Wmo in Alphen aan den Rijn: traplift en woningaanpassing

1. Een maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp kan toegekend worden om één van de volgende resultaten te bereiken: a. de inwoner woont in een schoon en leefbaar huis;

Uit: Verordening sociaal domein Alphen aan den Rijn, artikel 11a, geldt sinds 21 juli 2026 (CVDR752761_2).

Bijlage 2: Normenkader huishoudelijke hulp

Uit: Nadere regels sociaal domein Alphen aan den Rijn, artikel 58, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR752777_1).

Artikel 26: Regels voor bijdragen in de kosten voor Wmo voorzieningen

1. Voor een algemene voorziening wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de cliënt een vergoeding vragen ter gehele of gedeeltelijke compensatie van de algemeen gebruikelijke kosten die onderdeel uitmaken van de algemene voorziening, voor zover dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat hierbij om algemeen gebruikelijke kosten zoals voor het gebruik van consumpties, maaltijden en het gebruik van materialen bij dagbesteding. 2. De vergoeding, bedoeld in het vorige lid, bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de voorziening. 3. Voor een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) kan aan de inwoner een bijdrage in de kosten gevraagd worden overeenkomstig het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 zolang hij/zij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en zijn/haar echtgeno(o)t(e) of partner. 4. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 5. Het college vraagt geen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar; b. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; c. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; d. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen. e. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. 6. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb is gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura tot ten hoogste het bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 7. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb wordt gevraagd zolang de voorziening gebruikt wordt of tot de kostprijs bereikt is. 8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een pgb wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 2.3.6: van de Wmo

Zie hiervoor ook de checklist op de website van de Rijksoverheid: www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/persoonsgebonden-budget-pgb. 2. Hoogte van het pgb a. De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van een door een inwoner opgesteld (budget)plan. In dit plan moet minimaal worden opgenomen: Welke diensten, hulpmiddelen, woningaanpassing en andere maatregelen worden ingekocht; de omvang en intensiteit van de maatwerkvoorziening; indien van toepassing: welke ondersteuning wordt ingekocht bij een persoon uit het sociaal netwerk; b. De hoogte van het pgb wordt berekend op basis van: een tarief dat voldoende is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede ondersteuning te betrekke; redelijke overheadkosten; maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura of de tarieven uit dit artikel. c. Indien het aangevraagde tarief niet toereikend is: voert het college een nader gesprek met de aanbieder, en kan het college één of meerdere offertes opvragen. d. Indien geen tarief beschikbaar is: bedraagt het pgb maximaal de kosten van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. 3. Tarieven regulier a. de tarieven voor pgb Wmo zijn gebaseerd op: de NZa-tarieven 2015 (voorheen AWBZ) een vergelijking met tarieven van vergelijkbare gemeenten het door het college vastgestelde referentietarief (dat jaarlijks kan worden geïndexeerd). b. Toepassing van het referentietarief: maximaal 100% bij inzet van professionals in dienst van een aanbieder; maximaal 80% bij inzet van zzp’ers. c. Specifieke tarieven: Huishoudelijke ondersteuning (professional): cao VVT uurloon hoogste periodiek, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren, plus een extra toeslag van 10 %. Begeleiding regulier: max. € 68,94 per uur (aanbieder), max. 80% hiervan voor zzp’er, Dagbesteding regulier: max. € 56,69 per dagdeel (groepsgrootte >5), max. € 70,27 per dagdeel (groepsgrootte ≤5), vervoer: € 7,18 per dag (tot 20 km), daarboven € 0,31 p/km. Kortdurend verblijf: max. € 144,37 per dag, mits sprake is van een professional. Ondersteuning met wonen: conform jaarlijks vastgesteld tarief door de gemeente Leiden. 4. Tarieven PGB jeugdhulp en Ondersteuning met wonen Voor jeugdhulp en Ondersteuning met wonen gelden de gecontracteerde tarieven in natura: Maximaal 100% van het natura-tarief bij inzet van een professional in dienst van een zorgaanbieder. 5. Tarief informeel pgb: is voor hulp bij het huishouden maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG15 behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. is voor begeleiding maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG30 behorende bij hulpverlener van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. de tegemoetkoming voor een hulp uit het sociaal netwerk als bedoeld in artikel 2 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 en artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet bedraagt maximaal €141 per kalendermaand bij logeren en vervoer naar de dagbesteding. indien sprake is van werkgeverslasten wordt het tarief hiermee verhoogd. 6. Tarieven voor zaken: De hoogte van een pgb voor een zaak (hulpmiddel, woningaanpassing en autoaanpassing) is gebaseerd op de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. Hierbij wordt rekening gehouden met: technische afschrijving, onderhoud, verzekering. Het college kan: Twee offertes vragen voor aanschaf, onderhoud, verzekering en reparatie voor een periode van zeven jaar; Een verplichte verzekering voorschrijven. 7. Voorwaarden voor het besteden van het pgb Het college verstrekt een pgb onder de volgende voorwaarden: a. Er is een met een medewerker van het integraal ondersteuningsteam opgesteld verslag of integraal plan en een door het college vastgesteld en verplicht budgetplan waarin: - de noodzaak van de maatwerkvoorziening is vastgesteld; - het bestedingsplan, beoogde resultaten en evaluatiemomenten zijn opgenomen en de kwaliteit van de geboden hulp is gewaarborgd. b. De inwoner: motiveert waarom hij pgb wil ontvangen; wordt voldoende pgb-waardig geacht; kan zich laten ondersteunen door netwerk, curator, bewindvoerder of mentor. De aanbieder en dienst vast/flexibel personeel: moet veilige, doeltreffende en cliëntgerichte ondersteuning leveren; mag niet tevens pgb-beheerder zijn (met uitzondering familie 1e/2e graad). De vertegenwoordiger: mag niet tegelijk zorgverlener zijn, tenzij het college dat aanvaardbaar vindt; Bestedingsregels: pgb niet te gebruiken voor reiskosten hulpverleners, administratie-, bemiddelings- of belangenbehartigingskosten; vervoerskosten voor de cliënt zijn toegestaan bij noodzaak; vaste maandlonen niet toegestaan; geen feestdagenuitkering; geen verantwoordingsvrij bedrag. f. Sociaal netwerk: geen inzet voor gebruikelijke hulp (zoals omschreven in artikel 5b) of mantelzorg; heeft zich voldoende op de hoogte gesteld van de verantwoordelijkheden die aan een informeel pgb verbonden zijn; inzet moet minimaal gelijkwaardig of beter zijn dan professionele ondersteuning; geen sprake van dreigende overbelasting; de norm van de verantwoorde werktoedeling is van toepassing bij inzet vanuit het sociaal netwerk; inzet alleen toegestaan bij huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, persoonlijke verzorging en kortdurend verblijf (niet bij dagactiviteiten jeugd); geen inzet van niet-gekwalificeerde personen voor professionele begeleiding; het overleggen van een recente Verklaring omtrent gedrag kan onderdeel zijn de kwaliteitstoetsing. 8. Kwaliteitseisen jeugdhulpverlener Jeugdhulpverleners moeten voldoen aan dezelfde kwaliteitseisen als gecontracteerde aanbieders. Zij: staan ingeschreven in het Handelsregister, beschikken over relevante diploma’s, zijn geregistreerd in het BIG-register en/of het Jeugdregister, of tonen diploma en recente VOG (max. 12 maanden oud) aan.

Artikel 26: Regels voor bijdragen in de kosten voor Wmo voorzieningen

1. Voor een algemene voorziening wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de cliënt een vergoeding vragen ter gehele of gedeeltelijke compensatie van de algemeen gebruikelijke kosten die onderdeel uitmaken van de algemene voorziening, voor zover dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat hierbij om algemeen gebruikelijke kosten zoals voor het gebruik van consumpties, maaltijden en het gebruik van materialen bij dagbesteding. 2. De vergoeding, bedoeld in het vorige lid, bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de voorziening. 3. Voor een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) kan aan de inwoner een bijdrage in de kosten gevraagd worden overeenkomstig het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 zolang hij/zij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en zijn/haar echtgeno(o)t(e) of partner. 4. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 5. Het college vraagt geen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar; b. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; c. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; d. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen. e. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. 6. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb is gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura tot ten hoogste het bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 7. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb wordt gevraagd zolang de voorziening gebruikt wordt of tot de kostprijs bereikt is. 8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een pgb wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 62a: Verhouding prijs en kwaliteit levering dienst door derden op grond van de Wmo

1. Voor de waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van een dienst door een derde als bedoeld in artikel 2.6.4 van de Wmo en de eisen die gesteld worden aan de kwaliteit van de dienst stelt het college vast: a. een vaste prijs, die geldt voor een inschrijving als bedoeld in de Aanbestedingswet 2012 en het aangaan overeenkomst met derde; of b. een reële prijs die geldt als ondergrens voor: 1°. een inschrijving en het aangaan overeenkomst met de derde, en 2°. de vaste prijs, bedoeld in onderdeel a. 2. Het college stelt de prijzen, bedoeld in het eerste lid, vast: a. overeenkomstig de eisen aan de kwaliteit van die dienst, waaronder de eisen aan de deskundigheid van de beroepskracht, bedoeld in artikel 2.1.3, tweede lid, onderdeel c, van de Wmo, en b. rekening houdend met de continuïteit in de hulpverlening, bedoeld in artikel 2.6.5, tweede lid, van de Wmo, tussen degenen aan wie de dienst wordt verstrekt en de betrokken hulpverleners. 3. Het college baseert de vaste prijs of de reële prijs op de volgende kostprijselementen: a. de kosten van de beroepskracht; b. redelijke overheadkosten; c. kosten voor niet productieve uren van de beroepskrachten als gevolg van verlof, ziekte, scholing, werkoverleg; d. reis en opleidingskosten; e. indexatie van de reële prijs voor het leveren van een dienst; f. overige kosten als gevolg van door de gemeente gestelde verplichtingen voor aanbieders waaronder rapportageverplichtingen en administratieve verplichtingen. 4. Het college kan het eerste lid, onderdeel b, buiten beschouwing laten indien bij de inschrijving aan de derde de eis wordt gesteld een prijs voor de dienst te hanteren die gebaseerd is op hetgeen gesteld is in het tweede en derde lid. Daarover legt het college verantwoording af aan de gemeenteraad. 5. Het college bepaalt met welke derde als bedoeld in het eerste lid hij een overeenkomst aangaat. 6. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren hulpmiddelen en woonvoorzieningen voor de Wmo, in ieder geval rekening met: a. de marktprijs van de voorziening, en b. de eventuele extra taken die in verband met de diensten van de leverancier worden gevraagd, zoals: 1°. aanmeten, leveren en plaatsen van de voorziening; 2°. instructie over het gebruik van de voorziening; 3°. onderhoud van de voorziening.

Artikel 1: Begrippen

1. Deze verordening is van toepassing op het (integrale) proces rond de uitvoering van de Jeugdwet, de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo), de Participatiewet, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Awb, Jeugdwet, de Wmo 2015 of de Participatiewet, IOAW of IOAZ en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. 3. In deze verordening wordt verder verstaan onder: a. Adviesraad Samenleving: een onafhankelijke raad die cliënten en inwoners vertegenwoordigt en advies geeft op het brede terrein van het sociale domein en de verschillende gemeentelijke doelgroepen daarbinnen. b. algemene voorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in de Jeugdwet en een voorliggende voorziening als bedoeld in artikel 15 van de Participatiewet. c. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen en bekostigd kan worden met een inkomen op minimumniveau. d. Gezinsplan: voor inwoners die een ondersteuningsbehoefte hebben op meerdere leefgebieden worden de hulpvragen integraal behandeld. e. college: college van burgemeester en wethouders van Alphen aan den Rijn. f. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. g. integraal plan: voor inwoners die een hulpvraag hebben op meerdere leefgebieden worden de hulpvragen integraal behandeld. h. inwoner: iemand die woont in de gemeente Alphen aan den Rijn. Hieronder worden ook jeugdigen en/of hun (pleeg)ouders verstaan die in de gemeente Alphen aan den Rijn hun woonplaats hebben, zoals bedoeld in de Jeugdwet. i. Belanghebbende in het kader van de Jeugdwet: Tot 16 jaar gezaghebbende ouders/verzorgers en de jeugdige Vanaf 16 jaar de jeugdige bij ambulante jeugdhulp Vanaf 16 jaar gezaghebbende ouders/verzorgers en de jeugdige bij residentiele jeugdhulp. j. kortdurend verblijf: verblijf in een instelling gedurende maximaal drie dagen per week, gepaard met persoonlijke verzorging, verpleging of begeleiding voor een inwoner met somatische, psychogeriatrische of psychiatrische aandoening of beperking, of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, die aangewezen is op permanent toezicht, als dat nodig is ter ontlasting van de persoon die hem gebruikelijke zorg of mantelzorg verleent. k. maatwerkvoorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een individuele voorziening als bedoeld in de Jeugdwet en een voorziening als bedoeld in artikel 7 en 35 van de Participatiewet en artikel 34 van de IOAW/IOAZ. l. Mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. m. norm: 1° toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onderdeel c, van de Participatiewet, of 2° grondslag van de uitkering als bedoeld in artikel 5 van de IOAW/IOAZ voor zover sprake is van een uitkering op grond van die wetten. n. Ondersteuning en huisvesting in de zin van artikel 1.2.1 lid b van de Wmo 2015, met flexibele en oproepbare ondersteuning en/of toezicht voor inwoners die door een psychische of psychosociale of psychiatrisch ziektebeeld behoefte hebben aan een vorm van wonen met ondersteuning en of toezicht. o. Opvang:Bieden van opvang en ondersteuning aan inwoners die dak- en/of thuisloos zijn geraakt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015. p. persoonsgebonden budget (pgb): een bedrag waarmee inwoners zelf hun jeugdhulp, ondersteuning of hulpmiddel kunnen inkopen. q. sociaal netwerk: het netwerk van personen waar een inwoner een hulpvraag kan neerleggen, bestaande uit bijvoorbeeld familie, vrienden en buren. r. team: de ondersteuning wordt geboden op basis van de ondersteuningsbehoefte van de inwoner, waarbij de ondersteuningsbehoefte van de inwoner bepaalt welke professionals nodig zijn om deze integraal te behandelen. s. uitkering: algemene bijstand op grond van de Participatiewet of een uitkering op grond van de IOAW of IOAZ. t. werk en inkomen: hieronder verstaan we de Participatiewet, de IOAW, de IOAZ en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening.

Artikel 6: Beschikking maatwerkvoorziening Wmo en Jeugdwet

1. In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2. Een beschikking voor een maatwerkvoorziening Wmo of Individuele voorziening wordt altijd afgegeven. Voor een maatwerkvoorziening Jeugdwet kan het gezinsplan aangemerkt worden als beschikking. 3. In de beschikking wordt in ieder geval vastgelegd: a. welke de te verstrekken voorziening is en wat het beoogde resultaat daarvan is; b. wat de ingangsdatum en duur van de voorziening is; c. welke aanbieder de voorziening verstrekt. d. voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; e. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; f. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe gekomen is; g. wat de duur is van de voorziening waarvoor het pgb bedoeld is, en h. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. Als sprake is van een te betalen bijdrage wordt de inwoner daarover in de beschikking geïnformeerd.

Artikel 7: Maatwerkvoorziening via een pgb

Het college verstrekt een persoonsgebonden budget (pgb) in overeenstemming met:

Artikel 2.3.6: van de Wmo

Zie hiervoor ook de checklist op de website van de Rijksoverheid: www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/persoonsgebonden-budget-pgb. 2. Hoogte van het pgb a. De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van een door een inwoner opgesteld (budget)plan. In dit plan moet minimaal worden opgenomen: Welke diensten, hulpmiddelen, woningaanpassing en andere maatregelen worden ingekocht; de omvang en intensiteit van de maatwerkvoorziening; indien van toepassing: welke ondersteuning wordt ingekocht bij een persoon uit het sociaal netwerk; b. De hoogte van het pgb wordt berekend op basis van: een tarief dat voldoende is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede ondersteuning te betrekke; redelijke overheadkosten; maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura of de tarieven uit dit artikel. c. Indien het aangevraagde tarief niet toereikend is: voert het college een nader gesprek met de aanbieder, en kan het college één of meerdere offertes opvragen. d. Indien geen tarief beschikbaar is: bedraagt het pgb maximaal de kosten van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. 3. Tarieven regulier a. de tarieven voor pgb Wmo zijn gebaseerd op: de NZa-tarieven 2015 (voorheen AWBZ) een vergelijking met tarieven van vergelijkbare gemeenten het door het college vastgestelde referentietarief (dat jaarlijks kan worden geïndexeerd). b. Toepassing van het referentietarief: maximaal 100% bij inzet van professionals in dienst van een aanbieder; maximaal 80% bij inzet van zzp’ers. c. Specifieke tarieven: Huishoudelijke ondersteuning (professional): cao VVT uurloon hoogste periodiek, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren, plus een extra toeslag van 10 %. Begeleiding regulier: max. € 68,94 per uur (aanbieder), max. 80% hiervan voor zzp’er, Dagbesteding regulier: max. € 56,69 per dagdeel (groepsgrootte >5), max. € 70,27 per dagdeel (groepsgrootte ≤5), vervoer: € 7,18 per dag (tot 20 km), daarboven € 0,31 p/km. Kortdurend verblijf: max. € 144,37 per dag, mits sprake is van een professional. Ondersteuning met wonen: conform jaarlijks vastgesteld tarief door de gemeente Leiden. 4. Tarieven PGB jeugdhulp en Ondersteuning met wonen Voor jeugdhulp en Ondersteuning met wonen gelden de gecontracteerde tarieven in natura: Maximaal 100% van het natura-tarief bij inzet van een professional in dienst van een zorgaanbieder. 5. Tarief informeel pgb: is voor hulp bij het huishouden maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG15 behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. is voor begeleiding maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG30 behorende bij hulpverlener van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. de tegemoetkoming voor een hulp uit het sociaal netwerk als bedoeld in artikel 2 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 en artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet bedraagt maximaal €141 per kalendermaand bij logeren en vervoer naar de dagbesteding. indien sprake is van werkgeverslasten wordt het tarief hiermee verhoogd. 6. Tarieven voor zaken: De hoogte van een pgb voor een zaak (hulpmiddel, woningaanpassing en autoaanpassing) is gebaseerd op de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. Hierbij wordt rekening gehouden met: technische afschrijving, onderhoud, verzekering. Het college kan: Twee offertes vragen voor aanschaf, onderhoud, verzekering en reparatie voor een periode van zeven jaar; Een verplichte verzekering voorschrijven. 7. Voorwaarden voor het besteden van het pgb Het college verstrekt een pgb onder de volgende voorwaarden: a. Er is een met een medewerker van het integraal ondersteuningsteam opgesteld verslag of integraal plan en een door het college vastgesteld en verplicht budgetplan waarin: - de noodzaak van de maatwerkvoorziening is vastgesteld; - het bestedingsplan, beoogde resultaten en evaluatiemomenten zijn opgenomen en de kwaliteit van de geboden hulp is gewaarborgd. b. De inwoner: motiveert waarom hij pgb wil ontvangen; wordt voldoende pgb-waardig geacht; kan zich laten ondersteunen door netwerk, curator, bewindvoerder of mentor. De aanbieder en dienst vast/flexibel personeel: moet veilige, doeltreffende en cliëntgerichte ondersteuning leveren; mag niet tevens pgb-beheerder zijn (met uitzondering familie 1e/2e graad). De vertegenwoordiger: mag niet tegelijk zorgverlener zijn, tenzij het college dat aanvaardbaar vindt; Bestedingsregels: pgb niet te gebruiken voor reiskosten hulpverleners, administratie-, bemiddelings- of belangenbehartigingskosten; vervoerskosten voor de cliënt zijn toegestaan bij noodzaak; vaste maandlonen niet toegestaan; geen feestdagenuitkering; geen verantwoordingsvrij bedrag. f. Sociaal netwerk: geen inzet voor gebruikelijke hulp (zoals omschreven in artikel 5b) of mantelzorg; heeft zich voldoende op de hoogte gesteld van de verantwoordelijkheden die aan een informeel pgb verbonden zijn; inzet moet minimaal gelijkwaardig of beter zijn dan professionele ondersteuning; geen sprake van dreigende overbelasting; de norm van de verantwoorde werktoedeling is van toepassing bij inzet vanuit het sociaal netwerk; inzet alleen toegestaan bij huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, persoonlijke verzorging en kortdurend verblijf (niet bij dagactiviteiten jeugd); geen inzet van niet-gekwalificeerde personen voor professionele begeleiding; het overleggen van een recente Verklaring omtrent gedrag kan onderdeel zijn de kwaliteitstoetsing. 8. Kwaliteitseisen jeugdhulpverlener Jeugdhulpverleners moeten voldoen aan dezelfde kwaliteitseisen als gecontracteerde aanbieders. Zij: staan ingeschreven in het Handelsregister, beschikken over relevante diploma’s, zijn geregistreerd in het BIG-register en/of het Jeugdregister, of tonen diploma en recente VOG (max. 12 maanden oud) aan.

Artikel 8: Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering voor Jeugdwet en Wmo

1. Een inwoner doet aan het college op verzoek of direct uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing over het gebruik maken van een voorziening, zoals beschreven in hoofdstuk 3 van deze verordening. 2. In aanvulling op artikel 8.1.4 van de Jeugdwet en op basis van artikel 2.3.10 van de Wmo kan het college een beslissing over een maatwerkvoorziening (jeugd) of een pgb herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: a. de inwoner(s) onjuiste of onvolledige gegevens heeft/hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de inwoner(s) niet langer op de maatwerkvoorziening (jeugd) of op het pgb is/zijn aangewezen; c. de maatwerkvoorziening (jeugd) of het pgb niet meer toereikend is; d. de inwoner(s) niet voldoet/voldoen aan de voorwaarden van de maatwerkvoorziening (jeugd) of het pgb, of e. de inwoner(s) de maatwerkvoorziening (jeugd) of het pgb niet of voor een ander doel gebruikt/gebruiken dan waarvoor het bestemd is. 3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid onder a heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van degene(n) die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft/hebben verstrekt geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten maatwerkvoorziening (jeugd) of het ten onrechte genoten pgb. 4. Een beslissing tot verstrekking van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen een jaar na uitbetaling of binnen de termijn waarvoor het is verstrekt niet is aangewend voor het inkopen van de voorziening waarvoor de verstrekking heeft plaatsgevonden. 5. Ingeval het recht op een in eigendom of bruikleen verstrekte voorziening is ingetrokken, kan deze voorziening worden teruggevorderd. 6. a. Het college kan periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van maatwerkvoorzieningen (in natura of pgb) met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en de recht- en doelmatigheid daarvan onderzoeken. b. Het college kan een toezichthouder rechtmatigheid aanwijzen belast met het toezicht op de naleving van het bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet en Wmo 2015. 7. Het college maakt gebruik van de bevoegdheid tot: a. het herzien dan wel intrekken van het recht op een pgb of maatwerkvoorziening, indien het pgb of de maatwerkvoorziening tot een te hoog bedrag of ten onrechte is verleend; b. het invorderen van te veel of ten onrechte verleend pgb of maatwerkvoorziening.

Artikel 8a: Opschorting uit het pgb

Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken te beslissen tot een geheel of gedeeltelijke opschorting voor ten hoogste dertien weken van betalingen uit het pgb als er ten aanzien van een inwoner een ernstig vermoeden is van misbruik of oneigenlijk gebruik van het pgb.

Artikel 26: Regels voor bijdragen in de kosten voor Wmo voorzieningen

1. Voor een algemene voorziening wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de cliënt een vergoeding vragen ter gehele of gedeeltelijke compensatie van de algemeen gebruikelijke kosten die onderdeel uitmaken van de algemene voorziening, voor zover dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat hierbij om algemeen gebruikelijke kosten zoals voor het gebruik van consumpties, maaltijden en het gebruik van materialen bij dagbesteding. 2. De vergoeding, bedoeld in het vorige lid, bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de voorziening. 3. Voor een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) kan aan de inwoner een bijdrage in de kosten gevraagd worden overeenkomstig het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 zolang hij/zij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en zijn/haar echtgeno(o)t(e) of partner. 4. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 5. Het college vraagt geen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar; b. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; c. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; d. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen. e. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. 6. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb is gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura tot ten hoogste het bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 7. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb wordt gevraagd zolang de voorziening gebruikt wordt of tot de kostprijs bereikt is. 8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een pgb wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 30: Kwaliteitseisen maatschappelijke ondersteuning en Jeugdwet

1. Aanbieders van maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp zorgen voor een goede kwaliteit van voorzieningen, waaronder de eisen met betrekking tot de deskundigheid van beroepskrachten, door: a. het afstemmen van voorzieningen op de persoonlijke situatie van de inwoner; b. het afstemmen van voorzieningen op andere vormen van zorg; c. erop toe te zien dat beroepskrachten tijdens hun werkzaamheden in het kader van het leveren van voorzieningen handelen in overeenstemming met de professionele standaard. d. De kwaliteitseisen waar zowel de maatwerkvoorzieningen in zorg in natura als in PGB aan moeten voldoen zijn opgenomen in bijlages 3 en 4 bij deze verordening 2. In aanvulling op andere handhavingsbevoegdheden ziet het college toe op de naleving van deze eisen door periodieke overleggen met de aanbieders, een jaarlijks cliëntervaringsonderzoek, en het zo nodig in overleg met de inwoner ter plaatse controleren van de geleverde voorzieningen. 3. Het toezicht en de handhaving vinden plaats met inachtneming van het door het college vastgestelde Beleidskader toezicht en handhaving Wmo/Jeugdwet (het handhavingskader) dat richting geeft aan de wijze waarop toezicht wordt gehouden, overtredingen worden beoordeeld en handhavingsinstrumenten worden ingezet.

Artikel 26: Regels voor bijdragen in de kosten voor Wmo voorzieningen

1. Voor een algemene voorziening wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de cliënt een vergoeding vragen ter gehele of gedeeltelijke compensatie van de algemeen gebruikelijke kosten die onderdeel uitmaken van de algemene voorziening, voor zover dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat hierbij om algemeen gebruikelijke kosten zoals voor het gebruik van consumpties, maaltijden en het gebruik van materialen bij dagbesteding. 2. De vergoeding, bedoeld in het vorige lid, bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de voorziening. 3. Voor een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) kan aan de inwoner een bijdrage in de kosten gevraagd worden overeenkomstig het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 zolang hij/zij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en zijn/haar echtgeno(o)t(e) of partner. 4. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 5. Het college vraagt geen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar; b. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; c. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; d. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen. e. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. 6. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb is gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura tot ten hoogste het bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 7. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb wordt gevraagd zolang de voorziening gebruikt wordt of tot de kostprijs bereikt is. 8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een pgb wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK).

Artikel 2.3.6: van de Wmo

Zie hiervoor ook de checklist op de website van de Rijksoverheid: www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/persoonsgebonden-budget-pgb. 2. Hoogte van het pgb a. De hoogte van het pgb wordt vastgesteld op basis van een door een inwoner opgesteld (budget)plan. In dit plan moet minimaal worden opgenomen: Welke diensten, hulpmiddelen, woningaanpassing en andere maatregelen worden ingekocht; de omvang en intensiteit van de maatwerkvoorziening; indien van toepassing: welke ondersteuning wordt ingekocht bij een persoon uit het sociaal netwerk; b. De hoogte van het pgb wordt berekend op basis van: een tarief dat voldoende is om tijdig veilige, doeltreffende en kwalitatief goede ondersteuning te betrekke; redelijke overheadkosten; maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura of de tarieven uit dit artikel. c. Indien het aangevraagde tarief niet toereikend is: voert het college een nader gesprek met de aanbieder, en kan het college één of meerdere offertes opvragen. d. Indien geen tarief beschikbaar is: bedraagt het pgb maximaal de kosten van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura. 3. Tarieven regulier a. de tarieven voor pgb Wmo zijn gebaseerd op: de NZa-tarieven 2015 (voorheen AWBZ) een vergelijking met tarieven van vergelijkbare gemeenten het door het college vastgestelde referentietarief (dat jaarlijks kan worden geïndexeerd). b. Toepassing van het referentietarief: maximaal 100% bij inzet van professionals in dienst van een aanbieder; maximaal 80% bij inzet van zzp’ers. c. Specifieke tarieven: Huishoudelijke ondersteuning (professional): cao VVT uurloon hoogste periodiek, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren, plus een extra toeslag van 10 %. Begeleiding regulier: max. € 68,94 per uur (aanbieder), max. 80% hiervan voor zzp’er, Dagbesteding regulier: max. € 56,69 per dagdeel (groepsgrootte >5), max. € 70,27 per dagdeel (groepsgrootte ≤5), vervoer: € 7,18 per dag (tot 20 km), daarboven € 0,31 p/km. Kortdurend verblijf: max. € 144,37 per dag, mits sprake is van een professional. Ondersteuning met wonen: conform jaarlijks vastgesteld tarief door de gemeente Leiden. 4. Tarieven PGB jeugdhulp en Ondersteuning met wonen Voor jeugdhulp en Ondersteuning met wonen gelden de gecontracteerde tarieven in natura: Maximaal 100% van het natura-tarief bij inzet van een professional in dienst van een zorgaanbieder. 5. Tarief informeel pgb: is voor hulp bij het huishouden maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG15 behorende bij hulp bij het huishouden van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. is voor begeleiding maximaal gelijk aan het uurloon van de hoogste periodiek FWG30 behorende bij hulpverlener van de voor de betreffende periode geldende cao VVT, te vermeerderen met vakantietoeslag en de tegenwaarde van de verlofuren. Wij volgen hierin de geldende cao VVT. de tegemoetkoming voor een hulp uit het sociaal netwerk als bedoeld in artikel 2 van de Uitvoeringsregeling Wmo 2015 en artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet bedraagt maximaal €141 per kalendermaand bij logeren en vervoer naar de dagbesteding. indien sprake is van werkgeverslasten wordt het tarief hiermee verhoogd. 6. Tarieven voor zaken: De hoogte van een pgb voor een zaak (hulpmiddel, woningaanpassing en autoaanpassing) is gebaseerd op de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura. Hierbij wordt rekening gehouden met: technische afschrijving, onderhoud, verzekering. Het college kan: Twee offertes vragen voor aanschaf, onderhoud, verzekering en reparatie voor een periode van zeven jaar; Een verplichte verzekering voorschrijven. 7. Voorwaarden voor het besteden van het pgb Het college verstrekt een pgb onder de volgende voorwaarden: a. Er is een met een medewerker van het integraal ondersteuningsteam opgesteld verslag of integraal plan en een door het college vastgesteld en verplicht budgetplan waarin: - de noodzaak van de maatwerkvoorziening is vastgesteld; - het bestedingsplan, beoogde resultaten en evaluatiemomenten zijn opgenomen en de kwaliteit van de geboden hulp is gewaarborgd. b. De inwoner: motiveert waarom hij pgb wil ontvangen; wordt voldoende pgb-waardig geacht; kan zich laten ondersteunen door netwerk, curator, bewindvoerder of mentor. De aanbieder en dienst vast/flexibel personeel: moet veilige, doeltreffende en cliëntgerichte ondersteuning leveren; mag niet tevens pgb-beheerder zijn (met uitzondering familie 1e/2e graad). De vertegenwoordiger: mag niet tegelijk zorgverlener zijn, tenzij het college dat aanvaardbaar vindt; Bestedingsregels: pgb niet te gebruiken voor reiskosten hulpverleners, administratie-, bemiddelings- of belangenbehartigingskosten; vervoerskosten voor de cliënt zijn toegestaan bij noodzaak; vaste maandlonen niet toegestaan; geen feestdagenuitkering; geen verantwoordingsvrij bedrag. f. Sociaal netwerk: geen inzet voor gebruikelijke hulp (zoals omschreven in artikel 5b) of mantelzorg; heeft zich voldoende op de hoogte gesteld van de verantwoordelijkheden die aan een informeel pgb verbonden zijn; inzet moet minimaal gelijkwaardig of beter zijn dan professionele ondersteuning; geen sprake van dreigende overbelasting; de norm van de verantwoorde werktoedeling is van toepassing bij inzet vanuit het sociaal netwerk; inzet alleen toegestaan bij huishoudelijke ondersteuning, begeleiding, persoonlijke verzorging en kortdurend verblijf (niet bij dagactiviteiten jeugd); geen inzet van niet-gekwalificeerde personen voor professionele begeleiding; het overleggen van een recente Verklaring omtrent gedrag kan onderdeel zijn de kwaliteitstoetsing. 8. Kwaliteitseisen jeugdhulpverlener Jeugdhulpverleners moeten voldoen aan dezelfde kwaliteitseisen als gecontracteerde aanbieders. Zij: staan ingeschreven in het Handelsregister, beschikken over relevante diploma’s, zijn geregistreerd in het BIG-register en/of het Jeugdregister, of tonen diploma en recente VOG (max. 12 maanden oud) aan.

Artikel 11a: Maatwerkvoorzieningen huishoudelijke hulp en resultaatgebieden

1. Een maatwerkvoorziening huishoudelijke hulp kan toegekend worden om één van de volgende resultaten te bereiken: a. de inwoner woont in een schoon en leefbaar huis; b. de inwoner beschikt over schone, draagbare en doelmatige kleding en beddengoed; c. de inwoner zorgt thuis voor kinderen die tot het gezin behoren; d. de inwoner voert een gestructureerd huishouden. 2. Het college kan nadere regels stellen ter uitvoering van het eerste lid.

Artikel 1: Begrippen

1. Deze verordening is van toepassing op het (integrale) proces rond de uitvoering van de Jeugdwet, de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo), de Participatiewet, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers (IOAW), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de Awb, Jeugdwet, de Wmo 2015 of de Participatiewet, IOAW of IOAZ en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening. 3. In deze verordening wordt verder verstaan onder: a. Adviesraad Samenleving: een onafhankelijke raad die cliënten en inwoners vertegenwoordigt en advies geeft op het brede terrein van het sociale domein en de verschillende gemeentelijke doelgroepen daarbinnen. b. algemene voorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een vrij toegankelijke voorziening als bedoeld in de Jeugdwet en een voorliggende voorziening als bedoeld in artikel 15 van de Participatiewet. c. algemeen gebruikelijke voorziening: een voorziening die niet speciaal bedoeld is voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten, diensten, activiteiten of andere maatregelen en bekostigd kan worden met een inkomen op minimumniveau. d. Gezinsplan: voor inwoners die een ondersteuningsbehoefte hebben op meerdere leefgebieden worden de hulpvragen integraal behandeld. e. college: college van burgemeester en wethouders van Alphen aan den Rijn. f. gebruikelijke hulp: de hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten. g. integraal plan: voor inwoners die een hulpvraag hebben op meerdere leefgebieden worden de hulpvragen integraal behandeld. h. inwoner: iemand die woont in de gemeente Alphen aan den Rijn. Hieronder worden ook jeugdigen en/of hun (pleeg)ouders verstaan die in de gemeente Alphen aan den Rijn hun woonplaats hebben, zoals bedoeld in de Jeugdwet. i. Belanghebbende in het kader van de Jeugdwet: Tot 16 jaar gezaghebbende ouders/verzorgers en de jeugdige Vanaf 16 jaar de jeugdige bij ambulante jeugdhulp Vanaf 16 jaar gezaghebbende ouders/verzorgers en de jeugdige bij residentiele jeugdhulp. j. kortdurend verblijf: verblijf in een instelling gedurende maximaal drie dagen per week, gepaard met persoonlijke verzorging, verpleging of begeleiding voor een inwoner met somatische, psychogeriatrische of psychiatrische aandoening of beperking, of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, die aangewezen is op permanent toezicht, als dat nodig is ter ontlasting van de persoon die hem gebruikelijke zorg of mantelzorg verleent. k. maatwerkvoorziening: een voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo, een individuele voorziening als bedoeld in de Jeugdwet en een voorziening als bedoeld in artikel 7 en 35 van de Participatiewet en artikel 34 van de IOAW/IOAZ. l. Mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep. m. norm: 1° toepasselijke bijstandsnorm als bedoeld in artikel 5, onderdeel c, van de Participatiewet, of 2° grondslag van de uitkering als bedoeld in artikel 5 van de IOAW/IOAZ voor zover sprake is van een uitkering op grond van die wetten. n. Ondersteuning en huisvesting in de zin van artikel 1.2.1 lid b van de Wmo 2015, met flexibele en oproepbare ondersteuning en/of toezicht voor inwoners die door een psychische of psychosociale of psychiatrisch ziektebeeld behoefte hebben aan een vorm van wonen met ondersteuning en of toezicht. o. Opvang:Bieden van opvang en ondersteuning aan inwoners die dak- en/of thuisloos zijn geraakt als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015. p. persoonsgebonden budget (pgb): een bedrag waarmee inwoners zelf hun jeugdhulp, ondersteuning of hulpmiddel kunnen inkopen. q. sociaal netwerk: het netwerk van personen waar een inwoner een hulpvraag kan neerleggen, bestaande uit bijvoorbeeld familie, vrienden en buren. r. team: de ondersteuning wordt geboden op basis van de ondersteuningsbehoefte van de inwoner, waarbij de ondersteuningsbehoefte van de inwoner bepaalt welke professionals nodig zijn om deze integraal te behandelen. s. uitkering: algemene bijstand op grond van de Participatiewet of een uitkering op grond van de IOAW of IOAZ. t. werk en inkomen: hieronder verstaan we de Participatiewet, de IOAW, de IOAZ en de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening.

Artikel 5: Verstrekken van een maatwerkvoorziening

1. Het college besluit een maatwerkvoorziening te verstrekken voor zover in het verslag of integraal plan wordt aangegeven dat: a. de eigen mogelijkheden, de inzet van het sociaal netwerk en voor wat betreft de Wmo de mantelzorg en gebruikelijke hulp ontoereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te verlenen (voor wat betreft de jeugdwet het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) zie artikel 5a.) en b. geen oplossing kan vinden voor zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik te maken van een algemene voorziening, en c. met deze voorziening zelfredzaam wordt of kan participeren, en d. geen gebruik kan maken van een voorziening die algemeen gebruikelijk is. 2. Als het college van oordeel is dat de hulpvraag redelijkerwijs te voorzien én te voorkomen was, kan het college besluiten de inwoner niet in aanmerking te laten komen voor een maatwerkvoorziening met betrekking tot zelfredzaamheid of participatie. 3. Het college houdt bij het bepalen welke voorziening en/of ondersteuning het meest doelmatig, adequaat en toereikend is, rekening met de omstandigheden, behoeften en (functionele) mogelijkheden van een inwoner. 4. Voor bepaalde voorzieningen kunnen nog aparte voorwaarden van kracht zijn. Deze staan genoemd in deze verordening, nadere regels of in de betreffende wetten. 5. Het college is bevoegd om, voor zover dit van belang kan zijn voor de beoordeling van de aanvraag, degene door of namens wie een aanvraag is ingediend of bij gebruikelijke hulp diens relevante huisgenoten: a. op te roepen in persoon te verschijnen op een door het college te bepalen plaats en tijdstip en hem te bevragen; b. op een door het college te bepalen plaats en tijdstip door één of meer daartoe aangewezen deskundigen te doen bevragen en/of onderzoeken. 6. Het college kan nadere regels stellen over het beoordelen van gebruikelijke hulp en eigen kracht. 7. Het college kan een door hem daartoe aangewezen adviesinstantie om advies vragen indien: a. het een melding of aanvraag betreft van een inwoner die niet eerder een voorziening heeft gehad of met wie niet eerder een gesprek als bedoeld in artikel 3 gevoerd is; b. het een melding of aanvraag betreft van een inwoner die wel eerder een voorziening heeft gehad of met wie wel eerder een gesprek als bedoeld in artikel 3 gevoerd is, maar van wie de omstandigheden zodanig veranderd zijn dat die gewijzigde omstandigheden de noodzaak van een voorziening of de soort van voorziening kunnen beïnvloeden; c. het college dat overigens gewenst vindt. 8. Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening mag het college volstaan met de goedkoopst adequate oplossing. 9. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt als de inwoner de gevraagde voorziening voor de melding heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij er aantoonbaar sprake is van een noodsituatie waardoor het voor de inwoner dringend noodzakelijk was de voorziening te treffen. 10. Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt als de inwoner de gevraagde voorziening na de melding en voor de datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft gegeven of de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen.

Artikel 13: De voorzieningen

1. Onder de voorzieningen voor arbeidsinschakeling vallen in ieder geval de volgende voorzieningen: a. Werkervaringstraject b. Proefplaatsing c. Scholing en/of opleiding d. Jobcoaching e. Bemiddeling i. Sociale activering j. Aanpassingen op de werkplek k. Opstapsubsidie l. Loonkostensubsidie 2. Het college kan nadere regels stellen ter uitvoering van dit artikel. 3. Het college kan een voorziening in de vorm van een proefplaatsing aanbieden voor de duur van maximaal 2 met de mogelijkheid om deze maximaal 4 maanden te verlengen. Als de proefplaatsing naar het oordeel van het college bijdraagt met het doel om werkervaring op te doen met behoud van uitkering. Het betreft werkervaring in de toekomstige functie bij de werkgever, voorafgaand aan een regulier dienstverband, om daarmee uitval na indiensttreding te voorkomen. 4. Het college biedt een proefplaatsing aan: 1. indien hierdoor de concurrentieverhoudingen niet onverantwoord worden beïnvloed en hierdoor geen verdringing van reguliere arbeid plaatsvindt; 2. de werkzaamheden van de persoon niet al eerder onbeloond door hem bij die werkgever, of diens rechtsvoorganger, zijn verricht; en 3. de werkgever bij aanvang van de proefplaatsing schriftelijk de intentie heeft uitgesproken dat hij de persoon, bij gebleken geschiktheid, direct aansluitend aan zijn proefplaatsing, voor minimaal zes maanden, zonder proeftijd, in dienst zal nemen. 5. Tussen partijen wordt in ieder geval vastgelegd: het doel en de periode van de proefplaatsing en de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt. 6. Het college weigert de voorziening genoemd in lid 3 als redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de persoon ook zonder proefplaatsing kan worden aangenomen voor dat werk 7. Als de werkzaamheden op de proefplaatsing wegens ziekte worden onderbroken, dan wordt deze periode voor de toepassing van de maximale periode, bedoeld in het eerste lid, buiten beschouwing gelaten. 8. Het college kan een voorziening in de vorm van Jobcoaching aanbieden als er sprake is van een dienstbetrekking en ondersteuning noodzakelijk is voor het verrichten van taken op de werkplek. Het doel van jobcoaching is het bieden van ondersteuning en begeleiding op de werkplek om ervoor te zorgen dat de werkzaamheden zo zelfstandig mogelijk verricht kunnen worden. 9. Het college kan ambtshalve of op aanvraag persoonlijke ondersteuning in de vorm van jobcoaching aanbieden: a. voor de duur van 12 maanden, tenzij 6 maanden naar het oordeel van het college voldoende is; b. in de vorm van jobcoaching in natura door middel van een jobcoach die werkzaam is in een dienstverband bij of in opdracht van [(de gemeente) OF (een derde, waarbij de gemeente de uitvoering van de jobcoaching heeft ingekocht)]. Als de gemeente een of meer jobcoaches zelf in dienst of gecontracteerd heeft, biedt het college deze bij voorrang aan; c. in de vorm van een subsidie toekennen aan de werkgever voor jobcoaching door een interne of externe jobcoach; 10. Tussen partijen wordt in ieder geval vastgelegd: het doel en de periode van de jobcoaching en de wijze waarop de begeleiding plaatsvindt. 11. Een jobcoach die de persoonlijke ondersteuning bij werk verzorgt moet voldoen aan de volgende kwaliteitseisen: a. de jobcoach heeft een HBO-opleiding met succes afgerond of beschikt over (tenminste) HBO werk- en denkniveau; en b. de jobcoach heeft een opleidingsmodule voor jobcoach gevolgd en een diploma of certificaat behaald; c. de jobcoach van de organisatie, die de externe jobcoach levert, dient te voldoen aan het erkenningskader van het UWV of aan vergelijkbare eisen. Dit dient naar het oordeel van het college op verzoek voldoende te worden aangetoond met bewijsstukken. 12. De tarieven van jobcoaching zijn afhankelijk van de soort jobcoaching die wordt ingezet. Deze tarieven zijn gebaseerd op de normtarieven van het UWV volgens het begeleidingsregime licht a. Voor jobcoaching via een externe of gemeentelijke jobcoach wordt het geldende uurtarief van het UWV gehanteerd. b. Voor jobcoaching via een interne jobcoach in dienst van de werkgever wordt een vast bedrag aan de werkgever toegekend. Dit bedrag komt overeen met het bedrag dat UWV hanteert voor de interne begeleiding bij een werkweek van 24 uur of meer. Indien een werknemer minder dan 24 uur werkt of korter dan 12 maanden, wordt het bedrag naar rato naar beneden bijgesteld. c. Voor jobcoaching tijdens de proefplaatsing geldt een vast bedrag dat overeenkomt met het bedrag dat het UWV hiervoor hanteert.

Artikel 13b: Voorwaarden en procedure persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen

1. Het college kan persoonlijke ondersteuning bij werk als bedoeld in artikel 10, eerste en derde lid, van de wet en begeleiding op de werkplek als bedoeld in artikel 10da van de wet aanbieden ten behoeve van een persoon met een arbeidsbeperking. 2. Het college kan overige voorzieningen als bedoeld in artikel 8a, tweede lid, onder f, van de wet aanbieden ten behoeve van een persoon met een arbeidsbeperking. 3. Bij de toekenning van persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen gelden, de volgende voorwaarden: a. de persoon is minimaal achttien jaar oud, tenzij hij VSO/PRO-onderwijs heeft genoten; b. de persoon kan zonder deze vorm van ondersteuning niet aan het arbeidsproces deelnemen; c. de werkgever biedt een dienstbetrekking aan van minimaal zes maanden, met een minimale arbeidsduur van 12 uur per week; d. het betreft geen Arbo-taak waarvoor de werkgever verantwoordelijk is; e. het betreft geen meeneembare voorziening die tot de standaarduitrusting van de werkgever behoort of algemeen gebruikelijk is in een organisatie; f. er naar het oordeel van het college geen sprake is van een werkplekaanpassing die in zijn algemeenheid van de werkgever kan worden verlangd; en g. de kosten van de voorziening(en) zijn naar het oordeel van het college proportioneel. 4. Een aanvraag om persoonlijke ondersteuning bij werk en overige voorzieningen kan bij het college worden ingediend door de persoon of zijn werkgever. 5. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag. 6. Het college bepaalt na overleg met de persoon, en indien van toepassing met de werkgever, welke ondersteuning of voorziening(en) het beste kunnen bijdragen aan de arbeidsinschakeling. 7. De aanvraag voor persoonlijke ondersteuning bij werk moet binnen 8 weken na de ingangsdatum van de dienstbetrekking zijn ontvangen, tenzij voorafgaand aan of op het moment van aanvang van het dienstverband de noodzaak voor die ondersteuning redelijkerwijs nog niet bekend kon zijn. 8. Het college besluit binnen 8 weken op basis van individueel maatwerk, waarbij de aard, omvang, duur en intensiteit van de persoonlijke ondersteuning wordt gewogen. 9. Het college geeft in een beschikking tot toekenning van persoonlijke ondersteuning of een overige voorziening in ieder geval aan: a. welke persoonlijke ondersteuning of overige voorziening wordt verstrekt; b. als subsidie wordt verstrekt, wat de omvang is van het subsidiebedrag; c. de duur en intensiteit van de ondersteuning; d. de ingangsdatum van de ondersteuning of overige voorziening.

Artikel 26: Regels voor bijdragen in de kosten voor Wmo voorzieningen

1. Voor een algemene voorziening wordt geen bijdrage in de kosten gevraagd. De aanbieder van een algemene voorziening kan aan de cliënt een vergoeding vragen ter gehele of gedeeltelijke compensatie van de algemeen gebruikelijke kosten die onderdeel uitmaken van de algemene voorziening, voor zover dat tussen college en aanbieder is afgesproken. Het gaat hierbij om algemeen gebruikelijke kosten zoals voor het gebruik van consumpties, maaltijden en het gebruik van materialen bij dagbesteding. 2. De vergoeding, bedoeld in het vorige lid, bedraagt nooit meer dan de kostprijs van de voorziening. 3. Voor een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) kan aan de inwoner een bijdrage in de kosten gevraagd worden overeenkomstig het Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 zolang hij/zij gebruik maakt van de maatwerkvoorziening of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt en afhankelijk van het inkomen en vermogen van de inwoner en zijn/haar echtgeno(o)t(e) of partner. 4. De kostprijs van een maatwerkvoorziening wordt bepaald door een aanbesteding, na consultatie in de markt of na overleg met de aanbieder. 5. Het college vraagt geen bijdrage voor: a. voorzieningen voor inwoners onder de 18 jaar; b. een rolstoel, alle medische noodzakelijke aanpassingen aan de rolstoel en het onderhoud hiervan. Ook voor de aangekoppelde voorzieningen die van de rolstoel een vervoersvoorziening maken wordt geen eigen bijdrage gevraagd.; c. het collectief vraagafhankelijk vervoer (CVV), hiervoor wordt een gereduceerd tarief (ritbijdrage) aan de inwoner gevraagd; d. vergoeding voor verhuiskosten, woningsanering, autokosten en sportvoorzieningen. e. woningaanpassingen in gemeenschappelijke ruimten. 6. De hoogte van de eigen bijdrage voor een maatwerkvoorziening in natura of pgb is gelimiteerd tot een bedrag gelijk aan de kostprijs van de goedkoopst adequate maatwerkvoorziening in natura tot ten hoogste het bedrag als bedoeld in artikel 2.1.4a lid 4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 7. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb wordt gevraagd zolang de voorziening gebruikt wordt of tot de kostprijs bereikt is. 8. De bijdrage voor een maatwerkvoorziening of een pgb wordt vastgesteld en geïnd door het Centraal Administratiekantoor (CAK).