Wmo in Aa en Hunze: traplift en woningaanpassing

Verhuizen of aanpassen

3.Wanneer de kosten van een verbouwing van de woning meer bedragen dan €10.000 onderzoekt het college of verhuizen niet een goedkopere en adequatere oplossing is.

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze, artikel 4.10, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR753666_1).

Voor woningaanpassingen in en aan het huis en voor voorzieningen in bruikleen zoals losse woonvoorzieningen, stoelliften en trapliften, wordt gedurende een periode van maximaal negenendertig tijdvakken van vier weken een eigen bijdrage dan wel een eigen aandeel gevraagd.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013, artikel 2, geldt sinds 1 november 2013 (CVDR307265_1).

Verblijf in het kader van de Wmo, waaronder: 3.Voor de onderbouwing van de omvang (minuten of uren) van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van de meest actuele versie van het ‘Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning’ van Bureau HHM (Hoeksma, Homan en Menting).

Uit: Verordening Maatschappelijke Ondersteuning en Jeugdhulp gemeente Aa en Hunze 2026, artikel 5, geldt sinds 1 januari 2026 (CVDR753669_1).

De bedragen voor een persoonsgebonden budget voor hulp bij het huishouden bedoeld als individuele voorziening in artikel 9 lid 2 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning bedragen: voor huishoudelijke hulp in de categorie 1 bedraagt het uurbedrag € 14,49.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013, artikel 3, geldt sinds 1 november 2013 (CVDR307265_1).

voor huishoudelijke hulp in de categorie 2 bedraagt het uurbedrag € 20,90.

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013, artikel 3, geldt sinds 1 november 2013 (CVDR307265_1).

Artikel 4.10: Verhuiskostenvergoeding

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Het college verstrekt een tegemoetkoming in verhuis- en herinrichtingskosten, wanneer een verhuizing de goedkoopst-adequate oplossing is (primaat van de verhuizing). 2.Dit kan in combinatie met een maatwerkvoorziening voor woonvoorzieningen in de toekomstige woning. 3.Wanneer de kosten van een verbouwing van de woning meer bedragen dan €10.000 onderzoekt het college of verhuizen niet een goedkopere en adequatere oplossing is. 4.Een tegemoetkoming voor verhuis- en herinrichtingskosten wordt niet verstrekt als de verhuizing op zichzelf als algemeen gebruikelijk kan worden beschouwd, zoals: Voor het eerst zelfstandig gaan wonen; Het verhuizen vanuit of naar een instelling; Ouderen die kleiner willen gaan wonen; Indien de inwoner al verhuisd is en met terugwerkende kracht een verhuiskostenvergoeding wordt aangevraagd.

Artikel 1: Begripsbepalingen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Voorzieningen algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 en jeugdhulpvoorziening die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de jeugdige of zijn ouder(s); andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt; eigen kracht: het vermogen van de jeugdige, ouder(s) of cliënt om, al dan niet met ondersteuning van het sociale netwerk, zelf bij te dragen aan de oplossing van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, stoornissen, of aan het verbeteren van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang. maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, toegesneden op de jeugdige of diens ouder(s) en niet-vrij toegankelijk; Overig adl: algemene dagelijkse levensverrichtingen; besluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 of Besluit Jeugdwet, door het Rijk vastgesteld; bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wmo en artikel 8.2.1. van de Jeugdwet; cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen; formele hulp: hulp die geboden wordt door een professional die voor deze hulp wordt betaald en een erkende kwalificatie heeft; fout: het onbedoeld onjuist handelen en daarmee oneigenlijk gebruik maken van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen of pgb als gevolg van onduidelijkheid, vergissing of onoplettendheid. fraude: het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouder(s), inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo of aan jeugdhulp als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Jeugdwet; hulpvrager: cliënt als bedoeld in de Wmo en jeugdige of zijn ouder(s) als bedoeld in de Jeugdwet; informele hulp: hulp op vrijwillige basis en zonder erkende kwalificaties door personen uit het sociale netwerk van de hulpvrager; ingezetene: cliënt die blijkens de Basisadministratie persoonsgegevens dan wel op grond van feitelijk verblijf het hoofdverblijf heeft in de gemeente; mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet , die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; melding: kenbaar maken van de hulpvraag, als bedoeld in dit artikel onder m, aan het college; nadere regels: besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, vastgesteld door college van burgemeester en wethouders van de gemeente Aa en Hunze; niet-integer handelen: misbruik maken van voorkennis, persoonlijke en medische informatie van cliënten. Zich laten beïnvloeden in zijn oordeel als gevolg van een persoonlijke relatie, sociale status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijke of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of overeenkomst te verkrijgen op grond van de Wmo 2015 en/of Jeugdwet. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. Wmo, of als bedoeld in artikel 8.1.1 Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken; pgb-aanbieder: een derde die in opdracht van een cliënt dan wel diens vertegenwoordiger diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een individuele- dan wel maatwerkvoorziening behoren uitvoert. pgb-beheerder: beheerder van pgb, dit kan zowel de cliënt zelf zijn dan wel diens vertegenwoordiger. resultaat: het doel waartoe een maatwerkvoorziening of een individuele voorziening wordt verstrekt; onderzoeksverslag: plan waarin staat beschreven welke haalbare resultaten de cliënt dan wel de jeugdige of zijn ouder(s) wil/willen, kan/kunnen bereiken en alle ondersteuning die ingezet wordt om dit mogelijk te maken, op het gebied van zelfredzaamheid, maatschappelijke participatie, gezondheid en veiligheid; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de hulpvrager een sociale relatie onderhoudt; vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun verzoek ondersteunt in aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken en verantwoordelijkheden van het college, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling; zin: zorg in natura. zin-aanbieder: rechtspersoon aan het college, op grond van de met aanbieder gesloten (raam-)overeenkomst, gehouden is een algemene voorziening, maatwerk- of individuele voorziening te leveren.

Artikel 10: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorziening

1.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; voor zover de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen; voor zover de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; indien de voorziening voor een persoon als cliënt algemeen gebruikelijk is; indien het een voorziening betreft die de cliënt na melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend (of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld); de hulpvrager geen ingezetene is van de gemeente Aa en Hunze, onverminderd hetgeen bepaald is in de Wmo over beschermd wonen en opvang; indien het college door de hulpvrager niet in staat wordt gesteld om door middel van onderzoek vast te stellen of er een resultaatverplichting is voor het college; indien opzettelijk onjuiste informatie wordt verstrekt of opzettelijk informatie wordt verzwegen, met oogmerk om op oneigenlijke gronden een maatwerkvoorziening te verkrijgen of te doen verkrijgen. Indien de cliënt recht heeft op een voorziening op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) en ervoor kiest dit recht niet te benutten. 2.Het college weigert een maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie als: de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs vermijdbaar was; het college van oordeel is dat een hulpvrager zijn hulpvraag redelijkerwijs van tevoren had kunnen voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen. 3.Het college verstrekt geen woonvoorziening: Voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; als de gevraagde maatwerkvoorziening betrekking heeft op maatschappelijke ondersteuning in hotels/pensions, trekkerswoonwagens, leef- en woongemeenschappen (of daarmee vergelijkbare woonvormen zoals een klooster), tweede woningen, vakantiewoningen en recreatiewoningen, tenzij in voor verblijf in deze woonvormen een persoonsgebonden beschikking of een omgevingsvergunning aan de cliënt is afgegeven; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van de gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is, tenzij daarvoor vooraf schriftelijke toestemming is verleend door het college; indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor diens beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. De op de grond van de verordening aangebrachte voorzieningen mogen niet zonder schriftelijke toestemming van het college worden verwijderd.

Artikel 12: Algemene regels over het pgb

1.Het college verstrekt een pgb met in achtneming van artikel 2.3.6 van de Wmo. 2.Voor de cliënt die in aanmerking wenst te komen voor een pgb geldt de verplichting om een budgetplan op te stellen. 3.Een persoonsgebonden budget wordt verstrekt indien: de cliënt naar het oordeel van het college op eigen kracht voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, in staat is te achten de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Ter beoordeling gelden de volgende voorwaarden: cliënt heeft een goed overzicht van de eigen situatie en kan deze houden. cliënt weet welke regels er horen bij een pgb. cliënt kan een overzichtelijke pgb-administratie bijhouden. cliënt is in staat te communiceren met de gemeente, zorgverzekeraar of zorgkantoor, de SVB en zorgverleners. cliënt kan zelfstandig handelen en zelf voor zorgverleners kiezen. cliënt kan zelf afspraken maken, bijhouden en zich hieraan houden. cliënt kan zelf beoordelen of de zorg uit het pgb het beste bij hem past. cliënt kan zelf de zorg regelen met 1 of meer zorgverleners. cliënt kan ervoor zorgen dat de zorgverleners die voor hem werken weten wat ze moeten doen. cliënt weet wat hij moet doen in zijn rol als werkgever of opdrachtgever van een zorgverlener. de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt dat hij de maatwerkvoorziening als pgb wenst geleverd te krijgen en naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt. 4.Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen pgb voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de cliënt voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was. 5.Het pgb wordt geweigerd indien er sprake is van financiële problemen bij de cliënt, tenzij op de cliënt financieel toezicht wordt uitgeoefend door bijvoorbeeld een kredietbank. 6.Aan het pgb zijn de volgende verplichtingen en voorwaarden verbonden: de besteding van het pgb dient verantwoord te worden; het pgb mag niet worden besteed aan tussenpersonen of belangenbehartigers; het pgb mag niet worden besteed aan het beheer van het pgb (bemiddelingskosten); een professionele ondersteuner mag het pgb niet beheren; het pgb mag niet worden besteed aan administratieve kosten, vrij besteedbaar bedrag eenmalige uitkering, feestdagenuitkering en reiskosten; het pgb wordt binnen zes maanden na toekenning aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Het college kan al dan niet op verzoek een langere termijn hanteren. 7.Een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woonvoorzieningen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk: wanneer uit het onderzoek blijkt dat de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt; wanneer dit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt; wanneer dit aantoonbaar doelmatiger is dan zorg in natura; als de dienst zorg omvat waarvoor krachtens landelijk geldende kwaliteitscriteria een minimale opleiding vereist is, dient de persoon te beschikken over de desbetreffende kwalificatie; deze persoon heeft aangegeven dat de ondersteuning aan de cliënt hem niet te zwaar valt; deze persoon op geen enkele wijze druk op de ontvanger van het pgb heeft uitgeoefend bij diens besluitvorming. 8.Het college bepaalt voor gezinsleden binnen hetzelfde huishouden in hoeverre sprake is van gebruikelijke hulp. 9.Het college kan een pgb weigeren als de cliënt het beheer uitvoert met hulp van de betrokken ondersteuner zelf of daaraan verbonden personen en daarmee ongewenste belangenverstrengeling kan ontstaan. 10.Het college houdt rekening met de belastbaarheid van de mantelzorger van de cliënt. 11.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de verantwoording van het pgb. 12.De cliënt sluit met degene aan wie het pgb wordt besteed een door het college en de Sociale Verzekeringsbank goedgekeurde schriftelijke overeenkomst. Daarbij wordt (bij voorkeur) gebruik gemaakt van de toepasselijke modelovereenkomst die de Sociale Verzekeringsbank ter beschikking stelt.

Artikel 13: De hoogte van een pgb

1.Algemene regels over de hoogte van een pgb. Bij de bepaling van de hoogte van het pgb wordt mede aandacht besteed aan een door de cliënt in te dienen plan inzake het door hem gewenste pgb. Het pgb wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken. Het pgb wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering. De hoogte van een pgb bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura. 2.De hoogte van het pgb tarief wordt bepaald: voor diensten voor een professional aan de hand van een percentage van het tarief voor zorg in natura. Dit percentage bedraagt 90% van het zorg in natura tarief; voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) wordt de hoogte gebaseerd op de CAO VVT vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; voor hulpmiddelen en woningaanpassingen na consultatie in de markt en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de hulpvragen goedkoopst adequate voorziening. 3.Hoogte pgb en financiële tegemoetkoming in de kosten van een voorziening: De tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten is €3.600. De tegemoetkoming voor een sportvoorziening is €3.260,37. De tegemoetkoming in de kosten van gebruik van een taxi (normbedrag per jaar) is €4.189,19. De tegemoetkoming in de kosten van het gebruik van een rolstoeltaxi (normbedrag per jaar) is €5.226,51.

Artikel 14: Bijdrage in de kosten

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening of pgb, zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt, met als maximum de kostprijs. 2.De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb en voor bij verordening aangewezen algemene voorzieningen, zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het landelijk vastgestelde bedrag. 3.Een inwoner is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, gelijk aan het dan geldende voltarief voor het reizen met de OV-chipkaart in de bus in Drenthe en Groningen. Dit bedrag wordt jaarlijks geïndexeerd met het Landelijk Tarief Index (LTI). 4.Het college kan onder voorwaarden vrijstelling geven in de bijdrage van de kosten voor een maatwerkvoorziening. Het college kan hiervoor nadere regels vaststellen. 5.Er wordt geen bijdrage opgelegd voor de maatwerkvoorziening M1 arbeidsmatige dagbesteding. 6.In afwijking van het eerste lid is er geen eigen bijdrage verschuldigd voor: woonvoorzieningen aan gemeenschappelijke ruimtes; rolstoelen; aanpassingen aan rolstoelen; voorzieningen ten behoeve van cliënten tot achttien jaar, met uitzondering van een woningaanpassing; voorzieningen waarvan de afschrijvingstermijnen zijn verlopen. 7.Er is geen eigen bijdrage meer verschuldigd als de cliënt is overleden. 8.Vervanging van de voorziening heeft geen invloed op de duur van het betalen van de eigen bijdrage. 9.Als de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd, is de bijdrage verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 25: Algemene regels over het pgb

1.Het college verstrekt een pgb met in achtneming van artikel 8a en 8b Jeugdwet. 2.Voor de jeugdige en ouders die in aanmerking wenst te komen voor een pgb geldt de verplichting om een budgetplan op te stellen. 3.Een persoonsgebonden budget wordt verstrekt indien: de cliënt naar het oordeel van het college op eigen kracht voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, in staat is te achten de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Ter beoordeling gelden de volgende voorwaarden: jeugdige en ouders hebben een goed overzicht van de eigen situatie en kan deze houden. jeugdige en ouders weten welke regels er horen bij een pgb. jeugdige en ouders kunnen een overzichtelijke pgb-administratie bijhouden. jeugdige en ouders zijn in staat te communiceren met de gemeente, zorgverzekeraar of zorgkantoor, de SVB en zorgverleners. jeugdige en ouders kunnen zelfstandig handelen en zelf voor zorgverleners kiezen. jeugdigen en ouders kunnen zelf afspraken maken, bijhouden en zich hieraan houden. jeugdige en ouders zelf beoordelen of de zorg uit het pgb het beste bij hem past. jeugdige en ouders kunnen zelf de zorg regelen met 1 of meer zorgverleners. jeugdige en ouders kunnen ervoor zorgen dat de zorgverleners die voor hem werken weten wat ze moeten doen. jeugdige en ouders weten wat hij moet doen in zijn rol als werkgever of opdrachtgever van een zorgverlener. De jeugdige en ouders zich gemotiveerd op het standpunt stellen dat hij de maatwerkvoorziening als persoonsgebonden budget wenst geleverd te krijgen, dat zorg in natura niet passend is en naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt. 4.Het pgb wordt geweigerd indien er sprake is van financiële problemen bij de jeugdige en ouders, tenzij financieel toezicht wordt uitgeoefend door bijvoorbeeld een kredietbank. 5.Aan het pgb zijn de volgende verplichtingen en voorwaarden verbonden: de besteding van het pgb dient verantwoord te worden het pgb mag niet worden besteed aan tussenpersonen of belangenbehartigers; het pgb mag niet worden besteed aan het beheer van het pgb (bemiddelingskosten); een professionele ondersteuner mag het pgb niet beheren; het pgb mag niet worden besteed aan administratieve kosten, vrij besteedbaar bedrag eenmalige uitkering, feestdagenuitkering en reiskosten; het pgb wordt binnen zes maanden na toekenning aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Het college kan al dan niet op verzoek een langere termijn hanteren. 6.Een jeugdige en ouders aan wie een pgb wordt verstrekt, kunnen diensten, hulpmiddelen, woonvoorzieningen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk: wanneer uit het onderzoek blijkt dat de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt; dit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt; aantoonbaar doelmatiger is dan zorg in natura; als de dienst zorg omvat waarvoor krachtens landelijk geldende kwaliteitscriteria een minimale opleiding vereist is, beschikt de persoon over de desbetreffende kwalificatie; deze persoon heeft aangegeven dat de ondersteuning aan de cliënt hem niet te zwaar valt; deze persoon op geen enkele wijze druk op de ontvanger van het pgb heeft uitgeoefend bij diens besluitvorming. 7.Het college bepaalt voor gezinsleden binnen hetzelfde huishouden in hoeverre sprake is van gebruikelijke hulp. 8.Het college kan een pgb weigeren als de jeugdige en ouders het beheer uitvoert met hulp van de betrokken ondersteuner zelf of daaraan verbonden personen en daarmee ongewenste belangenverstrengeling kan ontstaan. 9.Het college houdt rekening met de belastbaarheid van de mantelzorger van de jeugdige en ouders. 10.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de verantwoording van het pgb. 11.De jeugdige en ouders sluiten met degene aan wie het pgb wordt besteed een door het college en de Sociale Verzekeringsbank goedgekeurde schriftelijke overeenkomst. Daarbij wordt (bij voorkeur) gebruik gemaakt van de toepasselijke modelovereenkomst die de Sociale Verzekeringsbank ter beschikking stelt.

Artikel 4.8: Woonvoorzieningen

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Het college kent een woonvoorziening toe met als doel dat een inwoner zelfstandig gebruik kan maken van de woning waarin hij zijn hoofdverblijf heeft of de woning geschikt maakt voor bezoek als dit noodzakelijk is om sociale relaties te onderhouden. 2.Een minderjarige inwoner van wie de ouders zijn gescheiden en ieder in afzonderlijke woonruimte woont, komt voor een woningaanpassing aan deze beide woonruimte in aanmerking, wanneer: De ouders hun co-ouderschap schriftelijk vastgelegd hebben; De jeugdige evenredig in tijd verdeeld in beide woonruimte bij ouders inwoont; De beide woonruimten op het grondgebied van de gemeente Aa en Hunze liggen. 3.Terugbetaling bij verkoop is als volgt aan de orde: Wanneer de eigenaar-inwoner de woning verkoopt binnen een periode van 10 jaar nadat de woonvoorziening in de woning gereed is; Eigenaar-inwoner dient deze verkoop van de woning onverwijld aan het college te melden. De investering aan de woning schrijft het college in 10 jaar af; Het gaat alleen om het terugbetalen van het bedrag dat de gemeente in de verbouwing heeft geïnvesteerd. De reeds betaalde eigen bijdrage wordt van het terug te betalen bedrag afgetrokken; Het bedrag dat na verkoop van de woning moet worden terugbetaald bedraagt voor het: Eerste jaar 60% van de investering; Tweede jaar 50% van de investering; Derde jaar 40% van de investering; Vierde jaar 30% van de investering; Vijfde jaar 20% van de investering; Zesde jaar 10% van de investering; Zevende jaar 10% van de investering; Achtste jaar 10% van de investering; Negende jaar 10% van de investering; Tiende jaar 10% van de investering; Elfde jaar 0% van de investering.

Artikel 5.1.7: Pgb voor hulpmiddel of woningaanpassing

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Bij een aanvraag om een pgb voor een hulpmiddel kan worden volstaan met de beantwoording van de vragen waarom de inwoner een pgb wil (motivering, doel); hoe de ondersteuning veilig, doeltreffend en klantgericht wordt ingericht. 2.Hoogte van pgb wordt mede bepaald aan de hand van een door de hulpvrager opgesteld plan over hoe hij het pgb gaat besteden is toereikend om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede hulpmiddelen of woningaanpassingen van derden te betrekken, en omvat mede een vergoeding voor onderhoud en verzekering; wordt bepaald na consultatie in de markt (op basis van offerte(s)) en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de hulpvrager goedkoopst adequate voorziening.

Artikel 4.: Algemene woonvoorziening

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013

De algemene woonvoorziening als bedoeld in artikel 13 lid 1 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning kan bestaan uit een woonvoorziening voor zover deze een bedrag van € 500 niet te boven gaat.

Artikel 5.: Hoogte persoonsgebonden budget en financiële tegemoetkoming in de kosten van woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013

De financiële tegemoetkoming minus het eigen aandeel of het persoonsgebonden budget voor woonvoorzieningen wordt vastgesteld als tegenwaarde van het bedrag zoals vermeld in de door het college geaccepteerde offerte. Het bedrag voor een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten als bedoeld in artikel 13 lid 3 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning is een forfaitaire vergoeding en bedraagt € 2.869,00. De maximale hoogte van de aanpassingskosten voor een woonvoorziening zoals gesteld in artikel 13 lid 3 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning bedraagt € 8.601,00.

Artikel 1: Begripsbepalingen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Voorzieningen algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 en jeugdhulpvoorziening die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de jeugdige of zijn ouder(s); andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt; eigen kracht: het vermogen van de jeugdige, ouder(s) of cliënt om, al dan niet met ondersteuning van het sociale netwerk, zelf bij te dragen aan de oplossing van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, stoornissen, of aan het verbeteren van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang. maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, toegesneden op de jeugdige of diens ouder(s) en niet-vrij toegankelijk; Overig adl: algemene dagelijkse levensverrichtingen; besluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 of Besluit Jeugdwet, door het Rijk vastgesteld; bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wmo en artikel 8.2.1. van de Jeugdwet; cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen; formele hulp: hulp die geboden wordt door een professional die voor deze hulp wordt betaald en een erkende kwalificatie heeft; fout: het onbedoeld onjuist handelen en daarmee oneigenlijk gebruik maken van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen of pgb als gevolg van onduidelijkheid, vergissing of onoplettendheid. fraude: het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouder(s), inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo of aan jeugdhulp als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Jeugdwet; hulpvrager: cliënt als bedoeld in de Wmo en jeugdige of zijn ouder(s) als bedoeld in de Jeugdwet; informele hulp: hulp op vrijwillige basis en zonder erkende kwalificaties door personen uit het sociale netwerk van de hulpvrager; ingezetene: cliënt die blijkens de Basisadministratie persoonsgegevens dan wel op grond van feitelijk verblijf het hoofdverblijf heeft in de gemeente; mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet , die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; melding: kenbaar maken van de hulpvraag, als bedoeld in dit artikel onder m, aan het college; nadere regels: besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, vastgesteld door college van burgemeester en wethouders van de gemeente Aa en Hunze; niet-integer handelen: misbruik maken van voorkennis, persoonlijke en medische informatie van cliënten. Zich laten beïnvloeden in zijn oordeel als gevolg van een persoonlijke relatie, sociale status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijke of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of overeenkomst te verkrijgen op grond van de Wmo 2015 en/of Jeugdwet. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. Wmo, of als bedoeld in artikel 8.1.1 Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken; pgb-aanbieder: een derde die in opdracht van een cliënt dan wel diens vertegenwoordiger diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een individuele- dan wel maatwerkvoorziening behoren uitvoert. pgb-beheerder: beheerder van pgb, dit kan zowel de cliënt zelf zijn dan wel diens vertegenwoordiger. resultaat: het doel waartoe een maatwerkvoorziening of een individuele voorziening wordt verstrekt; onderzoeksverslag: plan waarin staat beschreven welke haalbare resultaten de cliënt dan wel de jeugdige of zijn ouder(s) wil/willen, kan/kunnen bereiken en alle ondersteuning die ingezet wordt om dit mogelijk te maken, op het gebied van zelfredzaamheid, maatschappelijke participatie, gezondheid en veiligheid; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de hulpvrager een sociale relatie onderhoudt; vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun verzoek ondersteunt in aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken en verantwoordelijkheden van het college, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling; zin: zorg in natura. zin-aanbieder: rechtspersoon aan het college, op grond van de met aanbieder gesloten (raam-)overeenkomst, gehouden is een algemene voorziening, maatwerk- of individuele voorziening te leveren.

Artikel 11: Beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van zorg in natura vermeldt de beschikking in ieder geval welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt, wat het beoogde resultaat daarvan is, en de specifieke afspraken hierover. Het onderzoeksverslag maakt integraal onderdeel uit van de beschikking; het aantal geïndiceerde uren of dagdelen per week of maand; de ingangsdatum en duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 2: welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe dit tot stand is gekomen; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.

Artikel 12: Algemene regels over het pgb

1.Het college verstrekt een pgb met in achtneming van artikel 2.3.6 van de Wmo. 2.Voor de cliënt die in aanmerking wenst te komen voor een pgb geldt de verplichting om een budgetplan op te stellen. 3.Een persoonsgebonden budget wordt verstrekt indien: de cliënt naar het oordeel van het college op eigen kracht voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, in staat is te achten de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Ter beoordeling gelden de volgende voorwaarden: cliënt heeft een goed overzicht van de eigen situatie en kan deze houden. cliënt weet welke regels er horen bij een pgb. cliënt kan een overzichtelijke pgb-administratie bijhouden. cliënt is in staat te communiceren met de gemeente, zorgverzekeraar of zorgkantoor, de SVB en zorgverleners. cliënt kan zelfstandig handelen en zelf voor zorgverleners kiezen. cliënt kan zelf afspraken maken, bijhouden en zich hieraan houden. cliënt kan zelf beoordelen of de zorg uit het pgb het beste bij hem past. cliënt kan zelf de zorg regelen met 1 of meer zorgverleners. cliënt kan ervoor zorgen dat de zorgverleners die voor hem werken weten wat ze moeten doen. cliënt weet wat hij moet doen in zijn rol als werkgever of opdrachtgever van een zorgverlener. de cliënt zich gemotiveerd op het standpunt stelt dat hij de maatwerkvoorziening als pgb wenst geleverd te krijgen en naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt. 4.Onverminderd artikel 2.3.6, tweede en vijfde lid, van de wet verstrekt het college geen pgb voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de cliënt voorafgaand aan de indiening van de aanvraag heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte voorziening noodzakelijk was. 5.Het pgb wordt geweigerd indien er sprake is van financiële problemen bij de cliënt, tenzij op de cliënt financieel toezicht wordt uitgeoefend door bijvoorbeeld een kredietbank. 6.Aan het pgb zijn de volgende verplichtingen en voorwaarden verbonden: de besteding van het pgb dient verantwoord te worden; het pgb mag niet worden besteed aan tussenpersonen of belangenbehartigers; het pgb mag niet worden besteed aan het beheer van het pgb (bemiddelingskosten); een professionele ondersteuner mag het pgb niet beheren; het pgb mag niet worden besteed aan administratieve kosten, vrij besteedbaar bedrag eenmalige uitkering, feestdagenuitkering en reiskosten; het pgb wordt binnen zes maanden na toekenning aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Het college kan al dan niet op verzoek een langere termijn hanteren. 7.Een cliënt aan wie een pgb wordt verstrekt, kan diensten, hulpmiddelen, woonvoorzieningen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk: wanneer uit het onderzoek blijkt dat de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt; wanneer dit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt; wanneer dit aantoonbaar doelmatiger is dan zorg in natura; als de dienst zorg omvat waarvoor krachtens landelijk geldende kwaliteitscriteria een minimale opleiding vereist is, dient de persoon te beschikken over de desbetreffende kwalificatie; deze persoon heeft aangegeven dat de ondersteuning aan de cliënt hem niet te zwaar valt; deze persoon op geen enkele wijze druk op de ontvanger van het pgb heeft uitgeoefend bij diens besluitvorming. 8.Het college bepaalt voor gezinsleden binnen hetzelfde huishouden in hoeverre sprake is van gebruikelijke hulp. 9.Het college kan een pgb weigeren als de cliënt het beheer uitvoert met hulp van de betrokken ondersteuner zelf of daaraan verbonden personen en daarmee ongewenste belangenverstrengeling kan ontstaan. 10.Het college houdt rekening met de belastbaarheid van de mantelzorger van de cliënt. 11.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de verantwoording van het pgb. 12.De cliënt sluit met degene aan wie het pgb wordt besteed een door het college en de Sociale Verzekeringsbank goedgekeurde schriftelijke overeenkomst. Daarbij wordt (bij voorkeur) gebruik gemaakt van de toepasselijke modelovereenkomst die de Sociale Verzekeringsbank ter beschikking stelt.

Artikel 13: De hoogte van een pgb

1.Algemene regels over de hoogte van een pgb. Bij de bepaling van de hoogte van het pgb wordt mede aandacht besteed aan een door de cliënt in te dienen plan inzake het door hem gewenste pgb. Het pgb wordt berekend op basis van een prijs of tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken. Het pgb wordt indien nodig aangevuld met een vergoeding voor onderhoud en verzekering. De hoogte van een pgb bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura. 2.De hoogte van het pgb tarief wordt bepaald: voor diensten voor een professional aan de hand van een percentage van het tarief voor zorg in natura. Dit percentage bedraagt 90% van het zorg in natura tarief; voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) wordt de hoogte gebaseerd op de CAO VVT vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren; voor hulpmiddelen en woningaanpassingen na consultatie in de markt en tot het maximum van de kostprijs van de in de situatie van de hulpvragen goedkoopst adequate voorziening. 3.Hoogte pgb en financiële tegemoetkoming in de kosten van een voorziening: De tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten is €3.600. De tegemoetkoming voor een sportvoorziening is €3.260,37. De tegemoetkoming in de kosten van gebruik van een taxi (normbedrag per jaar) is €4.189,19. De tegemoetkoming in de kosten van het gebruik van een rolstoeltaxi (normbedrag per jaar) is €5.226,51.

Artikel 14: Bijdrage in de kosten

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening of pgb, zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt, met als maximum de kostprijs. 2.De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb en voor bij verordening aangewezen algemene voorzieningen, zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het landelijk vastgestelde bedrag. 3.Een inwoner is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, gelijk aan het dan geldende voltarief voor het reizen met de OV-chipkaart in de bus in Drenthe en Groningen. Dit bedrag wordt jaarlijks geïndexeerd met het Landelijk Tarief Index (LTI). 4.Het college kan onder voorwaarden vrijstelling geven in de bijdrage van de kosten voor een maatwerkvoorziening. Het college kan hiervoor nadere regels vaststellen. 5.Er wordt geen bijdrage opgelegd voor de maatwerkvoorziening M1 arbeidsmatige dagbesteding. 6.In afwijking van het eerste lid is er geen eigen bijdrage verschuldigd voor: woonvoorzieningen aan gemeenschappelijke ruimtes; rolstoelen; aanpassingen aan rolstoelen; voorzieningen ten behoeve van cliënten tot achttien jaar, met uitzondering van een woningaanpassing; voorzieningen waarvan de afschrijvingstermijnen zijn verlopen. 7.Er is geen eigen bijdrage meer verschuldigd als de cliënt is overleden. 8.Vervanging van de voorziening heeft geen invloed op de duur van het betalen van de eigen bijdrage. 9.Als de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd, is de bijdrage verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 24: Beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een individuele voorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: welke individuele voorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is en de specifieke afspraken hierover. Het onderzoeksverslag maakt integraal onderdeel uit van de beschikking; het aantal geïndiceerde uren of dagdelen per week of maand de ingangsdatum en duur van de verstrekking; 3.Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 2: welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het persoonsgebonden budget; wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe dit tot stand is gekomen; de wijze van verantwoording van de besteding van het persoonsgebonden budget.

Artikel 25: Algemene regels over het pgb

1.Het college verstrekt een pgb met in achtneming van artikel 8a en 8b Jeugdwet. 2.Voor de jeugdige en ouders die in aanmerking wenst te komen voor een pgb geldt de verplichting om een budgetplan op te stellen. 3.Een persoonsgebonden budget wordt verstrekt indien: de cliënt naar het oordeel van het college op eigen kracht voldoende in staat is te achten tot een redelijke waardering van zijn belangen ter zake dan wel met hulp uit zijn sociale netwerk of van zijn vertegenwoordiger, in staat is te achten de aan een persoonsgebonden budget verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. Ter beoordeling gelden de volgende voorwaarden: jeugdige en ouders hebben een goed overzicht van de eigen situatie en kan deze houden. jeugdige en ouders weten welke regels er horen bij een pgb. jeugdige en ouders kunnen een overzichtelijke pgb-administratie bijhouden. jeugdige en ouders zijn in staat te communiceren met de gemeente, zorgverzekeraar of zorgkantoor, de SVB en zorgverleners. jeugdige en ouders kunnen zelfstandig handelen en zelf voor zorgverleners kiezen. jeugdigen en ouders kunnen zelf afspraken maken, bijhouden en zich hieraan houden. jeugdige en ouders zelf beoordelen of de zorg uit het pgb het beste bij hem past. jeugdige en ouders kunnen zelf de zorg regelen met 1 of meer zorgverleners. jeugdige en ouders kunnen ervoor zorgen dat de zorgverleners die voor hem werken weten wat ze moeten doen. jeugdige en ouders weten wat hij moet doen in zijn rol als werkgever of opdrachtgever van een zorgverlener. De jeugdige en ouders zich gemotiveerd op het standpunt stellen dat hij de maatwerkvoorziening als persoonsgebonden budget wenst geleverd te krijgen, dat zorg in natura niet passend is en naar het oordeel van het college is gewaarborgd dat de diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, veilig, doeltreffend en cliëntgericht worden verstrekt. 4.Het pgb wordt geweigerd indien er sprake is van financiële problemen bij de jeugdige en ouders, tenzij financieel toezicht wordt uitgeoefend door bijvoorbeeld een kredietbank. 5.Aan het pgb zijn de volgende verplichtingen en voorwaarden verbonden: de besteding van het pgb dient verantwoord te worden het pgb mag niet worden besteed aan tussenpersonen of belangenbehartigers; het pgb mag niet worden besteed aan het beheer van het pgb (bemiddelingskosten); een professionele ondersteuner mag het pgb niet beheren; het pgb mag niet worden besteed aan administratieve kosten, vrij besteedbaar bedrag eenmalige uitkering, feestdagenuitkering en reiskosten; het pgb wordt binnen zes maanden na toekenning aangewend voor de bekostiging van het resultaat waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Het college kan al dan niet op verzoek een langere termijn hanteren. 6.Een jeugdige en ouders aan wie een pgb wordt verstrekt, kunnen diensten, hulpmiddelen, woonvoorzieningen en andere maatregelen onder de volgende voorwaarden betrekken van een persoon die behoort tot het sociaal netwerk: wanneer uit het onderzoek blijkt dat de ondersteuning de gebruikelijke hulp overstijgt; dit aantoonbaar tot betere en effectievere ondersteuning leidt; aantoonbaar doelmatiger is dan zorg in natura; als de dienst zorg omvat waarvoor krachtens landelijk geldende kwaliteitscriteria een minimale opleiding vereist is, beschikt de persoon over de desbetreffende kwalificatie; deze persoon heeft aangegeven dat de ondersteuning aan de cliënt hem niet te zwaar valt; deze persoon op geen enkele wijze druk op de ontvanger van het pgb heeft uitgeoefend bij diens besluitvorming. 7.Het college bepaalt voor gezinsleden binnen hetzelfde huishouden in hoeverre sprake is van gebruikelijke hulp. 8.Het college kan een pgb weigeren als de jeugdige en ouders het beheer uitvoert met hulp van de betrokken ondersteuner zelf of daaraan verbonden personen en daarmee ongewenste belangenverstrengeling kan ontstaan. 9.Het college houdt rekening met de belastbaarheid van de mantelzorger van de jeugdige en ouders. 10.Het college kan nadere regels stellen ten aanzien van de verantwoording van het pgb. 11.De jeugdige en ouders sluiten met degene aan wie het pgb wordt besteed een door het college en de Sociale Verzekeringsbank goedgekeurde schriftelijke overeenkomst. Daarbij wordt (bij voorkeur) gebruik gemaakt van de toepasselijke modelovereenkomst die de Sociale Verzekeringsbank ter beschikking stelt.

Artikel 26: De hoogte van een pgb

1.Algemene regels over de hoogte van een pgb. Bij de bepaling van de hoogte van het pgb wordt mede aandacht besteed aan een door de jeugdigen of ouders in te dienen plan inzake het door hem gewenste pgb. Het pgb wordt berekend op basis van een prijs en tarief waarmee redelijkerwijs is verzekerd dat het pgb toereikend is om veilige, doeltreffende en kwalitatief goede diensten en andere maatregelen die tot de maatwerkvoorziening behoren, van derden te betrekken. De hoogte van een pgb bedraagt niet meer dan de kostprijs van de in de betreffende situatie goedkoopst adequate individuele voorziening in natura. 2.De hoogte van het pgb tarief wordt bepaald: voor een professional aan de hand van een percentage van het tarief voor zorg in natura. Dit percentage bedraagt 90% van het zorg in natura tarief; voor ondersteuning uit het sociaal netwerk (niet-professionals) wordt de hoogte gebaseerd op de CAO VVT vermeerderd met vakantietoeslag en de tegenwaarde van verlofuren. 3.Voor de volgende ondersteuning wordt geen pgb verstrekt: dyslexie zorg; behandeling en verblijf in een instelling geleverd door het sociaal netwerk (niet-professionals).

Artikel 28: Herziening en intrekking

1.De cliënt dan wel diens vertegenwoordiger doet aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hem redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat zij aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015. 2.De jeugdige en zijn ouders doen aan het college op verzoek of onverwijld uit eigen beweging mededeling van alle feiten en omstandigheden waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening als bedoeld in artikel 2.3 van de Jeugdwet of een persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1. van de Jeugdwet. 3.Het college kan een beslissing als bedoeld in artikel 2.3.5 of 2.3.6 van de Wmo 2015 en/of artikel 2.3 of artikel 8.1.1. van de Jeugdwet herzien dan wel intrekken, indien het college vaststelt dat: De cliënt dan wel diens vertegenwoordiger en/of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens heeft verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; De cliënt en/of zijn ouders niet langer op de maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb is aangewezen; De maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb niet meer toereikend is te achten; De cliënt en/of zijn ouders niet voldoet aan de aan maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb verbonden voorwaarden, of De cliënt en/of zijn ouders de maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb voor een ander doel gebruikt. 4.Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken voor zover blijkt dat het pgb niet is aangewend voor de bekostiging van de maatwerkvoorziening of individuele voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 5.Het college kan besluiten geheel of gedeeltelijk van de herziening en/of intrekking af te zien.

Artikel 29: Terugvordering

1.Als het college een beslissing op grond van artikel 20a lid 3 onder a van deze verordening heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van de cliënt en diegene die daaraan opzettelijk zijn medewerking heeft verleend geheel of gedeeltelijk de geldwaarde vorderen van ten onrechte genoten maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb. 2.Indien de aanbieder van pgb en/of zin op grond van de Wmo 2015 aantoonbaar opzettelijk ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb- en/of zin-aanbieder. 3.Indien de aanbieder van pgb en/of zin op grond van de Jeugdwet aantoonbaar ondoelmatig en/of onrechtmatig ondersteuning heeft verleend, dan kan geheel of gedeeltelijk de geldwaarde gevorderd worden van de ten onrechte genoten voorziening bij de pgb- en/of zin-aanbieder. 4.Het college kan tot terugvordering overgaan indien: cliënt voor de einddatum van de pgb naar een andere gemeente verhuist of overlijdt. Dit naar rato van de resterende volle maanden tot aan de einddatum van het pgb; voor zover een cliënt het budget of een deel daarvan niet kan verantwoorden; de pgb- en/of zin-aanbieder geld heeft ontvangen voor zorg die (gedeeltelijk) niet is verleend of niet (geheel) conform de gestelde voorwaarden is verleend; voor zover cliënt wist of heeft kunnen weten dat het pgb ten onrechte is betaald, dan wel de maatwerk- of individuele voorziening ten onrechte is verstrekt; het recht op een in eigendom verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken; het recht op een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is ingetrokken; een in bruikleen verstrekte maatwerkvoorziening is toegeëigend, vervreemd of verpand; een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb zonder toestemming van het college in het buitenland is ingezet. 5.Indien het toegekende pgb-budget niet of niet geheel verantwoord kan worden, wordt het bedrag dat onvoldoende verantwoord kan worden, teruggevorderd. 6.Het college kan besluiten geheel of gedeeltelijk van de terug- en/of invordering af te zien.

Artikel 33: Controle maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen en pgb’s

1.Het college onderzoekt periodiek – al dan niet op basis van een vooraf vastgesteld programma, signalen en/of steekproefsgewijs – het gebruik van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de kwaliteit en recht- en doelmatigheid daarvan. 2.Het college monitort het gebruik van maatwerk- en individuele voorzieningen en pgb en de behaalde resultaten in relatie tot de gestelde doelen.

Artikel 34: Tegengaan oneigenlijk gebruik

Het college spant zich in om fouten bij het gebruik maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb te voorkomen en fraude te bestrijden. Tot deze maatregelen behoren in ieder geval: Het college informeert cliënten of hun vertegenwoordigers en aanbieders in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen of uitvoeren van een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of pgb’s zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. Het college zoekt waar mogelijk samenwerking met andere gemeenten, organisaties die zich ook bezighouden met de kwaliteit, het tegengaan van niet integer handelen, fouten en fraude op het terrein van de zorg of aanverwante terreinen. Het college verricht zo nodig onderzoek bij zorgverleners van maatwerk-, algemene of individuele voorzieningen die een subsidie- of contractrelatie met de gemeente Aa en Hunze hebben of die ondersteuning verlenen op grond van een pgb aan inwoners van Aa en Hunze. Deze partijen zijn verplicht om (kosteloos) hun medewerking te verlenen. Het college maakt afspraken met aanbieders van voorzieningen over de facturatie, resultaatsturingen, (accountants)controles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties. Het college controleert, al dan niet steekproefsgewijs, of de gemaakte afspraken zoals genoemd in het voorgaande lid worden nagekomen.

Artikel 5.1.3: Pgb budgetplan

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Een maatwerkvoorziening in de vorm van een pgb wordt alleen verstrekt indien de inwoner dit gemotiveerd vraagt. Door de motiveringseis wordt de inwoner gestimuleerd na te denken over de invulling van zijn ondersteuningsvraag en deze te concretiseren. 2.Als een inwoner een pgb wenst voor het te behalen resultaat, dient hij een Pgb budgetplan op te stellen. Uit dit plan moet ten minste blijken: waarom zorg in natura niet passend is; de inwoner een pgb wil (motivering); hoe de ondersteuning veilig, doeltreffend en klantgericht wordt ingericht (kwaliteit); van wie hij de ondersteuning wil inkopen (professionals of mensen uit het eigen netwerk) de wijze waarop de kwalitatieve verantwoording van het pgb is georganiseerd.

Artikel 5.1.5: De hoogte van een pgb

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

Iemand komt in aanmerking voor het professioneel tarief als hij/zij voldoet aan de professionaliteitsvereisten passend bij de ondersteuningsvraag, ook als dit een naaste is. Registratie als zorgverlener is alleen van belang als die specifieke registratie noodzakelijk is om de specifieke zorg te verlenen.

Artikel 3.: Bedragen persoonsgebonden budget

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013

De bedragen voor een persoonsgebonden budget voor hulp bij het huishouden bedoeld als individuele voorziening in artikel 9 lid 2 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning bedragen: voor huishoudelijke hulp in de categorie 1 bedraagt het uurbedrag € 14,49. voor huishoudelijke hulp in de categorie 2 bedraagt het uurbedrag € 20,90.

Artikel 5.: Hoogte persoonsgebonden budget en financiële tegemoetkoming in de kosten van woonvoorzieningen

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013

De financiële tegemoetkoming minus het eigen aandeel of het persoonsgebonden budget voor woonvoorzieningen wordt vastgesteld als tegenwaarde van het bedrag zoals vermeld in de door het college geaccepteerde offerte. Het bedrag voor een tegemoetkoming in de verhuis- en herinrichtingskosten als bedoeld in artikel 13 lid 3 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning is een forfaitaire vergoeding en bedraagt € 2.869,00. De maximale hoogte van de aanpassingskosten voor een woonvoorziening zoals gesteld in artikel 13 lid 3 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning bedraagt € 8.601,00.

Artikel 11: Beschikking

1.In de beschikking tot verstrekking van een maatwerkvoorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als persoonsgebonden budget wordt verstrekt. 2.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van zorg in natura vermeldt de beschikking in ieder geval welke maatwerkvoorziening wordt verstrekt, wat het beoogde resultaat daarvan is, en de specifieke afspraken hierover. Het onderzoeksverslag maakt integraal onderdeel uit van de beschikking; het aantal geïndiceerde uren of dagdelen per week of maand; de ingangsdatum en duur van de verstrekking; of een bijdrage in de kosten verschuldigd is en de daarbij door het college gehanteerde uitgangspunten, zoals de kostprijs van de voorziening. 3.Bij het verstrekken van een maatwerkvoorziening in de vorm van persoonsgebonden budget vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 2: welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; wat de hoogte van het persoonsgebonden budget is en hoe dit tot stand is gekomen; de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.

Artikel 14: Bijdrage in de kosten

1.Een cliënt is een bijdrage in de kosten verschuldigd voor een maatwerkvoorziening of pgb, zolang de cliënt van de maatwerkvoorziening gebruik maakt of gedurende de periode waarvoor het pgb wordt verstrekt, met als maximum de kostprijs. 2.De bijdragen voor maatwerkvoorzieningen of pgb en voor bij verordening aangewezen algemene voorzieningen, zijn gelijk aan de kostprijs, tot aan ten hoogste het landelijk vastgestelde bedrag. 3.Een inwoner is een bijdrage verschuldigd in de kosten voor het gebruik van collectief vervoer, gelijk aan het dan geldende voltarief voor het reizen met de OV-chipkaart in de bus in Drenthe en Groningen. Dit bedrag wordt jaarlijks geïndexeerd met het Landelijk Tarief Index (LTI). 4.Het college kan onder voorwaarden vrijstelling geven in de bijdrage van de kosten voor een maatwerkvoorziening. Het college kan hiervoor nadere regels vaststellen. 5.Er wordt geen bijdrage opgelegd voor de maatwerkvoorziening M1 arbeidsmatige dagbesteding. 6.In afwijking van het eerste lid is er geen eigen bijdrage verschuldigd voor: woonvoorzieningen aan gemeenschappelijke ruimtes; rolstoelen; aanpassingen aan rolstoelen; voorzieningen ten behoeve van cliënten tot achttien jaar, met uitzondering van een woningaanpassing; voorzieningen waarvan de afschrijvingstermijnen zijn verlopen. 7.Er is geen eigen bijdrage meer verschuldigd als de cliënt is overleden. 8.Vervanging van de voorziening heeft geen invloed op de duur van het betalen van de eigen bijdrage. 9.Als de bijdrage voor een maatwerkvoorziening of pgb ten behoeve van een woningaanpassing voor een minderjarige cliënt is verschuldigd, is de bijdrage verschuldigd door de onderhoudsplichtige ouders, daaronder begrepen degene tegen wie een op artikel 394 van Boek 1 van het Burgerlijk wetboek gegrond verzoek is afgewezen, en degene die anders dan als ouder samen met de ouder het gezag uitoefent over een cliënt.

Artikel 6.1: Bijdrage in de kosten op grond van de Wmo

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Bij gebruikmaking van een maatwerkvoorziening (in natura of pgb) is de inwoner een bijdrage verschuldigd op grond van artikel 2.1.4a lid 1 van de Wmo 2015 en artikel 14 van de Verordening maatschappelijke ondersteuning en Jeugdhulp 2026. Daarbij is de eigen bijdrage is nooit meer dan de daadwerkelijke kosten. 2.Voor een maatwerkvoorziening geldt een maximale eigen bijdrage volgens het landelijk vastgesteld bedrag die het CAK volgt. 3.Deze eigen bijdrage is niet verschuldigd: als de hulpvrager of de echtgenoot van de hulpvrager een bijdrage als bedoeld in artikel 3.11 of 3.12 dan wel een bijdrage ingevolge de artikelen 3.3.2.1 of 3.3.2.2 van het Besluit langdurige zorg verschuldigd is; Indien de hulpvrager of zijn echtgenoot gedurende twee of meer nachten aaneengesloten in de bijdrageperiode in een instelling voor opvang verblijft; Indien het college, na advies van een instelling voor algemeen maatschappelijk werk, de Raad voor de Kinderbescherming of het AMHK, van oordeel is dat de verschuldigdheid van de bijdrage kan leiden tot mishandeling, verwaarlozing of ernstige schade voor de opvoeding en ontwikkeling van een minderjarige door de ouder, bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; voor een rolstoel; voor een hulpvrager die de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, met uitzondering van een woningaanpassing; voor arbeidsmatige dagbesteding (M1); voor onafhankelijke cliëntondersteuning door Zorgbelang Drenthe (Wmo 2015); ondersteuning door de vertrouwenspersoon door Zorgbelang Drenthe (Jeugd).

Artikel 6.2: Procedure van inning eigen bijdrage

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.De gemeente stuurt de klantgegevens naar het CAK. 2.Het CAK stelt de eigen bijdrage vast. 3.Het CAK stuurt een definitieve beschikking naar de inwoner. 4.Het CAK stuurt de factuur, waarop de eigen bijdrage in rekening wordt gebracht, naar de inwoner 5.Het CAK stelt de middelen beschikbaar aan de gemeenten.

Artikel 2.: Eigen bijdrage en eigen aandeel

Uit: Besluit maatschappelijke ondersteuning gemeente Aa en Hunze 2013

De bedragen en het percentage die gelden voor een eigen bijdrage of eigen aandeel zijn gelijk aan de bedragen zoals opgenomen in het Besluit maatschappelijke ondersteuning, Stb.2006 nr. 450, artikel 4.1, lid 1, zoals jaarlijks aangepast door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Er wordt, tenzij anders is aangegeven, een eigen bijdrage of eigen aandeel gevraagd bij de verstrekking van een individuele vervoersvoorziening, een individuele woonvoorziening en huishoudelijke hulp. De in een kalenderjaar verschuldigde eigen bijdrage en eigen aandeel in de kosten van maatschappelijke ondersteuning is overeenkomstig het bepaalde in het Besluit maatschappelijke ondersteuning. Voor woningaanpassingen in en aan het huis en voor voorzieningen in bruikleen zoals losse woonvoorzieningen, stoelliften en trapliften, wordt gedurende een periode van maximaal negenendertig tijdvakken van vier weken een eigen bijdrage dan wel een eigen aandeel gevraagd.

Artikel 5: Maatwerkvoorzieningen

1.Een voorziening in het kader van de Wmo wordt toegekend op basis van de vier domeinen: veilig, zelfredzaam, meedoen en gezondheid. Deze domeinen zijn uitgewerkt in de volgende resultaatgebieden Veilige huiselijke relatie Zelfstandig wonen Financiën op orde Omgang met instanties op orde Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) op orde Sociaal netwerk Maatschappelijke participatie Gezondheid Verslaving 2.De ondersteuning die passend is bij het vastgestelde resultaatgebied wordt geboden in de vorm van één of meer van de onderstaande producten. De precieze vorm, aard en omvang van de ondersteuning wordt nader bepaald door het college: Ambulante begeleiding Begeleiding basis Begeleiding basis plus Begeleiding specialistisch Huishoudelijke ondersteuning Schoon en leefbaar huis Schoon en leefbaar huis met regie Dagbesteding M1: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk M2: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs M3: Dagbesteding gericht op ontwikkeling en behouden van een zinvolle dag invulling en sociale participatie Logeeropvang Verblijf in het kader van de Wmo, waaronder: Beschermd wonen Beschermd wonen nabij Beschermd wonen toezicht Begeleid kamer wonen Begeleid kamen wonen exclusief wooncomponent Begeleid kamer wonen inclusief wooncomponent Thuis wonen Thuis wonen licht Thuis wonen intensief Aanvullende begeleiding Dagbesteding Begeleiding complex 3.Voor de onderbouwing van de omvang (minuten of uren) van de maatwerkvoorziening huishoudelijke ondersteuning, wordt gebruik gemaakt van de meest actuele versie van het ‘Normenkader Huishoudelijke Ondersteuning’ van Bureau HHM (Hoeksma, Homan en Menting).

Artikel 8.1: Overgangsbepaling huishoudelijke ondersteuning

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

Artikel 4.3.2 lid 3 is van toepassing op meldingen vanaf 1 januari 2024. Alle besluiten die het college voor 1 januari 2024 neemt voor huishoudelijke ondersteuning blijven gelden voor de termijn waarvoor ze zijn afgegeven. Een aanpassing is alleen mogelijk als een inwoner een melding doet voor een herindicatie of wanneer er volgens Stichting Attenta een reden is om een heronderzoek uit te voeren.

Artikel 1: Begripsbepalingen

In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: Voorzieningen algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 en jeugdhulpvoorziening die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de jeugdige of zijn ouder(s); andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt; eigen kracht: het vermogen van de jeugdige, ouder(s) of cliënt om, al dan niet met ondersteuning van het sociale netwerk, zelf bij te dragen aan de oplossing van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, stoornissen, of aan het verbeteren van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen of opvang. maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, toegesneden op de jeugdige of diens ouder(s) en niet-vrij toegankelijk; Overig adl: algemene dagelijkse levensverrichtingen; besluit: Uitvoeringsbesluit Wmo 2015 of Besluit Jeugdwet, door het Rijk vastgesteld; bijdrage: bijdrage als bedoeld in de artikelen 2.1.4 en 2.1.4a van de Wmo en artikel 8.2.1. van de Jeugdwet; cliëntondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen; formele hulp: hulp die geboden wordt door een professional die voor deze hulp wordt betaald en een erkende kwalificatie heeft; fout: het onbedoeld onjuist handelen en daarmee oneigenlijk gebruik maken van maatwerkvoorzieningen, individuele voorzieningen of pgb als gevolg van onduidelijkheid, vergissing of onoplettendheid. fraude: het opzettelijk onjuist handelen, en daarmee handelen in strijd met de regelgeving, met het oogmerk op eigen of andermans (financieel) gewin. gebruikelijke hulp: hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van de echtgenoot, ouder(s), inwonende kinderen of andere huisgenoten; hulpvraag: behoefte aan maatschappelijke ondersteuning als bedoeld in artikel 2.3.2, eerste lid, van de Wmo of aan jeugdhulp als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid van de Jeugdwet; hulpvrager: cliënt als bedoeld in de Wmo en jeugdige of zijn ouder(s) als bedoeld in de Jeugdwet; informele hulp: hulp op vrijwillige basis en zonder erkende kwalificaties door personen uit het sociale netwerk van de hulpvrager; ingezetene: cliënt die blijkens de Basisadministratie persoonsgegevens dan wel op grond van feitelijk verblijf het hoofdverblijf heeft in de gemeente; mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet , die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep; melding: kenbaar maken van de hulpvraag, als bedoeld in dit artikel onder m, aan het college; nadere regels: besluit maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp, vastgesteld door college van burgemeester en wethouders van de gemeente Aa en Hunze; niet-integer handelen: misbruik maken van voorkennis, persoonlijke en medische informatie van cliënten. Zich laten beïnvloeden in zijn oordeel als gevolg van een persoonlijke relatie, sociale status, uiterlijk, sekse en bevolkingsgroep. Iemand te bewegen door bedreiging, het aanbieden van geld of diensten of andere voordelen, door het uitoefenen van lichamelijke of psychische druk, dan wel het hanteren van listige kunstgrepen of door een samenweefsel van verdichtsels, met als doel een maatwerkvoorziening, individuele voorziening of overeenkomst te verkrijgen op grond van de Wmo 2015 en/of Jeugdwet. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 1.1.1. Wmo, of als bedoeld in artikel 8.1.1 Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken; pgb-aanbieder: een derde die in opdracht van een cliënt dan wel diens vertegenwoordiger diensten, hulpmiddelen, woningaanpassingen en andere maatregelen die tot een individuele- dan wel maatwerkvoorziening behoren uitvoert. pgb-beheerder: beheerder van pgb, dit kan zowel de cliënt zelf zijn dan wel diens vertegenwoordiger. resultaat: het doel waartoe een maatwerkvoorziening of een individuele voorziening wordt verstrekt; onderzoeksverslag: plan waarin staat beschreven welke haalbare resultaten de cliënt dan wel de jeugdige of zijn ouder(s) wil/willen, kan/kunnen bereiken en alle ondersteuning die ingezet wordt om dit mogelijk te maken, op het gebied van zelfredzaamheid, maatschappelijke participatie, gezondheid en veiligheid; sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de hulpvrager een sociale relatie onderhoudt; vertrouwenspersoon: persoon die jeugdigen, ouders of pleegouders op hun verzoek ondersteunt in aangelegenheden die samenhangen met de wettelijke taken en verantwoordelijkheden van het college, de jeugdhulpaanbieder, de gecertificeerde instelling en het advies- en meldpunt huiselijk geweld en kindermishandeling; zin: zorg in natura. zin-aanbieder: rechtspersoon aan het college, op grond van de met aanbieder gesloten (raam-)overeenkomst, gehouden is een algemene voorziening, maatwerk- of individuele voorziening te leveren.

Artikel 8: Criteria voor maatwerkvoorziening

1.Een cliënt komt in aanmerking voor een maatwerkvoorziening: ter compensatie van de beperkingen, chronische psychische of psychosociale problemen, als gevolg waarvan cliënt niet voldoende in staat is tot zelfredzaamheid of participatie en voor zover de cliënt deze beperkingen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of met gebruikmaking van algemene voorzieningen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het gesprek als bedoeld in artikel 2.3.2., eerste lid van de Wmo, een passende bijdrage aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld tot zelfredzaamheid of participatie en zo lang mogelijk in de eigen leefomgeving kan blijven, en/of Ter compensatie van de problemen bij het zich handhaven in de samenleving van de cliënt met psychische of psychosociale problemen en de cliënt die de thuissituatie heeft verlaten, al dan niet in verband met risico's voor zijn veiligheid als gevolg van huiselijk geweld, voor zover de cliënt deze problemen naar het oordeel van het college niet kan verminderen of wegnemen op eigen kracht; met gebruikelijke hulp; met mantelzorg; met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk; met gebruikmaking van algemeen gebruikelijke voorzieningen of met gebruikmaking van algemeen voorzieningen. De maatwerkvoorziening levert, rekening houdend met de uitkomsten van het in het onderzoek als bedoeld in artikel 2.3.2 van de Wmo, een passende bijdrage aan het voorzien in de behoefte van de cliënt aan beschermd wonen of opvang en aan het realiseren van de situatie waarin de cliënt in staat wordt gesteld zich zo snel mogelijk, naar vermogen, weer op eigen kracht te handhaven in de samenleving. 2.Als er recht op een maatwerkvoorziening bestaat, verstrekt het college de goedkoopst adequate voorziening. 3.Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de hier bovengenoemde voorwaarden.

Artikel 10: Voorwaarden en weigeringsgronden voor maatwerkvoorziening

1.Geen maatwerkvoorziening wordt verstrekt: voor zover met betrekking tot de problematiek die in het gegeven geval aanleiding geeft voor de noodzaak tot ondersteuning, een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling bestaat; voor zover de cliënt op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met mantelzorg of met hulp van andere personen uit zijn sociale netwerk de beperkingen kan wegnemen; voor zover de cliënt met gebruikmaking van algemene voorzieningen de beperkingen kan wegnemen; indien de voorziening voor een persoon als cliënt algemeen gebruikelijk is; indien het een voorziening betreft die de cliënt na melding en vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend (of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld); de hulpvrager geen ingezetene is van de gemeente Aa en Hunze, onverminderd hetgeen bepaald is in de Wmo over beschermd wonen en opvang; indien het college door de hulpvrager niet in staat wordt gesteld om door middel van onderzoek vast te stellen of er een resultaatverplichting is voor het college; indien opzettelijk onjuiste informatie wordt verstrekt of opzettelijk informatie wordt verzwegen, met oogmerk om op oneigenlijke gronden een maatwerkvoorziening te verkrijgen of te doen verkrijgen. Indien de cliënt recht heeft op een voorziening op grond van de Wet langdurige zorg (Wlz) en ervoor kiest dit recht niet te benutten. 2.Het college weigert een maatwerkvoorziening gericht op zelfredzaamheid en participatie als: de noodzaak tot ondersteuning voor de cliënt redelijkerwijs vermijdbaar was; het college van oordeel is dat een hulpvrager zijn hulpvraag redelijkerwijs van tevoren had kunnen voorzien en met zijn beslissing had kunnen voorkomen. 3.Het college verstrekt geen woonvoorziening: Voor zover de beperkingen voortvloeien uit de aard van de in de woning gebruikte materialen; als de gevraagde maatwerkvoorziening betrekking heeft op maatschappelijke ondersteuning in hotels/pensions, trekkerswoonwagens, leef- en woongemeenschappen (of daarmee vergelijkbare woonvormen zoals een klooster), tweede woningen, vakantiewoningen en recreatiewoningen, tenzij in voor verblijf in deze woonvormen een persoonsgebonden beschikking of een omgevingsvergunning aan de cliënt is afgegeven; voor zover het voorzieningen in gemeenschappelijke ruimten betreft, anders dan automatische deuropeners, hellingbanen, het verbreden van de gemeenschappelijke toegangsdeuren, het aanbrengen van drempelhulpen of vlonders of het aanbrengen van een opstelplaats bij de toegangsdeur van de gemeenschappelijke ruimte; indien de noodzaak het gevolg is van een verhuizing waarvoor geen aanleiding bestaat op grond van beperkingen bij de zelfredzaamheid of participatie en er geen belangrijke reden voor verhuizing aanwezig is, tenzij daarvoor vooraf schriftelijke toestemming is verleend door het college; indien de cliënt niet is verhuisd naar de voor diens beperkingen op dat moment meest geschikte woning, tenzij daarvoor vooraf schriftelijk toestemming is verleend door het college. De op de grond van de verordening aangebrachte voorzieningen mogen niet zonder schriftelijke toestemming van het college worden verwijderd.

Artikel 21: Voorwaarden en weigeringsgronden voor individuele voorzieningen

1.Jeugdigen en ouders kunnen slechts in aanmerking komen voor een individuele voorziening voor zover: zij op eigen kracht, met gebruikelijke zorg of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag; zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een algemene voorziening, of; zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een andere voorziening. 2.Geen individuele voorziening wordt verstrekt indien het een voorziening betreft die de cliënt vóór datum van besluit heeft gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk alsnog toestemming verleent of de noodzaak achteraf nog kan worden vastgesteld. 3.Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene criteria, zoals genoemd in het eerste lid, of ter bepaling van specifieke criteria voor bepaalde individuele voorzieningen.

Artikel 2.6: Algemeen gebruikelijke voorzieningen

Uit: Nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2026 gemeente Aa en Hunze

1.Algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn voorzieningen waarover iemand ook los van zijn beperking zou kunnen beschikken. Zulke voorzieningen verstrekt de gemeente vanuit de Wmo 2015 niet. 2.Een voorziening is algemeen gebruikelijk volgens de volgende criteria: normaal in de handel te krijgen; niet speciaal voor mensen met een beperking ontworpen; niet aanzienlijk duurder dan een vergelijkbaar product met hetzelfde doel; daadwerkelijk beschikbaar; een passende bijdrage leverend aan het realiseren van een situatie waarin de cliënt tot zelfredzaamheid of participatie in staat is; met een inkomen op minimumniveau te dragen.