Wmo in Bergen op Zoom: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

Het verhuisprimaat is in principe van toepassing zodra de benodigde woningaanpassingen boven het bedrag van €2.500,- uit komt.

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 42, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

Maatwerkvoorziening in bruikleen (met uitzondering van traplift)

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 15, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

Wanneer een traplift noodzakelijk is kan deze verstrekt worden in bruikleen.

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 43, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

Een traplift valt ook onder een woningaanpassing.

Uit: Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Bergen op Zoom inhoudende Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom, paragraaf 4.1, geldt sinds 1 april 2025 (CVDR737487_1).

Maatwerkvoorziening woningaanpassing (aard- en nagelvaste voorziening, incl. traplift)

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 15, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

5. De inwoner kan – naast de algemene afwijzingsgronden voor een voorziening - geen woonvoorziening krijgen in de volgende situaties: c. de gevraagde voorziening overstijgt de gebruikelijke uitrusting van een sociale huurwoning;

Uit: Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Bergen op Zoom inhoudende Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom, paragraaf 4.1, geldt sinds 1 april 2025 (CVDR737487_1).

Voorbeelden van algemene voorzieningen zijn: • klusjesdiensten om kleine woningaanpassingen te realiseren zoals een conciërge van woongebouwen, de klussendienst, of via de woningstichting (bij huurwoningen);

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 10, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

De voorziening kan met terugwerkende kracht worden beëindigd (ingetrokken).

Uit: Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Bergen op Zoom inhoudende Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom, paragraaf 9.5, geldt sinds 1 april 2025 (CVDR737487_1).

De inwoner met een beperking die zijn woning niet zelf - of met gebruikelijke hulp – schoon en leefbaar kan houden, kan in aanmerking komen voor hulp bij het huishouden (huishoudelijke ondersteuning).

Uit: Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Bergen op Zoom inhoudende Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom, paragraaf 4.3, geldt sinds 1 april 2025 (CVDR737487_1).

2. Huishoudelijke ondersteuning kan worden ingezet om onderstaande te bereiken: a. een schoon en leefbaar huis, en/of

Uit: Verordening van de gemeenteraad van de gemeente Bergen op Zoom inhoudende Integrale Verordening Sociaal Domein Bergen op Zoom, paragraaf 4.3, geldt sinds 1 april 2025 (CVDR737487_1).

Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2025 (2025, bureau HHM).

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 18, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

Bij het invullen van het ondersteuningsplan dient het resultaat zoals omschreven in het overzicht met activiteiten en frequenties en het normenkader voor huishoudelijke ondersteuning als bedoeld in bijlage 3 en 4 te worden bereikt.

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026, artikel 19, geldt sinds 12 mei 2026 (CVDR761619_1).

Categorie / Offerte met een maximum uurtarief van € 20,00

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5 (CVDR347534_1).

Categorie / Offerte met een maximum uurtarief van € 42,50

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5 (CVDR347534_1).

Indien cliënt met het pgb de maatwerkvoorziening ten behoeve van ondersteuning bij huishoudelijke werkzaamheden af wil nemen van een professionele ondersteuningsverlener of -aanbieder, dan kan een pgb worden verstrekt van maximaal € 21,50 per uur.

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2015 (CVDR347534_1).

a.Indien de cliënt met het pgb de maatwerkvoorziening ten behoeve van begeleiding individueel en/of groep af wil nemen van een niet- professionele ondersteuningsverlener of -aanbieder, dan wordt een pgb verstrekt in de vorm van een bedrag per periode ter hoogte van: Offerte met een maximum uurtarief van € 20,00

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2015 (CVDR347534_1).

b.Indien de cliënt met het pgb de maatwerkvoorziening ten behoeve van begeleiding individueel en/of groep af wil nemen van een professionele ondersteuningsverlener of -aanbieder, dan wordt een pgb verstrekt in de vorm van een bedrag per periode ter hoogte van: Offerte met een maximum uurtarief van € 42,50

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2015 (CVDR347534_1).

b.Indien de cliënt met het pgb de maatwerkvoorziening ten behoeve van begeleiding individueel en/of groep af wil nemen van een professionele ondersteuningsverlener of -aanbieder, dan wordt een pgb verstrekt in de vorm van een bedrag per periode ter hoogte van: Bij de maatwerkvoorziening ten behoeve van begeleiding individueel en/of groep kan er sprake zijn van kortdurend verblijf. Voor kortdurend verblijf wordt als voorwaarde gesteld dat dit slechts kan worden toegekend indien er sprake is van een professionele ondersteuningsverlener of -aanbieder. Hiervoor wordt een bedrag van € 450,00 per etmaal beschikbaar gesteld aan de cliënt.

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2015 (CVDR347534_1).

Voor de overgangscliënten die een maatwerkvoorziening ten behoeve van ondersteuning bij wonen (beschermd wonen) in pgb ontvangen maar geen gebruik maken van een wooninitiatief, wordt de jaarlijkse extra toeslag van € 4.000,00 in mindering gebracht op het pgb, i.c. € 333,33 per maand.

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2015 (CVDR347534_1).

Paragraaf 4.1: Geschikte woning (woningaanpassing, los hulpmiddel en/ of verhuizen)

1. De inwoner met een beperking kan in aanmerking komen voor een woonvoorziening om de woning goed te kunnen (blijven) gebruiken. Dit kan zijn in de vorm van een woningaanpassing of een los hulpmiddel. Een los hulpmiddel is een hulpmiddel dat niet aan de woning vastgezet wordt, zoals een verrijdbare tillift of een badplank. Een traplift valt ook onder een woningaanpassing. Deze wordt in bruikleen verstrekt en kan na gebruik ergens anders worden ingezet. 2. Een inwoner met een beperking kan in aanmerking komen voor een woningaanpassing of een hulpmiddel om de woning goed te (blijven) kunnen gebruiken als: a. het normale gebruik van de woning niet mogelijk is door de beperking van de inwoner, en b. verhuizing naar een geschikte woning niet mogelijk is of duurder is dan de woningaanpassing of het losse hulpmiddel. 3. Als een inwoner verblijft in een zorginstelling in Bergen op Zoom, dan kan de woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner worden aangepast. De inwoner kan deze woning dan bezoeken. Het gaat hierbij om minimale aanpassingen. De woonkamer en het toilet van 1 woning wordt dan toegankelijk en bruikbaar gemaakt. Ook kan de woning toegankelijk worden gemaakt, als dat noodzakelijk is voor de bezoeker om de woning te kunnen betreden. De aan te passen woning kan in een andere gemeente staan. 4. Als verhuizing voorgaat op verbouwen, dan kan de inwoner in aanmerking komen voor een geldbedrag voor de verhuizing en de inrichting van een geschikte woning. De gemeente stelt de hoogte van het bedrag vast. Verhuizen gaat bijvoorbeeld voor op verbouwen als een verbouwing niet mogelijk is, of als verhuizen naar een geschikte(re) woning goedkoper is. 5. De inwoner kan – naast de algemene afwijzingsgronden voor een voorziening - geen woonvoorziening krijgen in de volgende situaties: a. de woonvoorziening is bedoeld voor aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex; b. uit het onderzoek blijkt dat er geen sprake is van langdurige belemmeringen in de zelfredzaamheid en/ of participatie van de inwoner; c. de gevraagde voorziening overstijgt de gebruikelijke uitrusting van een sociale huurwoning; d. de gevraagde voorziening is alleen maar gericht op renovatie of aanpassing aan de eisen van deze tijd; e. de belemmeringen die de inwoner in de woning ervaart, zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt; f. de inwoner is verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning en er was geen belangrijke reden voor de verhuizing; g. de inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft gegeven, of h. de belemmeringen die de inwoner ervaart, zijn het gevolg van de bouwkundige of woontechnische staat van de woning. Daaronder valt ook de toegankelijkheid van de woning.

Paragraaf 8.3: Persoonsgebonden budget (pgb)

[Jeugdwet, Wmo] 8.3.1 Voorwaarden – algemeen 1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als hij in aanmerking komt voor een geïndiceerde voorziening op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner is in staat de eigen situatie te overzien. Als er sprake is van een budgetbeheerder dan moet deze in staat zijn de situatie van de zorgvrager te overzien; b. de inwoner heeft een duidelijk beeld van de zorgvraag en is in staat onafhankelijk voor een dienstverlener te kiezen; c. de inwoner of budgetbeheerder is op de hoogte van de rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb of weet de juiste instanties te vinden en heeft voldoende kennis van werk- of opdrachtgeverschap; d. de inwoner of budgetbeheerder heeft inzicht in de bestedingen van het pgb en kan hierover verantwoording afleggen aan de gemeente. En is in staat om de taken die horen bij het pgb goed uit te voeren. De taken zijn onder andere het opstellen van een (budget)plan en het afsluiten van een zorgovereenkomst; e. de inwoner of budgetbeheerder kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen; f. de hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit en is gelijkwaardig aan zorg in natura. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner; g. de inwoner heeft geen schulden. 2. De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: a. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener; b. de gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken; c. de inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. het voeren van een pgb-administratie; c. ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; d. kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s) en e. betaling van de eigen bijdrage. 8.3.2 Professionele of niet-professionele hulp 1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp: 2. Van professionele hulp is sprake als iemand beroepsmatig zorg of maatschappelijke diensten aanbiedt. Deze zorg- of dienstverlener moet staan ingeschreven in de Kamer van Koophandel en door de belastingdienst als ondernemer voor deze diensten worden aangemerkt. Daarnaast moet de professionele hulpverlener diploma’s, certificaten en registraties (bijvoorbeeld SKJ of BIG) hebben die passen bij de te geven ondersteuning. 3. Niet-professionele hulp wordt geleverd door een niet-professionele zorg-of dienstverlener, bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: a. de tarieven zijn niet hoger dan voor een professionele dienstverlener; b. de niet-professionele dienstverlener is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van (maatschappelijke) ondersteuning verbonden zijn; c. er is bij deze niet-professionele dienstverlener geen sprake van dreigende overbelasting. Indien overbelasting dreigt, dan vraagt de gemeente eventueel een medisch advies aan. De gemeente kan (tijdelijk) ondersteuning bieden om overbelasting bij de niet-professionele dienstverlener te voorkomen. 8.3.3 Hoogte en tarief pgb 1. De hoogte van een pgb: a. wordt vastgesteld door de gemeente op basis van het budgetplan. In het plan staat ook hoe de inwoner het pgb gaat besteden; b. bedraagt nooit meer dan de kostprijs; c. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate beschikbare maatwerkvoorziening in natura; d. is voldoende voor veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatwerkvoorzieningen. 2. Hoogte pgb per voorziening: a. Voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of op grond van de overeenkomst met de gecontracteerde dienstverlener; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de noodzakelijke ondersteuning en of er vervoer van de dienstverlener moet worden bekostigd; iii. dat dit geldt voor zowel professionele als niet-professionele dienstverleners; iv. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. b. Voor kortdurend verblijf geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iii. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. c. Voor beschermd wonen en beschermd thuis geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de ondersteuning bij wonen, de vorm van huisvesting, wel/geen groepsbegeleiding, wel/ geen noodzaak voor vervoer; iii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iv. dat de tarieven worden jaarlijks door de gemeente gepubliceerd; v. dat gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep de ondersteuning die vanuit een pgb worst gefinancierd alleen uitgevoerd mag worden door een professionele, geregistreerde zorgaanbieder die specifiek op de inwoner specialistische ondersteuning kan bieden op het vlak van beschermd wonen of beschermd thuis. d. Voor een vervoermiddel (zoals scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem) geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor het vervoersmiddel die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. e. Voor rolstoel en sportvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de rolstoel of sportvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. f. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van (rolstoel)taxivervoer geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde professionele vervoerder voor het leveren van de betreffende maatwerkvoorziening in natura; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. g. Voor een alternatieve vervoersvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief per kilometer; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. h. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van een autoaanpassing geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat niet hoger dan de kosten die de gemeente zou hebben gemaakt als de inwoner gebruik had kunnen maken van een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar gedurende 7 jaar. i. Voor een woonvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de woonvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat er rekening wordt gehouden met een reële termijn voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. j. Voor een woonvoorziening in de vorm van het bezoekbaar maken van een woning geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat dit is gelimiteerd tot het bezoekbaar maken van de woonkamer en het toilet van één bepaalde woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner; iii. dat de aanpassing noodzakelijk is om de woning te kunnen betreden; iv. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 8.3.4 Verantwoording pgb 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten met de hulp zijn behaald. De inwoner is verplicht die informatie te geven. 2. Als een inwoner geïndiceerde ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is. 8.3.5 Opschorten pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als de gemeente het ernstige vermoeden heeft dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; b. de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; c. de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; d. de inwoner langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswetof als e. de inwoner langer dan 1 maand geen ondersteuning vanuit het pgb ontvangt.

Paragraaf 8.4: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

[Wmo; Jeugd] 1. Een inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een geïndiceerde Wmo-voorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van de geïndiceerde voorziening of totdat de kostprijs van de geïndiceerde voorziening is bereikt. 2 Lid 1 geldt niet voor rolstoelvoorzieningen (uitgezonderd sportrolstoelen, hiervoor wordt wel een eigen bijdrage gevraagd), (rolstoel)taxivervoer en alternatieve vervoersvoorzieningen. 3. Inwoners die een maatwerkvoorziening voor (rolstoel)taxivervoer in natura (deeltaxi) hebben, betalen een instaptarief en een tarief per gereisde kilometer. Regio West-Brabant stelt de tarieven vast. Let op: dit wijkt af van artikel 2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning. 4. De eigen bijdrage wordt door het Centraal Administratiekantoor (CAK) vastgesteld en geïnd. De bijdrage overstijgt nooit de kostprijs van de voorziening. 5. De kostprijs van geïndiceerde voorziening die wordt verstrekt in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt, of na overleg met de leverancier of aanbieder. Het bedrag is gelijk aan het bedrag dat de gemeente moet betalen aan de leverancier of aanbieder van de geïndiceerde ondersteuning. 6. De eigen bijdrage van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, betalen de onderhoudsplichtige ouders. Die verplichting geldt ook voor: a. de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) en voor b. degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. 7. Ook aanbieders van een algemene voorziening mogen aan deelnemers een vergoeding vragen voor deelname aan of gebruik van de voorziening.

Paragraaf 2.2: Onderzoek na de melding

2.2.1 Doel en procedure van het gesprek 1. Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, van het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Het gesprek vindt zo snel mogelijk na de melding plaats. 2. De inwoner kan vragen of iemand hem ondersteunt bij het gesprek. De inwoner kan ook gebruik maken van een cliëntondersteuner. Deze helpt gratis en is onafhankelijk. 3. De inwoner laat een geldig identiteitsbewijs zien. Voor de Jeugdwet is het genoeg het Burgerservicenummer te controleren. Dit kan met een document waar dit op staat of met een check in de Basisregistratie Personen. 4. Het gesprek kan - na afstemming met de inwoner - achterwege blijven als het niet bijdraagt aan het toekennen van de (inkomens)voorziening. Of als de situatie van de inwoner al voldoende duidelijk is om een zorgvuldig besluit te nemen. 2.2.2 Gesprek en onderzoek 1. De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente verkent eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk effect de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 3: De gemeente brengt in kaart welke hulp nodig is. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2. Relevante aanvullende informatie die de medewerker voor, tijdens of na het gesprek ontvangt, gebruikt de medewerker bij het onderzoek. 3. Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan informeert de gemeente de inwoner ook over de taken, werkzaamheden en voorwaarden die horen bij een pgb. Zie ook hoofdstuk 8 van deze verordening over de vormen van ondersteuning. 4. Als de inwoner een bijdrage in de kosten van de voorziening moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 2.2.3 Ondersteuningsplan 1. De medewerker van de gemeente of ISD Brabantse Wal maakt een gespreksverslag van de uitkomsten van het onderzoek. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden als bijlage aan het gespreksverslag toegevoegd. 2. Als uit het onderzoek komt dat er een geïndiceerde voorziening nodig is voor begeleiding [Jeugd/ Wmo] of huishoudelijke ondersteuning [Wmo], dan wordt er een ondersteuningsplan opgesteld. In het plan staat hoe er met de geïndiceerde voorziening gewerkt wordt aan de ondersteuningsdoelen van de inwoner. Voor voorzieningen in de Jeugdwet heet dit plan een gezinsplan.

Paragraaf 2.4: Beslissing

2.4.1 Inhoud besluit 1. De gemeente legt in een brief of digitaal bericht uit wat het besluit is en stuurt dit naar de inwoner. Als de inwoner een vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, als geldbedrag of op een andere manier wordt gegeven. Zie ook Hoofdstuk 8 over vormen van hulp. Als de gemeente géén hulp geeft, staat in het bericht op welke wijze de inwoner zijn problemen op kan lossen. Bijvoorbeeld eigen kracht, gebruikelijke hulp, voorliggende voorzieningen, algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen. 2. Geeft de gemeente de voorziening ‘in natura’ (een product of een dienst), dan staat in het besluit in ieder geval: a. welke voorziening wordt toegekend en wat het doel van de voorziening is; b. wanneer de voorziening ingaat en hoe lang voorziening duurt; c. door wie de voorziening wordt gegeven; d. welke voorwaarden en verplichtingen er voor de voorziening gelden. 3. Geeft de gemeente de voorziening in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: a. voor welke voorziening het pgb bedoeld is; b. wat het doel is van die voorziening; c. hoe hoog het pgb is en hoe dat berekend is; d. wanneer de voorziening ingaat en wanneer de voorziening eindigt; e. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; f. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4. Geeft de gemeente de ondersteuning in de vorm van geld, dan staat in het besluit in ieder geval: a. hoeveel het is; b. voor welk doel het geld wordt gegeven; c. wanneer het geld wordt betaald; d. wanneer ondersteuning ingaat en wanneer deze eindigt; e. wanneer het geld wordt betaald en f. welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het uitgeven van geld. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 6. De gemeente informeert de inwoner over de manier waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen het besluit. (Zie ook Hoofdstuk 11 van deze verordening).

Paragraaf 8.1: Financiële hulp

1. De inwoner die hulp van de gemeente ontvangt, krijgt die hulp in de vorm van geld, als dat in de wet of in deze verordening zo is geregeld. Financiële hulp kan een lening zijn of een bedrag ‘om niet’. ‘Om niet’ betekent geen lening, maar een gift. 2. De gemeente betaalt de inwoner binnen 6 weken nadat een betalingsbesluit is genomen. Dat is de wettelijk vastgestelde termijn. De gemeente kan een andere termijn vaststellen, als er niet binnen 6 weken betaald kan worden. NB. Een pgb voor ondersteuning wordt door de SVB betaald. 3. De gemeente betaalt op het bankrekeningnummer dat de inwoner heeft doorgegeven. De gemeente kan het bedrag op een andere manier, in een andere vorm of aan een andere persoon betalen. De gemeente kan dat doen, als het doel van de hulp alleen op die manier kan worden bereikt. Het kan bijvoorbeeld gaan om een betaling aan een hulpverlener of een schuldeiser van de inwoner. 4. De gemeente kan het geld verrekenen met een vordering op de inwoner, als dit volgens de wettelijke regels mogelijk is. Het moet gaan om een vordering op grond van een van de wetten waarop deze verordening is gebaseerd. 5. De gemeente kan een betalingsbesluit nemen, zonder de inwoner daar met een brief over te informeren. De gemeente stelt de inwoner dan wel op een andere geschikte manier op de hoogte van het betalingsbesluit.

Paragraaf 8.3: Persoonsgebonden budget (pgb)

[Jeugdwet, Wmo] 8.3.1 Voorwaarden – algemeen 1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als hij in aanmerking komt voor een geïndiceerde voorziening op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner is in staat de eigen situatie te overzien. Als er sprake is van een budgetbeheerder dan moet deze in staat zijn de situatie van de zorgvrager te overzien; b. de inwoner heeft een duidelijk beeld van de zorgvraag en is in staat onafhankelijk voor een dienstverlener te kiezen; c. de inwoner of budgetbeheerder is op de hoogte van de rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb of weet de juiste instanties te vinden en heeft voldoende kennis van werk- of opdrachtgeverschap; d. de inwoner of budgetbeheerder heeft inzicht in de bestedingen van het pgb en kan hierover verantwoording afleggen aan de gemeente. En is in staat om de taken die horen bij het pgb goed uit te voeren. De taken zijn onder andere het opstellen van een (budget)plan en het afsluiten van een zorgovereenkomst; e. de inwoner of budgetbeheerder kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen; f. de hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit en is gelijkwaardig aan zorg in natura. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner; g. de inwoner heeft geen schulden. 2. De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: a. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener; b. de gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken; c. de inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. het voeren van een pgb-administratie; c. ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; d. kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s) en e. betaling van de eigen bijdrage. 8.3.2 Professionele of niet-professionele hulp 1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp: 2. Van professionele hulp is sprake als iemand beroepsmatig zorg of maatschappelijke diensten aanbiedt. Deze zorg- of dienstverlener moet staan ingeschreven in de Kamer van Koophandel en door de belastingdienst als ondernemer voor deze diensten worden aangemerkt. Daarnaast moet de professionele hulpverlener diploma’s, certificaten en registraties (bijvoorbeeld SKJ of BIG) hebben die passen bij de te geven ondersteuning. 3. Niet-professionele hulp wordt geleverd door een niet-professionele zorg-of dienstverlener, bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: a. de tarieven zijn niet hoger dan voor een professionele dienstverlener; b. de niet-professionele dienstverlener is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van (maatschappelijke) ondersteuning verbonden zijn; c. er is bij deze niet-professionele dienstverlener geen sprake van dreigende overbelasting. Indien overbelasting dreigt, dan vraagt de gemeente eventueel een medisch advies aan. De gemeente kan (tijdelijk) ondersteuning bieden om overbelasting bij de niet-professionele dienstverlener te voorkomen. 8.3.3 Hoogte en tarief pgb 1. De hoogte van een pgb: a. wordt vastgesteld door de gemeente op basis van het budgetplan. In het plan staat ook hoe de inwoner het pgb gaat besteden; b. bedraagt nooit meer dan de kostprijs; c. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate beschikbare maatwerkvoorziening in natura; d. is voldoende voor veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatwerkvoorzieningen. 2. Hoogte pgb per voorziening: a. Voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of op grond van de overeenkomst met de gecontracteerde dienstverlener; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de noodzakelijke ondersteuning en of er vervoer van de dienstverlener moet worden bekostigd; iii. dat dit geldt voor zowel professionele als niet-professionele dienstverleners; iv. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. b. Voor kortdurend verblijf geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iii. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. c. Voor beschermd wonen en beschermd thuis geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de ondersteuning bij wonen, de vorm van huisvesting, wel/geen groepsbegeleiding, wel/ geen noodzaak voor vervoer; iii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iv. dat de tarieven worden jaarlijks door de gemeente gepubliceerd; v. dat gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep de ondersteuning die vanuit een pgb worst gefinancierd alleen uitgevoerd mag worden door een professionele, geregistreerde zorgaanbieder die specifiek op de inwoner specialistische ondersteuning kan bieden op het vlak van beschermd wonen of beschermd thuis. d. Voor een vervoermiddel (zoals scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem) geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor het vervoersmiddel die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. e. Voor rolstoel en sportvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de rolstoel of sportvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. f. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van (rolstoel)taxivervoer geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde professionele vervoerder voor het leveren van de betreffende maatwerkvoorziening in natura; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. g. Voor een alternatieve vervoersvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief per kilometer; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. h. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van een autoaanpassing geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat niet hoger dan de kosten die de gemeente zou hebben gemaakt als de inwoner gebruik had kunnen maken van een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar gedurende 7 jaar. i. Voor een woonvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de woonvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat er rekening wordt gehouden met een reële termijn voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. j. Voor een woonvoorziening in de vorm van het bezoekbaar maken van een woning geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat dit is gelimiteerd tot het bezoekbaar maken van de woonkamer en het toilet van één bepaalde woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner; iii. dat de aanpassing noodzakelijk is om de woning te kunnen betreden; iv. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 8.3.4 Verantwoording pgb 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten met de hulp zijn behaald. De inwoner is verplicht die informatie te geven. 2. Als een inwoner geïndiceerde ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is. 8.3.5 Opschorten pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als de gemeente het ernstige vermoeden heeft dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; b. de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; c. de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; d. de inwoner langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswetof als e. de inwoner langer dan 1 maand geen ondersteuning vanuit het pgb ontvangt.

Artikel 6: Uitbetaling pgb

Uit: Uitvoeringsbesluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2018

De uitbetaling van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, kortdurend verblijf en beschermd wonen vindt plaats via de SVB na: ontvangst van het door de cliënt opgestelde budgetplan, en; verzending van het besluit door het college, en; ontvangst door de SVB van een door de cliënt volledig ingevulde zorgovereenkomst, en; goedkeuring van de zorgovereenkomst door het college, en; ontvangst door de SVB van een door de cliënt volledig ingevulde verantwoording van het besteedde pgb. Indien uitbetaling van pgb voor huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, kortdurend verblijf en beschermd wonen door de SVB wordt gemandateerd aan het college, vindt uitbetaling plaats door het college na: ontvangst van het door de cliënt opgestelde budgetplan, en; verzending van het besluit door het college, en; ontvangst door het college van een door de cliënt volledig ingevulde zorgovereenkomst, en; goedkeuring van de zorgovereenkomst door het college, en; ontvangst door het college van een door de cliënt volledig ingevulde verantwoording van het besteedde pgb. Uitbetaling van het pgb voor hulpmiddelen, sportvoorzieningen, autoaanpassingen en verhuishulp vindt plaats door het college na: ontvangst van het door de cliënt opgestelde budgetplan inclusief offerte(s) en; verzending van het besluit door het college, en; ontvangst van de factuur. Uitbetaling van het pgb voor aard- en nagelvaste voorzieningen ten behoeve van wonen en het bezoekbaar maken van een woning vindt plaats door het college na: ontvangst van het door het cliënt opgestelde budgetplan inclusief offerte(s) en; verzending van het besluit door het college, en; uitvoering van de werkzaamheden, en; ontvangst van de factuur, en; controle en goedkeuring van de uitgevoerde werkzaamheden (bij een bedrag boven de €10.000,-). Uitbetaling van het pgb voor (rolstoel)taxivervoer en alternatieve vervoersvoorzieningen vindt plaats door het college na: verzending van het besluit door het college, en; ontvangst van de (verzamel)factuur en een rittenregistratie (bij het gebruik van een (rolstoel)taxivervoer) of; een rittenregistratie (bij een alternatieve vervoersvoorziening).

Artikel 7: Verantwoording pgb

Uit: Uitvoeringsbesluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2018

De verantwoording van het pgb vindt plaats op grond van artikel 12, lid 8.c, van de verordening. Verantwoording van het pgb voor huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, kortdurend verblijf en beschermd wonen vindt plaats door middel van een door de SVB beschikbaar gesteld formulier waarbij de in het formulier opgenomen gegevens dienen te worden vermeld. De SVB beoordeelt of het door de cliënt gedeclareerde pgb overeenkomt met het verstrekte pgb. Verantwoording van het pgb voor hulpmiddelen, sportvoorzieningen en autoaanpassingen door de cliënt aan het college vindt plaats binnen drie maanden na dagtekening van het besluit en omvat minimaal: een factuur van de maatwerkvoorziening (bij aanschaf van een maatwerkvoorziening) of een huur- of leaseovereenkomst (bij huur/lease van een maatwerkvoorziening). Uit de factuur of huur- of leaseovereenkomst moet kunnen worden opgemaakt dat:1. met de aanschaf van de maatwerkvoorziening is voldaan aan het programma van eisen, en;2. de te bereiken resultaten, waarvoor het pgb is verstrekt, met de maatwerkvoorziening worden behaald. b. daar waar opgenomen in het (toekennings)besluit: een door cliënt afgesloten verzekerings-, onderhouds- en servicecontract. 4. Verantwoording van het pgb voor een aard- en nagelvaste voorziening ten behoeve van wonen of het bezoekbaar maken van een woning door de cliënt aan het college vindt plaats binnen zes maanden (bij kosten minder dan € 20.000,00) of twaalf maanden (bij kosten vanaf € 20.000,00) na dagtekening van het besluit en omvat minimaal: . a. een factuur van de maatwerkvoorziening (bij aanschaf van een maatwerkvoorziening) of een huur- of leaseovereenkomst (bij huur/lease van een maatwerkvoorziening). Uit de factuur of huur- of leaseovereenkomst moet kunnen worden opgemaakt dat: 1. met de aanschaf van de voorziening is voldaan aan het programma van eisen, en; 2. de te bereiken resultaten, waarvoor het pgb is verstrekt, met de voorziening worden behaald. b. daar waar opgenomen in het (toekennings)besluit: een door cliënt afgesloten verzekerings-, onderhouds- en servicecontract. 5. Verantwoording van het pgb voor verhuishulp door de cliënt aan het college vindt plaats binnen drie maanden na dagtekening van het besluit en omvat minimaal een factuur waaruit kan worden opgemaakt dat het te bereiken resultaat, waarvoor het pgb is verstrekt, met de maatwerkvoorziening is behaald. 6. Verantwoording van het pgb voor (rolstoel)taxivervoer of een alternatieve vervoersvoorziening door cliënt aan het college vindt plaats binnen 3 maanden na dagtekening van het besluit en daaropvolgend ten minste ieder kwartaal, en omvat minimaal een (verzamel)factuur en een rittenregistratie (bij (rolstoel)taxivervoer) of (bij een alternatieve vervoersvoorziening) een rittenregistratie, waaruit moet kunnen worden opgemaakt wat het aantal kilometers is dat in de aflopen maanden is afgelegd met het betreffende vervoersmiddel. 7. Het college vraagt (aanvullend) verantwoording voor de besteding van het pgb op indien daar naar aanleiding van de declaratie/verantwoording (bij de SVB en/of het college) van het pgb door de cliënt reden toe bestaat. De cliënt zal worden verzocht andere gegevens zoals bijvoorbeeld een bankafschrift te overleggen aan het college ten behoeve van de controle van de verantwoording. 8. In alle overige gevallen dient de cliënt op verzoek van het college een verantwoording van het pgb te kunnen overleggen. Dit zal steekproefsgewijs plaatsvinden.

Artikel 2: Verstrekking persoonsgebonden budget

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015

Een cliënt die een maatwerkvoorziening krijgt toegekend, heeft als aan de voorwaarden zoals aangegeven in artikel 2.3.6, lid 2, van de wet, wordt voldaan, het recht om te kiezen voor een pgb.

Artikel 3: Persoonsgebonden budget

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015

1. Het pgb voor een maatwerkvoorziening bestaat uit een vergoeding van de in aanmerking komende kosten. Hierbij wordt uitgegaan van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. 2. Bij de verstrekking van een pgb stelt de gemeente een programma van eisen voor de maatwerkvoorziening op.

Artikel 8: pgb tarieven niet professionele dienstverleners

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026

In artikel 8.3.3 van de Integrale Verordening sociaal domein gemeente Bergen op Zoom 2025 is vastgelegd hoe het pgb voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding wordt bepaald. De hoogte van het pgb voor een niet professionele dienstverlener wordt vastgesteld op basis van het minimumloon inclusief vakantietoeslag en compensatie voor verlofuren. Als de budgethouder werkgeverslasten moet afdragen, wordt het budget met die lasten verhoogd. Het college past de tarieven automatisch aan bij wijzigingen in het wettelijk minimumloon of de daarop betrekking hebbende regelgeving. Deze aanpassingen vereisen geen wijziging van de beleidsregels.

Paragraaf 2.2: Onderzoek na de melding

2.2.1 Doel en procedure van het gesprek 1. Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, van het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Het gesprek vindt zo snel mogelijk na de melding plaats. 2. De inwoner kan vragen of iemand hem ondersteunt bij het gesprek. De inwoner kan ook gebruik maken van een cliëntondersteuner. Deze helpt gratis en is onafhankelijk. 3. De inwoner laat een geldig identiteitsbewijs zien. Voor de Jeugdwet is het genoeg het Burgerservicenummer te controleren. Dit kan met een document waar dit op staat of met een check in de Basisregistratie Personen. 4. Het gesprek kan - na afstemming met de inwoner - achterwege blijven als het niet bijdraagt aan het toekennen van de (inkomens)voorziening. Of als de situatie van de inwoner al voldoende duidelijk is om een zorgvuldig besluit te nemen. 2.2.2 Gesprek en onderzoek 1. De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente verkent eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk effect de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 3: De gemeente brengt in kaart welke hulp nodig is. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2. Relevante aanvullende informatie die de medewerker voor, tijdens of na het gesprek ontvangt, gebruikt de medewerker bij het onderzoek. 3. Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan informeert de gemeente de inwoner ook over de taken, werkzaamheden en voorwaarden die horen bij een pgb. Zie ook hoofdstuk 8 van deze verordening over de vormen van ondersteuning. 4. Als de inwoner een bijdrage in de kosten van de voorziening moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 2.2.3 Ondersteuningsplan 1. De medewerker van de gemeente of ISD Brabantse Wal maakt een gespreksverslag van de uitkomsten van het onderzoek. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden als bijlage aan het gespreksverslag toegevoegd. 2. Als uit het onderzoek komt dat er een geïndiceerde voorziening nodig is voor begeleiding [Jeugd/ Wmo] of huishoudelijke ondersteuning [Wmo], dan wordt er een ondersteuningsplan opgesteld. In het plan staat hoe er met de geïndiceerde voorziening gewerkt wordt aan de ondersteuningsdoelen van de inwoner. Voor voorzieningen in de Jeugdwet heet dit plan een gezinsplan.

Paragraaf 2.4: Beslissing

2.4.1 Inhoud besluit 1. De gemeente legt in een brief of digitaal bericht uit wat het besluit is en stuurt dit naar de inwoner. Als de inwoner een vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, als geldbedrag of op een andere manier wordt gegeven. Zie ook Hoofdstuk 8 over vormen van hulp. Als de gemeente géén hulp geeft, staat in het bericht op welke wijze de inwoner zijn problemen op kan lossen. Bijvoorbeeld eigen kracht, gebruikelijke hulp, voorliggende voorzieningen, algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen. 2. Geeft de gemeente de voorziening ‘in natura’ (een product of een dienst), dan staat in het besluit in ieder geval: a. welke voorziening wordt toegekend en wat het doel van de voorziening is; b. wanneer de voorziening ingaat en hoe lang voorziening duurt; c. door wie de voorziening wordt gegeven; d. welke voorwaarden en verplichtingen er voor de voorziening gelden. 3. Geeft de gemeente de voorziening in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: a. voor welke voorziening het pgb bedoeld is; b. wat het doel is van die voorziening; c. hoe hoog het pgb is en hoe dat berekend is; d. wanneer de voorziening ingaat en wanneer de voorziening eindigt; e. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; f. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4. Geeft de gemeente de ondersteuning in de vorm van geld, dan staat in het besluit in ieder geval: a. hoeveel het is; b. voor welk doel het geld wordt gegeven; c. wanneer het geld wordt betaald; d. wanneer ondersteuning ingaat en wanneer deze eindigt; e. wanneer het geld wordt betaald en f. welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het uitgeven van geld. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 6. De gemeente informeert de inwoner over de manier waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen het besluit. (Zie ook Hoofdstuk 11 van deze verordening).

Paragraaf 6.4: Leerlingenvervoer

[Llv] Ieder kind heeft recht op passend onderwijs of onderwijs dat aansluit bij de levensovertuiging of godsdienst van de ouders. We noemen dat een toegankelijke school. Met een toegankelijke school wordt bedoeld: a. een school die het soort onderwijs geeft dat het kind nodig heeft, vanwege zijn lichamelijke of geestelijke situatie; b. van de gewenste levensbeschouwelijke of godsdienstige richting is, of het openbaar onderwijs, of c. waar plaats is voor het kind. Soms is de afstand van huis naar school groot voor het kind of kan het kind vanwege zijn beperking niet zelfstandig naar school reizen. Ouders kunnen dan in bepaalde gevallen een beroep doen op leerlingenvervoer. In dit hoofdstuk is geregeld hoe de gemeente ouders ondersteunt bij het vervoer van hun kind naar school. 6.4.1 Uitgangspunten 1. Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat hun kinderen naar school gaan. Ouders kunnen bij de gemeente een aanvraag doen voor hulp bij het vervoer van hun kind van de woning naar school. 2. De hulp van de gemeente heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om een vergoeding voor reiskosten of om aangepast vervoer dat wordt geregeld door de gemeente, zoals een taxibusje. Het kan zijn dat ouders een deel van de kosten zelf moeten betalen. Dat is de eigen bijdrage en wordt geregeld in artikel 6.4.1 van dit hoofdstuk. 3. Als ouders een vervoersvoorziening krijgen en het kind wordt meerderjarig, dan wordt de vervoersvoorziening niet langer aan de ouders verstrekt. Het kind kan dan zelf in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening, als het aan de voorwaarden voldoet. 6.4.2 Onderzoek 1. De gemeente onderzoekt of ouders in aanmerking komen voor een vervoersvoorziening. Als dat zo is, gaat de gemeente na welke voorziening er nodig is. Er kan een gesprek over zelfstandigheid worden gevoerd. De gemeente onderzoekt dan met welk vervoermiddel het kind kan reizen en welke route naar school de kortste veilige route voor het kind is. Ook gaat de gemeente na of er begeleiding nodig is bij het reizen. 2. Voor het bepalen van de route naar school maakt de gemeente gebruik van de actuele routeplanner van de ANWB. De gemeente berekent wat de kortste afstand is van de woning van het kind naar school. 3. Gaat het kind naar de basisschool, dan onderzoekt de gemeente in bepaalde gevallen ook hoe hoog het inkomen van de ouders is. Dat is nodig om te bepalen of ouders een eigen bijdrage moeten betalen. 6.4.3 Voorwaarden 1. De gemeente verstrekt een vervoersvoorziening aan ouders voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. minimaal 4 jaar oud is, of minimaal 3 jaar oud is als het om een doof of slechthorend kind gaat dat speciaal onderwijs volgt; b. naar de basisschool of een speciale school voor basisonderwijs gaat of speciaal onderwijs of voortgezet onderwijs volgt, en c. vanwege een langdurige beperking niet zelfstandig met het openbaar vervoer (OV) of met de fiets kan reizen, maar begeleiding of aangepast vervoer nodig heeft. 2. De gemeente verstrekt ook een vervoersvoorziening aan ouders, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. minimaal 4 jaar oud is, b. naar de basisschool of een speciale school voor basisonderwijs gaat of speciaal onderwijs volgt (niet voortgezet onderwijs), en c. de dichtstbijzijnde voor het kind toegankelijke school, meer dan 5 kilometer van de woning van het kind afligt. 3. De gemeente verstrekt ook een vervoersvoorziening aan ouders, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, als het kind vanwege een specifieke onderwijskundige behoefte naar een school op een grotere afstand gaat dan de dichtstbijzijnde toegankelijke school, en a. ouders overtuigend hebben aangetoond wat de specifieke en noodzakelijke onderwijskundige behoefte is van hun kind; b. ouders overtuigend hebben aangetoond dat de dichtstbijzijnde, toegankelijke school niet het noodzakelijke specifieke onderwijsaanbod biedt, en c. met het samenwerkingsverband primair- of voortgezet onderwijs zijn afspraken gemaakt over de deskundige en er is overleg gevoerd over het aanbod van onderwijs bij de dichtstbijzijnde, toegankelijke school. 4. De gemeente kan ook een vervoersvoorziening aan ouders verstrekken, voor hun kind dat in de gemeente Bergen op Zoom verblijft, en a. voortgezet speciaal onderwijs volgt; b. niet zelfstandig van het OV of de fiets gebruik kan maken, en c. de dichtstbijzijnde toegankelijke school meer dan 5 kilometer van de woning van het kind afligt. 5. Ouders krijgen geen vergoeding voor het vervoer van hun kind, als het kind meereist met een andere ouder die van de gemeente een vergoeding krijgt voor het vervoer van zijn eigen kind. 6. De gemeente verstrekt aan ouders een vergoeding voor de reiskosten van een begeleider, als hun kind begeleiding nodig heeft bij het vervoer naar school en de ouders voor dit kind een vervoersvoorziening krijgen. De ouders moeten wel overtuigend hebben aangetoond, dat het kind niet zonder begeleiding met het OV of de fiets kan reizen. 6.4.4 Bijzondere regeling voor weekend- en vakantievervoer 1. Met inachtneming van artikel 8 kennen burgemeester en wethouders desgewenst een vervoersvoorziening voor het weekeinde en de vakantie toe aan de in de gemeente wonende ouders van de leerling die, met het oog op het volgen van voor hem passend speciaal onderwijs of voortgezet speciaal onderwijs in een internaat of pleeggezin verblijft. 2. Burgemeester en wethouders kennen aan de ouders een vervoersvoorziening toe voor het weekeindevervoer van de leerling voor de, eenmaal per weekeinde gemaakte, reis van het internaat of het pleeggezin waar de leerling verblijft, naar de woning van de ouders en terug, voor zover de weekeinden niet vallen binnen de in het tweede lid bedoelde schoolvakanties. 3. Burgemeester en wethouders kennen aan de ouders een vervoersvoorziening toe voor het vakantievervoer van de leerling voor de, eenmaal per schoolvakantie van twee dagen of meer, gemaakte reis van het internaat of het pleeggezin waar de leerling verblijft, naar de woning van de ouders en terug, voor zover de vakantie voorkomt in de schoolgids van de school die de leerling bezoekt. 6.4.5 Vorm en hoogte van de vervoersvoorziening 1. De gemeente bepaalt de vervoersvoorziening aan de hand van de afstand tussen de woning of de opstapplaats en de dichtstbijzijnde toegankelijke school. 2. Gaat het om een speciale school voor basisonderwijs, dan wordt de vervoersvoorziening vastgesteld over de afstand tussen de woning van het kind en a. de dichtstbijzijnde toegankelijke speciale school voor basisonderwijs in het samenwerkingsverband van de school waar het kind vandaan komt, of b. een andere speciale school voor basisonderwijs in dat samenwerkingsverband, als het vervoer naar die school voor de gemeente minder zou kosten dan het vervoer naar de dichtstbijzijnde speciale school voor basisonderwijs. 3. Als aan de voorwaarden is voldaan, stemt de gemeente de vervoersvoorziening af op de goedkoopste manier van reizen. Als het kind naar school kan fietsen (eventueel met begeleiding), dan krijgen de ouders een vergoeding voor het gebruik van de fiets op basis van de van het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer. Kan het kind niet fietsen naar school, ook niet met begeleiding, dan kunnen de ouders een vergoeding krijgen voor het OV. Als ouders in aanmerking komen voor aangepast vervoer, dan kunnen ouders daarvan gebruikmaken voor het vervoer van hun kind. Ouders kunnen het kind ook zelf vervoeren, als de gemeente toestemming geeft. Gaat het kind naar de basisschool, dan betalen de ouders de reiskosten soms zelf. 4. Ouders komen in aanmerking voor aangepast vervoer, in de volgende gevallen: a. het kind is met het OV meer dan anderhalf uur onderweg en de reistijd met aangepast vervoer kan teruggebracht worden tot 50% van de reistijd met het OV; b. OV naar school ontbreekt en het kind kan niet met de fiets naar school (ook niet met begeleiding); c. het kind kan niet begeleid worden door de ouders of anderen, of begeleiding heeft grote nadelen voor het gezin en een andere oplossing is niet mogelijk; d. het kind heeft langdurige beperkingen waardoor hij niet met het OV kan reizen (ook niet met begeleiding), en/of e. het kind is op 1 augustus van het lopende schooljaar (de peildatum) jonger dan 9 jaar. 5. Als een begeleider meerdere kinderen begeleidt, dan vergoedt de gemeente de reiskosten van één begeleider. 6. Bestaat de vervoersvoorziening uit een vergoeding voor de reiskosten, dan is de hoogte van die vergoeding afhankelijk van de reisafstand naar de dichtstbijzijnde voor het kind toegankelijke school. De reisafstand wordt bepaald via de kortste veilige route op basis van de routeplanner van de ANWB. Als ouders recht hebben op een vervoersvoorziening op basis van het OV, dan is de vergoeding gebaseerd op de kosten van het OV. 7. De gemeente houdt bij het vaststellen van de vervoersvoorziening rekening met andere (gedeeltelijke) vergoedingen voor de reiskosten die ouders voor het kind ontvangen. Die andere vergoedingen trekt de gemeente af van de vergoeding die de gemeente geeft. Bij aangepast vervoer brengt de gemeente dan een bedrag (de eigen bijdrage) bij de ouders in rekening. 8. De vergoeding van de gemeente voor het gebruik van een eigen vervoermiddel wordt berekend op basis van het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer. 9. Als ouders meerdere kinderen tegelijk met de auto vervoeren, dan verstrekt de gemeente éénmaal het vastgelegde belastingvrije kilometerbedrag per afgelegde kilometer. 6.4.6 Bijzondere regeling vervoer naar basisschool 1. Is de reisafstand naar de dichtstbijzijnde toegankelijke (speciale) basisschool meer dan 20 kilometer, dan betalen ouders de reiskosten voor een deel zelf of helemaal zelf (eigen bijdrage). Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, dan betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, dan wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van de eigen bijdrage wordt per gezin per schooljaar berekend en hangt af van het inkomen van de ouders. De gemeente gebruikt hiervoor de Basisnormbedragen leerlingenvervoer die jaarlijks door de Vereniging van Nederlands Gemeenten (VNG) wordt gepubliceerd. 2. De gemeente stopt de vervoersvoorziening als ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente. 3. De gemeente past de bedragen van de inkomensgrenzen in het eerste en tweede lid, en van de eigen bijdragen in het tweede lid, jaarlijks aan (indexering). De gemeente volgt daarbij de wijzigingen die de Vereniging Nederlandse gemeenten (VNG) aan de gemeente doorgeeft. 4. Voor ouders van kinderen die vanwege langdurige beperkingen niet zelfstandig met het OV kunnen reizen, geldt de regeling in dit artikel niet. Zij betalen geen eigen bijdrage. 6.4.7 Ingangsdatum en duur van de vervoersvoorziening Een vervoersvoorziening gaat in op de datum die de ouders aangeven. Deze datum mag niet liggen vóór de datum waarop de gemeente de aanvraag heeft ontvangen. Voor aangepast vervoer geldt dat de vervoersvoorziening zo snel mogelijk na het besluit van de gemeente ingaat.

Paragraaf 7.1: Bijzondere bijstand

[Pw] Bijzondere bijstand is een belangrijke voorziening van de gemeente om inwoners financieel te helpen, als zij bepaalde onverwachte kosten niet kunnen betalen. In deze paragraaf staan de belangrijkste uitgangspunten van de gemeente over bijzondere bijstand. 7.1.1 Vangnet 1.De gemeente biedt bijzondere bijstand aan als een financieel vangnet. Bijzondere bijstand is bedoeld voor inwoners met een laag inkomen en zonder financiële buffer, die extra noodzakelijke uitgaven niet kunnen betalen. Dat zijn onverwachte kosten die komen door bijzondere omstandigheden die niet uit het maandelijkse inkomen kunnen worden betaald. 2.De gemeente heeft beleidsregels over bijzondere bijstand. Daarin is geregeld wanneer de inwoner in aanmerking kan komen voor bijzondere bijstand, hoe hoog de bijstand dan is en of u een deel zelf moet betalen (draagkracht of eigen bijdrage).

Paragraaf 8.3: Persoonsgebonden budget (pgb)

[Jeugdwet, Wmo] 8.3.1 Voorwaarden – algemeen 1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als hij in aanmerking komt voor een geïndiceerde voorziening op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner is in staat de eigen situatie te overzien. Als er sprake is van een budgetbeheerder dan moet deze in staat zijn de situatie van de zorgvrager te overzien; b. de inwoner heeft een duidelijk beeld van de zorgvraag en is in staat onafhankelijk voor een dienstverlener te kiezen; c. de inwoner of budgetbeheerder is op de hoogte van de rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb of weet de juiste instanties te vinden en heeft voldoende kennis van werk- of opdrachtgeverschap; d. de inwoner of budgetbeheerder heeft inzicht in de bestedingen van het pgb en kan hierover verantwoording afleggen aan de gemeente. En is in staat om de taken die horen bij het pgb goed uit te voeren. De taken zijn onder andere het opstellen van een (budget)plan en het afsluiten van een zorgovereenkomst; e. de inwoner of budgetbeheerder kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen; f. de hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit en is gelijkwaardig aan zorg in natura. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner; g. de inwoner heeft geen schulden. 2. De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: a. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener; b. de gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken; c. de inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. het voeren van een pgb-administratie; c. ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; d. kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s) en e. betaling van de eigen bijdrage. 8.3.2 Professionele of niet-professionele hulp 1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp: 2. Van professionele hulp is sprake als iemand beroepsmatig zorg of maatschappelijke diensten aanbiedt. Deze zorg- of dienstverlener moet staan ingeschreven in de Kamer van Koophandel en door de belastingdienst als ondernemer voor deze diensten worden aangemerkt. Daarnaast moet de professionele hulpverlener diploma’s, certificaten en registraties (bijvoorbeeld SKJ of BIG) hebben die passen bij de te geven ondersteuning. 3. Niet-professionele hulp wordt geleverd door een niet-professionele zorg-of dienstverlener, bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: a. de tarieven zijn niet hoger dan voor een professionele dienstverlener; b. de niet-professionele dienstverlener is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van (maatschappelijke) ondersteuning verbonden zijn; c. er is bij deze niet-professionele dienstverlener geen sprake van dreigende overbelasting. Indien overbelasting dreigt, dan vraagt de gemeente eventueel een medisch advies aan. De gemeente kan (tijdelijk) ondersteuning bieden om overbelasting bij de niet-professionele dienstverlener te voorkomen. 8.3.3 Hoogte en tarief pgb 1. De hoogte van een pgb: a. wordt vastgesteld door de gemeente op basis van het budgetplan. In het plan staat ook hoe de inwoner het pgb gaat besteden; b. bedraagt nooit meer dan de kostprijs; c. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate beschikbare maatwerkvoorziening in natura; d. is voldoende voor veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatwerkvoorzieningen. 2. Hoogte pgb per voorziening: a. Voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of op grond van de overeenkomst met de gecontracteerde dienstverlener; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de noodzakelijke ondersteuning en of er vervoer van de dienstverlener moet worden bekostigd; iii. dat dit geldt voor zowel professionele als niet-professionele dienstverleners; iv. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. b. Voor kortdurend verblijf geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iii. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. c. Voor beschermd wonen en beschermd thuis geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de ondersteuning bij wonen, de vorm van huisvesting, wel/geen groepsbegeleiding, wel/ geen noodzaak voor vervoer; iii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iv. dat de tarieven worden jaarlijks door de gemeente gepubliceerd; v. dat gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep de ondersteuning die vanuit een pgb worst gefinancierd alleen uitgevoerd mag worden door een professionele, geregistreerde zorgaanbieder die specifiek op de inwoner specialistische ondersteuning kan bieden op het vlak van beschermd wonen of beschermd thuis. d. Voor een vervoermiddel (zoals scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem) geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor het vervoersmiddel die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. e. Voor rolstoel en sportvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de rolstoel of sportvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. f. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van (rolstoel)taxivervoer geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde professionele vervoerder voor het leveren van de betreffende maatwerkvoorziening in natura; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. g. Voor een alternatieve vervoersvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief per kilometer; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. h. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van een autoaanpassing geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat niet hoger dan de kosten die de gemeente zou hebben gemaakt als de inwoner gebruik had kunnen maken van een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar gedurende 7 jaar. i. Voor een woonvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de woonvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat er rekening wordt gehouden met een reële termijn voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. j. Voor een woonvoorziening in de vorm van het bezoekbaar maken van een woning geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat dit is gelimiteerd tot het bezoekbaar maken van de woonkamer en het toilet van één bepaalde woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner; iii. dat de aanpassing noodzakelijk is om de woning te kunnen betreden; iv. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 8.3.4 Verantwoording pgb 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten met de hulp zijn behaald. De inwoner is verplicht die informatie te geven. 2. Als een inwoner geïndiceerde ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is. 8.3.5 Opschorten pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als de gemeente het ernstige vermoeden heeft dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; b. de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; c. de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; d. de inwoner langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswetof als e. de inwoner langer dan 1 maand geen ondersteuning vanuit het pgb ontvangt.

Paragraaf 8.4: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen

[Wmo; Jeugd] 1. Een inwoner betaalt een bijdrage in de kosten voor een geïndiceerde Wmo-voorziening, zolang de inwoner gebruik maakt van de geïndiceerde voorziening of totdat de kostprijs van de geïndiceerde voorziening is bereikt. 2 Lid 1 geldt niet voor rolstoelvoorzieningen (uitgezonderd sportrolstoelen, hiervoor wordt wel een eigen bijdrage gevraagd), (rolstoel)taxivervoer en alternatieve vervoersvoorzieningen. 3. Inwoners die een maatwerkvoorziening voor (rolstoel)taxivervoer in natura (deeltaxi) hebben, betalen een instaptarief en een tarief per gereisde kilometer. Regio West-Brabant stelt de tarieven vast. Let op: dit wijkt af van artikel 2.1.4a van de Wet maatschappelijke ondersteuning. 4. De eigen bijdrage wordt door het Centraal Administratiekantoor (CAK) vastgesteld en geïnd. De bijdrage overstijgt nooit de kostprijs van de voorziening. 5. De kostprijs van geïndiceerde voorziening die wordt verstrekt in natura wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt, of na overleg met de leverancier of aanbieder. Het bedrag is gelijk aan het bedrag dat de gemeente moet betalen aan de leverancier of aanbieder van de geïndiceerde ondersteuning. 6. De eigen bijdrage van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner, betalen de onderhoudsplichtige ouders. Die verplichting geldt ook voor: a. de ouder tegen wie een vaderschapsactie is ingesteld en de rechter dit verzoek heeft toegewezen (artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek) en voor b. degene die samen met de ouder het gezag uitoefent over een minderjarige inwoner, maar die niet zelf een ouder is. 7. Ook aanbieders van een algemene voorziening mogen aan deelnemers een vergoeding vragen voor deelname aan of gebruik van de voorziening.

Artikel 13: Eigen bijdrage

Uit: Financieel besluit voorzieningen maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2015

1. De maximale eigen bijdrage met betrekking tot ondersteuning zowel in natura als pgb (uitgezonderd beschermd wonen, zie lid 7) wordt per periode van vier weken vastgesteld aan de hand van artikel 3.8 t/m 3.10 van de AMvB en geheven gedurende de gehele looptijd van de indicatie. 2. De maximale eigen bijdrage voor een in eigendom verstrekte voorziening in pgb (uitgezonderd woonvoorziening, zie lid 3) wordt per periode van vier weken vastgesteld aan de hand van de in artikel 3.8 t/m 3.10 van de AMvB en gedurende een periode van zeven jaar opgelegd en geïnd. Uitzondering hierop is de sportvoorziening; hierbij wordt de eigen bijdrage gedurende een periode van vijf jaar opgelegd en geïnd. 3. De maximale eigen bijdrage voor een in eigendom verstrekte woonvoorziening (zowel in natura als pgb) wordt per periode van vier weken vastgesteld aan de hand van de in artikel 3.8 t/m 3.10 van de AMvB en gedurende het gebruik van de voorziening opgelegd en geïnd totdat de kostprijs is bereikt. 4. De maximale eigen bijdrage voor een in bruikleen verstrekte voorziening wordt per periode van vier weken vastgesteld aan de hand van de in artikel 3.8 t/m 3.10 van de AMvB en gedurende het gebruik van de voorziening opgelegd en geïnd. 5. De maximale eigen bijdrage voor een voorziening die van niet-bouwkundige of van woningtechnische aard is en in bruikleen wordt verstrekt, wordt per periode van vier weken vastgesteld aan de hand van de in artikel 3.8 t/m 3.10 van de AMvB en wordt gedurende het gebruik van de voorziening opgelegd en geïnd. 6. Op grond van artikel 2.1.5 van de Wet is bij minderjarigen de eigen bijdrage voor woonvoorzieningen verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders. 7. De maximale eigen bijdrage met betrekking tot ondersteuning bij het wonen (beschermd wonen, zowel in natura als pgb) wordt per maand vastgesteld aan de hand van artikel 3.11 t/m 3.19 van de AMvB en geheven gedurende de gehele looptijd van de indicatie. 8. Bij het opleggen van een eigen bijdrage voor ondersteuning bij het wonen (beschermd wonen) dient er voor te worden gezorgd dat de cliënt een bedrag overhoudt ten behoeve van zak- en kleedgeld en geld voor de zorgverzekeringspremie. De hoogte van dit bedrag wordt bepaald aan de hand van normen die hiervoor zijn gesteld in de Wet werk en bijstand. 9. De berekening, vaststelling en inning van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening wordt (achteraf) verricht door het CAK. 10. De eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de maatwerkvoorziening.

Artikel 13: Wanneer is er een eigen bijdrage verschuldigd?

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026

Personen van 18 jaar en ouder Men is een eigen bijdrage verschuldigd bij de verstrekking van een maatwerkvoorziening (met uitzondering van rolstoelvoorzieningen, (rolstoel)taxivoorzieningen of alternatieve vervoersvoorzieningen) aan elke persoon van 18 jaar of ouder. Personen beneden de 18 jaar Aan personen beneden 18 jaar wordt geen eigen bijdrage gevraagd, uitgezonderd voor aard- en nagelvaste woonvoorzieningen (waarbij de eigen bijdrage kan worden opgelegd aan de ouders van cliënt). Indien de cliënt ten tijde van de toekenning nog geen 18 jaar is, wordt de voorziening wel aangemeld bij het CAK. Vanaf de dag waarop de cliënt 18 jaar wordt, wordt de eigen bijdrage geïnd. Bij het bereiken van de 18-jarige leeftijd wordt de eigen bijdrage van een lopende voorziening die voor deze persoon is bedoeld en waarover (nog een deel) eigen bijdrage is verschuldigd, overgezet naar deze persoon.

Artikel 14: Vaststellen en innen eigen bijdrage

Uit: Beleidsregel van het college van burgemeester en wethouders inhoudende Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning Bergen op Zoom 2026

Bepaling hoogte eigen bijdrage In de Integrale Verordening sociaal domein Bergen op Zoom 2025 is vastgelegd hoe de hoogte van de eigen bijdrage wordt bepaald. Het CAK De kostprijzen voor maatwerkvoorzieningen, of een vastgesteld deel hiervan, worden door de gemeente ingelegd bij het CAK (Centraal Administratiekantoor). Het CAK is bij wet aangewezen als instantie die de eigen bijdrage berekent, oplegt en int. De reden hiervoor is dat bij het eigen bijdrage beleid een anticumulatie-beding geldt (voorkomen van stapeling eigen bijdragen). Anticumulatie strekt zich uit tot de eigen bijdrage die in het kader van de Wmo 2015 en Wlz van de cliënt worden gevraagd. De inning van de eigen bijdrage van de Wlz gaat voor op de inning van de eigen bijdrage van de Wmo. Het CAK stelt de maximale eigen bijdrage vast die aan een cliënt kan worden opgelegd in het kader van de Wmo 2015 en/of Wlz. De cliënt wordt door middel van een beschikking van het CAK op de hoogte gesteld van de maximaal op te leggen eigen bijdrage. Beschermd wonen met wooncomponent Bij het opleggen van een eigen bijdrage voor beschermd wonen met wooncomponent dient er voor te worden gezorgd dat de cliënt een bedrag overhoudt ten behoeve van zak- en kleedgeld en geld voor de zorgverzekeringspremie (gecorrigeerd voor de zorgtoeslag). De hoogte van dit bedrag wordt door het CAK bepaald aan de hand van normen die hiervoor zijn gesteld in paragraaf 3 (Beschermd wonen) van het landelijk Uitvoeringsbesluit Wmo 2015.

Paragraaf 2.2: Onderzoek na de melding

2.2.1 Doel en procedure van het gesprek 1. Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, van het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Het gesprek vindt zo snel mogelijk na de melding plaats. 2. De inwoner kan vragen of iemand hem ondersteunt bij het gesprek. De inwoner kan ook gebruik maken van een cliëntondersteuner. Deze helpt gratis en is onafhankelijk. 3. De inwoner laat een geldig identiteitsbewijs zien. Voor de Jeugdwet is het genoeg het Burgerservicenummer te controleren. Dit kan met een document waar dit op staat of met een check in de Basisregistratie Personen. 4. Het gesprek kan - na afstemming met de inwoner - achterwege blijven als het niet bijdraagt aan het toekennen van de (inkomens)voorziening. Of als de situatie van de inwoner al voldoende duidelijk is om een zorgvuldig besluit te nemen. 2.2.2 Gesprek en onderzoek 1. De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente verkent eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk effect de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 3: De gemeente brengt in kaart welke hulp nodig is. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2. Relevante aanvullende informatie die de medewerker voor, tijdens of na het gesprek ontvangt, gebruikt de medewerker bij het onderzoek. 3. Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan informeert de gemeente de inwoner ook over de taken, werkzaamheden en voorwaarden die horen bij een pgb. Zie ook hoofdstuk 8 van deze verordening over de vormen van ondersteuning. 4. Als de inwoner een bijdrage in de kosten van de voorziening moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 2.2.3 Ondersteuningsplan 1. De medewerker van de gemeente of ISD Brabantse Wal maakt een gespreksverslag van de uitkomsten van het onderzoek. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden als bijlage aan het gespreksverslag toegevoegd. 2. Als uit het onderzoek komt dat er een geïndiceerde voorziening nodig is voor begeleiding [Jeugd/ Wmo] of huishoudelijke ondersteuning [Wmo], dan wordt er een ondersteuningsplan opgesteld. In het plan staat hoe er met de geïndiceerde voorziening gewerkt wordt aan de ondersteuningsdoelen van de inwoner. Voor voorzieningen in de Jeugdwet heet dit plan een gezinsplan.

Paragraaf 4.3: Hulp in het huishouden

1. De inwoner met een beperking die zijn woning niet zelf - of met gebruikelijke hulp – schoon en leefbaar kan houden, kan in aanmerking komen voor hulp bij het huishouden (huishoudelijke ondersteuning). 2. Huishoudelijke ondersteuning kan worden ingezet om onderstaande te bereiken: a. een schoon en leefbaar huis, en/of b. het hebben van schone, draagbare en doelmatige kleding en linnengoed. 3. Niet bij iedereen is dezelfde huishoudelijke ondersteuning nodig. Daarom onderzoekt de gemeente bij iedere aanvraag hoe zwaar de ondersteuningsbehoefte is en welke mate van huishoudelijke ondersteuning passend is.

Paragraaf 8.3: Persoonsgebonden budget (pgb)

[Jeugdwet, Wmo] 8.3.1 Voorwaarden – algemeen 1.De inwoner kan kiezen voor een pgb, als hij in aanmerking komt voor een geïndiceerde voorziening op grond van de Wmo of Jeugdwet. De gemeente moet er wel van overtuigd zijn, dat de inwoner voldoet aan de volgende voorwaarden: a. de inwoner is in staat de eigen situatie te overzien. Als er sprake is van een budgetbeheerder dan moet deze in staat zijn de situatie van de zorgvrager te overzien; b. de inwoner heeft een duidelijk beeld van de zorgvraag en is in staat onafhankelijk voor een dienstverlener te kiezen; c. de inwoner of budgetbeheerder is op de hoogte van de rechten en plichten die horen bij het beheer van een pgb of weet de juiste instanties te vinden en heeft voldoende kennis van werk- of opdrachtgeverschap; d. de inwoner of budgetbeheerder heeft inzicht in de bestedingen van het pgb en kan hierover verantwoording afleggen aan de gemeente. En is in staat om de taken die horen bij het pgb goed uit te voeren. De taken zijn onder andere het opstellen van een (budget)plan en het afsluiten van een zorgovereenkomst; e. de inwoner of budgetbeheerder kan voldoende voor zijn eigen belangen opkomen; f. de hulp die de inwoner met het pgb wil betalen, is van goede kwaliteit en is gelijkwaardig aan zorg in natura. De hulp moet veilig en doeltreffend zijn en op de inwoner gericht. Dit moet duidelijk worden uit het pgb-plan van de inwoner; g. de inwoner heeft geen schulden. 2. De gemeente kan een pgb in elk geval weigeren in de volgende situaties: a. de inwoner kan het pgb niet zelf beheren en wil het pgb laten beheren door de hulpverlener; b. de gemeente heeft eerder hulp-op-maat of een pgb toegekend, en dit besluit is herzien of ingetrokken; c. de inwoner vraagt een pgb voor kosten die zijn gemaakt, voordat de aanvraag is gedaan. Soms is zelf ingekochte zorg duurder dan zorg in natura. Dat is geen reden om een pgb te weigeren. Maar de gemeente hoeft ook geen extra geld uit te geven. De gemeente mag beslissen dat de inwoner alleen het bedrag krijgt dat de zorg in natura zou kosten. De meerkosten betaalt de inwoner dan zelf. 3.Het pgb is bedoeld voor hulp, maar kan niet aan alle kosten die daarmee te maken hebben worden besteed. Het pgb kan niet besteed worden aan: a. kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; b. het voeren van een pgb-administratie; c. ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb-administratie; d. kosten voor een feestdagenuitkering aan de hulpverlener(s) en e. betaling van de eigen bijdrage. 8.3.2 Professionele of niet-professionele hulp 1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb, wordt onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp: 2. Van professionele hulp is sprake als iemand beroepsmatig zorg of maatschappelijke diensten aanbiedt. Deze zorg- of dienstverlener moet staan ingeschreven in de Kamer van Koophandel en door de belastingdienst als ondernemer voor deze diensten worden aangemerkt. Daarnaast moet de professionele hulpverlener diploma’s, certificaten en registraties (bijvoorbeeld SKJ of BIG) hebben die passen bij de te geven ondersteuning. 3. Niet-professionele hulp wordt geleverd door een niet-professionele zorg-of dienstverlener, bijvoorbeeld iemand uit het sociaal netwerk. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: a. de tarieven zijn niet hoger dan voor een professionele dienstverlener; b. de niet-professionele dienstverlener is voldoende op de hoogte van de verantwoordelijkheden die aan het bieden van (maatschappelijke) ondersteuning verbonden zijn; c. er is bij deze niet-professionele dienstverlener geen sprake van dreigende overbelasting. Indien overbelasting dreigt, dan vraagt de gemeente eventueel een medisch advies aan. De gemeente kan (tijdelijk) ondersteuning bieden om overbelasting bij de niet-professionele dienstverlener te voorkomen. 8.3.3 Hoogte en tarief pgb 1. De hoogte van een pgb: a. wordt vastgesteld door de gemeente op basis van het budgetplan. In het plan staat ook hoe de inwoner het pgb gaat besteden; b. bedraagt nooit meer dan de kostprijs; c. bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate beschikbare maatwerkvoorziening in natura; d. is voldoende voor veilige, doeltreffende en kwalitatief goede maatwerkvoorzieningen. 2. Hoogte pgb per voorziening: a. Voor huishoudelijke ondersteuning en begeleiding geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief per uur of op grond van de overeenkomst met de gecontracteerde dienstverlener; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de noodzakelijke ondersteuning en of er vervoer van de dienstverlener moet worden bekostigd; iii. dat dit geldt voor zowel professionele als niet-professionele dienstverleners; iv. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. b. Voor kortdurend verblijf geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iii. dat de tarieven ieder jaar worden gepubliceerd. c. Voor beschermd wonen en beschermd thuis geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs die is opgenomen in het budgetplan van de inwoner; ii. waarbij rekening wordt gehouden met de categorie van de ondersteuning bij wonen, de vorm van huisvesting, wel/geen groepsbegeleiding, wel/ geen noodzaak voor vervoer; iii. maar niet hoger mag zijn dan het laagst toepasselijke tarief per etmaal dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde zorgaanbieder van deze maatwerkvoorziening in natura; iv. dat de tarieven worden jaarlijks door de gemeente gepubliceerd; v. dat gezien de kwetsbaarheid van de doelgroep de ondersteuning die vanuit een pgb worst gefinancierd alleen uitgevoerd mag worden door een professionele, geregistreerde zorgaanbieder die specifiek op de inwoner specialistische ondersteuning kan bieden op het vlak van beschermd wonen of beschermd thuis. d. Voor een vervoermiddel (zoals scootmobiel, driewielfiets, pendels, speciale tandem) geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor het vervoersmiddel die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. e. Voor rolstoel en sportvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de rolstoel of sportvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. er rekening wordt gehouden met een termijn van 7 jaar voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt; iv. dat de factuur wordt binnen 3 maanden na ontvangst wordt ingediend bij de gemeente; v. dat met het pgb de geïndiceerde voorziening wordt aangeschaft of een voorziening waarmee naar het oordeel van de gemeente hetzelfde doel kan worden bereikt. f. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van (rolstoel)taxivervoer geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van het laagste toepasselijke tarief dat is overeengekomen met een door de gemeente gecontracteerde professionele vervoerder voor het leveren van de betreffende maatwerkvoorziening in natura; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. g. Voor een alternatieve vervoersvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van een door de gemeente vastgesteld tarief per kilometer; ii. dat er wordt uitgegaan van maximaal 1500 kilometer per jaar. h. Voor een vervoersvoorziening in de vorm van een autoaanpassing geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat niet hoger dan de kosten die de gemeente zou hebben gemaakt als de inwoner gebruik had kunnen maken van een vergoeding voor het laagste tarief dat is overeengekomen tussen de gemeente en de professionele vervoerder voor maximaal 1.500 kilometer per jaar gedurende 7 jaar. i. Voor een woonvoorziening geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de woonvoorziening die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat er rekening wordt gehouden met een reële termijn voor technische afschrijving en de kosten voor individuele aanpassingen; iii. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. j. Voor een woonvoorziening in de vorm van het bezoekbaar maken van een woning geldt: i. dat de hoogte wordt bepaald op basis van de kostprijs voor de noodzakelijke aanpassingen die is opgenomen in het door de inwoner aangeleverde budgetplan voorzien van tenminste 1 offerte; ii. dat dit is gelimiteerd tot het bezoekbaar maken van de woonkamer en het toilet van één bepaalde woning van de ouder/ verzorger of partner van de inwoner; iii. dat de aanpassing noodzakelijk is om de woning te kunnen betreden; iv. dat de kostprijs van de voorziening is niet hoger is dan wanneer de voorziening in natura zou zijn verstrekt. 8.3.4 Verantwoording pgb 1. De gemeente kan de inwoner vragen om duidelijk te maken hoe het pgb is besteed en welke resultaten met de hulp zijn behaald. De inwoner is verplicht die informatie te geven. 2. Als een inwoner geïndiceerde ondersteuning in de vorm van een pgb krijgt, wordt alleen de hulp uitbetaald die echt geleverd is. 8.3.5 Opschorten pgb 1. De gemeente kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste 13 weken van een betaling uit het pgb als de gemeente het ernstige vermoeden heeft dat: a. de inwoner onjuiste of onvolledige informatie heeft gegeven, terwijl het geven van de juiste of volledige informatie zou hebben geleid tot een andere beslissing van de gemeente; b. de inwoner niet voldoet aan de voorwaarden die horen bij het ontvangen van het pgb; c. de inwoner het pgb niet of voor een ander doel (heeft) gebruikt; d. de inwoner langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswetof als e. de inwoner langer dan 1 maand geen ondersteuning vanuit het pgb ontvangt.

Paragraaf 2.2: Onderzoek na de melding

2.2.1 Doel en procedure van het gesprek 1. Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, van het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Het gesprek vindt zo snel mogelijk na de melding plaats. 2. De inwoner kan vragen of iemand hem ondersteunt bij het gesprek. De inwoner kan ook gebruik maken van een cliëntondersteuner. Deze helpt gratis en is onafhankelijk. 3. De inwoner laat een geldig identiteitsbewijs zien. Voor de Jeugdwet is het genoeg het Burgerservicenummer te controleren. Dit kan met een document waar dit op staat of met een check in de Basisregistratie Personen. 4. Het gesprek kan - na afstemming met de inwoner - achterwege blijven als het niet bijdraagt aan het toekennen van de (inkomens)voorziening. Of als de situatie van de inwoner al voldoende duidelijk is om een zorgvuldig besluit te nemen. 2.2.2 Gesprek en onderzoek 1. De medewerker bespreekt met de inwoner de melding en onderzoekt als volgt: Stap 1: De gemeente verkent eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is en welk effect de inwoner daarmee wil bereiken. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen of (on)mogelijkheden er precies zijn die belangrijk zijn voor het beoordelen van de hulpvraag. Stap 3: De gemeente brengt in kaart welke hulp nodig is. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met algemeen gebruikelijke voorzieningen, met hulp van anderen uit het sociale netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp de gemeente kan geven om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2. Relevante aanvullende informatie die de medewerker voor, tijdens of na het gesprek ontvangt, gebruikt de medewerker bij het onderzoek. 3. Gaat het om Wmo- of jeugdhulp, dan informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheid om te kiezen voor hulp in natura of een persoonsgebonden budget (pgb). Als de inwoner een pgb wil ontvangen, dan informeert de gemeente de inwoner ook over de taken, werkzaamheden en voorwaarden die horen bij een pgb. Zie ook hoofdstuk 8 van deze verordening over de vormen van ondersteuning. 4. Als de inwoner een bijdrage in de kosten van de voorziening moet betalen, dan informeert de medewerker de inwoner hierover. 2.2.3 Ondersteuningsplan 1. De medewerker van de gemeente of ISD Brabantse Wal maakt een gespreksverslag van de uitkomsten van het onderzoek. Opmerkingen of latere aanvullingen van de inwoner worden als bijlage aan het gespreksverslag toegevoegd. 2. Als uit het onderzoek komt dat er een geïndiceerde voorziening nodig is voor begeleiding [Jeugd/ Wmo] of huishoudelijke ondersteuning [Wmo], dan wordt er een ondersteuningsplan opgesteld. In het plan staat hoe er met de geïndiceerde voorziening gewerkt wordt aan de ondersteuningsdoelen van de inwoner. Voor voorzieningen in de Jeugdwet heet dit plan een gezinsplan.

Paragraaf 2.3: Aanvraag

1. De inwoner kan - nadat het onderzoek naar de hulpvraag is afgerond - een aanvraag doen. 2. Voor sommige vormen van hulp kan de inwoner direct een aanvraag doen. De inwoner kan in ieder geval direct een aanvraag doen voor de volgende vormen van hulp: a. een bijstandsuitkering voor levensonderhoud, voor inwoners van 27 jaar of ouder; óf b. een bijstandsuitkering voor levensonderhoud, jongeren tót 27 jaar als: i. de aanvrager is gehuwd met een echtgenoot van 27 jaar of ouder; ii. de aanvrager tot uiterlijk een jaar voorafgaand aan de aanvraag ingeschreven gestaan bij het praktijkonderwijs (pro) of voortgezet speciaal onderwijs (vso); iii. de aanvrager een medische urenbeperking heeft; iv. de aanvrager loonkostensubsidie ontvangt of mogelijk tot de doelgroep van loonkostensubsidie hoort. Zij kunnen de melding en aanvraag op hetzelfde moment doen. c. een IOAW- of IOAZ-uitkering; d. bepaalde inkomensvoorzieningen; e. persoonlijke ondersteuning bij werk en voorzieningen die het werk ondersteunen; f. spoedaanvragen voor bepaalde Wmo- en jeugdvoorzieningen. 2.3.1 Manier van aanvragen 1. Als de inwoner instemt met het (ondersteunings)plan -indien van toepassing zoals beschreven in 2.2.2- dan merkt de gemeente het ondertekende (ondersteunings)plan aan als aanvraag. [Wmo; Jeugd; Wgs]. 2. Als de inwoner inkomensondersteuning nodig heeft, vraagt hij deze aan bij ISD Brabantse Wal. Er zijn (digitale) aanvraagformulieren beschikbaar. Uitzonderingen: a. aanvragen voor een bijstandsuitkering en IOAW-uitkering doet de inwoner digitaal. Bij de melding ontvangt de inwoner hierover informatie; b. alleen in bijzondere situaties kunnen inwoners een bijstandsuitkering of IOAW-uitkering schriftelijk aanvragen. 3. Een werkgever kan ook een aanvraag doen voor persoonlijke ondersteuning bij werk en voorzieningen die het werk ondersteunen. De ISD Brabantse Wal heeft hiervoor een aanvraagformulier. 2.3.2 Voorwaarden voor geïndiceerde voorzieningen [Jeugdwet, Wmo, Wgs] 1. Vraagt de inwoner een voorziening aan waarvoor een indicatie nodig is, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: a. de hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; b. de inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Bij het beoordelen van eigen kracht weegt de gemeente in elk geval de volgende belangen af: i. De behoeften en mogelijkheden van de jeugdige of de inwoner; ii. De voor de jeugdige of inwoner benodigde ondersteuningsintensiteit en de duur daarvan; iii. De mogelijkheden, draagkracht en de belastbaarheid van de ouders of de inwoner; iv. De samenstelling van het huishouden van de inwoner, het gezin en de woonsituatie. c. de inwoner kan dit effect ook niet op andere manieren bereiken, zoals met de ondersteuning van mensen uit het netwerk, met algemeen gebruikelijke voorzieningen of met behulp van andere voorliggende voorzieningen of organisaties; d. de hulp is geschikt om het gewenste effect te bereiken en past bij de persoonlijke situatie van de inwoner. 2. Voor sommige vormen van ondersteuning zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. 3. De geïndiceerde voorziening is niet duurder dan nodig is en wordt niet langer ingezet dan nodig is. De gemeente kiest de goedkoopste voorziening die geschikt is om het gewenste effect te bereiken. De gemeente onderzoekt periodiek of de geïndiceerde voorziening nog passend is. Tussentijdse wijzigingen in omstandigheden en/of beleid kunnen van invloed zijn op de geïndiceerde voorziening en moeten worden gemeld bij de gemeente. 4. Als er sprake is van een levenslange beperking of aandoening en er geen zicht is op verbetering, wordt de afweging gemaakt of een geïndiceerde voorziening voor onbepaalde tijd passend is [Wmo]. 5. De gemeente kan een geïndiceerde voorziening in ieder geval weigeren als: a. naar het oordeel van de gemeente blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de inwoner toereikend zijn om binnen de eigen mogelijkheden, zo nodig met inzet van het sociale netwerk of met ondersteuning van andere instellingen, de hulp te bieden die passend is; b. de hulpvraag het gevolg is van verwijtbaar gedrag van de inwoner en hij deze hulpvraag had kunnen voorkomen; c. de inwoner de gevraagde hulp zelf al heeft ingeroepen of ingekocht, voordat de gemeente een besluit heeft genomen, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft verleend of achteraf de noodzaak nog vastgesteld kan worden; of als d. de gemeente de noodzaak van de hulp niet (meer) kan vaststellen; 2.3.3 Advisering De gemeente zorgt ervoor dat de medewerker die een melding of aanvraag behandelt de deskundigheid heeft die nodig is om deze melding of aanvraag goed te kunnen beoordelen. Als de betreffende medewerker bepaalde deskundigheid niet heeft, zorgt de gemeente ervoor dat iemand die deze specifieke deskundigheid wel heeft een advies uitbrengt. Dit advies (deskundig oordeel) betrekt de gemeente bij de beoordeling van de melding of de aanvraag. 2.3.4 Beoordelen aanvraag 1. Om te bepalen of de gemeente hulp verleent, volgt de gemeente de stappen zoals vermeld in artikel 2.3.2. 2. Voor aanvragen voor inkomensvoorzieningen kan een andere onderzoeksmethode worden ingezet. De uitkomsten van een onderzoek worden in een rapportage vastgelegd. 2.3.5. Beslistermijn 1. De gemeente beslist zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 8 weken nadat de aanvraag is ontvangen. Gaat het om een aanvraag in het kader van de Wmo, dan beslist de gemeente binnen 2 weken nadat de aanvraag voor Wmo-hulp is ontvangen. De beslistermijn kan schriftelijk worden verlengd als de inwoner onvoldoende gegevens heeft verstrekt. De gemeente vraagt de inwoner dan opnieuw om de ontbrekende gegevens te verstrekken. 2. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit wordt genomen.

Paragraaf 2.4: Beslissing

2.4.1 Inhoud besluit 1. De gemeente legt in een brief of digitaal bericht uit wat het besluit is en stuurt dit naar de inwoner. Als de inwoner een vertegenwoordiger heeft, dan wordt de brief naar die persoon gestuurd. In het besluit staat of de gemeente wel of geen hulp geeft. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, als geldbedrag of op een andere manier wordt gegeven. Zie ook Hoofdstuk 8 over vormen van hulp. Als de gemeente géén hulp geeft, staat in het bericht op welke wijze de inwoner zijn problemen op kan lossen. Bijvoorbeeld eigen kracht, gebruikelijke hulp, voorliggende voorzieningen, algemene voorzieningen of algemeen gebruikelijke voorzieningen. 2. Geeft de gemeente de voorziening ‘in natura’ (een product of een dienst), dan staat in het besluit in ieder geval: a. welke voorziening wordt toegekend en wat het doel van de voorziening is; b. wanneer de voorziening ingaat en hoe lang voorziening duurt; c. door wie de voorziening wordt gegeven; d. welke voorwaarden en verplichtingen er voor de voorziening gelden. 3. Geeft de gemeente de voorziening in de vorm van een pgb, dan staat in het besluit in ieder geval: a. voor welke voorziening het pgb bedoeld is; b. wat het doel is van die voorziening; c. hoe hoog het pgb is en hoe dat berekend is; d. wanneer de voorziening ingaat en wanneer de voorziening eindigt; e. hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; f. welke voorwaarden en verplichtingen er voor het pgb gelden. 4. Geeft de gemeente de ondersteuning in de vorm van geld, dan staat in het besluit in ieder geval: a. hoeveel het is; b. voor welk doel het geld wordt gegeven; c. wanneer het geld wordt betaald; d. wanneer ondersteuning ingaat en wanneer deze eindigt; e. wanneer het geld wordt betaald en f. welke voorwaarden en verplichtingen er gelden voor het uitgeven van geld. 5. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele eigen bijdrage in de kosten. 6. De gemeente informeert de inwoner over de manier waarop bezwaar kan worden gemaakt tegen het besluit. (Zie ook Hoofdstuk 11 van deze verordening).

Paragraaf 5.3: Vorm van ondersteuning

Voor alle onderstaande vormen van ondersteuning geldt dat: a. de inwoner hoort tot de doelgroep; b. de inzet van de voorziening geen andere werknemers bij hetzelfde bedrijf verdringt en er geen oneerlijke concurrentie ontstaat met andere organisaties; c. nadere regels gesteld kunnen worden door de gemeente. 5.3.1 Proefplaats 1. De gemeente kan een inwoner, die algemene bijstand krijgt, toestemming geven om bij een werkgever een proefplaats aan te gaan. Dit is voor de duur van twee maanden, met de mogelijkheid tot verlenging met maximaal vier maanden. De proefplaats is onbetaald. De inwoner houdt tijdens de proefplaats zijn uitkering. 2. Het doel van een proefplaats is dat de werkgever kan kijken of de inwoner geschikt is voor het werk. 3. Een proefplaats kan alleen als: a. de inwoner de werkzaamheden kan uitvoeren en passen bij de vaardigheden en interesses van de inwoner; b. de gemeente verwacht dat de plaatsing helpt bij het vinden van duurzaam werk; c. die inwoner niet eerder een proefplaats heeft gehad voor de die werkzaamheden en bij de werkgever (of zijn (rechts)voorganger); d. de werkgever bij aanvang van de proefplaats schriftelijk de intentie heeft uitgesproken dat hij de persoon, bij gebleken geschiktheid, direct aansluitend aan zijn proefplaats, voor minimaal zes maanden, zonder proeftijd, in dienst zal nemen. 4. De gemeente weigert de toestemming als de werkgever de inwoner ook meteen – zonder proefplaats – kan aannemen voor dat werk. 5. Als de werkzaamheden op de proefplaats wegens ziekte worden onderbroken, dan telt de periode dat de inwoner ziek is niet mee voor de maximale periode van de proefplaats uit lid 1. 6. De gemeente kan een persoon op een proefplaats persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen toekennen overeenkomstig de bepalingen van artikel 3.5 ‘Voorwaarden voor toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen’. 5.3.2 Werkstage 1. De gemeente kan een inwoner een werkstage aanbieden als de inwoner niet eerder heeft gewerkt of als de inwoner een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. 2. Bij een werkstage houdt de inwoner zijn uitkering. 3. De werkstage duurt maximaal 6 maanden en is bedoeld om werkritme en werkervaring op te doen. 5.3.3 Sociale activering/ activeringsplaats 1. De gemeente kan een inwoner met een zeer grote afstand tot de arbeidsmarkt, activiteiten aanbieden die de inwoner dichter bij werk brengen. Dit heet sociale activering. Dat kan bijvoorbeeld vrijwilligerswerk zijn. 2. Sociale activering is bedoeld voor inwoners die met veel begeleiding weer kunnen werken. 3. De gemeente bepaalt de duur van de activiteiten en stemt deze af op wat de inwoner kan. 5.3.4 Scholing 1.De gemeente kan een inwoner - die ook algemene bijstand ontvangt - scholing aanbieden, als die scholing nodig is om de stap naar werk te maken en andere organisaties geen passende scholing kunnen aanbieden. 2.De gemeente bepaalt in overleg met de inwoner de vorm en de duur van de scholing. De scholing wordt afgestemd op de mogelijkheden van de inwoner en zijn positie op de arbeidsmarkt. 5.3.5 Detachering 1. De gemeente kan aan de inwoner die hoort tot de doelgroep (artikel 7, eerste lid onderdeel a van de Pw) een dienstverband aanbieden in de vorm van een detacheringsbaan. Dat betekent dat de inwoner de werkzaamheden bij een andere partij/ werkgever doet. 5.3.6 Participatieplaats 1. De gemeente kan inwoner van 27 jaar of ouder die algemene bijstand ontvangt en geen startkwalificatie heeft, een participatieplaats aanbieden. De participatieplaats wordt vastgelegd in een overeenkomst tussen de betrokken partijen. 2. Het doel van een participatieplaats is om de kans op betaald werk te vergroten. De inwoner kan minimaal 6 maanden langdurig op een bepaalde werkplek werken. Zo doet de inwoner werkervaring op. De inwoner houdt zijn uitkering. Het gaat om werkzaamheden die passend zijn en speciaal op de inwoner zijn afgestemd. 3. De inwoner kan telkens na 6 maanden een premie ontvangen. De gemeenteraad stelt deze premie vast op € 100 per 6 maanden. 4. De inwoner ontvangt de premie uit artikel lid 3 niet als de gemiddelde inzet gedurende de periode minder was dan 4 uren per week. 5.3.7 Beschut werk 1. De gemeente biedt een inwoner een beschutte werkplek aan als UWV heeft geadviseerd dat dit nodig is. Dat is nodig, als de inwoner alleen kan werken zodra het werk en de werkplek zijn aangepast aan de mogelijkheden van die inwoner. Inwoners met een uitkering van UWV en inwoners zonder werk kunnen ook in aanmerking komen voor een beschutte werkplek. Voor deze inwoners geldt dit artikel ook. 2. De gemeente verstrekt - om de werkzaamheden mogelijk te maken - de volgende ondersteunende voorzieningen: a. fysieke aanpassingen van de werkplek of de werkomgeving; b. uitsplitsing van taken; of c. aanpassingen in de wijze van werkbegeleiding, werktempo of arbeidsduur. 3. De gemeente biedt het maximale aantal beschutte werkplekken aan, dat het Rijk de gemeente opdraagt. 5.3.8 Incidentele loonkostensubsidie Als een werknemer niet zelfstandig het minimumloon kan verdienen door zijn beperking, dan kan de gemeente loonkostensubsidie geven aan de werkgever. De werknemer krijgt dan het minimumloon van de werkgever en de werkgever krijgt een bedrag van de gemeente. 1. De gemeente kan een incidentele loonkostensubsidie verstrekken aan werkgevers ten behoeve van specifieke doelgroepen. 2. De gemeente kan extra regels stellen aan de incidentele loonkostensubsidie. Deze gaan in ieder geval over: a. de specifieke doelgroepen waarvoor incidentele loonkostensubsidie kan worden verleend; b. de hoogte en duur van de incidentele loonkostensubsidie; c. het recht op de incidentele loonkostensubsidie gerelateerd aan de omvang van de dienstbetrekking; d. de wijze van betaalbaar stellen; e. het maximaal aantal te verstrekken incidentele loonkostensubsidies per werkgever. 3. De incidentele loonkostensubsidie wordt alleen verstrekt als er voor dezelfde werknemer geen structurele loonkostensubsidie wordt verstrekt. 4. Een incidentele loonkostensubsidie wordt niet verstrekt als de werkgever aanspraak maakt op structurele loonkostensubsidie. 5.3.9 Uitstroompremie 1. De gemeente kan een uitstroompremie geven aan de inwoner als dit helpt bij de arbeidsinschakeling en de inwoner dan geen recht meer heeft op algemene bijstand. 2. De gemeente stelt nadere regels op over de doelgroep, omvang, voorwaarden en de hoogte van de premie. Specifieke bepalingen voor personen met een arbeidsbeperking

Paragraaf 5.5: Voorwaarden voor toekenning persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

1. De gemeente kan persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen verstrekken aan een inwoner met een arbeidsbeperking. 2. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden - naast artikel over het subsidieplafond - de volgende voorwaarden: a. de inwoner behoort tot de doelgroep en is minimaal 18 jaar oud, tenzij hij praktijkonderwijs (pro) of voortgezet speciaal onderwijs (vso) heeft gevolgd; b. de inwoner kan zonder deze vorm van ondersteuning niet werken; c. de werkgever en inwoner gaan een dienstverband aan van minimaal 6 maanden en minimaal 12 uur per week; d. het gaat niet om een algemeen beschermingsmiddel of Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; e. het gaat niet om een mee te nemen voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; f. het gaat niet om een werkplekaanpassing die van de werkgever kan worden verlangd en g. de kosten van de voorziening moeten in verhouding zijn. Dat wil zeggen dat de investering in de voorziening moet opwegen tegen de opbrengsten uit het werk of de opbrengsten van uitstroom naar werk.