Wmo in Apeldoorn: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

1.Indien een woonvoorziening als bedoeld in artikel 3.1.3 is geïndiceerd en de kosten van de voorziening boven € 10.000,- uitstijgen, moet de inwoner in beginsel omzien naar andere adequate of op goedkopere wijze adequaat te maken woonruimte.

Uit: Verordening Maatschappelijke ondersteuning gemeente Apeldoorn 2026, artikel 3.1.4, geldt sinds 3 maart 2026 (CVDR756414_1).

4.De kosten voor het verwijderen van woonvoorzieningen worden vergoed indien: het een traplift betreft die in bruikleen is verstrekt;

Uit: Verordening Maatschappelijke ondersteuning gemeente Apeldoorn 2026, artikel 3.1.6, geldt sinds 3 maart 2026 (CVDR756414_1).

Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 wordt voor de individuele maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp gebruik gemaakt van de meest recente versie van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning.

Uit: Verordening Maatschappelijke ondersteuning gemeente Apeldoorn 2026, artikel 3.1.8, geldt sinds 3 maart 2026 (CVDR756414_1).

Artikel 3.1.4: Primaat van verhuizing

1.Indien een woonvoorziening als bedoeld in artikel 3.1.3 is geïndiceerd en de kosten van de voorziening boven € 10.000,- uitstijgen, moet de inwoner in beginsel omzien naar andere adequate of op goedkopere wijze adequaat te maken woonruimte. 2.Zijn de kosten van de gevraagde woonvoorzieningen in totaal lager dan € 10.000,-, dan kan het primaat van verhuizen buiten toepassing blijven indien: de aanpassing redelijkerwijs voor de komende 5 jaren een adequate oplossing is; niet meer grotere aanpassingen te verwachten zijn voor de komende 5 jaren; indien de situatie van de inwoner niet voldoet aan deze voorwaarden dan wordt onderzocht of een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten verstrekt kan worden; indien er een urgent probleem in de woonsituatie is ontstaan, wordt onderzocht of er ter overbrugging maatregelen getroffen dienen te worden tot verhuizing geregeld is. 3.Wanneer het primaat van verhuizen wordt toegepast, kan aan de inwoner een voorziening als bedoeld in artikel 10.1 worden toegekend. 4.Bij het toepassen van het primaat tot verhuizen zullen onder andere de volgende aspecten worden meegewogen: financiële consequenties van de verhuizing, zoals een kostenvergelijking en woonlastenconsequenties; termijn waarop een andere, meer passende woning volgens een door het college gesteld programma van eisen beschikbaar komt; aanwezigheid van mantelzorg (o.a. frequentie van mantelzorg (aantal keren per dag of per week) en gevolg van de verhuizing op de reisafstand voor de mantelzorger; gevolg van de verhuizing op het sociaal netwerk; de aanwezigheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; de snelheid waarmee het woonprobleem moet en kan worden opgelost; de werksituatie; is de inwoner huurder of eigenaar van de woning; de wil van de inwoner om te verhuizen; volkshuisvestelijke afwegingen.

Artikel 3.1.3: Soorten woonvoorzieningen

Een maatwerkvoorziening in de vorm van een woonvoorziening kan bestaan uit: een bouwkundige of woontechnische woonvoorziening (woningaanpassing); of een niet-bouwkundige of niet-woontechnische roerende voorziening (roerende woonvoorziening).

Artikel 3.1.4: Primaat van verhuizing

1.Indien een woonvoorziening als bedoeld in artikel 3.1.3 is geïndiceerd en de kosten van de voorziening boven € 10.000,- uitstijgen, moet de inwoner in beginsel omzien naar andere adequate of op goedkopere wijze adequaat te maken woonruimte. 2.Zijn de kosten van de gevraagde woonvoorzieningen in totaal lager dan € 10.000,-, dan kan het primaat van verhuizen buiten toepassing blijven indien: de aanpassing redelijkerwijs voor de komende 5 jaren een adequate oplossing is; niet meer grotere aanpassingen te verwachten zijn voor de komende 5 jaren; indien de situatie van de inwoner niet voldoet aan deze voorwaarden dan wordt onderzocht of een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten verstrekt kan worden; indien er een urgent probleem in de woonsituatie is ontstaan, wordt onderzocht of er ter overbrugging maatregelen getroffen dienen te worden tot verhuizing geregeld is. 3.Wanneer het primaat van verhuizen wordt toegepast, kan aan de inwoner een voorziening als bedoeld in artikel 10.1 worden toegekend. 4.Bij het toepassen van het primaat tot verhuizen zullen onder andere de volgende aspecten worden meegewogen: financiële consequenties van de verhuizing, zoals een kostenvergelijking en woonlastenconsequenties; termijn waarop een andere, meer passende woning volgens een door het college gesteld programma van eisen beschikbaar komt; aanwezigheid van mantelzorg (o.a. frequentie van mantelzorg (aantal keren per dag of per week) en gevolg van de verhuizing op de reisafstand voor de mantelzorger; gevolg van de verhuizing op het sociaal netwerk; de aanwezigheid van aangepaste of eenvoudig aan te passen woningen; de snelheid waarmee het woonprobleem moet en kan worden opgelost; de werksituatie; is de inwoner huurder of eigenaar van de woning; de wil van de inwoner om te verhuizen; volkshuisvestelijke afwegingen.

Artikel 3.1.5: Aanvullende criteria voor woningaanpassing

1.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 en 3.1.3 kan een inwoner in aanmerking komen voor een maatwerkvoorziening tot woningaanpassing indien: de inwoner aantoonbare beperkingen heeft bij het normaal gebruik van zijn woning; aantoonbaar alles heeft gedaan om een geschikte woning te bewonen; en een verhuizing niet mogelijk of niet de goedkoopst adequate oplossing is. 2.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 en 3.1.3 wordt een maatwerkvoorziening tot woningaanpassing slechts verleend indien: niet reeds een begin met de werkzaamheden is gemaakt zonder schriftelijke toestemming van het college; voor deze bouwkundige of woontechnische aanpassing een omgevingsvergunning is verleend, indien van toepassing; de door het college aangewezen personen toegang is verstrekt tot de woning waar de bouwkundige of woontechnische aanpassing wordt verricht op basis van de schriftelijke toestemming onder a; aan de onder c genoemde personen inzicht wordt geboden in documenten en tekeningen die betrekking hebben op de bouwkundige of woontechnische aanpassing; en het een woning betreft die bestemd is voor permanente bewoning en de inwoner hier zijn hoofdverblijf heeft, tenzij het om deeltijdverblijf Wlz gaat en is voldaan aan de criteria. 3.Er wordt slechts een maatwerkvoorziening tot het bezoekbaar maken van een woning verstrekt indien: de bezoeker de woning regelmatig bezoekt; de aan te passen woning in de gemeente Apeldoorn staat; niet eerder in de gemeente Apeldoorn een woning voor de bezoeker bezoekbaar is gemaakt; en de kosten niet meer bedragen dan € 5.446,-.

Artikel 3.1.6: Aanvullende criteria woonvoorzieningen

1.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 worden de kosten voor onderhoud, keuring of reparatie van een woonvoorziening verstrekt indien: de inwoner ten tijde van het onderhoud, de keuring of de reparatie de woning als hoofdverblijf bewoont; of de inwoner zijn hoofdverblijf elders heeft, maar de woning frequent bezoekt en de aanpassingen in het verleden door het college zijn verstrekt. 2.Het bedrag voor onderhoud, keuring en reparatie wordt vastgesteld op basis van de goedkoopst compenserende voorziening. 3.De kosten voor tijdelijke huisvesting omvatten de werkelijke kosten gedurende maximaal zes maanden, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen een zelfstandige en een onzelfstandige woning. De tegemoetkoming wordt per maand verstrekt en tot maximaal de bedragen van € 710,68 per maand bij een zelfstandige woning en € 417,34 per maand bij een niet-zelfstandige woning. 4.De kosten voor het verwijderen van woonvoorzieningen worden vergoed indien: de woning langer dan zes maanden leeg staat, tenzij bekend is dat binnen een periode van drie maanden na het verstrijken van de termijn van zes maanden een inwoner in aanmerking voor de woning zal komen; de woningaanpassingen zo specifiek zijn dat het door de aanwezigheid van de voorzieningen niet mogelijk is om de woning aan een niet-gehandicapte inwoner te verhuren; het een traplift betreft die in bruikleen is verstrekt; de voorziening op verzoek van het college verwijderd wordt, zodat deze opnieuw (elders) ingezet kan worden. 5.De kosten voor het vroegtijdig vervangen van vloer- en raambedekking of het overhuizen en op maat maken van bestaande vloer- en raambedekking worden vergoed als uit onderzoek blijkt dat er een medische noodzaak is, tenzij de kosten gemaakt worden ten gevolge van een niet noodzakelijke of niet adequate verhuizing. 6.De kosten voor het vervangen van vloer- en raambedekking worden berekend aan de hand van de benodigde oppervlakte en de richtprijs voor vinyl van het Nibud.

Artikel 5.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen in natura en pgb

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb, zolang die van de maatwerkvoorziening in natura of pgb gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.De bijdrage in de kosten wordt vastgesteld conform artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet, tenzij in dit artikel anders wordt bepaald. De hoogte van de bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 3.De kostprijs voor een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4.Als een maatwerkvoorziening wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen; en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner. 5.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4, lid 7, van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening in natura en pgb door het CAK vastgesteld en geïnd. 6.De inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor intramuraal verblijf Beschermd Thuis, zolang de inwoner van deze maatwerkvoorziening gebruikt maakt. De eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen en het vermogen van de inwoner en zijn of haar eventuele partner. 7.De bijdrage is niet verschuldigd: indien de inwoner of de partner van de inwoner een bijdrage als bedoeld in artikel 3.11 of 3.12 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 verschuldigd is; indien de inwoner of zijn partner gedurende twee of meer nachten aaneengesloten in de bijdrageperiode in een instelling voor maatschappelijke opvang verblijft; indien het college, na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of Veilig Thuis, van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; voor een rolstoel; voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen; door de gehuwde inwoner of de gehuwde inwoners tezamen, waarvan ten minste een van beiden de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt; indien het college van oordeel is dat er voor de vast te stellen bijdrage onvoldoende betalingscapaciteit aanwezig is bij de inwoner; indien het college van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage nadelige gevolgen heeft voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een inwoner die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente; indien het inkomen van de inwoner niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onder c, van de Participatiewet (deze uitzondering is niet van toepassing op ‘Wonen/ Verblijf’); voor autokosten; voor eenmalige financiële tegemoetkoming verhuis- en inrichtingskosten ; voor crisisopvang; voor respijtzorg thuis, basis en complex; voor Werkt mee.

Artikel 1.1: Definities

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: afschrijvingstermijn: periode waarover een voorziening economisch wordt afgeschreven; algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beschermd Thuis: Zelfstandig wonen in de eigen woning of een intermediaire woonvorm binnen de wijk, met professionele ondersteuning en 24/7 bereikbaarheid van zorg, gericht op herstel, zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. Beschermd Wonen: Het verblijf in een accommodatie van een instelling, zoals omschreven in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, waarbij toezicht en begeleiding worden geboden gericht op zelfredzaamheid, participatie, stabilisatie en veiligheid van personen met psychische of psychosociale problemen die zich niet zelfstandig kunnen handhaven. budgethouder: inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is toegekend in de vorm van een persoonsgebonden budget of een door de inwoner ingeschakelde vertegenwoordiger, die aanspreekbaar en bereid is verantwoordelijk gehouden te worden voor de feitelijke nakoming van de aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen; CAK-periode: termijn van een maand die gehanteerd wordt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) bij de inning van de eigen bijdrage waarbij een jaar 12 perioden kent; College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn; dienst: voorziening die niet tastbaar is, niet beet te pakken of aan te raken zoals huishoudelijke hulp, begeleiding, respijtzorg, vervoer en dagbesteding; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 4, dat gedaan moet worden als bij het college een hulpvraag is gemeld; hoofdverblijf: woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn feitelijke vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: aan het college gerichte vraag om maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; intermediaire woonvorm: Een woonvorm die een tussenpositie inneemt tussen zelfstandig wonen in een eigen woning en beschermd wonen in een instelling, waarbij de bewoner zelfstandig woont met professionele ondersteuning, toezicht, gericht op het waarborgen van veiligheid, stabiliteit en herstel, en met het doel uitstroom naar volledig zelfstandig wonen. inwoner: cliënt die gebruik maakt en/of gebruik wil maken van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet. Nibud: Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting; onderzoeksverslag: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek na melding van de hulpvraag. participatieladder: meetinstrument voor het bepalen van de mate van participatie in de samenleving van een betrokkene, en daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt. partner: Wat is een partner die meetelt voor de eigen bijdrage? Bij het bepalen van de eigen bijdrage voor de Wmo wordt er rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de inwoner. In de volgende situaties heeft de inwoner een partner die meetelt voor de eigen bijdrage: De inwoner is getrouwd; de inwoner heeft een geregistreerd partnerschap; de inwoner leeft samen en vormt een ‘gezamenlijk huishouden’ met iemand. Dat wil zeggen: De inwoner is het grootste deel van de tijd samen in een woning; Er wordt voor elkaar gezorgd, financieel en/of medisch; Een gezamenlijk huishouden bestaat uit niet meer dan 2 personen. persoonlijk plan: beschrijving van de inwoner van zijn omstandigheden en welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest aangewezen is; pgb: persoonsgebonden budget; pgb-plan: plan van de inwoner waarin hij de besteding van het pgb aangeeft inclusief de wijze waarop hiermee de gestelde doelen worden bereikt; het pgb-plan bestaat uit een plan van aanpak, een begroting en de zorgbeschrijvingen per hulpverlener. UWV: Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen; vertegenwoordiger: bijvoorbeeld de curator, de mentor of een gevolmachtigde. Werkt Mee: maatwerkvoorziening op het gebied van arbeid waarbij o.a. op grond van de Wmo passende werkzaamheden wordt aangeboden aan een inwoner inclusief de bijbehorende begeleiding; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.3: Onderzoek

1.Een gesprek maakt deel uit van het onderzoek. Dit gesprek wordt gevoerd met de inwoner, zijn vertegenwoordiger of cliëntondersteuner, en – voor zover mogelijk – zijn mantelzorger. Indien nodig kunnen ook andere personen worden uitgenodigd. 2.Het college onderzoekt de noodzaak van ondersteuning. De volgende onderdelen vormen de basis van het gesprek: de hulpvraag van de inwoner; de problemen die de inwoner ervaart bij zijn zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie, of het zich kunnen handhaven in de samenleving; welke ondersteuning naar aard en omvang nodig is om een passende bijdrage te leveren aan de zelfredzaamheid, participatie of het zich kunnen handhaven in de samenleving; in hoeverre de eigen mogelijkheden, gebruikelijke hulp, mantelzorg, ondersteuning door andere personen uit het sociale netwerk, voorliggende voorzieningen en algemene voorzieningen de nodige hulp en ondersteuning bieden; en te beoordelen of de mogelijkheden onder d ontoereikend zijn en daarmee een noodzaak is tot het verlenen van een maatwerkvoorziening. 3.Als dit nodig is voor het onderzoek, kan het college advies vragen aan een door hem aangewezen adviesinstantie. 4.Bij het onderzoek wordt meegewogen: welke hulp passend is bij de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de inwoner; de mogelijkheden van de inwoner om op eigen kracht of met gebruikelijke hulp zijn zelfredzaamheid of zijn participatie te handhaven of te verbeteren, of te voorzien in zijn behoefte aan wonen/verblijf; de mogelijkheden om met mantelzorg of hulp uit het sociale netwerk te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie of te voorzien in zijn behoefte aan wonen/verblijf; de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner; de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorzieningen, andere voorzieningen of door het verrichten van maatschappelijk nuttige activiteiten te komen tot verbetering van zijn zelfredzaamheid of zijn participatie, onderscheidenlijk de mogelijkheden om met gebruikmaking van een algemene voorziening te voorzien in zijn behoefte aan wonen/verblijf; en de mogelijkheden om door middel van samenwerking met zorgverzekeraars en zorgaanbieders als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, en partijen op het gebied van publieke gezondheid, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen, te komen tot een zo goed mogelijk afgestemde dienstverlening met het oog op de behoefte aan verbetering van zijn zelfredzaamheid, zijn participatie of aan wonen/verblijf. 5.Het onderzoek moet resulteren in: vastlegging van het beoogde doel van het verzoek om ondersteuning; vastlegging welke bijdragen in de kosten de inwoner met toepassing van het bepaalde bij of krachtens artikel 2.1.4 van de wet verschuldigd zal zijn. 6.De inwoner of zijn vertegenwoordiger verschaft het college alle gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover de inwoner op dat moment redelijkerwijs de beschikking kan krijgen. 7.Tijdens het gesprek wordt aan de inwoner in begrijpelijke bewoordingen medegedeeld welke mogelijkheden bestaan om te kiezen voor een pgb en wat de gevolgen van die keuze zijn. 8.Het college informeert de inwoner over de gang van zaken bij het gesprek, diens rechten en plichten en de vervolgprocedure. 9.Als dit naar het oordeel van het college nodig is voor het onderzoek, kan het college, in het kader van de medewerkingsplicht op grond van de Wmo, de inwoner, zijn mantelzorger, vertegenwoordiger of bij gebruikelijke hulp, zijn huisgenoten, oproepen voor een gesprek of een onderzoek door een door het college aangewezen deskundige. 10.Het college geeft de inwoner een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek.

Artikel 2.5: Inhoud beschikking

1.Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt; de ingangsdatum en duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: voor welk doel het pgb moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van drie maanden waarbinnen de inwoner het pgb moet besteden; hoe de besteding van de pgb verantwoord moet worden; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is.

Artikel 2.6: Beëindiging of intrekking recht op een maatwerkvoorziening in natura of pgb of een financiële tegemoetkoming

1.Op verzoek van de inwoner of bij het overlijden van de inwoner wordt het recht op een maatwerkvoorziening in natura of pgb of de financiële tegemoetkoming ingetrokken. 2.Bij verhuizing van de inwoner naar een andere gemeente of indien een inwoner in een andere gemeente zijn hoofdverblijf heeft, eindigt het recht of wordt het recht op een maatwerkvoorziening in natura of in pgb of de financiële tegemoetkoming ingetrokken. 3.In afwijking van het tweede lid kan het college ingeval van het bezoekbaar maken van woningen of wonen/verblijf besluiten de voorziening te continueren.

Artikel 3.1: Algemene criteria voor maatwerkvoorzieningen in natura en pgb

1.Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie als de inwoner de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemeen gebruikelijke voorzieningen; algemene voorzieningen; of andere voorzieningen. 2.Een inwoner met psychische of psychosociale problemen en een inwoner die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving als de inwoner de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemene voorzieningen; of andere voorzieningen. 3.Bij het onderzoek of een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid of participatie, weegt het college mee of de inwoner zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning redelijkerwijs had kunnen voorzien. 4.Maatwerkvoorzieningen, niet zijnde een dienst, kunnen in bruikleen of in eigendom worden verstrekt. 5.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 6.Het college kan een besluit tot toekenning van een maatwerkvoorziening herzien of intrekken indien uit heronderzoek blijkt dat de voorziening niet binnen drie maanden na verstrekking, of binnen een in het besluit genoemde termijn, niet is gebruikt of niet is gebruikt waarvoor het is bedoeld zoals omschreven in het eerste, tweede en derde lid van dit artikel. Dit geldt niet als het niet-gebruik aantoonbaar het gevolg is van een wachtlijst bij de betreffende aanbieder

Artikel 3.1.2: Aanvullende criteria voor Beschermd Thuis

1.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 kan het college de inwoner in aanmerking laten komen voor Beschermd Thuis indien de inwoner: is aangewezen op een beschermde woonomgeving ter voorkoming van verwaarlozing en teloorgang, maatschappelijke overlast of het afwenden van gevaar voor de inwoner of anderen; er sprake is van complexe psychosociale of psychiatrische problematiek; niet in staat is om zichzelf op eigen kracht te handhaven in de samenleving; niet geholpen is met ondersteuning vanuit voorliggende en algemene voorzieningen aangevuld met ambulante maatwerkvoorzieningen al dan niet gecombineerd met respijtverblijf of een tijdelijk terugvalverblijf; binnen redelijke termijn zichzelf weer op eigen kracht zou kunnen handhaven in de samenleving zonder beschermde woonomgeving; 2.Het college kan de inwoner in aanmerking laten komen voor tijdelijk intramuraal verblijf bij een instelling waarbij er 24/7 begeleiding beschikbaar is op de locatie indien de inwoner: niet geholpen is met reeds ingezette ambulante maatwerkvoorzieningen vanuit een beschermde woonomgeving waardoor de leefsituatie instabiel is geworden; ADL-taken niet meer zelfstandig kan uitvoeren en de regie overgenomen moet worden; is aangewezen op 24/7 toezicht in de nabijheid omdat verwaarlozing/teloorgang, maatschappelijk overlast of gevaar voor inwoner en anderen niet meer afgewend kan worden in de huidige leefsituatie. 3.Er is recht op een persoonsgebonden budget voor Beschermd Thuis als wordt voldaan aan de voorwaarden in dit artikel en aan de voorwaarden genoemd in artikel 4.1 van de verordening. 4.Een persoonsgebonden budget voor integrale hersteltrajecten wordt niet verstrekt indien de ondersteuning wordt uitgevoerd door: een individuele zorgverlener (zoals een zzp’er); of een samenwerkingsverband zonder rechtspersoonlijkheid, tenzij aantoonbaar wordt voldaan aan de eisen van 24/7-beschikbaarheid, continuïteit, veiligheid, multidisciplinaire samenwerking en overige kwaliteitseisen die voor deze trajecten gelden. 5.Het college verstrekt geen persoonsgebonden budget voor Beschermd Thuis indien de aanbieder niet in staat is om: de complexe psychosociale of psychiatrische problematiek van de inwoner integraal te begeleiden, waaronder medische, sociale en persoonlijke ondersteuning; een breed scala aan professionele ondersteuning te bieden, waaronder medische zorg, daginvulling, financiële stabilisatie en sociale integratie. 6.Het college verstrekt geen persoonsgebonden budget voor Beschermd Thuis indien de aanbieder niet kan waarborgen dat: de 24-uurs bereikbaarheid en beschikbaarheid van ondersteuning door deskundige en bekwame medewerkers is georganiseerd en geborgd; snelle interventie bij incidenten en calamiteiten mogelijk is; toegang tot crisisopvang en een tijdelijke terugvalvoorziening beschikbaar is indien nodig. samenwerking plaatsvindt met andere zorg- en ondersteuningsinstanties; een systeemgerichte, integrale aanpak mogelijk is, afgestemd op de complexe ondersteuningsbehoefte van de inwoner. 7.Een persoonsgebonden budget kan wel worden verstrekt aan instellingen die aantoonbaar voldoen aan de gestelde kwaliteitseisen voor gecontracteerde partijen. Het college beoordeelt vooraf of de instelling aan deze eisen voldoet via een daartoe aangewezen commissie, bestaande uit deskundigen op het gebied van toezicht, kwaliteit en contractbeheer. 8.Bij de maatwerkvoorzieningen Begeleiding crisis, Begeleiding intensief, Begeleiding perspectief en Integrale Hersteltrajecten is de inzet van informele hulp niet toegestaan. Deze voorzieningen vergen acute, intensieve professionele inzet gericht op ontwikkeling en herstel.

Artikel 3.2: Gebruikelijke hulp

1.De inwoner komt pas in aanmerking voor een maatwerkvoorziening als die zelf geen oplossing kan vinden voor de hulpvraag binnen de eigen mogelijkheden en met gebruikelijke hulp. 2.Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van : de inwonende echtgenoot inwonende ouders inwonende kinderen of andere huisgenoten Het is de normale, dagelijkse hulp die huisgenoten elkaar onderling moeten bieden, omdat ze samen een duurzaam huishouden voeren en op die grond een gezamenlijke verantwoordelijkheid hebben voor het functioneren van dat huishouden en voor elkaar. 3.Het college maakt bij de beoordeling of de (gebruikelijke) hulp van de huisgenoot verwacht mag worden onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids-)probleem en de daarmee samenhangende beperkingen in de zelfredzaamheid en/of participatie van de inwoner. Het gaat hierbij over een periode van maximaal zes maanden in één jaar. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de hulp bij de zelfredzaamheid en/of participatie langer dan zes maanden nodig is. 4.Het college verwacht van huisgenoten dat zij in kortdurende situaties de benodigde hulp bieden. Het gaat hierbij ook om hulp die meer omvat dan alleen de gangbare gebruikelijke hulp. 5.Het college verwacht van huisgenoten dat zij in langdurende situaties de gebruikelijke hulp bieden. Wat gebruikelijke hulp is, wordt bepaald aan de hand van de leden 6, 7 en 8. 6.Bij de beoordeling of sprake is van gebruikelijke hulp in langdurende situaties houdt het college in ieder geval rekening met de volgende factoren betreffende de inwoner: De aard van de relatie met de huisgenoot De mate van hulp die de inwoner nodig heeft De aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit De mate van planbaarheid en uitstelbaarheid van de benodigde ondersteuning De behoeften en mogelijkheden van de inwoner 7.Bij de beoordeling of sprake is van gebruikelijke hulp in langdurende situaties houdt het college in ieder geval rekening met de volgende factoren betreffende de huisgenoot: De leeftijd van de huisgenoot De woonsituatie De beschikbaarheid om de hulp te bieden De kennis, kunde en leerbaarheid van de huisgenoot om de noodzakelijke hulp te bieden De lichamelijke en mentale belastbaarheid van de huisgenoot Of er sprake is van problematiek bij de huisgenoot (zoals relationele problemen of schulden) Welke verplichtingen de huisgenoot heeft, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen Het belang van de huisgenoot om een inkomen uit arbeid te krijgen De vraag of financiële problemen (kunnen) ontstaan door het bieden van de hulp 8.Bij de belastbaarheid en bij (dreigende) overbelasting geldt bovendien het volgende: Er moet een verband zijn tussen de (dreigende) (over)belasting en de hulp aan de inwoner. Als de (over)belasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de hulpverlening aan de inwoner om, moet de huisgenoot eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een maatwerkvoorziening bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) (over)belasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de huisgenoot verwacht. 9.Als sprake is van (dreigende) overbelasting, wordt geen pgb voor het verlenen van hulp aan inwoner door een huisgenoot verstrekt. Een al eerder hiervoor verleend pgb wordt ingetrokken. Een andere zorgverlener wordt ingezet voor de benodigde hulp. 10.Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de criteria.

Artikel 4.1: Algemene regels voor pgb

1.Als een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6, tweede lid, van de wet opgenomen voorwaarden. De inwoner dient gemotiveerd aan te geven dat hij/zij een pgb wenst; en de inwoner dient ter toetsing een pgb-plan in. 2.Onverminderd het gestelde in het eerste lid is een pgb alleen mogelijk indien: er geen weigeringsgrond van toepassing is zoals benoemd in artikel 3.3 van deze verordening en de leden 3, 4, 7 en 8 van dit artikel; en de ondersteuning in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat; en er op geen enkele manier druk is uitgeoefend op de inwoner om de dienstverlening, in welke vorm dan ook, van een persoon of organisatie te betrekken. 3.Het college verstrekt geen pgb voor ondersteuning van een (pgb-) aanbieder indien er twijfels zijn over de integriteit van de (pgb-) aanbieder, wat zich in ieder geval voordoet indien de (pgb-) aanbieder gedurende een periode van vier jaar voorafgaand aan de verstrekking van het pgb: Betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de ondersteuning in gevaar kan brengen; Verdacht is geweest van strafbare feiten dan wel daarvoor veroordeeld is geweest; bestuursrechtelijke en/of fiscaalrechtelijke boetes opgelegd heeft gekregen; bestuursrechtelijke handhavingsmaatregelen opgelegd heeft gekregen in de vorm van een last onder bestuursdwang en/of dwangsom; er sprake is van feiten en omstandigheden die erop wijzen of redelijkerwijs doen vermoeden dat de pgb-aanbieder en/of zijn/haar directie en/of de aan hen gelieerde vennootschappen een zakelijk samenwerkingsverband onderhouden met derden die in relatie staan tot strafbare feiten of daarvan verdacht worden zich niet professioneel gedraagt. Hiervan is onder andere sprake indien de pgb-aanbieder zich intimiderend opstelt, geen voorbeeldfunctie toont of er meerdere incidenten hebben plaatsgevonden binnen de uitvoering van zijn/haar functie; op basis van een Bibob-toets door het college is (of zal worden) geweigerd als zorgaanbieder. 4.Verstrekking in de vorm van pgb vindt niet of niet langer plaats als: Op grond van aanwijzingen die duidelijk maken dat het ernstige vermoeden bestaat dat de budgethouder problemen zal hebben met het omgaan met een pgb; Uit onderzoek van het college blijkt dat de budgethouder en/of de vertegenwoordiger van het pgb de aan het pgb verbonden taken onvoldoende uitvoert en/of kan uitvoeren; Er sprake is van vastgesteld oneigenlijk gebruik of misbruik van een pgb in het verleden; er naar het oordeel van het college andere, zwaarwegende, bezwaren bestaan tegen de verstrekking. 5.Binnen het toegekende pgb dienen de gestelde doelen uit het onderzoeksverslag binnen de in de beschikking genoemde periode te worden behaald, tenzij zich nieuwe omstandigheden voordoen die van invloed zijn op de persoonlijke situatie en de resultaten. 6.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel en wordt uitbetaald per feitelijk geleverde uren, niet zijnde maandloon. 7.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.3 wordt een pgb geweigerd als er sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie, als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet. 8.Een pgb mag niet worden aangewend: voor zover het pgb wordt besteed in het buitenland langer dan 13 weken per jaar of een aaneengesloten periode langer dan zes weken, tenzij hiervoor expliciet vooraf toestemming is gegeven door het college; voor bemiddelings- of administratiekosten, coördinatie, voortgezette diagnostiek, tussenpersonen of belangenbehartiging; voor het inkopen van voorliggende, algemene en algemeen gebruikelijke diensten en voorzieningen; voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; voor kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; voor werkgeverslasten; voor bijzondere kosten; voor bijkomende zorgkosten; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; reiskosten van de pgb-aanbieder; kosten voor een aanvraag van een Verklaring Omtrent Gedrag; huur bijdragen in de kosten voor levensonderhoud; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb en kosten voor het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een collectieve en/of algemene en/of voorliggende voorziening vallen en/of niet binnen de reikwijdte van de Wet vallen;

Artikel 4.2: Vertegenwoordiging beheer pgb

Indien een inwoner niet zelfstandig diens belangen kan behartigen en de aan een pgb verbonden taken niet zelfstandig kan uitvoeren, kan deze zich laten vertegenwoordigen. In dat geval beheert iemand anders het pgb voor de inwoner, oftewel de budgethouder. De vertegenwoordiger van het pgb voldoet aan de volgende vereisten: De vertegenwoordiger van het pgb is een wettelijk vertegenwoordiger (mentor, bewindvoerder, curator) en/of een gemachtigd vertegenwoordiger (bijvoorbeeld iemand uit het sociale netwerk); De vertegenwoordiger is niet de hulpverlener die ingekocht wordt met het persoonsgebonden budget; De vertegenwoordiger mag geen familielid in de eerste of tweede graad, huisgenoot of medewerker van de hulpverlener zijn. Uitzondering hierop vormt de situatie waarin het gaat om huishoudelijke hulp die wordt verleend door een familielid in de eerste of tweede graad; De vertegenwoordiger mag geen financiële relatie hebben met de hulpverlener. Het uitgangspunt is dat er geen belangenverstrengeling mag ontstaan. Een wettelijk vertegenwoordiger gaat voor een gemachtigd vertegenwoordiger. Wanneer er twee wettelijk vertegenwoordigers zijn, gaat de bewindvoerder voor de mentor. De zorginhoudelijke kant wordt wel afgestemd met een mentor. De inwoner die een vertegenwoordiger van het pgb inschakelt, verstrekt het college desgevraagd of uit eigen beweging direct: De naam en het adres van de vertegenwoordiger; De beschikking van de rechtbank in het geval van een wettelijk vertegenwoordiger; De verklaring vertegenwoordiger pgb die de inwoner of diens wettelijk vertegenwoordiger samen met de beoogd regievoerder (zijnde de wettelijk vertegenwoordiger en/of gemachtigd vertegenwoordiger) hebben ingevuld en ondertekend. Indien de inwoner een vertegenwoordiger inschakelt, zal het college deze vertegenwoordiger in het onderzoek betrekken en daarmee minstens eenmaal een gesprek hebben, alvorens over te gaan tot besluitvorming op de aanvraag. Een pgb wordt geweigerd als de inwoner niet in staat is regie te voeren en de beoogde vertegenwoordiger onvoldoende waarborg kan bieden voor het nakomen van de voor de inwoner aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen.

Artikel 4.3: Pgb maatwerkvoorziening in de vorm van een dienst

1.Bij het vaststellen van de hoogte van het pgb wordt onderscheid gemaakt tussen formele en informele hulp 2.Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de inwoner: personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken en werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister bedoeld in artikel 5 van de Handelingsregisterwet 2007 en die beschikken over een AGB code en de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; personen die aangemerkt zijn als Zelfstandige zonder personeel. Daarnaast moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken en werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister bedoeld in artikel 5 van de Handelsregisterwet 2007 en beschikken over een AGB code en de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; indien er sprake is van intramuraal verblijf beschikt de instelling over een locatie met een voor de zorg passende bestemming, waar meerdere inwoners verblijven en waar sprake is van permanente toezicht en een beschermde woonomgeving. 3.Informele hulp is: hulp die geboden wordt door personen die niet voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2; hulp die wordt geboden door personen die voldoen aan de criteria als genoemd in lid 2, maar tot het sociaal netwerk van de inwoner horen. 4.Bij de beoordeling van de mogelijkheid tot het inzetten van informele hulp met een pgb wordt het volgende bij de afweging betrokken: is de informele hulp in staat om de hulp te bieden die conform de beoogde doelstellingen in het onderzoeksverslag benodigd is; de belastbaarheid van de mantelzorger en/of informele hulp; er mag geen sprake zijn van overbelasting of dreigende overbelasting; de budgethouder of vertegenwoordiger van het pgb als bedoeld in artikel 4.2 kan instaan voor de kwaliteit van de geboden hulp; het type hulp, de frequentie van de geboden hulp, de duur van de hulp (tijdelijk of langere periode) en de benodigde continuïteit; de mogelijkheid om vervangende ondersteuning in te kopen of passende ondersteuning in natura in te zetten. Gemotiveerd is waarom de inzet van informele hulp leidt tot een gelijk of beter resultaat dan de inzet van professionele ondersteuning; De persoon die de informele hulp verleent, beschikt over de voor de hulpvraag benodigde competenties, kennis en vaardigheden om adequate hulp te verlenen; De persoon die de informele hulp verleent geen deel uitmaakt van de problematiek waarvoor de ondersteuning ingezet wordt; Er geen sprake is van het creëren of in stand houden van een afhankelijkheidsrelatie. 5.Bij de vaststelling van de hoogte van een pgb voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een dienst wordt ook het door de inwoner op te stellen pgb-plan betrokken, waarin in ieder geval uiteengezet wordt: welke diensten die tot de maatwerkvoorziening behoren de inwoner van het budget wil betrekken; indien van toepassing welke hiervan de inwoner wil betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk; de kosten van de dienst, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief. 6.De hoogte van een pgb voor een maatwerkvoorziening in de vorm van een dienst: wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten van derden te betrekken; de benodigde ondersteuning moet tenminste bij één aanbieder in te kopen zijn; wordt voor formele hulp vastgesteld op basis van de goedkoopst compenserende oplossing voor de benodigde ondersteuning met een maximum van 85% van de geldende gemeentelijke inkooptarieven voor ondersteuning in natura; is voor de informele hulp van 21 jaar en ouder gelijk aan het wettelijk minimumloon inclusief vakantietoeslag; is voor de informele hulp jonger dan 21 jaar gelijk aan het wettelijk minimumjeugdloon inclusief vakantietoeslag; wordt verhoogd met werkgeverslasten indien budgethouder werkgeverslasten moet afdragen. 7.In afwijking van het gestelde in het zesde lid, onder b, wordt de kostprijs van de goedkoopst compenserende maatwerkvoorziening vergoed als uit het onderzoek is gebleken dat de inwoner een andere vorm van ondersteuning nodig heeft dan het college in natura heeft ingekocht.

Artikel 4.4: Besteding en verantwoording pgb

1.De (professionele) aanbieder zorgt voor een goede en controleerbare cliëntadministratie ten aanzien van de geleverde ondersteuning conform de daartoe gestelde wettelijke bewaartermijnen. 2.De inwoner en/of vertegenwoordiger van het pgb zorgt voor een goede en controleerbare administratie en houdt deze gedurende vijf jaar beschikbaar vanaf de ingangsdatum van de toekenning van het pgb. 3.De inwoner en/of vertegenwoordiger van het pgb moet kunnen aantonen dat het pgb is besteed aan het doel waarvoor het is verstrekt. Daarbij moet de inwoner en/of vertegenwoordiger van het pgb controleren of de ondersteuning voldoet aan de kwaliteitseisen zoals gesteld in artikel 6.1 van de verordening.

Artikel 4.5: Pgb maatwerkvoorziening niet zijnde een dienst

1.De maximale hoogte van een pgb voor maatwerkvoorzieningen niet zijnde een dienst wordt vastgesteld op basis van de kostprijs de goedkoopst compenserende voorziening die het college in natura zou verstrekken, rekening houdend met een eventueel door de gemeente te ontvangen korting. 2.Achteraf en op declaratiebasis wordt tevens een bedrag verstrekt voor onderhoud, reparatie en een WA-verzekering als deze verplicht is. Het totaalbedrag is gebaseerd op maximaal de kosten die het college maakt voor onderhoud, reparatie en WA-verzekering wanneer een vergelijkbare voorziening in natura verstrekt wordt. 3.Onverminderd hetgeen in lid 1 en 2 is bepaald, wordt bij het bepalen van de hoogte van het pgb voor een zaak ook rekening gehouden met een reële termijn voor de technische afschrijving. 4.Indien de inwoner een met het pgb aangeschafte voorziening binnen de afschrijvingstermijn niet meer gebruikt: wordt de restwaarde van de voorziening verrekend met een nieuw toe te kennen pgb; wordt bij een eventueel nieuw toe te kennen pgb het pgb voor onderhoud, reparatie en indien verplicht een WA-verzekering voor de nog niet verstreken termijn verrekend met het nieuw toe te kennen bedrag.

Artikel 4.6: Opschorting betaling uit het pgb

1.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken als er ten aanzien van een inwoner een ernstig vermoeden is gerezen dat er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 2.3.10, eerste lid, onder a, d of e, van de wet. 2.Het college kan de Sociale verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 7.1, vijfde lid, onder d. 3.Het college stelt de persoon aan wie het pgb is verstrekt, schriftelijk op de hoogte van het verzoek op grond van het eerste en tweede lid.

Artikel 5.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen in natura en pgb

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb, zolang die van de maatwerkvoorziening in natura of pgb gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.De bijdrage in de kosten wordt vastgesteld conform artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet, tenzij in dit artikel anders wordt bepaald. De hoogte van de bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 3.De kostprijs voor een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4.Als een maatwerkvoorziening wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen; en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner. 5.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4, lid 7, van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening in natura en pgb door het CAK vastgesteld en geïnd. 6.De inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor intramuraal verblijf Beschermd Thuis, zolang de inwoner van deze maatwerkvoorziening gebruikt maakt. De eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen en het vermogen van de inwoner en zijn of haar eventuele partner. 7.De bijdrage is niet verschuldigd: indien de inwoner of de partner van de inwoner een bijdrage als bedoeld in artikel 3.11 of 3.12 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 verschuldigd is; indien de inwoner of zijn partner gedurende twee of meer nachten aaneengesloten in de bijdrageperiode in een instelling voor maatschappelijke opvang verblijft; indien het college, na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of Veilig Thuis, van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; voor een rolstoel; voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen; door de gehuwde inwoner of de gehuwde inwoners tezamen, waarvan ten minste een van beiden de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt; indien het college van oordeel is dat er voor de vast te stellen bijdrage onvoldoende betalingscapaciteit aanwezig is bij de inwoner; indien het college van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage nadelige gevolgen heeft voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een inwoner die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente; indien het inkomen van de inwoner niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onder c, van de Participatiewet (deze uitzondering is niet van toepassing op ‘Wonen/ Verblijf’); voor autokosten; voor eenmalige financiële tegemoetkoming verhuis- en inrichtingskosten ; voor crisisopvang; voor respijtzorg thuis, basis en complex; voor Werkt mee.

Artikel 6.1: Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning zorg in natura en persoonsgebonden budget

1.De aanbieder is verantwoordelijk voor een goede kwaliteit van de voorziening. Dat betekent dat: de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt gerealiseerd; de voorziening kwalitatief voldoet aan hetgeen bepaald is in de wet en in de door het college vastgestelde, meest recente voorwaarden voor de inkoop Maatschappelijke Ondersteuning en Beschermd Wonen; de voorziening beantwoordt aan de stand van wetenschap en praktijk die voor zover noodzakelijk/gebruikelijk is in de kring van beroepsgenoten en voortvloeiende uit de professionele standaard; de voorziening vanuit meervoudig perspectief is afgestemd op de behoefte van de inwoner en op andere vormen van zorg, ondersteuning of hulp die de inwoner ontvangt; de voorziening is verstrekt in overeenstemming met de op de aanbieder rustende verantwoordelijkheid, voortvloeiende uit de professionele standaard; de voorziening is verstrekt met respect voor en inachtneming van de rechten van de inwoner; de aanbieder er zorg voor draagt dat beroepskrachten en andere personen die beroepsmatig met inwoners van de aanbieder in contact kunnen komen in het bezit zijn van een recente Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) bij indiensttreding niet ouder dan 3 maanden als bedoeld in artikel 28 van de Wet Justitiële en strafvorderlijke gegevens; bij het uitvoeren van de gevraagde dienstverlening alleen personeel wordt ingezet dat beschikt over de competenties, de opleiding en vaardigheden die nodig zijn om de gevraagde dienstverlening uit te voeren; de aanbieder ervoor verantwoordelijk is dat personeel periodiek wordt opgeleid en bijgeschoold op basis van relevante ontwikkelingen met betrekking tot de uit te voeren werkzaamheden; de aanbieder voor zover van toepassing, erop toe ziet dat de kwaliteit van de voorzieningen en de deskundigheid van beroepskrachten tenminste voldoen aan de voorwaarden om in aanmerking te komen voor de in de toepasselijke sector erkende keurmerken. 2.Op de aanbieder die zelf hulp aan een inwoner verleent zijn de eisen die in het eerste lid onder g tot en met j aan het personeel of beroepskrachten worden gesteld, van overeenkomstige toepassing; 3.Een informele hulpverlener is verantwoordelijk voor een goede kwaliteit van de voorziening. Dat betekent dat de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht wordt gerealiseerd. 4.Met oog op de genoemde veiligheid is een vereiste dat de informele hulp een verklaring omtrent gedrag dient te overleggen. Tenzij het om een familielid in de eerste graad of tweede graad gaat. 5.Het college ziet toe op de naleving van de in het eerste lid genoemde eisen zoals gesteld in dit artikel door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de inwoner al dan niet ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. 6.Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van maatwerkvoorzieningen in natura en pgb met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan.

Artikel 7.1: Evalueren, voorkomen en bestrijden van ten onrechte ontvangen maatwerkvoorzieningen in natura en pgb en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Wmo 2015

1.Het college kan de ingezette maatwerkvoorziening (tussentijds) evalueren met de inwoner en/of de (pgb-) aanbieder of zorgverlener. 2.Er kan iedere 6 maanden een evaluatiegesprek plaatsvinden tussen de (pgb-) aanbieder en de inwoner en eventueel de vertegenwoordiger van het pgb, waarin de geboden ondersteuning en de daaraan verbonden doelen worden geëvalueerd. 3.Van dit evaluatiegesprek wordt een evaluatieverslag opgesteld en opgestuurd naar het college. 4.Het college informeert inwoners of hun vertegenwoordiger in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een maatwerkvoorziening in natura of pgb zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 5.Het college kan een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de wet herzien dan wel intrekken als het college na onderzoek vaststelt dat: de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; de inwoner niet langer op de maatwerkvoorziening is aangewezen; de maatwerkvoorziening niet meer toereikend is te achten; de inwoner verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; de inwoner niet voldoet aan de aan de maatwerkvoorziening verbonden voorwaarden; of de inwoner de maatwerkvoorziening niet of voor een ander doel gebruikt. 6.Als het college een beslissing op grond van het vijfde lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens door de inwoner opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de inwoner en degene die daaraan, opzettelijk zijn medewerking heeft verleend, geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening. 7.Bij het tussentijds wegvallen van de noodzaak tot de maatwerkvoorziening of aan het einde van de verstrekking van een voorziening, wordt de voorziening door of namens het college ingenomen. 8.Als het recht op een in bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan de voorziening worden teruggevorderd. 9.Indien door inwoner of aanbieder niet of niet tijdig medewerking wordt verleend aan een onderzoek naar misbruik en oneigenlijk gebruik dan kan het college daartegen op basis van artikel 5:20 Awb handhavend optreden.

Artikel 7.4: Meldingsregeling calamiteiten en geweld

1.Het college treft een regeling voor het melden van calamiteiten en geweld bij de verstrekking van een voorziening door een (pgb-) aanbieder en wijst een toezichthoudend ambtenaar aan. 2.(Pgb-) Aanbieders melden iedere calamiteit en ieder geweldsincident dat zich heeft voorgedaan bij de verstrekking van een voorziening onverwijld aan de toezichthoudend ambtenaar. 3.De toezichthoudend ambtenaar, als bedoeld in artikel 6.1, van de wet en artikel 8.1 van deze verordening, doet onderzoek naar de calamiteiten en geweldsincidenten en adviseert het college en de (pgb-) aanbieder over het voorkomen van verdere calamiteiten en het bestrijden van geweldsincidenten.

Artikel 8.1: Toezichthouders

1.Het college wijst toezichthoudende ambtenaren aan die belast zijn met het houden van toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Wet. 2.De aangewezen toezichthouder is belast met: De bevoegdheid van het inzien van dossiers; De bevoegdheid om inlichtingen te vorderen; De bevoegdheid om de (cliënten)administratie/dossiers te vorderen bij de (pgb-) aanbieder; De bevoegdheid om de administratie te vorderen van de inwoner of de vertegenwoordiger van het pgb; Het vorderen van inzage in een identificatiebewijs; Inzage van documenten en toegang tot gegevens; Het betreden van plaatsen (met uitzondering van woningen); Controleren of de (pgb-) aanbieder de verplichtingen uit de beschikking, de inkoopovereenkomst of uitvoeringsovereenkomst met het college naleeft; Ondersteuningsinhoudelijk controleren van de overeenkomsten die de inwoner of de vertegenwoordiger van het pgb heeft gesloten of deze voldoen aan de bij de aanvraag geleverde gegevens en informatie; Controleren of de voorziening veilig, doeltreffend, doelmatig en inwonergericht wordt uitgevoerd; De bevoegdheid om (pgb-) aanbieders te screenen. 3.Eenieder is verplicht om mee te werken aan het onderzoek van de toezichthouder.

Artikel 1.1: Definities

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: afschrijvingstermijn: periode waarover een voorziening economisch wordt afgeschreven; algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beschermd Thuis: Zelfstandig wonen in de eigen woning of een intermediaire woonvorm binnen de wijk, met professionele ondersteuning en 24/7 bereikbaarheid van zorg, gericht op herstel, zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. Beschermd Wonen: Het verblijf in een accommodatie van een instelling, zoals omschreven in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, waarbij toezicht en begeleiding worden geboden gericht op zelfredzaamheid, participatie, stabilisatie en veiligheid van personen met psychische of psychosociale problemen die zich niet zelfstandig kunnen handhaven. budgethouder: inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is toegekend in de vorm van een persoonsgebonden budget of een door de inwoner ingeschakelde vertegenwoordiger, die aanspreekbaar en bereid is verantwoordelijk gehouden te worden voor de feitelijke nakoming van de aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen; CAK-periode: termijn van een maand die gehanteerd wordt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) bij de inning van de eigen bijdrage waarbij een jaar 12 perioden kent; College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn; dienst: voorziening die niet tastbaar is, niet beet te pakken of aan te raken zoals huishoudelijke hulp, begeleiding, respijtzorg, vervoer en dagbesteding; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 4, dat gedaan moet worden als bij het college een hulpvraag is gemeld; hoofdverblijf: woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn feitelijke vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: aan het college gerichte vraag om maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; intermediaire woonvorm: Een woonvorm die een tussenpositie inneemt tussen zelfstandig wonen in een eigen woning en beschermd wonen in een instelling, waarbij de bewoner zelfstandig woont met professionele ondersteuning, toezicht, gericht op het waarborgen van veiligheid, stabiliteit en herstel, en met het doel uitstroom naar volledig zelfstandig wonen. inwoner: cliënt die gebruik maakt en/of gebruik wil maken van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet. Nibud: Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting; onderzoeksverslag: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek na melding van de hulpvraag. participatieladder: meetinstrument voor het bepalen van de mate van participatie in de samenleving van een betrokkene, en daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt. partner: Wat is een partner die meetelt voor de eigen bijdrage? Bij het bepalen van de eigen bijdrage voor de Wmo wordt er rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de inwoner. In de volgende situaties heeft de inwoner een partner die meetelt voor de eigen bijdrage: De inwoner is getrouwd; de inwoner heeft een geregistreerd partnerschap; de inwoner leeft samen en vormt een ‘gezamenlijk huishouden’ met iemand. Dat wil zeggen: De inwoner is het grootste deel van de tijd samen in een woning; Er wordt voor elkaar gezorgd, financieel en/of medisch; Een gezamenlijk huishouden bestaat uit niet meer dan 2 personen. persoonlijk plan: beschrijving van de inwoner van zijn omstandigheden en welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest aangewezen is; pgb: persoonsgebonden budget; pgb-plan: plan van de inwoner waarin hij de besteding van het pgb aangeeft inclusief de wijze waarop hiermee de gestelde doelen worden bereikt; het pgb-plan bestaat uit een plan van aanpak, een begroting en de zorgbeschrijvingen per hulpverlener. UWV: Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen; vertegenwoordiger: bijvoorbeeld de curator, de mentor of een gevolmachtigde. Werkt Mee: maatwerkvoorziening op het gebied van arbeid waarbij o.a. op grond van de Wmo passende werkzaamheden wordt aangeboden aan een inwoner inclusief de bijbehorende begeleiding; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 2.5: Inhoud beschikking

1.Het college legt het besluit om wel of geen maatwerkvoorziening te verstrekken vast in een beschikking. 2.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening staat of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke maatwerkvoorziening verstrekt wordt; de ingangsdatum en duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is. 4.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb vermeldt de beschikking in ieder geval: voor welk doel het pgb moet worden aangewend; welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is bepaald; de ingangsdatum en de duur van de verstrekking; de termijn van drie maanden waarbinnen de inwoner het pgb moet besteden; hoe de besteding van de pgb verantwoord moet worden; en of een bijdrage in de kosten verschuldigd is.

Artikel 5.1: Bijdrage in de kosten en bijdrage in de onkosten van algemene voorzieningen

1.Er wordt geen bijdrage in de kosten van een algemene voorziening gevraagd. 2.Een inwoner met een Wmo-indicatie ontvangt korting op het gebruik van de wasservice met dien verstande dat de inwoner per was van 5,5 kg maximaal het geldende Nibud tarief betaalt. De korting geldt voor een eenpersoonshuishouden voor één was per week en voor een twee- of meerpersoonshuishouden voor twee wassen per week. 3.Een aanbieder van een algemene voorziening kan onkosten in rekening brengen bij de inwoner voor het nuttigen van consumptieve goederen en het gebruik van materiaal. Deze kosten mogen niet hoger zijn dan de redelijkerwijs vastgestelde kostprijs van het desbetreffende product. Daarbij mag afname van deze producten niet verplicht worden gesteld aan de inwoner die van een desbetreffende algemene voorziening gebruik maakt (geen gedwongen winkelnering). Het bedrag dat genoemd is in het tweede lid is uitgedrukt in het prijspeil van juli 2019 en wordt ieder opvolgend kalenderjaar gewijzigd aan de hand van de richtprijs van het Nibud. De berekende bedragen worden naar beneden afgerond op een veelvoud van € 0,20.

Artikel 5.2: Bijdrage in de kosten van maatwerkvoorzieningen in natura en pgb

1.Een inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb, zolang die van de maatwerkvoorziening in natura of pgb gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt. 2.De bijdrage in de kosten wordt vastgesteld conform artikel 2.1.4a, vierde lid, van de wet, tenzij in dit artikel anders wordt bepaald. De hoogte van de bijdrage overstijgt niet de kostprijs van de voorziening. 3.De kostprijs voor een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 4.Als een maatwerkvoorziening wordt verstrekt ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige inwoner is de bijdrage in de kosten verschuldigd door: de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek gegrond verzoek is toegewezen; en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een inwoner. 5.In de gevallen, bedoeld in artikel 2.1.4, lid 7, van de wet, worden de bijdragen voor een maatwerkvoorziening in natura en pgb door het CAK vastgesteld en geïnd. 6.De inwoner is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor intramuraal verblijf Beschermd Thuis, zolang de inwoner van deze maatwerkvoorziening gebruikt maakt. De eigen bijdrage is afhankelijk van het inkomen en het vermogen van de inwoner en zijn of haar eventuele partner. 7.De bijdrage is niet verschuldigd: indien de inwoner of de partner van de inwoner een bijdrage als bedoeld in artikel 3.11 of 3.12 van het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 verschuldigd is; indien de inwoner of zijn partner gedurende twee of meer nachten aaneengesloten in de bijdrageperiode in een instelling voor maatschappelijke opvang verblijft; indien het college, na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of Veilig Thuis, van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; voor een rolstoel; voor een inwoner die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van woningaanpassingen; door de gehuwde inwoner of de gehuwde inwoners tezamen, waarvan ten minste een van beiden de pensioengerechtigde leeftijd nog niet heeft bereikt; indien het college van oordeel is dat er voor de vast te stellen bijdrage onvoldoende betalingscapaciteit aanwezig is bij de inwoner; indien het college van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage nadelige gevolgen heeft voor de doelstellingen van een integrale dienstverlening of persoonsgerichte aanpak van een inwoner die gericht is op het zich kunnen handhaven in de samenleving, het zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving blijven of de veiligheid en leefbaarheid in de gemeente; indien het inkomen van de inwoner niet hoger is dan 120% van de van toepassing zijnde bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onder c, van de Participatiewet (deze uitzondering is niet van toepassing op ‘Wonen/ Verblijf’); voor autokosten; voor eenmalige financiële tegemoetkoming verhuis- en inrichtingskosten ; voor crisisopvang; voor respijtzorg thuis, basis en complex; voor Werkt mee.

Artikel 5.4: Beëindiging bijdrage in de kosten CAK

1.In het geval de inwoner verzoekt om beëindiging of intrekking van de voorziening, overlijdt of verhuist buiten de gemeentegrenzen, stopt de inning van de bijdrage in de kosten van rechtswege per eerstvolgende CAK-periode tenzij deze periode eindigt na de overlijdensdatum. In dat geval stopt de inning per CAK-periode waarvan de einddatum ligt voor de overlijdensdatum. 2.Indien de inwoner verhuist naar een andere woning binnen de gemeentegrenzen, maakt het college hiervan melding bij het CAK en stopt de inning van de bijdrage voor bouwkundige of woontechnische aanpassingen per eerstvolgende CAK-periode. 3.Indien het college de maatwerkvoorziening inneemt of beëindigt, al dan niet op verzoek van de inwoner, maakt het hiervan melding bij het CAK en stopt de inning van de bijdrage per eerstvolgende CAK-periode.

Artikel 1.1: Definities

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: afschrijvingstermijn: periode waarover een voorziening economisch wordt afgeschreven; algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beschermd Thuis: Zelfstandig wonen in de eigen woning of een intermediaire woonvorm binnen de wijk, met professionele ondersteuning en 24/7 bereikbaarheid van zorg, gericht op herstel, zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. Beschermd Wonen: Het verblijf in een accommodatie van een instelling, zoals omschreven in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, waarbij toezicht en begeleiding worden geboden gericht op zelfredzaamheid, participatie, stabilisatie en veiligheid van personen met psychische of psychosociale problemen die zich niet zelfstandig kunnen handhaven. budgethouder: inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is toegekend in de vorm van een persoonsgebonden budget of een door de inwoner ingeschakelde vertegenwoordiger, die aanspreekbaar en bereid is verantwoordelijk gehouden te worden voor de feitelijke nakoming van de aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen; CAK-periode: termijn van een maand die gehanteerd wordt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) bij de inning van de eigen bijdrage waarbij een jaar 12 perioden kent; College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn; dienst: voorziening die niet tastbaar is, niet beet te pakken of aan te raken zoals huishoudelijke hulp, begeleiding, respijtzorg, vervoer en dagbesteding; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 4, dat gedaan moet worden als bij het college een hulpvraag is gemeld; hoofdverblijf: woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn feitelijke vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: aan het college gerichte vraag om maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; intermediaire woonvorm: Een woonvorm die een tussenpositie inneemt tussen zelfstandig wonen in een eigen woning en beschermd wonen in een instelling, waarbij de bewoner zelfstandig woont met professionele ondersteuning, toezicht, gericht op het waarborgen van veiligheid, stabiliteit en herstel, en met het doel uitstroom naar volledig zelfstandig wonen. inwoner: cliënt die gebruik maakt en/of gebruik wil maken van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet. Nibud: Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting; onderzoeksverslag: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek na melding van de hulpvraag. participatieladder: meetinstrument voor het bepalen van de mate van participatie in de samenleving van een betrokkene, en daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt. partner: Wat is een partner die meetelt voor de eigen bijdrage? Bij het bepalen van de eigen bijdrage voor de Wmo wordt er rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de inwoner. In de volgende situaties heeft de inwoner een partner die meetelt voor de eigen bijdrage: De inwoner is getrouwd; de inwoner heeft een geregistreerd partnerschap; de inwoner leeft samen en vormt een ‘gezamenlijk huishouden’ met iemand. Dat wil zeggen: De inwoner is het grootste deel van de tijd samen in een woning; Er wordt voor elkaar gezorgd, financieel en/of medisch; Een gezamenlijk huishouden bestaat uit niet meer dan 2 personen. persoonlijk plan: beschrijving van de inwoner van zijn omstandigheden en welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest aangewezen is; pgb: persoonsgebonden budget; pgb-plan: plan van de inwoner waarin hij de besteding van het pgb aangeeft inclusief de wijze waarop hiermee de gestelde doelen worden bereikt; het pgb-plan bestaat uit een plan van aanpak, een begroting en de zorgbeschrijvingen per hulpverlener. UWV: Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen; vertegenwoordiger: bijvoorbeeld de curator, de mentor of een gevolmachtigde. Werkt Mee: maatwerkvoorziening op het gebied van arbeid waarbij o.a. op grond van de Wmo passende werkzaamheden wordt aangeboden aan een inwoner inclusief de bijbehorende begeleiding; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.1.8: Aanvullende criteria voor huishoudelijke hulp

Onverminderd het bepaalde in artikel 3.1 wordt voor de individuele maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp gebruik gemaakt van de meest recente versie van het HHM Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning.

Artikel 4.2: Vertegenwoordiging beheer pgb

Indien een inwoner niet zelfstandig diens belangen kan behartigen en de aan een pgb verbonden taken niet zelfstandig kan uitvoeren, kan deze zich laten vertegenwoordigen. In dat geval beheert iemand anders het pgb voor de inwoner, oftewel de budgethouder. De vertegenwoordiger van het pgb voldoet aan de volgende vereisten: De vertegenwoordiger van het pgb is een wettelijk vertegenwoordiger (mentor, bewindvoerder, curator) en/of een gemachtigd vertegenwoordiger (bijvoorbeeld iemand uit het sociale netwerk); De vertegenwoordiger is niet de hulpverlener die ingekocht wordt met het persoonsgebonden budget; De vertegenwoordiger mag geen familielid in de eerste of tweede graad, huisgenoot of medewerker van de hulpverlener zijn. Uitzondering hierop vormt de situatie waarin het gaat om huishoudelijke hulp die wordt verleend door een familielid in de eerste of tweede graad; De vertegenwoordiger mag geen financiële relatie hebben met de hulpverlener. Het uitgangspunt is dat er geen belangenverstrengeling mag ontstaan. Een wettelijk vertegenwoordiger gaat voor een gemachtigd vertegenwoordiger. Wanneer er twee wettelijk vertegenwoordigers zijn, gaat de bewindvoerder voor de mentor. De zorginhoudelijke kant wordt wel afgestemd met een mentor. De inwoner die een vertegenwoordiger van het pgb inschakelt, verstrekt het college desgevraagd of uit eigen beweging direct: De naam en het adres van de vertegenwoordiger; De beschikking van de rechtbank in het geval van een wettelijk vertegenwoordiger; De verklaring vertegenwoordiger pgb die de inwoner of diens wettelijk vertegenwoordiger samen met de beoogd regievoerder (zijnde de wettelijk vertegenwoordiger en/of gemachtigd vertegenwoordiger) hebben ingevuld en ondertekend. Indien de inwoner een vertegenwoordiger inschakelt, zal het college deze vertegenwoordiger in het onderzoek betrekken en daarmee minstens eenmaal een gesprek hebben, alvorens over te gaan tot besluitvorming op de aanvraag. Een pgb wordt geweigerd als de inwoner niet in staat is regie te voeren en de beoogde vertegenwoordiger onvoldoende waarborg kan bieden voor het nakomen van de voor de inwoner aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen.

Artikel 1.1: Definities

1.In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: afschrijvingstermijn: periode waarover een voorziening economisch wordt afgeschreven; algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die: niet specifiek bedoeld is voor personen met een beperking; daadwerkelijk beschikbaar is; een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner tot zelfredzaamheid of participatie in staat is en; financieel kan worden gedragen met een inkomen op minimumniveau. algemene voorziening: aanbod van diensten of activiteiten dat, zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de gebruikers, toegankelijk is en dat is gericht op maatschappelijke ondersteuning; andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de wet; Beschermd Thuis: Zelfstandig wonen in de eigen woning of een intermediaire woonvorm binnen de wijk, met professionele ondersteuning en 24/7 bereikbaarheid van zorg, gericht op herstel, zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie. Beschermd Wonen: Het verblijf in een accommodatie van een instelling, zoals omschreven in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015, waarbij toezicht en begeleiding worden geboden gericht op zelfredzaamheid, participatie, stabilisatie en veiligheid van personen met psychische of psychosociale problemen die zich niet zelfstandig kunnen handhaven. budgethouder: inwoner aan wie een maatwerkvoorziening is toegekend in de vorm van een persoonsgebonden budget of een door de inwoner ingeschakelde vertegenwoordiger, die aanspreekbaar en bereid is verantwoordelijk gehouden te worden voor de feitelijke nakoming van de aan het persoonsgebonden budget verbonden verplichtingen; CAK-periode: termijn van een maand die gehanteerd wordt door het Centraal Administratie Kantoor (CAK) bij de inning van de eigen bijdrage waarbij een jaar 12 perioden kent; College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn; dienst: voorziening die niet tastbaar is, niet beet te pakken of aan te raken zoals huishoudelijke hulp, begeleiding, respijtzorg, vervoer en dagbesteding; bijdrage in de kosten: bijdrage als bedoeld in artikel 2.1.4, eerste lid, van de wet; gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, partner, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten; gesprek: gesprek in het kader van het onderzoek als bedoeld in artikel 4, dat gedaan moet worden als bij het college een hulpvraag is gemeld; hoofdverblijf: woonruimte, bestemd en geschikt voor permanente bewoning, waar de persoon met beperkingen zijn feitelijke vaste woon- en verblijfplaats heeft; hulpvraag: aan het college gerichte vraag om maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet; intermediaire woonvorm: Een woonvorm die een tussenpositie inneemt tussen zelfstandig wonen in een eigen woning en beschermd wonen in een instelling, waarbij de bewoner zelfstandig woont met professionele ondersteuning, toezicht, gericht op het waarborgen van veiligheid, stabiliteit en herstel, en met het doel uitstroom naar volledig zelfstandig wonen. inwoner: cliënt die gebruik maakt en/of gebruik wil maken van een algemene voorziening of aan wie een maatwerkvoorziening of persoonsgebonden budget is verstrekt of door of namens wie een melding is gedaan als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid van de wet. Nibud: Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting; onderzoeksverslag: schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek na melding van de hulpvraag. participatieladder: meetinstrument voor het bepalen van de mate van participatie in de samenleving van een betrokkene, en daarmee de afstand tot de arbeidsmarkt. partner: Wat is een partner die meetelt voor de eigen bijdrage? Bij het bepalen van de eigen bijdrage voor de Wmo wordt er rekening gehouden met de persoonlijke situatie van de inwoner. In de volgende situaties heeft de inwoner een partner die meetelt voor de eigen bijdrage: De inwoner is getrouwd; de inwoner heeft een geregistreerd partnerschap; de inwoner leeft samen en vormt een ‘gezamenlijk huishouden’ met iemand. Dat wil zeggen: De inwoner is het grootste deel van de tijd samen in een woning; Er wordt voor elkaar gezorgd, financieel en/of medisch; Een gezamenlijk huishouden bestaat uit niet meer dan 2 personen. persoonlijk plan: beschrijving van de inwoner van zijn omstandigheden en welke maatschappelijke ondersteuning naar zijn mening het meest aangewezen is; pgb: persoonsgebonden budget; pgb-plan: plan van de inwoner waarin hij de besteding van het pgb aangeeft inclusief de wijze waarop hiermee de gestelde doelen worden bereikt; het pgb-plan bestaat uit een plan van aanpak, een begroting en de zorgbeschrijvingen per hulpverlener. UWV: Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen; vertegenwoordiger: bijvoorbeeld de curator, de mentor of een gevolmachtigde. Werkt Mee: maatwerkvoorziening op het gebied van arbeid waarbij o.a. op grond van de Wmo passende werkzaamheden wordt aangeboden aan een inwoner inclusief de bijbehorende begeleiding; wet: Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 2.Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven, hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 en de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 3.1: Algemene criteria voor maatwerkvoorzieningen in natura en pgb

1.Een inwoner komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de beperkingen in de zelfredzaamheid of participatie als de inwoner de beperkingen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemeen gebruikelijke voorzieningen; algemene voorzieningen; of andere voorzieningen. 2.Een inwoner met psychische of psychosociale problemen en een inwoner die vanwege huiselijk geweld of om een andere reden de thuissituatie heeft verlaten, komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving als de inwoner de problemen niet kan verminderen of wegnemen door gebruik te maken van: eigen kracht; gebruikelijke hulp; mantelzorg; hulp van andere personen uit het sociale netwerk; algemene voorzieningen; of andere voorzieningen. 3.Bij het onderzoek of een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid of participatie, weegt het college mee of de inwoner zijn behoefte aan maatschappelijke ondersteuning redelijkerwijs had kunnen voorzien. 4.Maatwerkvoorzieningen, niet zijnde een dienst, kunnen in bruikleen of in eigendom worden verstrekt. 5.Als een maatwerkvoorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de goedkoopst compenserende voorziening. 6.Het college kan een besluit tot toekenning van een maatwerkvoorziening herzien of intrekken indien uit heronderzoek blijkt dat de voorziening niet binnen drie maanden na verstrekking, of binnen een in het besluit genoemde termijn, niet is gebruikt of niet is gebruikt waarvoor het is bedoeld zoals omschreven in het eerste, tweede en derde lid van dit artikel. Dit geldt niet als het niet-gebruik aantoonbaar het gevolg is van een wachtlijst bij de betreffende aanbieder

Artikel 3.3: Weigeringsgronden

4.Er wordt geen maatwerkvoorziening verstrekt indien: de inwoner geen ingezetene is van of zijn hoofdverblijf heeft in de gemeente Apeldoorn; de voorziening voor de inwoner algemeen gebruikelijk is; het gebruik van een voorziening voor de inwoner zelf of voor derden onveilig is of gezondheidsrisico’s met zich meebrengt of niet voldoet aan de kwaliteit zoals opgenomen in artikel 3.1 van de wet; de inwoner zich bewust in een situatie heeft gebracht waarin hij, al dan niet opnieuw, aanspraak moet maken op een voorziening of als de voorziening niet noodzakelijk was geweest wanneer de inwoner rekening had gehouden met bestaande en bekende beperkingen en de te verwachten ontwikkelingen daarvan; de gevraagde voorziening al eerder aan de inwoner is verstrekt op grond van enige wettelijke bepaling en de normale afschrijvingstermijn van de voorziening nog niet verstreken is, tenzij de voorziening verloren is gegaan door omstandigheden die niet aan de inwoner zijn toe te rekenen of de inwoner geheel of gedeeltelijk tegemoet komt in de veroorzaakte kosten door vroegtijdige vervanging van de voorziening; de voorziening uitsluitend therapeutische doeleinden heeft; de inwoner de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd tenzij er sprake is van een acute noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen; de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en vóór de datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college uitdrukkelijk daarvoor schriftelijke toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen; aannemelijk is of er al recht bestaat op een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling; deze niet hoofdzakelijk op het individu is gericht; deze niet langdurig noodzakelijk is, tenzij het gaat om hulp bij collectief vervoer, het huishouden of begeleiding; er geen compensatieplicht resteert omdat de inwoner de beperkingen weg kan nemen op grond van eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg, met vrijwilligerswerk of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; de inwoner de beperkingen weg kan nemen met gebruikmaking van algemene en algemeen gebruikelijke voorzieningen; het niet aangemerkt wordt als de goedkoopste passende voorziening; de inwoner zijn medewerking niet verleent aan een onderzoek zoals bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de wet, dat redelijkerwijs nodig is om te beoordelen of en in welke mate de inwoner zelfredzaam is en in welke mate de inwoner kan participeren in de samenleving. 5.Voor een maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie geldt daarnaast dat deze alleen kan worden toegekend voor zover: de maatwerkvoorziening een passende bijdrage levert aan het realiseren van een situatie waarin de inwoner in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven; de beperkingen het gevolg zijn van een lichamelijke, geestelijke, verstandelijk oorzaak, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem; de noodzaak tot ondersteuning voor inwoner niet redelijkerwijs vermijdbaar is geweest. 6.De weigeringsgrond genoemd in het eerste lid, onder a is niet van toepassing op maatschappelijke opvang en verblijf.

Artikel 4.1: Algemene regels voor pgb

1.Als een inwoner in aanmerking komt voor een maatwerkvoorziening en de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, toetst het college of voldaan wordt aan de in artikel 2.3.6, tweede lid, van de wet opgenomen voorwaarden. De inwoner dient gemotiveerd aan te geven dat hij/zij een pgb wenst; en de inwoner dient ter toetsing een pgb-plan in. 2.Onverminderd het gestelde in het eerste lid is een pgb alleen mogelijk indien: er geen weigeringsgrond van toepassing is zoals benoemd in artikel 3.3 van deze verordening en de leden 3, 4, 7 en 8 van dit artikel; en de ondersteuning in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat; en er op geen enkele manier druk is uitgeoefend op de inwoner om de dienstverlening, in welke vorm dan ook, van een persoon of organisatie te betrekken. 3.Het college verstrekt geen pgb voor ondersteuning van een (pgb-) aanbieder indien er twijfels zijn over de integriteit van de (pgb-) aanbieder, wat zich in ieder geval voordoet indien de (pgb-) aanbieder gedurende een periode van vier jaar voorafgaand aan de verstrekking van het pgb: Betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de ondersteuning in gevaar kan brengen; Verdacht is geweest van strafbare feiten dan wel daarvoor veroordeeld is geweest; bestuursrechtelijke en/of fiscaalrechtelijke boetes opgelegd heeft gekregen; bestuursrechtelijke handhavingsmaatregelen opgelegd heeft gekregen in de vorm van een last onder bestuursdwang en/of dwangsom; er sprake is van feiten en omstandigheden die erop wijzen of redelijkerwijs doen vermoeden dat de pgb-aanbieder en/of zijn/haar directie en/of de aan hen gelieerde vennootschappen een zakelijk samenwerkingsverband onderhouden met derden die in relatie staan tot strafbare feiten of daarvan verdacht worden zich niet professioneel gedraagt. Hiervan is onder andere sprake indien de pgb-aanbieder zich intimiderend opstelt, geen voorbeeldfunctie toont of er meerdere incidenten hebben plaatsgevonden binnen de uitvoering van zijn/haar functie; op basis van een Bibob-toets door het college is (of zal worden) geweigerd als zorgaanbieder. 4.Verstrekking in de vorm van pgb vindt niet of niet langer plaats als: Op grond van aanwijzingen die duidelijk maken dat het ernstige vermoeden bestaat dat de budgethouder problemen zal hebben met het omgaan met een pgb; Uit onderzoek van het college blijkt dat de budgethouder en/of de vertegenwoordiger van het pgb de aan het pgb verbonden taken onvoldoende uitvoert en/of kan uitvoeren; Er sprake is van vastgesteld oneigenlijk gebruik of misbruik van een pgb in het verleden; er naar het oordeel van het college andere, zwaarwegende, bezwaren bestaan tegen de verstrekking. 5.Binnen het toegekende pgb dienen de gestelde doelen uit het onderzoeksverslag binnen de in de beschikking genoemde periode te worden behaald, tenzij zich nieuwe omstandigheden voordoen die van invloed zijn op de persoonlijke situatie en de resultaten. 6.Het pgb bevat geen vrij besteedbaar deel en wordt uitbetaald per feitelijk geleverde uren, niet zijnde maandloon. 7.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.3 wordt een pgb geweigerd als er sprake is van ondersteuning in een spoedeisende situatie, als bedoeld in artikel 2.3.3 van de wet. 8.Een pgb mag niet worden aangewend: voor zover het pgb wordt besteed in het buitenland langer dan 13 weken per jaar of een aaneengesloten periode langer dan zes weken, tenzij hiervoor expliciet vooraf toestemming is gegeven door het college; voor bemiddelings- of administratiekosten, coördinatie, voortgezette diagnostiek, tussenpersonen of belangenbehartiging; voor het inkopen van voorliggende, algemene en algemeen gebruikelijke diensten en voorzieningen; voor een feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering; voor kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; voor werkgeverslasten; voor bijzondere kosten; voor bijkomende zorgkosten; kosten voor het voeren van een pgb-administratie; reiskosten van de pgb-aanbieder; kosten voor een aanvraag van een Verklaring Omtrent Gedrag; huur bijdragen in de kosten voor levensonderhoud; contributie voor het lidmaatschap van Per Saldo, kosten voor het volgen van cursussen over het pgb en kosten voor het bestellen van informatiemateriaal; zorg en ondersteuning die onder een collectieve en/of algemene en/of voorliggende voorziening vallen en/of niet binnen de reikwijdte van de Wet vallen;

Artikel 10.1: Financiële tegemoetkoming verhuis- en inrichtingskosten

1.Er wordt een tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten toegekend indien dit de goedkoopst compenserende voorziening is. De tegemoetkoming bestaat uit een vast bedrag, zoals opgenomen in bijlage 1. 2.Onverminderd het bepaalde in artikel 3.3 wordt een tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten geweigerd indien: betrokkene verhuist naar een woning die niet bestemd is voor permanente bewoning; betrokkene niet is verhuisd naar de voor hem op dat moment meest geschikte en beschikbare woning; de verhuizing niet bijdraagt aan het opheffen of verminderen van de beperkingen; betrokkene verhuist naar een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg; betrokkene verhuist vanuit een geschikte woning; de kosten voor het aanpassen van de woning lager zijn dan de tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten; de kosten voor verhuizing en herinrichting voor de inwoner als algemeen gebruikelijk worden beschouwd.