Wmo in Barendrecht: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

1.Maximalisering woningaanpassing en primaat verhuizen: Het primaat van verhuizen wordt overwogen bij aanpassing van woningen waarbij het treffen van de maatwerkvoorziening het bedrag van € 7.500 te boven gaat.

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 7, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

Voor aanpassingen die wel onderhoud nodig hebben, zoals trapliften, sluit de gemeente een onderhoudscontract af mits deze niet in eigendom verstrekt zijn aan de cliënt.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 8.10, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Voor hulpmiddelen en trapliften werkt de gemeente met vaste leveranciers op basis van offertes.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 3.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Specifiek bij Trapliften: Trapliften worden door de gemeente voor een all-in bedrag aangeschaft.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 8.11, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Als de cliënt dat een te groot risico vindt, wordt een traplift via zorg in natura aangeboden.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 8.11, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

2.Bij de vaststelling van het pgb bedoeld voor een woningaanpassing wordt in ieder geval rekening gehouden met de volgende kosten: administratiekosten die verhuurder maakt ten behoeve van het treffen van een voorziening voor een persoon met een beperking.

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 7, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

7.Hierbij zijn de volgende voorwaarden van toepassing: aan een door de gemeente aangewezen persoon wordt door de eigenaar of huurder toegang verstrekt tot de woonruimte waar de woningaanpassing wordt aangebracht;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 7, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

Voorzieningen die in bruikleen zijn gegeven en niet meer nodig zijn, worden verwijderd en zo mogelijk hergebruikt.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 8.12, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Als je verhuist naar een andere gemeente, eindigt meestal de bruikleen van hulpmiddelen.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 10.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Wanneer een cliënt na 01-01-2021 verhuist naar een Wlz-instelling, moet de gemeente het hulpmiddel terugnemen en wordt vanuit de Wlz een nieuw hulpmiddel verstrekt.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 10.4, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

De gemeente gebruikt de meest recente versie van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning (van bureau HHM) als richtlijn om te bepalen: Hoeveel tijd daarvoor nodig is (in minuten per week);

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 6.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

De normering van de voorziening: Voor de onderbouwing van de maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp, maken we gebruik van het meest recente Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning (bureau HHM).

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, paragraaf 6.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

Persoonlijke dienstverlening heeft als doel het behouden van regie over het huishouden, het aanleren van activiteiten en het samen uitvoeren van de activiteiten gericht op een schoon en leefbaar huis, wasverzorging, het doen van boodschappen en maaltijdenverzorging.

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 6.4.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR749091_1).

2.De hoogte van het pgb bedraagt voor Hulp bij het huishouden licht: Geleverd door een formele hulp maximaal € 38,04 per uur;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 2, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

3.De hoogte van het pgb bedraagt voor Hulp bij het huishouden zwaar: Geleverd door een formele hulp maximaal € 39,33 per uur;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 2, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor reguliere individuele begeleiding bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 69,61 per uur;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor intensieve ambulante begeleiding bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 81,00 per uur;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor begeleiding in een ontwikkelarrangement bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 81,18 per uur;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor begeleiding vinger aan de pols bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 45,44 per maand;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor begeleiding vinger aan de pols bedraagt: Geleverd door een informele hulp maximaal € 41,00 per maand.

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor dagbesteding groep bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 38,93 per dagdeel;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor gespecialiseerde dagbesteding bedraagt: Geleverd door een formele hulp maximaal € 58,25 per dagdeel.

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor vervoer per dag van en naar de dagbesteding bedraagt: Voor vervoer zonder rolstoel maximaal € 22,73 per dag;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor vervoer per dag van en naar de dagbesteding bedraagt: Voor vervoer met rolstoel maximaal € 31,08 per dag;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 5, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

De hoogte van het pgb voor kortdurend verblijf ter ontlasting van mantelzorgers bedraagt: Geleverd door een formele aanbieder € 144,97 per etmaal;

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026, artikel 6, geldt sinds 1 april 2026 (CVDR759636_1).

Artikel 23: Aanvullende criteria woonvoorzieningen en woningaanpassingen

1.Een woonvoorziening is gericht op een cliënt die: aantoonbare beperkingen heeft bij het normaal gebruik van de woning, en bewezen heeft niet in aanmerking te komen voor een passende woning, of een op basis van aantoonbare beperkingen aanwezige gedragsstoornis heeft met ernstig ontremd gedrag tot gevolg, waarbij alleen het zich kunnen afzonderen kan leiden tot een situatie waarin deze persoon met beperkingen tot rust kan komen. 2.Een cliënt komt in aanmerking voor een uitraaskamer als er sprake is van aantoonbare ernstige beperkingen in het gedrag als gevolg van een ziekte of gebrek, waarbij is aangetoond dat enkel het zich kunnen afzonderen kan leiden tot een situatie waarin cliënt tot rust kan komen. 3.Een cliënt kan alleen voor een woonruimteaanpassing in aanmerking komen wanneer deze langdurig noodzakelijk is en verhuizing niet mogelijk is of niet de goedkoopst adequate voorziening is. Wanneer de kosten voor de woonaanpassing of woonvoorziening hoger zijn dan 7500,- euro geldt het primaat van verhuizen. 4.Een cliënt kan alleen voor woonvoorzieningen in aanmerking komen als deze rechtmatig een woonruimte bewoont, geen tijdelijke huurovereenkomst heeft en de ondervonden beperkingen in de woonruimte niet voortvloeien uit de aard van de in de woonruimte gebruikte materialen of uit de slechte staat van onderhoud van de woonruimte. 5.Een woonvoorziening wordt slechts verstrekt als de cliënt zijn verblijf heeft of zal hebben in de woonruimte waaraan de voorziening wordt getroffen, dan wel voor het bezoekbaar maken van een andere woonruimte dan waar de cliënt met beperkingen zijn hoofdverblijf heeft, als het hoofdverblijf van de cliënt een erkende instelling is. Indien cliënt zijn hoofdverblijf heeft in een Wlz-inrichting en regelmatig een bepaalde woning bezoekt, kan het college een maatwerkvoorziening verlenen voor het bezoekbaar maken van die woning. 6.Een individuele woonvoorziening wordt geweigerd indien ten tijde van het betrekken van de woonruimte door de persoon met beperkingen te voorzien was dat in deze woonruimte beperkingen bij het normale gebruik van de woonruimte zouden worden ondervonden. 7.Het college verstrekt voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft en geen doelgroepengebouw: automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting. 8.Het college verleent slechts een woningaanpassing van een woonwagen of woonschip als: de technische levensduur van de woonwagen of het woonschip nog minstens 5 jaar is; de standplaats van de woonwagen niet binnen 5 jaar voor opheffing in aanmerking komt; het woonschip nog minimaal 5 jaar op de ligplaats mag blijven liggen; de woonwagen ten tijde van de indiening van de aanvraag voor een woonvoorziening bij de gemeente op de standplaats stond; de hoofdbewoner van een woonwagen in het bezit is van een bewoningsvergunning als bedoeld in de Woningwet.

Artikel 9: Aanvraag

1.Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan pas worden gedaan nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet binnen zes weken na de ontvangst van de melding is uitgevoerd. 2.Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag voor een maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college. 3.Een aanvraag wordt ingediend met een ondertekend onderzoeksrapport of een ingevuld aanvraagformulier. 4.Het college gebruikt het onderzoeksrapport mede als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening. 5.Bij een aanvraag voor financiering via een persoonsgebonden budget voor ondersteuning in de vorm van dienstverlening, moet de cliënt een budgetplan overleggen. 6.Bij een aanvraag voor een persoonsgebonden budget voor ondersteuning in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing, moet de cliënt minimaal 2 offertes overleggen.

Artikel 10: Maatwerkvoorzieningen

De volgende maatwerkvoorzieningen zijn in ieder geval beschikbaar: Hulp bij het huishouden Ambulante begeleiding Dagbesteding (evt. vervoer naar dagbesteding) Kortdurend verblijf Beschermd wonen Maatschappelijke Opvang Woonvoorzieningen Vervoersvoorzieningen Rolstoelen

Artikel 23: Aanvullende criteria woonvoorzieningen en woningaanpassingen

1.Een woonvoorziening is gericht op een cliënt die: aantoonbare beperkingen heeft bij het normaal gebruik van de woning, en bewezen heeft niet in aanmerking te komen voor een passende woning, of een op basis van aantoonbare beperkingen aanwezige gedragsstoornis heeft met ernstig ontremd gedrag tot gevolg, waarbij alleen het zich kunnen afzonderen kan leiden tot een situatie waarin deze persoon met beperkingen tot rust kan komen. 2.Een cliënt komt in aanmerking voor een uitraaskamer als er sprake is van aantoonbare ernstige beperkingen in het gedrag als gevolg van een ziekte of gebrek, waarbij is aangetoond dat enkel het zich kunnen afzonderen kan leiden tot een situatie waarin cliënt tot rust kan komen. 3.Een cliënt kan alleen voor een woonruimteaanpassing in aanmerking komen wanneer deze langdurig noodzakelijk is en verhuizing niet mogelijk is of niet de goedkoopst adequate voorziening is. Wanneer de kosten voor de woonaanpassing of woonvoorziening hoger zijn dan 7500,- euro geldt het primaat van verhuizen. 4.Een cliënt kan alleen voor woonvoorzieningen in aanmerking komen als deze rechtmatig een woonruimte bewoont, geen tijdelijke huurovereenkomst heeft en de ondervonden beperkingen in de woonruimte niet voortvloeien uit de aard van de in de woonruimte gebruikte materialen of uit de slechte staat van onderhoud van de woonruimte. 5.Een woonvoorziening wordt slechts verstrekt als de cliënt zijn verblijf heeft of zal hebben in de woonruimte waaraan de voorziening wordt getroffen, dan wel voor het bezoekbaar maken van een andere woonruimte dan waar de cliënt met beperkingen zijn hoofdverblijf heeft, als het hoofdverblijf van de cliënt een erkende instelling is. Indien cliënt zijn hoofdverblijf heeft in een Wlz-inrichting en regelmatig een bepaalde woning bezoekt, kan het college een maatwerkvoorziening verlenen voor het bezoekbaar maken van die woning. 6.Een individuele woonvoorziening wordt geweigerd indien ten tijde van het betrekken van de woonruimte door de persoon met beperkingen te voorzien was dat in deze woonruimte beperkingen bij het normale gebruik van de woonruimte zouden worden ondervonden. 7.Het college verstrekt voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft en geen doelgroepengebouw: automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting. 8.Het college verleent slechts een woningaanpassing van een woonwagen of woonschip als: de technische levensduur van de woonwagen of het woonschip nog minstens 5 jaar is; de standplaats van de woonwagen niet binnen 5 jaar voor opheffing in aanmerking komt; het woonschip nog minimaal 5 jaar op de ligplaats mag blijven liggen; de woonwagen ten tijde van de indiening van de aanvraag voor een woonvoorziening bij de gemeente op de standplaats stond; de hoofdbewoner van een woonwagen in het bezit is van een bewoningsvergunning als bedoeld in de Woningwet.

Artikel 27: Weigeringsgronden

1.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als er voor het probleem in deze situatie al een voorziening is op basis van een andere wettelijke regeling; als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd en het achteraf niet meer is na te gaan of de voorziening aantoonbaar noodzakelijk was. Tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de gebruiksduur naar het oordeel van de leverancier is beëindigd; tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen, of; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of; als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. als deze voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met de reeds bestaande beperkingen, niet verband houdende met de overgang naar een volgende levensfase. als de cliënt een indicatie heeft voor zorg met verblijf op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarvoor in aanmerking komt, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is; als de cliënt door zijn of haar gedrag het verstrekken, onderhouden of verantwoorden van de voorziening onmogelijk maakt. 2.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt: als deze niet langdurig noodzakelijk is, behoudens hulp bij het huishouden en een vervoerspas. Een uitzondering hierop is verder de kortdurende hulp aan de cliënt die leerbaar is. De voorziening is dan gericht op vermindering van de ondersteuningsbehoefte. indien de cliënt niet feitelijk in de gemeente verblijft. 3.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning zoals hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting; voor individuele maatwerkvoorzieningen voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft in een ‘doelgroepengebouw’, te weten een gebouw dat bestemd is voor oudere inwoners of inwoners met een beperking. indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; indien cliënt verhuisd is naar een woning waarvan op grond van de aanwezige beperkingen voorzienbaar was dat cliënt hierin beperkingen zou ondervinden; indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. de cliënt verhuisd is vanuit of naar een woonruimte die niet geschikt is om het hele jaar door bewoond te worden; indien cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen, tenzij er sprake is van co-ouderschap; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 4.Geen tegemoetkoming voor verhuizing en inrichting wordt verstrekt indien: een persoon met beperking voor het eerst zelfstandig gaat wonen; een persoon met beperking verhuist naar een intra- of semimurale-instelling. 5.Bij de te verstrekken vervoersvoorziening voor maatschappelijke participatie wordt uitsluitend rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving.

Artikel 33: Eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen, persoonsgebonden budget en sommige algemene voorzieningen

1.Een cliënt betaalt een eigen bijdrage zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening of zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening vanuit een pgb. 2.Een cliënt betaalt een bijdrage in de kosten voor algemene voorziening zoals een wasservice of scootmobielpool, zolang de cliënt van deze voorziening gebruik maakt. 3.De hoogte van de eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen of persoonsgebonden budget wordt vastgesteld door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Deze eigen bijdrage is nooit hoger dan de kostprijs van de maatwerkvoorziening. 4.In afwijking van het eerste lid hoeft de cliënt geen eigen bijdrage te betalen voor de volgende maatwerkvoorzieningen: Rolstoelvoorzieningen, en; Kindvoorzieningen. 5.De kostprijs van een voorziening wordt als volgt bepaald: voor maatwerkvoorziening of bij verordening aangewezen algemene voorziening wordt de kostprijs bepaald door een aanbesteding. Of na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening; voor een pgb is dit gelijk aan de hoogte van het toegekende pgb.

Paragraaf 8.1: Uitgangspunten voor woonvoorzieningen en woningaanpassingen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Wet langdurige zorg Als iemand een Wlz-indicatie heeft met verblijf, hoeft de gemeente geen Wmo-voorziening te geven (artikel 2.3.5 lid 6 Wmo). Maar de gemeente is wel bevoegd dit te doen als dat nodig is. Als iemand met een Wlz-indicatie in een instelling woont, betaalt de Wlz ook voor de woonkosten en woonvoorzieningen in die instelling. Verhuizing De gemeente geeft geen woonvoorziening of woningaanpassing als de cliënt verhuisd is naar een woning die niet passend is bij zijn beperking, tenzij de gemeente schriftelijk toestemming heeft gegeven voor die verhuizing. Ook wordt geen woonvoorziening of woningaanpassing toegekend als de noodzaak tot het treffen van de woonvoorziening of aanpassing het gevolg is van een verhuizing waartoe op grond van belemmeringen bij het normale gebruik van de woning geen aanleiding bestond en er geen belangrijke reden aanwezig was. Voorbeelden van belangrijke redenen zijn: samenwoning, huwelijk en het aanvaarden van werk elders. Maar ook als één van deze situaties zich voordoet, zal een weging van alle feiten en omstandigheden de doorslag geven of sprake is van een belangrijke reden, zo volgt uit de jurisprudentie. De opsomming is verder niet uitputtend, wat betekent dat ook andere omstandigheden een belangrijke reden kunnen vormen. Als de cliënt zonder toestemming verhuist en daarna een woningaanpassing of woonvoorziening vraagt, moet de cliënt met controleerbare informatie aantonen dat er geen betere woning beschikbaar was. Overig Voor hulpmiddelen of voorzieningen die algemeen gebruikelijk zijn (zoals bijvoorbeeld een douchestoel of toiletverhoger), wijst de gemeente de cliënt op een thuiszorgwinkel of de particuliere markt. Het pgb voor woningaanpassingen of woonvoorzieningen wordt vastgesteld als tegenwaarde van het bedrag zoals vermeld in de door de gemeente geaccepteerde offerte.

Paragraaf 8.4: Woningaanpassing

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Een woningaanpassing wordt alleen gedaan in de woning waar de cliënt echt woont (het hoofdverblijf). Uitzondering hierop vormt de aanpassing in verband met het bezoekbaar maken van een woning. Als de cliënt woont in een woning die niet bedoeld is voor permanent verblijf (bijvoorbeeld een vakantiewoning), wordt in principe geen aanpassing gedaan. Bij twijfel kijkt de gemeente naar het bestemmingsplan van de woning. Een woningaanpassing heeft als doel dat de cliënt de woning normaal kan gebruiken. Onder normaal gebruik vallen de volgende dingen: kunnen slapen lichaamsreiniging naar het toilet kunnen gaan eten kunnen klaarmaken en opeten kunnen bewegen in de belangrijkste ruimtes van het huis (keuken, badkamer, woonkamer, toiletruimte, slapkamer) Voor kinderen geldt daarnaast: veilig kunnen spelen in huis. Ruimtes zoals een hobbykamer of studeerkamer worden niet aangepast, want die horen niet bij de basisfuncties van een woning. Cliënt heeft bij woonvoorzieningen de keuze tussen een voorziening in natura (de gemeente regelt de aanpassing) en een Pgb (de cliënt regelt de aanpassing zelf). De aanpassing moet worden uitgevoerd volgens de eisen uit het Bouwbesluit. Kiest cliënt voor een persoonsgebonden budget, dan is de budgetbeheerder verantwoordelijk voor het (laten) uitvoeren van de woonvoorziening. Om een Pgb te ontvangen voor een woningaanpassing moet de budgetbeheerder tenminste 2 offertes aanleveren. Ook de klantmanager vraagt een offerte op bij een aannemer of leverancier om te vergelijken. Er wordt gekeken naar wat nodig is en niet naar wat de cliënt graag zou willen. Als de cliënt een duurdere aanpassing wil dan nodig is, dan moet betaalt de cliënt de meerkosten zelf. Na levering van de voorziening of gereed-melding van de woningaanpassing moet de budgetbeheerder de factuur overleggen en wordt controle uitgevoerd op de uitgevoerde werkzaamheden. Indien binnen een half jaar na dagtekening van de toekenningsbeschikking de woningaanpassing niet is voltooid, vervalt het recht op de toekenning. Bij ingrijpende en tijdrovende aanpassingen kan van deze termijn worden afgeweken.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau op grond van algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen. Algemene voorzieningen: een laagdrempelige, voorliggend aanbod van diensten of activiteiten die zonder uitgebreide toegangstoets beschikbaar is voor inwoners. Dit is bedoeld om hen te ondersteunen in het zelfstandig functioneren en participeren in de samenleving. Algemene voorzieningen zijn niet op maat gemaakt voor een individuele situatie, maar voor een bredere groep inwoners toegankelijk, vaak zonder indicatie of beschikking. Denk aan een maaltijdvoorziening, boodschappendienst en vrijwilligershulp. Beleidsregels: de op overheid.nl gepubliceerde Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht; Besluit: een officiële beslissing volgens de Algemene Wet Bestuursrecht (Awb) waarin staat of een inwoner wel of geen recht heeft op een maatwerkvoorziening; (Eigen) Bijdrage: een financiële bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gebruiksduur: zolang de voorziening in gebruik is en/of als er sprake is van service- en onderhoudskosten; Gesprek: gesprek dat hoort bij het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt het grootste deel van de tijd zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en feitelijk verblijft; Inwoner: de cliënt die het hoofdverblijf heeft in de Gemeente Barendrecht; Intramuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs zorg en hulp die altijd binnen 2 minuten beschikbaar is; Kostprijs: de totale waarde van een voorziening in euro’s inclusief BTW en extra kosten zoals onderhoud en bijzondere aanpassingen; Leefeenheid: een groep mensen die samen een huishouden vormen; Maatwerkvoorziening: Een voorziening die door het college wordt gegeven in de vorm van zorg in natura of als persoonsgebonden budget (Pgb), om hulp te bieden bij een ondersteuningsvraag zoals genoemd in artikel 1.1.1 van de wet; Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; Onderzoeksrapport: Schriftelijke verslag van de uitkomsten van het onderzoek. Hierin staat welke problemen de cliënt heeft met zelfredzaamheid en participatie en hoe deze kunnen worden opgelost; Pgb: persoonsgebonden budget als financieringsvorm voor een maatwerkvoorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Participatie: het meedoen aan de samenleving zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt de situatie beschrijft, zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 5 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, en uitlegt welke ondersteuning het beste is; Semimuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs aanwezigheid van hulp, die binnen 10 minuten beschikbaar is; Voorliggende voorziening: een voorziening op grond van een andere wetgeving; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015); Woning: Een woonruimte die geschikt is om permanent in te wonen. De woning heeft een eigen ingang en eigen voorzieningen zoals woon- en slaapkamer, keuken, douche en toilet. Ook een woonschip of woonwagen worden gezien als woning, als deze bedoeld zijn voor permanente bewoning; Zelfredzaamheid: het in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet. 2.Als in deze verordening of in bijbehorende regels en beleidsregels bepaalde begrippen niet apart worden uitgelegd, dan gelden de definities uit de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Artikel 6: Onderzoek

1.Het college verzamelt alle gegeven die nodig zijn voor het onderzoek, zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wet, over de cliënt en de situatie. 2.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek, tenzij de hulpvraag al duidelijk is. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig zijn familie. 3.De volgende factoren, ook genoemd in artikel 2.3.2 lid 4 van de Wet, maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek als bedoeld in lid 1 en 2: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen de zelfredzaamheid of de participatie te behouden of te verbeteren, of te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociale netwerk te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie, of te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van algemene voorzieningen of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening. Dit met het oog op de behoefte aan verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie of aan beschermd wonen of maatschappelijke opvang; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke bijdragen in de kosten de cliënt moet betalen volgens de regels van artikel 2.1.4 of 2.1.4.a van de Wet, en de mogelijkheid om een persoonsgebonden budget (pgb) te krijgen, waarbij de cliënt duidelijk wordt geïnformeerd over de gevolgen van deze keuze. 3.Het college informeert de cliënt over het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. 4.Als de cliënt al bekend is bij de gemeente, kan in overleg met de cliënt besloten worden om het onderzoek zoals genoemd in lid 3 van dit artikel niet te doen. [Artikel 6 Onderzoek bevat een kennelijke verschrijving in de doornummering van de leden, hier wordt bedoeld: na lid 3 volgen de leden 4 en 5]

Artikel 9: Aanvraag

1.Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening kan pas worden gedaan nadat het onderzoek is uitgevoerd, tenzij het onderzoek niet binnen zes weken na de ontvangst van de melding is uitgevoerd. 2.Een cliënt of zijn gemachtigde of vertegenwoordiger kan een aanvraag voor een maatwerkvoorziening schriftelijk indienen bij het college. 3.Een aanvraag wordt ingediend met een ondertekend onderzoeksrapport of een ingevuld aanvraagformulier. 4.Het college gebruikt het onderzoeksrapport mede als uitgangspunt voor de beoordeling van een aanvraag voor een maatwerkvoorziening. 5.Bij een aanvraag voor financiering via een persoonsgebonden budget voor ondersteuning in de vorm van dienstverlening, moet de cliënt een budgetplan overleggen. 6.Bij een aanvraag voor een persoonsgebonden budget voor ondersteuning in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing, moet de cliënt minimaal 2 offertes overleggen.

Artikel 15: Aanvullende criteria beschermd wonen (intramuraal en semi-muraal)

1.Het college verstrekt de maatwerkvoorziening beschermd wonen overeenkomstig het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Rotterdam, de vigerende verordening maatschappelijke ondersteuning, het geldende besluit maatschappelijke ondersteuning, de regels omtrent het persoonsgebonden budget in relatie tot beschermd wonen, de regels voor bijdrage in de kosten van beschermd wonen en de nadere regels van de centrumgemeente. 2.De indicatiestelling en verstrekking van beschermd wonen vindt plaats door de centrumgemeente Rotterdam.

Artikel 24: Aanvullende criteria vervoersvoorzieningen

1.Vervoersvoorzieningen kunnen als verstrekking worden ingezet om de volgende resultaten te bereiken: Het zelfstandig lokaal verplaatsen per vervoermiddel. Het kunnen ontmoeten van mensen en het op basis daarvan aangaan van sociale relaties. 2.Bij de te verstrekken vervoersvoorziening wordt uitsluitend rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving binnen een straal van 25 kilometer of enkele strategische, regionale punten (bijv (bus/metro)station). 3.Bij vervoersvoorzieningen geldt het primaat1 Primaat is een gebruikelijke term binnen de Wmo 2015 en betekent voorrang of voorrangspositie van het collectief vervoer of het gebruik maken van een deelscootmobiel via de scootmobielpool. 4.Op het collectief vervoer zijn de volgende criteria van toepassing: De voorziening collectief vervoer wordt alleen verstrekt in natura in de vorm van een taxipas, een pgb is hiervoor niet mogelijk. De taxipas geeft de cliënt de mogelijkheid om maximaal 2000 km per jaar gebruik te kunnen maken van de regiotaxi voor regulier vervoer of rolstoeltaxivervoer. Als de cliënt naast de taxipas voor collectief vervoer ook gebruik kan maken van een hulpmiddel of vervoersmiddel om korte tot middellange afstanden te overbruggen ten behoeve van de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving, wordt cliënt in staat gesteld om maximaal 1000 km te reizen met de taxipas. Indien de cliënt gemotiveerd aangeeft dat het aantal kilometers zoals bedoeld onder b en c van dit artikellid, niet volstaat dan kan cliënt in staat worden gesteld om meer kilometers met de taxipas te reizen. De pashouder betaalt tarieven, die vergelijkbaar zijn met de tarieven van het openbaar vervoer per kilometer. Uitgangspunt is dat 25 kilometer voldoende is voor lokale verplaatsingen. Een cliënt maakt tenminste 1 maal in een aaneengesloten periode van 6 maanden gebruik van het collectief vervoer. 5.Een begeleiderspas bij een vervoersvoorziening wordt alleen toegekend als cliënt: agressief gedrag vertoont; dwaalgedrag vertoont; afhankelijk is van medische handelingen tijdens de rit. 6.Voor verstrekking van een scootmobiel gelden de volgende aanvullende voorwaarden: de cliënt moet in staat zijn zelfstandig op en van de scootmobiel te stappen; cliënt is in staat om –na instructie- op veilige wijze gebruik te maken van een scootmobiel en indien nodig na het afleggen van een rijvaardigheidstoets; de cliënt heeft een substantiële vervoersbehoefte in de directe woonomgeving van de woning binnen de gemeente of woonkern; de beperkingen zijn langdurig van aard en de vervoersbehoefte is vrijwel dagelijks; er moet een brandveilige en afgesloten stallingsruimte, voorzien van een geaard stopcontact van 220 volt aanwezig zijn of gecreëerd kunnen worden. 7.Om in aanmerking te komen voor een handbike gelden de volgende aanvullende voorwaarden: cliënt is aangewezen op een rolstoel; cliënt is niet in staat zich met behulp van een handbewogen (sport) rolstoel over een redelijke afstand (1500 meter) binnen redelijke tijd te verplaatsen; cliënt heeft de voorziening nodig in verband met specifieke verplaatsingsbehoeften boven de 1500 meter, die niet anderszins kan worden opgelost; er dient een substantiële toegevoegde waarde te zijn als de handbike als verplaatsingsvoorziening in en om de woning of voor grotere afstanden wordt verstrekt. als andere hulpmiddelen voor verplaatsingen op middellange afstanden beschikbaar zijn, wordt geen handbike toegekend.

Artikel 28: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. Verstrekking van een financiële tegemoetkoming is een vorm van zorg in natura. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke de te verstrekken voorziening is en wat de beoogde doelstelling daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is gebaseerd op passend beschikken; hoe de voorziening wordt verstrekt; welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb, waaronder de verplichting dat de zorgverlener een voor de verleende ondersteuning relevante Verklaring omtrent het gedrag (VOG) aanvraagt en desgevraagd kan tonen. Deze mag bij aanvang van de ondersteuning niet ouder zijn dan drie maanden; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is bepaald; welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn zoals vastgelegd in het kwaliteitskader pgb (zie bijlage 1); wat de ingangsdatum en de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is

Artikel 29: Regels voor pgb

1.Als een cliënt in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en zelf de ondersteuning wil inkopen door middel van een pgb, controleert het college of de voorwaarden uit artikel 2.3.6. lid 2 van de wet worden nageleefd. Ook wordt gekeken of het kwaliteitskader uit bijlage 1 wordt toegepast. De zorgaanbieder moet voldoen aan de checklist uit bijlage 2. 2.Via een pgb-toets van PerSaldo bepaalt het college of de budgetbeheerder voldoet aan de gestelde budgetvaardigheden. 3.De cliënt moet een budgetplan en een ondersteuningsplan inleveren. In het budgetplan staat in ieder geval: hoe de cliënt zelf of met hulp van iemand uit het sociale netwerk of zijn vertegenwoordiger de taken die bij een pgb horen, op een verantwoorde manier gaat uitvoeren (budgetbeheer); wat de reden is om de maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb te ontvangen; welke maatwerkvoorziening de cliënt met het pgb wil inkopen en bij welke uitvoerder; de kosten van de maatwerkvoorziening, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief; hoe cliënt de voorziening volgens een puntsgewijze begroting dan wel een gespecificeerde offerte wil betalen; inzicht in de problematiek van de cliënt; hoe lang en op welke manier de maatwerkvoorziening wordt ingezet. In het ondersteuningsplan staat in ieder geval: het resultaat van het te behalen doel van de inzet van de maatwerkvoorziening; wanneer er geëvalueerd wordt tijdens de inzet van de maatwerkvoorziening; hoe de kwaliteit van de voorziening is gewaarborgd en of de voorziening geschikt is voor het doel van het pgb. 4.Het pgb mag niet worden gebruikt voor: kosten voor bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; kosten voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; kosten voor bijkomende zorg, waaronder cursuskosten en entreegelden van de zorgverlener; kosten voor overlijdensuitkering; kosten voor reizen. 5.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel. 6.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd vragen om betalingen uit het pgb voor maximaal dertien weken op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode onterecht zou gebruiken. 7.Cliënt moet een Verklaring omtrent gedrag (VOG) van de hulpverlener bij het budgetplan voegen. Zolang er ondersteuning wordt geboden, moet de VOG van de hulpverlener maximaal 2 jaar oud is. 8.De kwaliteit van de maatwerkvoorziening die met het pgb is ingekocht, voldoen aan de eisen die zijn gesteld in het kwaliteitskader pgb van bijlage 1. De zorgaanbieder moet voldoen aan de eisen zoals gesteld in de checklist van bijlage 2. 9.Een pgb moet door de cliënt binnen zes maanden na toekenning worden gebruikt voor het doel waarvoor het is verstrekt (rechtmatig besteed zijn). 10.Een pgb voor het gebruik van eigen auto, van een taxi of het gebruik van een rolstoeltaxi is alleen mogelijk als de cliënt medisch en/ of gedragsmatig niet in staat is gebruik te maken van het collectief vervoer met de regiotaxi. 11.Een pgb is niet mogelijk als de ondersteuning nodig is in een spoedeisende situatie, als bedoeld in artikel 2.3.3 van de Wet. 12.Een pgb is niet mogelijk voor kosten in het buitenland, tenzij het college hiervoor expliciet toestemming geeft, op basis van regels die het college stelt. 13.Het college kan aanvullende regels opstellen over de voorwaarden voor het verstrekken van een pgb.

Artikel 30: Onderscheid formele en informele hulp

1.Bij het bepalen van de hoogte van het pgb, wordt een onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp. 2.Formele hulp is hulp die wordt gegeven door de volgende personen, behalve bloed- of aanverwanten in de 1e of 2e graad van de cliënt: personen die werken bij een instelling die ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en die de juiste diploma’s hebben voor de taken die zij uitvoeren, of; personen die Zelfstandige zonder personeel (Zzp) zijn. Die moeten ook ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en de juiste diploma’s hebben voor de taken die ze uitvoeren. 3.Informele hulp is: Hulp die wordt gegeven door personen, al dan niet uit het sociaal netwerk, die niet voldoen aan de eisen zoals genoemd in lid 2; Hulp die wordt gegeven door personen die voldoen aan de eisen zoals genoemd in lid 2, maar die bloed- of aanverwanten zijn in de 1e of 2e graad van de cliënt.

Artikel 31: Hoogte pgb

1.De hoogte van het pgb voor een voorziening wordt maximaal vastgesteld op: Het bedrag van de goedkoopst compenserende voorziening in natura bij de leverancier waarmee de gemeente een overeenkomst heeft gesloten, zo nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering of; Het bedrag van de kosten volgens de door het college geaccepteerde offerte indien de gemeente voor de betreffende voorziening geen overeenkomst heeft gesloten. 2.De hoogte van het pgb voor vervoer is gebaseerd op de voorziening voor collectief vervoer in natura. Het uitgangspunt is dat maximaal 2000 kilometer per jaar binnen de eigen woon- en leefomgeving gereisd kan worden. Als de cliënt gebruik kan maken van een hulpmiddel of vervoersvoorziening in de directe woon- en leefomgeving geldt een maximum van 1000 km. Als de cliënt gemotiveerd aangeeft dat het standaard aantal kilometers niet volstaat dan kan een groter aantal kilometers worden verstrekt. 3.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb voor dienstverlening wordt onderscheid gemaakt tussen het tarief voor formele en informele hulp: Het pgb voor formele hulpverleners, zoals bedoeld in artikel 30 lid 2, wordt gebaseerd op het tarief van de door cliënt gecontracteerde zorgaanbieder, maar maximaal op 90% van het uurtarief van de goedkoopst compenserende voorziening in natura. Het pgb voor informele hulp, zoals bedoeld in artikel 30 lid 3, wordt vastgesteld op het minimumloon inclusief 8% vakantietoeslag. 4.Voor regulier vervoer naar de dagbesteding wordt voor formeel vervoer door een taxibedrijf maximaal 90% toegekend van het tarief voor de gecontracteerde aanbieders. 5.Voor regulier vervoer regulier door informele hulp zoals familieleden, wordt een maximaal tarief van 90% van het gecontracteerde tarief gehanteerd. 6.Voor speciaal vervoer naar de dagbesteding wordt voor formeel vervoer door een taxibedrijf maximaal 90% toegekend van het tarief voor de gecontracteerde aanbieders. 7.Voor speciaal vervoer door informele hulp zoals familieleden, wordt een maximaal tarief van 90% van het gecontracteerde tarief gehanteerd. 8.Het toegekende pgb tarief blijft gedurende de looptijd van de toekenning van het pgb hetzelfde. 9.De betaling vindt per maand plaats door middel van een factuur met de daadwerkelijk geleverde uren zorg. Er mag geen vast maandloon uitbetaald worden. 10.Het college kan aanvullende regels stellen over de hoogte van het pgb.

Artikel 32: Nadere verplichtingen budgethouder

1.De budgethouder is verplicht om de aangeschafte voorziening goed te (laten) onderhouden en voldoende te verzekeren gedurende de gebruiksduur. 2.De budgethouder moet een nota/factuur en een betalingsbewijs van de aangeschafte maatwerkvoorziening kunnen overleggen. 3.De budgethouder moet het college direct en uit eigen beweging op de hoogte stellen van alle feiten en omstandigheden waarvan de budgethouder redelijkerwijs moet weten dat zij invloed kunnen hebben op de toekenning van het pgb.

Artikel 33: Eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen, persoonsgebonden budget en sommige algemene voorzieningen

1.Een cliënt betaalt een eigen bijdrage zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening of zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening vanuit een pgb. 2.Een cliënt betaalt een bijdrage in de kosten voor algemene voorziening zoals een wasservice of scootmobielpool, zolang de cliënt van deze voorziening gebruik maakt. 3.De hoogte van de eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen of persoonsgebonden budget wordt vastgesteld door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Deze eigen bijdrage is nooit hoger dan de kostprijs van de maatwerkvoorziening. 4.In afwijking van het eerste lid hoeft de cliënt geen eigen bijdrage te betalen voor de volgende maatwerkvoorzieningen: Rolstoelvoorzieningen, en; Kindvoorzieningen. 5.De kostprijs van een voorziening wordt als volgt bepaald: voor maatwerkvoorziening of bij verordening aangewezen algemene voorziening wordt de kostprijs bepaald door een aanbesteding. Of na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening; voor een pgb is dit gelijk aan de hoogte van het toegekende pgb.

Artikel 35: Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning

1.Aanbieders zorgen voor een goede kwaliteit van de voorzieningen. Dit geldt ook voor de deskundigheid van de beroepskrachten. Ze doen dit door: de voorzieningen af te stemmen op de persoonlijke situatie van de cliënt; de voorzieningen af te stemmen op andere vormen van zorg; het inzetten van de juiste deskundigheid; te zorgen dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden, in het kader van het leveren van voorzieningen, handelen in overeenstemming met de professionele standaard; een verklaring omtrent het gedrag vragen voor beroepskrachten die direct contact hebben met cliënten; er voor te zorgen dat de voorziening doeltreffend, veilig en cliëntgericht is. 2.Het college legt verder uit welke eisen er zijn voor de kwaliteit van voorzieningen in het kwaliteitskader pgb, de checklist of in de afgesloten overeenkomsten; 3.Naast andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door regelmatige overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de cliënt ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen.

Artikel 38: Misbruik en oneigenlijk gebruik van een maatwerkvoorziening in natura of persoonsgebonden budget

1.Het college zorgt voor een rechtmatige en doelmatige uitvoering van de Wet. Dit omvat de bestrijding van misbruik, oneigenlijk gebruik en niet-gebruik van deze Wet. 2.Het college informeert cliënten, hun vertegenwoordiger en zorgaanbieders op een begrijpelijke manier over de rechten en plichten die horen bij het ontvangen van een maatwerkvoorziening of pgb. Ook wordt uitleg gegeven over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet dan wel hetgeen krachtens de wet is verstrekt of toegekend. 3.Het college onderzoekt periodiek, soms steekproefsgewijs, het gebruik van maatwerkvoorzieningen en pgb’s om te kijken naar de kwaliteit en om te kijken of de wet rechtmatig en doelmatig wordt gebruikt. 4.Het college stelt onderzoek in naar de rechtmatigheid van een maatwerkvoorziening of pgb als er een gegrond vermoeden bestaat van misbruik of van oneigenlijk gebruik van de wet door cliënten dan wel door zorgaanbieders. 5.Het college legt vast in “Beleidsregel preventie, toezicht en handhaving rechtmatigheid Wmo en Jeugdwet en Handhavingskader na Wmo-toezicht gemeente Barendrecht 2026” hoe zij invulling geeft aan het onderzoek naar rechtmatig gebruik, preventie en handhaving hierop. 6.Onverminderd het bepaalde in artikel 2.3.10 van de wet kan het college een beslissing over een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat sprake is van misbruik en/of oneigenlijk gebruik. 7.Als een cliënt opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt, worden de kosten in overeenstemming met artikel 2.4.1 van de wet verhaald. 8.Het college kan ten aanzien van het bepaalde in dit artikel aanvullende regels stellen. 9.Het college rapporteert aan de gemeenteraad over de uitvoering, de resultaten en de effecten op het gebied van handhaving in relatie tot de beleidsuitgangspunten en -prioriteiten.

Artikel 2: Hoogte pgb hulp bij het huishouden

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

1.Uitbetaling van het pgb vindt plaats op basis van de geïndiceerde uren, gekoppeld aan de te bereiken doelstellingen. 2.De hoogte van het pgb bedraagt voor Hulp bij het huishouden licht: Geleverd door een formele hulp maximaal € 38,04 per uur; Geleverd door een informele hulp maximaal het wettelijk minimum uurloon voor een volwassene incl. 8% vakantietoeslag bij een afgesloten zorgovereenkomst; Geleverd door een informele hulp maximaal het minimum uurloon incl. 8% vakantietoeslag en werkgeverslasten bij een afgesloten arbeidsovereenkomst. 3.De hoogte van het pgb bedraagt voor Hulp bij het huishouden zwaar: Geleverd door een formele hulp maximaal € 39,33 per uur; Geleverd door een informele hulp maximaal het wettelijk minimum uurloon voor een volwassene incl. 8% vakantietoeslag bij een afgesloten zorgovereenkomst; Geleverd door een informele hulp maximaal het minimum uurloon incl. 8% vakantietoeslag en werkgeverslasten bij een afgesloten arbeidsovereenkomst.

Artikel 3: Hoogte Pgb individueel vervoer

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

1.Het tarief voor individueel vervoer voor cliënten die op medische gronden geen gebruik kunnen maken van het collectief vraagafhankelijk vervoer is bepaald op basis van het tarief van belastingvrije voet voor kilometervergoeding en bedraagt € 0,23 per kilometer voor maximaal 2000 kilometer per jaar, zoals bepaald voor het collectief vraagafhankelijk vervoer. Tenzij het aantal kilometers aantoonbaar niet volstaat, is het maximale bedrag € 460,00 per jaar. 2.Voor personen, zoals bedoeld in de verordening artikel 31 lid 2, die daarnaast beschikken over een eigen of maatwerkvervoersvoorziening voor de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving, wordt het aantal kilometers dat deze persoon een kilometervergoeding in de vorm van een pgb ontvangt, gemaximeerd op 1000 kilometer per jaar. Tenzij het aantal kilometers aantoonbaar niet volstaat, is het maximale bedrag € 230,00 per jaar. 3.Het tarief voor individuele rolstoeltaxikosten wordt bepaald op basis van het tarief dat door zorgverzekeraars vergoed wordt voor rolstoeltaxivervoer op grond van de zorgverzekeringswet en bedraagt € 0,40 per kilometer voor maximaal 2000 kilometer per jaar zoals bepaald voor het collectief vraagafhankelijk vervoer. Tenzij het aantal kilometers aantoonbaar niet volstaat, is het maximale bedrag € 800,00 per jaar. 4.Voor personen, zoals bedoeld in de verordening artikel 31 lid 2, die daarnaast beschikken over een eigen of maatwerkvervoersvoorziening voor de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving, wordt het aantal kilometers dat deze persoon een kilometervergoeding in de vorm van een pgb ontvangt, gemaximeerd op 1000 kilometer per jaar. Tenzij het aantal kilometers aantoonbaar niet volstaat, is het maximale bedrag € 400,00 per jaar.

Paragraaf 4.10: Aanvraag maatwerkvoorziening in de vorm van een Pgb

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Bij de aanvraag voor een Pgb gelden extra regels. De cliënt moet bij de aanvraag een Pgb-plan aanleveren. Hiervoor is een standaardformat beschikbaar. In dit plan legt de cliënt uit waarom de ondersteuning geregeld moet worden met een Pgb. De gemeente controleert of de cliënt of degene die het Pgb beheert, goed kan omgaan met het Pgb. De cliënt moet laten zien dat de hulp die ingekocht wordt, veilig, doeltreffend en cliëntgericht is. De precieze voorwaarden staan beschreven in bijlage 1 en 2 van de verordening.

Paragraaf 8.11: Onderhoud en reparatie van in Pgb verstrekte woningaanpassingen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Als iemand een PGB heeft voor een woningaanpassing, zorgt de budgetbeheerder dat er een aannemer is die onderhoud en reparatie doet. Dit staat ook in de offerte. Dit bedrag is een maal per kalenderjaar declarabel. Het contract wordt bij aanschaf van de voorziening afgesloten voor de minimale geldigheidsduur van het toegekende Pgb. Het onderhoudscontract voor een voorziening omvat de volgende voorzienbare kosten (niet limitatief): Voorrijkosten en arbeidsloon. 24-uurservice. Gelijkwaardige leenvoorziening indien de voorziening niet binnen een redelijke termijn gerepareerd kan worden. Jaarlijks onderhoud met indien wettelijk vereist een 4 jaarlijkse keuring (alleen bij plateau-, plafond- en buitenliften). De voorziening heeft een technische afschrijving. Bij gelijkblijvende beperkingen verstrekt de gemeente binnen deze termijn niet opnieuw een overeenkomstige voorziening. Specifieke kosten bij Woonliften/ Plateauliften/ Plafondliften: Bij plateau-, plafond- en buitenliften mogen keuringskosten eens in de vier jaar worden gedeclareerd. Hiervoor geldt een maximumtarief voor onderhoud. Deze kosten mogen op geen enkele andere voorziening in rekening worden gebracht. Verder geldt dat er voor deze liften een onderhoudscontract moet worden afgesloten, waarbij maximumtarieven gelden voor het jaarlijkse service- en onderhoud van deze soort liften, zie hiervoor de bedragen vastgesteld in de nadere regels. Kosten boven dat bedrag betaalt de cliënt zelf. Noodzakelijke reparaties tot €500 kunnen altijd vergoed worden. Bij hogere kosten moet eerst toestemming gevraagd worden aan de gemeente. Dan kijkt de gemeente of reparatie of vervanging beter is. Specifiek bij Trapliften: Trapliften worden door de gemeente voor een all-in bedrag aangeschaft. Als iemand een duurder model wil via een PGB, betaalt hij/zij de extra kosten zelf. Als de cliënt dat een te groot risico vindt, wordt een traplift via zorg in natura aangeboden. Voorrij-, onderhouds- en reparatiekosten worden maximaal 10 jaar vergoed vanuit het toegekende Pgb.. Specifiek bij Spoel/föhn-installatie voor toilet: Hier is geen onderhoud nodig. Bij storingen kunnen afspraken gemaakt worden over reparatiekosten. Kosten boven €500 moeten eerst goedgekeurd worden door de gemeente. Deze kan de afweging maken of reparatie ofwel vervanging noodzakelijk is.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau op grond van algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen. Algemene voorzieningen: een laagdrempelige, voorliggend aanbod van diensten of activiteiten die zonder uitgebreide toegangstoets beschikbaar is voor inwoners. Dit is bedoeld om hen te ondersteunen in het zelfstandig functioneren en participeren in de samenleving. Algemene voorzieningen zijn niet op maat gemaakt voor een individuele situatie, maar voor een bredere groep inwoners toegankelijk, vaak zonder indicatie of beschikking. Denk aan een maaltijdvoorziening, boodschappendienst en vrijwilligershulp. Beleidsregels: de op overheid.nl gepubliceerde Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht; Besluit: een officiële beslissing volgens de Algemene Wet Bestuursrecht (Awb) waarin staat of een inwoner wel of geen recht heeft op een maatwerkvoorziening; (Eigen) Bijdrage: een financiële bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gebruiksduur: zolang de voorziening in gebruik is en/of als er sprake is van service- en onderhoudskosten; Gesprek: gesprek dat hoort bij het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt het grootste deel van de tijd zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en feitelijk verblijft; Inwoner: de cliënt die het hoofdverblijf heeft in de Gemeente Barendrecht; Intramuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs zorg en hulp die altijd binnen 2 minuten beschikbaar is; Kostprijs: de totale waarde van een voorziening in euro’s inclusief BTW en extra kosten zoals onderhoud en bijzondere aanpassingen; Leefeenheid: een groep mensen die samen een huishouden vormen; Maatwerkvoorziening: Een voorziening die door het college wordt gegeven in de vorm van zorg in natura of als persoonsgebonden budget (Pgb), om hulp te bieden bij een ondersteuningsvraag zoals genoemd in artikel 1.1.1 van de wet; Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; Onderzoeksrapport: Schriftelijke verslag van de uitkomsten van het onderzoek. Hierin staat welke problemen de cliënt heeft met zelfredzaamheid en participatie en hoe deze kunnen worden opgelost; Pgb: persoonsgebonden budget als financieringsvorm voor een maatwerkvoorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Participatie: het meedoen aan de samenleving zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt de situatie beschrijft, zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 5 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, en uitlegt welke ondersteuning het beste is; Semimuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs aanwezigheid van hulp, die binnen 10 minuten beschikbaar is; Voorliggende voorziening: een voorziening op grond van een andere wetgeving; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015); Woning: Een woonruimte die geschikt is om permanent in te wonen. De woning heeft een eigen ingang en eigen voorzieningen zoals woon- en slaapkamer, keuken, douche en toilet. Ook een woonschip of woonwagen worden gezien als woning, als deze bedoeld zijn voor permanente bewoning; Zelfredzaamheid: het in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet. 2.Als in deze verordening of in bijbehorende regels en beleidsregels bepaalde begrippen niet apart worden uitgelegd, dan gelden de definities uit de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Artikel 15: Aanvullende criteria beschermd wonen (intramuraal en semi-muraal)

1.Het college verstrekt de maatwerkvoorziening beschermd wonen overeenkomstig het daartoe vastgesteld beleid van de centrumgemeente Rotterdam, de vigerende verordening maatschappelijke ondersteuning, het geldende besluit maatschappelijke ondersteuning, de regels omtrent het persoonsgebonden budget in relatie tot beschermd wonen, de regels voor bijdrage in de kosten van beschermd wonen en de nadere regels van de centrumgemeente. 2.De indicatiestelling en verstrekking van beschermd wonen vindt plaats door de centrumgemeente Rotterdam.

Artikel 28: Inhoud beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. Verstrekking van een financiële tegemoetkoming is een vorm van zorg in natura. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: welke de te verstrekken voorziening is en wat de beoogde doelstelling daarvan is; wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is gebaseerd op passend beschikken; hoe de voorziening wordt verstrekt; welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het pgb moet worden besteed; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb, waaronder de verplichting dat de zorgverlener een voor de verleende ondersteuning relevante Verklaring omtrent het gedrag (VOG) aanvraagt en desgevraagd kan tonen. Deze mag bij aanvang van de ondersteuning niet ouder zijn dan drie maanden; wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is bepaald; welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn zoals vastgelegd in het kwaliteitskader pgb (zie bijlage 1); wat de ingangsdatum en de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is

Artikel 33: Eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen, persoonsgebonden budget en sommige algemene voorzieningen

1.Een cliënt betaalt een eigen bijdrage zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening of zolang de cliënt gebruik maakt van een maatwerkvoorziening vanuit een pgb. 2.Een cliënt betaalt een bijdrage in de kosten voor algemene voorziening zoals een wasservice of scootmobielpool, zolang de cliënt van deze voorziening gebruik maakt. 3.De hoogte van de eigen bijdrage voor maatwerkvoorzieningen of persoonsgebonden budget wordt vastgesteld door het Centraal Administratie Kantoor (CAK). Deze eigen bijdrage is nooit hoger dan de kostprijs van de maatwerkvoorziening. 4.In afwijking van het eerste lid hoeft de cliënt geen eigen bijdrage te betalen voor de volgende maatwerkvoorzieningen: Rolstoelvoorzieningen, en; Kindvoorzieningen. 5.De kostprijs van een voorziening wordt als volgt bepaald: voor maatwerkvoorziening of bij verordening aangewezen algemene voorziening wordt de kostprijs bepaald door een aanbesteding. Of na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder; voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een hulpmiddel of woningaanpassing wordt tevens bepaald door de wijze van beschikbaarstelling van de voorziening; voor een pgb is dit gelijk aan de hoogte van het toegekende pgb.

Artikel 34: Eigen bijdrage voor Collectief vervoer

1.In afwijking van artikel 33 derde lid betaalt de cliënt een aparte bijdrage voor het gebruik van collectief vervoer. Deze bijdrage bestaat uit een opstaptarief (vaste prijs per rit) en een bedrag per gereisde kilometer. 2.Voor ritten buiten de straal van 25 kilometer vanaf het woonadres geldt, in afwijking van het eerste lid, een hoger kilometer tarief. Tijdens de daluren, van 12.00 -15.00 uur, betaalt de cliënt een lager opstaptarief per rit. Dit in afwijking van het eerste lid. 3.In afwijking van het eerste lid gelden tijdens de nacht, van 0.00 - 7.00 uur, hogere tarieven voor zowel het opstappen als per kilometer. 4.In afwijking van het eerste lid geldt bij een overschrijding van het maximaal aantal toegestane kilometers een opslag op het opstaptarief.

Artikel 4: Bijdrage in de kosten van de maatwerkvoorziening Collectief vervoer

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

1.Op grond van artikel 34 van de verordening zijn de tarieven voor de bijdrage in de kosten van het collectief vervoer geïndexeerd. 2.De cliënt is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, ter hoogte van € 0,19 per kilometer en een opstaptarief van € 1,15 per rit. 3.In afwijking van het tweede lid geldt buiten de straal van 25 kilometer vanaf het woonadres het reguliere kilometertarief van de vervoerder. 4.In afwijking van het tweede lid geldt tijdens de daluren, van 12.00 – 15.00 uur, een opstaptarief van € 0,52 per rit. 5.In afwijking van het vierde lid geldt bij een overschrijding van het maximaal aantal toegestane kilometers een opstaptarief van €7,29 per rit.

Artikel 13.1.14: Bijdrage in de kosten in de maatschappelijke opvang

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Voor de opvang is de cliënt geen eigen bijdrage, zoals bedoeld in de Wmo2015, verschuldigd. Voor het verblijf in de opvang worden door de aanbieder van de voorziening geen verblijfs- of andere kosten in rekening gebracht bij de cliënt, tenzij daarover tussen het college en de aanbieder schriftelijke afspraken per locatie zijn gemaakt die gelden ten aanzien van iedere cliënt in de betreffende voorziening en locatie. Met de aanbieders van nachtopvang voor volwassenen is afgesproken dat zij maaltijden aan de cliënten aanbieden tegen een vastgestelde algemeen gebruikelijke bijdrage. Op basis van een medische indicatie of bij het (tijdelijk) ontbreken van een inkomen kan door de aanbieder besloten worden om een cliënt (tijdelijk) geen eigen bijdrage te vragen voor een maaltijd. Voor de maatschappelijke opvang voor gezinnen kan na een verblijfsduur van drie maanden door de opvangaanbieder een bijdrage aan de woonkosten worden gevraagd. De hoogte van deze woonbijdrage is door de opvangaanbieder vooraf afgestemd met het college, vastgesteld op basis van objectieve criteria, afgestemd op de inkomenssituatie van de cliënt en bedraagt niet meer dan de kostprijs voor de aanbieder van de voorziening. De gevraagde woonbijdrage wordt vooraf schriftelijk gecommuniceerd met de cliënt.

Paragraaf 14.1: Bijdrage in de kosten

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Voor veel Wmo-voorzieningen betaalt de cliënt een eigen bijdrage. In de regelgeving zijn echter uitzonderingen genoemd: Voorzieningen verstrekt aan jongeren onder de 18 jaar; Bij een rolstoel wordt geen eigen bijdrage opgelegd; Als de aanvrager of echtgenoot in verband met een verblijf in een instelling reeds een eigen bijdrage betaalt, wordt voor een eventuele Wmo-voorziening geen eigen bijdrage opgelegd (dit wordt door het CAK bewaakt); Uitgangspunten bij reeds verstrekte voorzieningen: De eigen bijdrage wordt berekend op basis van de kostprijs. De kostprijs bestaat uit het bedrag van de voorziening zo nodig aangevuld met service- en onderhoudskosten; De gebruiksduur is de periode waarin de cliënt de voorziening in bezit/bruikleen heeft; De eigen bijdrage voor Pgb is gebaseerd op de aanschafprijs van de voorziening inclusief onderhoudskosten en verzekering van de voorziening. Voor het onderhoudsbedrag (inclusief verzekering) per jaar moet 7% van de aanschafprijs worden gerekend. De wijze waarop de eigen bijdrage voor de reeds verstrekte voorzieningen wordt berekend is als volgt: de kostprijs wordt verminderd met het bedrag dat reeds betaald is aan eigen bijdrage. Voor nieuwe voorzieningen geldt het volgende: Onder de gebruiksduur wordt verstaan: zolang de voorziening in bezit of in gebruik is en er sprake is van service en onderhoudskosten; De eigen bijdrage wordt berekend op basis van de totale kostprijs van de voorziening; De kostprijs bestaat uit het bedrag van de voorziening en indien van toepassing aangevuld met service- en onderhoudskosten; De voorziening met de langste gebruiksduur bepaalt hoe lang de eigen bijdrage betaald moet worden. Bij nieuwe vervoersvoorzieningen geldt een garantieperiode van één jaar, zodat in dit jaar geen onderhoudskosten hoeven gerekend te worden. Bij een nieuwe vervoersvoorziening in de vorm van een Pgb geldt dan het onderhoudsbedrag per jaar maal het aantal jaar voor de levensduur van de betreffende voorziening. De eigen bijdrage mag nooit hoger zijn dan de totale kostprijs van de voorziening.

Artikel 19: Aanvullende criteria resultaatgebied verblijf

1.Onder het resultaatgebied verblijf wordt verstaan het verstrekken van onzelfstandige woonruimte met hotelmatige voorzieningen in een accommodatie van de zorgaanbieder waarvoor geen huur is verschuldigd. 2.Het college beoordeelt in het kader van de landelijke toegankelijkheid voor de cliëntgroep (O)GGZ in hoeverre de gemeente Rotterdam de meest aangewezen centrumgemeente is om het intramurale verblijf te verlenen. 3.Het resultaatgebied verblijf is uitsluitend van toepassing wanneer er sprake is van een indicatie voor intramurale ondersteuning. 4.Het resultaatgebied verblijf wordt niet verstrekt in combinatie met huishoudelijke ondersteuning, sociaal-persoonlijk functioneren, zelfzorg en gezondheid, semimurale ondersteuning of mantelzorgondersteuning met verblijf. 6.Het resultaatgebied verblijf heeft tevens betrekking op de bij cliënt verblijvende kinderen. [Artikel 19 Aanvullende criteria resultaatgebied verblijf bevat een kennelijke verschrijving in de doornummering van de leden, hier wordt bedoeld: lid 6 moet lid 5 zijn]

Paragraaf 6.6: Duur indicatie huishoudelijke hulp

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Als het niet duidelijk is hoe ernstig en langdurig de aandoening en beperkingen precies aanwezig zijn, kijkt de Wmo-klantmanager eerst of er nog behandelingen mogelijk zijn. Ook moet worden onderzocht of hulp bij het huishouden het herstel niet kan tegenwerken. Voor het beoordelen of er sprake is van een anti-revaliderend effect, is een medisch advies nodig, want de klantmanager mag geen medische gegevens opvragen of beoordelen. De medisch adviseur vraagt informatie aan de behandelaar en kijkt of hulp bij het huishouden het herstel kan belemmeren. Als het advies is dat hulp bij het huishouden nodig is om aan het behandeltraject mee te doen, kan er een tijdelijke indicatie worden gegeven. Deze geldt dan zolang als het revalidatietraject duurt. Voor de duur van de indicatie geldt dat als er verbetering of veranderingen worden verwacht, de indicatie voor die periode wordt afgegeven. Hierbij wordt ook rekening gehouden met de leeftijd van de kinderen in het huishouden en de taken die daarbij horen.

Artikel 1: Begripsbepalingen

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en; financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau op grond van algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen. Algemene voorzieningen: een laagdrempelige, voorliggend aanbod van diensten of activiteiten die zonder uitgebreide toegangstoets beschikbaar is voor inwoners. Dit is bedoeld om hen te ondersteunen in het zelfstandig functioneren en participeren in de samenleving. Algemene voorzieningen zijn niet op maat gemaakt voor een individuele situatie, maar voor een bredere groep inwoners toegankelijk, vaak zonder indicatie of beschikking. Denk aan een maaltijdvoorziening, boodschappendienst en vrijwilligershulp. Beleidsregels: de op overheid.nl gepubliceerde Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht; Besluit: een officiële beslissing volgens de Algemene Wet Bestuursrecht (Awb) waarin staat of een inwoner wel of geen recht heeft op een maatwerkvoorziening; (Eigen) Bijdrage: een financiële bijdrage in de kosten als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de wet; Gebruiksduur: zolang de voorziening in gebruik is en/of als er sprake is van service- en onderhoudskosten; Gesprek: gesprek dat hoort bij het onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; Hoofdverblijf: de woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de cliënt het grootste deel van de tijd zijn vaste woon- en verblijfplaats heeft en feitelijk verblijft; Inwoner: de cliënt die het hoofdverblijf heeft in de Gemeente Barendrecht; Intramuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs zorg en hulp die altijd binnen 2 minuten beschikbaar is; Kostprijs: de totale waarde van een voorziening in euro’s inclusief BTW en extra kosten zoals onderhoud en bijzondere aanpassingen; Leefeenheid: een groep mensen die samen een huishouden vormen; Maatwerkvoorziening: Een voorziening die door het college wordt gegeven in de vorm van zorg in natura of als persoonsgebonden budget (Pgb), om hulp te bieden bij een ondersteuningsvraag zoals genoemd in artikel 1.1.1 van de wet; Melding: kenbaar maken van de hulpvraag aan het college zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 1 Wmo 2015; Onderzoeksrapport: Schriftelijke verslag van de uitkomsten van het onderzoek. Hierin staat welke problemen de cliënt heeft met zelfredzaamheid en participatie en hoe deze kunnen worden opgelost; Pgb: persoonsgebonden budget als financieringsvorm voor een maatwerkvoorziening zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Participatie: het meedoen aan de samenleving zoals bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet; Persoonlijk plan: een plan waarin de cliënt de situatie beschrijft, zoals bedoeld in artikel 2.3.2 lid 5 Wmo 2015 onderdelen a tot en met g van de wet, en uitlegt welke ondersteuning het beste is; Semimuraal: Wonen in een verblijfsetting met 24-uurs aanwezigheid van hulp, die binnen 10 minuten beschikbaar is; Voorliggende voorziening: een voorziening op grond van een andere wetgeving; Wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015); Woning: Een woonruimte die geschikt is om permanent in te wonen. De woning heeft een eigen ingang en eigen voorzieningen zoals woon- en slaapkamer, keuken, douche en toilet. Ook een woonschip of woonwagen worden gezien als woning, als deze bedoeld zijn voor permanente bewoning; Zelfredzaamheid: het in staat zijn tot het uitvoeren van de noodzakelijke algemene dagelijkse levensverrichtingen en het voeren van een gestructureerd huishouden als bedoeld in artikel 1.1.1 van de wet. 2.Als in deze verordening of in bijbehorende regels en beleidsregels bepaalde begrippen niet apart worden uitgelegd, dan gelden de definities uit de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo 2015) en de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Artikel 6: Onderzoek

1.Het college verzamelt alle gegeven die nodig zijn voor het onderzoek, zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wet, over de cliënt en de situatie. 2.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek, tenzij de hulpvraag al duidelijk is. Het gesprek wordt gevoerd met de cliënt of zijn vertegenwoordiger, voor zover mogelijk zijn mantelzorger en voor zover nodig zijn familie. 3.De volgende factoren, ook genoemd in artikel 2.3.2 lid 4 van de Wet, maken in ieder geval deel uit van het onderzoek en vormen de basis van het gesprek als bedoeld in lid 1 en 2: de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt; het gewenste resultaat van het verzoek om ondersteuning; de mogelijkheden om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen de zelfredzaamheid of de participatie te behouden of te verbeteren, of te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp van andere personen uit het sociale netwerk te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie, of te voorzien in de behoefte aan beschermd wonen of opvang; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de cliënt; de mogelijkheden om door middel van algemene voorzieningen of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie; de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening. Dit met het oog op de behoefte aan verbetering van de zelfredzaamheid of de participatie of aan beschermd wonen of maatschappelijke opvang; de mogelijkheid om een maatwerkvoorziening te verstrekken; welke bijdragen in de kosten de cliënt moet betalen volgens de regels van artikel 2.1.4 of 2.1.4.a van de Wet, en de mogelijkheid om een persoonsgebonden budget (pgb) te krijgen, waarbij de cliënt duidelijk wordt geïnformeerd over de gevolgen van deze keuze. 3.Het college informeert de cliënt over het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. 4.Als de cliënt al bekend is bij de gemeente, kan in overleg met de cliënt besloten worden om het onderzoek zoals genoemd in lid 3 van dit artikel niet te doen. [Artikel 6 Onderzoek bevat een kennelijke verschrijving in de doornummering van de leden, hier wordt bedoeld: na lid 3 volgen de leden 4 en 5]

Artikel 11: Criteria voor maatwerkvoorziening

1.Het college verstrekt een maatwerkvoorziening als er belemmeringen zijn in zelfredzaamheid of participatie en er noodzaak is tot compenseren door gebruik te maken van: eigen kracht en/of gebruikelijke hulp en/of mantelzorg en/of hulp van andere personen uit het sociale netwerk en/of algemeen gebruikelijke voorzieningen en/of algemene voorzieningen en/of andere voorzieningen, bijvoorbeeld op grond van de Wlz of de Zvw. 2.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst adequaat compenserende voorziening. 3.De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als deze veilig is voor hemzelf en zijn omgeving, geen gezondheidsrisico’s geeft en revalidatie niet tegenwerkt. 4.De maatwerkvoorziening wordt alleen verstrekt als de cliënt in staat is om de zorgverlener een voldoende veilig werkklimaat te bieden.

Artikel 27: Weigeringsgronden

1.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: als er voor het probleem in deze situatie al een voorziening is op basis van een andere wettelijke regeling; als de cliënt de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd en het achteraf niet meer is na te gaan of de voorziening aantoonbaar noodzakelijk was. Tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de cliënt dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; als de cliënt de gevraagde voorziening na de melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is ter vervanging van een eerder door het college verstrekte voorziening, wordt deze slechts verstrekt als de gebruiksduur naar het oordeel van de leverancier is beëindigd; tenzij de eerder verstrekte voorziening verloren is gegaan als gevolg van omstandigheden die niet aan de cliënt zijn toe te rekenen, of; tenzij de cliënt geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten, of; als de eerder verstrekte voorziening niet langer een oplossing biedt voor de behoefte van de cliënt aan maatschappelijke ondersteuning. als deze voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de cliënt rekening had gehouden met de reeds bestaande beperkingen, niet verband houdende met de overgang naar een volgende levensfase. als de cliënt een indicatie heeft voor zorg met verblijf op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) of er redenen zijn om aan te nemen dat de cliënt daarvoor in aanmerking komt, maar weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit hierover, tenzij artikel 8.6a van de wet van toepassing is; als de cliënt door zijn of haar gedrag het verstrekken, onderhouden of verantwoorden van de voorziening onmogelijk maakt. 2.Geen maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie wordt verstrekt: als deze niet langdurig noodzakelijk is, behoudens hulp bij het huishouden en een vervoerspas. Een uitzondering hierop is verder de kortdurende hulp aan de cliënt die leerbaar is. De voorziening is dan gericht op vermindering van de ondersteuningsbehoefte. indien de cliënt niet feitelijk in de gemeente verblijft. 3.Geen woonvoorziening wordt verstrekt: voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen, de slechte staat van het onderhoud of de omstandigheid dat de woning niet voldoet aan de geldende wettelijke eisen; ten behoeve van woonruimten die niet geschikt zijn voor permanente bewoning zoals hotels/pensions, trekkerswoonwagens, kloosters, tweede woningen, vakantie- en recreatiewoningen en gehuurde kamers, met uitzondering van een voorziening voor verhuizing en inrichting; voor individuele maatwerkvoorzieningen voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft in een ‘doelgroepengebouw’, te weten een gebouw dat bestemd is voor oudere inwoners of inwoners met een beperking. indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is; indien cliënt verhuisd is naar een woning waarvan op grond van de aanwezige beperkingen voorzienbaar was dat cliënt hierin beperkingen zou ondervinden; indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor zijn of haar beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. de cliënt verhuisd is vanuit of naar een woonruimte die niet geschikt is om het hele jaar door bewoond te worden; indien cliënt zijn hoofdverblijf niet heeft of niet zal hebben in de woning waaraan de voorziening wordt getroffen, tenzij er sprake is van co-ouderschap; als de voorziening in het geval van nieuwbouw of renovatie zonder noemenswaardige meerkosten meegenomen kan worden; 4.Geen tegemoetkoming voor verhuizing en inrichting wordt verstrekt indien: een persoon met beperking voor het eerst zelfstandig gaat wonen; een persoon met beperking verhuist naar een intra- of semimurale-instelling. 5.Bij de te verstrekken vervoersvoorziening voor maatschappelijke participatie wordt uitsluitend rekening gehouden met de verplaatsingen in de directe woon- en leefomgeving.

Paragraaf 3.3: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Beleidsregels maatschappelijke ondersteuning gemeente Barendrecht 2026

Algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn voorzieningen die: Niet specifiek bedoeld zijn voor mensen met een beperking; Daadwerkelijk beschikbaar zijn; Een passende bijdragen leveren aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; en financieel gedragen kan worden met een inkomen op minimumniveau op grond van algemeen aanvaarde maatschappelijke opvattingen. Er zijn steeds meer producten in de winkel, via tweedehands aanbod of online verkrijgbaar die voor veel mensen geschikt zijn. Bijvoorbeeld een uitgebreid assortiment aan kinderwagens, fietsen voor het vervoer van jonge kinderen en huishoudelijke apparaten. Dit zal de komende jaren zo blijven. De klantmanager beoordeelt altijd of een product in de situatie van de cliënt voldoet aan de hierboven genoemde eisen. Algemene gebruikelijke voorzieningen zijn beschikbaar op het gebied van (dit is geen limitatieve lijst): Auto/ fiets/ elektrische fiets /bromfiets, tandem en andere gangbare vervoermiddelen; Airconditioning in de auto; automatische versnellingsbak, stuurbekrachtiging, lage instap; Fiets met verlaagde instap, met trapondersteuning, tandem; Fietskar, fietszitje voor vervoeren kinderen; Bakfiets voor vervoeren van kinderen; aanhaakfiets; Keramische kookplaat, elektrische kookplaat, of inductieplaat; Alle soorten kranen (éénhendel- mengkranen, thermostaatkranen; Doucheglijstang set; standaard douchekruk of-stoel; Verhoogde toiletpot, hangend toilet, tweede toilet en wandbeugels; Verkrijgbare drempelhulp tot 15 cm voor binnenshuis en buitenhuis, met uitzondering van oprijplaten voor een rolstoel, een vlonder of hellingbaan; Centrale verwarming, zonwering; airconditioning Wasdroger, vaatwasser en magnetron. Een woningaanpassing of renovatie die niet speciaal voor mensen met een beperking is, is algemeen gebruikelijk als het een oplossing biedt en betaalbaar is met een minimuminkomen. Wanneer een ruimte in de woning langer dan 30 jaar niet gerenoveerd is, is renovatie en vervanging algemeen gebruikelijk, ook bij woningen van de woningcorporatie. Soms bestaat een maatwerkvoorziening deels uit een algemeen gebruikelijke voorziening. Bijvoorbeeld als bij een badkamer- of keukenaanpassing ook een gewone reguliere renovatie gebeurt. Die kosten voor de reguliere renovatie zijn voor de eigenaar zelf. Kleine onderdelen zoals kranen, douchebak, douchecabine, spiegel, toiletrolhouder of zeepbakje bij een badkameraanpassing vallen onder algemeen gebruikelijke voorzieningen en worden niet vanuit de Wmo betaald. Ook onderdelen van de keuken, zoals kraan, koelkast, oven en kookplaat en meer dan noodzakelijke kastruimte bij een aanpassing van de keuken, horen hierbij. De extra kosten zijn dan voor de eigenaar. Bij een volledige nieuwe aanbouw, badkamer of woonunit zijn basiszaken zoals toilet, douchecabine en kranen wel inbegrepen bij de maatwerkvoorziening. Daarbij geldt altijd dat de goedkoopst adequate oplossing wordt gekozen.