Wmo in Barneveld: traplift en woningaanpassing

Eigen bijdrage

1.Een inwoner dient voor een maatwerkvoorziening vanuit de Wmo een vaste eigen bijdrage van € 21,80 per maand te betalen (het abonnementstarief); ongeacht het inkomen, vermogen en de hoeveelheid hulp en/of ondersteuning.

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld, artikel 5, geldt sinds 10 november 2026 (CVDR768935_1).

2.Onderstaande tabel geeft de tarieven weer: Traplift (recht) | stuks | € 2221,22

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld, artikel 2, geldt sinds 10 november 2026 (CVDR768935_1).

2.Onderstaande tabel geeft de tarieven weer: Traplift 1 bocht | stuks | € 4886,68

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld, artikel 2, geldt sinds 10 november 2026 (CVDR768935_1).

2.Onderstaande tabel geeft de tarieven weer: Traplift 2 bochten | stuks | € 5.256,89

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld, artikel 2, geldt sinds 10 november 2026 (CVDR768935_1).

1.De hoogte van het pgb voor dienstverlening door een informele aanbieder bedraagt: Het uurtarief wijzigt naar € 21,31 voor het overige sociaal netwerk (vrienden, kennissen en familie verdere dan de tweede graad) indien en vanaf het moment dat de Wet aanpassing Regeling dienstverlening aan huis (Rdah) werking treedt.

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld, artikel 3, geldt sinds 10 november 2026 (CVDR768935_1).

Artikel 22: Aanvullende criteria woonvoorzieningen

1.Met inachtneming van artikel 11 verleent het college vangnetvoorzieningen om het normale gebruik van de woning mogelijk te maken, indien dit voor de persoon met een beperking niet mogelijk is. De medische noodzaak kan blijken uit een medisch advies dat wordt opgevraagd bij onduidelijke medische situaties. 2.Bij het verstrekken van een vangnetvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij normaal gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college primaat van verhuizen overwegen. Het primaat van verhuizen houdt in dat de gemeente een verhuisindicatie geeft, indien dit een goedkopere en passende oplossing is. 3.Een cliënt kan in aanmerking komen voor een vangnetvoorziening voor een woning in de gemeente Barneveld indien: de aanpassing van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben en die geschikt is om het hele jaar door te worden bewoond en daarmee voldoende toegankelijk is, als een verhuizing geen adequate oplossing biedt voor de cliënt. het bezoekbaar maken van een woning waarin de cliënt die in een instelling verblijft, regelmatig komt, in de zin dat de woonkamer en het toilet door hem bereikt en gebruikt kunnen worden en er, tenzij er sprake is van een bijzondere situatie, niet eerder in de gemeente Barneveld of een andere gemeente een woning voor de cliënt bezoekbaar is gemaakt.

Artikel 25: Financiële tegemoetkoming in de kosten voor verhuizing

1.De cliënt komt in aanmerking voor een tegemoetkoming in de kosten van verhuizing als: de huidige woning ongeschikt is, als gevolg van een lichamelijke beperking of chronisch psychische of psychosociale problemen van de cliënt, en bij hem leidt tot onvoldoende zelfredzaamheid; in redelijkheid niet was te voorzien dat de woning ongeschikt zou worden; én de cliënt verhuist naar zelfstandige woonruimte die langdurig geschikt is. 2.Onverminderd het eerste lid komt de cliënt in aanmerking voor een tegemoetkoming in de kosten van verhuizing als naar aanleiding van een melding als genoemd in artikel 2.3.2 Wmo 2015 het college van oordeel is dat de huidige woning niet geschikt te maken is en/of dat het primaat van verhuizen van toepassing is. 3.Onverminderd het eerste en tweede lid komt een cliënt in aanmerking voor een tegemoetkoming in de kosten van verhuizing als hij een medische urgentie heeft verkregen op grond van artikel 28 van de Huisvestingsverordening 2024-2028 gemeente Barneveld. 2.Geen tegemoetkoming wordt verstrekt als: de cliënt verhuist naar een recreatiewoning waar permanente bewoning niet is toegestaan; of de cliënt de ongeschikte woning, genoemd in het eerste lid onder a, reeds heeft verlaten.

Artikel 22: Aanvullende criteria woonvoorzieningen

1.Met inachtneming van artikel 11 verleent het college vangnetvoorzieningen om het normale gebruik van de woning mogelijk te maken, indien dit voor de persoon met een beperking niet mogelijk is. De medische noodzaak kan blijken uit een medisch advies dat wordt opgevraagd bij onduidelijke medische situaties. 2.Bij het verstrekken van een vangnetvoorziening ter compensatie van de beperkingen bij normaal gebruik van de woning en het zich verplaatsen in de woning kan het college primaat van verhuizen overwegen. Het primaat van verhuizen houdt in dat de gemeente een verhuisindicatie geeft, indien dit een goedkopere en passende oplossing is. 3.Een cliënt kan in aanmerking komen voor een vangnetvoorziening voor een woning in de gemeente Barneveld indien: de aanpassing van de woning waar hij zijn hoofdverblijf heeft of zal hebben en die geschikt is om het hele jaar door te worden bewoond en daarmee voldoende toegankelijk is, als een verhuizing geen adequate oplossing biedt voor de cliënt. het bezoekbaar maken van een woning waarin de cliënt die in een instelling verblijft, regelmatig komt, in de zin dat de woonkamer en het toilet door hem bereikt en gebruikt kunnen worden en er, tenzij er sprake is van een bijzondere situatie, niet eerder in de gemeente Barneveld of een andere gemeente een woning voor de cliënt bezoekbaar is gemaakt.

Artikel 23: Niet verstrekken woonvoorziening

1.Een woonvoorziening wordt niet verstrekt indien: de hulpvraag voorzienbaar was; de inwoner niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment beschikbare, meest geschikte woning, tenzij er voorafgaand aan de verhuizing schriftelijk toestemming is verleend door het college; het gaat om noodvoorzieningen of voorzieningen die niet bedoeld zijn voor de elementaire woonfuncties; het gaat om een voorziening met een therapeutisch doel; het gaat om een aanpassing van een gemeenschappelijke ruimte in een wooncomplex bestemd voor de huisvesting van ouderen of personen met een beperking; de belemmeringen te wijten zijn aan achterstallig onderhoud of het gevolg zijn van de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de voor periodiek onderhoud geldende wettelijke vereisten; het gaat om een woonvoorziening voor verblijf in een hotel, pension, trekkerswoonwagen, tweede woning of andere niet voor permanente bewoning bedoelde verblijven.

Artikel 29: Algemene criteria verstrekken pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een wmo-vangnetvoorziening, maar de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van persoonsgebonden budget (pgb), beoordeelt het college of wordt voldaan aan alle wettelijke voorwaarden (artikel 2.3.6 van de wet). 2.Het college beoordeelt of: de cliënt op eigen kracht voldoende in staat is zijn belangen te behartigen en de aan een pgb- verbonden taken uit te voeren (eventueel met behulp van iemand uit zijn netwerk); de cliënt gemotiveerd heeft aangegeven waarom hij een pgb wenst te ontvangen; de vangnetvoorzieningen, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere voorzieningen aan de gestelde kwaliteitseisen voldoen.

Artikel 32: Hoogte van een pgb

1.Bij de vaststelling van de hoogte van het pgb voor ondersteuning wordt onderscheid gemaakt tussen: Professionele aanbieder: tot deze groep behoren personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de uit het pgb te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het handelsregister en voldoen aan de voorwaarden zoals omschreven in bijlage 1. Informele aanbieder: tot deze groep behoren personen die tot het sociale netwerk behoren, zoals familie, vrienden, kennissen. 2.De hoogte van het pgb wordt als volgt vastgesteld: Soort voorziening | tarief ondersteuning door een professionele aanbieder | 90% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. ondersteuning door een informele aanbieder | Onverminderd het derde lid wordt voor de bepaling van de omvang van het pgb, dat wordt uitbetaald aan een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, of een dienstverlener zonder erkend landelijk kwaliteitscertificaat, aangesloten bij de Wet minimumloon. Dit betekent dat: Voor de hulp die in uren wordt geïndiceerd wordt gekeken naar het uurtarief volgens de wet Minimumloon; Voor hulp die in dagdelen wordt geïndiceerd ervan van wordt uitgegaan dat per dagdeel 1,5 uur aan feitelijke werkuren worden geleverd; voor hulp die in etmalen wordt geïndiceerd ervan wordt uitgegaan dat per etmaal 2 uur aan feitelijke werkuren worden geleverd. hulpmiddel | vastgesteld op basis van de kostprijs van de zaak die de cliënt zou hebben ontvangen als de zaak in natura zou zijn verstrekt en rekening houdende met een reële termijn voor de technische afschrijving en de onderhouds- en verzekeringskosten. autoaanpassing of woningaanpassing | vastgesteld op het laagst geoffreerde bedrag 3.De hoogte van een pgb: bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de gemeente beschikbare vangnetvoorziening in natura; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de vangnetvoorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering; bedraagt een tarief dat vastgesteld is voor de gehele looptijd van de indicatie. 4.Het pgb wordt uitbetaald op basis van declaratie van het aantal geleverde uren of dagdelen. 5.Uitbetaling in de vorm van een maandloon is niet toegestaan, tenzij de voorziening als een maand- of jaarbudget wordt verstrekt. 6.Het is mogelijk om een symbolische tegemoetkoming per kalendermaand te verstrekken voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten zoals bedoeld in artikel 2ab van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015. De tegemoetkoming wordt berekend aan de hand van de door het college vastgestelde vergoedingenlijst die, waar mogelijk gebaseerd is op richtbedragen van het Nibud. 7.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 8.De volgende kosten zijn uitgesloten voor vergoeding vanuit een pgb: kosten voor bemiddeling; kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; 9.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als het vermoeden bestaat dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten.

Artikel 34: Eigen bijdrage vangnetvoorzieningen

1.Voor een vangnetvoorziening, met uitzondering van beschermd wonen, maatschappelijke opvang en vervoersvoorzieningen, is de cliënt de maximale bijdrage in de kosten, zoals bepaald in artikel 2.1.4a, vierde en zesde lid, van de wet en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, verschuldigd en deze wordt geïnd door het CAK. 2.Een bijdrage in de kosten van een vangnetvoorziening is verschuldigd zolang van deze voorziening gebruik wordt gemaakt of korter, bij een eenmalig pgb of verstrekking, als eerder het bedrag van de kostprijs is bereikt. 3.De kostprijs van een: vangnetvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4.Onverminderd het eerste en tweede lid is de cliënt voor een vangnetvoorziening of pgb voor een hulpmiddel of woningaanpassing een eigen bijdrage verschuldigd, zolang de (totale) hoogte van de eigen bijdrage voor die voorziening nog niet de kostprijs ervan heeft bereikt. 5.Voor een gemeentelijke vangnetvoorziening, dan wel pgb, is geen eigen bijdrage verschuldigd, indien deze voorziening noodzakelijk is door (lichamelijk) letsel en een derde de aansprakelijkheid van de letselschade erkent. Er is wel een eigen bijdrage verschuldigd als het (lichamelijk) letsel is ontstaan door een ongeval na 1 januari 2018 (regresrecht).

Artikel 6: Terugbetaling aanschafprijs woningaanpassing bij verkoop woning

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.De eigenaar die een woningaanpassing heeft ontvangen die leidt tot waardestijging van de woning, dient deze waardestijging bij verkoop van deze woning binnen een periode tot 10 jaar na gereedmelding van de voorziening, terug te betalen. 2.Waardestijging dient het gevolg te zijn van de ontvangen woningaanpassing. Het terug te betalen bedrag is de volledige waardestijging die het gevolg is van de woningaanpassing, met als maximum de kostprijs van de woningaanpassing. 3.De eigenaar meldt de verkoop van de woning onverwijld aan het college. 4.De waardestijging van de woning (door de woningaanpassing) kan worden vastgesteld door een extern deskundige. 5.Het terug te betalen bedrag wordt berekend volgens onderstaand afschrijvingsschema: Verkoop binnen | Terugbetalingspercentage Percentage van de kostprijs van een woningaanpassing die terug dient te worden betaald na verkoop van de woning binnen tien jaar na gereedmelding van woningaanpassing. | 0-1 jaar | 100% 1-2 jaar | 90% 2-3 jaar | 80% 3-4 jaar | 70% 4-5 jaar | 60% 5-6 jaar | 50% 6-7 jaar | 40% 7-8 jaar | 30% 8-9 jaar | 20% 9-10 jaar | 10%

Artikel 4: Procedure vergoeding vervoers-verplaatsings- en woonvoorzieningen

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.Voor vervoers- verplaatsings- en woonvoorzieningen dienen inwoners een gespecificeerde offerte aan te leveren. De inwoner doet zelf onderzoek naar de goedkoopst adequate voorziening en overlegt de goedkoopste offerte aan het college. Het college stelt de tegemoetkoming/vergoeding vast op basis van de goedkoopst adequaat uitgebrachte offerte. 2.De inwoner dient de aangekochte voorziening te verantwoorden door het overleggen van een factuur en een betalingsbewijs. 3.De kosten voor verzekering en onderhoud kunnen jaarlijks gedeclareerd worden aan de hand van een factuur en een betalingsbewijs. 4.Het college vergoedt na overleg van het betalingsbewijs de daadwerkelijk gemaakte kosten tot een maximumbedrag zoals benoemd in artikel 2. 5.De inwoner ontvangt een voorziening voor de duur van minimaal de afschrijvingstermijn van 7 jaar, tenzij de voorziening niet meer adequaat is. Voor woningaanpassingen geldt een afschrijvingstermijn van 10 jaar.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: aanbieder: de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente; algemeen gebruikelijke voorziening; een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, die een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; beschermd thuis: een voorziening voor personen met complexe psychische of psychosociale problematiek die doorgaans hun hulpvraag kunnen uitstellen tot geplande momenten van begeleiding, maar wel moet kunnen terugvallen op 24/7 bereikbaarheid en/of beschikbaarheid van een hulpverlener. Beschermd Thuis kan geleverd worden in een geclusterde woonvorm of in een situatie waarin de cliënt zelfstandig woont. dagdeel: een periode van drie aaneengesloten uren; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; etmaal: een periode van vierentwintig aangesloten uren. fraude: handelen dat opzettelijk in strijd is met de regels, gericht op eigen of andermans (financieel) gewin, waaronder valsheid in geschrifte, bedrog, benadeling van rechthebbenden of verduistering plegen of trachten te plegen ten nadele van de gemeente en/of haar inwoners, met het doel een betaling of ander voordeel te verkrijgen waarop men geen recht heeft of kan hebben. vangnetvoorziening: maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; hulpverlener: de persoon/medewerker van een instelling die de ondersteuning verleent. ondersteuningsvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; ondersteuningsplan: een weergave van de afspraken tussen cliënt en zorgaanbieder over de doelen van de ondersteuning en de wijze waarop getracht wordt deze te bereiken; leerbaarheid: de mate waarin de cliënt in staat is, eventueel met ondersteuning, vaardigheden aan te leren, die zijn zelfredzaamheid en/of participatie verbeteren; melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-aanbieder: een derde die de cliënt heeft betrokken en waarbij hij ondersteuning inkoopt. Met de pgb-aanbieder wordt zowel de professionele aanbieder als de informele aanbieder bedoeld; pgb-beheerder: een persoon die de belangen van de cliënt behartigt en de aan een pgb verbonden taken uitvoert, indien de cliënt de ondersteuning wenst te ontvangen in de vorm van een pgb. sociale basis: Het geheel van informele sociale verbanden (buurten, groepen, verenigingen, netwerken, gezinnen) aangevuld en ondersteund vanuit de lokale overheid, organisaties, diensten en voorzieningen, die het mogelijk maakt dat inwoners de mogelijkheden hebben om te participeren in sociale relaties op een manier die hun welzijn, capaciteiten en individueel potentieel verbetert; voorliggende voorziening: een voorziening, op basis van een andere (wettelijke) regeling dan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorg in natura (ZIN): ondersteuning die aan personen wordt geleverd door aanbieders die door de gemeente zijn gecontracteerd in het kader van de Wmo 2015; 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 6: Onderzoek naar de ondersteuningsbehoefte (het gesprek)

1.Het college onderzoekt zoals opgenomen in artikel 2.3.2. lid 4 van de wet, naar aanleiding van de melding bij voorkeur in de thuissituatie van de inwoner, de ondersteuningsbehoefte van de inwoner. 2.Het college onderzoekt in een gesprek tussen de gespreksvoerder en met degene door of namens wie de melding is gedaan, dan wel diens vertegenwoordiger en waar mogelijk met de mantelzorger of cliëntondersteuner en desgewenst familie, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: Stap 1: wat de hulpvraag is. Stap 2: welke problemen ondervonden worden bij de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie dan wel het zich kunnen handhaven in de samenleving. Stap 3: welke ondersteuning nodig is naar aard en omvang om een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, dan wel het zich kunnen handhaven in de samenleving. Stap 4: In hoeverre eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg, ondersteuning door andere mensen uit het sociale netwerk en voorliggende en algemene voorzieningen de nodige hulp en ondersteuning kunnen bieden. Stap 5: Slechts voor zover die mogelijkheden ontoereikend zijn dient het college een vangnetvoorziening te verlenen. Stap 6: Voor zover het onderzoek naar de nodige ondersteuning specifieke deskundigheid vereist zal een specifiek deskundig oordeel en advies niet kunnen ontbreken. 3.De cliënt dan wel diens vertegenwoordiger verstrekt het college de gegevens en schriftelijke documenten die voor het onderzoek nodig zijn en waarover hij redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. 4.Indien de cliënt een persoonlijk plan aan het college heeft overhandigd, betrekt het college dat plan bij het onderzoek. 5.Het college informeert de cliënt over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. Tevens informeert het college de cliënt over de rechten en plichten die zijn verbonden aan het ontvangen van een gemeentelijke vangnetvoorziening of pgb en over de mogelijke gevolgen van misbruik en/of oneigenlijk gebruik van de wet. 6.Indien de ondersteuningsvraag voldoende bekend is, kan het college met in achtneming van het bepaalde in artikel 2.3.2 van de wet, in overleg met de cliënt afzien van een gesprek.

Artikel 7: Verslag

1.Het college zorgt voor schriftelijke verslaglegging van het onderzoek. 2.Na het gesprek verstrekt het college aan de cliënt een verslag van de uitkomsten van het onderzoek, tenzij de cliënt heeft medegedeeld daar geen behoefte aan te hebben. 3.Het college stelt de cliënt in de gelegenheid om binnen zeven dagen na toezending van het verslag aanpassingen van en/of aanvullingen op het verslag te verzoeken. 4.Het college informeert de cliënt over welke bijdragen in de kosten de cliënt met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn, en de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de cliënt in begrijpelijke bewoordingen wordt ingelicht over de gevolgen van die keuze.

Artikel 10: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een gemeentelijke vangnetvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt. 2.Bij het verstrekken van een gemeentelijke vangnetvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; wat de ingangsdatum en, indien aan de orde, duur van de verstrekking is; en hoe de voorziening wordt verstrekt. 3.Bij het verstrekken van een gemeentelijke vangnetvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk resultaat het pgb kan worden aangewend; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld, en de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4.Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de cliënt daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 26: Kwaliteit van de voorzieningen

1.Het college draagt er zorg voor dat minimaal de uitvoering van de wettelijke kwaliteitseisen worden opgenomen in de contracten en subsidieafspraken met de aanbieders. 2.Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, door in ieder geval: het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de cliënt; het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg; erop toe te zien dat beroepskrachten handelen volgens de professionele standaard; voor zover van toepassing, erop toe te zien dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten tenminste voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken. 3.Voor professionele aanbieders, waaronder aanbieders die worden ingekocht door middel van een pgb en met een cliëntgebonden overeenkomst, gelden de kwaliteitseisen vastgelegd in bijlage 1. 4.Een aanbieder informeert het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging als de aanbieder niet meer aan de kwaliteitseisen kan voldoen.

Artikel 29: Algemene criteria verstrekken pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een wmo-vangnetvoorziening, maar de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van persoonsgebonden budget (pgb), beoordeelt het college of wordt voldaan aan alle wettelijke voorwaarden (artikel 2.3.6 van de wet). 2.Het college beoordeelt of: de cliënt op eigen kracht voldoende in staat is zijn belangen te behartigen en de aan een pgb- verbonden taken uit te voeren (eventueel met behulp van iemand uit zijn netwerk); de cliënt gemotiveerd heeft aangegeven waarom hij een pgb wenst te ontvangen; de vangnetvoorzieningen, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere voorzieningen aan de gestelde kwaliteitseisen voldoen.

Artikel 30: Niet verstrekken van een pgb

1.Het college verstrekt geen pgb: als er sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie, als bedoeld in artikel 3 lid 5, dan wel ondersteuning die ambtshalve wordt verleend in de situatie als bedoeld in artikel 6 lid 6 van deze verordening. als uit onderzoek is gebleken dat de cliënt een eerder pgb niet in overeenstemming met doel en/of bestemming heeft ingezet, op grond van de progressiviteit van het ziektebeeld de aangevraagde voorziening zo snel weer door een aangepaste voorziening vervangen moet worden dat deze verstrekking zich daardoor niet leent voor een pgb; als de verstrekking van een pgb gezien de (verwachte) korte duur van de verstrekking zou leiden tot een inefficiënte besteding van gemeentelijke middelen; voor ondersteuning van een aanbieder die fraude heeft gepleegd in de 4 jaren voorafgaand aan de aanvraag. voor ondersteuning van een pgb-aanbieder indien er twijfels zijn over de integriteit van de pgb-aanbieder, wat zich in ieder geval voordoet indien de pgb-aanbieder: betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de ondersteuning in gevaar brengen; verdacht is geweest van strafbare feiten dan wel daarvoor veroordeeld is geweest; bestuursrechtelijke en/of fiscaalrechtelijke boetes opgelegd heeft gekregen; bestuursrechtelijke handhavingsmaatregelen opgelegd heeft gekregen in de vorm van een last onder bestuursdwang en/of dwangsom; doet vermoeden op basis van feiten en omstandigheden dat de pgb-aanbieder en/of zijn directie en/of de aan hen gelieerde vennootschappen een zakelijk samenwerkingsverband onderhouden met derden die in relatie staan tot strafbare feiten of daarvan verdacht worden; op grond van de Wet Bibob een gevaarconclusie wordt getrokken vanuit een eigen onderzoek door de gemeente, een onderzoek door het Landelijk Bureau Bibob of een registratie in het Bibob-register. zich niet professioneel gedraagt. Hiervan is onder andere sprake indien de pgb-aanbieder zich intimiderend opstelt, geen voorbeeldfunctie toont of incidenten hebben plaatsgevonden binnen de uitvoering van zijn functie.

Artikel 31: Onderscheid professionele aanbieder en informele aanbieder

1.Onder een professionele aanbieder wordt verstaan een zorginstelling of een persoon die werkzaam is bij een zorginstelling. Deze zorginstelling staat ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren werkzaamheden ingeschreven in het Handelsregister (KVK). De (hulpverlener van de) professionele aanbieder dient in het bezit te zijn van een: voor de zorg relevant diploma, zoals omschreven in bijlage 1 van deze verordening. een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) van maximaal 3 jaar oud conform een passend functieprofiel. 2.Een informele aanbieder is een persoon of organisatie behorende tot het sociale netwerk. Deze aanbieder kan de ondersteuning verlenen indien: de cliënt een gelijkwaardig of beter resultaat kan behalen als iemand uit het sociale netwerk de zorg verleent; dit leidt tot volwaardige ondersteuning die passend is aan de hulpvraag van de cliënt, en; er voldoende draagkracht, tijd en bekwaamheid is voor de inzet van een pgb. 3.Indien de ondersteuning geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad van de budgethouder, is er altijd sprake van een informele aanbieder (ongeacht aanwezige diploma’s of inschrijving in de KVK). Onder bloed- of aanverwant in de 1e of 2e graad wordt verstaan: kinderen, kleinkinderen, ouders, grootouders, broers, zussen, schoonouders, schoonzussen en zwagers.

Artikel 32: Hoogte van een pgb

1.Bij de vaststelling van de hoogte van het pgb voor ondersteuning wordt onderscheid gemaakt tussen: Professionele aanbieder: tot deze groep behoren personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de uit het pgb te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het handelsregister en voldoen aan de voorwaarden zoals omschreven in bijlage 1. Informele aanbieder: tot deze groep behoren personen die tot het sociale netwerk behoren, zoals familie, vrienden, kennissen. 2.De hoogte van het pgb wordt als volgt vastgesteld: Soort voorziening | tarief ondersteuning door een professionele aanbieder | 90% van het tarief voor gecontracteerde ondersteuning in natura, tenzij passende en toereikende ondersteuning voor een lager tarief kan worden ingekocht. ondersteuning door een informele aanbieder | Onverminderd het derde lid wordt voor de bepaling van de omvang van het pgb, dat wordt uitbetaald aan een persoon die behoort tot het sociaal netwerk, of een dienstverlener zonder erkend landelijk kwaliteitscertificaat, aangesloten bij de Wet minimumloon. Dit betekent dat: Voor de hulp die in uren wordt geïndiceerd wordt gekeken naar het uurtarief volgens de wet Minimumloon; Voor hulp die in dagdelen wordt geïndiceerd ervan van wordt uitgegaan dat per dagdeel 1,5 uur aan feitelijke werkuren worden geleverd; voor hulp die in etmalen wordt geïndiceerd ervan wordt uitgegaan dat per etmaal 2 uur aan feitelijke werkuren worden geleverd. hulpmiddel | vastgesteld op basis van de kostprijs van de zaak die de cliënt zou hebben ontvangen als de zaak in natura zou zijn verstrekt en rekening houdende met een reële termijn voor de technische afschrijving en de onderhouds- en verzekeringskosten. autoaanpassing of woningaanpassing | vastgesteld op het laagst geoffreerde bedrag 3.De hoogte van een pgb: bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate in de gemeente beschikbare vangnetvoorziening in natura; wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de vangnetvoorziening behoren, van derden te betrekken, en wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering; bedraagt een tarief dat vastgesteld is voor de gehele looptijd van de indicatie. 4.Het pgb wordt uitbetaald op basis van declaratie van het aantal geleverde uren of dagdelen. 5.Uitbetaling in de vorm van een maandloon is niet toegestaan, tenzij de voorziening als een maand- of jaarbudget wordt verstrekt. 6.Het is mogelijk om een symbolische tegemoetkoming per kalendermaand te verstrekken voor schoonmaakmiddelen, levensmiddelen, kleding of reiskosten zoals bedoeld in artikel 2ab van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015. De tegemoetkoming wordt berekend aan de hand van de door het college vastgestelde vergoedingenlijst die, waar mogelijk gebaseerd is op richtbedragen van het Nibud. 7.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 8.De volgende kosten zijn uitgesloten voor vergoeding vanuit een pgb: kosten voor bemiddeling; kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; 9.Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als het vermoeden bestaat dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten.

Artikel 34: Eigen bijdrage vangnetvoorzieningen

1.Voor een vangnetvoorziening, met uitzondering van beschermd wonen, maatschappelijke opvang en vervoersvoorzieningen, is de cliënt de maximale bijdrage in de kosten, zoals bepaald in artikel 2.1.4a, vierde en zesde lid, van de wet en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, verschuldigd en deze wordt geïnd door het CAK. 2.Een bijdrage in de kosten van een vangnetvoorziening is verschuldigd zolang van deze voorziening gebruik wordt gemaakt of korter, bij een eenmalig pgb of verstrekking, als eerder het bedrag van de kostprijs is bereikt. 3.De kostprijs van een: vangnetvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4.Onverminderd het eerste en tweede lid is de cliënt voor een vangnetvoorziening of pgb voor een hulpmiddel of woningaanpassing een eigen bijdrage verschuldigd, zolang de (totale) hoogte van de eigen bijdrage voor die voorziening nog niet de kostprijs ervan heeft bereikt. 5.Voor een gemeentelijke vangnetvoorziening, dan wel pgb, is geen eigen bijdrage verschuldigd, indien deze voorziening noodzakelijk is door (lichamelijk) letsel en een derde de aansprakelijkheid van de letselschade erkent. Er is wel een eigen bijdrage verschuldigd als het (lichamelijk) letsel is ontstaan door een ongeval na 1 januari 2018 (regresrecht).

Artikel 41: Bestrijding misbruik of oneigenlijk gebruik van de wet

1.Het college treft de nodige maatregelen om misbruik of het oneigenlijk gebruik van vangnetvoorzieningen tegen te gaan. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval: het college zoekt waar mogelijk samenwerking met organisaties die zich ook bezighouden met het tegengaan van oneigenlijk gebruik en misbruik op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen; het college maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen, accountantscontrole en productieverantwoordingen zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties; Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van vangnetvoorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan. het college voert een toets aan de voorkant uit bij de verstrekking van een pgb.

Artikel 42: Aanwijzen toezichthouder

1.Het college wijst toezichthoudende ambtenaren aan die belast zijn met: het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Wmo 2015 en; het onderzoek doen naar calamiteiten en geweldsincidenten en het adviseren van het college over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweld. 2.De toezichthouder functioneert onafhankelijk. 3.De toezichthouder is belast met: de bevoegdheid om inlichtingen te vorderen; de bevoegdheid om de (cliënten)administratie te vorderen bij de aanbieder; de bevoegdheid om de administratie te vorderen van de cliënt of de pgb-beheerder; vorderen van identificatie; inzage van documenten en toegang tot gegevens; het betreden van plaatsen (met uitzondering van woningen); controleren of de aanbieder de verplichtingen uit de toekenningsbeschikking of de raamovereenkomst naleeft; controleren of de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt uitgevoerd. 4.Een ieder is verplicht om mee te werken aan het onderzoek van de toezichthouder. 5.De toezichthouder maakt zijn onderzoeksrapport actief openbaar en neemt daarbij de regels uit de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) in acht.

Artikel 45: Melden nieuwe feiten en omstandigheden

1.Het college informeert de cliënt of zijn vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een vangnetvoorziening of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2.De cliënt doet melding op verzoek of uit eigen beweging aan het college van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande het recht op een voorziening.

Artikel 2: Regels rond verstrekking pgb

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.Verstrekking van een toegekende gemeentelijke vangnetvoorziening in de vorm van een pgb vindt plaats nadat het college heeft beoordeeld of wordt voldaan aan de wettelijke voorwaarden. 2.Het college beoordeelt of de inwoner, eventueel met behulp van zijn pgb-beheerder, in staat is tot een redelijke waardering van zijn belangen en het uitvoeren van de aan een pgb verbonden taken. De client dient in ieder geval: Een goed overzicht van zijn situatie en de hulpvraag te hebben; Te weten welke regels horen bij een pgb; Een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden; Zelf de communicatie met de gemeente, de zorgverzekeraar of zorgkantoor, de Sociale verzekeringsbank (Svb) en aanbieders te doen; Zelfstandig te handelen en zelf aanbieders te kiezen; Zelf afspraken te maken en deze afspraken bij te houden en zich hieraan te houden; Te beoordelen of een pgb bij hem past en of de kwaliteit daarvan goed is; Zelf de zorg te regelen met 1 of meerdere aanbieders; Te fungeren als werkgever of opdrachtgever voor de aanbieder; Voldoende (juridische) kennis te hebben of weten te vinden over het werk- en opdrachtgeverschap. 3.De cliënt dient schriftelijk te motiveren waarom hij een pgb wil ontvangen. Uit de motivatie van de cliënt moet blijken dat hij zich heeft georiënteerd op zorg in natura. 4.De kwaliteit van de met het pgb ingekochte professionele ondersteuning voldoet aan de eisen die zijn opgenomen in bijlage 1 van de verordening. Bij de aanvraag van een pgb beoordeelt het college in ieder geval of de aanbieder voldoet aan de volgende criteria: De aanbieder is zelf bekwaam en gekwalificeerd en/of beschikt over aantoonbaar bekwame en gekwalificeerde medewerkers voor het uitvoeren van de gevraagde dienstverlening, zet gekwalificeerde medewerkers in en dient dit op ieder moment aan de gemeente te kunnen aantonen; Bestuurders (conform uittreksel KvK) en alle hulpverleners (alle medewerkers, inclusief uitzendkrachten, zzp’ers, stagiaires en vrijwilligers), die direct contact hebben met cliënten zijn in het bezit van een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) passend bij de zorgverlening die niet ouder is dan 3 jaar. De aanbieder werkt in het integraal opgestelde ondersteuningsplan uit hoe aan gestelde doelen gewerkt gaat worden. In het ondersteuningsplan wordt in ieder geval opgenomen: gegevens van cliënt (naam en contactgegevens); gegevens van de aanbieder en hulpverlener (naam en contactgegevens); de vastgestelde doelen; een omschrijving van het beoogde resultaat per doel; een omschrijving van de activiteiten; een omschrijving van hoe de activiteiten bijdragen aan het behalen van de het beoogde resultaat; frequentie en intensiteit van de ondersteuning, in maximale uren; een toelichting van de aanbieder over de frequentie en de intensiteit van de nodige ondersteuning; vaststellingsdatum van het ondersteuningsplan. handtekening cliënt en de hulpverlener.

Artikel 4: Verantwoording van het pgb

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.De cliënt (de budgethouder) is te allen tijde verantwoordelijk voor het pgb, ongeacht een aangestelde pgb beheerder. 2.De cliënt zorgt (eventueel met behulp van zijn pgb-beheerder) voor een goede en controleerbare administratie en houdt deze gedurende vijf jaar beschikbaar vanaf de ingangsdatum van de toekenning van het pgb. 3.De cliënt verantwoordt desgevraagd de besteding van het pgb. De cliënt dient dan de volledige administratie over te leggen waar in ieder geval de volgende documenten toe behoren: het gespreksverslag; het ondersteuningsplan; de toekenningsbeschikking; de overeenkomst zoals ingediend bij de Svb; de urenbriefjes; evaluatieverslagen; overige documenten die het college voor de verantwoording noodzakelijk acht. 4.De besteding van het pgb dient volledig verantwoord te worden. Indien de pgb-beheerder de besteding (gedeeltelijk) niet kan verantwoorden, vordert het college het niet verantwoorde deel terug. 5.Binnen zes maanden na uitbetaling van het pgb dient verantwoording aan het college plaats te vinden door middel van overlegging van de factuur voor de aangeschafte voorziening. Indien het pgb niet binnen zes maanden na uitbetaling is aangewend voor bekostiging van de voorziening kan het college de beslissing tot verlening van het pgb herzien of intrekken.

Artikel 2: Tarieven Wmo – zorg in natura en pgb

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.De tarieven voor de Wmo-hulp zijn vastgesteld op basis van de vereisten uit de Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) Reële prijs Wmo 2015”. Deze algemene maatregel van bestuur schrijft voor dat gemeenten een reële prijs moeten hanteren voor de inkoop van Wmo-voorzieningen. Dit houdt in dat er een kostprijsberekening moet worden uitgevoerd die recht doet aan de kwaliteit van de te leveren ondersteuning. Een reëel tarief waarborgt dat de prijs in verhouding staat tot de kwaliteit en dat deze kwaliteit niet onder druk komt te staan door een te lage vergoeding. De zorg in natura tarieven zijn tot stand gekomen op basis van: Een (regionale) inkoopprocedure met behulp van een objectief onafhankelijk kostprijsonderzoek; Een regionale inkoopprocedure op basis van het gunningscriterium laagste prijs; De goedkoopst adequaat uitgebrachte offerte. 2.Onderstaande tabel geeft de tarieven weer: Product | Eenheid | Tarief ZIN | Tarief pgb professioneel Dagactiviteiten | dagdeel | € 52,65 | € 47,39 Dagactiviteiten extra | dagdeel | € 70,96 | € 63,86 Beschermd werk | dagdeel | € 55,88 | € 50,29 Woonondersteuning | uur | € 49,97 | € 44,97 Wooncoaching | uur | € 82,04 | € 73,84 Wooncoaching 9extra | uur | € 95,54 | € 85,99 Tijdelijk verblijf (logeeropvang) | etmaal | € 202,48 | € 182,23 Jongerencoaching 18+ | uur | € 95,84 | € 86,26 Vervoer regulier | etmaal | € 18,82 | € 16,94 Vervoer rolstoel | etmaal | € 30,65 | € 27,59 Beschermd wonen Beschermd wonen middel | etmaal | € 208,66 | € 177,36 Beschermd wonen zwaar | etmaal | € 247,19 | € 210,11 Beschermd wonen intensief | etmaal | € 268,24 | € 288,00 Beschermd thuis licht | etmaal | € 83,88 | € 75,49 Beschermd thuis zwaar | etmaal | € 140,40 | € 126,36 Safehouses | etmaal | € 131,09 | € 117,98 Tijdelijk verblijf (regionaal) - zonder plaatsende aanbieder: bezet bed | etmaal | € 196,74 Tijdelijk verblijf (regionaal) – zonder plaatsende aanbieder: niet bezet bed | etmaal | € 80,16 Tijdelijk verblijf (regionaal) - met plaatsende aanbieder: bezet bed | etmaal | € 130,69 Tijdelijk verblijf(regionaal) – met plaatsende aanbieder: niet bezet bed | etmaal | € 115,14 vervoersvoorzieningen Auto-aanpassing | eenmaal per 7 jaar | Goedkoopst adequate offerte Goedkoopst adequate offerte Gesloten buitenwagen | eenmaal per 7 jaar | Goedkoopst adequate offerte | Goedkoopst adequate offerte Woonvoorzieningen Woningaanpassingen | Eenmalig | Goedkoopst adequate offerte Goedkoopst adequate offerte woonvoorzieningen | eenmaal per 10 jaar | Goedkoopst adequate offerte Goedkoopst adequate offerte Verplaatsingsvoorzieningen Elektrische rolstoel simpel | stuks | € 5.908,38 Elektrische rolstoel complex | stuks | € 8178,00 Sportrolstoel | eenmaal per 3 jaar | € 2.775,00 Scootmobiel simpel | stuks | € 1.279,19 Scootmobiel complex | stuks | € 1.723,92 Handbike zonder ondersteuning | stuks | €1484,23 Traplift (recht) | stuks | € 2221,22 Traplift 1 bocht | stuks | € 4886,68 Traplift 2 bochten | stuks | € 5.256,89 Verhuiskostenvergoeding | | € 2.600,00 3.De tarieven kunnen geïndexeerd worden aan de hand van de volgende uitgangspunten: Salariskosten: het aandeel van de salariskosten is bij Wmo begeleiding 90%. Voor de indexatie wordt gebruik gemaakt van de OVA, zoals de overheid die vaststelt. Materiële kosten: het aandeel van de materiële kosten is bij alle producten 10%. Voor de indexatie wordt gebruik gemaakt van het Nza- prijsindexcijfer voor de consumentenprijzen.

Artikel 3: Pgb tarieven informele aanbieder

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.De hoogte van het pgb voor dienstverlening door een informele aanbieder bedraagt: € 16,39 voor een persoon die behoort tot een bloed- of aanverwant in de eerste of tweede graad; € 17,76 voor het overige sociaal netwerk (vrienden, kennissen en familie verder dan de tweede graad); Het uurtarief wijzigt naar € 21,31 voor het overige sociaal netwerk (vrienden, kennissen en familie verdere dan de tweede graad) indien en vanaf het moment dat de Wet aanpassing Regeling dienstverlening aan huis (Rdah) werking treedt. 2.In de in het eerste lid vermelde tarieven zijn waar nodig verhoogd met 8% vakantietoeslag, 9% verloftoeslag en 20% werkgeverslasten.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: aanbieder: de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente; algemeen gebruikelijke voorziening; een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, die een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; beschermd thuis: een voorziening voor personen met complexe psychische of psychosociale problematiek die doorgaans hun hulpvraag kunnen uitstellen tot geplande momenten van begeleiding, maar wel moet kunnen terugvallen op 24/7 bereikbaarheid en/of beschikbaarheid van een hulpverlener. Beschermd Thuis kan geleverd worden in een geclusterde woonvorm of in een situatie waarin de cliënt zelfstandig woont. dagdeel: een periode van drie aaneengesloten uren; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; etmaal: een periode van vierentwintig aangesloten uren. fraude: handelen dat opzettelijk in strijd is met de regels, gericht op eigen of andermans (financieel) gewin, waaronder valsheid in geschrifte, bedrog, benadeling van rechthebbenden of verduistering plegen of trachten te plegen ten nadele van de gemeente en/of haar inwoners, met het doel een betaling of ander voordeel te verkrijgen waarop men geen recht heeft of kan hebben. vangnetvoorziening: maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; hulpverlener: de persoon/medewerker van een instelling die de ondersteuning verleent. ondersteuningsvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; ondersteuningsplan: een weergave van de afspraken tussen cliënt en zorgaanbieder over de doelen van de ondersteuning en de wijze waarop getracht wordt deze te bereiken; leerbaarheid: de mate waarin de cliënt in staat is, eventueel met ondersteuning, vaardigheden aan te leren, die zijn zelfredzaamheid en/of participatie verbeteren; melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-aanbieder: een derde die de cliënt heeft betrokken en waarbij hij ondersteuning inkoopt. Met de pgb-aanbieder wordt zowel de professionele aanbieder als de informele aanbieder bedoeld; pgb-beheerder: een persoon die de belangen van de cliënt behartigt en de aan een pgb verbonden taken uitvoert, indien de cliënt de ondersteuning wenst te ontvangen in de vorm van een pgb. sociale basis: Het geheel van informele sociale verbanden (buurten, groepen, verenigingen, netwerken, gezinnen) aangevuld en ondersteund vanuit de lokale overheid, organisaties, diensten en voorzieningen, die het mogelijk maakt dat inwoners de mogelijkheden hebben om te participeren in sociale relaties op een manier die hun welzijn, capaciteiten en individueel potentieel verbetert; voorliggende voorziening: een voorziening, op basis van een andere (wettelijke) regeling dan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorg in natura (ZIN): ondersteuning die aan personen wordt geleverd door aanbieders die door de gemeente zijn gecontracteerd in het kader van de Wmo 2015; 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 13: Beoordeling gebruikelijke hulp

1.Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan de normale dagelijkse hulp die de partner en andere huisgenoten (waaronder kinderen) geacht worden elkaar te bieden, omdat ze een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. Wanneer gebruikelijke hulp voorhanden is, hoeft het college geen voorziening te treffen. 2.Wat concreet valt onder “gebruikelijke hulp” wordt bepaald door wat naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de ouder of het inwonend kind of de andere huisgenoot. Van gebruikelijke hulp is sprake indien er een huisgenoot aanwezig is, die in staat kan worden geacht om bijvoorbeeld (niet limitatief): het huishouden over te nemen; mee te gaan met familiebezoek of naar de huisarts; het brengen en halen van gezinsleden; het doen van de administratie; de opvoeding van en zorg voor kinderen door ouders; activeren tot het ondernemen van activiteiten; het gezamenlijk ondernemen van activiteiten; ondersteunen bij de persoonlijke hygiëne; ondersteunen bij het verkrijgen van dagstructuur. 3.Het college onderzoekt welke hulp in een specifieke situatie van de partner en/of huisgenoot in redelijkheid gevraagd kan worden. Hierbij wordt rekening gehouden met de behoeften en persoonskenmerken van de cliënt, maar ook met de belastbaarheid en eventuele aantoonbare beperkingen van de partner en/of huisgenoot. Er wordt onderzocht of: de huisgenoot de hulp kan leveren; de huisgenoot beschikbaar is: de huisgenoot niet overbelast raakt. 4.Als er sprake is van (dreigende) overbelasting kan gevraagd worden deze klachten te objectiveren door het horen van de partner en/of huisgenoot en het oordeel van een (huis)arts. 5.Van een huisgenoot kan worden verwacht nevenactiviteiten (tijdelijk) neer te leggen, ter voorkoming van overbelasting. 6.Het college dient aan de hand van de individuele omstandigheden van het geval onderzoek te doen naar de mogelijkheden van de cliënt om met (onder meer) gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren. 7.Ouders hebben de zorgplicht voor hun kinderen. Dit houdt in het zorgen voor hun geestelijke en lichamelijke welzijn en het bevorderen van de ontwikkeling van hun persoonlijkheid (en naar draagkracht voorzien in de kosten). Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp voor de kinderen over. 8.Van kinderen mag ook verwacht worden dat zij, afhankelijk van hun leeftijd en psychosociaal functioneren, een bijdrage kunnen leveren aan bijvoorbeeld huishoudelijke ondersteuning. Hierbij gelden de volgende richtlijnen: Van kinderen tot 5 jaar kan geen eigen bijdrage worden verwacht. Kinderen tussen 5-12 jaar worden naar hun eigen mogelijkheden betrokken bij lichte huishoudelijke werkzaamheden als opruimen, tafel dekken/afruimen, afwassen/afdrogen, boodschap doen, kleding in de wasmand gooien. Kinderen vanaf 13 jaar kunnen, naast bovengenoemde taken hun eigen kamer op orde houden, d.w.z. rommel opruimen, stofzuigen, bed verschonen. Van een meerderjarig gezond kind in de leeftijd van 18-23 jaar wordt verwacht dat deze de huishoudelijke taken overneemt wanneer de primaire verzorger uitvalt. Daarnaast kunnen zij eventuele jongere gezinsleden verzorgen en begeleiden.

Artikel 33: Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de algemene voorziening Huishoudelijke Ondersteuning, zolang de cliënt van deze voorziening gebruik maakt. 2.De bijdrage voor de algemene voorziening Huishoudelijke Ondersteuning wordt vastgesteld conform artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3.Een cliënt kan een bijdrage in de kosten verschuldigd zijn voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning. De kosten voor de activiteiten worden zoveel mogelijk gedekt door de eigen bijdragen van de deelnemers, zonder dat dit ten koste gaat van de laagdrempeligheid van de activiteiten.

Artikel 34: Eigen bijdrage vangnetvoorzieningen

1.Voor een vangnetvoorziening, met uitzondering van beschermd wonen, maatschappelijke opvang en vervoersvoorzieningen, is de cliënt de maximale bijdrage in de kosten, zoals bepaald in artikel 2.1.4a, vierde en zesde lid, van de wet en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015, verschuldigd en deze wordt geïnd door het CAK. 2.Een bijdrage in de kosten van een vangnetvoorziening is verschuldigd zolang van deze voorziening gebruik wordt gemaakt of korter, bij een eenmalig pgb of verstrekking, als eerder het bedrag van de kostprijs is bereikt. 3.De kostprijs van een: vangnetvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; pgb is gelijk aan de hoogte van het pgb. 4.Onverminderd het eerste en tweede lid is de cliënt voor een vangnetvoorziening of pgb voor een hulpmiddel of woningaanpassing een eigen bijdrage verschuldigd, zolang de (totale) hoogte van de eigen bijdrage voor die voorziening nog niet de kostprijs ervan heeft bereikt. 5.Voor een gemeentelijke vangnetvoorziening, dan wel pgb, is geen eigen bijdrage verschuldigd, indien deze voorziening noodzakelijk is door (lichamelijk) letsel en een derde de aansprakelijkheid van de letselschade erkent. Er is wel een eigen bijdrage verschuldigd als het (lichamelijk) letsel is ontstaan door een ongeval na 1 januari 2018 (regresrecht).

Artikel 35: Bijdrage in de kosten voor de regiotaxi

1.In afwijking van artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet, is voor het reizen met de regiotaxi met een kortingspas een tarief per rit verschuldigd. Het college stelt bij nadere regel de hoogte van dit tarief vast. Dit tarief bedraagt maximaal het tarief dat verschuldigd is voor het reizen met het openbaar busvervoer. 2.Voor de kortingspas zelf is de cliënt aanschafkosten verschuldigd vergelijkbaar met de aanschafkosten van een OV-chipkaart. Het college stelt bij nadere regel de hoogte van de aanschafkosten vast. 3.De cliënt kan per kalenderjaar maximaal 2.500 km met het collectief aangepaste vervoer reizen tegen het tarief als vastgesteld in de nadere regel. Uitbreiding van het aantal kilometers is mogelijk als er naar het oordeel van het college sprake is van zwaarwegende omstandigheden waardoor 2.500 km in het specifieke geval onvoldoende blijkt te zijn. De cliënt moet aan de hand van concrete en verifieerbare gegevens aantonen dat er sprake is van zwaarwegende omstandigheden. 4.Als op medische indicatie begeleiding van de cliënt tijdens het gebruik van het collectief vervoer van aangepast vervoer noodzakelijk is, is de rit voor de begeleider gratis. 5.Als op sociale indicatie begeleiding van de cliënt nodig is tijdens en na het gebruik van het collectief vervoer van aangepast vervoer, betaalt de cliënt behalve voor zichzelf ook voor de begeleider het vaste tarief als bedoeld in het eerste lid.

Artikel 36: Bijdrage in de kosten van beschermd wonen en maatschappelijke opvang

1.De cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de voorziening beschermd wonen, zolang de cliënt van deze voorziening gebruikt maakt. De eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen en het vermogen van de cliënt en zijn echtgenoot. 2.Het college hanteert de bedragen en percentages zoals vastgelegd in hoofdstuk 3, paragraaf 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3.De eigen bijdrage wordt berekend en geïnd door het Centraal Administratie Kantoor. 4.De hoogte van de eigen bijdrage die verschuldigd is voor maatschappelijke opvang wordt vastgesteld door het college en in geval van: inkomsten uit de Participatiewet, Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en/of Wet Inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, geïnd door het college; andere inkomsten dan genoemd in sub a, geïnd door de aanbieder van maatschappelijke opvang.

Artikel 5: Eigen bijdrage Wmo abonnementstarief

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.Een inwoner dient voor een maatwerkvoorziening vanuit de Wmo een vaste eigen bijdrage van € 21,80 per maand te betalen (het abonnementstarief); ongeacht het inkomen, vermogen en de hoeveelheid hulp en/of ondersteuning. 2.De eigen bijdrage wordt geïnd door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). 3.De eigen bijdrage bedraagt niet meer dan de kostprijs voor de voorziening. 4.In de volgende situaties hoeft een inwoner geen abonnementstarief te betalen: Inwoner is getrouwd/heeft een geregistreerd partnerschap/ leeft samen en vormt een gezamenlijk huishouden met iemand en één van beide heeft de pensioengerechtigde leeftijd nog niet bereikt. Inwoner betaalt al een eigen bijdrage voor beschermd wonen of voor de Wet langdurige zorg (art. 2.1.4 a en art. 2.1.4 b Wmo) 5.Voor de volgende maatwerkvoorzieningen betaalt inwoner geen abonnementstarief: rolstoelvoorzieningen; maatwerkvoorzieningen verstrekt aan kinderen tot 18 jaar (uitgezonderd woningaanpassingen voor kinderen); collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV); verhuiskostenvergoeding. 6.De inwoner betaalt een eigen bijdrage voor zolang hij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening.

Artikel 6: Eigen bijdrage collectief vraagafhankelijk vervoer (Valleihopper)

Uit: Financieel besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Barneveld

1.Voor het vervoer van De Valleihopper wordt een eigen bijdrage gevraagd bestaand uit een opstaptarief van € 1,12 plus € 0,20 per kilometer. 2.De sociaal begeleider betaalt hetzelfde tarief als de pashouder. 3.Gratis zijn: Noodzakelijke medische begeleiding. Een indicatie van de gemeente is noodzakelijk. Meereizende gezinsleden. Een indicatie van de gemeente is noodzakelijk. Meereizend kind tot en met 3 jaar. Voorwaarde: begeleiding door betaalde passagier van 18 jaar of ouder. Hulphond Huisdier (in tas/kooi op schoot) Rolstoel, rollator, scootmobiel, aankopper-handbike, opvouwbare loopfiets, (hand)bagage.

Artikel 13: Beoordeling gebruikelijke hulp

1.Onder gebruikelijke hulp wordt verstaan de normale dagelijkse hulp die de partner en andere huisgenoten (waaronder kinderen) geacht worden elkaar te bieden, omdat ze een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van het huishouden. Wanneer gebruikelijke hulp voorhanden is, hoeft het college geen voorziening te treffen. 2.Wat concreet valt onder “gebruikelijke hulp” wordt bepaald door wat naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de ouder of het inwonend kind of de andere huisgenoot. Van gebruikelijke hulp is sprake indien er een huisgenoot aanwezig is, die in staat kan worden geacht om bijvoorbeeld (niet limitatief): het huishouden over te nemen; mee te gaan met familiebezoek of naar de huisarts; het brengen en halen van gezinsleden; het doen van de administratie; de opvoeding van en zorg voor kinderen door ouders; activeren tot het ondernemen van activiteiten; het gezamenlijk ondernemen van activiteiten; ondersteunen bij de persoonlijke hygiëne; ondersteunen bij het verkrijgen van dagstructuur. 3.Het college onderzoekt welke hulp in een specifieke situatie van de partner en/of huisgenoot in redelijkheid gevraagd kan worden. Hierbij wordt rekening gehouden met de behoeften en persoonskenmerken van de cliënt, maar ook met de belastbaarheid en eventuele aantoonbare beperkingen van de partner en/of huisgenoot. Er wordt onderzocht of: de huisgenoot de hulp kan leveren; de huisgenoot beschikbaar is: de huisgenoot niet overbelast raakt. 4.Als er sprake is van (dreigende) overbelasting kan gevraagd worden deze klachten te objectiveren door het horen van de partner en/of huisgenoot en het oordeel van een (huis)arts. 5.Van een huisgenoot kan worden verwacht nevenactiviteiten (tijdelijk) neer te leggen, ter voorkoming van overbelasting. 6.Het college dient aan de hand van de individuele omstandigheden van het geval onderzoek te doen naar de mogelijkheden van de cliënt om met (onder meer) gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te verbeteren. 7.Ouders hebben de zorgplicht voor hun kinderen. Dit houdt in het zorgen voor hun geestelijke en lichamelijke welzijn en het bevorderen van de ontwikkeling van hun persoonlijkheid (en naar draagkracht voorzien in de kosten). Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp voor de kinderen over. 8.Van kinderen mag ook verwacht worden dat zij, afhankelijk van hun leeftijd en psychosociaal functioneren, een bijdrage kunnen leveren aan bijvoorbeeld huishoudelijke ondersteuning. Hierbij gelden de volgende richtlijnen: Van kinderen tot 5 jaar kan geen eigen bijdrage worden verwacht. Kinderen tussen 5-12 jaar worden naar hun eigen mogelijkheden betrokken bij lichte huishoudelijke werkzaamheden als opruimen, tafel dekken/afruimen, afwassen/afdrogen, boodschap doen, kleding in de wasmand gooien. Kinderen vanaf 13 jaar kunnen, naast bovengenoemde taken hun eigen kamer op orde houden, d.w.z. rommel opruimen, stofzuigen, bed verschonen. Van een meerderjarig gezond kind in de leeftijd van 18-23 jaar wordt verwacht dat deze de huishoudelijke taken overneemt wanneer de primaire verzorger uitvalt. Daarnaast kunnen zij eventuele jongere gezinsleden verzorgen en begeleiden.

Artikel 33: Bijdrage in de kosten van algemene voorzieningen

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor de algemene voorziening Huishoudelijke Ondersteuning, zolang de cliënt van deze voorziening gebruik maakt. 2.De bijdrage voor de algemene voorziening Huishoudelijke Ondersteuning wordt vastgesteld conform artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet en hoofdstuk 3 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015. 3.Een cliënt kan een bijdrage in de kosten verschuldigd zijn voor het gebruik van een algemene voorziening, niet zijnde cliëntondersteuning. De kosten voor de activiteiten worden zoveel mogelijk gedekt door de eigen bijdragen van de deelnemers, zonder dat dit ten koste gaat van de laagdrempeligheid van de activiteiten.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: aanbieder: de aanbieder die niet in contractuele relatie staat met de gemeente; algemeen gebruikelijke voorziening; een voorziening die niet specifiek bedoeld is voor mensen met een beperking, die daadwerkelijk beschikbaar is, die een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en die financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau; beschermd thuis: een voorziening voor personen met complexe psychische of psychosociale problematiek die doorgaans hun hulpvraag kunnen uitstellen tot geplande momenten van begeleiding, maar wel moet kunnen terugvallen op 24/7 bereikbaarheid en/of beschikbaarheid van een hulpverlener. Beschermd Thuis kan geleverd worden in een geclusterde woonvorm of in een situatie waarin de cliënt zelfstandig woont. dagdeel: een periode van drie aaneengesloten uren; eigen bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; etmaal: een periode van vierentwintig aangesloten uren. fraude: handelen dat opzettelijk in strijd is met de regels, gericht op eigen of andermans (financieel) gewin, waaronder valsheid in geschrifte, bedrog, benadeling van rechthebbenden of verduistering plegen of trachten te plegen ten nadele van de gemeente en/of haar inwoners, met het doel een betaling of ander voordeel te verkrijgen waarop men geen recht heeft of kan hebben. vangnetvoorziening: maatwerkvoorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; hulpverlener: de persoon/medewerker van een instelling die de ondersteuning verleent. ondersteuningsvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; ondersteuningsplan: een weergave van de afspraken tussen cliënt en zorgaanbieder over de doelen van de ondersteuning en de wijze waarop getracht wordt deze te bereiken; leerbaarheid: de mate waarin de cliënt in staat is, eventueel met ondersteuning, vaardigheden aan te leren, die zijn zelfredzaamheid en/of participatie verbeteren; melding: melding aan het college als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; pgb-aanbieder: een derde die de cliënt heeft betrokken en waarbij hij ondersteuning inkoopt. Met de pgb-aanbieder wordt zowel de professionele aanbieder als de informele aanbieder bedoeld; pgb-beheerder: een persoon die de belangen van de cliënt behartigt en de aan een pgb verbonden taken uitvoert, indien de cliënt de ondersteuning wenst te ontvangen in de vorm van een pgb. sociale basis: Het geheel van informele sociale verbanden (buurten, groepen, verenigingen, netwerken, gezinnen) aangevuld en ondersteund vanuit de lokale overheid, organisaties, diensten en voorzieningen, die het mogelijk maakt dat inwoners de mogelijkheden hebben om te participeren in sociale relaties op een manier die hun welzijn, capaciteiten en individueel potentieel verbetert; voorliggende voorziening: een voorziening, op basis van een andere (wettelijke) regeling dan de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; zorg in natura (ZIN): ondersteuning die aan personen wordt geleverd door aanbieders die door de gemeente zijn gecontracteerd in het kader van de Wmo 2015; 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 11: Algemene criteria voor een gemeentelijke vangnetvoorziening

1.Het college neemt het verslag van het gesprek als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag om een gemeentelijke vangnetvoorziening. 2.Een cliënt komt voor een gemeentelijke vangnetvoorziening in aanmerking ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie die de cliënt ondervindt, voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kunnen worden verminderd of weggenomen: op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen; met gebruikmaking van algemene voorzieningen; met gebruikmaking van voorliggende voorzieningen. 3.De vangnetvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in artikel 6 bedoelde onderzoek, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven. 4.Als een vangnetvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequate tijdig beschikbare voorziening.

Artikel 15: Beoordeling algemeen gebruikelijke voorzieningen

1.Algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn voor iedereen beschikbaar, of inwoners nu wel of geen beperking hebben. 2.De volgende criteria spelen een rol bij het bepalen of een voorziening algemeen gebruikelijk is voor de persoon: Is de voorziening specifiek bedoeld voor mensen met een beperking? Is de voorziening daadwerkelijk beschikbaar? Levert de voorziening een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid en participatie in staat is? Kan de voorziening financieel worden gedragen met een inkomen op een minimumniveau? 3.Bij de beoordeling van de vraag of een voorziening algemeen gebruikelijk is, dient altijd te worden onderzocht of de voorziening ook algemeen gebruikelijk is voor de persoon die de voorziening aanvraagt.