao VVT. 5.De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking ten minste gelijk aan de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren. 6.Indien het op basis van het eerste, tweede of derde lid vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 7.De hoogte van een pgb voor vervoer bij gebruik van eigen auto, voor zover niet algemeen gebruikelijk, is conform de maximale belastingvrije kilometer vergoeding met een maximale omvang van 2000 km per jaar. 8.De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto zoneprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde zones, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2000 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 9.Het pgb voor een sportvoorziening en de daarmee eventueel samenhangende kosten van onderhoud, verzekering, keuring en reparatie wordt bepaald aan de hand van door de cliënt opgevraagde vergelijkbare offertes, waarbij de prijs van de leverancier die de goedkoopst adequate voorziening kan leveren doorslaggevend is. De gemeente is gemachtigd om een tegenofferte op te vragen, waarbij de economisch meest voordelige uitgangspunt is voor verdere besluitvorming.

Artikel 7.1: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.De cliënt is een eigen bijdrage verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang van de maatwerkvoorziening gebruik gemaakt wordt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Er kan een bijdrage in de kosten worden opgelegd voor het gebruik van algemene voorzieningen. 4.De bijdrage in de kosten voor een voorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is verschuldigd zolang de hierna volgende afschrijvingstermijnen niet zijn verstreken: zeven jaar voor vervoersvoorzieningen; zeven jaar voor roerende woonhulpmiddelen; vijftien jaar voor woningaanpassingen; drie jaar voor een sportvoorziening.

Artikel 7.2: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 wordt een eigen bijdrage gevraagd voor hulp of ondersteuning (het abonnementstarief) ter hoogte van het landelijk vastgestelde bedrag per maand voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënt tezamen. 2.De eigen bijdrage voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang worden vastgesteld conform het Uitvoeringsbesluit. 3.De hoogte van de bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening voor vervoer is per rit gelijk aan het in de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 4.De hoogte van de bijdrage voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in het tweede lid, overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 9.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt geen bijdrage verschuldigd zijn op basis van een inkomen onder de bijstandsnorm.

Artikel 8.1: Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s

1.Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2.Het college treft maatregelen om het oneigenlijk gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s te voorkomen en fraude te bestrijden. Het gaat in ieder geval om de volgende maatregelen: Het college zoekt zoveel mogelijk samenwerking met organisaties die zich ook bezig houden met het tegengaan van oneigenlijk gebruik en fraude op het gebied van de zorg. Het college doet zo nodig onderzoek bij gecontracteerde aanbieders of die op grond van een pgb ondersteuning verlenen aan inwoners van de gemeente Coevorden en die verplicht zijn om kosteloos hun medewerking aan dit onderzoek te verlenen. Het college maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen en accountantscontroles. Dit om ervoor te zorgen dat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties. Het college controleert, al dan niet steekproefsgewijs, of de gemaakte afspraken zoals genoemd in lid 2, onder c, worden nagekomen. Het college beperkt de looptijd van de indicaties of voert periodiek controles uit bij langlopende indicaties. Voordat een pgb wordt verstrekt toetst het college: de regiemogelijkheden van de cliënt of van degene die de cliënt als vertegenwoordiger in wil schakelen, en; aan de hand van het pgb plan de kwaliteit van de invulling van het pgb, onder andere met het oog op de te bereiken resultaten. Het college monitort het gebruik van het pgb en de behaalde resultaten in relatie tot de gestelde doelen. Het college onderzoekt, al dan niet steekproefsgewijs, of: de cliënt nog op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening of het daarmee samenhangende pgb nog toereikend is; de cliënt nog voldoet aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening of het pgb; de verstrekte voorzieningen worden gebruikt dan wel besteed ten behoeve van het doel waarvoor ze zijn verstrekt.

Artikel 4.1: Hoogte pgb voor zaken

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024

1.De hoogte van een Pgb voor zaken is maximaal de kostprijs die de gemeente betaald aan een gecontracteerde leverancier, als de voorziening in zorg in natura verstrekt wordt. 2.Voor voorzieningen die buiten het kernassortiment vallen wordt de hoogte van het pgb vastgesteld aan de hand van één of meer offertes

Artikel 4.3: pgb rolstoel/scootmobiel

Uit: Financieel Besluit Wet maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden 2024

Het PGB voor een rolstoel/scootmobiel wordt vastgesteld op de kostprijs van de goedkoopst compenserende voorziening zoals door het college aan de leverancier wordt betaald. Het bedrag wordt verhoogd met 5% voor onderhoud, reparatie en eventuele verzekeringen.

Artikel 5.2: Afwegingskader PGB

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Lid 1. Wettelijk kader Een inwoner kan een maatwerkvoorziening inkopen met een PGB als aan de wettelijke voorwaarden is voldaan (artikel 2.3.6 Wmo en artikel 5.1 van de verordening). Daarbij gelden de volgende uitgangspunten: Lid 2. Zelfredzaamheid en verantwoordelijkheid De inwoner moet in staat zijn om verantwoord om te gaan met een PGB, zelf of met hulp van een vertegenwoordiger of iemand uit het sociale netwerk. Hij of zij moet goed kunnen inschatten wat het beste aansluit bij de eigen situatie en verantwoordelijk handelen bij het beheren van het budget. Lid 3. Motivatie en budgetplan Bij de aanvraag moet de inwoner een budgetplan indienen met daarin ten minste: hoe de PGB-taken worden uitgevoerd; de doelen die met de voorziening worden bereikt; de motivatie om voor een PGB te kiezen; de voorziening die wordt ingekocht en bij welke aanbieder; hoe de kwaliteit wordt gewaarborgd; de kosten (eenheden en tarief). Lid 4. PGB-vaardigheid Voordat een PGB wordt toegekend, wordt altijd de PGB-vaardigheid getoetst met de PGB Oké-toets. Als een vertegenwoordiger het PGB beheert, wordt ook diens vaardigheid getoetst. Wij beoordelen het pgb-plan op kwaliteit en haalbaarheid, met nadruk op de resultaten die ermee bereikt moeten worden. Het gebruik van het pgb en de behaalde resultaten worden gevolgd en waar nodig besproken met de cliënt. Lid 5. Doelmatigheid en kostprijs Een PGB kan worden geweigerd als de voorziening duurder is dan de voorziening in natura, of als de voorziening niet doelmatig, effectief of passend is. Ook kan een PGB worden geweigerd in de gevallen genoemd in artikel 2.3.10 van de Wmo 2015 (bijvoorbeeld fraude of misbruik) of als verstrekking een negatief effect heeft op het systeem van zorg in natura (bijvoorbeeld bij collectief vervoer). Lid 6. Duurzame behoefte Bij progressieve ziektebeelden kan een PGB minder geschikt zijn, omdat voorzieningen op korte termijn mogelijk herhaald moeten worden vervangen. In zulke situaties maakt het college per casus een afweging. Er moet altijd sprake zijn van een langdurige ondersteuningsbehoefte. Lid 7. Verantwoordelijkheid en evaluatie De inwoner (budgethouder) heeft de leiding en verantwoordelijkheid over de ingekochte ondersteuning. Het college kan regelmatig evalueren of de gestelde doelen worden bereikt. Als dit niet het geval is, wordt onderzocht of het PGB moet worden aangepast of beëindigd. Lid 8. Scheiding van rollen Degene die de ondersteuning biedt, mag het PGB niet beheren namens de budgethouder. Dit voorkomt belangenverstrengeling en waarborgt de kwaliteit.

Artikel 5.3: Wat mag niet uit een PGB betaald worden

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Een PGB mag niet besteed worden aan: bemiddelingskosten, belangenbehartiging of administratiekosten; ondersteuning bij het aanvragen of beheren van het PGB; feestdagenuitkering of eenmalige uitkering; cadeaus voor ondersteuners; reistijd of reiskosten van ondersteuners; overheadkosten van de budgethouder of ondersteuner; de eigen bijdrage die via het CAK wordt geïnd; administratietijd van ondersteuners; algemene voorzieningen; ondersteuning in het buitenland zonder toestemming van het college. Het PGB bevat geen vrij besteedbaar deel.

Artikel 3.7: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; indien van toepassing de termijn van drie maanden waarbinnen de cliënt zich bij de aanbieder moet hebben gemeld als bedoeld in artikel 3.5 tweede lid; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: voor welk resultaat het pgb moet worden besteed; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van drie maanden waarbinnen de cliënt het pgb moet besteden als bedoeld in artikel 3.5.2; hoe de besteding van het pgb verantwoord moet worden; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een financiële tegemoetkoming wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat de financiële tegemoetkoming moet worden aangewend; wat de hoogte van de financiële tegemoetkoming is en hoe hiertoe is gekomen; de voorwaarden van uitbetaling van de financiële tegemoetkoming en de wijze van uitbetaling; of er sprake is van betaling van een bijdrage in de kosten en zo ja, de maximale hoogte en betalingsduur daarvan.

Artikel 5.1: Regels voor een pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6. tweede lid van de wet opgenomen voorwaarden. De cliënt dient daarvoor onder andere een budgetplan in. In het budgetplan is in elk geval opgenomen: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze gaat uitvoeren; welke doelen behaald moeten worden; wat de motivatie is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke voorziening de cliënt met het pgb zou willen inkopen en bij welke aanbieder; op welke wijze de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en duidelijk is dat de voorziening geschikt is voor het doel waarvoor het pgb wordt verstrekt; de kosten van de voorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief; het college kan beleidsregels opstellen over het bepaalde in lid 1. 2.Het pgb mag niet worden besteed aan: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; cadeaus voor personen die de ondersteuning verlenen; reistijd voor personen die de ondersteuning verlenen; overheadkosten voor cliënt of de personen die de ondersteuning verlenen; de eigen bijdrage (CAK) die cliënt betaald; administratietijd voor de personen die de ondersteuning verlenen; kosten voor een algemene voorziening; reiskosten; hulp of ondersteuning die zonder toestemming van het college in het buitenland wordt afgenomen. 3.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 4.Degene die de ondersteuning biedt kan niet tevens het pgb namens de budgethouder beheren. 5.De kwaliteit van de met pgb ingekochte professionele ondersteuning voldoet minimaal aan de eisen die de gemeente stelt aan de gecontracteerde zorgaanbieders die vergelijkbare ondersteuning leveren. 6.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. 7.Bij een aanvraag van een pgb moet de cliënt een VOG van de aanbieder aanleveren.

Artikel 7.1: Bijdrage voor maatwerkvoorzieningen en algemene voorzieningen

1.De cliënt is een eigen bijdrage verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura, een pgb of een financiële tegemoetkoming zolang van de maatwerkvoorziening gebruik gemaakt wordt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.Als een maatwerkvoorziening of pgb wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders en; degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt. 3.Er kan een bijdrage in de kosten worden opgelegd voor het gebruik van algemene voorzieningen. 4.De bijdrage in de kosten voor een voorziening in de vorm van een pgb of financiële tegemoetkoming is verschuldigd zolang de hierna volgende afschrijvingstermijnen niet zijn verstreken: zeven jaar voor vervoersvoorzieningen; zeven jaar voor roerende woonhulpmiddelen; vijftien jaar voor woningaanpassingen; drie jaar voor een sportvoorziening.

Artikel 7.2: Hoogte bijdrage in de kosten

1.Voor de maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in lid 2 wordt een eigen bijdrage gevraagd voor hulp of ondersteuning (het abonnementstarief) ter hoogte van het landelijk vastgestelde bedrag per maand voor de ongehuwde cliënt of de gehuwde cliënt tezamen. 2.De eigen bijdrage voor de maatwerkvoorzieningen beschermd wonen en maatschappelijke opvang worden vastgesteld conform het Uitvoeringsbesluit. 3.De hoogte van de bijdrage in de kosten voor de maatwerkvoorziening voor vervoer is per rit gelijk aan het in de regio voor het reguliere openbaar vervoer geldende basistarief plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal gereisde kilometers. 4.De hoogte van de bijdrage voor de algemene voorzieningen en maatwerkvoorzieningen die niet genoemd worden in het tweede lid, overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 5.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in natura is gelijk aan de kosten die het college voor de desbetreffende maatwerkvoorziening zelf maakt. 6.De kostprijs van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 7.De kostprijs van een algemene voorziening is gelijk aan de kosten die het college voor de betreffende voorziening per cliënt maakt. 8.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt op grond van hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit geen bijdrage verschuldigd zijn. 9.In afwijking van de bepalingen in dit artikel kan een cliënt geen bijdrage verschuldigd zijn op basis van een inkomen onder de bijstandsnorm.

Artikel 7.1: Waarom een eigen bijdrage

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Lid 1. Abonnementstarief Inwoners betalen voor de meeste maatwerkvoorzieningen een maandelijkse eigen bijdrage in de vorm van een vast abonnementstarief. De inning hiervan loopt via het CAK. Lid 2. Indexatie Het tarief wordt jaarlijks geïndexeerd en inwoners ontvangen hierover een brief met de aangepaste bijdrage. Lid 3. Landelijke regels Bij wijzigingen in wet- of regelgeving gelden de landelijk vastgestelde tarieven. Voor de actuele hoogte van dit tarief en meer informatie kunnen inwoners terecht bij het CAK.

Artikel 7.3: Hoogte van de eigen bijdrage

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Lid 1. Abonnementstarief Voor de meeste maatwerkvoorzieningen geldt het landelijke abonnementstarief: een vast bedrag per maand per persoon (ongehuwd of gehuwd samen). Lid 2. Beschermd wonen en maatschappelijke opvang Ook voor beschermd wonen en maatschappelijke opvang stelt het CAK de eigen bijdrage vast op grond van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. Hierbij geldt het hoge verblijftarief in plaats van het vaste abonnementstarief. Lid 3. Vervoer Voor vervoer is de bijdrage per rit gelijk aan het in de regio geldende basistarief van het openbaar vervoer plus het kilometertarief vermenigvuldigd met het aantal kilometers. Lid 4. Maximale bijdrage De eigen bijdrage overstijgt nooit de kostprijs van de voorziening.

Artikel 1.1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening wordt verstaan onder: aanbieder: de door de gemeente gecontracteerde aanbieder; algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; algemeen gebruikelijke voorziening: is een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning; beleidsregels: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden; besluit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Coevorden; cliënt: persoon die gebruik maakt van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid; gebruikelijke hulp: de normale, dagelijkse hulp die partners of ouders en inwonende kinderen (passend bij de leeftijd) geacht worden elkaar onderling te bieden omdat ze als leefeenheid gemeenschappelijk een woning bewonen en op die grond een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft; huisgenoot: iedere meerderjarige met wie de zorgvrager duurzaam een gemeenschappelijke huishouding voert; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; ingezetene: cliënt die hoofdverblijf heeft in de gemeente Coevorden; mantelzorg: minimaal acht uur per week en langer dan drie maanden onbetaalde zorg verlenen aan iemand woonachting in de gemeente Coevorden; melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet; minimumniveau: een inkomen op bijstandsniveau, zoals vermeld in het armoedebeleid van gemeente Coevorden. Coevorden hanteert 110% van de bijstandsnorm; persoonlijk plan: plan waarin de cliënt de omstandigheden, bedoeld in artikel 2.3.2, vierde lid onderdelen a tot en met g van de wet, beschrijft en aangeeft welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest is aangewezen; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; uitvoeringsbesluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015; VOG: Verklaring Omtrent het Gedrag; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zzp’er: zelfstandige zonder personeel 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het uitvoeringsbesluit en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.2: Algemene criteria

1.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in zijn zelfredzaamheid of participatie, als de cliënt de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen. 2.Een cliënt met psychische of psychosociale problemen en een cliënt die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving, als de cliënt de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht en/of; gebruikelijke hulp en/of; mantelzorg en/of; hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of; algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of; algemene voorzieningen en/of; andere voorzieningen. 3.Het college kan beleidsregels opstellen over de maatwerkvoorzieningen die op grond van het eerste en het tweede lid beschikbaar zijn. 4.Wanneer een algemene voorziening passend is bij de hulpvraag gaat deze voor een maatwerkvoorziening.

Artikel 3.4: Algemene weigeringsgronden

Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als voor de problematiek die aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór de datum van het besluit op de aanvraag heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld; als de gevraagde voorziening al eerder aan de cliënt is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van die voorziening nog niet verstreken is. Tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen of de cliënt de restwaarde van de voorziening die verloren is gegaan geheel of gedeeltelijk vergoedt; als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan.

Artikel 3.5: Weigeringsgronden woonvoorziening

Geen woonvoorziening wordt verstrekt: als de beperkingen voortkomen uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; Het college treft alleen een voorziening in of aan een woning waar de persoon met beperkingen zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft. Dit kan alleen anders zijn als er sprake is van co-ouderschap; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning; als het om voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten gaat, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; als de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding was op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor de verhuizing is; als de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn beperkingen meest geschikte beschikbare woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is gegeven door het college; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden.

Artikel 4.7: Hulp bij het huishouden

1.Een maatwerkvoorziening voor hulp bij het uitvoeren van huishoudelijke taken, niet zijnde werkzaamheden aan de buitenzijde/tuin, het doen van boodschappen, ramen lappen buitenzijde en/of wassen en strijken, wordt slechts verstrekt, indien: de cliënt niet in staat is tot het voeren van een gestructureerd huishouden; er geen algemeen gebruikelijke of voorliggende voorzieningen aanwezig zijn; er geen sprake is van gebruikelijke hulp. 2.Bij de beoordeling van het aantal minuten die bij schoonmaakondersteuning worden ingezet, wordt gebruik gemaakt van het normenkader van bureau HHM. 3.Bij het vaststellen van het passende aantal minuten hulp bij het huishouden wordt uitgegaan van het in stand houden van een schoon en leefbaar huis.

Artikel 5.3: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb voor een voorziening is nooit hoger dan de kostprijs van de voorziening die de aanvrager zou hebben ontvangen als: het in natura zou zijn verstrekt bij de aanbieder waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende voorziening geen overeenkomst heeft gesloten. 2.De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto zoneprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde zones, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2000 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 3.De hoogte van het pgb voor formele hulp is: Voor zelfredzaamheid en participatie gelijk aan 70 % van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij op basis van het budgetplan van de cliënt passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht; Voor hulp bij het huishouden 65% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura. 4.De hoogte van het pgb voor informele hulp is: Voor zelfredzaamheid en participatie gelijk aan 70% van het pgb tarief voor formele hulp; Voor hulp bij het huishouden gelijk aan de hoogste periodiek van de bijbehorende schaal van de geldende cao VVT. 5.De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking ten minste gelijk aan de hoogste periodiek voor de benodigde hulp in de desbetreffende CAO, vermeerderd met de vakantiebijslag en tegenwaarde van de verlofuren. 6.Indien het op basis van het eerste, tweede of derde lid vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen voorziening te kunnen inkopen, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één aanbieder kan worden ingekocht. 7.De hoogte van een pgb voor vervoer bij gebruik van eigen auto, voor zover niet algemeen gebruikelijk, is conform de maximale belastingvrije kilometer vergoeding met een maximale omvang van 2000 km per jaar. 8.De hoogte van het pgb voor vervoer bedraagt de netto zoneprijs die de gemeente betaalt voor het collectief vervoer vermenigvuldigd met het aantal benodigde zones, waarbij het uitgangspunt geldt dat 2000 kilometer op jaarbasis binnen de eigen leef- en woonomgeving moet kunnen worden gereisd. 9.Het pgb voor een sportvoorziening en de daarmee eventueel samenhangende kosten van onderhoud, verzekering, keuring en reparatie wordt bepaald aan de hand van door de cliënt opgevraagde vergelijkbare offertes, waarbij de prijs van de leverancier die de goedkoopst adequate voorziening kan leveren doorslaggevend is. De gemeente is gemachtigd om een tegenofferte op te vragen, waarbij de economisch meest voordelige uitgangspunt is voor verdere besluitvorming.

Artikel 2.6: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

Bij elke hulpvraag onderzoekt het college of de inwoner gebruik kan maken van een algemeen gebruikelijke voorziening. Dit is een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking, die voor iedereen verkrijgbaar is en die niet of nauwelijks duurder is dan vergelijkbare producten. Het college beoordeelt daarbij of de voorziening financieel haalbaar is voor iemand met een minimuminkomen. In de bijlage staat een lijst met voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen (Bijlage 1: Voorbeelden algemeen gebruikelijke voorzieningen).

Artikel 3.5: Algemene weigeringsgronden

Uit: Beleidsregels Maatschappelijke ondersteuning Gemeente Coevorden 2026

De gemeente verstrekt geen maatwerkvoorziening in de volgende situaties: Lid 1. Andere wettelijke regeling Als er al een passende voorziening bestaat vanuit een andere wet (bijvoorbeeld de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg). Lid 2. Zelf regelen vóór melding Als de inwoner de voorziening al zelf heeft aangeschaft of gerealiseerd vóórdat er een melding bij de gemeente is gedaan. Uitzondering: bij een acute noodsituatie kan de gemeente achteraf beoordelen of vergoeding alsnog noodzakelijk was. Lid 3. Zelf regelen ná melding maar vóór besluit Als de inwoner de voorziening zelf heeft aangeschaft nadat de melding is gedaan en zonder overleg met een Wmo-consulent, maar voordat de gemeente een besluit heeft genomen, dan komt de voorziening niet voor vergoeding in aanmerking. Uitzondering: als de gemeente hiervoor vooraf schriftelijk toestemming heeft gegeven, of als achteraf alsnog vastgesteld kan worden dat de voorziening noodzakelijk was. Lid 4. Vervanging binnen afschrijvingstermijn Als de gevraagde voorziening eerder al is verstrekt en de normale afschrijvingstermijn nog niet is verstreken. Uitzondering: als de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen, of als de inwoner de restwaarde (geheel of gedeeltelijk) vergoedt. Lid 5. Voorzienbaarheid Als de voorziening niet nodig zou zijn geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen of met te verwachten ontwikkelingen. Voorbeeld: een inwoner verhuist naar een woning met veel trappen, terwijl bekend was dat traplopen steeds moeilijker zou worden.