Wmo in Altena: traplift en woningaanpassing

Als er sprake is van het realiseren van een grote woningaanpassing bij een huurwoning, wordt aan de huisgenoten van de inwoner voor wie de woning is aangepast, een verhuisintentie opgelegd.

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022, artikel 4.2.5, geldt sinds 16 maart 2022 (CVDR670692_2).

Houdt de inwoner daar onvoldoende rekening mee, dan kan de gemeente de uitkering of voorziening beëindigen, terugvorderen of verlagen.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Altena 2022, artikel 9.1, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR671075_3).

De voorziening kan met terugwerkende kracht worden ingetrokken als een situatie die tot beëindiging kan leiden al in het verleden ontstaan is.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Altena 2022, artikel 9.6, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR671075_3).

Indien de cliënt binnen de looptijd van het pgb, de verstrekking beëindigt en de voorziening verkoopt dan wordt het verkoopbedrag teruggevorderd.

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

De gemeente biedt de inwoner huishoudelijke ondersteuning als hij als gevolg van zijn beperking zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden.

Uit: Verordening sociaal domein gemeente Altena 2022, artikel 5.3, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR671075_3).

Voor het bepalen van de omvang van de noodzakelijke ondersteuning voor het voeren van een huishouden maken we gebruik van het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 (bureau HHM, 2019).

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022, artikel 4.5.2, geldt sinds 16 maart 2022 (CVDR670692_2).

Tijdens het onderzoek (het keukentafelgesprek) bij de inwoner wordt op basis van de situatie van de inwoner eerst bekeken voor welke sub resultaten de inwoner ondersteuning nodig heeft. Vervolgens wordt de situatie van de inwoner vergeleken met de beschreven ‘gemiddelde cliëntsituatie’. Deze vergelijking leidt tot een conclusie of ondersteuning op maat voor deze inwoner: dezelfde inzet van professionele ondersteuning vraagt als opgenomen in het Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning 2019 voor de beschreven ‘gemiddelde cliëntsituatie’;

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022, artikel 4.5.2, geldt sinds 16 maart 2022 (CVDR670692_2).

In de verordening sociaal domein gemeente Altena 2022 is in artikel 5.3.2, lid 1 opgenomen: “ De gemeente biedt de inwoner huishoudelijke ondersteuning als hij als gevolg van zijn beperking zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden. Bij deze beoordeling worden ook de eigen financiële mogelijkheden van de inwoners om in deze hulpvraag te voorzien meegewogen. In dit geval wordt voor niet AOW-gerechtigden een inkomensgrens gehanteerd van 200% van het bruto wettelijk minimumloon en voor AOW-gerechtigden wordt een inkomensgrens gehanteerd van 150% van het bruto wettelijk minimumloon. Bij een inkomen boven deze grenzen is er sprake van eigen kracht”

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022, artikel 4.5.3, geldt sinds 16 maart 2022 (CVDR670692_2).

Waakvlam niet werkzaam voor zorgaanbieder | € 35,68 per maand

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2 (CVDR728890_1).

Licht niet werkzaam voor zorgaanbieder | € 317,11 per maand

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2 (CVDR728890_1).

Midden niet werkzaam voor zorgaanbieder | € 709,55 per maand

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2 (CVDR728890_1).

Begeleiding: de dienst wordt toegekend in de trede waakvlam, licht, midden of zwaar. De hoogte van het pgb is gelijk aan het zorg in natura tarief en bedraagt per trede: Waakvlam | € 59,47 per maand

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

Begeleiding: de dienst wordt toegekend in de trede waakvlam, licht, midden of zwaar. De hoogte van het pgb is gelijk aan het zorg in natura tarief en bedraagt per trede: Licht | € 528,52 per maand

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

Het PGB voor vervoer bedraagt € 6,23 per etmaal dat er begeleiding wordt ingezet.

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

Voor rolstoelvervoer is het pgb € 18,65 per etmaal.

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

Hulp bij Huishouden: De hoogte van het pgb tarief voor Hulp bij Huishouden is gelijk aan het zorg in natura tarief en bedraagt: HbH 1 en 2 | € 39,00 per uur

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025, artikel 2, geldt sinds 1 januari 2025 (CVDR728890_1).

Artikel 5.3: Zelfstandig en veilig wonen

5.3.1Een geschikte woning WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is, door aanpassing van de woning of door het bieden van een verhuisvergoeding. De gemeente verwacht dat de inwoner verhuist als er een woning beschikbaar is, of binnen de medisch aanvaardbare termijn beschikbaar komt. De inwoner kan dan een vergoeding krijgen voor de kosten van verhuizing. Als verhuizing niet passend is, kan de gemeente besluiten de woning toch aan te passen. De gemeente verstrekt in ieder geval geen ondersteuning in de vorm van het aanpassen van de woning in de volgende situaties: De beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning of een ADL-clusterwoning. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner is zonder dringende reden verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. De inwoner vraagt de voorziening voor een woning waar de inwoner niet zijn hoofdverblijf heeft of gaat hebben. De aanpassing gevraagd wordt voor een niet-elementaire ruimte. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om; de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner. 5.3.2Een schone en leefbare woning WMO De gemeente biedt de inwoner huishoudelijke ondersteuning als hij als gevolg van zijn beperking zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden. De huishoudelijke ondersteuning bestaat uit: niveau 1: schoonmaakhulp en indien nodig, het overnemen van de was en strijk en het bereiden van maaltijden; niveau 2: schoonmaakhulp en overnemen van de planning en structuur van het (ontregeld) huishouden. Indien nodig wordt dit aangevuld met het bereiden van maaltijden, gebruikelijke hulp voor minderjarige kinderen of het aanleren van vaardigheden voor het zelf uitvoeren van huishoudelijke taken. 5.3.3Beschermd wonen WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen in de vorm van beschermd wonen. De inwoner moet deze woonvorm nodig hebben als gevolg van psychische of psychosociale problemen. Beschermd wonen kan worden ingezet als dit de inwoner helpt om zichzelf weer te kunnen handhaven in de samenleving. De inwoner meldt zich met zijn hulpvraag in eerste instantie bij de gemeente Altena. Als uit het onderzoek blijkt dat de inwoner beschermd wonen nodig heeft, wordt de hulpvraag overgedragen aan de centrumgemeente Breda. Het besluit over ondersteuning in de vorm van beschermd wonen, wordt genomen door de centrumgemeente Breda. De regels daarover zijn vastgelegd in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Breda 2021. 5.3.4Maatschappelijke opvang WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen in de vorm van tijdelijke (maatschappelijke) opvang. Deze opvang is bedoeld voor de inwoner die de thuissituatie heeft verlaten en zich niet op eigen kracht kan handhaven in de samenleving. Dit als gevolg van psychische of psychosociale problemen of de dreiging van huiselijk geweld. Ondersteuning in de vorm van maatschappelijke opvang, wordt toegekend door centrumgemeente Breda. De inwoner stelt bij de gemeente Breda zijn hulpvraag voor opvang . De regels zijn vastgelegd in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Breda. 5.3.5 Bezoekbaar maken van een woning WMO De gemeente kan een vergoeding verstrekken voor het bezoekbaar maken van een woning. Voorwaarden hiervoor zijn: de aan te passen woning staat in de gemeente Altena de persoon t.b.v. wie de woning wordt aangepast, woont in een (Wlz) instelling wil structureel bezoek afleggen in deze woning Onder bezoekbaar maken verstaat de gemeente dat de bezoeker de woonkamer kan bereiken en het toilet kan bereiken en gebruiken. De vergoeding wordt toegekend aan de eigenaar van de woning.

Artikel 2.3: Melding bij de gemeente

JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS |LLV | WI Inwoners die hulp nodig hebben kunnen zich melden bij de gemeente. De inwoner kan deze melding op de volgende manieren doen: schriftelijk, door een brief te sturen aan de gemeente, Postbus 5, 4286 ZG in Almkerk mondeling, bij de balie van het gemeentehuis, Sportlaan 170, 4286 ET in Almkerk of een van de wijklocaties. telefonisch, via 0183-516060 digitaal, via www.gemeentealtena.nl, of via ons@gemeentealtena.nl In sommige gevallen kan de melding in het eerste contact worden afgedaan als de hulpvraag daarmee opgelost is . Als dat niet het geval is, wordt aan de hand van de melding beoordeeld of hetzij de hulpvraagprocedure, hetzij de aanvraagprocedure wordt gevolgd. De eerste geldt voor hulpvragen van inwoners die nog niet eerder een hulpvraag in het kader van deze verordening hebben gesteld en waarvoor nader onderzoek nodig is. Voor inwoners die al eerder een hulpvraag hebben gesteld, en waarbij de nieuwe hulpvraag aansluit bij de eerdere hulpvraag, kan ook de aanvraagprocedure worden gevolgd. De gemeente bepaalt in nadere regels voor welke voorzieningen de aanvraagprocedure dan wel de hulpvraagprocedure gevolgd wordt. Bij aanvragen voor levensonderhoud vindt wel nader onderzoek plaats. De aanvraagprocedure is in ieder geval van toepassing als het gaat om een uitkering voor inwoners van 27 jaar of ouder of om het vervoer van kinderen naar school. Voor een persoonsgebonden budget wordt altijd de hulpvraagprocedure gevolgd.

Artikel 2.4: De hulpvraagprocedure

JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB |WI 2.4.1Procedure triage JEUGDWET|WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Na de melding neemt de gemeente de hulpvraag van de inwoner in behandeling. De gemeente bevestigt de melding binnen 3 dagen per brief of e-mail aan de inwoner. Ook geeft de gemeente informatie over de mogelijkheid om gratis hulp te krijgen door een onafhankelijk deskundige (cliëntondersteuner) en de mogelijkheid om zelf een plan op te stellen waarin de inwoner uitlegt hoe zijn persoonlijke situatie is en wat hij wil bereiken met zijn vraag (persoonlijk plan). JEUGDWET De ouder(s) en/of jeugdige kunnen zelf een familiegroepsplan opstellen, waarin zij samen met hun netwerk aangeven hoe ze de opvoed- en opgroeisituatie kunnen verbeteren. En waarin zij een oplossing kunnen aandragen om de problemen van de jeugdige in eigen kring op te lossen. De gemeente informeert de ouder(s) en/of de jeugdige over deze mogelijkheid. 2.4.2Stap 1: gegevensverzameling en het gesprek na de melding WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI 2.4.2.1gegevens De gemeente verzamelt alle gegevens over de situatie van de inwoner die nodig zijn voor het gesprek. Als het gaat om gegevens die de gemeente niet zelf kan inzien of verkrijgen, dan vraagt de gemeente aan de inwoner om die gegevens binnen 2 weken te leveren. Bij de uitnodiging voor het gesprek wordt duidelijk gemaakt welke gegevens dat zijn en welke termijn er geldt. 2.4.2.2uitnodiging voor gesprek Een inwoner die zich heeft gemeld bij de gemeente, en waarbij de hulpvraag niet direct is opgelost in het eerste contact, krijgt een uitnodiging voor een gesprek met een medewerker van de gemeente. In die uitnodiging maakt de gemeente duidelijk waar en wanneer het gesprek plaatsvindt en waarover het gesprek zal gaan. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. 2.4.2.3doel en procedure gesprek Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Na de melding neemt een medewerker zo spoedig mogelijk contact op om een gesprek in te plannen. Het gesprek vindt bij voorkeur binnen drie weken plaats, tenzij de omstandigheden anders vereisen. Bij de start van het gesprek identificeert de inwoner zich. Bij een fysiek gesprek gebeurt dit met een geldig identiteitsbewijs. Als de inwoner een persoonlijk plan heeft gemaakt, dan betrekt de medewerker dit bij het gesprek. De inwoner heeft hiervoor zeven dagen de tijd voorafgaand aan het gesprek. In sommige situaties zijn meerdere gesprekken nodig om het doel te bereiken. 2.4.2.4inhoud gesprek De medewerker bespreekt met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? Ook wordt gevraagd of een inwoner financieel in staat is om zelf de hulpvraag op te lossen. de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociaal netwerk of kunnen organisaties bieden? de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner indien relevant hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner en zijn gezin. De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden van de gemeente om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag. De medewerker informeert de inwoner ook over de eventuele bijdrage in de kosten die de inwoner moet betalen. 2.4.3Stap 2: het onderzoek WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Bij het uitvoeren van het onderzoek betrekt de gemeente, naast het gesprek, alle gegevens die van belang zijn. Het gaat onder meer om gegevens over: de behoeften van de inwoner; de (on)mogelijkheden van de inwoner; de persoonlijke situatie van de inwoner; de mogelijkheden van het sociaal netwerk, andere organisaties en de gemeente. Om te bepalen of de gemeente hulp verleent, volgt de gemeente in principe de volgende stappen: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen en stoornissen er precies zijn. Stap 3: De gemeente bepaalt welke hulp nodig is en hoe veel. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met hulp van anderen uit het sociaal netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp nodig is om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2.4.4Stap 3: het verslag WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Binnen 5 werkdagen na het laatste gesprek stuurt de medewerker de inwoner een verslag van de uitkomsten van het onderzoek, inclusief het gesprek/de gesprekken, naar de hulpvraag en naar de persoonlijke situatie van de inwoner. Als de medewerker meer informatie nodig heeft voor het verslag, waardoor het verslag niet binnen de hiervoor genoemde termijn kan worden toegestuurd, dan wordt de inwoner hierover schriftelijk, of per e-mail geïnformeerd. Uit het verslag blijkt welk effect de inwoner wil bereiken en hoe dat kan worden gerealiseerd (het ondersteuningsplan). Daarbij wordt gekeken naar de korte en naar de lange termijn. De inwoner ondertekent het onderzoeksverslag en stuurt dit binnen 10 werkdagen retour naar de gemeente. Indien de inwoner het niet eens is met het verslag, kan dit binnen dezelfde termijn worden aangegeven. In dat geval ondertekent de inwoner het verslag voor gezien. Als de inwoner hulp-op-maat van de gemeente wil ontvangen, kan hij dit aangeven op het ondertekende verslag. De gemeente ziet het verslag dan als een aanvraag, met uitzondering voor aanvragen voor hulp op grond van PW, IOAW en IOAZ. 2.4.5Stap 4: de aanvraag WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|WI 2.4.5.1aanvraag Na de melding en het gesprek met een medewerker van de gemeente, kan de inwoner een aanvraag indienen volgens de regels die daarvoor gelden. Het door de inwoner ondertekende verslag uit stap 2 dient als aanvraag, met uitzondering van aanvragen voor hulp op grond van PW, IOAW en IOAZ . Deze aanvraag wordt schriftelijk ingediend. Het doel van de aanvraag is te bepalen of de gemeente hulp gaat verlenen en welke vorm die hulp dan heeft. Dit oordeel wordt gebaseerd op de uitkomsten uit het onderzoek in stap 3. 2.4.5.2aanvraag voor hulp-op-maat Vraagt de inwoner hulp-op-maat, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp, met hulp vanuit het sociaal netwerk of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en De hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien. De gemeente kan hulp-op-maat ook weigeren, als een inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft gegeven. Als die weigering betekent dat de inwoner grote problemen zal krijgen (onevenredig nadeel ervaart), dan kan de gemeente de hulp-op-maat wel toekennen. 2.4.5.3advisering De gemeente zorgt ervoor dat de medewerker die een melding of aanvraag behandelt de deskundigheid heeft die hiervoor nodig is. Als de medewerker die deskundigheid niet heeft, zorgt de gemeente ervoor dat iemand die wel deskundig is een advies uitbrengt. Dit advies (deskundig oordeel) betrekt de gemeente bij de beoordeling van de aanvraag. Voor iedere stap geldt, dat de gemeente de deskundigheid inzet die nodig is om die stap goed te kunnen afronden. Is er bijzondere deskundigheid nodig, dan zet de gemeente die in. De gemeente stelt de inwoner op de hoogte van welke deskundigheid er op welk moment nodig is en ingezet wordt. 2.4.5.4beslistermijn De gemeente beslist zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 2 weken nadat de aanvraag is ontvangen. De beslistermijn kan schriftelijk worden opgeschoven als de inwoner niet voldoende gegevens heeft verstrekt. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit zal worden genomen en geeft de reden van het uitstel aan. 2.4.6Stap 5: de beslissing WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|WI De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het besluit kan ook opgenomen worden in het verslag uit stap 3. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Ook wordt vastgesteld wanneer de hulp ingaat. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt, en; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden, kwaliteitseisen en verplichtingen er voor het pgb gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 2.5: De aanvraagprocedure

JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV 2.5.1Stap 1a: de aanvraag JEUGDWET|WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|LLV Na de melding neemt de gemeente de aanvraag van de inwoner in behandeling. Melding en aanvraag worden op hetzelfde moment gedaan als het gaat om een uitkering voor inwoners van 27 jaar of ouder of om het vervoer van kinderen naar school. Het gesprek met een medewerker vindt dan plaats nadat de aanvraag is ingediend. De gemeente kan besluiten dat ook voor bepaalde andere vormen van hulp melding en aanvraag op hetzelfde moment worden gedaan en de aanvraagprocedure van toepassing is. Inwoners kunnen dan bij de melding direct een aanvraag indienen. De inwoner dient een aanvraag in met een aanvraagformulier van de gemeente. De gemeente stelt hiervoor nadere regels op. Vraagt de inwoner hulp-op-maat, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp, met hulp vanuit het sociaal netwerk of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en De hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien. De gemeente kan hulp-op-maat ook weigeren, als een inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft gegeven. Als die weigering betekent dat de inwoner grote problemen zal krijgen (onevenredig nadeel ervaart), dan kan de gemeente de hulp-op-maat wel toekennen. De medewerker informeert de inwoner via het aanvraagformulier over de bijdrage in de kosten die de inwoner moet betalen. Een aanvraag wordt ingediend bij de gemeente, behalve als het om een aanvraag voor een bijstandsuitkering gaat voor alle dagelijkse kosten (algemene bijstand voor levensonderhoud) en voor een IOAW-uitkering. Die aanvragen worden digitaal ingediend bij UWV (www.werk.nl). 2.5.1:Stap1b: Onderzoek en opstellen van onderzoeksverslag JEUGDWET De gemeente onderzoekt, zo snel mogelijk, in een gesprek met jeugdige en (gezaghebbende) ouders: wat de hulpvraag is van de jeugdige en/ of ouders; of deze gemeente verantwoordelijk is; of de jeugdwet van toepassing is; de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en/of zijn ouders of er sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en/of stoornissen bij de jeugdige en om welke problemen het concreet gaat; welke hulp gelet op de vastgestelde problematiek naar aard en omvang nodig is om de jeugdige in staat te stellen om gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en/of voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; de mogelijkheid van de jeugdige en/of ouder(s) om zelf of met ondersteuning van het sociale netwerk een oplossing voor de hulpvraag te vinden; de mogelijkheid om de hulpvraag op te lossen door het inzetten van een voorliggende voorziening; de mogelijkheden om de hulpvraag op te lossen door het inzetten van een algemene voorziening; of en welke ondersteuning nodig is in de vorm van een individuele voorziening. De gemeente informeert jeugdige en/of ouder(s) over de mogelijkheid om een pgb aan te vragen en geeft uitleg over wat de regels, gevolgen en verantwoordelijkheden zijn van een pgb. Ter voorbereiding van het gesprek verstrekken de jeugdige en/of zijn ouder(s) alle gegevens en stukken die naar het oordeel van de gemeente voor het onderzoek nodig zijn en waarover de jeugdige en/of ouder(s) beschikken. De gemeente kan, met instemming van de jeugdige en/of ouder(s), informatie opvragen bij andere instanties, zoals de huisarts, en met deze in gesprek gaan over de problemen en de meest passende hulp. Als het nodig is vraagt de gemeente daarbij om advies van een deskundige. De gemeente kan in overleg met de jeugdige en/of ouder(s) afzien van een gesprek. De gemeente legt de uitkomsten van het onderzoek vast in het onderzoeksverslag. De jeugdige en/of ouder(s) kunnen binnen een termijn van 14 dagen hierop reageren. Ook legt de gemeente in afstemming met jeugdige en/of ouder(s) hierin afspraken vast over het bespreken van de resultaten van het onderzoeksverslag. De gemeente kan nadere regels vaststellen over de inhoud van het onderzoek en de manier waarop het onderzoek wordt uitgevoerd. 2.5.2Stap 2: de beoordeling van de aanvraag JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV In deze stap beoordeelt de gemeente of de inwoner recht heeft op de voorziening op grond van onder meer de wet en de regels uit deze verordening. Bij het beoordelen van de aanvraag betrekt de gemeente alle gegevens die voor de beoordeling van belang zijn. Bij de aanvraag moet de inwoner alle gewenste bijlagen hiervoor aanleveren. De gemeente beslist zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 8 weken nadat de aanvraag is ontvangen. De beslistermijn kan schriftelijk worden opgeschoven als de inwoner niet voldoende gegevens heeft verstrekt. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit zal worden genomen. 2.5.3Stap 3: de beslissing JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt, en; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 4.5: Hulp-op-maat

4.5.1Hulp-op-maat jeugdwet JEUGDWET De gemeente kan in ieder geval de volgende hulp-op-maat aanbieden: een plek in een pleeggezin, gezinshuis of verblijf in een instelling. Gezinshuis en pleegzorg heeft hierbij de voorkeur; specialistische jeugdhulp in de vorm van begeleiding, ondersteuning of behandeling; begeleidende verzorging; Respijtzorg; gericht op het ontlasten van de (pleeg)ouder die zorg levert aan jongeren met een lichamelijke, zintuiglijke en/of verstandelijke beperking, en/of een psychiatrische of somatische aandoening. De dienstverlening die gevraagd is met betrekking tot respijt betreft dag-/naschoolse opvang en logeerzorg; crisishulp Beoordeling (boven) gebruikelijke hulp en eigen kracht: Jeugdigen en/of ouder(s) komen pas in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan de ondersteuning vanuit het sociale netwerk het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten; Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van 1 van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: de leeftijd van de jeugdige de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de mate van planbaarheid van de hulp de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. De gemeente verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige de mate van planbaarheid van de hulp het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond) of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen de woonsituatie de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet) is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. Een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed 4.5.2Advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling Veilig Thuis WMO De gemeente biedt het Advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling Veilig Thuis. Dit advies- en meldpunt biedt 24 uur per dag 7 dagen per week advies en ondersteuning aan iedereen die direct of indirect is betrokken bij huiselijk geweld en kindermishandeling

Artikel 8.1: Inleiding

De hulp die de gemeente geeft is in principe ‘in natura’: de gemeente zorgt ervoor dat er hulp wordt ingezet. Dat kan in de vorm van een dienst zijn (bijvoorbeeld hulp in de huishouding), maar het is ook mogelijk dat er een product wordt gegeven (bijvoorbeeld een rolstoel). In bepaalde gevallen kan de hulp in de vorm van geld worden gegeven (inkomenstoeslag) of als een persoonsgebonden budget. In dit hoofdstuk is geregeld op welke manier de gemeente de hulp geeft. Ook is geregeld wanneer de gemeente een financiële bijdrage aan de inwoner kan vragen.

Artikel 9.6: Beëindigen en terugvorderen van voorzieningen

9.6.1Beëindiging voorziening JEUGDWET | WMO |PW | IOAW | IOAZ | WGS | LLV | WKO De gemeente kan een voorziening beëindigen als: de voorziening niet langer passend of nodig is; de inwoner niet meer voldoet aan de voorwaarden voor toekenning; de inwoner zich niet houdt aan voorwaarden of verplichtingen die aan de voorziening zijn verbonden; de voorziening is verstrekt op grond van onjuiste of onvolledige gegevens van de inwoner; de gemeente niet langer kan vaststellen of een voorziening kan worden voortgezet, omdat de inwoner onvoldoende meewerkt aan een onderzoek naar het recht op de voorziening; de voorziening voor een ander doel wordt gebruikt dan bedoeld; de inwoner niet binnen zes maanden gebruik heeft gemaakt van de voorziening, tenzij hem dat niet te verwijten is. De voorziening kan met terugwerkende kracht worden ingetrokken als een situatie die tot beëindiging kan leiden al in het verleden ontstaan is. De gemeente informeert jeugdigen en ouders duidelijk over de rechten en plichten die verbonden zijn aan de toegekende individuele voorziening (in natura of in pgb-vorm) en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de voorziening. 9.6.2Terugvordering voorziening JEUGDWET |WMO |PW | IOAW | IOAZ | WGS | LLV | WKO | GEMEENTEWET | BURGERLIJK WETBOEK De gemeente kan de voorziening of de waarde daarvan van de inwoner terugvorderen. Dat kan vanaf het moment waarop is voldaan aan één of meer van de redenen voor beëindiging die genoemd worden in artikel 9.6.1 van deze verordening. Wmo-voorzieningen kunnen alleen worden teruggevorderd als die voorzieningen zijn ingetrokken omdat de inwoner onjuiste of onvolledige gegevens aan de gemeente heeft verstrekt.

Artikel 13.6: Intrekken oude verordeningen

GEMEENTEWET De volgende verordeningen worden ingetrokken op de datum dat deze verordening ingaat: Verordening maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2019 Afstemmingsverordening Sociale Zekerheid gemeente Altena 2019 Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Altena 2019 de Verordening Individuele inkomenstoeslag Participatiewet gemeente Altena 2019 de Verordening individuele studietoeslag Participatiewet gemeente Altena 2019 Verordening Subsidieverlening gebruikers maaltijdvoorziening gemeente Altena 2019 Verordening Activiteitenfonds gemeente Altena 2019 Verordening handhaving Sociale Zekerheid 2019 gemeente Altena Verordening tegenprestatie sociale zekerheid gemeente Altena 2019 Verordening jeugdhulp Altena 2020 Verordening beschikkingstermijn schuldhulpverlening gemeente Altena 2021 Verordening Cliëntenparticipatie Participatiewet Altena 2019 Verordening leerlingenvervoer Altena 2019 (inclus. 1e wijziging) Verordening leerlingenvervoer Altena 2019 Verordening Jeugdhulp gemeente Aalburg 2017 Verordening Jeugdhulp gemeente Werkendam 2017 Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Participatiewet 2015 gemeente Aalburg Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Participatiewet 2015 gemeente Werkendam Verordening verrekening bestuurlijke boete bij recidive Participatiewet 2015 gemeente Woudrichem Verordening bevordering van maatschappelijke participatie schoolgaande kinderen, gemeente Aalburg Verordening voorzieningen maatschappelijke ondersteuning gemeente Werkendam Verordening cliëntenraad sociale zekerheid gemeente Woudrichem 2010 Verordening Wet inburgering gemeente Woudrichem 2009 Verordening persoonsgebonden budget begeleid werken Wet sociale werkvoorziening, gemeente Werkendam Verordening persoonsgebonden budget begeleid werken Wet sociale werkvoorziening gemeente Woudrichem Verordening tegemoetkoming kosten kinderopvang gemeente Woudrichem.

Paragraaf 5.4: Verstrekking van een persoonsgebonden budget

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022

Een PGB is een geldbedrag bedoeld om zelf een maatwerkvoorziening mee aan te schaffen of te betalen. Het college bepaalt of een PGB wordt toegekend. Beoordeeld wordt of de inwoner in staat is een PGB te beheren. In de volgende gevallen wordt geen PGB verstrekt: Als de inwoner zich niet gemotiveerd op het standpunt kan stellen waarom hij een PGB wenst; Indien op grond van aanwijzingen, die tijdens het onderzoek duidelijk zijn geworden, de overtuiging bestaat dat de inwoner niet goed kan omgaan met een PGB; Bij een medische of sociale contra-indicatie, problematische schulden, gebleken misbruik of oneigenlijk gebruik; Als te voorzien is dat er geen langdurige noodzaak bestaat voor een voorziening; Wanneer de maatwerkvoorziening het collectief vervoer betreft. De Wmo bepaalt dat een inwoner zich gemotiveerd op het standpunt moet stellen waarom hij een PGB wenst. De inwoner zal moeten onderbouwen waarom de maatwerkvoorziening in zijn ogen niet passend is. Het volstaat niet eenvoudig mede te delen dat hij de ondersteuning van gecontracteerde aanbieders niet wenst. Hij zal moeten aantonen dat hij zich voldoende heeft georiënteerd op de maatwerkvoorziening ‘in natura’ en moeten onderbouwen waarom hij deze niet passend acht. Mogelijk kan het college de maatwerkvoorziening aanpassen of alsnog de gewenste aanbieder contracteren. Dit betekent dat wanneer een bepaalde zorgaanbieder gecontracteerd is, het niet mogelijk is om de zorg van deze aanbieder in de vorm van een PGB af te nemen. Als er geen langdurige noodzaak is voor een bepaalde voorziening, kan geen PGB verstrekt worden omdat de kosten voor een PGB dan hoger zouden zijn dan voor verstrekking in natura. Een natura voorziening kan immers op elk gewenst moment stopgezet worden. Dit is bepaald in artikel 2.3.6 lid 5a van de Wmo. Het collectief vervoer wordt niet in de vorm van een PGB verstrekt. Collectief vervoer vraagt een bepaalde omvang. Naarmate de omvang afneemt moeten de overheadkosten van het systeem over een kleinere doelgroep verdeeld worden en worden de kosten hoger.

Artikel 5.4.1: PGB Voorzieningen

Uit: Beleidsregels Wmo gemeente Altena 2022

Wat betreft de voorzieningen maakt het college per toekenning een berekening. Daarbij moet het bedrag voldoende zijn om de voorziening aan te schaffen en ondersteuning te bieden ten aanzien van het bestaande probleem. De kosten van de voorziening, als de voorziening in natura zou worden verstrekt, zijn het uitgangspunt bij het bepalen van de hoogte van het PGB. Daarbij wordt rekening gehouden met de korting die het college via de gecontracteerde leverancier krijgt. Deze korting wordt doorberekend in het PGB. Het is immers niet de bedoeling dat een PGB meer geld kost dan de verstrekking in natura. Ook met een PGB kan een voorziening met korting worden aangeschaft. In de situatie dat een voorziening in natura wordt verstrekt, wordt niet altijd een nieuwe voorziening verstrekt. Men hoeft dan ook met het PGB niet persé een nieuwe voorziening aan te schaffen. De keuze voor een bepaalde leverancier is over het algemeen een wens en geen noodzaak. Als men kiest voor een leverancier die geen korting geeft op de aankoop van de voorziening is dat de eigen keuze en verantwoordelijkheid van de inwoner. De meerkosten van deze consequentie hoeven daarom ook niet door het college gedragen te worden. Om volstrekt duidelijk te laten zijn wat met het PGB dient te worden aangeschaft en meer precies: aan welke vereisten de aan te schaffen voorziening dient te voldoen, wordt een zo nauwkeurig mogelijk omschreven programma van eisen bij de beschikking gevoegd. Wordt dan toch een voorziening aangeschaft die niet aan dat programma van eisen voldoet dan wordt beoordeeld in hoeverre de aangeschafte voorziening het probleem van de inwoner voldoende oplost. Uitbetaling van het PGB voor een voorziening vindt plaats na overlegging van de factuur. In principe vindt uitbetaling plaats aan de inwoner. Als de inwoner aangeeft dat hij het bedrag niet kan voorschieten kan het bedrag voor de aanschaf ook direct aan de leverancier worden overgemaakt. Het bedrag voor onderhoud en reparatie wordt altijd aan de inwoner zelf overgemaakt. De uitbetaling betreft een bruto bedrag; de eigen bijdrage wordt hierover nog berekend en opgelegd door het CAK.

Artikel 2.4: De hulpvraagprocedure

JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB |WI 2.4.1Procedure triage JEUGDWET|WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Na de melding neemt de gemeente de hulpvraag van de inwoner in behandeling. De gemeente bevestigt de melding binnen 3 dagen per brief of e-mail aan de inwoner. Ook geeft de gemeente informatie over de mogelijkheid om gratis hulp te krijgen door een onafhankelijk deskundige (cliëntondersteuner) en de mogelijkheid om zelf een plan op te stellen waarin de inwoner uitlegt hoe zijn persoonlijke situatie is en wat hij wil bereiken met zijn vraag (persoonlijk plan). JEUGDWET De ouder(s) en/of jeugdige kunnen zelf een familiegroepsplan opstellen, waarin zij samen met hun netwerk aangeven hoe ze de opvoed- en opgroeisituatie kunnen verbeteren. En waarin zij een oplossing kunnen aandragen om de problemen van de jeugdige in eigen kring op te lossen. De gemeente informeert de ouder(s) en/of de jeugdige over deze mogelijkheid. 2.4.2Stap 1: gegevensverzameling en het gesprek na de melding WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI 2.4.2.1gegevens De gemeente verzamelt alle gegevens over de situatie van de inwoner die nodig zijn voor het gesprek. Als het gaat om gegevens die de gemeente niet zelf kan inzien of verkrijgen, dan vraagt de gemeente aan de inwoner om die gegevens binnen 2 weken te leveren. Bij de uitnodiging voor het gesprek wordt duidelijk gemaakt welke gegevens dat zijn en welke termijn er geldt. 2.4.2.2uitnodiging voor gesprek Een inwoner die zich heeft gemeld bij de gemeente, en waarbij de hulpvraag niet direct is opgelost in het eerste contact, krijgt een uitnodiging voor een gesprek met een medewerker van de gemeente. In die uitnodiging maakt de gemeente duidelijk waar en wanneer het gesprek plaatsvindt en waarover het gesprek zal gaan. Het gesprek kan telefonisch plaatsvinden als dat voldoende is. 2.4.2.3doel en procedure gesprek Het doel van het gesprek is om een goed beeld te krijgen van de hulpvraag, het effect dat de inwoner wil bereiken en van zijn persoonlijke situatie. Na de melding neemt een medewerker zo spoedig mogelijk contact op om een gesprek in te plannen. Het gesprek vindt bij voorkeur binnen drie weken plaats, tenzij de omstandigheden anders vereisen. Bij de start van het gesprek identificeert de inwoner zich. Bij een fysiek gesprek gebeurt dit met een geldig identiteitsbewijs. Als de inwoner een persoonlijk plan heeft gemaakt, dan betrekt de medewerker dit bij het gesprek. De inwoner heeft hiervoor zeven dagen de tijd voorafgaand aan het gesprek. In sommige situaties zijn meerdere gesprekken nodig om het doel te bereiken. 2.4.2.4inhoud gesprek De medewerker bespreekt met de inwoner de hulpvraag en welk effect hij wil bereiken. In het gesprek onderzoekt de medewerker: de behoefte van de inwoner: wat is er nodig? de persoonlijke situatie van de inwoner: hoe ziet die eruit en wat betekent dit voor het gewenste effect? Ook wordt gevraagd of een inwoner financieel in staat is om zelf de hulpvraag op te lossen. de (on)mogelijkheden van de inwoner: (hoe) kan de inwoner zelf bijdragen aan de oplossing van het probleem? de omgeving van de inwoner: welke hulp kan het sociaal netwerk of kunnen organisaties bieden? de behoefte aan maatregelen ter ondersteuning van de mantelzorger van de inwoner indien relevant hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de inwoner en zijn gezin. De medewerker informeert de inwoner over de mogelijkheden van de gemeente om de persoonlijke situatie van de inwoner te verbeteren. Ook informeert de medewerker de inwoner over de mogelijkheden die er zijn om in bepaalde gevallen te kiezen voor een persoonsgebonden budget (pgb). De medewerker betrekt deze zaken bij het onderzoek naar de hulpvraag. De medewerker informeert de inwoner ook over de eventuele bijdrage in de kosten die de inwoner moet betalen. 2.4.3Stap 2: het onderzoek WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Bij het uitvoeren van het onderzoek betrekt de gemeente, naast het gesprek, alle gegevens die van belang zijn. Het gaat onder meer om gegevens over: de behoeften van de inwoner; de (on)mogelijkheden van de inwoner; de persoonlijke situatie van de inwoner; de mogelijkheden van het sociaal netwerk, andere organisaties en de gemeente. Om te bepalen of de gemeente hulp verleent, volgt de gemeente in principe de volgende stappen: Stap 1: De gemeente stelt eerst vast wat de hulpvraag van de inwoner is. Stap 2: De gemeente stelt hierna vast welke problemen, beperkingen en stoornissen er precies zijn. Stap 3: De gemeente bepaalt welke hulp nodig is en hoe veel. Stap 4: De gemeente onderzoekt wat de inwoner zelf kan doen om het probleem op te lossen (eigen kracht), al dan niet met gebruikelijke hulp, met hulp van anderen uit het sociaal netwerk of van andere organisaties, of met andere voorzieningen. Stap 5: De gemeente bepaalt welke aanvullende hulp nodig is om het probleem op te lossen en het gewenste effect te bereiken. 2.4.4Stap 3: het verslag WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WI Binnen 5 werkdagen na het laatste gesprek stuurt de medewerker de inwoner een verslag van de uitkomsten van het onderzoek, inclusief het gesprek/de gesprekken, naar de hulpvraag en naar de persoonlijke situatie van de inwoner. Als de medewerker meer informatie nodig heeft voor het verslag, waardoor het verslag niet binnen de hiervoor genoemde termijn kan worden toegestuurd, dan wordt de inwoner hierover schriftelijk, of per e-mail geïnformeerd. Uit het verslag blijkt welk effect de inwoner wil bereiken en hoe dat kan worden gerealiseerd (het ondersteuningsplan). Daarbij wordt gekeken naar de korte en naar de lange termijn. De inwoner ondertekent het onderzoeksverslag en stuurt dit binnen 10 werkdagen retour naar de gemeente. Indien de inwoner het niet eens is met het verslag, kan dit binnen dezelfde termijn worden aangegeven. In dat geval ondertekent de inwoner het verslag voor gezien. Als de inwoner hulp-op-maat van de gemeente wil ontvangen, kan hij dit aangeven op het ondertekende verslag. De gemeente ziet het verslag dan als een aanvraag, met uitzondering voor aanvragen voor hulp op grond van PW, IOAW en IOAZ. 2.4.5Stap 4: de aanvraag WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|WI 2.4.5.1aanvraag Na de melding en het gesprek met een medewerker van de gemeente, kan de inwoner een aanvraag indienen volgens de regels die daarvoor gelden. Het door de inwoner ondertekende verslag uit stap 2 dient als aanvraag, met uitzondering van aanvragen voor hulp op grond van PW, IOAW en IOAZ . Deze aanvraag wordt schriftelijk ingediend. Het doel van de aanvraag is te bepalen of de gemeente hulp gaat verlenen en welke vorm die hulp dan heeft. Dit oordeel wordt gebaseerd op de uitkomsten uit het onderzoek in stap 3. 2.4.5.2aanvraag voor hulp-op-maat Vraagt de inwoner hulp-op-maat, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp, met hulp vanuit het sociaal netwerk of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en De hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien. De gemeente kan hulp-op-maat ook weigeren, als een inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft gegeven. Als die weigering betekent dat de inwoner grote problemen zal krijgen (onevenredig nadeel ervaart), dan kan de gemeente de hulp-op-maat wel toekennen. 2.4.5.3advisering De gemeente zorgt ervoor dat de medewerker die een melding of aanvraag behandelt de deskundigheid heeft die hiervoor nodig is. Als de medewerker die deskundigheid niet heeft, zorgt de gemeente ervoor dat iemand die wel deskundig is een advies uitbrengt. Dit advies (deskundig oordeel) betrekt de gemeente bij de beoordeling van de aanvraag. Voor iedere stap geldt, dat de gemeente de deskundigheid inzet die nodig is om die stap goed te kunnen afronden. Is er bijzondere deskundigheid nodig, dan zet de gemeente die in. De gemeente stelt de inwoner op de hoogte van welke deskundigheid er op welk moment nodig is en ingezet wordt. 2.4.5.4beslistermijn De gemeente beslist zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 2 weken nadat de aanvraag is ontvangen. De beslistermijn kan schriftelijk worden opgeschoven als de inwoner niet voldoende gegevens heeft verstrekt. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit zal worden genomen en geeft de reden van het uitstel aan. 2.4.6Stap 5: de beslissing WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|WI De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het besluit kan ook opgenomen worden in het verslag uit stap 3. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Ook wordt vastgesteld wanneer de hulp ingaat. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in de vorm van een pgb, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt, en; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van een pgb, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: waarvoor het pgb bedoeld is; hoe hoog het pgb is; wanneer het pgb ingaat en wanneer het pgb eindigt; hoe de besteding van het pgb verantwoord wordt; en welke voorwaarden, kwaliteitseisen en verplichtingen er voor het pgb gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 2.5: De aanvraagprocedure

JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV 2.5.1Stap 1a: de aanvraag JEUGDWET|WMO|PW|IOAW|IOAZ|WGS|WKO|AWB|LLV Na de melding neemt de gemeente de aanvraag van de inwoner in behandeling. Melding en aanvraag worden op hetzelfde moment gedaan als het gaat om een uitkering voor inwoners van 27 jaar of ouder of om het vervoer van kinderen naar school. Het gesprek met een medewerker vindt dan plaats nadat de aanvraag is ingediend. De gemeente kan besluiten dat ook voor bepaalde andere vormen van hulp melding en aanvraag op hetzelfde moment worden gedaan en de aanvraagprocedure van toepassing is. Inwoners kunnen dan bij de melding direct een aanvraag indienen. De inwoner dient een aanvraag in met een aanvraagformulier van de gemeente. De gemeente stelt hiervoor nadere regels op. Vraagt de inwoner hulp-op-maat, dan gelden in ieder geval de volgende voorwaarden: De hulp is noodzakelijk om (één van) de doelen van de in 1.1 genoemde wetten te bereiken; De inwoner heeft geen mogelijkheden om het gewenste effect op eigen kracht te bereiken. Hij kan dit effect ook niet bereiken met gebruikelijke hulp, met hulp vanuit het sociaal netwerk of met behulp van andere voorzieningen of organisaties; en De hulp past bij het gewenste effect en de persoonlijke situatie van de inwoner. Voor sommige vormen van hulp zijn er in de wet of in deze verordening extra voorwaarden gesteld. De hulp-op-maat is niet duurder dan nodig en duurt niet langer dan nodig. De gemeente kiest daarom voor de goedkoopste voorziening die passend is om het probleem van de inwoner langdurig te verminderen of op te lossen. De gemeente kan hulp-op-maat weigeren als een inwoner iets (niet) heeft gedaan waardoor hij de hulpvraag zelf heeft veroorzaakt en hij deze had kunnen voorzien. De gemeente kan hulp-op-maat ook weigeren, als een inwoner de gevraagde hulp zelf heeft ingeroepen of aangeschaft, tenzij de gemeente daarvoor toestemming heeft gegeven. Als die weigering betekent dat de inwoner grote problemen zal krijgen (onevenredig nadeel ervaart), dan kan de gemeente de hulp-op-maat wel toekennen. De medewerker informeert de inwoner via het aanvraagformulier over de bijdrage in de kosten die de inwoner moet betalen. Een aanvraag wordt ingediend bij de gemeente, behalve als het om een aanvraag voor een bijstandsuitkering gaat voor alle dagelijkse kosten (algemene bijstand voor levensonderhoud) en voor een IOAW-uitkering. Die aanvragen worden digitaal ingediend bij UWV (www.werk.nl). 2.5.1:Stap1b: Onderzoek en opstellen van onderzoeksverslag JEUGDWET De gemeente onderzoekt, zo snel mogelijk, in een gesprek met jeugdige en (gezaghebbende) ouders: wat de hulpvraag is van de jeugdige en/ of ouders; of deze gemeente verantwoordelijk is; of de jeugdwet van toepassing is; de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en/of zijn ouders of er sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en/of stoornissen bij de jeugdige en om welke problemen het concreet gaat; welke hulp gelet op de vastgestelde problematiek naar aard en omvang nodig is om de jeugdige in staat te stellen om gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en/of voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; de mogelijkheid van de jeugdige en/of ouder(s) om zelf of met ondersteuning van het sociale netwerk een oplossing voor de hulpvraag te vinden; de mogelijkheid om de hulpvraag op te lossen door het inzetten van een voorliggende voorziening; de mogelijkheden om de hulpvraag op te lossen door het inzetten van een algemene voorziening; of en welke ondersteuning nodig is in de vorm van een individuele voorziening. De gemeente informeert jeugdige en/of ouder(s) over de mogelijkheid om een pgb aan te vragen en geeft uitleg over wat de regels, gevolgen en verantwoordelijkheden zijn van een pgb. Ter voorbereiding van het gesprek verstrekken de jeugdige en/of zijn ouder(s) alle gegevens en stukken die naar het oordeel van de gemeente voor het onderzoek nodig zijn en waarover de jeugdige en/of ouder(s) beschikken. De gemeente kan, met instemming van de jeugdige en/of ouder(s), informatie opvragen bij andere instanties, zoals de huisarts, en met deze in gesprek gaan over de problemen en de meest passende hulp. Als het nodig is vraagt de gemeente daarbij om advies van een deskundige. De gemeente kan in overleg met de jeugdige en/of ouder(s) afzien van een gesprek. De gemeente legt de uitkomsten van het onderzoek vast in het onderzoeksverslag. De jeugdige en/of ouder(s) kunnen binnen een termijn van 14 dagen hierop reageren. Ook legt de gemeente in afstemming met jeugdige en/of ouder(s) hierin afspraken vast over het bespreken van de resultaten van het onderzoeksverslag. De gemeente kan nadere regels vaststellen over de inhoud van het onderzoek en de manier waarop het onderzoek wordt uitgevoerd. 2.5.2Stap 2: de beoordeling van de aanvraag JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV In deze stap beoordeelt de gemeente of de inwoner recht heeft op de voorziening op grond van onder meer de wet en de regels uit deze verordening. Bij het beoordelen van de aanvraag betrekt de gemeente alle gegevens die voor de beoordeling van belang zijn. Bij de aanvraag moet de inwoner alle gewenste bijlagen hiervoor aanleveren. De gemeente beslist zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 8 weken nadat de aanvraag is ontvangen. De beslistermijn kan schriftelijk worden opgeschoven als de inwoner niet voldoende gegevens heeft verstrekt. Als de gemeente een besluit niet binnen de vastgestelde termijn kan nemen, dan noemt de gemeente een nieuwe termijn waarbinnen het besluit zal worden genomen. 2.5.3Stap 3: de beslissing JEUGDWET |WMO |PW |IOAW |IOAZ |WGS | WKO | AWB | LLV De gemeente stelt een besluit per brief vast en stuurt deze brief naar de inwoner. Het doel van dit besluit is dat de inwoner te weten komt of er wel of geen hulp wordt gegeven. Als de gemeente hulp geeft, staat in het besluit ook of de hulp in natura, in geld of op een andere manier wordt gegeven. Geeft de gemeente de hulp in natura, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: wat de hulp inhoudt en waarvoor de hulp bedoeld is; wanneer de hulp ingaat en hoe lang de hulp duurt, en; welke voorwaarden en verplichtingen er voor de hulp gelden. Geeft de gemeente de hulp in de vorm van geld, dan wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: voor welk doel het geld wordt gegeven; wanneer het geld wordt betaald; hoe vaak het geld wordt betaald; en welke voorwaarden en verplichtingen er gelden. De gemeente informeert de inwoner in het besluit ook over een eventuele bijdrage in de kosten. Dit is de eigen bijdrage.

Artikel 3.10: Meedoen in de samenleving

WMO Inwoners die vanwege een beperking, een psychisch of psychosociaal probleem hulp nodig hebben om mee te doen in de samenleving (participatie), kunnen op aanvraag hulp-op-maat krijgen. Zij moeten wel aan de voorwaarden van artikel 2.4.5.2 respectievelijk 2.5.1. voldoen. Ook moet de hulp langdurig nodig zijn en een passende bijdrage leveren voor de inwoners, zodat zij in staat zijn om mee te doen in de samenleving en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kunnen blijven wonen. De gemeente kan in ieder geval hiervoor begeleiding aanbieden. Hierin wordt onderscheid gemaakt tussen collectieve begeleiding (dagbesteding) en individuele begeleiding. 3.10.1Dagbesteding WMO De gemeente zorgt ervoor dat inwoners die niet in staat zijn de dag goed in te vullen hulp-op-maat kunnen krijgen (dagbesteding). De hulp-op-maat houdt in dat inwoners mee kunnen doen aan arbeidsmatige, recreatieve of andere groepsactiviteiten onder begeleiding, voor een of meer dagdelen per week. Indien nodig zorgt de gemeente ervoor dat dit inclusief vervoer van en naar de dagbesteding is. 3.10.2Individuele begeleiding WMO De gemeente zet zich ervoor in dat inwoners met een beperking zo lang mogelijk zelfstandig kunnen wonen, de noodzakelijke dagelijkse activiteiten kunnen uitvoeren en een eigen huishouding kunnen voeren. Hierbij wordt ondersteuning geboden om de zelfstandigheid te bevorderen en deelname aan de samenleving te stimuleren. Taken zoals het beheren van de financiën worden niet gezien als begeleidingstaken en dienen te worden opgepakt door het voorliggend veld of het sociale netwerk. 3.10.3Contact met anderen WMO De gemeente zorgt ervoor dat inwoners die vanwege een beperking in hun mobiliteit onvoldoende mogelijkheden hebben om binnen redelijke grenzen contact met anderen te hebben, hulp-op-maat kunnen krijgen. De hulp-op-maat houdt in dat inwoners geholpen worden bij het vervoer dicht bij huis. Zo kunnen zij meedoen met recreatieve, maatschappelijke en religieuze activiteiten en zelf de dagelijkse boodschappen doen, of naar een medische afspraak gaan. Die hulp kan bestaan uit het aanbieden van de mogelijkheid om te reizen met collectief taxivervoer of het gebruikmaken van een vervoermiddel. De hulp is bedoeld voor: Het zich verplaatsen rondom de woning; Het zich verplaatsen over een langere afstand dicht bij huis; of Om collectief taxivervoer voor inwoners die dat nodig hebben beschikbaar en betaalbaar te houden, kijkt de gemeente eerst of een vervoersprobleem opgelost kan worden met collectief taxivervoer. Pas als dat niet passend is, kan een bijdrage in de kosten gegeven worden. Indien bovenstaande geen passende oplossing biedt, kan de gemeente inwoners een bijdrage geven in de kosten voor het gebruik van een (rolstoel)taxi; 3.10.4Rolstoel WMO De gemeente zorgt ervoor dat inwoners die zich vanwege een beperking niet kunnen verplaatsen in en om de woning, hulp-op-maat kunnen krijgen. De hulp-op-maat houdt in dat de inwoner een rolstoel kan krijgen die geschikt is voor dagelijks zittend gebruik. 3.10.5Vervanging vervoermiddel en rolstoel WMO Als de inwoner hulp-op-maat wil en het gaat om vervanging van een eerder door de gemeente verstrekte rolstoel of vervoermiddel, dan doet de gemeente dit alleen, als het vervoermiddel of de rolstoel: technisch is afgeschreven; verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om, of geen oplossing meer is voor de problemen die de inwoner ervaart bij het verplaatsen in en om de woning of het vervoer dicht bij huis. 3.10.6Sportvoorzieningen WMO De gemeente vindt het belangrijk dat inwoners kunnen sporten. Voor mensen met een beperking is er soms een voorziening nodig om te kunnen sporten. De inwoner kan een vergoeding krijgen voor aanschaf en onderhoud van een sportvoorziening. De volgende voorwaarden zijn van toepassing: De inwoner kan aantonen dat de sport structureel wordt beoefend, bijvoorbeeld door middel van een bewijs van lidmaatschap van een sportvereniging De aanschaf van de sportvoorziening leidt tot meerkosten t.o.v. de mensen zonder beperking die dezelfde sport uitoefenen De vergoeding kan maximaal 1x per 3 jaar worden verstrekt. in het Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025 wordt de tegemoetkoming voor meerkosten van deze voorziening nader uitgewerkt.

Artikel 6.3: Uitgangspunten

LLV Ouders zijn er zelf verantwoordelijk voor dat het kind naar school gaat. De gemeente beoordeelt op aanvraag van de ouders of zij hulp van de gemeente kunnen krijgen bij het vervoer van hun kind naar school. De hulp van de gemeente heet een vervoersvoorziening. Het kan gaan om een vergoeding voor reiskosten of om aangepast vervoer dat wordt geregeld door de gemeente, zoals een taxibusje. Het is mogelijk dat ouders van kinderen op de basisschool een deel van de kosten zelf moeten betalen. Dat is de eigen bijdrage. Krijgen ouders een vervoersvoorziening en wordt het kind meerderjarig? Dan wordt de vervoersvoorziening niet langer aan de ouders verstrekt. Het kind kan dan zelf een vervoersvoorziening krijgen als hij aan de voorwaarden voldoet.

Artikel 6.4: Onderzoek

LLV De gemeente onderzoekt of ouders een vervoersvoorziening kunnen krijgen. Als dat zo is gaat de gemeente na welke voorziening er nodig is. De gemeente onderzoekt dan met welk vervoermiddel het kind kan reizen en welke route naar school de kortste veilige route voor het kind is. Ook onderzoekt de gemeente of er begeleiding nodig is bij het reizen. Voor het bepalen van de route naar school maakt de gemeente gebruik van de actuele routeplanner van de ANWB. De gemeente berekent wat de afstand van de woning of opstapplaats van het kind is tot de dichtstbijzijnde toegankelijke school en waar plaats is voor het kind, via de kortste veilige route. De gemeente betrekt bij het onderzoek de school die de leerling heeft verwezen naar speciaal onderwijs en de school die de leerling gaat bezoeken. Bij de beoordeling van de aanvraag kan de gemeente (vervoers-)adviezen van externe deskundigen betrekken. Gaat het kind naar de basisschool, dan onderzoekt de gemeente ook hoe hoog het inkomen van de ouders is. Dat is nodig om te bepalen of de ouders een eigen bijdrage moeten betalen.

Artikel 6.6: vorm en hoogte

6.6.1Vervoersvoorziening LLV De gemeente stemt de vervoersvoorziening waarop de ouders aanspraak maken af op de goedkoopste en meest zelfredzame manier van reizen, in deze volgorde van voorkeur: fietsen (eventueel met begeleiding); openbaar vervoer (eventueel met begeleiding); aangepast vervoer; vervoer met eigen auto (één vergoeding per rit). Aangepast vervoer is nodig in de volgende situaties: Het kind is met het OV meer dan anderhalf uur onderweg en de reistijd wordt met aangepast vervoer teruggebracht tot 50% van de reistijd met het OV. OV naar school ontbreekt en het kind kan niet met de fiets naar school (ook niet met begeleiding). Het kind heeft begeleiding nodig bij het reizen naar school, maar de ouders kunnen niet voorzien in deze begeleiding, of deze begeleiding heeft grote nadelen voor het gezin en een andere oplossing is niet mogelijk. Het kind heeft langdurige beperkingen waardoor hij niet met het OV naar school kan reizen (ook niet met begeleiding). Als een begeleider meerdere kinderen begeleidt, dan beperkt de gemeente de vergoeding tot de reiskosten van één begeleider. De hoogte van een vergoeding van de gemeente is afhankelijk van de reisafstand naar de dichtstbijzijnde toegankelijke school en waar plaats is voor het kind, via de kortste veilige route op basis van de routeplanner van de ANWB. Als de ouders recht hebben op andere (gedeeltelijke) vergoedingen voor de reiskosten van het kind, trekt de gemeente deze vergoedingen af van de vergoeding die de gemeente geeft. De vergoeding van de gemeente voor het gebruik van een eigen vervoermiddel wordt berekend op basis van een kilometervergoeding voor dat vervoermiddel (de (brom)fiets/e-bike) afgeleid van de CAO Rijk en de kilometervergoeding als opgenomen in de VNG bedragen leerlingenvervoer van het betreffende schooljaar. Als ouders meerdere kinderen tegelijk met de auto vervoeren of laten vervoeren, dan verstrekt de gemeente eenmaal de kilometervergoeding voor de auto, afgeleid van de Cao Rijk en de kilometervergoeding als opgenomen in de VNG bedragen leerlingenvervoer van het betreffende schooljaar. De gemeente geeft geen vergoeding aan ouders die een of meer kinderen laten vervoeren door andere ouders, die zelf van de gemeente voor het vervoer van een of meer kinderen een vergoeding ontvangen. 6.6.2Bijzondere regeling vervoer naar basisschool LLV Is het jaarinkomen van de ouders in het peiljaar hoger dan de drempel genoemd in de WPO artikel 4, 7e lid (Wet Primair Onderwijs) (drempelbedrag) en gaat de leerling naar een school voor BO? Dan trekt de gemeente per kind de kosten voor de eerste zes kilometer met het OV af van de vergoeding aan de ouders. Het gaat om de kosten voor het gebruik van een OV-chipkaart of een andere OV-betaalmogelijkheid door het kind en een eventuele begeleider. Ook als er geen OV beschikbaar is of als er geen gebruik wordt gemaakt van het OV, trekt de gemeente dit bedrag af van de vergoeding. Bij aangepast vervoer moeten de ouders dit bedrag aan de gemeente betalen (de “eigen bijdrage tot 6 kilometer”). Is de reisafstand meer dan 20 kilometer en gaat de leerling naar een BO-school ? Dan betalen ouders per kind de reiskosten voor een deel zelf of helemaal zelf (de “eigen bijdrage voorbij 20 kilometer”). Als de gemeente zorgt voor aangepast vervoer, dan betalen de ouders de eigen bijdrage aan de gemeente. Als het kind op een andere manier wordt vervoerd, dan wordt de eigen bijdrage afgetrokken van de vergoeding die de ouders van de gemeente krijgen. De hoogte van deze eigen bijdrage wordt per kind per schooljaar berekend en hangt af van het jaarinkomen van de ouders in het peiljaar: Jaarinkomen | Eigen bijdrage per schooljaar 0-€ 39.500 | nihil € 39.500-€ 46.500 | € 185 € 46.500-€ 54.00 | € 815 € 54.000-€ 60.500 | € 1.510 € 60.500-€ 69.500 | € 2.215 € 69.500-€ 76.000 | € 2.970 € 76.000 en verder voor elke extra € 5.000 | € 710 erbij De gemeente stopt de vervoersvoorziening als ouders de eigen bijdrage niet (langer) betalen aan de gemeente. De gemeente stopt de vervoersvoorziening ook als het kind zich ernstig misdraagt. De gemeente past de bedragen van de inkomensgrenzen in het eerste en tweede lid, en van de eigen bijdragen in het tweede lid, jaarlijks aan (indexering). De gemeente volgt daarbij de wijzigingen die de VNG aan de gemeente doorgeeft. Voor ouders van kinderen die vanwege langdurige beperkingen niet zelfstandig met het OV kunnen reizen geldt de regeling in dit artikel niet. Zij betalen geen eigen bijdrage.

Artikel 3: Bijdrage in de kosten

Uit: Uitvoeringsbesluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Altena 2025

1.Indien het de verstrekking van een hulpmiddel in huur betreft, wordt gedurende de periode van verstrekking het bedrag dat de gemeente aan de leverancier aan huur betaalt, als bijdrage in de kosten opgelegd. 2.Indien het een dienst betreft wordt gedurende de periode van verstrekking een bijdrage in de kosten opgelegd. 3.Indien het een hulpmiddel betreft die door de gemeente is aangekocht, dan wordt de bijdrage in de kosten opgelegd gedurende de periode dat gebruik wordt gemaakt van het hulpmiddel, maar maximaal tot het moment dat de kostprijs volledig is opgelegd. 4.De bijdrage in de kosten voor overige kosten, zoals onderhoud of reparatie, wordt opgelegd zolang gebruik gemaakt wordt van de voorziening. 5.Startmoment van het betalen van de bijdrage in de kosten is het moment van daadwerkelijke levering van de voorziening. 6.Bij tussentijds pauzeren (bijv. door opname of vakantie), langer dan 6 weken, wordt de bijdrage in de kosten na 6 weken op pauze gezet.

Artikel 5.3: Zelfstandig en veilig wonen

5.3.1Een geschikte woning WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen als het normale gebruik van zijn woning als gevolg van een beperking niet mogelijk is, door aanpassing van de woning of door het bieden van een verhuisvergoeding. De gemeente verwacht dat de inwoner verhuist als er een woning beschikbaar is, of binnen de medisch aanvaardbare termijn beschikbaar komt. De inwoner kan dan een vergoeding krijgen voor de kosten van verhuizing. Als verhuizing niet passend is, kan de gemeente besluiten de woning toch aan te passen. De gemeente verstrekt in ieder geval geen ondersteuning in de vorm van het aanpassen van de woning in de volgende situaties: De beperkingen van de inwoner zijn het gevolg van de materialen die in de woning zijn gebruikt. De inwoner verblijft in een hotel of pension, een tweede woning, een trekkerwoonwagen, een klooster, een vakantiewoning, een recreatiewoning of een ADL-clusterwoning. De inwoner woont in een woning die specifiek gericht is op een bepaalde groep mensen waartoe de inwoner behoort, bijvoorbeeld een seniorencomplex, en de voorziening is bedoeld voor in een gemeenschappelijke ruimte, zoals elektrische deuropeners. Het gaat om voorzieningen die bij nieuwbouw of renovatie zonder veel meerkosten meegenomen kunnen worden. De inwoner is zonder dringende reden verhuisd vanuit een woonruimte waar de inwoner geen problemen had bij het normale gebruik van de woning. De inwoner heeft een indicatie voor verhuizing naar een zorginstelling op grond van de Wet langdurige zorg. De inwoner is verhuisd naar een woning die niet de meest geschikte woning is om de beperkingen van de inwoner te verminderen of weg te nemen, tenzij de gemeente daar toestemming voor heeft verleend. De inwoner vraagt de voorziening voor een woning waar de inwoner niet zijn hoofdverblijf heeft of gaat hebben. De aanpassing gevraagd wordt voor een niet-elementaire ruimte. Een woonvoorziening die een eerder verstrekte woonvoorziening vervangt, kan alleen worden verstrekt als: de eerder verstrekte woonvoorziening technisch is afgeschreven; de eerder verstrekte woonvoorziening verloren is gegaan buiten de schuld van de inwoner om; de woonvoorziening geen oplossing meer is voor de woonproblemen van de inwoner. 5.3.2Een schone en leefbare woning WMO De gemeente biedt de inwoner huishoudelijke ondersteuning als hij als gevolg van zijn beperking zijn woning niet schoon en leefbaar kan houden. De huishoudelijke ondersteuning bestaat uit: niveau 1: schoonmaakhulp en indien nodig, het overnemen van de was en strijk en het bereiden van maaltijden; niveau 2: schoonmaakhulp en overnemen van de planning en structuur van het (ontregeld) huishouden. Indien nodig wordt dit aangevuld met het bereiden van maaltijden, gebruikelijke hulp voor minderjarige kinderen of het aanleren van vaardigheden voor het zelf uitvoeren van huishoudelijke taken. 5.3.3Beschermd wonen WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen in de vorm van beschermd wonen. De inwoner moet deze woonvorm nodig hebben als gevolg van psychische of psychosociale problemen. Beschermd wonen kan worden ingezet als dit de inwoner helpt om zichzelf weer te kunnen handhaven in de samenleving. De inwoner meldt zich met zijn hulpvraag in eerste instantie bij de gemeente Altena. Als uit het onderzoek blijkt dat de inwoner beschermd wonen nodig heeft, wordt de hulpvraag overgedragen aan de centrumgemeente Breda. Het besluit over ondersteuning in de vorm van beschermd wonen, wordt genomen door de centrumgemeente Breda. De regels daarover zijn vastgelegd in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Breda 2021. 5.3.4Maatschappelijke opvang WMO De gemeente zorgt ervoor dat de inwoner ondersteuning kan krijgen in de vorm van tijdelijke (maatschappelijke) opvang. Deze opvang is bedoeld voor de inwoner die de thuissituatie heeft verlaten en zich niet op eigen kracht kan handhaven in de samenleving. Dit als gevolg van psychische of psychosociale problemen of de dreiging van huiselijk geweld. Ondersteuning in de vorm van maatschappelijke opvang, wordt toegekend door centrumgemeente Breda. De inwoner stelt bij de gemeente Breda zijn hulpvraag voor opvang . De regels zijn vastgelegd in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Breda. 5.3.5 Bezoekbaar maken van een woning WMO De gemeente kan een vergoeding verstrekken voor het bezoekbaar maken van een woning. Voorwaarden hiervoor zijn: de aan te passen woning staat in de gemeente Altena de persoon t.b.v. wie de woning wordt aangepast, woont in een (Wlz) instelling wil structureel bezoek afleggen in deze woning Onder bezoekbaar maken verstaat de gemeente dat de bezoeker de woonkamer kan bereiken en het toilet kan bereiken en gebruiken. De vergoeding wordt toegekend aan de eigenaar van de woning.